Edward II, (25 April 1284 – 21 September 1327?) called Edward of Carnarvon, was King of England from 1307 until he was deposed in January 1327. He was the seventh Plantagenet king, in a line that began with the reign of Henry II. Interspersed between the strong reigns of his father Edward I and son Edward III, the reign of Edward II was disastrous for England, marked by incompetence, political squabbling, and military defeats.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 118687875
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:_1
  • 1. Edward II of England
dbpprop:_10
dbpprop:_11
dbpprop:_12
dbpprop:_13
dbpprop:_14
  • 14. Simon de Dammartin, Count of Ponthieu
dbpprop:_15
dbpprop:_16
dbpprop:_17
dbpprop:_18
  • 18. Aymer Taillifer, Count of Angoulême
dbpprop:_19
  • 19. Alix de Courtenay
dbpprop:_2
dbpprop:_20
dbpprop:_21
  • 21. Garsenda II of Sabran
dbpprop:_22
dbpprop:_23
  • 23. Marguerite of Geneva
dbpprop:_24
dbpprop:_25
dbpprop:_26
dbpprop:_27
dbpprop:_28
  • 28. Alberic, Count of Dammartin
dbpprop:_29
  • 29. Maud de Ponthieu
dbpprop:_3
dbpprop:_30
dbpprop:_31
dbpprop:_4
dbpprop:_5
dbpprop:_6
dbpprop:_7
dbpprop:_8
dbpprop:_9
dbpprop:abstract
  • Edward II, (25 April 1284 – 21 September 1327?) called Edward of Carnarvon, was King of England from 1307 until he was deposed in January 1327. He was the seventh Plantagenet king, in a line that began with the reign of Henry II. Interspersed between the strong reigns of his father Edward I and son Edward III, the reign of Edward II was disastrous for England, marked by incompetence, political squabbling, and military defeats. Although large in stature and powerfully built, he was more interested in light entertainment and simple pleasures than in the duties of governing. Widely alleged to have been homosexual, Edward nevertheless fathered at least five children. He was unable to deny even the most grandiose favours to his male favourites (first a Gascon knight named Piers Gaveston, later a young English lord named Hugh Despenser) which led to constant political unrest and his eventual deposition. Whereas Edward I had conquered all of Wales and the Scottish lowlands, and ruled them with an iron hand, the army of Edward II was devastatingly defeated at Bannockburn, freeing Scotland from English control and allowing Scottish forces to raid unchecked throughout the north of England. In addition to these disasters, Edward II is remembered for his alleged death in Berkeley Castle, apparently by murder, and more positively for being the first monarch to establish colleges in the universities of Oxford and Cambridge.
  • Eduard II. war von 1307 bis 1327 König von England und Wales.
  • Eduard II, nascut a Caernarvon el 25 d'abril de 1284 i mort a Berkeley el 21 de setembre de 1327, fou rei d'Anglaterra des de 1307 fins 1327. La seva política d'ignorar la noblesa en favor de favorits sense llinatge li va fer guanyar molts opositors, i acabà portant a la seva deposició, empresonament i assassinat.
  • Eduard II. byl králem Anglie od roku 1307 až do ledna 1327, kdy byl sesazen. Jeho sklon ignorovat vlastní aristokracii a upřednostňování svých oblíbenců vedlo k neustálým politickým nepokojům a nakonec k jeho sesazení. Předpokládá se, že byl ve vězení zavražděn. S jeho jménem je spojeno založení univerzit v Oxfordu a Cambridge.
  • Eduardo II de Inglaterra,, rey de Inglaterra y señor de Irlanda. Eduardo II de Carnarvon, nació en el Castillo de Caernarfon, en Gales, el 25 de abril de 1284. Encarcelado en el castillo de Berkeley, Gloucestershire, el 21 de septiembre de 1327 fue asesinado por órdenes de su esposa Isabel de Francia y el amante de ésta, Roger Mortimer. Era el único hijo varón superviviente de Eduardo I de Inglaterra y de Leonor de Castilla. El 7 de febrero de 1301 fue proclamado como el primer príncipe de Gales, al someter Eduardo I dicho territorio. A la muerte de su padre, el 8 de julio de 1307 le sucede en el trono. Se casó en la ciudad francesa de Boulogne-sur-Mer, el 25 de enero de 1308, con Isabel de Francia, hija del rey Felipe IV el Hermoso, y conocida con el sobrenombre de "La Loba de Francia" (She-wolf of France). De este matrimonio nacieron 4 hijos: Eduardo III (n. castillo de Windsor, 13.11.1312 - m. palacio Sheen, Surrey, 21.6.1377), sucesor de su padre en el trono. Juan (n. palacio de Eltham, 15.8.1316 - m. Perth, Escocia, 14.9.1336), creado conde de Cornualles en 1328. Leonor (n. palacio de Woodstock, 8.6.1318 - m. abadía de Deventer, 22.4.1355), casada con Reinaldo II, duque de Gueldres y conde de Züthpen. Juana (n. Torre de Londres, 5.7.1321 - m. castillo de Hertford, 7.9.1362), casada con David II, rey de Escocia. Su gobierno estuvo marcado por su debilidad de carácter, las rebeliones de los nobles, el refuerzo del poder del Parlamento, las intrigas y sublevaciones originadas por su propia esposa la reina Isabel y por su homosexualidad, complaciendo a sus favoritos. No pudo impedir que Escocia lograra la independencia en la batalla de Bannockburn el 24 de junio de 1314, bajo el liderazgo de Roberto I de Escocia. Inglaterra no reconoció la independencia hasta 1328. En 1322 se dio un gran paso en el desarrollo del constitucionalismo inglés, puesto que a partir de entonces ninguna ley aprobada por los barones del Parlamento sería válida salvo que la aprobara la Cámara de los Comunes (compuesta entonces por el bajo clero y las clases menos acomodadas). Finalmente en 1326 la nobleza, dirigida por la reina Isabel y su amante Roger Mortimer, ayudados por el Papa Juan XXII y el hermano de Isabel Carlos IV el Hermoso organizaran desde Francia, adonde habían huido, la rebelión total e invasión de Inglaterra. Derrotado, el Parlamento le obligó a abdicar en favor de su hijo Eduardo III. Encarcelado en el castillo de Berkeley, Gloucestershire, el 21 de septiembre de 1327 fue asesinado por órdenes de la reina y Mortimer. Según la leyenda fue empalado, penetrado por el recto con una espada al rojo vivo, para evitar dejar en su cuerpo cualquier huella violenta visible, lo que podría provocar la ira de los nobles. Fue sepultado en la abadía de los benedictinos de Gloucester, actualmente catedral de Gloucester. Apoyó la creación de las universidades de Oxford y Cambridge.
  • Edvard II oli Englannin kuningas vuosina 1307–1327. Hän oli kuningas Edvard I:n poika ja ensimmäinen Walesin prinssi. Koska hän ei piitannut aatelistostaan vaan alempiarvoista suosikeistaan, se johti jatkuviin poliittisiin levottomuuksiin ja lopulta hänen viraltapanoonsa. Edvard II muistetaan myös siitä, että hänet väitetään murhatun työntämällä tulikuuma rauta hänen peräaukkoonsa.
  • Édouard II d'Angleterre, fut roi d'Angleterre de 1307 à 1327. Il est le fils du roi Édouard I et d'Aliénor de Castille. Édouard II, appelé Édouard de Carnarvon, fut roi d’Angleterre de 1307 jusqu’à sa déposition, en janvier 1327. Il fut le septième roi de la dynastie Plantagenêt, commencée avec Henri II, fils de Geoffroy Plantagenêt, comte d'Anjou. Compris entre les règnes vigoureux de son père Édouard I et de son fils Édouard III, celui d’Édouard II fut marqué par l’incompétence et la querelle politiques, et par la défaite militaire. Édouard fut, sa vie durant, plus enclin aux plaisirs de la cour et aux divertissements qu’à ses devoirs de souverain. Il fut incapable de refuser les plus grandes faveurs à ses divers favoris, dont les plus célèbres furent Pierre (Piers) Gaveston, un chevalier d’origine gasconne (Pierre de Gabaston, en français), puis un jeune seigneur anglais, Hugues le Despenser, provoquant de constants troubles politiques et, probablement, à terme, sa déposition. Alors que son père Édouard I avait conquis l’entièreté du Pays de Galles et les basses terres écossaises, qu’il gouvernait d’une main de fer, l’armée d’Édouard II connut la plus totale défaite lors de la bataille de Bannockburn, dont la conséquence fut de soustraire l'Écosse au contrôle de son voisin anglais et de permettre aux forces écossaises d’incontrôlables raids à travers le nord de l’Angleterre. Il faut ajouter à ce règne troublé la fin dramatique du roi, dont la mort mystérieuse au château de Berkeley laisse planer des doutes sur ses causes. Plus positivement, Édouard II s'intéressa de près aux universités d'Oxford et de Cambridge.
  • Fájl:Homosexuality King Edward II of England. jpg II. Eduárd II. Eduárd angol király 1307-ben követte apját a trónon. Eduárd a frissen megszállt Walesben született, I. Eduárd első életben maradt fiaként. Franciaország hűbérese, Guyenne hercegsége révén.
  • エドワード2世（Edward II, 1284年4月25日 - 1327年9月21日　在位1307年 - 1327年）はプランタジネット朝第6代イングランド王。エドワード1世の四男。 1301年、ウェールズを押さえるためエドワード1世によって、初めてプリンス・オブ・ウェールズの称号を授けられた。以後、この称号はイングランド（イギリス）皇太子に与えられるようになった。 はじめピアズ・ギャヴェストン（コーンウォール伯）らの寵臣によって治世を左右されたことから、これに反発する議会や諸侯が反乱を起こし、1311年から彼らの代表者21人によって事実上の寡頭制が行われ、ギャヴェストンは1312年に暗殺された。しかし、この期間にロバート・ブルースがスコットランドの大部分を再征服したため、急遽、君臣一致でスコットランドに兵を送ったが、1314年、バノックバーンの戦いで大敗し、ロバート・ブルースはロバート1世としてスコットランド王に即位した。 これによりエドワード2世の権威はいっそう下がったが、貴族たちも党派を作り争ったため、1318年ごろ権力を多少回復し、ヒュー・ル・デスペンサー（ウィンチェスター伯）を登用した。1322年に対立する貴族連合軍に勝利し、以後5年にわたってル・デスペンサーの支配が続いた。この時期に下院（平民）議会の力が強まったことは、イギリス憲政上重要である。 しかし敵対する勢力も強まり、1326年、王妃のイザベラ（フランス王フィリップ4世の娘）は息子のエドワードを擁し、愛人のマーチ伯ロジャー・ド・モーティマー等の軍勢を引きつれ、ロンドンにせまった。王は逃亡したが、捕らえられて廃位させられた。その後、監禁されていたが、間もなく死亡した。 イザベラとモーティマーは1330年まで、エドワード3世の摂政として権力を握った。 エドワード2世は優柔不断で政治に関心をあまり持たなかったといわれる、また、男色家と噂され、ギャヴェストンやル・デスペンサーの息子と関係があり、彼らの登用はその理由によるものと信じられていた。エドワード2世の死は自然死と公表されたが、「肛門に焼け火箸を差し込まれ殺害された」という噂が広く伝えられている。また最近の研究では、死が発表された後も、エドワード2世は密かに監禁されたまま生き続けていたとされている。 「イングランド領海で取れたチョウザメは王の物」とする法律を発したとされる。
  • Eduard II van Carnarvon was koning van Engeland van 1307 tot 1327. Hij was de vierde zoon van Eduard I en Eleonora van Castilië. Hij werd troonopvolger ten gevolge van het overlijden van zijn oudere broers. Eduard zou huwen met Filippina van Vlaanderen, de dochter van Gwijde van Dampierre, de graaf van Vlaanderen die steun zocht bij de Engelsen tegen zijn leenheer, de Franse koning Filips IV. Dat kwamen Gwijde en Eduard's vader in 1294 te Lier overeen. De Franse koning verhinderde dit huwelijk door Gwijde en zijn dochter naar Frankrijk uit te nodigen en ze dan beide gevangen te zetten. Gwijde werd na bemiddeling van onder meer paus Bonifatius VIII vrijgelaten in 1295, terwijl zijn dochter Filippina in het Louvre opgesloten bleef en er overleed in 1306. In 1308 trouwde Eduard met Isabella, de dochter van de Franse koning Filips IV. Het huwelijk zou geen succes worden. Eduard verwaarloosde zijn vrouw en er gingen geruchten dat hij homoseksueel zou zijn, aangezien hij het gezelschap van mannen prefereerde, waaronder de Franse edelman Piers Gaveston, Roger d'Amory en Hugh le Despenser. Niettemin kwamen uit het huwelijk met Isabella vier kinderen voort: twee zoons, Eduard en Jan, en twee dochters, Eleonora en Johanna, die de vrouw zou worden van David II van Schotland. Eduard was geen sterk bestuurder en had een voorliefde voor vermaak. De strijd met de Schotten die zijn vader had ingezet, liet hij versloffen. Door zijn kennelijke gebrek aan zelfvertrouwen liet hij het bestuur liever aan anderen over. Al tijdens het koningschap van zijn vader stond hij onder invloed van Gaveston, die -onder druk van de adel- door de koning werd verbannen. Na de dood van Eduard I haalde hij zijn vriend Gaveston echter terug en maakte hem graaf van Cornwall. Gaveston trad ook op als regent als Eduard in het buitenland was. De baronnen protesteerden hiertegen en het lukte hen uiteindelijk Piers Gaveston opnieuw te verdrijven en in 1312 werd hij vermoord. Eduard werd vervolgens gedwongen toezicht op het bestuur toe te staan via een regeringsraad van 21 baronnen, de "Lords Ordainers". Tijdens het geruzie met de baronnen wist Robert I van Schotland (the Bruce) Schotland grotendeels te heroveren. Dit ging ook Eduard te ver. In juni 1314 trok hij met een groot leger naar het noorden, maar werd verpletterend verslagen in de slag om Bannockburn, waarna Robert wraak nam op de daden van Eduard en zijn vader door het noorden van Engeland te verwoesten. Daarna liet Eduard het bestuur opnieuw over aan zijn gunsteling Hugh Despenser. Ook dit was reden voor de baronnen om in opstand te komen. Ook Despenser en zijn familie werden verbannen. In 1322 haalde hij de familie echter terug uit ballingschap en ging de strijd aan met de baronnen. De jaren daarop werd Engeland in feite geregeerd door de Despensers. In 1325 kwam ook de koningin in actie. Na een kort verblijf in Frankrijk wilde zij niet terugkeren als haar man de Despensers aan de macht zou laten. Samen met haar zoon en een van de verbannen baronnen, Roger Mortimer, keerde zij terug, vastbesloten de Despensers te verdrijven. Eduards volgelingen verlieten hem en hij vluchtte naar het westen. Zijn vrouw volgde hem en liet Hugh le Despenser en diens zoon ter dood brengen. In november werd Eduard gevangen genomen. In januari 1327 werd hij op beschuldiging van incompetentie en allerlei wangedrag gedwongen af te treden, zogenaamd ten gunste van zijn 14-jarige zoon Eduard III. In werkelijkheid namen zijn vrouw Isabella en haar geliefde Roger Mortimer het bestuur over. Eduard II werd vermoord in september van hetzelfde jaar in Berkeley Castle. Hij werd anaal gespietst met een gloeiende pook, in een kennelijke poging hem als homoseksueel te kijk te zetten. Mortimer en Isabella hebben weinig plezier beleefd aan hun machtsgreep; toen Eduard III in 1330 meerderjarig werd, liet hij Mortimer als verrader terechtstellen; zijn moeder rangeerde hij op een nette manier uit; zij overleed in Hertford in 1358. De Engelse toneelschrijver Christopher Marlowe wijdde een toneelstuk aan Eduard II.
  • Edvard II, var konge av England fra 1307 til han ble avsatt i januar 1327. Hans tendens til å gi gunstbevisninger til folk han ble kjent med fra de lavere klasser istedenfor til adelen førte stadig til konflikter og til politisk ustabilitet. Dette var den endelige grunnen til at han til slutt ble avsatt. I dag er han kanskje hovedsakelig husket for den brutale måten han (muligens) ble myrdet på og som (i så fall) var knyttet til hans (angivelige) homoseksualitet.
  • Edward II z Caernarvon, król Anglii od 1307 r. , czwarty syn Edwarda I i jego żony, Eleonory Kastylijskiej, córki króla Kastylii Ferdynanda III Świętego. 7 lutego 1301 r. uzyskał tytuł księcia Walii, jako pierwszy angielski książę.
  • Eduardo II de Inglaterra foi rei de Inglaterra de 1307, sucedendo ao pai, a janeiro de 1327, quando foi obrigado a abdicar para Eduardo III. Era o filho mais novo de Eduardo I de Inglaterra e de Leonor da Provença e nasceu no Castelo de Caernarfon no País de Gales. Foi também o primeiro Príncipe de Gales, a partir de 1301.
  • Eduard al II-lea, a fost rege al Angliei din 1307 pâna în ianuarie 1327. Eduard al II-lea a fost primul monarch care a fondat colegiile universităţilor din Oxford şi Cambridge; el a fondat Cambridge's King's Hall în 1317 şi a dat statut regal Colegiului Oriel din Oxford în 1326.
  • Эдуард II, — английский король (с 1307 до своего низложения в январе 1327) из династии Плантагенетов, сын Эдуарда I. Первый английский престолонаследник, носивший титул «принц Уэльский» (по преданию, на просьбу валлийцев дать им в короли человека, родившегося в Уэльсе и не говорящего по-английски, Эдуард I предъявил им своего новорождённого сына, только что появившегося на свет в его лагере). Унаследовав трон своего отца в возрасте неполных 23 лет, Эдуард II весьма неудачно вел боевые действия против Шотландии, войсками которой руководил Роберт Брюс. Популярность короля также подрывала его приверженность к ненавистным народу фаворитам (как полагали, любовникам короля) — гасконцу Пьеру Гавестону, а затем английскому дворянину Хью Деспенсеру младшему. Царствование Эдуарда сопровождалось заговорами и мятежами, вдохновителем которых зачастую была жена короля, королева Изабелла, дочь французского короля Филиппа IV Красивого, бежавшая во Францию. Один из заговоров в 1325 году увенчался успехом: вернувшись из Франции, Изабелла в союзе со своим любовником, вельможей Роджером Мортимером сумела собрать достаточно сторонников, чтобы свергнуть Эдуарда. Король был арестован, и его заставили отречься от престола в пользу юного сына, ставшего королём Эдуардом III. Вскоре низложенный монарх был убит. Так как Эдуард II имел беспорядочные половые связи, в том числе и гомосексуальные, существует версия, подробно изложенная Томасом Мором спустя два века: орудием его убийства являлась раскалённая кочерга, воткнутая в задний проход. Историками эта версия часто оспаривается. По более распространённой версии, убийцы ввели ему в анальное отверстие раскаленную кочергу через бычий рог, чтобы не оставить следов на теле короля, а не из-за его сексуального поведения. В 1330 Эдуард III, уже будучи совершеннолетним, казнил убийц своего отца (в том числе Мортимера), фактически правивших государством в первые годы после его гибели; мать же была пощажена и заключена в монастырь. Низложение Эдуарда II изображено в пьесе Кристофера Марло «Эдуард II», а так же в романе Мориса Дрюона «Французская волчица» из серии исторических романов «Про́клятые короли». Пьеса Марло легла в основу одноименного фильма Дерека Джармена.
  • Edvard II, eng. Edward II, Edward of Caernarvon, född 25 april 1284, död 21 september 1327 (mördad), kung av England 7 juli 1307–29 januari 1327, då han avsattes. Han hörde till ätten Plantagenet, han var son till Edvard I av England och Eleanora av Kastilien. Han är främst ihågkommen för det brutala sätt på vilket han mördades, något som var kopplat till hans förmodade homosexualitet.
  • II. Edward, lakabı Caernarvon'lı Edward, 1307-1327 arasında İngiltere kralı. Yetkilerini sınırlamak isteyen güçlü baron grubuna karşı uzun ve umutsuz bir mücadeleye girmiştir. Kral I. Edward'ın dördüncü oğluydu. 7 Temmuz 1307'de babasının ölümü üzerine tahta çıkan Edward ilk işi, I. Edward'ın önde gelen muhaliflerini önemli görevlere getirmek oldu. Yakın adamı Piers Gaveston'ı Cornwall kontluğuna getirmesi baronların tepkisine yol açtı. 1311'de 21 barondan oluşan bir komite, Gaveston'ın sürülmesini ve kralın gelirleri ile atamalar konusundaki yetkilerinin sınırlandırılmasını talep eden bir belge hazırladı. Yönetmelikler adıyla bilinen bu talepleri kabul etmiş gözüken Edward, Gaveston'ı ülke dışına gönderdiyse de kısa süre sonra geri dönmesine izin verdi. Baronlar buna misilleme olarak Haziran 1312'de Gaveston'ı yakalayarak idam ettiler. Edward, Yönetmelikler'i iptal etmek ve Gaveston'ın intikamını almak için 11 yıl beklemek zorunda kaldı. Bu arada İskoçya kralı I. Robert (de Bruce) İngiliz egemenliğine başkaldırmıştı. 1314'te İskoçya'ya karşı bir sefer başlatan Edward, 24 Haziran'da Bannockburn Çarpışması'nda Robert karşısında kesin bir yenilgiye uğradı. Bu savaşın sonucunda, İskoçya fiilen bağımsızlığını kazandı ve Edward, Lancaster kontu olan yeğeni Thomas'ın önderliğindeki baronla grubuna bağımlı duruma geldi. Lancaster 1315'te iktidarı ele geçirerek ülkenin gerçek hükümdarı olduysa da bir süre sonra yeteneksiz bir yönetici olduğu görüldü. Pembroke kontu Aymer de Valence önderliğindeki ılımlı baronlar grubu, 1318'de Lancaster ile Edward arasındaki hakemlik görevini üstlendi. Bu sırada Edward kendisine iki yeni yandaş buldu: Baba oğul Hugh le Despenser'lar. Kral, genç Despenser'ın Galler'deki toprak taleplerini destekleyince, Lancaster, Despenser'ları sürgüne gönderdi. Bunun üzerine Edward, Despenser'lar adına harekete geçti ve Mart 1322'de Yorkshire'a bağlı Boroughbridge'de Lancaster'ı yakalayarak idam ettirdi. Ardından, baronların denetiminden bütünüyle kurtulmak için Yönetmelikler'i yürürlükten kaldırdı. Ama Despenser'lara bağlılığı, Fransız asıllı karısı Kraliçe Isabella'yla arasının açılmasına yol açtı. Kraliçe 1325'te diplomatik bir görevle Paris'e gittiğinde sürgündeki baronlardan Roger Mortimer'ın metresi oldu ve onunla birlikte Edward'ı devirmek için hazırlıklara girişti. Eylül 1326'da İngiltere'ye çıkan kraliçe, Despenser'ları idam ettirdi ve Edward'ı tahttan indirerek III. Edward adıyla oğluna taç giydirdi. Tutuklanan II. Edward Eylül 1327'de öldürüldü.
  • Едуард II (англ. Edward ІІ) - король Англії (1307-1327 рр. ) з династії Плантагенетів.
  • 愛德華二世 （英文名Edward II，1284年4月25日—1327年9月21日），英格蘭國王（1307年—1327年在位），金雀花王朝成员。他的一生皆为其宠信的弄臣和叛乱的贵族所主宰，以致最后悲惨地死去。葬于格洛斯特大教堂。 爱德华二世为英格兰国王爱德华一世第四子，父王去世后登基。根据各种记载可以推测他是一个同性恋者。他最早宠信的佞臣之一是来自加斯科涅的年轻骑士皮尔斯·加弗斯顿，此人可能是有断袖之癖的国王的男宠。爱德华二世因为把康沃尔伯爵领地赐给加弗斯顿而引起贵族不满。1309年，以爱德华二世的侄子兰卡斯特公爵托马斯为首，贵族们结成同盟反对国王。1310年，该贵族集团成功迫使爱德华二世成立一个改革委员会。委员会拟出一套限制国王权力的条例，并为国会所通过。在贵族的强烈要求下，爱德华二世把加弗斯顿逐出国外，但后来又偷偷接回；结果加弗斯顿在1312年6月被愤怒的贵族们处死。 爱德华二世于1313年力劝教皇克莱芒五世任命其宠臣伍斯特主教沃尔特·雷诺兹为坎特伯雷大主教。但后来他又与雷诺兹关系决裂。 1314年，爱德华二世率领一支庞大的军队讨伐苏格兰国王罗伯特一世，企图再度将北方邻国置于英格兰统治之下。然而在班諾克本之戰中，英格兰大军被苏格兰人打得人仰马翻。爱德华二世名声受损，从此更加受到贵族摆布。到1315年，兰卡斯特的托马斯已是大权在握。该年英格兰竟至面临苏格兰入侵的危险：罗伯特一世带兵进入英格兰境内，并派其弟爱德华·布鲁斯征服英格兰属地爱尔兰。1316年，爱德华·布鲁斯已宣布为爱尔兰国王。 此时爱德华二世又有了两个新的宠臣：德斯彭瑟父子，他为他们分封土地的做法受到贵族们的激烈反对。1321年，国会宣布放逐德斯彭瑟父子，而爱德华以武力支持德斯彭瑟。兰卡斯特的托马斯领导贵族发动叛乱，结果被爱德华二世打败并遭处决（1322年）。爱德华二世因这次军事成功摆脱了贵族长期的控制。1323年，爱德华承认罗伯特一世为独立的苏格兰王国的国王，从而实现了两国的和平。 德斯彭瑟父子的飞扬跋扈引起爱德华二世的王后法兰西的伊莎贝拉不满。1325年伊莎贝拉回法国安排儿子的婚事，在那里她成为一个因反对德斯彭瑟而被爱德华二世放逐的青年贵族罗杰·莫蒂默的情妇。1326年，伊莎贝拉与莫蒂默率领流亡贵族入侵英格兰。他们的活动很可能受到了伊莎贝拉的哥哥法国国王查理四世的支持。入侵者与爱德华二世的国内反对者取得了胜利，他们将德斯彭瑟父子处决。 1327年，国会废黜了爱德华二世。爱德华被迫退位，被放逐到南威尔士。两年后在巴克利城堡中遭到杀害。按照传统的说法，爱德华二世被人从肛门插入烧红的烤肉铁叉，死得极其悲惨。爱德华二世年幼的儿子爱德华三世继承了王位。
dbpprop:birthPlace
dbpprop:border
  • 1 (xsd:integer)
dbpprop:boxstyle
  • background-color: 9fe;
  • background-color: bfc;
  • background-color: fcc;
  • background-color: fb9;
  • background-color: ffc;
  • padding-top: 0; padding-bottom: 0;
dbpprop:caption
  • Edward II, depicted in Cassell's History of England, published circa 1902
dbpprop:coronation
  • 25 February 1308
dbpprop:dateOfBirth
dbpprop:dateOfDeath
dbpprop:deathPlace
dbpprop:f
dbpprop:father
  • Edward I Longshanks
dbpprop:ff
dbpprop:ffh
dbpprop:fm
dbpprop:fmh
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:house
dbpprop:issue
dbpprop:m
dbpprop:mf
dbpprop:mfh
dbpprop:mm
dbpprop:mmh
dbpprop:moretext
dbpprop:mother
dbpprop:name
  • Edward II of Carnarvon
dbpprop:placeOfBurial
dbpprop:predecessor
dbpprop:reference
dbpprop:reign
  • 7 July 1307 – 20 January 1327
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:sHouProperty
dbpprop:spouse
dbpprop:style
  • font-size: 100%; line-height: 110%;
dbpprop:styles
  • King Edward II The King The Prince of Wales Edward of Carnarvon
dbpprop:succession
dbpprop:successor
dbpprop:type
  • monarch
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Edward II, (25 April 1284 – 21 September 1327?) called Edward of Carnarvon, was King of England from 1307 until he was deposed in January 1327. He was the seventh Plantagenet king, in a line that began with the reign of Henry II. Interspersed between the strong reigns of his father Edward I and son Edward III, the reign of Edward II was disastrous for England, marked by incompetence, political squabbling, and military defeats.
  • Eduard II. war von 1307 bis 1327 König von England und Wales.
  • Eduard II, nascut a Caernarvon el 25 d'abril de 1284 i mort a Berkeley el 21 de setembre de 1327, fou rei d'Anglaterra des de 1307 fins 1327. La seva política d'ignorar la noblesa en favor de favorits sense llinatge li va fer guanyar molts opositors, i acabà portant a la seva deposició, empresonament i assassinat.
  • Eduard II. byl králem Anglie od roku 1307 až do ledna 1327, kdy byl sesazen. Jeho sklon ignorovat vlastní aristokracii a upřednostňování svých oblíbenců vedlo k neustálým politickým nepokojům a nakonec k jeho sesazení. Předpokládá se, že byl ve vězení zavražděn. S jeho jménem je spojeno založení univerzit v Oxfordu a Cambridge.
  • Eduardo II de Inglaterra,, rey de Inglaterra y señor de Irlanda. Eduardo II de Carnarvon, nació en el Castillo de Caernarfon, en Gales, el 25 de abril de 1284. Encarcelado en el castillo de Berkeley, Gloucestershire, el 21 de septiembre de 1327 fue asesinado por órdenes de su esposa Isabel de Francia y el amante de ésta, Roger Mortimer. Era el único hijo varón superviviente de Eduardo I de Inglaterra y de Leonor de Castilla.
  • Edvard II oli Englannin kuningas vuosina 1307–1327. Hän oli kuningas Edvard I:n poika ja ensimmäinen Walesin prinssi. Koska hän ei piitannut aatelistostaan vaan alempiarvoista suosikeistaan, se johti jatkuviin poliittisiin levottomuuksiin ja lopulta hänen viraltapanoonsa. Edvard II muistetaan myös siitä, että hänet väitetään murhatun työntämällä tulikuuma rauta hänen peräaukkoonsa.
  • Édouard II d'Angleterre, fut roi d'Angleterre de 1307 à 1327. Il est le fils du roi Édouard I et d'Aliénor de Castille. Édouard II, appelé Édouard de Carnarvon, fut roi d’Angleterre de 1307 jusqu’à sa déposition, en janvier 1327. Il fut le septième roi de la dynastie Plantagenêt, commencée avec Henri II, fils de Geoffroy Plantagenêt, comte d'Anjou.
  • Fájl:Homosexuality King Edward II of England. jpg II. Eduárd II. Eduárd angol király 1307-ben követte apját a trónon. Eduárd a frissen megszállt Walesben született, I. Eduárd első életben maradt fiaként. Franciaország hűbérese, Guyenne hercegsége révén.
  • Eduard II van Carnarvon was koning van Engeland van 1307 tot 1327. Hij was de vierde zoon van Eduard I en Eleonora van Castilië. Hij werd troonopvolger ten gevolge van het overlijden van zijn oudere broers. Eduard zou huwen met Filippina van Vlaanderen, de dochter van Gwijde van Dampierre, de graaf van Vlaanderen die steun zocht bij de Engelsen tegen zijn leenheer, de Franse koning Filips IV. Dat kwamen Gwijde en Eduard's vader in 1294 te Lier overeen.
  • Edvard II, var konge av England fra 1307 til han ble avsatt i januar 1327. Hans tendens til å gi gunstbevisninger til folk han ble kjent med fra de lavere klasser istedenfor til adelen førte stadig til konflikter og til politisk ustabilitet. Dette var den endelige grunnen til at han til slutt ble avsatt. I dag er han kanskje hovedsakelig husket for den brutale måten han (muligens) ble myrdet på og som (i så fall) var knyttet til hans (angivelige) homoseksualitet.
  • Edward II z Caernarvon, król Anglii od 1307 r. , czwarty syn Edwarda I i jego żony, Eleonory Kastylijskiej, córki króla Kastylii Ferdynanda III Świętego. 7 lutego 1301 r. uzyskał tytuł księcia Walii, jako pierwszy angielski książę.
  • Eduardo II de Inglaterra foi rei de Inglaterra de 1307, sucedendo ao pai, a janeiro de 1327, quando foi obrigado a abdicar para Eduardo III. Era o filho mais novo de Eduardo I de Inglaterra e de Leonor da Provença e nasceu no Castelo de Caernarfon no País de Gales. Foi também o primeiro Príncipe de Gales, a partir de 1301.
  • Eduard al II-lea, a fost rege al Angliei din 1307 pâna în ianuarie 1327. Eduard al II-lea a fost primul monarch care a fondat colegiile universităţilor din Oxford şi Cambridge; el a fondat Cambridge's King's Hall în 1317 şi a dat statut regal Colegiului Oriel din Oxford în 1326.
  • Эдуард II, — английский король (с 1307 до своего низложения в январе 1327) из династии Плантагенетов, сын Эдуарда I.
  • Edvard II, eng. Edward II, Edward of Caernarvon, född 25 april 1284, död 21 september 1327 (mördad), kung av England 7 juli 1307–29 januari 1327, då han avsattes. Han hörde till ätten Plantagenet, han var son till Edvard I av England och Eleanora av Kastilien. Han är främst ihågkommen för det brutala sätt på vilket han mördades, något som var kopplat till hans förmodade homosexualitet.
  • II. Edward, lakabı Caernarvon'lı Edward, 1307-1327 arasında İngiltere kralı. Yetkilerini sınırlamak isteyen güçlü baron grubuna karşı uzun ve umutsuz bir mücadeleye girmiştir. Kral I. Edward'ın dördüncü oğluydu. 7 Temmuz 1307'de babasının ölümü üzerine tahta çıkan Edward ilk işi, I. Edward'ın önde gelen muhaliflerini önemli görevlere getirmek oldu. Yakın adamı Piers Gaveston'ı Cornwall kontluğuna getirmesi baronların tepkisine yol açtı.
  • Едуард II (англ. Edward ІІ) - король Англії (1307-1327 рр. ) з династії Плантагенетів.
rdfs:label
  • Edward II of England
  • Eduard II. (England)
  • Eduard II d'Anglaterra
  • Eduard II.
  • Eduardo II de Inglaterra
  • Edvard II
  • Édouard II d'Angleterre
  • II. Eduárd angol király
  • Edoardo II d'Inghilterra
  • エドワード2世 (イングランド王)
  • Eduard II van Engeland
  • Edvard II av England
  • Edward II
  • Eduardo II de Inglaterra
  • Eduard al II-lea al Angliei
  • Эдуард II
  • Edvard II av England
  • II. Edward
  • Едуард II
  • 爱德华二世 (英格兰)
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander of
is dbpedia-owl:Person/knownFor of
is dbpedia-owl:commander of
is dbpedia-owl:knownFor of
is dbpprop:_12 of
is dbpprop:_16 of
is dbpprop:_2 of
is dbpprop:_24 of
is dbpprop:_4 of
is dbpprop:_8 of
is dbpprop:after of
is dbpprop:ahnentafel4Property of
is dbpprop:before of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:ed of
is dbpprop:eii of
is dbpprop:father of
is dbpprop:issue of
is dbpprop:knownFor of
is dbpprop:namedFor of
is dbpprop:people of
is dbpprop:predecessor of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:spouse of
is dbpprop:successor of
is owl:sameAs of