| dbpprop:abstract
|
- Edris Albert "Eddie" Hapgood (24 September 1908 – 20 April 1973) was an English footballer, who captained both Arsenal and England during the 1930s. Hapgood was born in Bristol and started his footballing career in the mid 1920s as an amateur playing in local football (while employed as a milkman), before getting his big break at Kettering Town in the Southern League. He was signed by Herbert Chapman's Arsenal for £950 in 1927. Initially a thin and fragile player, Arsenal's trainer Tom Whittaker forced him to take up weight training, and abandon his vegetarianism, and Hapgood eventually became known for his physique and power. Hapgood made his Arsenal debut on 19 November 1927 against Birmingham City but was initially used as backup for left back Horace Cope; he didn't become Arsenal's regular left back until early 1929, but after that he made the position his own, right up until the outbreak of World War II in 1939. He played 35 or more matches in every season in that period, earning a reputation as an elegant and unruffled defender. Hapgood went on to succeed Tom Parker as Arsenal captain, and led a side which dominated English football in the 1930s, winning five League Championships and two FA Cups. Hapgood also played for England 30 times, making his debut against Italy in Rome, on 13 May 1930, which finished a 1-1 draw. Hapgood became England captain and wore the armband 21 times; his first match as captain was the infamous "Battle of Highbury" on 14 November 1934, against Italy, who were reigning World Champions at the time. England had declined to take part in the World Cup, so the match was billed as the "true" World Championship match. The match was notoriously dirty, with many players sustaining injuries, including Hapgood himself with a broken nose; England beat the Italians (who were reduced to ten men for most of the match) 3-2. Hapgood also captained England in another infamous match, against Germany in Berlin on 14 May 1938, where Hapgood and his players were made to give the Nazi salute before the match, under pressure from British diplomats. Hitler was not in attendance; England won the match 6-3. The Second World War cut short Hapgood's playing career (he was only 30 when hostilities broke out). Hapgood served in the Royal Air Force during the war, whilst also playing for Arsenal and England in unofficial matches. In June 1940, he was one of five Arsenal players who guested for Southampton in a victory over Fulham at Craven Cottage. It was during the war that Hapgood fell out with the Arsenal management, after he was loaned out to Chelsea and eventually left the club under a dark cloud. He played 440 times in all for Arsenal, scoring two goals. In 1945, he wrote one of the first footballing autobiographies, entitled Football Ambassador, and after the war moved into management. He had stints in charge of Blackburn Rovers, and then Watford and Bath City. After that he left football completely; he fell on hard times and wrote back to his old club Arsenal asking for financial assistance (as he had never been given a testimonial match) but the club only sent him £30. He spent his later years running a YMCA hostel in Harwell, Berkshire and in Weymouth, Dorset. He died in Leamington Spa, Warwickshire, on Good Friday 1973. He was 64 years old.
- Edris „Eddie“ Albert Hapgood war ein englischer Fußballspieler und -trainer. Er war in den 1930ern langjähriger Mannschaftskapitän des FC Arsenal und der englischen Nationalmannschaft. Der linke Außenverteidiger begann seine Karriere im Amateurbereich und arbeitete parallel als Milchmann, bevor er sich dann dem Verein Kettering Town anschloss, wo ihm aufgrund von guten Leistungen der Durchbruch gelang. Im Oktober 1927 verpflichtete ihn der legendäre Trainer des FC Arsenal, Herbert Chapman, für eine Ablösesumme von 950 Pfund. Bei Arsenal war er dann Bestandteil einer äußerst erfolgreichen Mannschaft, die in der Zeit zwischen 1931 und 1938 fünf englische Meisterschaften und zwei FA Cup-Trophäen gewinnen konnte. Hapgood spielte dabei in insgesamt 440 Partien und war einer der wenigen Abwehrspieler, die ein Duell mit Stanley Matthews auf dem Spielfeld erfolgreich gestalten konnten. Hapgood spielte zwischen 1933 und 1939 in 30 Länderspielen für die englische Nationalmannschaft und war dabei in 21 Partien Mannschaftskapitän. Dabei nahm er an dem berüchtigten Battle of Highbury teil, als England in einem überhart geführten Spiel gegen den damals aktuellen Weltmeister aus Italien mit 3:2 gewann, wobei das italienische Team nahezu das gesamte Spiel mit nur 10 Akteuren bestritt. Hapgood selbst brach sich dabei die Nase. In seinem nach eigener Aussage dunkelsten Kapitel spielte er am 14. Mai 1938 in Berlin gegen Deutschland und beteiligte sich vor dem Spiel, das sein Team mit 6:3 gewinnen sollte, an einem kollektiven Hitlergruß der englischen Mannschaft. Der Zweite Weltkrieg beendete dann Hapgoods Karriere. Er betreute danach als Trainer nacheinander die Vereine Blackburn Rovers, den FC Watford und Bath City und verabschiedete sich dann vollständig von dem Fußballsport. Hapgood war danach Besitzer einer Jugendherberge für die christliche Nachwuchsvereinigung YMCA in Harwell/Berkshire und anschließend in Weymouth/Dorset. Er starb an Karfreitag 1973 im Alter von 64 Jahren in Leamington Spa, während er einer Sportveranstaltung beiwohnte, und wurde in Leamington Spa im Brunswick Street Cemetery beerdigt.
- Edris Albert « Eddie » Hapgood était un footballeur anglais né le 24 septembre 1908 à Bristol, mort le 20 avril 1973 à Leamington Spa. Il jouait au poste d'arrière gauche.
- Edris Albert "Eddie" Hapgood – były angielski piłkarz i trener piłkarski. Urodził się 24 września 1908 roku w Bristol. W tymże mieście łączył karierę futbolisty z pracą roznosiciela mleka. Zrezygnował z niej, gdy podpisał kontrakt z Kettering Town. W 1927 roku zainteresował się nim trener Arsenalu Londyn, Herbert Chapman, który wkrótce za sumę 950 tysięcy funtów ściągnął zawodnika na Highbury. Gdy przyszedł na pierwszy trening, był tak bardzo chudy, że nakazano mu zrezygnować z wegetarianizmu i rozpoczęto pracę nad jego siłą. Pewne miejsce w składzie Arsenalu wywalczył dopiero w 1929 roku i zachował je aż do wybuchu II wojny światowej. W barwach Kanonierów pięciokrotnie był mistrzem Anglii i dwa razy zdobył Puchar Anglii. W sumie w Arsenalu rozegrał 440 mecze i strzelił 2 bramki. W reprezentacji wystąpił w 30 spotkaniach, a w 21 pełnił rolę kapitana. W debiucie z Włochami piłka po jego strzale trafiła w Benito Mussoliniego. Debiut w roli kapitana zespołu również przypadł na mecz z Włochami. W słynnej "Bitwie o Highbury" Anglicy pokonali Włochów 3:2. Najgorszym dniem w jego karierze był 14 maja 1928 roku, kiedy to w Berlinie Anglia grała z Niemcami. Przed meczem zmuszono Anglików do wykonania nazistowskiego pozdrowienia. Goście zwyciężyli 6:3, a Hapgood po latach mówił: "Chciałbym móc cofnąć czas i sprawić, by tego momentu nie było". Po zakończeniu wojny zajął się trenerką. Był szkoleniowcem Blackburn Rovers i Watfordu. W 1945 roku wydał autobiografię, jedną z pierwszych napisanych przez piłkarzy.
- Edris Albert "Eddie" Hapgood, född 24 september 1908 i Bristol, död 20 april 1973, var en engelsk fotbollsspelare. Hapgood började sin karriär som amatör (han jobbade samtidigt som mjölkbud) innan han slog igenom i Kettering Town. 1927 värvades han av Arsenal för 950 pund. Han spelade vänsterback och kom att bli lagkapten för det Arsenal som dominerade engelsk fotboll under 1930-talet. Han spelade totalt 440 matcher för klubben och var med om att vinna ligan fem gånger och FA-cupen två gånger. Hapgood spelade 30 landskamper för England, varav 21 som lagkapten. Hans första match som lagkapten var den berömda matchen mot Italien den 14 november 1934, då det engelska laget bestod av sju spelare från Arsenal. Matchen, som spelades på Arsenals hemmaplan Highbury, präglades av hårt spel. Flera spelare blev skadade, inklusive Hapgood, som bröt näsbenet. Italien, som var regerande världsmästare, fick spela med tio man större delen av matchen, och England kunde till slut vinna med 3–2. En annan berömd match där Hapgood var lagkapten, var den mot Tyskland i Berlin den 14 maj 1938, då de engelska spelarna tvingades göra nazisthälsningar efter påtryckningar från brittiska diplomater. England vann matchen med 6–3. Andra världskriget gjorde att Eddie Hapgood fick avsluta karriären, men efter kriget verkade han som tränare i Blackburn Rovers, Watford och Bath City.
|
| rdfs:comment
|
- Edris Albert "Eddie" Hapgood (24 September 1908 – 20 April 1973) was an English footballer, who captained both Arsenal and England during the 1930s. Hapgood was born in Bristol and started his footballing career in the mid 1920s as an amateur playing in local football (while employed as a milkman), before getting his big break at Kettering Town in the Southern League. He was signed by Herbert Chapman's Arsenal for £950 in 1927.
- Edris „Eddie“ Albert Hapgood war ein englischer Fußballspieler und -trainer. Er war in den 1930ern langjähriger Mannschaftskapitän des FC Arsenal und der englischen Nationalmannschaft. Der linke Außenverteidiger begann seine Karriere im Amateurbereich und arbeitete parallel als Milchmann, bevor er sich dann dem Verein Kettering Town anschloss, wo ihm aufgrund von guten Leistungen der Durchbruch gelang.
- Edris Albert « Eddie » Hapgood était un footballeur anglais né le 24 septembre 1908 à Bristol, mort le 20 avril 1973 à Leamington Spa. Il jouait au poste d'arrière gauche.
- Edris Albert "Eddie" Hapgood – były angielski piłkarz i trener piłkarski. Urodził się 24 września 1908 roku w Bristol. W tymże mieście łączył karierę futbolisty z pracą roznosiciela mleka. Zrezygnował z niej, gdy podpisał kontrakt z Kettering Town. W 1927 roku zainteresował się nim trener Arsenalu Londyn, Herbert Chapman, który wkrótce za sumę 950 tysięcy funtów ściągnął zawodnika na Highbury.
- Edris Albert "Eddie" Hapgood, född 24 september 1908 i Bristol, död 20 april 1973, var en engelsk fotbollsspelare. Hapgood började sin karriär som amatör (han jobbade samtidigt som mjölkbud) innan han slog igenom i Kettering Town. 1927 värvades han av Arsenal för 950 pund. Han spelade vänsterback och kom att bli lagkapten för det Arsenal som dominerade engelsk fotboll under 1930-talet.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
