| dbpedia-owl:abstract
|
- El Front Oriental de la Segona Guerra Mundial són una sèrie d'enfrontaments militars entre l'Alemanya Nazi i els seus veïns orientals, particularment la Unió Soviètica, en el marc de la Segona Guerra Mundial. El conflicte també és conegut pels russos com la Gran Guerra Patriòtica i s'allargà entre 1941 i 1945 en diverses fases.
- Východní fronta druhé světové války vznikla napadením Sovětského svazu nacistickým Německem a zanikla kapitulací Německa. V letech 1941–1943 byla jedinou frontou v Evropě a až do konce války byla hlavní frontou. I po otevření západní fronty v Normandii v červnu 1944 až do konce války vázala přes 65 % sil nacistického Německa a jeho evropských spojenců. Východní fronta byla otevřena 22. června 1941, kdy Německo přepadlo bez vyhlášení války Sovětský svaz. 23. června vyhlásilo válku SSSR Slovensko, o čtyři dny později se na podkladě incidentu zorganizovaném Němci připojilo Maďarsko. 4. července se k útoku na SSSR přidalo i Rumunsko a v srpnu Itálie. Němci v září oblehli Leningrad a útok poté vyvrcholil bitvou o Moskvu. 6. prosince 1941 však přešla sovětská vojska do protiútoku a německé plány na dobytí klíčových měst a porážky SSSR do konce roku 1941 se neuskutečnily. Na jaře roku 1942 byly boje obnoveny, německá letní ofenzíva začala 28. června a německá vojska postoupila k Stalingradu, na Kavkaz a obsadila Krym. V září začala bitva o Stalingrad, které se na německé straně účastnilo milión a na straně sovětské půldruhého miliónu vojáků. Skončila 30. ledna 1943 kapitulací obklíčené německé armády polního maršála Pauluse. Poté Rudá armáda započala postup na Kursk, Charkov a Rostov na Donu. V březnu zahájily německé jednotky protiofenzívu, při které dobyly Charkov zpět. V tomto období do bojů poprvé zasáhla československá vojska, která byla spojenci Sovětů v boji proti Německu. 5. července 1943 zahájila německá armáda operaci Citadela, a začala tak bitva v Kurském oblouku, která vyvrcholila 12. července u Prochorovky největší tankovou bitvou v dějinách lidstva. Protiútokem u Kurska zahájila sovětská vojska operaci Kutuzov, která pokračovala tažením k řece Dněpr, kterou Hitler považoval za nedobytný východní val. V září 1943 však sovětská vojska na několika místech řeku Dněpr překročila a počátkem listopadu osvobodila za spoluúčasti československých vojsk Kyjev. Útok na německé jednotky v okolí Leningradu v lednu 1944 prolomil blokádu města, která trvala téměř 900 dní. Počátkem roku byly v SSSR zformovány polské vojenské jednotky, které se tak vedle čs. jednotek staly dalším spojencem Sovětského svazu. V den výročí napadení SSSR Německem 22. června zahájila Rudá armáda operaci Bagration. Této velké letní ofenzívy, jejíž součástí byla i lvovsko-sandoměřská operace, se účastnilo na sovětské straně 3 600 000 a na německé straně 1 700 000 vojáků, takže šlo o největší vojenskou operaci druhé světové války. Koncem srpna se uskutečnila jašsko-kišiněvská operace, při níž sovětská vojska pronikla do Moldávie a do Rumunska; to uzavřelo se SSSR mír a jeho vojska se přidala na sovětskou stranu. Do konce roku 1944 obsadila Rudá armáda Bulharsko, které bylo německým spojencem, pomohla osvobodit Jugoslávii a pronikla na území Maďarska a východního Pruska. 12. ledna 1945 zahájili Sověti viselsko-oderskou operaci a den poté konečnou fázi útoku na východní Prusko. Rudá armáda postupovala v Maďarsku, Polsku a na Slovensku, na jaře pronikla do Rakouska a na Moravu. 16. dubna začala bitva o Berlín, která skončila kapitulací berlínské posádky 2. května 1945. 8. května 1945 podepsali Němci za přítomnosti zástupců SSSR, USA, Velké Británie a Francie oficiální kapitulační akt, ovšem některé jednotky německých vojsk v Čechách a v Rakousku kladly odpor až do druhé dekády měsíce května, kdy zazněly poslední výstřely na východní frontě 2. světové války v Evropě.
- Ostfront (Zweiter Weltkrieg) bezeichnet unterschiedliche Frontverläufe in Osteuropa während des Zweiten Weltkrieges, wird aber meistens mit dem Deutsch-Sowjetischen Krieg in Verbindung gebracht, der mit zahllosen Schlachten als der umfassendste und blutigste Krieg gilt. Die Ostfront wurde im Sprachgebrauch, auch bei den Westalliierten, unterschieden von der Westfront in Westeuropa und den Fronten in Nordafrika, Nordeuropa oder später Italien. Zudem sind im weiteren Sinn dazuzurechnen Polenfeldzug 1939 Deutsch-Sowjetischer Krieg, von Finnland bis Kaukasus, ab 1944 auch in Rumänien, Ungarn
- The Eastern Front of World War II was a theatre of World War II between the European Axis powers and co-belligerent Finland against the Soviet Union, Poland, and some other Allies which encompassed Northern, Southern and Eastern Europe from 22 June 1941 to 9 May 1945. It was known by many different names depending on the nation, notably the Great Patriotic War (Russian: Великая Отечественная Война) in the former Soviet Union, while known in Germany as the Eastern Front, the Eastern Campaign or the Russian Campaign. The battles on the Eastern Front constituted the largest military confrontation in history. They were characterized by unprecedented ferocity, wholesale destruction, mass deportations, and immense loss of life variously due to combat, starvation, exposure, disease, and massacres. The Eastern Front, as the site of nearly all extermination camps, death marches, ghettos, and the majority of pogroms, was central to the Holocaust. Of the estimated 70 million deaths attributed to World War II, over 30 million, many of them civilians, died on the Eastern Front. The Eastern Front was decisive in determining the outcome of World War II, eventually serving as the main reason for Germany's defeat. It resulted in the destruction of the Third Reich, the partition of Germany for nearly half a century and the rise of the Soviet Union as a military and industrial superpower. The two principal belligerent powers were Nazi Germany and the Soviet Union, along with their respective allies. Though never engaged in military action in the Eastern Front, the United Kingdom and the United States both provided substantial material aid to the Soviet Union. The Soviet–Finnish Continuation War may be considered the northern flank of the Eastern Front. In addition, the joint German–Finnish operations across the northernmost Finnish–Soviet border and in the Murmansk region are also considered part of the Eastern Front.
- El Frente de Europa Oriental o Frente Oriental fue el principal frente durante la Segunda Guerra Mundial. En la extinta Unión Soviética se le denominó Gran Guerra Patria . Cubrió el centro y el este de Europa, y fue abierto por la Alemania Nazi al invadir Polonia en 1939 siendo cerrado por la Unión Soviética al capturar Berlín en 1945, manteniéndose inactivo temporalmente en 1940. Debido a que la ideología nazi se oponía a los movimientos eslavos, judíos y comunistas, mientras que el ideario soviético era opuesto al fascismo, la guerra en el frente oriental se caracterizó por la ocurrencia de genocidios en casi todos los países ocupados, así como la constante violación de las acuerdos obtenidos en las Convenciones de Ginebra. En este frente perdieron la vida 27 millones de soviéticos, 6 millones de alemanes y aliados del eje y casi 6 millones de polacos (más de la mitad eran polacos judíos), más de un 60% de las víctimas de esa guerra en todo el mundo. Se estima que en el frente oriental murieron el 80% de los soldados alemanes que murieron en la guerra, en el caso de Bielorrusia, Ucrania y Polonia, más del 20% de la población fue asesinada. Tras los cercos de Minsk en julio, Kiev en septiembre y Viazma en octubre, los alemanes hicieron 3 millones de prisioneros soviéticos, que fueron los primeros en ser sacrificados en las cámaras de gas de los campos de exterminio. Enfrentado a una guerra total, Stalin no dudó en practicar la táctica de tierra quemada ya probada en 1812, en organizar una guerra de guerrillas, en trasladar todas las industrias a la retaguardia y en sacrificar a todos los hombres que fuesen necesarios. Tras la paralización de la ofensiva alemana en diciembre de 1941 y con algo de ayuda de los aliados occidentales, la Unión Soviética pudo reconstruir su ejército, movilizar a todo el país en nombre de defensa de la patria y para 1942 la producción de armamento soviética ya era superior a la alemana. A pesar de que el Ejército Rojo logró contener la ofensiva alemana del verano de 1942 y expulsó a los alemanes de Ucrania durante 1943 y principios de 1944; estos últimos no pudieron ser derrotados hasta que no se abrió el segundo frente en Francia. La guerra librada en Europa Oriental durante la Segunda Guerra Mundial puede dividirse en varias etapas: Apertura del frente: Invasión alemana de Polonia. ,Invasión soviética de Polonia Preparaciones soviéticas: Guerra de Invierno, Ocupación de las Repúblicas Bálticas Distracción de los Balcanes: Guerra Greco-Italiana, Invasión de Yugoslavia, Invasión de Grecia Invasión de la Unión Soviética: Operación Barbarroja, Batalla de Moscú, Cerco de Leningrado, Guerra de Continuación Punto de inflexión: Batalla de Stalingrado, Batalla de Kursk Contraataque soviético: Batalla del Dnieper, Operación Bagration Avance hacia Alemania: Ofensiva del Oder-Vístula, Levantamiento de Varsovia, Batalla de Berlín Los países que enviaron cantidades importantes de sus ejércitos a este frente fueron: Alemania, Finlandia, Hungría, Italia, Polonia, Rumania y la Unión Soviética, en esta última se incluyen las tropas de Bielorrusia, Estonia, Letonia, Lituania, Mongolia y Ucrania. Tropas o voluntarios de Croacia, Bélgica, Eslovaquia, España, Grecia, y otros países aliados de las Fuerzas del Eje también participaron, si bien sus contribuciones no fueron determinantes. La participación de los partisanos de Yugoslavia fue muy importante, si bien solamente adquirió la naturaleza de un ejército al acercarse el final de la guerra. Tanto Gran Bretaña como los Estados Unidos enviaron cantidades industriales de armas, aviones y vehículos a la Unión Soviética.
- Itärintama oli toisen maailmansodan aikana Keski- ja pääasiassa Itä-Euroopassa käytyjen sotatoimien nimitys, jota käytetään rinnakkain Länsi-Euroopassa sijainneen länsirintaman kanssa. Itärintamalla vastakkain olivat Saksa liittolaisineen ja Neuvostoliitto kesäkuun 1941 ja toukokuun 1945 välisenä aikana. Saksan hyökkäys Neuvostoliittoon nimettiin 29. kesäkuuta 1941 Neuvostoliiton kommunistisen puolueen keskuskomitean julistuksella Suureksi isänmaalliseksi sodaksi (ven. Великая Отечественная Война, Velikaja Otetšestvennaja Voina). Koska myös saksalaisia joukkoja oli sijoitettuna Suomen Lappiin, voidaan Suomen ja Neuvostoliiton välinen jatkosota katsoa myös Neuvostoliiton rintaman pohjoiseksi jatkeeksi. Saksan alkuperäisen hyökkäyssuunnitelman, Operaatio Barbarossan, tavoitteena oli luoda edellytykset idän yleissuunnitelman toteuttamiselle työntämällä Neuvostoliiton puna-armeija niin sanotulle A–A-linjalle eli Arkangelista aina etelään Astrahaniin jatkuvalle linjalle. Kesän ja syksyn 1941 nopea eteneminen pysähtyi kuitenkin Moskovan ja Leningradin edustalle, ja talvella 1941–1942 Neuvostoliiton vastahyökkäykset pakottivat Wehrmachtin siilipuolustukseen. Kesän 1942 aikana saksalaisten eteneminen alkoi uudelleen rintaman eteläosassa: Ukrainassa ja Kaukasiassa. Sodan käännekohdaksi muodostuivat Stalingradin taistelu talvella 1942–1943, jossa Saksan 6. armeija jäi mottiin ja tuhottiin kaupungin ympäristössä sekä kesällä 1943 käyty Kurskin taistelu. Saksalaiset ajettiin vuosien 1943 ja 1944 aikana pois miehittämiltään alueilta, ja vuoden 1945 alussa aloitetussa Veiksel–Oder-operaatiossa puna-armeija tunkeutui Saksan sydänmaille valloittaen Berliinin huhtikuussa 1945. Itärintama on maailmanhistorian suurin rintama niin maantieteellisen ja ajallisen pituuden kuin armeijoiden miesvahvuuden ja menetettyjen ihmishenkienkin osalta. Itärintaman tapahtumat johtivat Neuvostoliiton nousuun teolliseksi ja sotilaalliseksi supervallaksi lähes 50 vuodeksi, Saksan jakamiseen Britannian, Neuvostoliiton, Ranskan ja Yhdysvaltain miehitysvyöhykkeisiin, Saksan jakautumiseen Saksan liittotasavaltaan ja Saksan demokraattiseen tasavaltaan, Berliinin jatkuvaan miehitykseen sekä monien Itä- ja Keski-Euroopan maiden miehitykseen ja kansandemokratioiden syntymiseen. Lisäksi sodan seurauksena Puolan valtionalue siirtyi 200 kilometriä länteen Saksan hallussa pitämään Itä-Preussiin kuin myös Yhdysvaltain jatkuvaan sotilaalliseen läsnäoloon Länsi- ja Keski-Euroopassa Neuvostoliiton uhan torjumiseksi.
- Le terme de front de l’Est lors de la Seconde Guerre mondiale désigne le théâtre d'opérations qui opposa l'Allemagne nazie à l'Union soviétique de juin 1941 à mai 1945. Ces deux nations se livrèrent à une guerre totale qui se déroule d'abord en Union soviétique, puis dans les pays occupés par les forces de l'Axe en Europe de l'Est ou alliés au Reich, et enfin en Allemagne. Les deux belligérants reçurent le soutien des pays membres de leur alliance, la Roumanie, l'Italie, la Hongrie et la Finlande pour l'Allemagne et la Pologne pour l'Union soviétique. Bien qu'ils ne furent jamais directement engagés dans des actions militaires sur le Front de l'Est, le Royaume-Uni et les États-Unis fournirent un soutien économique sensible à l'Union soviétique; la France, est l'un des seuls pays européens à compter des combattants simultanément engagés dans les deux camps au sein des opérations en Union Soviétique: la Légion des Volontaires Français et la division Charlemagne, soutenant le Reich et ses alliés, et l'escadrille Normandie-Niemen, engagée aux côtés des pilotes soviétiques. Les noms donnés à ce théâtre d'opération sont nombreux et varient suivant les pays. Les Soviétiques et maintenant les Russes appellent ce conflit la grande guerre patriotique, par allusion à la « guerre patriotique » de 1812 contre Napoléon I. Les Allemands nomment le conflit front de l'Est, la campagne orientale ou la campagne de Russie. Les Finlandais, qui combattirent aux côtés des Allemands, nomment la partie des combats qui se déroula sur leur territoire entre 1941 et 1944 guerre de Continuation, car elle prolongeait la guerre d'Hiver de 1939-1940. On parle également de front russe. Il s'agit du plus grand théâtre d'opérations de la Seconde Guerre mondiale et probablement de toute l'histoire militaire. Le front de l'Est fut le lieu de la guerre la plus féroce, d'énormes destructions et déportations de masse, et résulta en de gigantesques pertes militaires et civiles par suite de la guerre elle-même, de famine, de maladie, de conditions météorologiques extrêmes et de massacres. Les pertes civiles et militaires sur le front de l'Est sont estimées à environ 30 millions de personnes, soit environ la moitié des morts liées à la Seconde Guerre mondiale. Ce conflit fut le plus déterminant dans la chute du Troisième Reich . Il eut comme conséquences la destruction de l'Allemagne comme puissance militaire, l'accession de l'Union soviétique au rang de superpuissance, la constitution du bloc soviétique en Europe de l’Est et la division de l'Allemagne. Le 9 mai, jour de la reddition allemande pour le fuseau horaire de Moscou, est une fête nationale en Russie et dans certaines des anciennes républiques soviétiques (День Победы, littéralement « le jour de la victoire »).
- Il Fronte Orientale, noto anche come campagna di Russia, durante la seconda guerra mondiale rappresentò di gran lunga il più importante teatro della guerra tra le potenze alleate e la Germania nazista, e, più in generale, lo scenario fondamentale che decise la seconda guerra mondiale. Le dimensioni dei combattimenti, l'entità delle perdite e la profondità delle distruzioni materiali ne fanno il più vasto teatro di guerra della storia. Alcune fonti fanno comprendere in tale termine anche il conflitto tedesco-polacco del 1939, tuttavia in questo caso si concentra sui fatti dal giugno 1941 al maggio 1945 riguardanti la guerra tra la Germania nazista e l'Unione Sovietica. Al termine del conflitto l'Unione Sovietica si elevò al rango di superpotenza, sia industriale che militare con l'occupazione de facto dell'Europa Orientale e la spartizione della Germania. La locuzione grande guerra patriottica (Великая Отечественная война, Velikaja Otečestvennaja vojna in lingua russa) è utilizzata solamente in Russia e in altri stati dell'ex-Unione Sovietica per descrivere l'invasione nazista, da non confondere con la guerra patriottica, combattuta dall'Impero Russo contro Napoleone Bonaparte nel 1812 e meglio conosciuta come campagna di Russia.
- 独ソ戦（どくソせん）は、第二次世界大戦中の1941年から1945年にかけてドイツを中心とする枢軸各国とソビエト連邦との間で戦われた戦争を指す。 大戦の当初はポーランドを共に占領し協力関係であると考えられていたドイツとソビエトであったが、1941年6月22日に突如ドイツ国防軍がソビエト連邦に侵入し、戦争状態となった。当時のソ連は国民を鼓舞するため、ナポレオンに勝利した祖国戦争に擬えて大祖国戦争（Великая Отечественная война）と呼称。一方、ドイツ側では主に東部戦線と表現される。
- 동부 전선(東部戰線)은 나치 독일이 바르바로사라는 작전명으로 1941년 6월 22일부터 1945년 5월 9일까지 소비에트 연방을 침공한 이래 중부 및 동부 유럽까지 포괄하여 전개된 전선이다. 모든 소비에트 연방 및 대부분의 러시아어 문서에서는 이 전쟁을 대조국전쟁이라고 언급하고 있다. 전례 없는 광포성과 파괴, 엄청난 인명 손실로 악명이 높다. 몇몇 자료에서는 1939년의 폴란드 침공도 동부 전선의 범주에 포함시키곤 하지만, 여기서는 주요 교전 당사자인 나치 독일과 소비에트 연방 간의 1941년 6월부터 다룬다. 이 전쟁은 1945년 5월, 베를린 공방전을 마지막으로 독일이 항복하면서 끝났고, 이후 소련이 군사 및 산업 초강대국으로 부상하는 결과를 가져왔다. 소련은 중앙유럽 전체와 전후 동독 지역을 점령했다. 러시아와 핀란드 사이의 계속 전쟁은 동부 전선의 북부에 포함된다. 일부 전쟁사가들은 러시아-독일 전쟁이란 용어를 사용하지만, 소비에트-독일 전쟁, 독일-소비에트 전쟁이나 추축국-소비에트 전쟁이란 용어를 사용하기도 한다. 대한민국에서는 독소전쟁이란 표현을 많이 사용한다.
- Het oostfront was tijdens de Tweede Wereldoorlog de naam voor het toneel van oorlogshandelingen in Centraal- en Oost-Europa, vanaf 22 juni 1941 tot 9 mei 1945. Het oostfront is berucht vanwege de vele levens die het geëist heeft en de onmenselijke manier van oorlog voeren. Gebeurtenissen die zich aan het oostfront afspeelden waren onder andere Operatie Barbarossa en de Vervolgoorlog. Het wordt beschouwd als het beslissende strijdtoneel van de gehele Tweede Wereldoorlog.
- Østfronten under andre verdenskrig var en kampfront gjennom Sentral- og Øst-Europa fra det tyske overfallet på Sovjetunionen 22. juni 1941 til Tysklands sammenbrudd 8. mai 1945. På sovjetisk side ble kampene på østfronten referert til som Den store fedrelandskrigen, et begrep som ble brukt som mobiliserende element og med referanse til Napoleons felttog i Russland 1812, en krig som i sin tid ble omtalt som Fedrelandskrigen. Krigsskueplassen på østfronten var den største i historien og er kjent for sine grusomheter og massive ødeleggelser, utført av begge de stridende partene. Dette gikk utover sivilbefolkningen, men også de stridende parters soldater og landområder, samt industri og infrastruktur. Tyskland hadde akseptert Genevekonvensjonene før krigen, men følte seg ikke forpliktet av disse siden Sovjetunionen ikke hadde akseptert dem. Begge partene brøt derfor Genèvekonvensjonene under hele krigen på østfronten, blant annet ved drap av krigsfanger i stor skala. Slik skilte kampene her seg fra kampene på andre krigsskueplasser ellers i Europa. Kampene på østfronten varierte mellom en rekke store slag, lange framrykkinger, men også stillstand i lange perioder. Logistikkutfordringene var enorme og innebar at kampen var både mot fienden og mot vær- og terrengforhold, hvor kulde, varme, tørke og gjørme slet på utstyr og mannskaper, samtidig som de to partene kjempet om initiativet. Resultatet av kampene på østfronten under andre verdenskrig var sterkt medvirkende til den totale ødeleggelsen av det nasjonalsosialistiske Tyskland og etableringen av Sovjetunionen som en militær stormakt.
- Front wschodni – całokształt działań bojowych w czasie II wojny światowej pomiędzy III Rzeszą a ZSRR i sojusznikami obydwóch państw w Europie Wschodniej i Środkowej. Walki na froncie wschodnim trwały od 22 czerwca 1941 do 8 maja 1945. Swym zasięgiem obejmowały znaczny obszar europejskiej części Rosji, całą Polskę, Ukrainę, Białoruś, Litwę, Łotwę, Estonię, Finlandię, Rumunię, Węgry, Słowację, Jugosławię aż do wschodniej części Niemiec i Austrii. Był to najkrwawszy i największy z frontów wojennych w historii. W historiografii radzieckiej i rosyjskiej walki na froncie wschodnim nazywa się Wielką Wojną Ojczyźnianą. W czasie wojny naziści używali propagandowych sloganów: wojna z komunizmem, krucjata przeciw bolszewizmowi itp. Współcześni historycy uznają nazwę Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, używając też nazw wojny niemiecko-radzieckiej lub wojny Osi z ZSRR. Błędna jest jednak nazwa wojna niemiecko-rosyjska, gdyż ZSRR składał się z wielu republik, nie tylko Rosji. Po stronie Niemiec hitlerowskich opowiedziały się: Rumunia, Włochy, Słowacja, Węgry, Finlandia oraz nieuznawane przez aliantów Niepodległe Państwo Chorwackie. Stosunki z ZSRR zerwał francuski kolaboracyjny rząd Vichy i rząd Danii. Poza tym, ze względu na ideologię, do walk w szeregach Waffen-SS zgłaszało się wielu ochotników z całej Europy. Niemcy organizowali także kolaboracyjne jednostki walczące u ich boku złożone z przedstawicieli narodów zamieszkujących Związek Radziecki, sprzeciwiających się władzy komunistycznej. Wszystkim państwom, które zaatakowały ZSRR, alianci wkrótce wypowiedzieli wojnę. ZSRR odcięty geograficznie od państw dotychczas walczących przeciw Osi nie miał żadnego alianckiego sąsiada. Mógł jedynie liczyć na dostawy broni od Wielkiej Brytanii (później także USA). Mimo to sformowano dywizje złożone z obcokrajowców. Byli to głównie Polacy i Czesi. W 1943 utworzono Polskie Siły Zbrojne w ZSRR. Od 1944 w skład Armii Czerwonej wchodziły 1. i 2. Armia WP. Jednostek ochotniczych nie było wiele, jedną z nich był francuski pułk lotniczy "Normandie-Niemen". Symbolicznie można uznać udział w walkach na froncie wschodnim lotników aliantów zachodnich latających w operacji "Frantic" lub dokonujących pojedynczych nalotów na niemieckie lotniska usytuowane w południowej Polsce oraz na Bałkanach i marynarzy biorących udział w konwojach dostarczających alianckie dostawy broni i sprzętu dla ZSRR. Zaangażowanych na nim było najwięcej sił biorących udział w II wojnie światowej (np. w czerwcu 1941 5,5 mln żołnierzy państw Osi, latem 1943 71% armii niemieckiej, a wiosną 1945 około 7,5 mln żołnierzy radzieckich i ich sojuszników) i to na nim miały miejsce jedne z najważniejszych rozstrzygnięć tej wojny. To w walkach na wschodzie Niemcy ponieśli największe straty. Według ocen radzieckich, rozbito tam 506,5 niemieckich dywizji oraz 100 dywizji niemieckich sojuszników (na pozostałych frontach Oś straciła 176 dywizji), zniszczono 77 000 samolotów niemieckich (łącznie około 100 000), Niemcy stracili tam 10 mln żołnierzy zabitych, rannych, zaginionych i wziętych do niewoli (ogółem 13,6 mln), a ich sojusznicy ponad 2,1 mln zabitych i rannych. Straty Armii Czerwonej nie są dokładnie znane, ale z pewnością należy je liczyć w milionach (ZSRR podawał, że stracił 20 mln zabitych podczas wojny – żołnierzy i cywilów – choć liczby te obejmują także straty narodów, które znalazły się w granicach ZSRR w wyniku działań wojennych, a więc m. in. Białorusinów, Estończyków, Litwinów, Łotyszy, Ukraińców itp). W miarę rozwoju sytuacji na froncie i opanowywaniu ich krajów przez Armię Czerwoną dotychczasowi sojusznicy Rzeszy zmieniali obóz jak Rumunia czy Węgry. Front wschodni charakteryzował się zdecydowanie większym okrucieństwem niż fronty na zachodzie i południu Europy – mordowanie jeńców i ludności cywilnej było dość częste a czynów tych dopuszczały się obie strony. Równie jak walki zbrojne, żołnierzom dała się we znaki sroga, rosyjska zima. Uniemożliwiała ona często przeprowadzenie przez Niemców kolejnych ofensyw. Radzieccy żołnierze byli lepiej przygotowani do walk w takich warunkach. Reputacja tego rejonu działań w armii niemieckiej była tak zła, że jedną z chętniej stosowanych kar było wysłanie właśnie na front wschodni. II wojna światowa 1939-1945 Kampania wrześniowa • Front zachodni • Bitwa o Atlantyk • Front wschodni • Kampania śródziemnomorska • Wojna na Pacyfiku • Arktyka
- A Frente da Europa Oriental ou Frente Oriental, foi a principal frente europeia durante a II Guerra Mundial, e teatro de guerra entre o Reich Alemão e a União Soviética, que incluíam a Europa Central e Oriental a partir de 22 de junho de 1941 a 9 de Maio de 1945. A Propaganda nazi apelidou o conflito de "batalha pela sobrevivência contra o bolchevismo" ou "cruzada contra o bolchevismo". Em todos as propagandas soviéticas e na maioria das fontes russas, o conflito militar no Leste da Europa é referido como Grande Guerra Patriótica, mas às vezes essa expressão também inclui operações contra o Japão Imperial em 1945 . Alguns estudiosos utilizam o termo Guerra russo-alemã, enquanto outros utilizam Guerra soviético-alemã, Guerra nazi-soviética, Guerra germano-soviética, Guerra Eixo-Soviética ou Frente Russa. A frente cobriu a Europa Central e Oriental, foi aberta pela Alemanha nazista ao invadir a Polónia em 1939 e encerrada pela União Soviética ao capturar Berlim em 1945, mantendo-se temporariamente inativa em 1940. Foi o maior teatro de guerra na história, e foi famoso por sua ferocidade sem precedentes, destruição e enorme perda de vidas. Suportou a maior parte do Holocausto, dos campos de extermínio, marchas de morte, guetos e a maioria dos pogroms. Mais pessoas lutaram e morreram na Frente Oriental do que em todos os outros teatros da Segunda Guerra Mundial combinados. Vários números em média num total de 70.000.000 mortos por causa da Segunda Guerra Mundial, com mais de 30 milhões de mortos, muitos deles civis, a Frente Oriental representa bem mais de um terço deste total, e foi chamada de guerra de extermínio. Daqui resultou na destruição do Terceiro Reich, a divisão da Alemanha e da ascensão da União Soviética como uma superpotência militar e industrial. Devido a ideologia nazista que se opunha aos movimentos eslavos, judeus e comunistas, a ideologia soviética era oposta ao fascismo, a guerra na frente oriental foi caracterizada pela ocorrência de genocídios em quase todos os países ocupados, bem como constante violação dos acordos alcançados em todas as Convenções de Genebra (que não foram reconhecidos pela União Soviética). Nesta frente perderam a vida 27 milhões de soviéticos, 2 milhões de alemães e cerca de 6 milhões de polacos (mais de metade eram judeus poloneses), mais de 60% das vítimas de guerra em todo o mundo. Estima-se que na frente oriental morreram 80% dos soldados alemães que morreram na guerra, no caso da Bielorrússia, Ucrânia e na Polónia, mais de 20% da população foi assassinada. A série de eventos que precedem a abertura da Frente Oriental incluíam a invasão da Polónia em 1939 pela Alemanha nazista e da consequente quarta partição da Polônia, quando a União Soviética utilizou a invasão como um pretexto para anexar o regiões orientais do país, habitado por uma maioria de ucranianos e bielorrussos étnica e por minorias polonesas, tal como descrito no codicilo secreto de agosto de 1939 no Pacto Soviético-Alemão de não agressão, que também preparou o caminho para as ocupações soviéticas de 1940: ocupação soviética dos Estados Bálticos e ocupação soviética da Bessarábia. Após os cercos de Minsk, em Julho, Kiev, em setembro e Viazma em outubro, os alemães fizeram 3 milhões de prisioneiros soviéticos, que foram os primeiros a serem mortos em câmaras de gás nos campos de extermínio. Confrontado com uma guerra total, Stalin não hesitou em praticar a táctica de terra queimada já testada em 1812, e organizar uma guerrilha, e deslocar todas as indústrias para a retaguarda e sacrificar todos os homens se necessário. Após o bloqueio da ofensiva alemã, em Dezembro de 1941 e com algumas ajudas dos EUA, a União Soviética pode reconstruir as suas forças militares, a fim de mobilizar o país inteiro em nome da defesa da pátria e em 1942 a produção de armamento soviético foi superior ao Alemão. Embora o Exército Vermelho conseguisse conter a ofensiva alemã no Verão de 1942 e expulsar os alemães da Ucrânia durante 1943 e início dos 1944, estes últimos não puderam ser derrotados até que se abrisse a segunda frente na França. A guerra na Europa Oriental durante a Segunda Guerra Mundial pode ser dividida em várias etapas: Frente de Abertura: Invasão da Polônia Prepação Soviética: Guerra de Inverno, Invasão soviética da Polônia, Ocupação das Repúblicas Bálticas Distração dos Balcãs: Guerra greco-italiana, invasão da Iugoslávia, Invasão da Grécia Invasão da União Soviética: Operação Barbarossa, Batalha de Moscou, Cerco a Leningrado, Guerra da continuação Ponto de inflexão: Batalha de Stalingrado, Batalha de Kursk Contra-ataque soviético: Batalha do Dinieper, Operação Bagration Avanços no sentido da Alemanha: ofensiva de Vístula-Oder, Revolta de Varsóvia, Batalha de Berlim Os países que enviaram um número significativo dos seus exércitos nesta frente foram os seguintes: Alemanha, Finlândia, Hungria, Itália, Polónia, Roménia e União Soviética, nessa últimas incluem as tropas da Bielorrússia, Estónia, Letónia, Lituânia, Mongólia e Ucrânia. Tropas e voluntários da Croácia, Bélgica, Eslováquia, Espanha, Grécia e outros países aliados das forças do Eixo também foram envolvidas, embora as suas contribuições não foram decisivas. O envolvimento dos partidários da Iugoslávia foi muito importante, mas só adquiriu a natureza de um exército perto do fim da guerra. Tanto o Reino Unido como os Estados Unidos enviou quantidades industriais de armas, aviões e veículos para a União Soviética.
- Восточноевропейский театр военных действий Второй мировой войны – боевые действия в Восточной Европе во время Второй мировой войны. В России период советско-германской войны 1941−1945 годов имеет название Великой Отечественной войны.
- Östfronten är den allmänna beteckningen på den del av andra världskriget som fördes i Östeuropa, vilket i huvudsak innebär kriget mellan Nazityskland och Sovjetunionen. Striderna på östfronten inleddes med Operation Barbarossa som var kodnamnet för Nazitysklands invasion av Sovjetunionen under andra världskriget. Operation Barbarossa blev inledningen på ett nästan fyra år långt krig mellan Nazityskland och Sovjetunionen. Östfronten var den i särklass största krigsskådeplatsen under andra världskriget och anses allmänt vara den blodigaste konflikten i historien mellan två stater, med totalt minst 30 miljoner dödsoffer eller åtminstone 75 % av samtliga dödsoffer i den europeiska delen av andra världskriget. Cirka 4,3 miljoner av totalt 5,3 miljoner tyska soldater som miste livet i andra världskriget stupade eller dog i kriget mot Sovjetunionen.
- Східноєвропейський театр воєнних дій Другої світової війни — театр воєнних дій між країнами Осі й Фінляндією та Радянським Союзом, Польщею й іншими східноєвропейськими країнами під час Другої світової війни. Географічно театр воєнних дій включав в себе територію Північної, Південно-Східної та Східної Європи, де велися бойові дії в період з 1 вересня 1939 по 9 травня 1945 року. Воєнні дії на Східноєвропейському театрі війни отримали різну назву у різних державах. У радянській історіографії цей період радянсько-німецької війни з 22 червня 1941 по 9 травня 1945 року отримав назву Великої Вітчизняної війни (рос. Великая Отечественная Война), в Німеччині — Східний фронт, Східна кампанія або Російська кампанія. Битви Східного фронту Другої світової війни були найбільшими у військовій історії світу. Характеризувалися безпрецедентною жорстокістю, запеклістю, тотальними зруйнуваннями, масовими переміщеннями та депортацією людей, колосальними людськими жертвами, викликаними бойовими діями протиборчих сторін, голодом, хворобами, свавіллям, військовими та кримінальними злочинами. На сході Європи були зосереджені табори смерті, створювалися гетто та здійснювалися масові погроми й геноцид націй та народностей. За післявоєнними оцінками майже 30 млн. чоловік загинуло з тих чи інших обставин на Східному фронті, в більшості цивільне населення. Східноєвропейський театр воєнних дій був ключовим та вирішальним театром Другої світової війни, саме на ньому вирішувалася доля світової війни. Крах Третього Рейху, подальший поділ Німеччини перетворив Радянський Союз на військову та індустріальну наддержаву.
- Chiến tranh Xô–Đức 1941–1945 là cuộc chiến giữa Liên Xô và Đức Quốc Xã thời Chiến tranh thế giới thứ hai, trải dài khắp Bắc, Nam và Đông Âu từ ngày 22 tháng 6 năm 1941 khi Quân đội Đức Quốc Xã theo lệnh Adolf Hitler xoá bỏ hiệp ước không xâm phạm lẫn nhau Liên Xô-Đức và bất ngờ tấn công Liên bang Xô Viết tới ngày 9 tháng 5 năm 1945 khi đại diện Đức Quốc Xã ký kết biên bản đầu hàng không điều kiện Quân đội Xô Viết và các lực lượng của Liên minh chống Phát xít sau khi Quân đội Xô Viết đánh chiếm thủ đô Đức Berlin. Nó đã được biết đến bởi rất nhiều cái tên khác nhau tùy thuộc vào các quốc gia, phía Liên Xô gọi nó là Chiến tranh Vệ quốc Vĩ đại lấy theo tên trong lời hiệu triệu của Stalin trên radio gửi đến nhân dân Xô Viết vào ngày 3 tháng 7 năm 1941, hoặc cuộc Chiến tranh thần thánh; trong khi người Đức (và các nước phương Tây) thường gọi nó đơn giản là Mặt trận phía Đông, Chiến dịch phía Đông hoặc Chiến dịch nước Nga vì thực chất đây là giai đoạn quan trọng nhất của cuộc chiến ở mặt trận phía đông châu Âu trong Thế chiến thứ hai. Phía Đức có các đồng minh phe Trục ở châu Âu là Romania, Hungary, Phát xít Ý, Slovakia, Croatia, Phần Lan. Về phía Liên Xô, về sau họ đã cho thành lập quân đội các nước Ba Lan, Tiệp Khắc bên phía mình để chiến đấu trên lãnh thổ các quốc gia này và làm nòng cốt xây dựng quân đội các quốc gia này sau chiến thắng. Vào cuối năm 1944 và đầu năm 1945, khi quân đội Xô Viết tiến vào Romania, Hungary, các nước này đã quay sang chống lại Đức Quốc Xã và gia nhập Liên minh chống Phát xít. Mặt trận này đã được đặc trưng bởi sự tàn khốc chưa từng thấy, sự hủy diệt quy mô lớn, và những tổn thất nhân mạng to lớn do chiến tranh, nạn đói, bệnh tật và cả những cuộc thảm sát. Đây cũng là nơi tập trung phần lớn các trại tập trung, các cuộc hành quân chết, các khu Do Thái, và những cuộc tàn sát, là trung tâm của cuộc Đại đồ sát người Do Thái. Trong tổng số người chết ước tính khoảng 70 triệu của Chiến tranh thế giới thứ hai thì trên 30 triệu người, trong đó có nhiều dân thường, đã chết tại mặt trận này. Cuộc chiến này có ý nghĩa quyết định đối với kết quả của chiến tranh thế giới thứ hai và là nguyên nhân chính cho sự thất bại của Đức và việc tiêu diệt nước Đức quốc xã. Sau chiến tranh, Liên bang Xô viết trỗi dậy trở thành một siêu cường quân sự và công nghiệp, còn toàn bộ cùng Đông Âu rơi vào khu vực kiểm soát của nước này và nước Đức bị phân đôi thành Cộng hoà Dân chủ Đức và Cộng hoà Liên bang Đức. Hai cường quốc tham chiến chủ yếu là phát xít Đức và Liên Xô. Mặc dù không tham chiến tại đây, nhưng Vương quốc Anh và Hoa Kỳ đã viện trợ một khối lượng lớn về tài chính và vật chất hỗ trợ cho Liên Xô trong các giai đoạn sau của cuộc chiến. Cuộc chiến tranh tiếp diễn giữa Liên Xô và Phần Lan có thể coi là sườn phía bắc của mặt trận này. Ngoài ra, các hoạt động phối hợp của Đức-Phần Lan qua biên giới phía bắc Phần Lan-Liên Xô và tại khu vực Murmansk cũng được coi là một phần của Chiến tranh Xô-Đức.
- 蘇德戰爭（德国方面稱為東方戰線，德语：die Ostfront；苏联方面称为衛國戰爭，俄语：Великая Отечественная Война）是第二次世界大战期间蘇联与納粹德国及双方盟国之间发生的战争，时间从1941年6月22日德国进攻苏联开始到1945年5月德国投降为止。
|
