| dbpprop:abstract
|
- Doris Hart (born on June 2, 1925 in St. Louis, Missouri) is a former World No. 1 American female tennis player. As a child, she suffered from osteomyelitis, which resulted in a permanently impaired right leg. She started playing tennis when she was 10 years old, greatly encouraged by her brother Bud. Hart's first Grand Slam title was in women's doubles at Wimbledon in 1947, when she was still a student at the University of Miami (Florida). Hart's first Grand Slam singles title came at the 1949 Australian Championships. She also won singles titles at the French Championships in 1950 and 1952, Wimbledon in 1951, and the U.S. Championships in 1954 and 1955. In 1951, she beat her long-time doubles partner, Shirley Fry Irvin, in the Wimbledon final. In 1954, she saved a match point while defeating Louise Brough Clapp in the final of the U.S. Championships. Hart reached at least the quarterfinals in 32 of the 34 Grand Slam singles tournaments she played, failing to reach that round only in her first two tournaments (when she was 15 and 16 years old). She won 6 of the 18 Grand Slam singles finals she contested. She was the champion of the last Grand Slam singles tournament she played, the 1955 U.S. Championships. Her last Grand Slam doubles tournament was the 1969 US Open, where she and partner Carole Graebner lost in the first round. In 1951, Hart won the singles, women's doubles, and mixed doubles championships at Wimbledon, playing the finals of all three events on the same day. She also won the "triple crown" at the French Championships in 1952 and the U.S. Championships in 1954. During her Wightman Cup career from 1946 through 1955, Hart was a perfect 14-0 in singles matches and 8–1 in doubles matches. Hart is one of only two women to have defeated Maureen Connolly in a Grand Slam singles tournament. Hart won their second round match at the 1950 U.S. Championships 6–2, 7–5. (The other woman was Barbara Scofield Davidson, who defeated Connolly in the second round of the 1949 U.S. Championships, 6–4, 6–3. ) Connolly won a total of nine Grand Slam singles tournaments during her career, defeating Hart in the final of four of them. Hart won 35 Grand Slam titles during her career, tieing with Brough Clapp for fifth on the all-time list. Six of her titles were in women's singles, 14 in women's doubles, and 15 in mixed doubles. Hart is one of three players, all women, to have a "boxed set" of Grand Slam titles—every possible title (singles, same-sex doubles, and mixed doubles) from all four Grand Slam events. The others are Margaret Court and Martina Navratilova. Hart won nine consecutive Grand Slam women's doubles titles from 1951 through 1953, with her streak of 43 consecutive match wins in Grand Slam women's doubles tournaments finally ending in the 1954 Wimbledon final. According to John Olliff and Lance Tingay of The Daily Telegraph and the Daily Mail, Hart was ranked in the world top ten from 1946 through 1955 (no rankings issued from 1940 through 1945), reaching a career high of World No. 1 in those rankings in 1951. Hart was included in the year-end top ten rankings issued by the United States Lawn Tennis Association from 1942 through 1955. She was the top ranked U.S. player in 1954 and 1955. Hart retired from the tour in 1955 to become a tennis teaching professional. She was inducted into the International Tennis Hall of Fame in 1969.
- Doris Jane Hart ist eine ehemalige US-amerikanische Tennisspielerin. Neben Margaret Smith Court und Martina Navratilova ist Hart eine von drei Spielerinnen, die in Einzel, Doppel und Mixed jeden möglichen Grand-Slam-Titel mindestens einmal gewann. Ihren ersten Grand-Slam-Titel gewann sie bei den Australian Open im Jahr 1949. 1950 und 1952 gewann sie das Dameneinzel bei den French Open, 1951 siegte sie in Wimbledon und bei den US Open triumphierte sie 1954 und 1955. Im Doppel hatte sie mehr Erfolg und siegte, meist mit Shirley Fry, in Wimbledon vier Mal (1947, 1951, 1952, 1953), bei den französischen Meisterschaften 1948 und 1950, 1951, 1952 und 1953 sowie bei den US-amerikanischen Meisterschaften 1951, 1952, 1953 und 1954. In Australien gewann sie „nur“ 1950. Auch im Mixed war sie sehr erfolgreich und gewann mit Frank Sedgman und Vic Seixas insgesamt 11 Titel bei Grand-Slam-Turnieren. Im Jahr 1956 beendete sie ihre Karriere. Mit 34 Grand-Slam-Titeln gehört sie zu den erfolgreichsten Spielerinnen des Tennissports.
- Doris Hart (nacido el 2 de junio de 1925 en Missouri fue una tenista campeona en individuales, dobles y dobles mixtos, y se encuentra el paseo de la fama del Tenis. Siendo una niña, sufrió de una enfermedad que resulto tenga disparejas las piernas. Se inició jugando a los 10 años, gratamente empujada por su hermano Bud. El primer título de Grand Slam que ganó Hart en individuales fue en 1949 el Abierto de Australia. También ganó, en individuales, el torneo de Roland Garros en 1950 y 1952, Wimbledon en 1951 y el Abierto de Australia en 1954 y 1955. En 1951, venció a su pareja de doble, Shirley Fry, en la final de Wimbledon. Tuvo gran éxito en dobles, ganando la finald e dobles femenino de Wimbledon en 1947, 1951 a 1953; Roland Garros en 1948 y de 1950 a 1953; el Abierto de Estados Unidos de 1951 a 1954 y el Abierto de Australia en 1950. Hart ganó la mayoría de dichos Torneos haciendo pareja con Shirley Fry. En dobles mixtos, Hart ganó Wimbledon desde 1951 hasta 1956 y los campeonatos de Estados Unidos desde 1951 hasta 1955, consiguiendo un total de 34 títulos de Grand Slam. Hart es una de tres jugadoras, todas mujeres, que ha conseguido todos los títulos posibles en torneos de Grand Slam de los cuatro torneos de Grand Slam. Las otras son Margaret Smith Court y Martina Navratilova.
- Doris Jane Hart oli yhdysvaltalainen naistennispelaaja, joka voitti urallaan 35 Grand Slam -mestaruutta. Lapsena Hart kärsi vakavasta polvi-infektiosta. Tenniksen pelaaminen alkoi jalan hoitomuotona hänen ollessaan 6-vuotias. Hart otti ensimmäisen Grand Slam -turnausvoittonsa Wimbledonin nelinpelissä 1947. Ensimmäinen kaksinpelimestaruus tuli 1949 Australian mestaruuskilpailuista. Hän voitti kaksinpelimestaruuden myös Ranskan mestaruuskisoissa 1950 ja 1952, Wimbledonissa 1951 sekä Yhdysvaltain mestaruuskilpailuissa 1954 ja 1955. Vuonna 1951 Hart voitti Wimbledonissa sekä kaksinpelin, nelinpelin että sekanelinpelin. Kaikki loppuottelut pelattiin saman päivän aikana. Hän otti kolmoisvoiton myös Ranskan mestaruuskilpailuissa 1952 sekä Yhdysvaltain mestaruuskisoissa 1954. Wightman Cup -urallaan vuosina 1946–1955 hän voitti kaikki 14 kaksinpeliotteluaan ja kahdeksan yhdeksästä pelaamastaan nelinpelistä. Hart voitti uransa aikana kaikkiaan 35 Grand Slam -mestaruutta, ja hän sijoittuu niiden määrässä kaikkien aikojen listalla viidenneksi Louise Broughin kanssa. Mestaruuksista kuusi tuli kaksinpelistä, 14 nelinpelistä ja 15 sekanelinpelistä. Hart on yksi kolmesta naispuolisesta tennispelaajasta, jotka ovat voittaneet kaikki mahdolliset Grand Slam -tittelit (kaksin-, nelin- ja sekanelinpelin) kaikissa neljässä Grand Slam -turnauksessa. Kaksi muuta saavutukseen yltänyttä pelaajaa ovat Margaret Smith Court ja Martina Navrátilová. Hart lopetti ammattilaisuransa 1955 ja ryhtyi opettamaan tennistä ammatikseen. Hänet valittiin International Tennis Hall of Famen jäseneksi 1969.
- Doris Hart est une joueuse de tennis américaine des années 1940-1950. Avec Margaret Smith Court et Martina Navrátilová, elle est l'une des trois joueuses à avoir remporté, chacun au moins une fois, les quatre tournois du Grand Chelem, à la fois en simple, double dames et double mixte : simple dames : 6 titres double dames : 14 titres double mixte : 15 titres Elle est membre du International Tennis Hall of Fame depuis 1969.
- ドリス・ハート（Doris Hart, 1925年6月20日 - ）は、アメリカ・ミズーリ州セントルイス出身の女子テニス選手。第2次世界大戦の終戦直後の時代に活躍し、1940年代後半から1950年代前半にかけて、テニス4大大会の女子シングルス・女子ダブルス・混合ダブルスの3部門すべてに「キャリア・グランドスラム」を達成した名選手である。女子シングルスで総計6勝、女子ダブルスで総計14勝、混合ダブルスで総計15勝を挙げ、生涯で「35」のグランドスラム・タイトルを獲得した。幼少期に患った足の病気をものともせず、頭脳的で安定したオールラウンド・プレーヤーとして一世代をリードした。フルネームは Doris Jane Hart （ドリス・ジェーン・ハート）という。 ドリス・ハートは幼少時代に深刻な膝の感染症を患い、「このままでは身体障害者になるおそれがある」と診断されたことから、治療のために6歳からテニスを始めた。当時の医学上の診断では、彼女の病気は「小児麻痺」と言われた。（後に、この診断は誤りであると分かった。）病気の影響のため、彼女の足は“弓のように曲がり、動きがおぼつかなく見える”外見になったが、それにもめげず回復してテニス選手になることができた。早くも第2次世界大戦中の1942年、ハートは17歳で全米選手権の女子ダブルス決勝に初進出を果たす。当時の全米選手権では、マーガレット・オズボーンとルイーズ・ブラフ組が1942年から1950年まで女子ダブルス部門に「9連覇」中で、その期間中にハートは7度の女子ダブルス準優勝の壁にぶつかった。 1947年にウィンブルドン選手権の女子ダブルスで、パトリシア・トッドと組んで初優勝を飾り、ここからハートの4大大会生涯「35勝」の記録が始まった。続いて、同じトッドとのペアで1948年の全仏選手権女子ダブルスに優勝する。1949年の全豪選手権で、ハートは女子シングルスにも初優勝を飾り、地元オーストラリアのベテラン選手ナンシー・ウィン・ボルトンを破って優勝した。全豪選手権には1949年と1950年の2度しか出場しなかったが、女子シングルス優勝1949年・女子ダブルス優勝1950年・混合ダブルス2年連続優勝の記録を残している。1950年には全仏選手権の女子シングルス優勝があった。 長い間立ちはだかった大きな壁を乗り越えて、ドリス・ハートのテニス経歴が大きく開花したのは1951年に入ってからである。この年、彼女はウィンブルドン選手権の女子シングルス決勝戦でダブルス・パートナーのシャーリー・フライを 6-1, 6-0 で圧倒した。相手にわずか1ゲームしか与えず、試合時間は35分で終了した。ウィンブルドン選手権の女子シングルスでは1947年と1948年に2年連続準優勝があったため、ハートにとっては“3度目の正直”の優勝だった。この年から、ハートはウィンブルドン選手権の混合ダブルス5連覇（1951年-1955年）、全米選手権の女子ダブルス4連覇（1951年-1954年）、全米選手権の混合ダブルス5連覇（1951年-1955年）を記録し、ダブルスでも黄金期を迎えた。シングルスでは、1953年にモーリーン・コノリーが女子テニス史上初の「年間グランドスラム」を達成したが、ハートやフライたちはコノリーのライバルであった。 ドリス・ハートにとって、最後の壁は全米選手権女子シングルスのタイトルであった。ここでも彼女は何度も苦杯をなめ、1949年と1950年、1952年と1953年に4度の準優勝に甘んじていた。とりわけ、1952年と1953年の決勝では2年連続でモーリーン・コノリーに敗れ、1953年全米選手権の決勝では 2-6, 4-6 で敗れたハートが、コノリーによる女子テニス史上初の「年間グランドスラム」を目撃した。ところが、1954年のウィンブルドン選手権優勝で4大大会女子シングルス通算「9勝」を記録したコノリーが、全米選手権の開幕直前に落馬事故で選手生命を絶たれてしまう。コノリーの事故の後、ハートは1954年の全米選手権で女子シングルス初優勝を果たし、長年の壁だったルイーズ・ブラフを 6-8, 6-1, 8-6 で破り、最後の難関を乗り越えた。これで、ハートはテニス4大大会の3部門すべてに「キャリア・グランドスラム」を完成させた。これをテニス界では「ボックス・セット」（Boxed Set）と呼ぶ。ハートの優勝記録は1955年にすべて幕を閉じたが、これで1947年から積み上げてきたタイトルの数は総計「35勝」となった。幼少期の難病と多くの先輩選手たちの厚い壁を乗り越えたドリス・ハートは、1969年に国際テニス殿堂入りを果たしている。
- Doris Jane Hart was een Amerikaans tennisspeelster. In 1947 won ze voor het eerst het dubbeltoernooi van Wimbledon. In 1949 won ze haar eerste Grandslam-titel op het Australian Open.
- Doris Jane Hart er en tidligere amerikansk kvinnelig tennisspiller. Hart vant i perioden 1949-55 hele 35 Grand Slam-titler, seks i single, 14 double og 15 mixeddouble. Sin første Grand Slam-tittel i single vant hun i Australske mesterskapet 1949, hun beseiret Nancye Wynne Bolton i finalen. I 1950 og 1952 vant hun Franske mesterskapet, hun vant finalene over henholdsvis Pat Todd og Shirley Fry. I sin tredje Wimbledon-finale i 1951 beseiret hun Shirley Fry med 6-1, 6-0 i en kamp som varte i kun 34 minutter. Hun tok også to singletitler i Amerikanske mesterskapet, i 1954 og 1955. Hart vant også doubletitler i alle fire Grand Slam-turneringene, ti av seirene sammen med Shirley Fry. I 1951 vant hun en «triple crown» i Wimbledon, det vil si at hun vant single, double og mixeddouble. Hun gjorde det også i Franske mesterskapet i 1952 og i Amerikanske mesterskapet i 1954. Doris Hart tilhører en av de få spillerne som noensinne lykkes å beseire Maureen Connolly, hvilket hun gjorde i to tilfeller i ulike turneringer. Hun ble profesjonell i 1956. Doris Hart ble i 1969 tatt opp i International Tennis Hall of Fame.
- Doris Jane Hart - tenisistka amerykańska, zwyciężczyni 35 turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, podwójnej i mieszanej. Praworęczna Hart treningi tenisowe rozpoczęła w wieku 6 lat, jako formę terapii przeciwko wirusowi polio. Była jedną z dominujących postaci tenisa kobiecego w drugiej połowie lat 40. i pierwszej połowie lat 50. , skuteczną zarówno w grze przy siatce, jak i z głębi kortu, dysponującą silnym serwisem i granym z dużym wyczuciem dropszotem. Jej 35 tytułów wielkoszlemowych plasuje ją na piątym miejscu w historii, wspólnie z Louise Brough, a za Margaret Court, Martiną Navrátilovą, Billie Jean King i Margaret Osborne DuPont. Rzadkie osiągnięcie - wygranie wszystkich turniejów Wielkiego Szlema we wszystkich trzech konkurencjach - dzieli jedynie z Court i Navrátilovą. W latach 1942-1955 nieprzerwanie figurowała w czołowej dziesiątce rankingu amerykańskiego, w tym na pierwszym miejscu w dwóch ostatnich sezonach. Od 1946 była także przez dziesięć lat z rzędu w dziesiątce nieoficjalnego rankingu światowego, jako liderka w 1951. Sześć razy triumfowała w Wielkim Szlemie w grze pojedynczej. Pierwszy tytuł zdobyła w mistrzostwach Australii w 1949, ale już dwa lata wcześniej była w finałach Wimbledonu i mistrzostw Francji. W 1951 na Wimbledonie wygrała wszystkie trzy konkurencje - w finale singla pokonała Shirley Fry, w deblu triumfowała właśnie z Fry, a w mikście z Frankiem Sedgmanem. Potrójne zwycięstwa przypadły jej także w mistrzostwach Francji w 1952 (debel z Fry, mikst z Sedgmanem) i w mistrzostwach USA w 1954 (debel z Fry, mikst z Vicem Seixasem). Razem z Fry tworzyła jedną z najlepszych par deblowych w historii (m. in. cztery wygrane z rzędu na mistrzostwach Francji, trzy wygrane z rzędu na Wimbledonie). Na mistrzostwach USA Hart i Fry toczyły interesującą rywalizację z inną utytułowaną parą Osborne DuPont i Brough - w finale w 1953 Hart i Fry wygrały 6:2, 7:9, 9:7, broniąc w trzecim secie dwóch piłek meczowych przy stanie 2:5. Rywalki zrewanżowały się w 1955, przerywając Hart i Fry serię czterech triumfów z rzędu. Hart wygrała mistrzostwa Francji w 1950 i 1952. Najdłużej czekała na tytuł na mistrzostwach USA, gdzie ostatecznie udało się jej triumfować w 1954, kiedy po raz 15. uczestniczyła w turnieju. W dramatycznym finale pokonała Louise Brough, broniąc trzech piłek meczowych. Dużo łatwiej obroniła tytuł rok później, pokonując w finale Patricię Ward. Poza zwycięstwami w wielkoszlemowych mistrzostwach USA zdobyła jeszcze na różnych nawierzchniach i w różnych konkurencjach 11 tytułów mistrzyni kraju. Na Wimbledonie ustanowiła rekord pięciu z rzędu triumfów w mikście w latach 1951-1955 - pierwsze dwa tytuły zdobyła z Sedgmanem, następne z Seixasem. Z innych wygranych turniejów Hart można wymienić międzynarodowe mistrzostwa Włoch, w których Amerykanka triumfowała dwukrotnie w singlu (1951, 1953), raz w deblu (1951, z Fry) i raz w mikście (1953, z Seixasem). W latach 1946-1955 występowała w reprezentacji USA w Pucharze Wightman. Amerykanki dominowały w tym okresie w tych rozgrywkach, rozstrzygając na swoja korzyść wszystkie mecze. Znaczący wkład wniosła do tych zwycięstw Doris Hart, niepokonana w czternastu meczach singlowych oraz zwyciężczyni ośmiu z dziewięciu gier deblowych. W 1970 kolejny raz zdobyła trofeum jako niegrająca kapitan. Karierę amatorską zakończyła w 1955 i została zawodową trenerką tenisa. W 1969 została wpisana do Międzynarodowej Tenisowej Hall of Fame. Osiągnięcia w turniejach wielkoszlemowych: mistrzostwa Australii gra pojedyncza - wygrana 1949, finał 1950 gra podwójna - wygrana 1950, finał 1949 gra mieszana - wygrane 1949, 1950 mistrzostwa Francji gra pojedyncza - wygrane 1950, 1952, finały 1947, 1951, 1953 gra podwójna - wygrane 1948, 1950, 1951, 1952, 1953, finały 1946, 1947 (z Patricią Todd) gra mieszana - wygrane 1951, 1952 (obie z Frankiem Sedgmanem), 1953, finał 1948 (z Frankiem Sedgmanem) Wimbledon gra pojedyncza - wygrana 1951, finały 1947, 1948, 1953 gra podwójna - wygrane 1947 (z Patricią Todd), 1951, 1952, 1953 (wszystkie z Sirley Fry), finały 1946 (z Pauline Betz), 1948 (z Patricią Todd), 1950, 1954 (oba z Shirley Fry) gra mieszana - wygrane 1951, 1952 (obie z Frankiem Sedgmanem), 1953, 1954, 1955 (wszystkie z Vicem Seixasem), finał 1948 (z Frankiem Sedgmanem) mistrzostwa USA gra pojedyncza - wygrane 1954, 1955, finały 1949, 1950, 1952, 1953 gra podwójna - wygrane 1951, 1952, 1953, 1954 (wszystkie z Shirley Fry), finały 1942, 1943, 1944, 1945 (wszystkie z Pauline Betz), 1947, 1948 (oba z Patricią Todd), 1949, 1950, 1955 (wszystkie z Shirley Fry) gra mieszana - wygrane 1951, 1952 (obie z Frankiem Sedgmanem), 1953, 1954, 1955 (wszystkie z Vicem Seixasem), finały 1945, 1950 (z Frankiem Sedgmanem) Finały singlowe w turniejach wielkoszlemowych: mistrzostwa Francji 1947 - 3:6, 6:3, 4:6 z Patricią Todd Wimbledon 1947 - 2:6, 4:6 z Margaret Osborne DuPont Wimbledon 1948 - 3:6, 6:8 z Louise Brough mistrzostwa Australii 1949 - 6:3, 6:4 z Nancye Wynne Bolton mistrzostwa USA 1949 - 4:6, 1:6 z Margaret Osborne DuPont mistrzostwa Australii 1950 - 4:6, 6:3, 4:6 z Louise Brough mistrzostwa Francji 1950 - 6:4, 4:6, 6:2 z Patricią Todd mistrzostwa USA 1950 - 3:6, 3:6 z Margaret Osborne DuPont mistrzostwa Francji 1951 - 3:6, 6:3, 3:6 z Shirley Fry Wimbledon 1951 - 6:1, 6:0 z Shirley Fry mistrzostwa Francji 1952 - 6:4, 6:4 z Shirley Fry mistrzostwa USA 1952 - 3:6, 5:7 z Maureen Connolly mistrzostwa Francji 1953 - 2:6, 4:6 z Maureen Connolly Wimbledon 1953 - 6:8, 5:7 z Maureen Connolly mistrzostwa USA 1953 - 2:6, 4:6 z Maureen Connolly mistrzostwa USA 1954 - 6:8, 6:1, 8:6 z Louise Brough mistrzostwa USA 1955 - 6:4, 6:2 z Patricią Ward Źródła: Bud Collins, Tennis Encyclopedia, Visible Ink Press, Detroit 1997 Martin Hedges, The Concise Dictionary of Tennis, Mayflower Books Inc, Nowy Jork 1978
- Doris Jane Hart, född 20 juni 1925, Saint Louis, Missouri. Amerikansk tennisspelare som vunnit en "karriär Grand Slam" i singel, dubbel och mixed dubbel. Doris Hart upptogs 1969 i International Tennis Hall of Fame.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
