The Domus Aurea (Latin, "Golden House") was a large landscaped portico villa built by the Emperor Nero in the heart of ancient Rome, after the great fire in 64 AD had cleared away the aristocratic dwellings on the slopes of the Palatine Hill.

Property Value
dbo:abstract
  • The Domus Aurea (Latin, "Golden House") was a large landscaped portico villa built by the Emperor Nero in the heart of ancient Rome, after the great fire in 64 AD had cleared away the aristocratic dwellings on the slopes of the Palatine Hill. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) دوموس أورا (باللاتينية:Domus Aurea)، وتعني "البيت الذهبي"، هي فيلا ذات مناظر طبيعية بناها الإمبراطور الروماني نيرون في قلب روما القديمة بين عامي 68-64 قبل الميلاد، وهي الآن تعد ضمن التراث الإيطالي. (ar)
  • Die Domus Aurea (lateinisch für das Goldene Haus) war ein riesiger Palast in Rom, den der römische Kaiser Nero nach dem Brand der Stadt (64 n. Chr.) auf dem Gelände eines früheren Palastes, der Domus Transitoria, errichten ließ. Er glich eher einem Landgut als einem Palast, die gesamte Anlage umfasste ca. 80 ha. Die Wände wurden von dem römischen Maler Fabullus bemalt. Die Deckenmalerei war wichtiger als die Wandmalerei. Kleine Zimmer und Korridore sind vollständig ausgemalt, sonst sind die Wände mit Marmorplatten verkleidet oder vergoldet. Figurenbilder sind eher schlecht erhalten. Die Malereien fallen in den 4. Stil/Phantasiestil der römischen Wandmalerei. Der Speisesaal ist der erste Kuppelbau, dessen Grundriss ein Oktogon beschreibt, und der früheste in der Palastarchitektur überhaupt. Heute weist das Haus schwere Feuchtigkeitsschäden an den Gemälden auf und ist nach einigen Jahren der Zugänglichkeit um das Jahr 2000 derzeit wieder für den Publikumsverkehr geschlossen. (de)
  • La Domus Aurea (literalmente, en latín, 'Casa de Oro') era un grandioso palacio construido por el emperador Nerón en Roma tras el gran incendio del año 64. Ocupaba, según se ha calculado, alrededor de 50 hectáreas entre las colinas del Palatino y el Esquilino. Sus lujos incluían incrustaciones de oro, piedras preciosas y marfil, y se cuenta que los techos de algunos salones tenían compuertas por donde se arrojaban flores y perfumes durante las fiestas ofrecidas por Nerón. Inacabada a la muerte de Nerón y dañada por el incendio del 104, la Domus Aurea fue cubierta con escombros por orden del emperador Trajano, una medida que a la larga aseguró su conservación al evitar el habitual pillaje de materiales valiosos que afectó a otros edificios como el Coliseo. Al menos una parte de las estancias del palacio permaneció desconocida hasta el siglo XV, cuando un joven romano cayó accidentalmente a través de una hendidura y halló casualmente el acceso a una de las bóvedas tapadas bajo tierra. Las decoraciones murales descubiertas entonces fueron la inspiración del motivo de grutescos que se hizo habitual en el Renacimiento. La palabra grutesco deriva de gruta, en alusión a las ruinas subterráneas de la Domus. Pronto los jóvenes artistas de Roma empezaron a estudiar los frescos, y su efecto entre los artistas del Renacimiento fue inmediato y profundo como puede verse en la decoración de las estancias de Rafael Santi en el Palacio Apostólico de la Ciudad del Vaticano. Los restos encontrados en las posteriores excavaciones muestran un buen estado de conservación, y sus pinturas son particularmente bellas. Sin embargo, limitaciones presupuestarias han impedido durante décadas la conservación adecuada del conjunto, que ha sufrido grietas y humedades que hacían peligrar su sustentación y que desaconsejaban el acceso del público. A raíz de dichas grietas y de la filtración del agua, el 30 de marzo de 2010 parte del techo de una de las galerías del complejo, alrededor de 60 metros², se vino abajo. Afortunadamente en el momento del colapso no había turistas en el sitio. Suetonio cuenta que Nerón, al entrar por primera vez en su Domus Aurea, exclamó: ¡Bien! Ahora por fin puedo empezar a vivir como un ser humano. Suetonio, Vida de los Césares — «Vida de Nerón», 31. (es)
  • La Domus aurea ou Maison dorée est un immense palais impérial de la Rome antique, que Néron fit construire, qui couvrait une partie importante de Rome intra muros. Elle comportait plusieurs bâtiments distincts, de vastes jardins, un lac artificiel, mais aussi une salle de banquet dont le plafond en forme de voûte céleste tournait sur lui-même. Après la mort de Néron, l'espace occupé fut rendu aux Romains et le Colisée fut édifié sur l'emplacement du lac. Ensevelie pendant des siècles, la Domus aurea fut en partie redécouverte à la Renaissance. Diverses fouilles modernes et de longs travaux de restauration ont permis en 1999 de rouvrir son accès aux visites publiques, après une vingtaine d'années de fermeture. De nouvelles dégradations ont entraîné une nouvelle fermeture en décembre 2005. À l'automne 2009, un communiqué de presse du CNRS affirme que l'équipe de Françoise Villedieu a retrouvé un élément central des sources littéraires, la cenatio rotunda (la salle à manger ronde de Néron qui tournait perpétuellement), lors de fouilles réalisées sur le site de la Vigna Barberini sur le Palatin. L'édifice mesure 16 mètres de diamètre. Il est entouré d'un mur de plus de 2 mètres d'épaisseur avec au centre, un pilier de 4 mètres constitué de 8 arcs qui le rattachent au pourtour. Cette construction se renouvelle pour l'étage supérieur. Une partie de l'édifice découverte par les fouilles laisse entrevoir le mécanisme permettant à la plate-forme de tourner grâce à une force hydraulique. Le 30 mars 2010, le plafond d'une des galeries souterraines (chambre 15) s'est effondré sur une dizaine de mètres. (fr)
  • Il template {{Coord}} ha riscontrato degli errori (istruzioni):Modulo:Wikidata:398: attempt to index field 'wikibase' (a nil value) La Domus Aurea ("Casa d'oro" in latino, proprio perché in essa si utilizzò molto di questo prezioso metallo) era la villa urbana costruita dall'imperatore romano Nerone dopo il grande incendio che devastò Roma nel 64 d.C. La distruzione di buona parte del centro urbano permise al princeps di espropriare un'area complessiva di circa 80 ettari e costruirvi un palazzo che si estendeva dal Palatino all'Esquilino. La villa, probabilmente mai portata a termine, fu distrutta dopo la morte di Nerone a seguito della restituzione del terreno su cui sorgeva al popolo romano. La parte superstite della Domus Aurea, occultata dalle successive terme di Traiano, come tutto il centro storico di Roma, le zone extraterritoriali della Santa Sede in Italia e la basilica di San Paolo fuori le mura, è stata inserita nella lista dei Patrimoni dell'umanità dall'UNESCO nel 1980. Il Carandini aggiunge che si trattava non di una sola grande residenza, ma di un insieme di edifici e spazi verdi, che in seguito ispirarono la grande villa Adriana alla periferia di Tivoli. (it)
  • Keizer Nero had het keizerlijke paleis op de Palatijn, de heuvel waarop de Romeinse keizers sinds Augustus hun residentie hadden, al laten verbinden met de keizerlijke bezittingen op de Esquilijn. Hiervoor had hij de Domus Transitoria, het ‘Verbindingspaleis’, laten aanleggen tussen de Palatijn en de Esquilijn. Bij de grote brand van Rome in 64 was dit echter in de as gelegd. Volgens sommige bronnen had Nero deze brand opzettelijk veroorzaakt om plaats te maken voor een prestigieus nieuw project. Hij gaf de architecten Severus en Celer (de namen worden genoemd door Tacitus, Annalen, XV, 42, 1) de planning en uitvoering in handen. Zij bouwden aan de Domus Aurea tussen 64 en 68, het jaar van Nero’s dood. Het paleis bleef onvoltooid, al moet het wel grotendeels klaar geweest zijn, getuige Nero's uitspraak 'nu eindelijk een menswaardig verblijf te hebben gekregen.' Tijdens het vierkeizerjaar dat volgde op Nero's dood, vestigde Otho zich in de Domus Aurea en spendeerde een groot bedrag aan de voltooiing, vooral van de decoratie. Ook keizer Vitellius woonde er vermoedelijk. Maar toen met keizer Vespasianus de Flavische dynastie aan de macht kwam, die de herinnering aan de gehate keizer zo snel mogelijk wilde uitwissen, werd het complex al snel grotendeels onttakeld. (nl)
  • ドムス・アウレア(Domus Aurea、黄金宮殿)は、ローマ帝国第5代皇帝ネロが建設した大宮殿。64年に起こったローマ大火の後に、ローマ市中心部に建設された広大な宮殿で、このためネロは市民の大顰蹙を買うことになった。16世紀には地下の洞窟「グロッタ」として知られており、その室内装飾はルネサンス美術にも大きな影響を与えた。 (ja)
  • Złoty Dom Nerona (Domus Aurea) – rzymski pałac cesarza Nerona zlokalizowany pomiędzy wzgórzami Palatynu i Eskwilinu. Prace budowlane zostały rozpoczęte w 64 r. i były prowadzone do roku 68. Przerwano je po śmierci cesarza. Z uwagi na dużą niepopularność tej inwestycji wśród mieszkańców Rzymu - wysokie jej koszty związane między innymi z szokującym współczesnych przepychem wystrojem, przedsięwzięcie nigdy nie zostało ukończone. Do naszych czasów przetrwały starożytne opisy i pozostałości odkryte podczas prac wykopaliskowych prowadzonych w okresie renesansu. Odkrywcy z XVI wieku sądzili, że natrafili na naturalne groty i nazwali je Grotte di Roma. Pozostałości budowli zostały odnalezione pod innymi budowlami ze starożytności i średniowiecza. Dom Nerona został zaprojektowany przez architektów Sewerusa i Celera. Kompleks wzorowany był na zabudowie miejskiej willi i zajmował obszar około 100 ha. Wzdłuż elewacji o łącznej długości około 1,50 km zbudowano portyki. Prowadziły one do trapezoidalnego westybulu, w którym umieszczono ogromnych rozmiarów posąg Nerona (Colossus Neronis), który za panowania Wespazjana, po dodaniu promienistej korony radiacyjnej, został przerobiony na posąg Sola (Colossus Solis). Za nim znajdowała się sala o złoconym sklepieniu. W części wschodniej odkryto oktagonalną, przykrytą kopułą salę. Wśród licznych pomieszczeń umieszczono nimfajony z wodą słoną i słodką, sale o skomplikowanej konstrukcji i zróżnicowanym kształcie. Wraz z budową Złotego Domu przebudowano także Via Sacra, dodając do niej dwustronną kolumnadę. Droga ta dochodziła do pałacu, a jej część została w niego włączona. W odkrytych salach odnaleziono liczne stiukowe dekoracje, malowidła w stylu podobnym do dekoracji odkrytych w Pompejach. Były ich dwa rodzaje: * niewielkie obrazy pejzażowe, namalowane na gładkich ścianach ozdobione delikatnym ornamentem; część obrazów, nawiązujących do modnego wcześniej stylu egiptyzującego, przedstawiała kompozycje pełne fantastycznych stworów; malowidła te zostały nazwane "groteskami" od rzymskich grot (w czasach późniejszych określenie groteska nabrało nieco innego znaczenia); * malarstwo iluzjonistyczne w formie głębokich prześwitów, powiększających optycznie wnętrza. Przedstawiano na nich perspektywicznie elementy architektury. Dekoracje Złotego Domu zostały wzbogacone złoceniami i inkrustacją z pasty szklanej oraz sztukaterią. Ściany i posadzki zdobiły także liczne mozaiki. Jedną z osobliwości Złotego Domu jest mozaika wykonana na suficie. Całość położona była wśród ogrodów i winnic. Na terenie odnaleziono także sztuczne jezioro, które miało być centralną częścią całego kompleksu. Po śmierci Nerona, w ukończonej części kompleksu mieszkali Wespazjan i Tytus. Za czasów panowania Domicjana budowla został włączona do przebudowanego przez niego Domus Augustana. Na terenie zajmowanym przez sztuczne jezioro wybudowano w czasach Flawiuszów Koloseum. Po zniszczeniach spowodowanych pożarem w 104 r. na miejscu zajmowanym przez skrzydło pałacu powstały termy Trajana. W 135 Hadrian zamienił westybul Złotego Domu na świątynię Wenus i Romy. W latach 70. XVIII wieku na terenach dawnego Domu Nerona Ludovico Mirri prowadził wykopaliska a ich rezultaty dokumentowane były pracami Franciszka Smuglewicza i Vincenza Brenny. Okazałe, swobodne rekonstrukcje malowideł i dekoracji wypełniających niegdyś sale rezydencji zostały wydane w 1776 r. w formie teki Vestigia delle Terme di Tito rytowanej przez rzymskiego grafika Marco Carloniego wedle rysunków Smuglewicza i Brenny. Plansze te przyczyniły się do dalszej popularyzacji form klasycznych w sztuce XVIII i początków XIX wieku. (pl)
  • A Casa Dourada (em latim: Domus Aurea) foi um grande palácio romano, desenhado para tirar partido das paisagens artificialmente criadas no coração da Roma Antiga pelo Imperador Romano Nero, depois do Grande Incêndio que devastou Roma em 64 ter varrido as habitações aristocráticas das encostas do monte Esquilino. De acordo com a actual divisão administrativa do centro de Roma, a Casa Dourada está situada no rione Monti. (pt)
  • «Золотой дом» Нерона (лат. Domus Aurea) — дворцово-парковый комплекс в Риме, начатый постройкой после разрушительного пожара 64 года н. э. Это крупнейшая по площади городская резиденция монарха, когда-либо существовавшая в Европе, однако уступающая в площади Запретному городу в Пекине. После гибели Нерона в 68 году недостроенный дворец был заброшен, при Тите сгорел; его территория была вновь открыта публике и застроена общественными зданиями (Колизей, форум и термы Траяна, Триумфальная арка Тита, Базилика Максенция и др.). (ru)
  • 金宫(Domus Aurea)(65—68)大型景观柱廊别墅,在64年毁灭罗马的罗马大火之后,皇帝尼禄清除埃斯奎利诺山山坡上的贵族住宅,征用罗马城市中心81公顷土地,把帕拉蒂诺山原有的建筑物和埃斯奎利诺山及相邻山丘上的梅塞纳斯花园和其他皇家土地连接起来。后又增加了凯里安丘与俄彼安丘的大部分,包括以上两个山丘与帕拉蒂诺山之间的溪谷。将整个地区建成一座苑囿,充分利用人造景观,在其中布置亭台楼阁和浴室、喷泉,并且在中央建造一个人工湖(維斯帕先继位后将湖水排乾作为罗马斗兽场的故址)。在古罗马广场东端韦利亚丘的山坡上修建了一条带柱廊的宏伟甬道,通向一个内中耸立着巨大的青铜镀金尼禄雕像的门厅。宫殿的寝宫部分在俄彼安丘的山坡上,南面向湖。宫殿建筑现存遗址。尼禄金宫的历史价值在于它表现了宏伟建筑的美学思想,成为图密善、图拉真、哈德良等帝王统治时期罗马建筑中帝国风格的典范。。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 225521 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 740538671 (xsd:integer)
dbp:builder
dbp:date
  • c. 64-68 AD
dbp:labelName
  • Domus Aurea
dbp:latDeg
  • 41 (xsd:integer)
dbp:latDir
  • N
dbp:latMin
  • 53 (xsd:integer)
dbp:latSec
  • 29 (xsd:integer)
dbp:location
dbp:lonDeg
  • 12 (xsd:integer)
dbp:lonDir
  • E
dbp:lonMin
  • 29 (xsd:integer)
dbp:lonSec
  • 43 (xsd:integer)
dbp:name
  • Domus Aurea
dbp:type
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
georss:point
  • 41.89138888888889 12.495277777777778
rdf:type
rdfs:comment
  • The Domus Aurea (Latin, "Golden House") was a large landscaped portico villa built by the Emperor Nero in the heart of ancient Rome, after the great fire in 64 AD had cleared away the aristocratic dwellings on the slopes of the Palatine Hill. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) دوموس أورا (باللاتينية:Domus Aurea)، وتعني "البيت الذهبي"، هي فيلا ذات مناظر طبيعية بناها الإمبراطور الروماني نيرون في قلب روما القديمة بين عامي 68-64 قبل الميلاد، وهي الآن تعد ضمن التراث الإيطالي. (ar)
  • ドムス・アウレア(Domus Aurea、黄金宮殿)は、ローマ帝国第5代皇帝ネロが建設した大宮殿。64年に起こったローマ大火の後に、ローマ市中心部に建設された広大な宮殿で、このためネロは市民の大顰蹙を買うことになった。16世紀には地下の洞窟「グロッタ」として知られており、その室内装飾はルネサンス美術にも大きな影響を与えた。 (ja)
  • A Casa Dourada (em latim: Domus Aurea) foi um grande palácio romano, desenhado para tirar partido das paisagens artificialmente criadas no coração da Roma Antiga pelo Imperador Romano Nero, depois do Grande Incêndio que devastou Roma em 64 ter varrido as habitações aristocráticas das encostas do monte Esquilino. De acordo com a actual divisão administrativa do centro de Roma, a Casa Dourada está situada no rione Monti. (pt)
  • «Золотой дом» Нерона (лат. Domus Aurea) — дворцово-парковый комплекс в Риме, начатый постройкой после разрушительного пожара 64 года н. э. Это крупнейшая по площади городская резиденция монарха, когда-либо существовавшая в Европе, однако уступающая в площади Запретному городу в Пекине. После гибели Нерона в 68 году недостроенный дворец был заброшен, при Тите сгорел; его территория была вновь открыта публике и застроена общественными зданиями (Колизей, форум и термы Траяна, Триумфальная арка Тита, Базилика Максенция и др.). (ru)
  • 金宫(Domus Aurea)(65—68)大型景观柱廊别墅,在64年毁灭罗马的罗马大火之后,皇帝尼禄清除埃斯奎利诺山山坡上的贵族住宅,征用罗马城市中心81公顷土地,把帕拉蒂诺山原有的建筑物和埃斯奎利诺山及相邻山丘上的梅塞纳斯花园和其他皇家土地连接起来。后又增加了凯里安丘与俄彼安丘的大部分,包括以上两个山丘与帕拉蒂诺山之间的溪谷。将整个地区建成一座苑囿,充分利用人造景观,在其中布置亭台楼阁和浴室、喷泉,并且在中央建造一个人工湖(維斯帕先继位后将湖水排乾作为罗马斗兽场的故址)。在古罗马广场东端韦利亚丘的山坡上修建了一条带柱廊的宏伟甬道,通向一个内中耸立着巨大的青铜镀金尼禄雕像的门厅。宫殿的寝宫部分在俄彼安丘的山坡上,南面向湖。宫殿建筑现存遗址。尼禄金宫的历史价值在于它表现了宏伟建筑的美学思想,成为图密善、图拉真、哈德良等帝王统治时期罗马建筑中帝国风格的典范。。 (zh)
  • Die Domus Aurea (lateinisch für das Goldene Haus) war ein riesiger Palast in Rom, den der römische Kaiser Nero nach dem Brand der Stadt (64 n. Chr.) auf dem Gelände eines früheren Palastes, der Domus Transitoria, errichten ließ. Er glich eher einem Landgut als einem Palast, die gesamte Anlage umfasste ca. 80 ha. Der Speisesaal ist der erste Kuppelbau, dessen Grundriss ein Oktogon beschreibt, und der früheste in der Palastarchitektur überhaupt. (de)
  • La Domus Aurea (literalmente, en latín, 'Casa de Oro') era un grandioso palacio construido por el emperador Nerón en Roma tras el gran incendio del año 64. Ocupaba, según se ha calculado, alrededor de 50 hectáreas entre las colinas del Palatino y el Esquilino. Sus lujos incluían incrustaciones de oro, piedras preciosas y marfil, y se cuenta que los techos de algunos salones tenían compuertas por donde se arrojaban flores y perfumes durante las fiestas ofrecidas por Nerón. Suetonio cuenta que Nerón, al entrar por primera vez en su Domus Aurea, exclamó: (es)
  • Il template {{Coord}} ha riscontrato degli errori (istruzioni):Modulo:Wikidata:398: attempt to index field 'wikibase' (a nil value) La Domus Aurea ("Casa d'oro" in latino, proprio perché in essa si utilizzò molto di questo prezioso metallo) era la villa urbana costruita dall'imperatore romano Nerone dopo il grande incendio che devastò Roma nel 64 d.C. La distruzione di buona parte del centro urbano permise al princeps di espropriare un'area complessiva di circa 80 ettari e costruirvi un palazzo che si estendeva dal Palatino all'Esquilino. (it)
  • La Domus aurea ou Maison dorée est un immense palais impérial de la Rome antique, que Néron fit construire, qui couvrait une partie importante de Rome intra muros. Elle comportait plusieurs bâtiments distincts, de vastes jardins, un lac artificiel, mais aussi une salle de banquet dont le plafond en forme de voûte céleste tournait sur lui-même. Après la mort de Néron, l'espace occupé fut rendu aux Romains et le Colisée fut édifié sur l'emplacement du lac. Ensevelie pendant des siècles, la Domus aurea fut en partie redécouverte à la Renaissance. (fr)
  • Keizer Nero had het keizerlijke paleis op de Palatijn, de heuvel waarop de Romeinse keizers sinds Augustus hun residentie hadden, al laten verbinden met de keizerlijke bezittingen op de Esquilijn. Hiervoor had hij de Domus Transitoria, het ‘Verbindingspaleis’, laten aanleggen tussen de Palatijn en de Esquilijn. Bij de grote brand van Rome in 64 was dit echter in de as gelegd. Volgens sommige bronnen had Nero deze brand opzettelijk veroorzaakt om plaats te maken voor een prestigieus nieuw project. Hij gaf de architecten Severus en Celer (de namen worden genoemd door Tacitus, Annalen, XV, 42, 1) de planning en uitvoering in handen. Zij bouwden aan de Domus Aurea tussen 64 en 68, het jaar van Nero’s dood. Het paleis bleef onvoltooid, al moet het wel grotendeels klaar geweest zijn, getuige Ner (nl)
  • Złoty Dom Nerona (Domus Aurea) – rzymski pałac cesarza Nerona zlokalizowany pomiędzy wzgórzami Palatynu i Eskwilinu. Prace budowlane zostały rozpoczęte w 64 r. i były prowadzone do roku 68. Przerwano je po śmierci cesarza. Z uwagi na dużą niepopularność tej inwestycji wśród mieszkańców Rzymu - wysokie jej koszty związane między innymi z szokującym współczesnych przepychem wystrojem, przedsięwzięcie nigdy nie zostało ukończone. Do naszych czasów przetrwały starożytne opisy i pozostałości odkryte podczas prac wykopaliskowych prowadzonych w okresie renesansu. Odkrywcy z XVI wieku sądzili, że natrafili na naturalne groty i nazwali je Grotte di Roma. Pozostałości budowli zostały odnalezione pod innymi budowlami ze starożytności i średniowiecza. (pl)
rdfs:label
  • Domus Aurea (en)
  • دوموس أورا (ar)
  • Domus Aurea (de)
  • Domus Aurea (es)
  • Domus aurea (fr)
  • Domus Aurea (it)
  • ドムス・アウレア (ja)
  • Domus Aurea (nl)
  • Domus Aurea (pl)
  • Casa Dourada (pt)
  • Золотой дом Нерона (ru)
  • 金宫 (zh)
owl:sameAs
geo:geometry
  • POINT(12.495277404785 41.891387939453)
geo:lat
  • 41.891388 (xsd:float)
geo:long
  • 12.495277 (xsd:float)
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:buildings of
is foaf:primaryTopic of