| dbpprop:abstract
|
- An edict is an announcement of a law, often associated with monarchism. The Pope and various micronational leaders are currently the only persons who still issue edicts.
- Ein Edikt (von lat. edicere, verkündigen) bezeichnet im römischen Recht öffentliche Erklärungen des Magistrats, besonders die der Prätoren zu Grundsätzen der Anwendung des Rechts (Rechtsschutzverheißung) während ihrer Amtszeit. Später wurden damit auch Gesetze des Kaisers bezeichnet. In der Neuzeit steht der Begriff vor allem für Gesetze französischer Könige, die einen einzelnen Gegenstand regeln, in der Rechtssprache jedoch auch für öffentliche Bekanntmachungen (im Gegensatz zu Verständigungen, die nur Verfahrensbeteiligten zugehen). Wichtige Beispiele: Toleranzedikt von Nikomedia Toleranzedikt von Mailand Edikt contra Origenem Wormser Edikt Edikt von Villers-Cotterêts Edikt von Nantes Edikt von Fontainebleau Edikt von Potsdam Salzburger Emigrationsedikt
- Edikt (z lat. edicere vyřknout, zvěstovat) označuje původně v římském právo veřejné prohlášení úředníka (magistratus), jehož účinnost byla omezena dobou jeho úřadu. Později se tak v římské říši označovaly i výnosy císařů. V raném novověku užívali ediktů francouzští králové a římští císařové.
- El edicto era la forma de pronunciamiento de los magistrados romanos en cuestiones relativas a su competencia y constituye una de las principales fuentes del derecho romano. Los principales emisores de edictos eran los pretores, magistrados encargados de la administración de justicia, que eran dos: el pretor urbano encargado de los asuntos entre ciudadanos romanos y el pretor peregrino, creado en el año 242 a. C. para dirimir los asuntos entre los ciudadanos romanos y los peregrinos o extranjeros. Los magistrados emitían el edicto al comienzo de su mandato de 1 año a modo de programa que había de regir el mismo y lo hacían público mediante su escritura en una tabla que se exponía a la vista de los ciudadanos. Había dos clases de edictos: Perpetuo: Se daba al comienzo del mandato del magistrado y tenía validez durante toda la duración del mismo. Generalmente recogía lo ya establecido en el edicto del magistrado precedente con ligeras modificaciones o añadidos, según lo que la experiencia del mandato anterior aconsejaba. Repentino: Se emitía para un caso determinado y concreto y sólo tenía validez para el mismo. El edicto constaba de 3 partes: Parte introductiva: donde asegura la obediencia de los ciudadanos Parte central: consta de modificaciones del pretor y las partes de edictos anteriores Vasto o apéndice Por orden del emperador Adriano, el jurista Salvio Juliano dio al edicto una estructura estable y permanente a la que se atuvieron desde entonces todos los magistrados. El edicto redactado por Juliano se conoce como Edictum Perpetuum.
- Edikti on ilmoitus laista, jonka tyypillisesti antaa yksinvaltias. Nykyään niitä antaa lähinnä paavi. Rooman valtakunnassa edikti oli alun perin virkamiehen suullisesti antama ilmoitus virkakauden ohjelmasta. Myöhemmin ilmoitukset annettiin kirjallisesti. Keisariajalla ilmoituksista tuli lainvoimaisia. Esimerkkejä kuuluisista edikteistä ovat Milanon edikti, joka lopetti kristittyjen vainot, ja Diocletianuksen hintaedikti, joka yritti huonolla menestyksellä hillitä laukkaavaa inflaatiota.
- Sous l'Ancien Régime, un édit royal est une loi sur un sujet nouveau. Il est publié sur l'ordre d'un roi ou d'un gouverneur. Il se distingue de l'ordonnance par le fait qu'il ne porte que sur un sujet. Il peut ne concerner qu'un groupe de personnes ou qu'une partie du royaume. Les édits étaient datés du mois et de l'année. Ils étaient scellés du sceau de cire verte avec des lacs de soie verte et rouge. Quelques édits célèbres: Édit d'Amboise de 1563 Édit de Nantes de 1598 Édit de Fontainebleau de 1685 qui révoque le précédent
- 勅令（ちょくれい） 国王・皇帝・天皇などの君主が直接発する命令・法令のこと。ナントの勅令など。 日本における法令の一形式。この項目で記述する。 勅令（ちょくれい）とは、日本においては天皇が発した法的効力のある命令を指す。ここでは緊急勅令やいわゆる「ポツダム勅令」についての記述を含む。
- Edikt kommer av latinsk edictum som betyr offentlig kunngjøring. Romerske embedsmenn hadde rett til å offentliggjøre de retningslinjer og regler som de ønsket å legge til grunn for utøvelsen av sitt embede.
- Edykt - opublikowane zarządzenie lub obwieszczenie, wydawane przez rzymskich urzędników w ramach przysługującego im imperium, ważne przez cały rok urzędowy lub krótszy, z góry określony czas. W węższym znaczeniu sam zapis prawny zawarty w takim akcie. Szczególne znaczenie miały tego rodzaju rozporządzenia wydawane przed objęciem urzędowania, w których zawarty był program działalności danego urzędnika. Duże znaczenie dla tworzenia rzymskiego prawa prywatnego miały edykty urzędników jurysdykcyjnych, do których zaliczano pretorów oraz urzędników sprawujących nadzór nad targowiskami. Ogłaszali oni przed objęciem urzędu, na białej tablicy (album) program swojej działalności w okresie rocznej kadencji. W tym dokumencie zawierano informację, jak dany urzędnik chce korzystać z powierzonej mu, na okres jednego roku, władzy. Pretorzy oraz inni urzędnicy wydając edykt nie byli związani postanowieniami zawartymi w edyktach ich poprzedników. Wykształciła się jednak niepisana zasada, że pretor przejmował z edyktu swego poprzednika wszystkie przepisy sprawdzające się w praktyce, stanowiły one trzon edyktu zwany edyktem przenoszonym (edictum tralaticum). Edykt pretora zawierał zbiór zasad tyczących się zakresu działania tego urzędnika i postępowania przed jego urzędem, przedstawiał szczególne przypadki udzielania przez pretora ochrony przez udzielanie powództwa, określał sposoby egzekwowania orzeczeń sądowych oraz środków ochrony pozaprocesowej, których mógł udzielać pretor. Prawo tworzone przez edykty urzędników było nowszą w porównaniu z ius civile oraz elastyczniejszą i bardziej dostosowaną do zmieniających się warunków społecznych i gospodarczych warstwą prawa rzymskiego. Około roku 130 n.e. , z polecenia cesarza Hadriana, rzymski prawnik Julian, dokonał jednolitej redakcji edyktu pretora i edyla kurulnego, znanej jako tzw. edykt wieczysty (edictum perpetuum). Miał on obowiązywać na czas nieokreślony. Od tego wydarzenia znacznie zmalała prawotwórcza rola urzędników, na korzyść cesarza.
- Эди́кт (лат. edictum — объявление, от edicere — объявлять) — нормативный акт. В русском языке аналогом эдикта является указ. Имеет сходство с таким правовым актом, как декрет.
- Edikt (latin edictum), kungörelse, påbud, förordning. I det gamla Rom betecknade detta ord i allmänhet kungörelser av ämbetsman. Sådana kungörelser avsåg ofta tillfälliga förhållanden, t. ex. folkförsamlingssammanträde, senatssammankomst och fester.
- Едикт - особливо важливий указ імператора або Папи Римського.
|
| rdfs:comment
|
- An edict is an announcement of a law, often associated with monarchism. The Pope and various micronational leaders are currently the only persons who still issue edicts.
- Ein Edikt (von lat. edicere, verkündigen) bezeichnet im römischen Recht öffentliche Erklärungen des Magistrats, besonders die der Prätoren zu Grundsätzen der Anwendung des Rechts (Rechtsschutzverheißung) während ihrer Amtszeit. Später wurden damit auch Gesetze des Kaisers bezeichnet.
- Edikt (z lat. edicere vyřknout, zvěstovat) označuje původně v římském právo veřejné prohlášení úředníka (magistratus), jehož účinnost byla omezena dobou jeho úřadu. Později se tak v římské říši označovaly i výnosy císařů. V raném novověku užívali ediktů francouzští králové a římští císařové.
- El edicto era la forma de pronunciamiento de los magistrados romanos en cuestiones relativas a su competencia y constituye una de las principales fuentes del derecho romano. Los principales emisores de edictos eran los pretores, magistrados encargados de la administración de justicia, que eran dos: el pretor urbano encargado de los asuntos entre ciudadanos romanos y el pretor peregrino, creado en el año 242 a. C.
- Edikti on ilmoitus laista, jonka tyypillisesti antaa yksinvaltias. Nykyään niitä antaa lähinnä paavi. Rooman valtakunnassa edikti oli alun perin virkamiehen suullisesti antama ilmoitus virkakauden ohjelmasta. Myöhemmin ilmoitukset annettiin kirjallisesti. Keisariajalla ilmoituksista tuli lainvoimaisia.
- Sous l'Ancien Régime, un édit royal est une loi sur un sujet nouveau. Il est publié sur l'ordre d'un roi ou d'un gouverneur. Il se distingue de l'ordonnance par le fait qu'il ne porte que sur un sujet. Il peut ne concerner qu'un groupe de personnes ou qu'une partie du royaume. Les édits étaient datés du mois et de l'année. Ils étaient scellés du sceau de cire verte avec des lacs de soie verte et rouge.
- 勅令（ちょくれい） 国王・皇帝・天皇などの君主が直接発する命令・法令のこと。ナントの勅令など。 日本における法令の一形式。この項目で記述する。 勅令（ちょくれい）とは、日本においては天皇が発した法的効力のある命令を指す。ここでは緊急勅令やいわゆる「ポツダム勅令」についての記述を含む。
- Edikt kommer av latinsk edictum som betyr offentlig kunngjøring. Romerske embedsmenn hadde rett til å offentliggjøre de retningslinjer og regler som de ønsket å legge til grunn for utøvelsen av sitt embede.
- Edykt - opublikowane zarządzenie lub obwieszczenie, wydawane przez rzymskich urzędników w ramach przysługującego im imperium, ważne przez cały rok urzędowy lub krótszy, z góry określony czas. W węższym znaczeniu sam zapis prawny zawarty w takim akcie. Szczególne znaczenie miały tego rodzaju rozporządzenia wydawane przed objęciem urzędowania, w których zawarty był program działalności danego urzędnika.
- Эди́кт (лат. edictum — объявление, от edicere — объявлять) — нормативный акт. В русском языке аналогом эдикта является указ. Имеет сходство с таким правовым актом, как декрет.
- Edikt (latin edictum), kungörelse, påbud, förordning. I det gamla Rom betecknade detta ord i allmänhet kungörelser av ämbetsman. Sådana kungörelser avsåg ofta tillfälliga förhållanden, t. ex. folkförsamlingssammanträde, senatssammankomst och fester.
- Едикт - особливо важливий указ імператора або Папи Римського.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
