| dbpedia-owl:abstract
|
- Dmitri Dmitrijewitsch Schostakowitsch Vorlage:Audio war ein russischer Komponist und Pianist. Neben 15 Sinfonien, Instrumentalkonzerten, Bühnenwerken und Filmmusik komponierte er 15 Streichquartette, die zu den Hauptwerken des zeitgenössischen Kammermusikrepertoires zählen.
- Dmitri Dmitriyevich Shostakovich (September 1906 — 9 August 1975) was a Soviet Russian composer and one of the most celebrated composers of the 20th century. Shostakovich achieved fame in the Soviet Union under the patronage of Leon Trotsky's chief of staff Mikhail Tukhachevsky, but later had a complex and difficult relationship with the Stalinist bureaucracy. In 1936, the government, most probably under orders from Stalin, harshly criticized his opera Lady Macbeth of the Mtsensk District, causing him to withdraw the Fourth Symphony during its rehearsal stages. Shostakovich's music was officially denounced twice, in 1936 and 1948, and was periodically banned. Nevertheless, he also received accolades and state awards and served in the Supreme Soviet of the RSFSR. Despite the official controversy, his works were popular and well received. After a period influenced by Sergei Prokofiev and Igor Stravinsky, Shostakovich developed a hybrid style, as exemplified by Lady Macbeth of the Mtsensk District (1934). This single work juxtaposed a wide variety of trends, including the neo-classical style (showing the influence of Stravinsky) and post-Romanticism. Sharp contrasts and elements of the grotesque characterize much of his music. Shostakovich's orchestral works include 15 symphonies and six concerti. His symphonic work is typically complex and requires large scale orchestras. Music for chamber ensembles includes 15 string quartets, a piano quintet, two pieces for a string octet, and two piano trios. For the piano he composed two solo sonatas, an early set of preludes, and a later set of 24 preludes and fugues. Other works include two operas, and a substantial quantity of film music.
- ' fue un compositor ruso que vivió durante el período soviético, y uno de los más reconocidos compositores del siglo XX. Shostakovich obtuvo fama en la Unión Soviética bajo el patrocinio del jefe de León Trotsky de personal, Mijail Tujachevski. Pero después tuvo una relación difícil con la burocracia del Estalinismo (tuvo relaciones difíciles con el Partido Comunista de la Unión Soviética). El Partido Comunista denunció públicamente su música en 1936 y en 1948, con esto temporalmente fue convirtiéndose en prohibida. A pesar de ello, con el paso del tiempo recibió halagos por su música dentro de la URSS e incluso reconocimientos del Estado. A pesar de la controversia, su trabajo fue popular y bien recibido. Sin embargo, en público se mostró leal con el sistema soviético, aceptó el carnet del PCUS en 1960 y llegó a ser miembro del Soviet Supremo de la URSS. Su actitud frente al gobierno estalinista y el Estado soviético ha sido tema de agrias polémicas políticas y musicales y se ha discutido enconadamente si Shostakovich fue o no un disidente clandestino frente a la URSS. Tras un período de influencia por Prokofiev y Stravinsky, desarrolló un estilo híbrido, como lo ejemplifica la ópera Lady Macbeth de Mtsensk (1934), que posteriormente derivó hacia un romanticismo musical tardío. La influencia de Mahler se combina con la de la tradición musical rusa, con Mussorgsky y Stravinsky como referentes importantes. Shostakovich integró todas esas influencias creando un estilo muy personal. La música de Shostakóvich suele incluir contrastes agudos y elementos grotescos, con un componente rítmico muy destacado. En su obra destacan sus ciclos de quince sinfonías y seis conciertos; entre la música de cámara cabe mencionar especialmente sus quince cuartetos para cuerdas; también compuso varias óperas, así como música de cine y ballet.
- Dmitri Dmitrijevitš Šostakovitš, oli venäläinen säveltäjä. Hänet tunnetaan erityisesti sinfonioistaan ja jousikvartetoistaan, joita hän sävelsi kumpiakin 15 teosta. Lisäksi hän kirjoitti muun muassa runsaasti elokuvamusiikkia. Šostakovitš oli Neuvostoliiton merkittävimpiä säveltäjiä ja yksi musiikinhistorian suurista sinfonikoista.
- Fu una delle più importanti figure della musica moderna russa e ricevette diversi riconoscimenti sia a livello nazionale che internazionale. Ebbe un travagliato rapporto con il governo sovietico: subì infatti due denunce ufficiali a causa delle sue composizioni (la prima nel 1936, la seconda nel 1948) e i suoi lavori furono periodicamente censurati (i balletti furono criticati per le tematiche troppo "disimpegnate"). Rimase tuttavia il compositore sovietico più popolare della propria generazione, ricevette numerosi riconoscimenti e servì il consiglio supremo sovietico.
- ドミートリイ・ドミートリエヴィチ・ショスタコーヴィチ（ロシア語:Template:Audio, 1906年9月25日（ロシア暦9月12日） - 1975年8月9日）は、ソビエト連邦時代の作曲家。交響曲や弦楽四重奏曲が有名。 シベリウス、プロコフィエフと共に、マーラー以降の最大の交響曲作曲家としての評価がほぼ確立され、世界的にも特に交響曲の大家と認知されている。また、弦楽四重奏曲においても秀逸な曲を残し、芸術音楽における20世紀最大の作曲家の一人である。ショスタコーヴィチの音楽には暗く重い雰囲気のものが多いが、その一方でポピュラー音楽も愛し、ジャズ風の軽妙な作品も少なからず残している。 当初、体制に迎合したソ連のプロパガンダ作曲家というイメージで語られていたが、『ショスタコーヴィチの証言』が出版されて以後、ショスタコーヴィチは皮肉や反体制といったイメージによって塗り替えられ、「自らが求める音楽と体制が求める音楽との乖離に葛藤した、悲劇の作曲家」として西側諸国における演奏の機会も急激に増加したTemplate:要出典。
- Dmitri Dmitrijevitsj Sjostakovitsj was een Russisch componist en pianist.
- Dmitrij Dmitrijevitsj Sjostakovitsj var en russisk komponist under sovjettiden, en av 1900-tallets fremste symfonikere og kammermusikere, og var skiftesvis høyt verdsatt og hardt kritisert i sitt hjemland. Blant hans verker nevnes spesielt den 7. symfonien, som skildrer beleiringen av Leningrad, samt den 5. og 10. symfonien. Sjostakovitsj skrev også 15 strykekvartetter, to pianokonserter, to cellokonserter og to fiolinkonserter, samt filmmusikk, blant annet til Panserkrysseren Potemkin og Berlins fall med flere. Hans komposisjon Konsert for piano, solotrompet og strykere i c-moll op. 35, komponert i 1933, samt flere verk med sosialistisk-realistisk program, vitner om hvordan han forsøkte å tilpasse seg de politiske kravene og forsøkte å uttrykke seg mindre moderne og mer nyklassisk. Et annet eksempel er den pastisj-artede andre pianokonserten (op. 102 fra 1956-7) skrevet for hans sønn Maksims eksamenskonsert, som med den melodiske og melankolske andre satsen (andante) tilhører hans mest tilgjengelige verker. Musikalsk sett er Sjostakovitsj musikk forholdsvis lett tilgjengelig, og minner mange ganger om skandinavisk folkemusikk. Musikken anvender ofte en instrumentering av vid skala og et lydbilde som skiller seg fra tidligere klassisk orkestermusikk, men som sjelden føles kunstig, avansert eller ubegripelig for uskolerte lyttere. Derimot kan hans kammermusikk være vanskelig å ta til seg. Ikke minst gjelder dette strykekvartettene med tolvtoneteknikk (kvartett 12 og 13; kvartett 10 anvender seg av alle tolv tonene, men er fremdeles tonal). Kvartett nummer 8 ble skrevet i 1960 til minne om Dresden, etter en reise dit. Liksom Bach har tonene B-A-C-H som sin musikalske signatur, hadde Sjostakovitsj sekvensen D-Ess-C-H som han anvendte i et antall verker (blant annet i den 10. symfonien og den åttende strykekvartetten). Sjostakovitsj var elleve år gammel da Lenin kom til makten og kommunismen vedvarte så lenge Sjostakovitsj levde. Sjostakovitsj hadde for det meste en karriere som kommuniststatens offisielle komponist i konkurranse med blant annet Khrennikov og Kabalevskij. Det har senere vist seg at Sjostakovitsj trolig var en stille dissident, både lojal med sosialismen og kritisk til livsvilkårene i Sovjetunionen, og at han var en av dem som lærte seg å overleve i et undertrykkende politisk system.
- Dymitr Dmitrijewicz Szostakowicz, ros. Szablon:Wymowa – rosyjski kompozytor, pianista i pedagog. Często uważany za najwybitniejszego symfonika XX wieku pomimo pewnych kontrowersji dotyczących jego zawodowych poczynań w okresie przesilenia stalinizmu.
- Dmitri Dmitriyevich Shostakovitch foi um compositor russo e um dos mais célebres compositores do século XX. Shostakovitch ganhou fama na União Soviética graças ao mecenato de Mikhail Tukhachevsky, chefe de pessoal de Leon Trotsky, tendo mais tarde uma complexa e difícil relação com a burocracia stalinista. Sua música foi oficialmente denunciada duas vezes, em 1936 e 1948, e foi periodicamente banida. Não obstante, ele recebeu alguns prêmios e condecorações estatais e serviu na Soviete Supremo da União Soviética. Apesar das controvérsias oficiais, seus trabalhos eram populares e bem recebidos pelo público. Após um período influenciado por Sergei Prokofiev e Igor Stravinsky, Shostakovitch desenvolveu um estilo híbrido, como exemplificado pela sua ópera Lady Macbeth do Distrito de Mtsensk (1934). Esta obra individual justapôs uma variedade de tendências, incluindo o estilo neoclássico (mostrando a influência de Igor Stravinsky) e o estilo pós-romântico. Os trabalhos orquestrais de Shostakovitch incluem quinze sinfonias e seis concertos. Sua música de câmara inclui quinze quartetos para cordas, um quinteto para piano, duas peças para um octeto de cordas e dois trios para piano. Para piano, ele compôs duas sonatas solo, um primeiro conjunto de prelúdios e um outro conjunto mais tardio de prelúdios e fugas. Outros trabalhos incluem duas óperas e uma quantidade substancial de música para filmes.
- Шостакович, Дмитрий Дмитриевич style="background:transparent" | Файл:Hero of Socialist Labor medal. png || Файл:People Artist of the USSR1. jpg|| Файл:RSFSR Nar artist. png |} Файл:Order of Lenin ribbon bar. png Файл:Order of Lenin ribbon bar. png Файл:Order of Lenin ribbon bar. png Файл:Order october revolution rib. png Файл:Orderredbannerlabor rib. png Файл:Order friendship of peoples rib. png 60px|Командорский Крест 2 степени ордена Почёта за Заслуги перед Австрийской Республикой defaultОрден Почёта за Заслуги перед Австрийской Республикой desc none</imagemap> премии Файл:Medal Stalin Prize. pngФайл:Medal Stalin Prize. pngФайл:Medal Stalin Prize. pngФайл:Medal Stalin Prize. pngФайл:Medal Stalin Prize. pngФайл:Medal Lenin Prize. pngФайл:Medal State Prize Soviet Union. pngФайл:Премия имени Тараса Шевченко. png | Сайт = }} Дми́трий Дми́триевич Шостако́вич (1906—1975) — советский композитор, пианист, дирижёр, педагог и общественный деятель. Один из крупнейших композиторов XX века. Творчество Шостаковича оказало значительное влияние на развитие мировой музыкальной культуры.
- Dmitrij Dmitrijevitj Sjostakovitj, född 25 september (12 september enligt g.s. ) 1906 i Sankt Petersburg, död 9 augusti 1975 i Moskva, var en rysk-sovjetisk kompositör och en av 1900-talets främsta symfoniker och kammarmusiktonsättare, i sitt hemland omväxlande mycket uppskattad och hårt kritiserad. Bland hans verk kan särskilt nämnas den 7:e symfonin (av totalt 15), som skildrar belägringen av Leningrad, samt den 5:e och 10:e symfonin. Sjostakovitj skrev även 15 stråkkvartetter, två pianokonserter, två cellokonserter och två violinkonserter samt filmmusik, bland annat till Berlins fall. Hans komposition Konsert för piano, solotrumpet och stråkar c-moll op 35, komponerad 1933, samt flera verk med socialistrealistiskt program, vittnar om hur han försökte anpassa sig till de politiska kraven och försökte uttrycka sig mindre modernt och mer nyklassiskt. Ett annat exempel är den pastischartade andra pianokonserten (Op.102 från 1956-7) skriven för hans son Maxims examenskonsert, som med den melodiska och melankoliska andra satsen (Andante) tillhör hans mest lättillgängliga verk. Musikaliskt är Sjostakovitjs musik förhållandevis lättillgänglig, många gånger påminnande om skandinavisk folkmusik. Den använder ofta storskalig instrumentering och en ljudbild som visserligen skiljer sig från tidigare klassisk orkestermusik men som sällan känns konstig, avancerad eller obegriplig för oskolade åhörare. Däremot kan hans kammarmusik vara svår att ta till sig. Inte minst gäller detta de sena stråkkvartetterna (kvartetterna 12 och 13 har inslag av tolvtonsteknik; kvartett 10 har ett tema som använder sig av alla 12 tonerna, men kvartetten är fortfarande tonal). Liksom Bach har tonerna B-A-C-H som sin musikaliska signatur, hade Sjostakovitj sekvensen D-Ess-C-H som han använde i ett antal verk . Sjostakovitj var bara elva år när Lenin kom till makten och kommunismen skulle behålla den så länge Sjostakovitj levde. Sjostakovitj hade mestadels en karriär som kommunismens officiella tonsättare i konkurrens med bland andra Chrennikov och Kabalevskij. Modern forskning har visat att Sjostakovitj troligen var en tyst dissident, både lojal med socialismen och kritisk till livsvillkoren i Sovjetunionen, som lärt sig att överleva i ett mycket repressivt politiskt system.
- 迪米崔·迪米崔耶維奇·蕭士塔高維奇，（Template:Lang-ru，Template:Bd），前苏联时期俄国作曲家。他一生大部份時間都留在蘇聯，但同時也是當年少數名氣能傳至西方世界的作曲家，被譽為是二十世紀其中一位最重要的作曲家。 蕭斯塔科維奇在蘇共政權中曾得過不少榮譽。例如他曾獲得當年蘇聯紅軍總參謀長、蘇聯元帥米哈伊爾·尼古拉耶維奇·圖哈切夫斯基的資助，可是，亦因為他曾試過與斯大林主義及官僚作風有所衝突而兩度遭蘇共譴責兩次（在1936年和1948年）他的作品亦一度被禁止演出。斯大林過身後，他多次獲頒發多項 國家的獎項和榮譽，也曾當過最高蘇維埃代表。 蕭斯塔科維奇的音樂作品既融合了後浪漫主義（如馬勒）和新古典主義風格（如普羅科菲耶夫和斯特拉文斯基），但亦不乏二十世紀的不協調音色和創作手法，因此他的音樂作品間中受到了官方的爭議，然而他的作品，普遍仍受到歡迎和好評。
- Dmitri Dmitrievitch Chostakovitch Modèle:Prononciation, né le Modèle:Date à Saint-Pétersbourg en Russie et mort le Modèle:Date à Moscou en URSS, est un compositeur russe de la période soviétique. Il est l'auteur de quinze symphonies, de plusieurs concertos, d'une musique de chambre abondante, et de plusieurs opéras. Sa musique souvent taxée de formalisme par le pouvoir soviétique contribuera par sa force et son dramatisme souvent exacerbé à faire de Chostakovitch une figure majeure de la musique du Modèle:XXe siècle.
|
| rdfs:comment
|
- Dmitri Dmitrijewitsch Schostakowitsch Vorlage:Audio war ein russischer Komponist und Pianist. Neben 15 Sinfonien, Instrumentalkonzerten, Bühnenwerken und Filmmusik komponierte er 15 Streichquartette, die zu den Hauptwerken des zeitgenössischen Kammermusikrepertoires zählen.
- Dmitri Dmitrijevitš Šostakovitš, oli venäläinen säveltäjä. Hänet tunnetaan erityisesti sinfonioistaan ja jousikvartetoistaan, joita hän sävelsi kumpiakin 15 teosta. Lisäksi hän kirjoitti muun muassa runsaasti elokuvamusiikkia. Šostakovitš oli Neuvostoliiton merkittävimpiä säveltäjiä ja yksi musiikinhistorian suurista sinfonikoista.
- ドミートリイ・ドミートリエヴィチ・ショスタコーヴィチ（ロシア語:Template:Audio, 1906年9月25日（ロシア暦9月12日） - 1975年8月9日）は、ソビエト連邦時代の作曲家。交響曲や弦楽四重奏曲が有名。 シベリウス、プロコフィエフと共に、マーラー以降の最大の交響曲作曲家としての評価がほぼ確立され、世界的にも特に交響曲の大家と認知されている。また、弦楽四重奏曲においても秀逸な曲を残し、芸術音楽における20世紀最大の作曲家の一人である。ショスタコーヴィチの音楽には暗く重い雰囲気のものが多いが、その一方でポピュラー音楽も愛し、ジャズ風の軽妙な作品も少なからず残している。 当初、体制に迎合したソ連のプロパガンダ作曲家というイメージで語られていたが、『ショスタコーヴィチの証言』が出版されて以後、ショスタコーヴィチは皮肉や反体制といったイメージによって塗り替えられ、「自らが求める音楽と体制が求める音楽との乖離に葛藤した、悲劇の作曲家」として西側諸国における演奏の機会も急激に増加したTemplate:要出典。
- Dmitri Dmitrijevitsj Sjostakovitsj was een Russisch componist en pianist.
- Dymitr Dmitrijewicz Szostakowicz, ros. Szablon:Wymowa – rosyjski kompozytor, pianista i pedagog. Często uważany za najwybitniejszego symfonika XX wieku pomimo pewnych kontrowersji dotyczących jego zawodowych poczynań w okresie przesilenia stalinizmu.
- 迪米崔·迪米崔耶維奇·蕭士塔高維奇，（Template:Lang-ru，Template:Bd），前苏联时期俄国作曲家。他一生大部份時間都留在蘇聯，但同時也是當年少數名氣能傳至西方世界的作曲家，被譽為是二十世紀其中一位最重要的作曲家。 蕭斯塔科維奇在蘇共政權中曾得過不少榮譽。例如他曾獲得當年蘇聯紅軍總參謀長、蘇聯元帥米哈伊爾·尼古拉耶維奇·圖哈切夫斯基的資助，可是，亦因為他曾試過與斯大林主義及官僚作風有所衝突而兩度遭蘇共譴責兩次（在1936年和1948年）他的作品亦一度被禁止演出。斯大林過身後，他多次獲頒發多項 國家的獎項和榮譽，也曾當過最高蘇維埃代表。 蕭斯塔科維奇的音樂作品既融合了後浪漫主義（如馬勒）和新古典主義風格（如普羅科菲耶夫和斯特拉文斯基），但亦不乏二十世紀的不協調音色和創作手法，因此他的音樂作品間中受到了官方的爭議，然而他的作品，普遍仍受到歡迎和好評。
- Dmitri Dmitriyevich Shostakovich (September 1906 — 9 August 1975) was a Soviet Russian composer and one of the most celebrated composers of the 20th century. Shostakovich achieved fame in the Soviet Union under the patronage of Leon Trotsky's chief of staff Mikhail Tukhachevsky, but later had a complex and difficult relationship with the Stalinist bureaucracy.
- ' fue un compositor ruso que vivió durante el período soviético, y uno de los más reconocidos compositores del siglo XX. Shostakovich obtuvo fama en la Unión Soviética bajo el patrocinio del jefe de León Trotsky de personal, Mijail Tujachevski. Pero después tuvo una relación difícil con la burocracia del Estalinismo (tuvo relaciones difíciles con el Partido Comunista de la Unión Soviética).
- Fu una delle più importanti figure della musica moderna russa e ricevette diversi riconoscimenti sia a livello nazionale che internazionale. Ebbe un travagliato rapporto con il governo sovietico: subì infatti due denunce ufficiali a causa delle sue composizioni (la prima nel 1936, la seconda nel 1948) e i suoi lavori furono periodicamente censurati (i balletti furono criticati per le tematiche troppo "disimpegnate").
- Dmitrij Dmitrijevitsj Sjostakovitsj var en russisk komponist under sovjettiden, en av 1900-tallets fremste symfonikere og kammermusikere, og var skiftesvis høyt verdsatt og hardt kritisert i sitt hjemland. Blant hans verker nevnes spesielt den 7. symfonien, som skildrer beleiringen av Leningrad, samt den 5. og 10. symfonien.
- Dmitri Dmitriyevich Shostakovitch foi um compositor russo e um dos mais célebres compositores do século XX. Shostakovitch ganhou fama na União Soviética graças ao mecenato de Mikhail Tukhachevsky, chefe de pessoal de Leon Trotsky, tendo mais tarde uma complexa e difícil relação com a burocracia stalinista. Sua música foi oficialmente denunciada duas vezes, em 1936 e 1948, e foi periodicamente banida.
- Шостакович, Дмитрий Дмитриевич style="background:transparent" | Файл:Hero of Socialist Labor medal. png || Файл:People Artist of the USSR1. jpg|| Файл:RSFSR Nar artist. png |} Файл:Order of Lenin ribbon bar. png Файл:Order of Lenin ribbon bar. png Файл:Order of Lenin ribbon bar. png Файл:Order october revolution rib. png Файл:Orderredbannerlabor rib. png Файл:Order friendship of peoples rib.
- Dmitrij Dmitrijevitj Sjostakovitj, född 25 september (12 september enligt g.s. ) 1906 i Sankt Petersburg, död 9 augusti 1975 i Moskva, var en rysk-sovjetisk kompositör och en av 1900-talets främsta symfoniker och kammarmusiktonsättare, i sitt hemland omväxlande mycket uppskattad och hårt kritiserad. Bland hans verk kan särskilt nämnas den 7:e symfonin (av totalt 15), som skildrar belägringen av Leningrad, samt den 5:e och 10:e symfonin.
- Dmitri Dmitrievitch Chostakovitch Modèle:Prononciation, né le Modèle:Date à Saint-Pétersbourg en Russie et mort le Modèle:Date à Moscou en URSS, est un compositeur russe de la période soviétique. Il est l'auteur de quinze symphonies, de plusieurs concertos, d'une musique de chambre abondante, et de plusieurs opéras.
|
