Early New High German (ENHG) is a term for the period in the history of the German language, generally defined, following Wilhelm Scherer, as the period 1350 to 1650. Alternative periodisations take the period to begin later; e.g. at the invention of printing with moveable type in the 1450s. The term is the standard translation of the German Frühneuhochdeutsch (Fnhd. ), introduced by Scherer.

PropertyValue
dbpedia-owl:Language/region
dbpedia-owl:region
dbpprop:abstract
  • Early New High German (ENHG) is a term for the period in the history of the German language, generally defined, following Wilhelm Scherer, as the period 1350 to 1650. Alternative periodisations take the period to begin later; e.g. at the invention of printing with moveable type in the 1450s. The term is the standard translation of the German Frühneuhochdeutsch (Fnhd. ), introduced by Scherer. The term Early Modern High German is also occasionally used for this period (but the abbreviation EMHG is generally used for Early Middle High German).
  • Frühneuhochdeutsch (fnhd. ) nennt man die historische Sprachstufe der deutschen Sprache zwischen dem Deutsch des Mittelalters und dem heutigen Deutsch. Die Periode der frühneuhochdeutschen Sprache wird ungefähr von 1350 bis 1650 angesetzt. Das bekannteste Textzeugnis dieser Sprachstufe ist Luthers Bibelübersetzung von 1545. Das Frühneuhochdeutsche ist von einer Reihe von Lautwandlungsprozessen gekennzeichnet, die das Mittelhochdeutsche vom Neuhochdeutschen abgrenzen und die im Frühneuhochdeutschen bereits begonnen hatten, aber noch nicht abgeschlossen waren. (Dazu gehören z. B. die sog. „Dehnung in offener Tonsilbe", die „Neuhochdeutsche Monophthongierung“ und die „Neuhochdeutsche Diphthongierung“. ) So beginnt man in dieser Zeit zum Beispiel, das „ei“, das im Mittelhochdeutschen noch [ei] ausgesprochen wurde (ähnlich dem „ay“ im englischen „to say“), als [ai] auszusprechen, und „sl“ wird zu „schl“ (z. B. „slafen“ zu „schlafen“). Ausführlicheres zu diesen Lautwandlungsprozessen findet man im Artikel zum Mittelhochdeutschen. Wie weit der jeweilige Lautwandel bereits fortgeschritten war und wie zuverlässig er sich schon in der (damals noch nicht orthographisch geregelten) Schreibweise niedergeschlagen hatte, war jedoch regional sehr unterschiedlich. Dass ein phonologisch so uneindeutiger und uneinheitlicher Sprachzustand trotzdem als eine eigenständige Sprachstufe kategorisiert wird, liegt vor allem daran, dass die frühneuhochdeutsche Zeit eine wichtige Kulturepoche darstellt, die große Auswirkungen auf die deutsche Sprachgeschichte hatte. So wurde zum Beispiel der Wortschatz des Deutschen durch Luthers Bibelübersetzung, seine Lieddichtungen und durch das umfangreiche Reformationsschrifttum enorm erweitert. Durch den Einfluss des Humanismus traten außerdem eine Anzahl lateinischer Lehnwörter zur deutschen Sprache hinzu und die Grammatik wurde nach dem Vorbild der lateinischen Sprache teilweise umstrukturiert. Der Wortschatz der Frühneuhochdeutschen wird erfasst und beschrieben im Frühneuhochdeutschen Wörterbuch, spezifisch für eine südwestdeutsche Varietät sodann im Wörterbuch der schweizerdeutschen Sprache.
  • 初期新高ドイツ語（しょきしんこうドイツご、Frühneuhochdeutsch）とは、中世ドイツ語（中高ドイツ語）と今日のドイツ語（新高ドイツ語）との中間に位置するドイツ語の歴史的な言語段階（Sprachstufe）である。初期新高ドイツ語の時代はおよそ1350年から1650年と措定されている。この言語段階に於ける最も著名なテクストは1545年のルターの聖書翻訳である。 初期新高ドイツ語は、中高ドイツ語を新高ドイツ語から隔てている一連の母音推移によって特徴づけられている。この推移は初期新高ドイツ語に於いて既に始まっているが、未だ完了してはいない（いわゆる「アクセントのある開音節の拡張」、「新高ドイツ語の短母音化」、「新高ドイツ語の複母音化」、或いは「音価言語」から「強弱言語」への移行、などがこの母音推移に属する）。このようにして、例えば、中高ドイツ語では未だ「エイ（英語"say"に於ける"ay"と同じ音である）」と発音されていた"ei"を「アイ」と発音するようになったり、"sl"が"schl"になったりするようになった（"slafen"が"schlafen"「眠っている」になる）。この母音推移についての詳細は中高ドイツ語の記事で見ることができる。 しかしながら、この母音推移がどの程度まで続行したか、或いはこの母音推移がどのくらい正確に書き言葉に於いて反映されたのか（当時はまだ正書法が定められていなかった）については、地域ごとに非常に異なっていた。こうした音韻論的に不明瞭で統一されていない言語状態が、にも拘らず独自の言語段階としてカテゴライズされているのは、初期新高ドイツ語の時代がドイツ語の歴史に大きな影響を持った重要な文化的エポックを画しているからに他ならない。例えば、ルターによる聖書翻訳やリートの作詞や広範囲に及ぶ宗教改革文書を通じて、語彙は非常に拡張されている。さらに、人文主義の影響を通じてラテン語からの多くの外来語がドイツ語に加えられ、文法もまたラテン語という模範に従って再構成されたのである。 初期新高ドイツ語の語彙は、初期新高ドイツ語辞書に収録、記載されている。
  • Het Vroeg-nieuwhoogduits werd van ongeveer 1350 tot 1650 gesproken in grote delen van Duitsland en was de directe voorloper van het moderne Nieuwhoogduits. Het Vroeg-nieuwhoogduits was ontstaan uit het Middelhoogduits. De grens tussen deze twee historische fasen van het Duits is niet scherp; zo laten sommige taalkundigen zoals de gebroeders Grimm het Vroeg-nieuwhoogduits (of eigenlijk alleen het Nieuwhoogduits) pas beginnen met de door Maarten Luther vertaalde Lutherbijbel van 1545. Wel is iedereen het erover eens dat de periode van het Nieuwhoogduits is begonnen met de Vrede van Westfalen uit 1648. Het scherp afbakenen van de periode van het Vroeg-nieuwhoogduits is vooral cultureel-historisch bepaald. Zowel Luthers gedichten en bijbelvertaling als zijn geschriften die met de reformatie te maken hadden leverden de Duitse taal een hoop nieuwe woorden op. De periode van het Vroegnieuwhoogduits valt ook samen met de uitvinding van de boekdrukkunst en de tijd waarin de Duitse proza belangrijker werd dan de poëzie.
  • Tidlig nyhøytysk (ty. Frühneuhochdeutsch, Frhd. ) betegner det høytyske språket mellom 1350 og 1650. Dets forgjengere kalles middelhøytysk (ca. 1050-1350), og gammelhøytysk. Den nyhøytyske perioden starter rundt 1650 og går fram til i dag. Den mest kjente teksten fra tidlig nyhøytysk tid er bibeloversettelsen til Martin Luther fra 1545. Luthers bibeloversettelse blir ofte sett på som opprinnelsen til det tyske skriftspråket slik vi kjenner i dag.
  • Frühneuhochdeutsch - historyczny etap w rozwoju języka niemieckiego między średniowiecznym średnio-wysoko-niemieckim i dzisiejszym nowo-wysoko-niemieckim. Był używany mniej więcej między 1350 i 1650. Najbardziej znanym przykładem tej formy niemieckiego jest Biblia Lutra z 1545. Wczesno-nowo-wysoko-niemiecki wyróżnia się tym, że procesy związane z przejściem średnio-wysoko-niemieckiego w nowo-wysoko-niemiecki były rozpoczęte, ale nie zakończone. (Należą do nich tak zwane „wydłużenie w otwartej akcentowanej sylabie”, „monoftongizacja nowo-wysoko-niemiecka” i „dyftongizacja nowo-wysoko-niemiecka”. ) Zaczynano wtedy wymawiać dwugłoskę < ei > jak [ai], a nie jak w średnio-wysoko-niemieckim [ei], a „sl” przechodziło w „schl” (np. „slafen“ w „schlafen“).
dbpprop:extinct
  • developed into Modern German from the 1650s
dbpprop:fam
dbpprop:familycolor
  • Indo-European
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:iso
  • deu
dbpprop:name
  • Early New High German
dbpprop:nativename
  • Deudsch
dbpprop:reference
dbpprop:region
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • Early New High German (ENHG) is a term for the period in the history of the German language, generally defined, following Wilhelm Scherer, as the period 1350 to 1650. Alternative periodisations take the period to begin later; e.g. at the invention of printing with moveable type in the 1450s. The term is the standard translation of the German Frühneuhochdeutsch (Fnhd. ), introduced by Scherer.
  • Frühneuhochdeutsch (fnhd. ) nennt man die historische Sprachstufe der deutschen Sprache zwischen dem Deutsch des Mittelalters und dem heutigen Deutsch. Die Periode der frühneuhochdeutschen Sprache wird ungefähr von 1350 bis 1650 angesetzt. Das bekannteste Textzeugnis dieser Sprachstufe ist Luthers Bibelübersetzung von 1545.
  • Het Vroeg-nieuwhoogduits werd van ongeveer 1350 tot 1650 gesproken in grote delen van Duitsland en was de directe voorloper van het moderne Nieuwhoogduits. Het Vroeg-nieuwhoogduits was ontstaan uit het Middelhoogduits. De grens tussen deze twee historische fasen van het Duits is niet scherp; zo laten sommige taalkundigen zoals de gebroeders Grimm het Vroeg-nieuwhoogduits (of eigenlijk alleen het Nieuwhoogduits) pas beginnen met de door Maarten Luther vertaalde Lutherbijbel van 1545.
  • Tidlig nyhøytysk (ty. Frühneuhochdeutsch, Frhd. ) betegner det høytyske språket mellom 1350 og 1650. Dets forgjengere kalles middelhøytysk (ca. 1050-1350), og gammelhøytysk. Den nyhøytyske perioden starter rundt 1650 og går fram til i dag. Den mest kjente teksten fra tidlig nyhøytysk tid er bibeloversettelsen til Martin Luther fra 1545. Luthers bibeloversettelse blir ofte sett på som opprinnelsen til det tyske skriftspråket slik vi kjenner i dag.
  • Frühneuhochdeutsch - historyczny etap w rozwoju języka niemieckiego między średniowiecznym średnio-wysoko-niemieckim i dzisiejszym nowo-wysoko-niemieckim. Był używany mniej więcej między 1350 i 1650. Najbardziej znanym przykładem tej formy niemieckiego jest Biblia Lutra z 1545. Wczesno-nowo-wysoko-niemiecki wyróżnia się tym, że procesy związane z przejściem średnio-wysoko-niemieckiego w nowo-wysoko-niemiecki były rozpoczęte, ale nie zakończone.
rdfs:label
  • Early New High German
  • Frühneuhochdeutsch
  • 初期新高ドイツ語
  • Vroeg-nieuwhoogduits
  • Tidlig nyhøytysk
  • Język wczesno-nowo-wysoko-niemiecki
owl:sameAs
skos:subject
foaf:name
  • Deudsch
  • Early New High German
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of