| dbpedia-owl:abstract
|
- An earl is a member of the nobility. The title is Anglo-Saxon, akin to the Scandinavian form jarl, and meant "chieftain", particularly a chieftain set to rule a territory in a king's stead. In Scandinavia, it became obsolete in the Middle Ages and was replaced with duke (hertig/hertug). In later medieval Britain, it became the equivalent of the continental count (in England in the earlier period, it was more akin to duke; in Scotland it assimilated the concept of mormaer). However, earlier in Scandinavia jarl could also mean sovereign prince. For example, the rulers of several of the petty kingdoms of Norway were in fact styled jarls and of no lesser rank than their neighbours styling themselves kings. Alternative names for the "Earl/Count" rank in the nobility structure are used in other countries, such as Hakushaku during the Japanese Imperial era. In modern Britain, an earl is a member of the peerage, ranking below a marquess and above viscount. There never developed a feminine form of earl; countess is used as the equivalent feminine title.
- Datei:Earls Procession to Parliament. jpg Die königliche Prozession zum Parlament in Westminster, 4. Februar 1512. v.l.n.r. : The Marquess of Dorset, Earl of Northumberland, Earl of Surrey, Earl of Shrewsbury, Earl of Essex, Earl of Kent, Earl of Derby, Earl of Wiltshire. Aus: Parliament Procession Roll von 1512 Earl ist ein britischer Adelstitel, der dem deutschen Grafen entspricht. Grafen außerhalb der britischen Inseln bezeichnet man im Englischen als Count; die weibliche Form ist "Countess". Der Begriff Earl entstand aus dem dänischen Jarl und wurde seit der Eroberung Englands durch den Dänenkönig Knut im Jahr 1016 statt des bis dahin gebräuchlichen sächsischen Ealdorman angenommen. Er bezeichnete bis um die Mitte des 14. Jahrhunderts die höchste Stufe des englischen Adels. Nachdem die Normannen unter Wilhelm dem Eroberer im Jahre 1066 das Königreich England übernommen hatten, hatten Earls faktisch nur noch den Rang von Grafen. Als Eduard III. 1355 seinen Sohn Edward of Woodstock, den sogenannten „Schwarzen Prinzen“, zum Duke von Cornwall ernannte, sank der Earlstitel auf die zweite und, als 1386 Richard II. Robert de Vere zum Marquess von Dublin erhob, auf die dritte Stufe herab. Heutzutage ist der Titel Earl eine reine Standesauszeichnung ohne alle Beziehung auf territoriale Gewalt. Mit dem Viscount und dem Baron hat der Earl den Titel Right Honourable.
- Earl is een Engelse adellijke titel van dezelfde rang als het Nederlandse graaf. De titel is afgeleid van de Angelsaksische en Scandinavische titel Jarl. Een jarl was een gekozen hoofdman, b.v. van een rooftocht. In de praktijk was dat vaak een rijk man die de middelen had de expeditie voor een groot deel te financieren. In de latere middeleeuwen werd het een erfelijke titel, te vergelijken met graaf (Noorwegen, Denemarken en Engeland) of hertog (Zweden). In de vroegere Middeleeuwen was het een rang gelijk aan hertog maar toen dit niet meer door de Franse adel erkend werd omdat er teveel earls in Engeland waren (het was daar toen de enige rang tussen baron en koning), heeft Eduard III van Engeland in 1355 de belangrijkste Earls de titel Duke gegeven — te beginnen met zijn eigen zoon, de Zwarte Prins, als Duke of Cornwall — terwijl alle heren die in aanzien ongeveer met een count overeenkwamen de rang van earl behielden; hun vrouwen heten tegenwoordig countess. Het lag tegelijkertijd eigenlijk in de bedoeling om in de Honderdjarige Oorlog het gros van de Engelse hoge adel boven de Franse te verheffen door een tussenrang tussen hertog en graaf erkend te laten worden maar de maatregel leidde veeleer tot een devaluatie van earl tot graaf, hoewel de eerste titel toch nog net iets meer cachet heeft. In 1382 maakte Richard II van Engeland de Earl lager in rang dan de Marquess, net zoals op het continent een markies hoger is dan een graaf. De earl heeft de aanspreektitel right honourable. Als een Engelse duke ook nog heer is van een earldom, heeft zijn oudste zoon als beleefdheidstitel earl.
- Earl, hrabia – najstarszy i pierwotnie najwyższy brytyjski tytuł feudalny, następnie arystokratyczny. Samo słowo wywodzi się ze skandynawskiego jarl (pierwotnie znaczyło to po prostu człowiek możny, potężny, bogaty, później było tytułem wodzów drużyny zbrojnej, namiestników królewskich, zarządców prowincji. W XIII wieku w Szwecji był to tytuł najwyższego urzędnika państwa). Encyclopædia Britannica wywodzi ten tytuł również od starofrancuskiego eorl, oznaczającego szlachcica, wojownika. Wprowadzony w Anglii w XI w. po najeździe duńskim w miejsce wcześniej używanego tytułu Ealdormana. Mianowany przez króla był zarządcą dzielnicy państwa, mającym władzę wojskową i sądowniczą, odpowiednikiem kontynentalnego komesa. Tytuł stopniowo stał się dziedziczny, tracąc znaczenie urzędnicze. Do roku 1355 była to w Anglii najwyższa godność, po ustanowieniu tytułów diuka i markiza - na trzecim miejscu w hierarchii świeckich parów Anglii (od roku 1707 - Wielkiej Brytanii), powyżej tytułu viscount (wicehrabia). Tytuł earl przysługuje Marszałkom Anglii, Irlandii i Zjednoczonego Królestwa. Tytuł Earl Marshall of England jest obecnie dziedziczny w rodzinie książąt Norfolk. Żona earla to countess; odpowiednikami "kontynentalnymi" tytułu earl są m. in. count, conte, graf czy hrabia. W brytyjskiej hierarchii tytułów arystokratycznych pierwsze miejsce mają tytuły angielskie, następnie szkockie, brytyjskie, irlandzkie nadane przed 1801, a na końcu tytuły Zjednoczonego Królestwa i Irlandii nadane po 1801 r. Dotyczy to wszystkich brytyjskich tytułów, w tym także tytułu earl. W ramach poszczególnych grup o hierarchii decyduje data nadania. Obecnie istnieje (należy przez to rozumieć liczbę rodzin uprawnionych do posiadania danego tytułu) w Anglii 20 tytułów "earla", w Szkocji - 39, tytułów "earla Wielkiej Brytanii" jest 24, Irlandii - 30, "earla Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii" - 80. Najstarszy tego typu tytuł w całej Wielkiej Brytanii, nadany jeszcze w 1114 roku, należy obecnie do Margaret Countess of Mar, liczony jest jednak jako 4. z kolei szkocki earl, ponieważ brana pod uwagę jest data jego ponownego nadania a nie pierwszego ustanowienia.
- Denna artikel handlar om den brittiska ämbets och adelstiteln, för andra betydelser, se Earl (olika betydelser). Earl är en brittisk ämbets- och sedermera adelstitel. I rang motsvarar titeln den kontinentala titeln greve och en kvinnlig innehavare av titeln eller en maka till en earl tituleras countess (grevinna). Ordet har samma språkliga ursprung som den medeltida svenska titeln jarl. Earl-värdigheten ärvs (i förekommande fall) genom primogenitur, det vill säga den äldste sonen eller äldste manlige (normalt) släkting ärver titeln till skillnad från bruket i till exempel Sverige nuförtiden. En earl omnämns och tilltalas ofta som Lord med tillägg av titulaturnamnet, till exempel Lord Grey (earl Grey) eller Lord Essex (earl of Essex).
- Эрл — титул высшей аристократии англосаксонской Британии в XI веке, возникший под влиянием датского завоевания Англии. Эрлы быстро превратились в узкий слой родовой наследственной знати скандинавского или англосаксонского происхождения и составили высший слой английского общества. В результате нормандского завоевания англосаксонская знать была ликвидирована, однако титул эрла сохранился и стал использоваться в Англии вместо континентального титула «граф». В русской и советской исторической литературе титул «эрл» используется применительно к англосаксонской знати, а для обозначения аналогичного титула английского дворянства после нормандского завоевания употребляется титул «граф».
- Earl est un titre nobiliaire adopté en Angleterre depuis la conquête du roi danois Knud, répondant au Jarl scandinave, équivalent au titre français de comte. Il vient après celui de marquis. Ce titre désignait d'abord les gouverneurs de shires ou comtés. Au Modèle:XIXe siècle, ce titre est purement honorifique et n'implique aucune fonction. De nos jours, les Earl sont membres de la Pairie du Royaume-Uni. Il n'y a pas d'équivalent féminin au Earl, les femmes sont alors titrées countess (« comtesse »).
|
| rdfs:comment
|
- Datei:Earls Procession to Parliament. jpg Die königliche Prozession zum Parlament in Westminster, 4. Februar 1512. v.l.n.r. : The Marquess of Dorset, Earl of Northumberland, Earl of Surrey, Earl of Shrewsbury, Earl of Essex, Earl of Kent, Earl of Derby, Earl of Wiltshire. Aus: Parliament Procession Roll von 1512 Earl ist ein britischer Adelstitel, der dem deutschen Grafen entspricht.
- An earl is a member of the nobility. The title is Anglo-Saxon, akin to the Scandinavian form jarl, and meant "chieftain", particularly a chieftain set to rule a territory in a king's stead. In Scandinavia, it became obsolete in the Middle Ages and was replaced with duke (hertig/hertug). In later medieval Britain, it became the equivalent of the continental count (in England in the earlier period, it was more akin to duke; in Scotland it assimilated the concept of mormaer).
- Earl is een Engelse adellijke titel van dezelfde rang als het Nederlandse graaf. De titel is afgeleid van de Angelsaksische en Scandinavische titel Jarl. Een jarl was een gekozen hoofdman, b.v. van een rooftocht. In de praktijk was dat vaak een rijk man die de middelen had de expeditie voor een groot deel te financieren. In de latere middeleeuwen werd het een erfelijke titel, te vergelijken met graaf (Noorwegen, Denemarken en Engeland) of hertog (Zweden).
- Earl, hrabia – najstarszy i pierwotnie najwyższy brytyjski tytuł feudalny, następnie arystokratyczny. Samo słowo wywodzi się ze skandynawskiego jarl (pierwotnie znaczyło to po prostu człowiek możny, potężny, bogaty, później było tytułem wodzów drużyny zbrojnej, namiestników królewskich, zarządców prowincji. W XIII wieku w Szwecji był to tytuł najwyższego urzędnika państwa). Encyclopædia Britannica wywodzi ten tytuł również od starofrancuskiego eorl, oznaczającego szlachcica, wojownika.
- Denna artikel handlar om den brittiska ämbets och adelstiteln, för andra betydelser, se Earl (olika betydelser). Earl är en brittisk ämbets- och sedermera adelstitel. I rang motsvarar titeln den kontinentala titeln greve och en kvinnlig innehavare av titeln eller en maka till en earl tituleras countess (grevinna). Ordet har samma språkliga ursprung som den medeltida svenska titeln jarl.
- Эрл — титул высшей аристократии англосаксонской Британии в XI веке, возникший под влиянием датского завоевания Англии. Эрлы быстро превратились в узкий слой родовой наследственной знати скандинавского или англосаксонского происхождения и составили высший слой английского общества. В результате нормандского завоевания англосаксонская знать была ликвидирована, однако титул эрла сохранился и стал использоваться в Англии вместо континентального титула «граф».
- Earl est un titre nobiliaire adopté en Angleterre depuis la conquête du roi danois Knud, répondant au Jarl scandinave, équivalent au titre français de comte. Il vient après celui de marquis. Ce titre désignait d'abord les gouverneurs de shires ou comtés. Au Modèle:XIXe siècle, ce titre est purement honorifique et n'implique aucune fonction. De nos jours, les Earl sont membres de la Pairie du Royaume-Uni.
|
