Edward Reilly Stettinius, Jr. was United States Secretary of State under Presidents Franklin D. Roosevelt and Harry S. Truman, serving from 1944 to 1945. Stettinius was born in Chicago, the younger of two sons and third of four children of Edward Reilly and Judith (Carrington) Stettinius. His mother was a Virginian of colonial English ancestry. His father, of German descent, was a native of St.
| Property | Value |
|---|
| dbpedia-owl:Person/almaMater
| |
| dbpedia-owl:Person/birthDate
| |
| dbpedia-owl:Person/birthPlace
| |
| dbpedia-owl:Person/deathDate
| |
| dbpedia-owl:Person/deathPlace
| |
| dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
| |
| dbpedia-owl:Person/party
| |
| dbpedia-owl:Person/religion
| |
| dbpedia-owl:almaMater
| |
| dbpedia-owl:birthDate
| |
| dbpedia-owl:birthPlace
| |
| dbpedia-owl:deathDate
| |
| dbpedia-owl:deathPlace
| |
| dbpedia-owl:party
| |
| dbpedia-owl:religion
| |
| dbpedia-owl:thumbnail
| |
| dbpprop:abstract
|
- Edward Reilly Stettinius, Jr. was United States Secretary of State under Presidents Franklin D. Roosevelt and Harry S. Truman, serving from 1944 to 1945. Stettinius was born in Chicago, the younger of two sons and third of four children of Edward Reilly and Judith (Carrington) Stettinius. His mother was a Virginian of colonial English ancestry. His father, of German descent, was a native of St. Louis; active in many business enterprises, he became president of the Diamond Match Company (1909-1915), a partner in the banking house of J. P. Morgan and Company, and a War Department official during World War I. Stettinius went to the Pomfret School until 1920, after which he attended the University of Virginia until 1924, leaving without a degree; while at Virginia he became a member of the secret Seven Society. On May 15, 1926, he married Virginia Gordon Wallace, daughter of a prominent family of Richmond, Virginia. They had three children: Edward Reilly, and the twins Wallace and Joseph. That year he became assistant to John Lee Pratt, the vice-president of General Motors, and in 1931 he succeeded Pratt in that position. At General Motors he worked to develop unemployment relief programs and through this he came into contact with Franklin D. Roosevelt, for whom he worked briefly in the National Recovery Administration. In 1934 Stettinius went to US Steel to become a senior administrator, but after Roosevelt was elected President of the United States Stettinius was asked to join the administration as director in the Office of Production Management. In 1941 he became head of the Lend-lease aid to the allies, a position he held until he became undersecretary of state in 1943. In November 1944 Stettinius succeeded Secretary of State Cordell Hull due to Hull's poor health. Stettinius, as chairman of the US delegation to the United Nations Conference on International Organization, was instrumental in the formation of the United Nations and was present at its official founding on June 26, 1945. As Secretary, Stettinius made the decision to return a Russian codebook, found in Finland, to the Soviet Union. This hampered US efforts to decode Russian cables, many of which, when later released, provided information about the widespread penetration of Soviet agents into senior US Government positions. Soon afterward, Stettinius resigned as Secretary of State to become the first United States Ambassador to the United Nations. Stettinius resigned from this position in June 1946, after which he became critical of what he saw as Truman's refusal to use the UN as a tool to resolve tensions with the Soviet Union. Prematurely white-haired, with dark eyebrows, blue eyes, tanned face, and a quick smile, Stettinius was striking in appearance and inspired goodwill. For three years after his return to private life he served as rector of the University of Virginia. A longtime friend of William Tubman, the president of Liberia, he helped form (1947) and headed as board chairman the Liberia Company, a partnership between the Liberian government and American financiers to provide funds for the development of that African nation. He lived during his retirement at his estate on the Rapidan River, Virginia. He died of a coronary thrombosis at the home of a sister in Greenwich, Connecticut, at the age of 49, and was buried in the family plot in Locust Valley Cemetery, Locust Valley, New York.
- Edward Reilly Stettinius, Jr. war US-amerikanischer Außenminister unter den Präsidenten Franklin D. Roosevelt und Harry S. Truman. Stettinius war zunächst in der Chefetage von General Motors tätig, später bei US Steel, bis ihn Präsident Roosevelt in die Politik holte. 1943 wurde er Vize-Außenminister (Undersecretary of State) und folgte dem mit gesundheitlichen Problemen kämpfende Cordell Hull im Amt des Außenministers (Secretary of State). Stettinius war maßgeblich an der Gründung der Vereinten Nationen beteiligt und war auch der erste UN-Botschafter der USA. Nach Meinungsverschiedenheiten zwischen ihm und Präsident Truman trat Stettinius 1946 von seinen Positionen zurück.
- Edward Reilly Stettinius, Jr. oli Yhdysvaltain ulkoministeri vuosina 1944–1945 Franklin D. Rooseveltin ja Harry S. Trumanin hallituksissa. Erottuaan ulkoministerin tehtävistä, Stettiniuksesta tuli Yhdysvaltain ensimmäinen edustaja Yhdistyneissä kansakunnissa, jonka perustamisessa hän oli tärkeässä osassa.
- Edward Reilly Stettinius, Jr. était le Secrétaire d'État américain sous les présidents Franklin D. Roosevelt et Harry S. Truman, en poste de 1944 à 1945. Stettinius est né à Chicago et étudia à la Pomfret School jusqu'en 1920, puis à l'université de Virginie jusqu'en 1924. Il entra dans l'entreprise automobile General Motors comme simple ouvrier. En 1926, il devint assistant de John Lee Pratt, le vice-président de General Motors, et en 1931 il succéda à Pratt à ce poste. En 1934 Stettinius rejoint U.S. Steel pour en devenir plus tard le président du conseil, mais après l'élection de Roosevelt à la présidence des États-Unis, il fut nommé directeur de l'Office of Production Management. Deux ans plus tard il était à la direction du programme Lend-Lease d'aide aux alliés, jusqu'à ce qu'il devienne sous-secrétaire d'État en 1943. En novembre 1944 Stettinius succéda à Cordell Hull au poste de secrétaire d'état. Roosevelt le préféra à James F. Byrnes dont la personnalité plus forte aurait été susceptible de contester sa politique extérieure. Stettinius participa à la conférence de Yalta et joua un rôle important dans la création des Nations unies auprès desquelles il fut le premier ambassadeur américain. Il démissionna de ce poste en juin 1946 après que Truman eut refusé de passer par l'O.N. U pour résoudre les tensions avec l'URSS.
- ファイル:Mr. Edward R. Stettinius, Jr. , former director, Priorities Division, OPM (Office of Production Management), and currently (Sept. 2, 1941) lend-lease administrator. jpg エドワード・ステティニアス エドワード・ライリー・ステティニアス（Edward Reilly Stettinius, 1900年10月22日 - 1949年10月31日）は、アメリカ合衆国の政治家。1944年から1945年にかけてフランクリン・ルーズベルト大統領とハリー・トルーマン大統領の下で国務長官を務めた。
- Edward Reilly Stettinius, Jr. był sekretarzem stanu USA za kadencji prezydentów Franklina D. Roosevelta oraz Harry'ego S. Trumana. Urząd ten sprawował w latach 1944-45. Stettinius przyszedł na świat w Chicago w stanie Illinois. Był młodszym z dwóch synów i trzecim w kolejności z czworga dzieci Edwarda Reilly i Judith Stettinius. Jego matka pochodziła ze stanu Wirginia. Jej przodkowie przybyli do Ameryki z Anglii. Ojciec Stettiniusa, posiadający korzenie niemieckie, pochodził z St. Louis w stanie Missouri. Uczestniczył w wielu przedsięwzięciach gospodarczych, był m. in. prezesem spółki produkującej zapałki pod szyldem Diamond Match Company, a także jednym ze wspólników w holdingu finansowym J. P. Morgan and Company, a ponadto urzędnikiem Departamentu Wojny podczas I wojny światowej. Do roku 1920 Stettinius uczęszczał do Pomfret School. O wyższe wykształcenie starał się na Uniwersytecie w Wirginii, który ukończył w roku 1924 bez stopnia naukowego. 15 maja 1926 Stettinius poślubił Virginię Gordon Wallace, wywodzącą się z zamożnej rodziny z Richmond w stanie Wirginia. W tym samym roku został zastępcą Johna Lee Pratta, wiceprezesa spółki General Motors. W roku 1931 zastąpił Pratta na stanowisku wiceprezesa. W General Motors zajmował się opracowaniem programem zasiłków dla bezrobotnych. Dzięki temu nawiązał kontakt z Franklinem D. Rooseveltem, dla którego przejściowo pracował w Administracji Narodowej Odnowy (National Recovery Administration). W roku 1934 przeniósł się do koncernu US Steel, gdzie miał zostać jednym z wyższych zarządców. Jednak gdy Roosevelta wybrano na prezydenta USA, Stettinius otrzymał propozycję wstąpienia do rządu w charakterze kierownika Biura Zarządzania Produkcją (Office of Production Management). Dwa lata później został koordynatorem pomocy dla państw alianckich w ramach układu Lend-lease. Stanowisko to utrzymał do roku 1943, gdy objął urząd podsekretarza stanu. W listopadzie 1944 Stettinius zastąpił przejął od Cordella Hulla obowiązki sekretarza stanu, ze względu na zły stan zdrowia swojego dotychczasowego zwierzchnika. Stettinius, jako prezes amerykańskiej delegacji na Konferencję Narodów Zjednoczonych w sprawie Organizacji Międzynarodowej, odegrał kluczową rolę w konstruowaniu Organizacji Narodów Zjednoczonych. Był obecny na ceremonii oficjalnego utworzenia ONZ 26 czerwca 1945r. Jako sekretarz stanu, Stettinius podjął decyzję o zwrocie rosyjskiej książki kodowej, znalezionej w Finlandii, władzom Związku Radzieckiego. Czyn ten utrudnił Amerykanom rozszyfrowanie rosyjskich depeszy. Po opublikowaniu sporej ich części, uzyskano informacje o licznych agentach radzieckich, zajmujących wysokie pozycje w administracji amerykańskiej. Przyczyny postępowania Stettiniusa w tej kwestii nie zostały wyjaśnione. Wkrótce potem, Stettinius zrezygnował ze stanowiska sekretarza stanu, by objąć posadę pierwszego Ambasadora USA przy ONZ. Zrzekł się tej posady w czerwcu 1946 roku, po czym zaciekle krytykował prezydenta Trumana za odmowę wykorzystania ONZ jako narzędzia do rozładowania napięć pomiędzy USA a ZSRR. Przedwcześnie osiwiały, z opaloną twarzą, Stettinius robił na ludziach pozytywne wrażenie swoim wyglądem i życzliwością. Po wycofaniu się z życia politycznego, przez trzy lata pracował jako rektor na uniwersytecie w Wirginii. W rezultacie wieloletniej przyjaźni z Williamem Tubmanem, prezydentem Liberii, uczestniczył w budowaniu organizacji Liberia Company, która dążyła do partnerstwa pomiędzy rządem Liberii a amerykańskimi kapitalistami w celu zgromadzenia funduszy na rozwój tego afrykańskiego państwa. Przez pewien czas pełnił funkcję prezesa tej organizacji. Po przejściu na emeryturę, Stettinius mieszkał w swojej posiadłości w Rapidan River w stanie Wirginia. Zmarł w wyniku zakrzepicy naczyń wieńcowych w domu swojej siostry w Greenwich, w stanie Connecticut. Został pochowany w Locust Valley w stanie Nowy Jork.
- Эдвард Стеттиниус — американский промышленник, занимавший пост государственного секретаря США при президентах Рузвельте и Трумэне.
- Edward Reilly Stettinius, Jr. , född 22 oktober 1900, död 31 oktober 1949, var en amerikansk politiker. Han var USA:s utrikesminister 1944-1945 och USA:s första FN-ambassadör. Han föddes i Chicago och studerade vid University of Virginia. Han blev vice vd för General Motors 1931. Där arbetade han med program som gav hjälp åt de arbetslösa och genom detta arbete kom han i kontakt med Franklin D. Roosevelt. Han arbetade som chef för planmyndigheten Office of Production Management under president Roosevelt. Han utnämndes till biträdande utrikesminister 1943. Följande år efterträdde han USA:s utrikesminister Cordell Hull, som avgick av hälsoskäl. Han blev 1945 utnämnd till USA:s FN-ambassadör men avgick redan 1946, när han blev kritisk till president Harry S. Trumans negativa inställning gentemot FN som ett redskap att minska spänningen mellan USA och Sovjetunionen.
- 小爱德华·赖利·斯特蒂纽斯（Edward Reilly Stettinius, Jr. ，1900年10月22日伊利诺伊州芝加哥 - 1949年10月31日），美国政治家，曾任美国国务卿。
|
| dbpprop:after
| |
| dbpprop:almaMater
| |
| dbpprop:ambassadorFrom
| |
| dbpprop:before
| |
| dbpprop:birthPlace
| |
| dbpprop:country
| |
| dbpprop:dateOfBirth
| |
| dbpprop:deathDate
| |
| dbpprop:deathPlace
| |
| dbpprop:department
| |
| dbpprop:hasPhotoCollection
| |
| dbpprop:name
|
- Edward Reilly Stettinius, Jr.
|
| dbpprop:order
| |
| dbpprop:party
| |
| dbpprop:predecessor
| |
| dbpprop:president
| |
| dbpprop:profession
| |
| dbpprop:reference
| |
| dbpprop:relatedInstance
| |
| dbpprop:religion
| |
| dbpprop:spouse
| |
| dbpprop:successor
| |
| dbpprop:termEnd
| |
| dbpprop:termStart
| |
| dbpprop:title
| |
| dbpprop:wikiPageUsesTemplate
| |
| dbpprop:wordnet_type
| |
| dbpprop:years
| |
| rdf:type
| |
| rdfs:comment
|
- Edward Reilly Stettinius, Jr. was United States Secretary of State under Presidents Franklin D. Roosevelt and Harry S. Truman, serving from 1944 to 1945. Stettinius was born in Chicago, the younger of two sons and third of four children of Edward Reilly and Judith (Carrington) Stettinius. His mother was a Virginian of colonial English ancestry. His father, of German descent, was a native of St.
- Edward Reilly Stettinius, Jr. war US-amerikanischer Außenminister unter den Präsidenten Franklin D. Roosevelt und Harry S. Truman. Stettinius war zunächst in der Chefetage von General Motors tätig, später bei US Steel, bis ihn Präsident Roosevelt in die Politik holte. 1943 wurde er Vize-Außenminister (Undersecretary of State) und folgte dem mit gesundheitlichen Problemen kämpfende Cordell Hull im Amt des Außenministers (Secretary of State).
- Edward Reilly Stettinius, Jr. oli Yhdysvaltain ulkoministeri vuosina 1944–1945 Franklin D. Rooseveltin ja Harry S. Trumanin hallituksissa. Erottuaan ulkoministerin tehtävistä, Stettiniuksesta tuli Yhdysvaltain ensimmäinen edustaja Yhdistyneissä kansakunnissa, jonka perustamisessa hän oli tärkeässä osassa.
- Edward Reilly Stettinius, Jr. était le Secrétaire d'État américain sous les présidents Franklin D. Roosevelt et Harry S. Truman, en poste de 1944 à 1945. Stettinius est né à Chicago et étudia à la Pomfret School jusqu'en 1920, puis à l'université de Virginie jusqu'en 1924. Il entra dans l'entreprise automobile General Motors comme simple ouvrier. En 1926, il devint assistant de John Lee Pratt, le vice-président de General Motors, et en 1931 il succéda à Pratt à ce poste.
- ファイル:Mr. Edward R. Stettinius, Jr. , former director, Priorities Division, OPM (Office of Production Management), and currently (Sept. 2, 1941) lend-lease administrator.
- Edward Reilly Stettinius, Jr. był sekretarzem stanu USA za kadencji prezydentów Franklina D. Roosevelta oraz Harry'ego S. Trumana. Urząd ten sprawował w latach 1944-45. Stettinius przyszedł na świat w Chicago w stanie Illinois. Był młodszym z dwóch synów i trzecim w kolejności z czworga dzieci Edwarda Reilly i Judith Stettinius. Jego matka pochodziła ze stanu Wirginia. Jej przodkowie przybyli do Ameryki z Anglii. Ojciec Stettiniusa, posiadający korzenie niemieckie, pochodził z St.
- Эдвард Стеттиниус — американский промышленник, занимавший пост государственного секретаря США при президентах Рузвельте и Трумэне.
- Edward Reilly Stettinius, Jr. , född 22 oktober 1900, död 31 oktober 1949, var en amerikansk politiker. Han var USA:s utrikesminister 1944-1945 och USA:s första FN-ambassadör. Han föddes i Chicago och studerade vid University of Virginia. Han blev vice vd för General Motors 1931. Där arbetade han med program som gav hjälp åt de arbetslösa och genom detta arbete kom han i kontakt med Franklin D. Roosevelt.
- 小爱德华·赖利·斯特蒂纽斯（Edward Reilly Stettinius, Jr. ，1900年10月22日伊利诺伊州芝加哥 - 1949年10月31日），美国政治家，曾任美国国务卿。
|
| rdfs:label
|
- Edward Stettinius, Jr.
- Edward Stettinius Jr.
- Edward Stettinius, Jr.
- Edward Stettinius
- エドワード・ステティニアス
- Edward Stettinius Jr.
- Стеттиниус, Эдвард
- Edward Stettinius
- 小爱德华·斯特蒂纽斯
|
| owl:sameAs
| |
| skos:subject
| |
| foaf:depiction
| |
| foaf:name
|
- Edward Reilly Stettinius, Jr.
|
| foaf:page
| |
| is dbpprop:after
of | |
| is dbpprop:deputy
of | |
| is dbpprop:inaugural
of | |
| is dbpprop:predecessor
of | |
| is dbpprop:redirect
of | |
| is dbpprop:successor
of | |
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
