Edward Granville Browne (1862 – 1926), born in Stouts Hill, Uley, Gloucestershire, England, was a British orientalist who published numerous articles and books of academic value, mainly in the areas of history and literature. His works are respected for their scholarship, uniqueness, and style. The scholarly value of his works was acknowledged both during his lifetime and even more, after his passing. He gained a professorship at Cambridge University.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 116723343
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Edward Granville Browne (1862 – 1926), born in Stouts Hill, Uley, Gloucestershire, England, was a British orientalist who published numerous articles and books of academic value, mainly in the areas of history and literature. His works are respected for their scholarship, uniqueness, and style. The scholarly value of his works was acknowledged both during his lifetime and even more, after his passing. He gained a professorship at Cambridge University. Much of his publications are related to Persia, either in the fields of history or Persian literature. He is perhaps best known for his documentation and historical narratives of the Bábí movement as relayed by Count Gobineau. He published two translations of Bábí histories, and wrote several of the few Western accounts of early Bábí and Bahá'í history. His professorship at Cambridge was, however, of the Arabic language. He published in areas which few other Western scholars had explored to any sufficient degree. He used a language and style that showed high respect for everybody, even toward those he personally did not view in positive light. In A Year Among the Persians (1893) he wrote a sympathetic portrayal of a Persian society which few Westerners had ever seen, including a frank account of the effects of opium. It did not attract the attention it deserved at the time of its initial publication, but after his death in 1926 it was reprinted and became a classic in English travel literature. He also published the first volume of A Literary History of Persia in 1902 with subsequent volumes in 1906, 1920, and 1924. At the close of the twentieth century it remains the standard authority on the subject. Among Persians, at a time when nearly the whole nation was highly suspicious of foreigners, and in particular of any British or Russian person due to the political dynamics of that time, Edward Browne was well accepted by the people who knew him and his works. He is well remembered today, and a street named after him in Tehran, as well as his statue, remained even after the Iranian revolution in 1979. At the University of Cambridge Browne was mainly responsible for the creation of a school of living oriental languages, in connection with the training of candidates for the Egyptian and Sudenese civil services, and the Lebanese consular service. Edward Browne married in 1906. He had two sons. It is important to mention that Browne was not a Bahá'í but rather an orientalist. His interest in the Bábí movement was piqued by a book he stumbled upon in a library in Cambridge by the French diplomat Comte de Gobineau whilst looking for materials on the Sufi movement. The history A Traveller's Narrative was written by `Abdu'l-Bahá and translated by Browne, who added a large introduction and appendixes. Browne was fascinated by the development of the written historical perspectives of the Bahá'ís regarding successorship after the Báb including their idea of an independent dispensation of Bahá'u'lláh. These Bahá'í-authored works emphasized Bahá'u'lláh to a greater extent than the Báb and took a critical view against Mirza Yahya Subh-i-Azal, whom Gobineau listed as the Báb's successor. Browne expressed sympathy for Mirza Yahya and surprise at the route the religion had taken.
  • Edward Granville Browne war ein britischer Orientalist, der zahlreiche Artikel und Bücher von akademischem Wert veröffentlichte, hauptsächlich in den Gebieten Geschichte und Literatur. Als "Sir Thomas Adams' Professor of Arabic" an der Universität Cambridge widmete er seine Hauptarbeit der persischen Philologie. Seine Geschichte der persischen Literatur (A Literary History of Persia), die in den Jahren 1902, 1906, 1920 und 1924 erschien, ist bis heute lediglich in Einzelheiten überholt.
  • Edward Granville Browne (1862-1926) geboren in Stouts Hill, Uley, Gloucestershire, Engeland, was een Britse oriëntalist die talloze artikelen en boeken van academische waarde publiceerde, vooral op het gebied van geschiedenis en literatuur. Zijn werken worden gerespecteerd voor hun geleerdheid, uniekheid en stijl. De wetenschappelijke waarde van zijn werken werd erkend, tijdens zijn leven en nog meer na zijn dood. Hij kreeg een leerstoel aan de Universiteit van Cambridge. Veel van zijn publicaties hebben betrekking op Perzië, op het gebied van geschiedenis en Perzische literatuur. Hij is misschien het best bekend voor zijn beschrijvinge en historische verhalen van de Bábí-beweging. Hij publiceerde twee vertalingen van Babi-geschiedenisboeken en schreef enkele van de weinige westerse verslagen van vroege Bábí- en Bahá'í-geschiedenis. Zijn hoogleraarschap in Cambridge was echter van de Arabische taal. Hij publiceerde over onderwerpen die weinig andere westerse geleerden in voldoende mate hadden verkend. Hij gebruikte een taal en stijl waaruit hoog respect voor iedereen bleek, ook voor degenen waar hij persoonlijk niet in een positief licht zag. In A Year Among the Persians (1893) schreef hij een sympathiek portret van een Perzische samenleving die weinig westerlingen ooit hadden gezien, inclusief een openhartig verslag over de gevolgen van opium. Bij de eerste druk trok het niet de aandacht die het verdiende, maar na zijn dood in 1926 werd het herdrukt en werd een klassieker in de Engelse reisliteratuur. Hij publiceerde ook het eerste deel van A Literary History of Persia in 1902 en latere delen in 1906, 1920 en 1924. Onder Perzen, in een tijd waarin bijna het hele volk zeer argwanend was tegenover buitenlanders, en met name van Britse of Russische personen als gevolg van de politieke situatie van die tijd, werd Edward Browne geaccepteerd door de mensen die hem en zijn werk kenden. Hij wordt tot op de dag van vandaag herinnerd en een straat in Teheran die naar hem vernoemd is, alsmede zijn standbeeld, bleef ook na de Iraanse revolutie in 1979 bestaan. Edward Browne trouwde in 1906. Hij had twee zonen.
  • Эдвард Гранвил Браун родился в Stouts Hill, Uley в графстве Глостершир (Gloucester) Англии. Британский востоковед, опубликовавший бесчисленное количество статей и книг академического уровня, в основном в областях истории и литературы. Его работы ценятся за их академичность, уникальность и стиль. Академическая ценность его работ была признана при его жизни и, даже больше, после его ухода. Он получил звание профессора в университете Кембриджа. Большинство его публикаций относятся к Персии как в области истории, так и в области литературы. Лучше всего он известен своими документальными и историческими рассказами о движении Бабидов, проинятыми по эстафете от C. Gobineau. Он опубликовал два своих перевода историй о движении Бабидов и описал несколько новых взглядов западных людей на раннюю историю Бабидов и Бахаи. Однако, он был профессором арабского языка в университете Кембриджа. Он публиковал в областях, которые другие западные ученые изучают (в какой-либо степени) до сих пор. Он использовал язык и стиль, которым высказывал высокое уважение к каждому, даже, прежде всего, к тем, кого он лично не рассматривал в позитивном свете. В своей работе "Год среди Персов" он описал симпатичный образ Персидского общества, который западные люди когда-либо видели, включая откровенный рассказ о воздействии опиума. Эта работа не привлекла внимания в свое время, но была удостоена первой публикации, и только после его смерти в 1926 году эта работа была переиздана и стала классикой в Английской литературе о путешествиях. Он также опубликовал первый том "История литературы Персии" в 1902 году с последующими томами в 1906, 1920 и в 1924 годах. До конца двадцатого столетия эта работа оставалась эталоном и авторитетным источником в этой области. В то время, когда почти весь персидский народ относился с большим подозрением к иностранцам, в особенности к британским и русским людям, вследствие политических настроений того времени, Э. Г. Браун был хорошо принят тем народом, который знал его и его работы. Его хорошо помнят и сегодня: в честь него названа одна из улиц в Тегеране, а его памятник сохранился даже после Иранской революции 1979 года. В университете Кембриджа Браун был в основном ответственен за создание школы живых восточных языков в связи с обучением государственных служащих для посольств в Египте, Судане и Ливане. В 1906 году Э. Браун женился. Он имел двух сыновей. Важно упомянуть, что Э. Браун не был Бахаи, он был востоковедом. Его интерес к движению Бабидов был вызван книгой французского дипломата Comte de Gobineau, на которую он наткнулся в библиотеке Кембриджа во время поиска материалов о движении Суфиев. История "Записки Путешественника" была написана Абдул Баха, а переведена Брауном, кто добавил большие предисловие и приложения. Браун был очарован развитием описанных исторических перспектив Бахаи относительно приемника после Баба, включая их идею независимого проявления Баха Уллы. Авторитетные работы Бахаи подчеркивают, что Баха Улла - выше по рангу, чем Баб и приняли критический взгляд относительно Мирзы Йахьи, кого Gobineau записал как приемника Баба. Браун выражал симпатию Мирзе Йахье и удивление религиозному пути, что он принял.
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdf:type
rdfs:comment
  • Edward Granville Browne (1862 – 1926), born in Stouts Hill, Uley, Gloucestershire, England, was a British orientalist who published numerous articles and books of academic value, mainly in the areas of history and literature. His works are respected for their scholarship, uniqueness, and style. The scholarly value of his works was acknowledged both during his lifetime and even more, after his passing. He gained a professorship at Cambridge University.
  • Edward Granville Browne war ein britischer Orientalist, der zahlreiche Artikel und Bücher von akademischem Wert veröffentlichte, hauptsächlich in den Gebieten Geschichte und Literatur. Als "Sir Thomas Adams' Professor of Arabic" an der Universität Cambridge widmete er seine Hauptarbeit der persischen Philologie. Seine Geschichte der persischen Literatur (A Literary History of Persia), die in den Jahren 1902, 1906, 1920 und 1924 erschien, ist bis heute lediglich in Einzelheiten überholt.
  • Edward Granville Browne (1862-1926) geboren in Stouts Hill, Uley, Gloucestershire, Engeland, was een Britse oriëntalist die talloze artikelen en boeken van academische waarde publiceerde, vooral op het gebied van geschiedenis en literatuur. Zijn werken worden gerespecteerd voor hun geleerdheid, uniekheid en stijl. De wetenschappelijke waarde van zijn werken werd erkend, tijdens zijn leven en nog meer na zijn dood. Hij kreeg een leerstoel aan de Universiteit van Cambridge.
  • Эдвард Гранвил Браун родился в Stouts Hill, Uley в графстве Глостершир (Gloucester) Англии. Британский востоковед, опубликовавший бесчисленное количество статей и книг академического уровня, в основном в областях истории и литературы.
rdfs:label
  • Edward Granville Browne
  • Edward Granville Browne
  • Edward Granville Browne
  • Браун, Эдвард Гранвил
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of