| dbpprop:abstract
|
- Ecological economics is a transdisciplinary field of academic research that aims to address the interdependence and coevolution of human economies and natural ecosystems over time and space. It is distinguished from environmental economics, which is the mainstream economic analysis of the environment, by its treatment of the economy as a subsystem of the ecosystem and its emphasis upon preserving natural capital. One survey of German economists found that ecological and environmental economics are different schools of economic thought, with ecological economists emphasizing "strong" sustainability and rejecting the proposition that natural capital can be substituted for human-made capital. Ecological economics was founded in the works of Kenneth E. Boulding, Nicholas Georgescu-Roegen, Herman Daly, Robert Costanza, and others. The related field of green economics is, in general, a more politically applied form of the subject. The identity of ecological economics as a field has been described as fragile, with no generally accepted theoretical framework and a knowledge structure which is not clearly defined. According to ecological economist Malte Faber, ecological economics is defined by its focus on nature, justice, and time. Issues of intergenerational equity, irreversibility of environmental change, uncertainty of long-term outcomes, and sustainable development guide ecological economic analysis and valuation. Ecological economists have questioned fundamental mainstream economic approaches such as cost-benefit analysis, and the separability of economic values from scientific research, contending that economics is unavoidably normative rather than positive (empirical). Positional analysis, which attempts to incorporate time and justice issues, is proposed as an alternative. Ecological economics includes the study of the metabolism of society, that is, the study of the flows of energy and materials that enter and exit the economic system. This subfield is also called biophysical economics, sometimes referred to also as bioeconomics. It is based on a conceptual model of the economy connected to, and sustained by, a flow of energy, materials, and ecosystem services. Analysts from a variety of disciplines have conducted research on the economy-environment relationship, with concern for energy and material flows and sustainability, environmental quality, and economic development.
- Die Ökologische Ökonomie oder auch Ökologische Ökonomik ist ein transdisziplinäres Wissenschaftsfeld, das sich mit der Erforschung von Handlungsmöglichkeiten angesichts ökologischer Grenzen der Tragfähigkeit natürlicher Systeme befasst. Betrachtet werden ökologische, wirtschaftliche, politische und gesellschaftliche Aspekte um einen gesamtheitlichen Ansatz zu ermöglichen. Ziel ist die wissenschaftliche Fundierung einer nachhaltigen Entwicklung. Die Ökologische Ökonomie geht daher von einem sozial-ökologischen Systemzusammenhang zwischen natürlicher, sozio-ökonomischer und kultureller Entwicklung aus.
- La economía ecológica (en adelante EE) definida como la ciencia y gestión de la sostenibilidad o como el estudio y valoración de la (in)sostenibilidad, no es una rama de la teoría económica, sino un campo de estudio transdisciplinar. Lo que quiere decir que cada experto en una ciencia, por ejemplo biología, conoce un poco de economía, física u otras, con la finalidad de comunicarse entre investigadores y realizar una fusión de conocimientos que permita afrontar mejor los problemas, que la orientan y motivan, ya que el enfoque económico usual no se considera adecuado. Pero además está abierta a no científicos. Artículo introductorio en ICE: El problema básico que estudia es la sostenibilidad de las interacciones entre el subsistemas económicos y el macro sistemaNaturaleza. Dicha sostenibilidad entendida como la capacidad de la humanidad para vivir dentro de los límites ambientales es enfocada como metabolismo social, la sociedad toma materia, energía e información de la naturaleza y le expulsa residuos, energia disipada e información aumentando la entropía. La sostenibilidad no es posible encontrarla por la concepción del mercado de la economía convencional. La EE, pues, estudia las relaciones entre el sistema natural y los subsistemas social y económico, incluyendo los conflictos entre el crecimiento económico y los límites físicos y biológicos de los ecosistemas debido a que la carga ambiental de la economía aumenta con el consumo y el crecimiento demográfico. Los economistas ecológicos adoptan posturas muy críticas con respecto al crecimiento económico, los métodos e instrumentos de la economía tradicional y los desarrollos teóricos que proceden de ésta como la economía ambiental y la economía de recursos naturales. El interés en la naturaleza, la justicia y el tiempo son características definitorias de la EE. Estos aspectos son dejados de lado por la economía convencional. En ocasiones se le denomina economía verde, enfoque ecointegrador (Naredo) o bioeconomía, y se encuentra en amplio contraste con las escuelas de pensamiento de la economía, denominándolas como economía convencional (mainstream economics) o economía neoclásica por el predominio de esta escuela en la actualidad.
- Osa artikkelisarjaa Talousjärjestelmät Suuntaukset ja teoriat Kapitalistinen talousjärjestelmä Kommunistinen talousjärjestelmä Sosialistinen talousjärjestelmä Korporatistinen talousjärjestelmä Laissez-faire · Merkantilismi Distributismi Sektorit ja järjestelmät Suljettu talous · Kaksoistalous Lahjatalous · Epävirallinen talous Markkinatalous · Sekatalous Avoin talous · Osallisuustalous Suunnitelmatalous · Omavaraistalous Harmaa talous · Virtuaalitalous Sosialistinen markkinatalous Vihreä talous n • k • m Vihreä talous tarkoittaa talousjärjestelmää, jossa ekosysteemin hyvinvointi otetaan huomioon kiinteänä osana järjestelmää. Käsite kattaa laajan joukon erilaisia ideoita, eikä sen taustalla ole yhtenäistä teoriaa. Puhuttaessa vihreästä taloudesta korostetaan toimintamekanismien ja tavoitteiden erilaisuutta verrattuna valtavirran taloustieteeseen. Vihreä talous poikkeaa akateemisen taloustieteen valtavirrasta ja ympäristötaloustieteestä hylkäämällä eräitä sen peruspremissejä kuten hyödyn maksimoimisen. Vihreä talous nähdään laajempana käsitteenä kuin ekologinen kapitalismi, joka tähtää lähinnä kestävän kehityksen saavuttamiseen tavanomaisen taloustieteen keinoin. Keskeinen teema on luonnon arvojen korostaminen, ja tuotantomäärän sekä rahan merkitystä pidetään ylikorostuneina. Luonnon ajatellaan tuottavan itsessään luonnon pääomaa, eikä sitä pidetä pelkkänä raaka-ainevarastona. Paikallista toimintaa yhteisön kokoon sopivassa mittakaavassa pidetään globaalia toimintaa parempana.
- L'« éconologie » est le mouvement né à la fin du XXème siècle qui vise à la mise en place de processus à la fois respectueux de l'homme et de son environnement et de la rentabilité économique rapide ou, pour les investissements moindres, la non existence de surcouts lors de l'achat.
- L'economia ecologica è un approccio alla teoria economica basato sull'assunto di un legame forte tra l'equilibrio dell'ecosistema e il benessere delle persone. Viene a volte chiamata "economia verde" e si trova in forte contrasto con altre correnti di pensiero dell'economia. Gli "economisti verdi" spesso hanno posizioni più radicali rispetto all'economia dell'ambiente, che generalmente ha posizioni più convenzionali su temi come la crescita economica e l'ottimalità. Le origini dell'economia ecologica vanno ricercate nel lavoro di economisti come Nicholas Georgescu-Roegen (che ha chiamato il filone di ricerca da lui inaugurato bioeconomia) e Kenneth Boulding. Il principio di base che caratterizza l'economia ecologica rispetto alla teoria economica precedente è che la stessa economia è, in quanto tale, un sottosistema dell'ecologia, poiché l'ecologia tratta dei flussi di materia e energia degli esseri viventi sulla terra, e l'economia umana è, per definizione, contenuta all'interno di quel sistema. La critica principale degli economisti ecologici all'attuale economia normativa riguarda l'approccio alle risorse naturali e al capitale. Essi sostengono che l'economia convenzionale (inclusa l'economia dell'ambiente), sottostima l'importanza del capitale naturale, considerandolo un fattore di produzione fungibile con il lavoro e la tecnologia ("capitale umano"). Dal punto di vista dell'economia ecologica il "capitale umano" è complementare rispetto al capitale naturale, e non intercambiabile, poiché esso deriva in un modo o nell'altro dallo stesso capitale naturale. I principali temi trattati dall'economia ecologica riguardano: la crescita e la decrescita economica; l'impronta ecologica delle attività economiche sull'ecosistema planetario; la ricerca di specifici strumenti di politica economica ecologica ("tasse verdi" come la carbon tax, incentivi e disincentivi capaci di indirizzare l'economia verso attività a più bassa entropia, ecc.). Fra i progenitori di questa disciplina si ricordano Nicolas Georgescu-Roegen, Willian Kapp e Kenneth Boulding. Tra gli scienziati contemporanei che si occupano di economia ecologica vanno ricordati Herman Daly, Robert Costanza, Jacques Grinevald, e gli italiani Mercedes Bresso, Mauro Buonaiuti, Giorgio Nebbia e Enzo Tiezzi.
- Ecologische economie (EE) is een academisch onderzoeksgebied dat zich bezighoudt met het onderzoeken van de invloed en de onderlinge verbondenheid van de ecologie, de zogenaamde biosfeer, en de economie. Het grootste probleem binnen de ecologische economie is de schaal-puzzel. Dit is het probleem van hoe een werkende economie op te bouwen in een bepaald ecosysteem zonder dit ecosysteem te schaden. Ecologische economie brengt verschillende vakgebieden samen.
- Ekonomia ekologiczna jest nauką analizującą i opisującą procesy gospodarcze, społeczne i ekologiczne będące podstawą realizacji zrównoważonego rozwoju. Ekonomia ekologiczna odwołuje się do ekologicznego paradygmatu ekonomii i stoi w opozycji do ekonomii środowiska i zasobów naturalnych opierającej się na paradygmacie ekonomizacji środowiska. Ekonomia ekologiczna jako wielodyscyplinarna dziedzina nauki czerpie m. in. z takich dziedzin jak ekonomia, ekologia, urbanistyka, demografia, planowanie przestrzenne. Podstawowymi kategoriami ekonomii ekologicznej są: kapitał naturalny (przyrodniczy) sprawiedliwość wewnątrzpokoleniowa, międzypokoleniowa i międzygatunkowa trwałość (samopodtrzymywanie się, ang. sustainablity) efekty zewnętrzne Ekonomia ekologiczna wyrosła na gruncie krytyki ekonomii neoklasycznej.
- Зелëная экономика (англ. Green economics) — направление в экономической науке, сформировавшееся в последние 2 десятилетия, в рамках которого считается, что экономика является зависимым компонентом природной среды, в пределах которой она существует и является ее частью. Концепция зеленой экономики включает в себя идеи многих других направлений в экономической науке и философии, таких как феминистская экономика, постмодернизм, экологическая экономика, экономика окружающей среды, антиглобалистика, теория международных отношений и др. Теория зеленой экономики базируется на 3 аксиомах: невозможно бесконечно расширять сферу влияния в ограниченном пространстве; невозможно требовать удовлетворения бесконечно растущих потребностей в условиях ограниченности ресурсов; все на поверхности Земли является взаимосвязанным. Подобная произвольно выбранная аксиоматика, выбранная из псевдогуманистических соображений делает это движение потенциально близким сектантству. Сторонники зеленой экономики критикуют неоклассическую школу за то, что в ее рамках природные с социальные факторы обычно рассматриваются в качества экстерналий; в лучшем они считаются фиксированными и не анализируются в динамике. Зеленые экономисты считают экономический рост недоразумением, так как он противоречит первой аксиоме. «Ростизм» (Growthism), считают сторонники зеленой экономики, нарушает деятельность экосистемы. Зелеными экономистами предлагается установление налога Тобина в размере 1 % от всех международных торговых сделок, с тем, чтобы направлять собранные средства бедным странам с целью торможения усиливающейся дифференциации между развитыми и не очень странами. Кроме этого, предлагается использовать категорию «природный капитал» (Natural capital) вместо категории «природные ресурсы», которая как бы свидетельствует о пассивной роли природы в экономике. Среди сторонников зеленой экономики выделяются: М. Букчин, Дж. Джекобс, Р. Карсон, Э. Ф. Шумахер, Р. Костанца, Л. Маргулис, Д. Кортен, Б. Фаллер, Х. Дэли, Д. Мидоус, П. Хоукен, А. Тверски и др. Сторонниками зеленой экономики с 2006 г. публикуется International Journal of Green Economics; создан научный Институт зеленой экономики.
- Ekologisk ekonomi är en ekonomisk gren som kritiserar den neoklassiska ekonomin. Den är i konkurrens med den etablerade miljöekonomin, som finns representerad vid många nationalekonomiska institutioner. Företrädare för ekologisk ekonomi strävar efter ett tvärvetenskapligt förhållningssätt och ett helhetsperspektiv. För att uppnå en långsiktigt hållbar ekologisk utveckling inom alla områden menar man att det krävs att politik och näringsliv upphör med att se miljöfrågorna som ett delområde. Miljön bör i stället integreras i alla frågor och alltid tas hänsyn till innan beslut fattas. Man vill vara öppen mot andra samhällsvetenskaper och menar att ekonomin har mycket att hämta andra vetenskapsteoretiska förhållningssätt.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
