Saint Dmitriy Ivanovich Donskoy, or Dmitriy of the Don, sometimes referred to as Dmitriy I (12 October 1350, Moscow – 19 May 1389, Moscow), son of Ivan II Krasnyi, reigned as the Prince of Moscow from 1359 and Grand Prince of Vladimir from 1363 to his death. He was the first prince of Moscow to openly challenge Tatar authority in Russia. His nickname, Donskoy (i.e.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Saint Dmitriy Ivanovich Donskoy, or Dmitriy of the Don, sometimes referred to as Dmitriy I (12 October 1350, Moscow – 19 May 1389, Moscow), son of Ivan II Krasnyi, reigned as the Prince of Moscow from 1359 and Grand Prince of Vladimir from 1363 to his death. He was the first prince of Moscow to openly challenge Tatar authority in Russia. His nickname, Donskoy (i.e. , "of the Don"), alludes to his great victory against the Tatars in the Battle of Kulikovo (1380) which took place on the Don River.
  • Dmitri Iwanowitsch Donskoi war von 1359 bis 1389 Großfürst von Moskau. Sein Beiname bedeutet der vom Don und bezieht sich auf seinen Sieg (1380) in der Schlacht auf dem nahe dem Don gelegenen Schnepfenfeld. Er vollendete die von Iwan Kalita (reg. 1325–1341) begründete Vorherrschaft Moskaus unter den russischen Fürsten und forderte in der Schlacht von Kulikowo 1380 erfolgreich die Mongolen heraus, die seinerzeit über Russland herrschten. Auch wenn er sie nicht völlig abschütteln konnte (dies gelang erst 1480), so war dieses Ereignis doch ein Wendepunkt der russischen Geschichte. Der Aufstieg Moskaus war nicht mehr aufzuhalten. Dmitri Iwanowitsch war noch minderjährig, als er die Regierung übernahm. Seine Regierungszeit war von zahlreichen Kämpfen geprägt. Zunächst versuchte er, die Großfürstenwürde zu erlangen, was im 13. und 14. Jahrhundert immer ein Grund für Streit unter den russischen Fürsten war. Sein Gegenspieler war 1362/63 Fürst Dmitri Konstantinowitsch von Susdal und Nischni Nowgorod. Beide Fürsten hatten von den Khanen der Goldene Horde die begehrte Würde erhalten. Doch entschied Donskoi diesen Machtkampf für sich, als er die Stadt Wladimir eroberte und seine Macht gleichzeitig auf Rostow, Halitsch und Starodub (heute in der Oblast Brjansk) ausweitete. Schließlich gab Konstantinowitsch 1365 die Großfürstenwürde auf. 1367/68 wurde der Moskauer Kreml „aus weißem Stein“ (Kalkstein) neu aufgebaut und hatte noch im selben Jahr seine Feuertaufe: Litauen griff unter der Führung des Großfürsten Olgierd († 1377) an, im Bündnis mit Michael Alexandrowitsch, dem Fürsten von Twer. Zwar wurden die Moskauer an der Trosna geschlagen, doch kamen die Litauer vor der Kremlfestung zum Stillstand. Zwei Jahre später versuchte Donskoi eine Machtdemonstration und griff das Fürstentum Twer an. Michael von Twer reaktivierte das Bündnis mit den Litauern und versuchte auch die Mongolen zu überzeugen, Donskoi in seine Schranken zu weisen, doch diese verhielten sich abwartend. Ein weiteres Mal endete der Waffengang erst an den Mauern des Kremls mit einem Waffenstillstand. Trotz seiner militärischen Erfolge wollte Donskoi seine Macht ein weiteres Mal legalisieren und bestätigen lassen. So reiste er 1371 zum Khan der Goldenen Horde, und Mamai bestätigte die schon gewährte Großfürstenwürde. Im Gegensatz dazu erhielt der Fürst von Twer diese Bestätigung nicht. So war dies ein wichtiger Etappensieg. Die kriegerischen Auseinandersetzungen nahmen aber kein Ende. 1372 wurde der Großfürst von Rjasan bei Skornitschew geschlagen. Hier sahen der Fürst von Twer und die mit ihm verbündeten Litauer eine weitere Chance zur Revanche gegen Donskoi. Doch diesmal wurden sie schon vor Moskau (bei Ljubuzk) vernichtend geschlagen und zum Frieden gezwungen. Ein Jahr später eroberten die Mongolen zwar Rjasan, konnten aber von Donskois Heer an der Oka zur Umkehr bewogen werden. Im Jahr 1375 griff Dmitri dann Twer an, belagerte die Stadt und zwang Michael zu einem endgültigen Frieden. Die litauischen Entsatztruppen kehrten um. Nun war Dmitri Donskoi der mächtigste unter den russischen Fürsten. Donskoi versuchte, sich auch von den Mongolen durch militärische Erfolge zu emanzipieren. Die Siege 1378 an der Woscha/Oka und 1380 bei der Schlacht von Kulikowo pole waren zwar wichtig, jedoch nicht entscheidend. Im Jahr 1382 drang Khan Toktamisch in Russland ein, streifte Rjasan und Nischni Nowgorod und wandte sich gegen Moskau. Dmitri Donskoi versammelte seine Truppen, doch waren diese den Mongolen zahlenmäßig unterlegen. Donskoi verließ Moskau, um im Nordosten neue Truppen aufzustellen. Moskau konnte nach drei Tagen Sturmangriff nur durch eine List eingenommen werden, weil Fürst Ostei die Stadt mit Kanonen verteidigte. Die Mongolen brannten große Teile Moskaus nieder. Nach der Plünderung mehrerer Städte brachen die Mongolen ihren Russlandfeldzug ab und wandten sich nach Süden. Dmitri ließ in dieser Ruhephase (1383) den unzuverlässigen Metropoliten Cyprian und seine Anhänger durch ihm geneigte Geistliche ersetzen und noch einmal Rjasan angreifen, um Oleg für sein Bündnis mit Mamai zu strafen. Schon kurz nach seinem Tode rankte sich um seine Person ein Kranz aus Legenden, denn sein Sieg hatte den Russen gezeigt, dass die Mongolen nicht unbesiegbar waren.
  • Dmitri Ivanovich Donskoi. Fill d'Ivan II, el seu predecessor, i d'Aleksandra Ivanovna, fou el primogènit dels 4 fills del matrimoni. Va regnar el principat de Moscòvia i el de Vladimir.
  • Dmitrij Ivanovič řečený Donský byl velkokníže moskevský a vladimirský, vítěz v bitvě na Kulikově poli. Je svatým pravoslavné církve. Byl synem knížete Ivana Danieloviče Kality, sám se stal moskevským knížetem jako Dmitrij III. Posiloval vliv a územní rozsah moskevského knížectví např. úspěšným bojem proti konkurenční Tveri. Největší věhlas získal v bojích s tatarskou Zlatou hordou: dokázal dvakrát porazit chána Mamaje, roku 1378 na řece Vože a roku 1380 na Kulikově poli poblíž Donu (odtud přízvisko Donský). Vítězství Dmitrij využil ke snížení poplatku, který Moskva Hordě odváděla, a pro Rusy bojující proti tatarské nadvládě bylo významnou vzpruhou. Uvolnění však nemělo dlouhého trvání: nový tatarský chán Tochtamyš roku 1382 dobyl a vyplenil Moskvu a daně opět zvýšil. V roce 1386 si Dmitrij podřídil město Novgorod a posiloval svůj vliv i v dalších ruských knížectvích. Ve sjednocování Ruska pokračoval jeho syn Vasilij Dmitrijevič.
  • San Dmitri Ivánovich Donskói (Дми́трий Донско́й en el alfabeto ruso) o Dmitri del Don, hijo de Iván II Krasnyi, reinó como el Príncipe de Moscú desde 1359 y Gran Príncipe de Vladímir desde 1363 hasta su muerte. Fue el primer príncipe de Moscú que desafió abiertamente la autoridad tártara en Rusia. Su apodo Donskói quiere decir «del Don», se refiere a su gran victoria sobre los tártaros en la batalla de Kulikovo (1380) que tuvo lugar en el río Don.
  • Dmitri Ivanovitš Donskoi oli Moskovan ruhtinaskunnan suuriruhtinas vuosina 1359–1389 ja Vladimirin vuodesta 1363. Dmitri haastoi ensimmäisenä Moskovan suuriruhtinaana tataarien vallan Venäjällä. Hän sai arvonimensä Donilainen mongoleiden lyömisestä Kulikovon taistelussa 1380. Dmitri nousi Moskovan valtaistuimelle yhdeksänvuotiaana. Ennen täysikäisyyttä ruhtinaskuntaa hallitsi metropoliitta Aleksis. Vuonna 1360 Venäjän korkein, Vladimirin suuriruhtinaan arvonimi siirtyi Kultaisen Ordan kaanin päätöksellä Nižni Novgorodin Dmitri Konstantinovitšille. Kun hänet syrjäytettiin, Dmitri sai Vladimirin suuriruhtinuuden. Kolme vuotta myöhemmin hän teki rauhan Dmitri Konstantinovitšin kanssa ja nai hänen tyttärensä Eudoxian. Vuonna 1376 he liittoutuivat ja ryöstivät Volgan Bulgarian. Dmitrin valtakauden alun tärkein työ oli Moskovan Kremlin varustus ensi kertaa kivimuurein, mikä valmistui 1367. Dmitri sekaantui Tverin asioihin, jolloin ruhtinas Mikael pyysi appensa, Liettuan Olgerdasin avukseen ja Moskovaa piiritettiin kaksi kertaa, 1368 ja 1370. Dmitri sai kaanin luvalla pitää Vladimirin ruhtinaskunnan ja 1375 nujersi Tverin ja pakotti sen tunnustamaan Moskovan oikeuden suuriruhtinaan arvoon. Vain Rjazan jäi enää alistamatta. Kultainen Orda oli heikentynyt valtakamppailun vuoksi ja sen rinnalle oli syntynyt Valkoinen Orda. Dmitri lopetti veronmaksun Ordalle 1371, mutta kaani Mamai keräsi tataarien joukot ja valmistautui nujertamaan kapinoitsijan. Dmitri puolestaan keräsi lähes kaikki Venäjän ruhtinaat vihollista vastaan. Mamain ensimmäinen hyökkäys Rjazaniin torjuttiin Vožajoella 1378. Kaksi vuotta myöhemmin kaani kokosi 120 000 miehen armeijan ja johti sen itse Liettuan tuella Moskovaan. Se lyötiin Kulikovin kentällä Donin yläjuoksulla. Lyöty Mamai joutui syrjäytetyksi ja tataarien joukot yhdisti Valkoisen Ordan kaani Tohtamyš, joka lähti sotaretkelle 1382. Dmitri sai tiedon hyökkäyksestä liian myöhään eikä ehtinyt koota apuvoimia. Moskova puolustautui piiritystä vastaan käyttäen ensi kertaa tykkejäkin, mutta se ryöstettiin silti ja palattiin veronmaksuun Ordalle. Dmitri vannoi uskollisuutta Tohtamyšille ja Ordalle, joka palautti hänet pääasialliseksi veronkerääjäksi ja Vladimirin suuriruhtinaaksi. Kuollessaan 1389 Dmitri oli ensimmäinen suuriruhtinas, joka jätti arvonimensä pojalleen ilman kaanin hyväksyntää.
  • Dimitri IV Donskoï, fils de Ivan II, né à Moscou le 12 octobre 1350 et mort à Moscou le 19 mai 1389, fut grand prince de Moscou de 1363 à 1389. Il se fit céder la couronne par Dimitri III Constantinovitch, puis il épousa sa fille Eudoxie le 18 janvier 1367. Il fit la guerre aux princes de Tver et de Riazan, qui lui disputaient le trône, fortifia Moscou, construisit le Kremlin. Il remporta le 8 septembre 1380 la bataille de Koulikovo, près des bords du Don (d'où son surnom de Donskoy) sur les Mongols. Mais deux ans après, il vit les villes de la Souzdalie Vladimir et Youriel dévastées et sa capitale prise et pillée le 13 août 1382 et il fut forcé de payer tribut et de donner son héritier en otage au nouveau Khan Tokhtamysh qui avait unifié la Horde d'Or et la Horde Blanche. En 1389 il fit son testament avant de partir pour la Horde d'Or. Il partagea ses terres entre ses fils. Pour la première fois, il donna le trône à son aîné Vassili comme patrimoine et le chargea de le transmettre à son tour à son fils aîné. Dimitri Donskoï mourut à Moscou le 19 mai 1389. Il fut inhumé à la cathédrale Arkangelski. De son union avec Eudoxie de Souzdal morte le 7 juin 1427, il laissa 12 enfants dont : Vassili Ier de Russie, grand prince Iouri IV de Russie, grand prince André, prince de Mojeisk mort en 1432. Pierre, prince de Dimitrov, mort en 1438 Constantin prince d'Ouglitch, mort en 1433
  • Nel 1366 sposò Eudokia di Mosca, figlia di Dmitri Konstantinovič, Principe di Sudzal e di Novgorod, saldando con questo matrimonio un'alleanza tra Mosca e il principato di quest'ultimo. I trenta anni di regno di Dimitri vedono grandi cambiamenti in Moscovia tra cui anche l'inizio della fine della dominazione mongola. L'Orda d'Oro in questi anni è travagliata da una grave guerra civile legata alla successione. Dimitri trae vantaggio da questa latenza di potere dei mongoli per incrementare l'influenza del principato di Mosca. Nel corso del suo regno la Moscovia raddoppia la propria superficie. Mentre, da un lato, continua a raccogliere i tributi dovuti dagli altri principati russi all'Orda Dimitri è anche famoso per aver ottenuto la prima vittoria militare sui mongoli. Mamai, un generale mongolo con aspirazioni al titolo di khan, decide di punire Dimitri per i suoi tentativi di aumentare il suo potere. Nel 1378 invia un piccolo contingente militare ma questo viene sconfitto dall'esercito di Dimitri. Due anni più tardi Mamai guida personalmente un grosso esercito contro Mosca ma viene battuto nella battaglia di Kulikovo. L'anno seguente Mamai viene sconfitto da Tokhamyš, un altro pretendente al trono. Il nuovo khan rinsalda il controllo dei mongoli sulla Russia e saccheggia Mosca per punire Dimitri per la sua resistenza a Mamai. Dimitri si impegna nuovamente ad essere fedele a Tokhamyš ed all'Orda e riesce a riottenere nuovamente il ruolo di collettore delle tasse ed il titolo di principe di Vladimir. Alla sua morte, nel 1389, Dimitri è il primo dei Gran Principi di Mosca a poter lasciare il titolo direttamente ai propri figli senza più bisogno di conferma da parte dell'Orda. È venerato come santo dalla Chiesa ortodossa russa, che lo commemora il 19 maggio.
  • ドミトリイ・ドンスコイ（ドミートリイ、ドミトリーとも；ロシア語Дмитрий Донской；ラテン文字転写の例:Dmitri Donskoi、1350年10月12日 - 1389年5月19日、在位は1359年 - 1389年）は、第4代モスクワ大公。イヴァン2世の子。イヴァン1世の孫。本名はドミトリイ・イヴァーノヴィチ。ドミトリイ・ドンスコイは「ドン川のドミトリイ」という意味の称号で、ドン地方で武功を挙げたことによる。
  • Dmitrij Ivanovitsj Donskoj, sønn av Ivan II av Moskva, var Fyrste av Moskva fra 1359 og Storfyrste av Vladimir fra 1363 til sin død. Han var den første fyrsten av Moskva som åpent utfordret tatarenes autoritet i Russland. Tilnavnet Donskoj henspiller på hans store seier over tatarene i Slaget ved Kulikovo (1380), som fant sted ved elva Don.
  • Św. Dymitr Doński, wielki książę moskiewski 1359-1389 i włodzimierski; syn księcia Iwana II, wnuk Iwana Kality. Święty kościoła prawosławnego.
  • Demétrio Ivanovich Donskoi, filho de Ivan II, foi grão-duque de Moscou de 1359 à 1389 e grão-duque de Vladimir de 1363 à 1389. Foi o primeiro príncipe moscovita a desafiar a autoridade tártara.
  • Дми́трий Иванович, прозванный Дмитрий Донско́й за победу в Куликовской битве — великий князь московский и владимирский. Сын князя Ивана II Красного и его второй жены княгини Александры Ивановны. В правление Дмитрия были одержаны значительные военные победы над Золотой Ордой, продолжилась централизация русских земель вокруг Москвы и построен белокаменный московский Кремль.
  • Dmitrij Donskoj var en storfurste av Moskva. Han var den första prinsen av Moskva att öppet utmana tatarerna i Ryssland. De första åren av hans regerande år byggdes Kremlmuren, som en ses som en av de viktigaste sakerna under hans regim. Den stod färdig 1367. Se också Donskoj kloster.
  • Aziz Dmitri İvanoviç Donskoy, Moskova prensi (1359-89) ve Vladimir büyük prensi (1362-89). Kulikovo Çarpışması'nda (8 Eylül 1380) Altın Orda Devleti'ni yenilgiye uğratmıştır. Moskova prensi II. İvan'ın (hükümdarlığı 1353-59) oğlu olan Dmitri henüz dokuz yaşındayken, babasının ölümü üzerine Moskova prensi oldu. Üç yıl sonra vasalı olduğu Altın Orda büyük hanını ikna ederek ve Moskova boyarları ve metropolit Aleksis'in müdahalesiyle daha önce (1328-59) Moskova prenslerine ait olan, Suzdal prensi Dmitri'nin elindeki Vladimir büyük prens yarlığını (Altınordunun tanıdığı ayrıcalık belgesi) unvanını da aldı. Litvanya büyük prensinin Moskova'ya karşı saldırılarını püskürttü (1368-1370) ve Moskova'nın rakip Suzdal ve Tver prenslikleri karşısında üstünlüğünü sağladı (1375). Moskova Büyük Prensliği'nin topraklarını genişleterek Rostov ve Ryazan prensliklerine boyun eğdirerek ve Galiçya ve Starodub prenslerini uzaklaştırarak konumunu daha da güçlendirdi. Altın Orda'nın iç çekişmelerle sarsılması üzerine, düzenli haraç ödemeyi kesti ve Rus prenslerini Moğol saldırılarına direnmeye özendirdi. 1378'de Ruslar, bir Altın Orda ordusunu Voja Nehri kıyısında yenilgiye uğrattı. Bu olayın ardından Altın Orda'nın batı bölümünü fiilen yönetimi altında tutan Moğol komutanı Mamay, Ruslara boyun eğdirmek amacıyla komşu beyliklerle bir askeri ittifak oluşturdu. Moğol kuvvetlerini Don Nehrinde karşılayan Dmitri, Kulikovo Pole'deki (Su Çulluğu Alanı) kanlı çarpışmada Mamay'ı bozguna uğrattı (1380). Bu zaferinden dolayı Donskoy (Rusçada Donlu) soy adıyla onurlandırıldı. Ama kısa bir süre sonra Mamay'ı yenen (1381) Toktamış'ın Moskova'yı yağmalaması (1382) ve Rus toprakları üzerindeki Moğol egemenliğini canlandırması üzerine, yeniden boyun eğmek zorunda kaldı. Altınordu hanı Toktamış, Dmitri'yi yeniden haraca bağladı. Bununla birlikte Dmitri, Altınordu karşısında belirli bir bağımsızlık kazandı; kendi mirası saydığı büyük Moskova prensliğini büyük oğlu Vasili'ye bıraktı.
  • Дмитро Донський — великий князь московський та володимирський. Переміг своїх суперників у боротьбі за титул великого князя — суздальсько-нижньогородського, рязанського та тверського князів. За його правління в 1367 році був побудований перший кам’яний кремль в Москві. В 1368 та 1370 відбив напади на Москву правителя Великого князівства литовського Ольгерда. Під час війни з тверським князем Дмитро Донський врешті в 1375 примусив того визнати своє старшинтсво та укласти спілку в боротьбі з Золотою Ордою. В 1376 році поширив свій вплив на Волзько-Камську Болгарію, а в 1378 році під Скорнищевим розбив рязанського князя. Того ж року в битві на річці Вожа розбив татар. В 1380 році відбулася знакова Куликовська битва в якій війську Дмитра Донського вдалося розбити татарського темника Мамая. Саме за цю перемогу його пізніше в історичних джерелах стали називати Донським. Дмитро Донський вперше передав своєму синові Василю І титул великого князя без ярлика Золотої Орди, а як «свою отчину».
  • 德米特里·伊凡诺维奇（Дмитрий Иванович，1350年10月12日－1389年5月19日）更著名的称呼是德米特里·顿斯科伊（Дмитрий Донской，意即顿河的德米特里），莫斯科大公，1359年—1389年在位。 德米特里·伊凡诺维奇在位期间，把莫斯科城周围的木墙改为石墙用来防御外敌入侵。同时莫斯科大公国继续同邻近各公国作战，迫使他们臣服自己。战争严重削弱了特维尔公国的力量。 在莫斯科公国逐渐强大的同时，金帐汗国日渐衰弱。1378年，金帐汗国马麦汗派遣鞑靼王公联合立陶宛和梁赞大公，进攻莫斯科，季米特里率兵15万迎击。1380年德米特里率兵在顿河流域的库里科沃原野与蒙古鞑靼军队展开了决战，并打败了金帐汗国的部队。该战打破了蒙古军队不可战胜的神话，德米特里因而被尊称为“顿斯科伊”（意为“顿河英雄”），莫斯科大公国取得了暂时的独立。但不久1383年，莫斯科大公国的独立又被脫脫迷失的入侵所取消了。
dbpprop:birthPlace
dbpprop:dateOfBirth
dbpprop:dateOfDeath
dbpprop:deathPlace
  • Moscow
dbpprop:father
dbpprop:imgw
  • 190px
dbpprop:imperialHouse
dbpprop:issue
  • Daniil Dmitriyevich
    Yuriy Vasiliyevich
    Vasiliy Vasiliyevich
    Sofia Dmitriyevna
    Yury Dmitriyevich
    Maria Dmitriyevna
    Anastasia Dmitriyevna
    Simeon Dmitriyevich
    Ivan Dmitriyevich
    Andrei Dmitriyevich
    Piotr Dmitriyevich
    Anna Dmitriyevna
    Konstantin Dmitriyevich
dbpprop:mother
  • Alexandra Ivanovna Velyaminova
dbpprop:name
  • Dmitriy I of Moscow
dbpprop:predecessor
dbpprop:reference
dbpprop:reign
  • 1359 – 1389
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:spouse
dbpprop:successor
dbpprop:title
  • Grand Prince of Moscow
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • Saint Dmitriy Ivanovich Donskoy, or Dmitriy of the Don, sometimes referred to as Dmitriy I (12 October 1350, Moscow – 19 May 1389, Moscow), son of Ivan II Krasnyi, reigned as the Prince of Moscow from 1359 and Grand Prince of Vladimir from 1363 to his death. He was the first prince of Moscow to openly challenge Tatar authority in Russia. His nickname, Donskoy (i.e.
  • Dmitri Iwanowitsch Donskoi war von 1359 bis 1389 Großfürst von Moskau. Sein Beiname bedeutet der vom Don und bezieht sich auf seinen Sieg (1380) in der Schlacht auf dem nahe dem Don gelegenen Schnepfenfeld. Er vollendete die von Iwan Kalita (reg. 1325–1341) begründete Vorherrschaft Moskaus unter den russischen Fürsten und forderte in der Schlacht von Kulikowo 1380 erfolgreich die Mongolen heraus, die seinerzeit über Russland herrschten.
  • Dmitri Ivanovich Donskoi. Fill d'Ivan II, el seu predecessor, i d'Aleksandra Ivanovna, fou el primogènit dels 4 fills del matrimoni. Va regnar el principat de Moscòvia i el de Vladimir.
  • Dmitrij Ivanovič řečený Donský byl velkokníže moskevský a vladimirský, vítěz v bitvě na Kulikově poli. Je svatým pravoslavné církve. Byl synem knížete Ivana Danieloviče Kality, sám se stal moskevským knížetem jako Dmitrij III. Posiloval vliv a územní rozsah moskevského knížectví např. úspěšným bojem proti konkurenční Tveri.
  • San Dmitri Ivánovich Donskói (Дми́трий Донско́й en el alfabeto ruso) o Dmitri del Don, hijo de Iván II Krasnyi, reinó como el Príncipe de Moscú desde 1359 y Gran Príncipe de Vladímir desde 1363 hasta su muerte. Fue el primer príncipe de Moscú que desafió abiertamente la autoridad tártara en Rusia. Su apodo Donskói quiere decir «del Don», se refiere a su gran victoria sobre los tártaros en la batalla de Kulikovo (1380) que tuvo lugar en el río Don.
  • Dmitri Ivanovitš Donskoi oli Moskovan ruhtinaskunnan suuriruhtinas vuosina 1359–1389 ja Vladimirin vuodesta 1363. Dmitri haastoi ensimmäisenä Moskovan suuriruhtinaana tataarien vallan Venäjällä. Hän sai arvonimensä Donilainen mongoleiden lyömisestä Kulikovon taistelussa 1380. Dmitri nousi Moskovan valtaistuimelle yhdeksänvuotiaana. Ennen täysikäisyyttä ruhtinaskuntaa hallitsi metropoliitta Aleksis.
  • Dimitri IV Donskoï, fils de Ivan II, né à Moscou le 12 octobre 1350 et mort à Moscou le 19 mai 1389, fut grand prince de Moscou de 1363 à 1389. Il se fit céder la couronne par Dimitri III Constantinovitch, puis il épousa sa fille Eudoxie le 18 janvier 1367. Il fit la guerre aux princes de Tver et de Riazan, qui lui disputaient le trône, fortifia Moscou, construisit le Kremlin.
  • Nel 1366 sposò Eudokia di Mosca, figlia di Dmitri Konstantinovič, Principe di Sudzal e di Novgorod, saldando con questo matrimonio un'alleanza tra Mosca e il principato di quest'ultimo. I trenta anni di regno di Dimitri vedono grandi cambiamenti in Moscovia tra cui anche l'inizio della fine della dominazione mongola. L'Orda d'Oro in questi anni è travagliata da una grave guerra civile legata alla successione.
  • Dmitrij Ivanovitsj Donskoj, sønn av Ivan II av Moskva, var Fyrste av Moskva fra 1359 og Storfyrste av Vladimir fra 1363 til sin død. Han var den første fyrsten av Moskva som åpent utfordret tatarenes autoritet i Russland. Tilnavnet Donskoj henspiller på hans store seier over tatarene i Slaget ved Kulikovo (1380), som fant sted ved elva Don.
  • Św. Dymitr Doński, wielki książę moskiewski 1359-1389 i włodzimierski; syn księcia Iwana II, wnuk Iwana Kality. Święty kościoła prawosławnego.
  • Demétrio Ivanovich Donskoi, filho de Ivan II, foi grão-duque de Moscou de 1359 à 1389 e grão-duque de Vladimir de 1363 à 1389. Foi o primeiro príncipe moscovita a desafiar a autoridade tártara.
  • Дми́трий Иванович, прозванный Дмитрий Донско́й за победу в Куликовской битве — великий князь московский и владимирский. Сын князя Ивана II Красного и его второй жены княгини Александры Ивановны.
  • Dmitrij Donskoj var en storfurste av Moskva. Han var den första prinsen av Moskva att öppet utmana tatarerna i Ryssland. De första åren av hans regerande år byggdes Kremlmuren, som en ses som en av de viktigaste sakerna under hans regim. Den stod färdig 1367. Se också Donskoj kloster.
  • Aziz Dmitri İvanoviç Donskoy, Moskova prensi (1359-89) ve Vladimir büyük prensi (1362-89). Kulikovo Çarpışması'nda (8 Eylül 1380) Altın Orda Devleti'ni yenilgiye uğratmıştır. Moskova prensi II. İvan'ın (hükümdarlığı 1353-59) oğlu olan Dmitri henüz dokuz yaşındayken, babasının ölümü üzerine Moskova prensi oldu.
  • Дмитро Донський — великий князь московський та володимирський. Переміг своїх суперників у боротьбі за титул великого князя — суздальсько-нижньогородського, рязанського та тверського князів. За його правління в 1367 році був побудований перший кам’яний кремль в Москві.
rdfs:label
  • Dmitry Donskoy
  • Dmitri Donskoi
  • Demetri I de Moscou
  • Dmitrij Donský
  • Dmitri Donskói
  • Saint-Hilaire-de-Riez
  • Dmitri Donskoi
  • Dimitri IV de Russie
  • Dimitri di Russia
  • ドミトリイ・ドンスコイ
  • Dmitrij Donskoj
  • Dymitr Doński
  • Demétrio da Rússia
  • Дмитрий Иванович Донской
  • Dmitrij Donskoj
  • Dmitri Donskoy
  • Дмитро Донський
  • 德米特里·顿斯科伊
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:father of
is dbpprop:predecessor of
is dbpprop:redirect of