| dbpedia-owl:abstract
|
- Doclea fue un estado medieval sudeslavo situado sobre un territorio que incluía los territorios de la rivera del Zeta, el lago Skadar y las bocas de Kotor. Fue en un principio un territorio autónomo del Gran Principado de Rascia, a su vez vasallo del Imperio bizantino, pero obtuvo su independencia a mediados del siglo XI, gobernado por la Dinastía Vojislavljević. Fue incorporado por Stefan Nemanja al estado serbio que en 1217 se transformó en el Reino de Serbia, y tras la desmembración del Imperio serbio se integró definitivamente en el Principado de Zeta (aproximadamente el actual Montenegro). Según el emperador Constantino VII en su obra De administrando imperio, el documento más fiable de la época, los serbios habitaban las tierras de Doclea, Travunia, Zachlumia, Pagania, y Rascia. Doclea fue nombrada a partir de Docleata, una antigua tribu iliria. Situada cerca de la actual Podgorica, su capital fue Duklja. Durante su pertenencia al Imperio romano, Duklja fue capital de la provincia de Praevalitana. Hasta finales de la Edad Media, Skadar pasó a ser la capital del estado, mientras que la capital real era Ston, en la actual Croacia. El vínculo entre los nombres Doclea y Zeta no está claro, ya que los dos términos se superponen a menudo. Doclea suele hacer referencia a la región costera entre la bahía de Kotor y el lago Skadar, mientras que Zeta se suele referir a las tierras alrededor del río Zeta. Zeta es el predecesor más preciso del Montenegro del siglo XIX, mientras que el Montenegro actual abarca ambos territorios. Según otra interpretación, Doclea estaba integrada por Zeta y Travunia. En cualquier caso, el nombre Doclea no se volvió a utilizar después de la Edad Media. Plantilla:Serbia El período en que la zona fue conocida como Doclea es considerado a menudo el más próspero en la historia de los montenegrinos.
- La Doclea era uno stato medievale serbo, localizzato tra l'attuale Montenegro e l'Albania. Comprendeva territori lungo il corso del fiume Zeta, intorno al Lago di Scutari e alle Bocche di Cattaro, e si estendeva in parte dell'attuale Erzegovina. Viene spesso chiamata con il nome di Zeta, anche se alcuni storici identificano la Zeta, fino al XIII secolo, con la sola parte della Doclea posta lungo le sponde del fiume omonimo.
- Duklja of Diokletija was een Slavische middeleeuwse staat die zich bevond ronde rivier Zeta, het Meer van Shkodër en de Baai van Kotor en grensde aan Travunia en Kotor. Duklja was eerst een semi-onafhankelijke staat van het grootvorstendom Raška dat een vazalstaat was van het Byzantijnse Rijk en later onder directe Byzantijnse suzereiniteit stond tot het in het midden van de elfde eeuw onafhankelijk werd. Het Huis Vojislavljević regeerde over het land. Later werd Duklja geïncorporeerd in de Servische staat waar het bleef tot de val van het Servische keizerrijk. Daarna werd het het Vorstendom Zeta. Het bestuurlijk centrum van Duklja was het gelijknamige Duklja.
- Duklja eller Diokletija (latin; Doclaea) er en landsby 3 km fra dagens Podgorica, og var en oldtids- og middelalderby i dagens Montenegro. Den utgjorde et betydelig fyrstedømme i høymiddelalderen (ca. 700-1100). Doclaea ble grunnlagt av Romerriket etter deres okkupasjon av kystlandet Dalmatia omkring 140 f. Kr, og forble en viktig garnisonsby for romerske styrker. I romertiden hadde Doclaea trolig mellom 3 000 og 10 000 innbyggere.
- Władcy Dukli i Zety -władcy Księstwa Dukli i Królestwa Zety, państw istniejących pomiędzy IX a XII wiekiem oraz Księstwa Zety istniejącego od połowy XIV do początków XVI wieku na obszarze dzisiejszej Czarnogóry.
- Księstwo Dukli (serb. Дукља lub Диоклетија; łac. Doclea lub Diocleia) – państwo plemienne Duklan utworzone na terenie pomiędzy jeziorem Szkoderskim a górami Dynarskimi na przełomie VIII i IX wieku na terenach dzisiejszej Czarnogóry. Nazwa państwa wywodzi się od rzymskiej prowincji Dioklei zamieszkanej w starożytności przez iliryjskich Diokleatów. W VII wieku Dioklea została opanowana przez plemię słowiańskie, które od nazwy prowincji wzięło swe imię – Duklan. W połowie IX wieku władzę nad Duklą zdobyli władający sąsiednią Trebinią Belicie, a że Belicie wcześniej uznali zwierzchnictwo książąt leżącej na północy Serbii, Dukla znalazła się tym samym w strefie wpływów Serbów zagorskich. Po 867 roku, po udanej akcji floty bizantyńskiej przeciwko piratom arabskim w rejonie Dubrownika władcy Trebinii, Dukli i Chorwacji uznali również zwierzchnictwo cesarzy bizantyńskich. Aby zjednać sobie władców państw dalmatyńskich cesarz Bazyli I przekazał im daninę, którą płaciły dotąd do Konstantynopola bizantyńskie miasta w Dalmacji. Wynosiła ona 10 funtów złota rocznie i nazywana była daniną pokoju. Za namową cesarza Bazylego I książęta duklańscy ochrzcili się, a cesarz skierował do akcji misyjnej w Dukli kapłanów łacińskich i greckich pracujących na bizantyńskich terenach w Dalamacji. Jego poseł do Wenecji wykupił sprzedanych tam w 889 roku uczniów Metodego, którzy przynieśli do Dukli znajomość głagolicy i piśmiennictwa słowiańskiego. Dla utrwalenia dzieła chrystianizacji utworzone zostało w Barze pierwsze biskupstwo Duklan. Upadek państwa Wyszesławiców serbskich około 950 roku przyniósł uwolnienie Dukli spod dominacji serbskiej. Wkrótce księstwo ponownie jednak znalazło się w strefie wpływów trebińskich. Książęta trebińscy – Belicie, przenieśli zresztą w II połowie X wieku ośrodek swego państwa do Dukli, na zachodni brzeg jeziora Szkoderskiego. Pod koniec X wieku władzę w państwie przejęła lokalna dynastia duklańska. Książę państwa trebińsko-duklańskiego Jan Włodzimierz zawarł ok. 993 roku sojusz z Cesarstwem Bizantyńskim, by z pomocą cesarza Bazylego II przeciwstawić się rosnącej w potęgę Bułgarii cara Samuela Komitopula. W 998 roku Samuel najechał Duklę i uprowadził Jana Włodzimierza jako jeńca na swój dwór w Prespie, a jego księstwo przyłączył do Bułgarii. W krótkim czasie doszło jednak do ślubu księcia duklańskiego z córką Samuela Teodorą Kosarą. Car przywrócił zięcia na tron duklański, dzieląc wcześniej księstwo na Duklę i Trebinię, i przydzielając Trebinię stryjowi Jana Włodzimierza Dragomirowi. W 1014 roku po śmierci Samuela nowym zwierzchnikiem Jana Włodzimierza został car Gabriel Radomir zamordowany w 1016 roku przez swego stryjecznego brata Iwana Władysława, który objął po nim władzę w państwie bułgarskim. Nowy car wezwał do siebie Jana Włodzimierza i podstępnie zamordował obawiając się z jego strony zemsty za zabicie szwagra. Dukla pozostała pod władzą carów do czasu podboju Bułgarii przez Bizancjum w 1018 roku. Na obszarze dalmatyńskiego Primorja został wówczas utworzony tem z ośrodkiem w Dubrowniku, a nowy książę Dukli Stefan Dobrosław uznał zwierzchnictwo bizantyńskie podobnie jak jego zachodni sąsiad władca Zahumla i Trebinja Stefan Wojsław. Po śmierci Bazylego II w 1025 roku potęga Bizancjum w Dalmacji zaczęła słabnąć. Sukcesy zachodniego sąsiada w walce z Bizantyńczykami skłoniły Stefana Dobrosława do podjęcia około 1043 roku działań przeciw Bizancjum. Zwycięstwa w trwających blisko 10 lat zmaganiach przyniosły Dobrosławowi samodzielność. Dalszy okres rządów Stefana Dobrosława należy już do dziejów Zety, gdyż tak zaczęto nazywać od XI wieku odrodzone księstwo Dukli. Szablon:Przypisy
- A Dúclia (em Língua servo-croata, Duklja ou Дукля; em latim, Doclea ou Diocleia) era um estado medieval sérvio composto de terras hereditárias abarcando mais ou menos o território circundado pelo rio Zeta, pelo lago Escútare e pela baía de Cátaro, fazendo fronteira com a Travúnia e Cátaro. A Dúclia era, inicialmente, uma parte semi-independente do Jupanato (Grão-Principado) da Ráscia, que por sua vez era um estado vassalo do Império Bizantino. Após uma longa decadência, a Dúclia foi incorporada o Império Sérvio unificado, onde permaneceu até cair em mãos do Império Otomano após a derrota sérvia na batalha do Kosovo.
- Doclea or Duklja was a medieval state with hereditary lands roughly encompassing the territories of present-day southeastern Montenegro, from Kotor on the west to the river Bojana on the east and to the sources of Zeta and Morača rivers on the north. Duklja was at first a vassal of the Eastern Roman Empire until it became a part of the Serbian Principality in the 9th century, under the Vlastimirović Dynasty. After the Byzantine annexation of Rascia in the late 10th century, Duklja was briefly under Byzantine rule but managed to liberate itself and emerged as the most powerful province, and became the seat of the Serbian realm throughout the 11th century, ruled by the Vojislavljević Dynasty. In 1060 the Vojislavljević liberate Rascia, and when Constantine Bodin dies in 1101, Rascia once again becomes the seat of the realm, the two principalities exist side-by-side (the period is characterized by constant changing of aliegance) until 1148 when Duklja was reinstated as a crownland of the Grand Principality of Serbia (Rascia) and is since referred to as Zeta, and remained so until the fall of the Serbian Empire, when it subsequently becomes semi-independent in 1362 as the Lordship of Zeta, under the House of Balšić.
- Duklja eller Diokletija var ett medeltidiska serbiskt furstendöme på Balkanhalvön. Riket omfattade området av dagens Montenegro och norra Albanien. Dulkja var ett av de serbiska rikena tillsammans med bland annat Raška innan det enade Serbien började se sin tillkommst runt år 1200. Furstendömet bytte dessförinnan namn till Zeta efter floden Zeta i området. Därför kom furstendömet mellan ungefär år 1200 och 1500 att kallas för Zeta.
- Дукля или Диоклетия — южнославянское государство, княжество, располагавшееся на Балканах на территории современной Черногории. Диоклетия располагалась вокруг реки Зета, Скадарского озера и на берегу Которского залива. В городе Котор проходила граница Дукли и Травунии. Сперва Диоклетия была частично зависимой областью (жупанией) Великого Княжества Рашка, которое являлось вассалом Византийской империи. Затем, выйдя из состава Византийской империи, Дукля некоторое время также была вассалом Византии, а затем — стало независимым королевством. Тем не менее, междоусобные войны в конце концов привели к раздробленности в Диоклетии, что привело к тому, что Дукля сначала стала вассалом Рашки, а затем — вошла в состав нового Сербского государства.
- Fichier:Territoires serbes IXe. jpg Dioclée selon De administrando imperio La Dioclée était un État médiéval sud-slave situé sur des terres incluant les territoires de la rivière Zeta, du lac de Skadar et des bouches de Kotor. Il était frontalier avec la Travonie à Kotor. La Dioclée fut, d'abord, une partie semi-indépendante de la Grande Principauté (Zhupanate) de Rascie, qui fut un vassal de l'Empire byzantin et plus tard directement mis sous la suzeraineté byzantine jusqu'à ce qu'elle gagne son indépendance au milieu du Modèle:XIe siècle, gouvernée par la Maison de Voislav. Dioclée fut incorporé dans un état serbe unifié dans lequel il resta jusqu'à la chute de l'empereur Stefan Uroš IV Dušan, devenant alors l'État de Zeta sous l'inpulsion du souverain serbe Balša I. La Dioclée fut nommée d'après Dioclea (de Docleata, l'ancienne tribu illyrienne). Dioclea, située près de l'actuelle Podgorica, était la capitale de la Dioclée. Ensuite, Skadar devint la capitale de l'état jusqu'à la fin du Moyen Âge. La capitale royale de Dioclée était Ston, ville en actuelle Croatie. Le lien entre les noms Dioclée et Zeta est peu clair, puisque les deux termes se chevauchent. La Dioclée était la plupart du temps référencée comme la région littorale entre les bouches de Kotor et le lac de Skadar, tandis que Zeta se réfère aux terres autour de la rivière Zeta. La Zeta est ainsi le prédécesseur le plus précis du Monténégro du Modèle:S-, alors que le Monténégro actuel couvre les deux territoires. Selon une autre interprétation, la Dioclée était composée de Zeta et de la Travonie. En tout cas, le nom Dioclée ne s'utilise plus à la fin du Moyen Âge.
|
| rdfs:comment
|
- La Doclea era uno stato medievale serbo, localizzato tra l'attuale Montenegro e l'Albania. Comprendeva territori lungo il corso del fiume Zeta, intorno al Lago di Scutari e alle Bocche di Cattaro, e si estendeva in parte dell'attuale Erzegovina. Viene spesso chiamata con il nome di Zeta, anche se alcuni storici identificano la Zeta, fino al XIII secolo, con la sola parte della Doclea posta lungo le sponde del fiume omonimo.
- Duklja eller Diokletija (latin; Doclaea) er en landsby 3 km fra dagens Podgorica, og var en oldtids- og middelalderby i dagens Montenegro. Den utgjorde et betydelig fyrstedømme i høymiddelalderen (ca. 700-1100). Doclaea ble grunnlagt av Romerriket etter deres okkupasjon av kystlandet Dalmatia omkring 140 f. Kr, og forble en viktig garnisonsby for romerske styrker. I romertiden hadde Doclaea trolig mellom 3 000 og 10 000 innbyggere.
- Władcy Dukli i Zety -władcy Księstwa Dukli i Królestwa Zety, państw istniejących pomiędzy IX a XII wiekiem oraz Księstwa Zety istniejącego od połowy XIV do początków XVI wieku na obszarze dzisiejszej Czarnogóry.
- Duklja eller Diokletija var ett medeltidiska serbiskt furstendöme på Balkanhalvön. Riket omfattade området av dagens Montenegro och norra Albanien. Dulkja var ett av de serbiska rikena tillsammans med bland annat Raška innan det enade Serbien började se sin tillkommst runt år 1200. Furstendömet bytte dessförinnan namn till Zeta efter floden Zeta i området. Därför kom furstendömet mellan ungefär år 1200 och 1500 att kallas för Zeta.
- Doclea fue un estado medieval sudeslavo situado sobre un territorio que incluía los territorios de la rivera del Zeta, el lago Skadar y las bocas de Kotor. Fue en un principio un territorio autónomo del Gran Principado de Rascia, a su vez vasallo del Imperio bizantino, pero obtuvo su independencia a mediados del siglo XI, gobernado por la Dinastía Vojislavljević.
- Duklja of Diokletija was een Slavische middeleeuwse staat die zich bevond ronde rivier Zeta, het Meer van Shkodër en de Baai van Kotor en grensde aan Travunia en Kotor. Duklja was eerst een semi-onafhankelijke staat van het grootvorstendom Raška dat een vazalstaat was van het Byzantijnse Rijk en later onder directe Byzantijnse suzereiniteit stond tot het in het midden van de elfde eeuw onafhankelijk werd. Het Huis Vojislavljević regeerde over het land.
- A Dúclia (em Língua servo-croata, Duklja ou Дукля; em latim, Doclea ou Diocleia) era um estado medieval sérvio composto de terras hereditárias abarcando mais ou menos o território circundado pelo rio Zeta, pelo lago Escútare e pela baía de Cátaro, fazendo fronteira com a Travúnia e Cátaro. A Dúclia era, inicialmente, uma parte semi-independente do Jupanato (Grão-Principado) da Ráscia, que por sua vez era um estado vassalo do Império Bizantino.
- Księstwo Dukli (serb. Дукља lub Диоклетија; łac. Doclea lub Diocleia) – państwo plemienne Duklan utworzone na terenie pomiędzy jeziorem Szkoderskim a górami Dynarskimi na przełomie VIII i IX wieku na terenach dzisiejszej Czarnogóry. Nazwa państwa wywodzi się od rzymskiej prowincji Dioklei zamieszkanej w starożytności przez iliryjskich Diokleatów. W VII wieku Dioklea została opanowana przez plemię słowiańskie, które od nazwy prowincji wzięło swe imię – Duklan.
- Дукля или Диоклетия — южнославянское государство, княжество, располагавшееся на Балканах на территории современной Черногории. Диоклетия располагалась вокруг реки Зета, Скадарского озера и на берегу Которского залива. В городе Котор проходила граница Дукли и Травунии. Сперва Диоклетия была частично зависимой областью (жупанией) Великого Княжества Рашка, которое являлось вассалом Византийской империи.
- Doclea or Duklja was a medieval state with hereditary lands roughly encompassing the territories of present-day southeastern Montenegro, from Kotor on the west to the river Bojana on the east and to the sources of Zeta and Morača rivers on the north. Duklja was at first a vassal of the Eastern Roman Empire until it became a part of the Serbian Principality in the 9th century, under the Vlastimirović Dynasty.
- Fichier:Territoires serbes IXe. jpg Dioclée selon De administrando imperio La Dioclée était un État médiéval sud-slave situé sur des terres incluant les territoires de la rivière Zeta, du lac de Skadar et des bouches de Kotor. Il était frontalier avec la Travonie à Kotor.
|
