| dbpedia-owl:abstract
|
- Dogma is the established belief or doctrine held by a religion, or by extension by some other group or organization. It is authoritative and not to be disputed, doubted, or diverged from, by the practitioner or believers. The term derives from Greek δόγμα "that which seems to one, opinion or belief" and that from δοκέω (dokeo), "to think, to suppose, to imagine". The plural is either dogmas or dogmata, from Greek δόγματα. It is sometimes used a synonym for systematic theology.
- Unter einem Dogma (altgr. δόγμα, dógma, „Meinung, Denkart, Lehrsatz“) versteht man eine fest stehende Definition oder aber eine grundlegende (Lehr-)Meinung, deren Wahrheitsanspruch als unumstößlich gilt. Insbesondere in der christlichen Theologie wird der Begriff Dogma wertneutral für einen Lehrsatz gebraucht, der unter Berufung auf göttliche Offenbarung, die Autorität der kirchlichen Gemeinschaft bzw. des kirchlichen Lehramts oder auf besondere Erkenntnisse als wahr und relevant gilt. Die systematische Entfaltung und Interpretation der Dogmen wird Dogmatik genannt. Hingegen wird der Begriff Dogma pejorativ gebraucht von Personen, die die entsprechenden Lehrsätze als nicht hinreichend fundiert ansehen, zum Beispiel weil sie die Lehrautorität der Kirche nicht anerkennen oder Weltanschauungen und Wertvorstellungen prinzipiell skeptisch gegenüberstehen, die den Anspruch erheben, als allein wahr, allgemeingültig oder verbindlich zu gelten oder gar für alle Zeit gültig zu sein.
- Un dogma es, según el Diccionario de la Real Academia Española, una proposición que se asienta por firme y cierta y como principio innegable de una ciencia. Sin embargo, su sentido más común es el de una doctrina sostenida por una religión u otra organización de autoridad y que no admite réplica; es decir, es una creencia individual o colectiva no sujeta a prueba de veracidad, cuyo contenido puede ser religioso, filosófico, social, sexual, etc. , impulsado por una utilidad práctica. La enseñanza de un dogma o de doctrinas, principios o creencias de carácter dogmático se conoce como adoctrinamiento. En su origen (del latín dogma, y este del griego δόγμα) el término podía significar una norma o decreto emitido por una autoridad, o una opinión característica de una escuela filosófica. Con el crecimiento de la autoridad de la Iglesia Católica, la palabra adquirió el que ahora es su significado más usual, dogma teológico o dogma de fe, del que derivan -por analogía- el resto de los usos habitualesPlantilla:Cita requerida. De donde surge la tercera acepción del DRAE: el dogma es, pues, el "fundamento o puntos capitales de todo sistema, ciencia, doctrina o religión". Téngase presente que en las definiciones del DRAE el significado de la palabra ciencia es tan extenso, que abarca incluso a las ciencias ocultas, como la astrología y la alquimia. De hecho la Real Academia Española es incapaz de mencionar al menos un ejemplo de un dogma en el campo de la ciencias basadas en el método científico, ya que estas carecen de fundamentos o puntos capitales que sean de caracter innegable.
- Dogmi eli opinkappale, oppilause tai uskonkappale on jonkun uskonnon, kirkkokunnan tai uskonnollisen auktoriteetin uskon tai opin järjestelmä. Filosofiassa dogmi merkitsee todistamatta päteväksi katsottua lausetta. Dogmaattisuutta voidaan löytää erityisesti kristinuskosta ja islamista. Tällaisissa uskonnoissa dogmi on uskon ydinkohta, jonka katsotaan olevan käytännössä pakollinen kaikille kyseisen uskonnon seuraajille. Dogmin katsotaan perustuvan asioihin, joista on niin paljon näyttöä, ettei niitä voida kiistää. Dogmin hylkäämisestä seuraa tällöin käytännössä uskonnon omakohtainen hylkääminen tai henkilökohtaiseen epäilyksen tilaan joutuminen. Dogmi voidaan näin erottaa teologisesta mielipiteestä, jotka koskevat sellaisia asioita, joita ei tunneta yhtä hyvin. Dogmin hylkääminen on harhaoppia eli kerettiläisyyttä. Tämä voi johtaa jopa uskonnollisesta yhteisöstä sulkemiseen, vaikkakaan kaikki uskonnot eivät valvo dogmin noudattamista yhtä tarkasti. Dogmatiikka tarkoittaa oppia dogmeista, etenkin kristinuskon opinkappaleiden järjestelmällistä esitystä, uskonoppia. Dogmaatikko on dogmatiikan tutkija. Kuvaannollisesti sanalla dogmaatikko tarkoitetaan tiukasti dogmeihin pitäytyvää henkilöä, joka pitää väitteitä kyseenalaistamatta tosina
- Il termine dogma (o domma) è utilizzato generalmente per indicare un princìpio fondamentale di una religione, o una convinzione formulate da filosofi e poste alla base delle loro dottrine, da considerarsi e credere per vero da chi si reputa loro seguace o fedele. Il termine può essere applicato in senso estensivo a discipline diverse da quelle religiose.
- 教義（きょうぎ、Template:Lang-en、ドグマ）とは、宗教の教えを体系化したもの。多岐に渡る宗教があり、そのいずれにも独自のこれが存在し、各々の宗教を信奉する人が、これに則って物事を理解したり判断する助けと成る物とされる。教理とは相違がある。転じて、一定集団の中に於いてのみ支持されているルールや考え方も、比喩的に教義と呼ばれる事がある。また教義を絶対化する、あるいは固執する傾向を教条主義（Template:Lang-en、ドグマティズム）という。
- Dogma (δόγμα) betekent in het Grieks in eerste instantie mening, in tweede instantie gebod of besluit en in laatste instantie leerstelling of godsdienstig voorschrift. Het woord wordt met name gebruikt in christelijke en islamitische contexten. In religieuze context is een dogma te onderscheiden van een doctrine. In het christendom beoogt een dogma het christelijke geloof in de belijdenis en in de praktijk van de kerk met behulp van de rede weer te geven.
- Een dogma is een verzameling doctrines of leringen die als autoriteit wordt erkend door een religie, ideologie of andere organisatie. Een dogma is een fundamenteel concept ter onderbouwing van een gedachtegoed, daarom wordt de aanhanger van dit gedachtegoed geacht er niet van af te wijken en het nooit te betwisten of te betwijfelen. De term wordt binnen de religie beschrijvend gehanteerd, terwijl de benaming dogma buiten de religie vaak wordt gebruikt met een kleinerende ondertoon, refererend aan "gevestigde" concepten met een specifiek standpunt en daarmee met een bedenkelijke basis. Deze kleinerende ondertoon is nog sterker aanwezig met de term dogmatisch, die wordt gebruikt om personen te beschrijven met onbuigzame geloofsovertuigingen die niet open staat voor rationele argumenten. Buiten de religieuze dogma's worden er ook dogmatische overtuigingen aangetroffen in de maatschappij en het wetenschappelijk paradigma.
- Dogme er et begrep brukt om en tro eller doktriner som i mange typer trossystemer og organisasjoner blir ansett som autoritativ, eller som absolutt sannhet.
- Dogmat – twierdzenie w religii lub szkole filozoficznej przyjęte bezwarunkowo i niepodlegające dyskusji. W starożytności również ustalenie prawne zgromadzenia ludu, senatu lub postanowienie władzy zwierzchniej miasta-państwa. Na gruncie bardziej ogólnym, jest to po prostu każde twierdzenie (świadomie lub nieświadomie), sens którego jest praktykowany. Wedle tej definicji, dogmatem może być na przykład kultura bądź społeczeństwo, w których bierze się udział choćby ze względu na brak jakiejkolwiek alternatywy.
- Dogma é uma crença estabelecida ou doutrina de uma religião, ideologia ou qualquer tipo de organização, considerado um ponto fundamental e indiscutível de uma crença. O termo deriva do grego δόγμα, que significa "o que parece uma opinião ou crença" ou senão da palavra δοκέω (dokeo) que significa "a pensar, supor, imaginar".
- До́гмат(греч. δόγμα — мнение, решение, постановление), в религии — утверждённое высшими инстанциями положение вероучения, объявляемое непреложной истиной, не подлежащей критике. В переносном значении то же, что догма.
- Dogm (av den klassiska grekiskans δόγμα, 'dogma') betecknar en bindande formulering av en religiös sanning. Dogm används också i betydelsen verksamhetsförklaring, inriktning och koncept i ickereligiösa sammanhang, exempelvis inom politiken. I romersk-katolska kyrkan uppfattas en dogm som det kyrkliga läroämbetets normgivande utläggning av den gudomliga uppenbarelsen. Dessa handlar uteslutande om tron, och är grundpelare och måste bejakas av alla katoliker. De kyrkliga besluten anses ha skett med den Helige Andes hjälp, och är därför ofelbara. Detsamma gäller påvliga uttalanden som skett ex cathedra.
- Догмати́зм (др. -греч. δόγμα — мнение, учение, решение) — способ мышления, оперирующий догмами (считающиеся неизменными вечными положениями, не подвергаемых критике) и опирающийся на них. Для догматизма характерны некритичность по отношению к догмам и консерватизм мышления (неспособность воспринимать информацию, противоречащую догмам), слепая вера в авторитеты. Термин «догматизм» применяется в сфере политики, религии и философии.
- 教義(Dogma)由宗教概念及宗教經驗兩部份組成，教義作為宗教三元素中的最基本，是宗教行為（教儀）的內在根據，也是宗教組織（教團）的骨架，沒有教義就無法產生教儀及教團。
- Un dogme est une affirmation considérée comme fondamentale, incontestable et intangible par une autorité politique, philosophique ou religieuse qui emploiera dans certains cas la force pour l'imposer. Historiquement, le dogme a été une formulation d'un article de foi, utilisé lorsque le critère de conformité à la foi devait être utilisé par le pouvoir judiciaire, lorsque le pouvoir temporel sanctionnait pénalement les déviations par rapport à l'orthodoxie. Dans son sens propre, le mot « dogme » (mot attesté en 1580, issu du latin ecclésiastique dogma, lui-même du grec δόγμα, « opinion ») appartient au vocabulaire philosophique et religieux. Il est d'origine philosophique puis devient religieux avec le christianisme. On trouve par exemple les dogmes catholiques. Certaines croyances non religieuses sont souvent appelées « dogmes », notamment en politique ou en philosophie. Modèle:Référence nécessaire Il est utilisé par analogie dans d'autres domaines : En biologie, concerne la réplication de l'ADN. Voir Central dogma. Dans le monde du cinéma, les films dits « du Dogme » font référence au Dogme95 lancé par Lars von Trier ou avec le film Dogma. Le concept de « dogme » est souvent utilisé avec une intention critique ou polémique pour qualifier des affirmations présentées comme incontestables mais qui ne sont pourtant fondées ni par une croyance religieuse ni par une démonstration rationnelle. Dans la mesure où un « dogme » ne peut avoir de justification que religieuse, il est illégitime dans un discours rationnel (notamment scientifique), où il est en outre considéré comme une manifestation de rigidité intellectuelle et d'intolérance. Le mot « dogme » et ses dérivés prennent donc un sens péjoratif quand ils sont employés hors du contexte religieux. Malgré certains points communs, un dogme n'est pas assimilable à un axiome. Comme le « dogme », l'« axiome » est une vérité admise bien qu'elle ne soit pas rationnellement démontrable. Cependant, l'établissement d'un axiome résulte d'un choix délibéré et sa validité n'est réputée indiscutable que dans le cadre d'une théorie tandis que le dogme est considéré comme une vérité absolue s'imposant a priori.
|
| rdfs:comment
|
- Dogma is the established belief or doctrine held by a religion, or by extension by some other group or organization. It is authoritative and not to be disputed, doubted, or diverged from, by the practitioner or believers. The term derives from Greek δόγμα "that which seems to one, opinion or belief" and that from δοκέω (dokeo), "to think, to suppose, to imagine". The plural is either dogmas or dogmata, from Greek δόγματα. It is sometimes used a synonym for systematic theology.
- Il termine dogma (o domma) è utilizzato generalmente per indicare un princìpio fondamentale di una religione, o una convinzione formulate da filosofi e poste alla base delle loro dottrine, da considerarsi e credere per vero da chi si reputa loro seguace o fedele. Il termine può essere applicato in senso estensivo a discipline diverse da quelle religiose.
- 教義（きょうぎ、Template:Lang-en、ドグマ）とは、宗教の教えを体系化したもの。多岐に渡る宗教があり、そのいずれにも独自のこれが存在し、各々の宗教を信奉する人が、これに則って物事を理解したり判断する助けと成る物とされる。教理とは相違がある。転じて、一定集団の中に於いてのみ支持されているルールや考え方も、比喩的に教義と呼ばれる事がある。また教義を絶対化する、あるいは固執する傾向を教条主義（Template:Lang-en、ドグマティズム）という。
- Dogma (δόγμα) betekent in het Grieks in eerste instantie mening, in tweede instantie gebod of besluit en in laatste instantie leerstelling of godsdienstig voorschrift. Het woord wordt met name gebruikt in christelijke en islamitische contexten. In religieuze context is een dogma te onderscheiden van een doctrine. In het christendom beoogt een dogma het christelijke geloof in de belijdenis en in de praktijk van de kerk met behulp van de rede weer te geven.
- Dogme er et begrep brukt om en tro eller doktriner som i mange typer trossystemer og organisasjoner blir ansett som autoritativ, eller som absolutt sannhet.
- Dogma é uma crença estabelecida ou doutrina de uma religião, ideologia ou qualquer tipo de organização, considerado um ponto fundamental e indiscutível de uma crença. O termo deriva do grego δόγμα, que significa "o que parece uma opinião ou crença" ou senão da palavra δοκέω (dokeo) que significa "a pensar, supor, imaginar".
- До́гмат(греч. δόγμα — мнение, решение, постановление), в религии — утверждённое высшими инстанциями положение вероучения, объявляемое непреложной истиной, не подлежащей критике. В переносном значении то же, что догма.
- Догмати́зм (др. -греч. δόγμα — мнение, учение, решение) — способ мышления, оперирующий догмами (считающиеся неизменными вечными положениями, не подвергаемых критике) и опирающийся на них. Для догматизма характерны некритичность по отношению к догмам и консерватизм мышления (неспособность воспринимать информацию, противоречащую догмам), слепая вера в авторитеты. Термин «догматизм» применяется в сфере политики, религии и философии.
- 教義(Dogma)由宗教概念及宗教經驗兩部份組成，教義作為宗教三元素中的最基本，是宗教行為（教儀）的內在根據，也是宗教組織（教團）的骨架，沒有教義就無法產生教儀及教團。
- Unter einem Dogma (altgr. δόγμα, dógma, „Meinung, Denkart, Lehrsatz“) versteht man eine fest stehende Definition oder aber eine grundlegende (Lehr-)Meinung, deren Wahrheitsanspruch als unumstößlich gilt. Insbesondere in der christlichen Theologie wird der Begriff Dogma wertneutral für einen Lehrsatz gebraucht, der unter Berufung auf göttliche Offenbarung, die Autorität der kirchlichen Gemeinschaft bzw. des kirchlichen Lehramts oder auf besondere Erkenntnisse als wahr und relevant gilt.
- Un dogma es, según el Diccionario de la Real Academia Española, una proposición que se asienta por firme y cierta y como principio innegable de una ciencia. Sin embargo, su sentido más común es el de una doctrina sostenida por una religión u otra organización de autoridad y que no admite réplica; es decir, es una creencia individual o colectiva no sujeta a prueba de veracidad, cuyo contenido puede ser religioso, filosófico, social, sexual, etc. , impulsado por una utilidad práctica.
- Dogmi eli opinkappale, oppilause tai uskonkappale on jonkun uskonnon, kirkkokunnan tai uskonnollisen auktoriteetin uskon tai opin järjestelmä. Filosofiassa dogmi merkitsee todistamatta päteväksi katsottua lausetta. Dogmaattisuutta voidaan löytää erityisesti kristinuskosta ja islamista. Tällaisissa uskonnoissa dogmi on uskon ydinkohta, jonka katsotaan olevan käytännössä pakollinen kaikille kyseisen uskonnon seuraajille.
- Een dogma is een verzameling doctrines of leringen die als autoriteit wordt erkend door een religie, ideologie of andere organisatie. Een dogma is een fundamenteel concept ter onderbouwing van een gedachtegoed, daarom wordt de aanhanger van dit gedachtegoed geacht er niet van af te wijken en het nooit te betwisten of te betwijfelen.
- Dogmat – twierdzenie w religii lub szkole filozoficznej przyjęte bezwarunkowo i niepodlegające dyskusji. W starożytności również ustalenie prawne zgromadzenia ludu, senatu lub postanowienie władzy zwierzchniej miasta-państwa. Na gruncie bardziej ogólnym, jest to po prostu każde twierdzenie (świadomie lub nieświadomie), sens którego jest praktykowany.
- Dogm (av den klassiska grekiskans δόγμα, 'dogma') betecknar en bindande formulering av en religiös sanning. Dogm används också i betydelsen verksamhetsförklaring, inriktning och koncept i ickereligiösa sammanhang, exempelvis inom politiken. I romersk-katolska kyrkan uppfattas en dogm som det kyrkliga läroämbetets normgivande utläggning av den gudomliga uppenbarelsen. Dessa handlar uteslutande om tron, och är grundpelare och måste bejakas av alla katoliker.
- Un dogme est une affirmation considérée comme fondamentale, incontestable et intangible par une autorité politique, philosophique ou religieuse qui emploiera dans certains cas la force pour l'imposer. Historiquement, le dogme a été une formulation d'un article de foi, utilisé lorsque le critère de conformité à la foi devait être utilisé par le pouvoir judiciaire, lorsque le pouvoir temporel sanctionnait pénalement les déviations par rapport à l'orthodoxie.
|
