The term dissenter (from the Latin dissentire, “to disagree”), labels one who disagrees in matters of opinion, belief, etc. in the social and religious history of England and Wales, however, it refers particularly to a member of a religious body in England or Wales who has, for one reason or another, separated from the Established Church. Originally, the term included English and Welsh Roman Catholics whom the original draft of the Relief Act of 1779 styled "Protesting Catholic Dissenters.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • The term dissenter (from the Latin dissentire, “to disagree”), labels one who disagrees in matters of opinion, belief, etc. in the social and religious history of England and Wales, however, it refers particularly to a member of a religious body in England or Wales who has, for one reason or another, separated from the Established Church. Originally, the term included English and Welsh Roman Catholics whom the original draft of the Relief Act of 1779 styled "Protesting Catholic Dissenters. " In practice, however, it designates Protestant Dissenters referred to in sec. ii. of the Act of Toleration of 1689 The term does not apply to those bodies who dissent from the Established Church of Scotland; and in speaking of members of religious bodies which have seceded from established churches outside Britain one usually employs the term "dissidents" (from the Latin dissidere, “to dissent”). In this connotation the terms "dissenter" and "dissenting," which had acquired a somewhat contemptuous flavour, have tended since the middle of the 18th century to be replaced by "nonconformist," a term which did not originally imply secession, but only refusal to conform in certain particulars (for example the wearing of the surplice) with the authorized usages of the Established Church. Still more recently the term "nonconformist" has in its turn, as the political attack on the principle of a state establishment of religion developed, tended to give place to the style of “Free Churches” and “Free Churchman. ” All three terms continue in use, “nonconformist” being the most usual, as it is the most colourless.
  • Unter Dissenter (lat. dissentire ≈ abweichen) versteht man - besonders in der Kirchengeschichte von England und Wales - Mitglieder einer kirchlichen Gemeinde, die sich ihrer abweichenden Meinung wegen von der Amtskirche getrennt haben. Im weiteren Sinn schließt der Begriff auch diejenigen englischen bzw. walisischen Katholiken ein, die 1779 im Entwurf des Relief Act als "Protesting Catholic Dissenters" bezeichnet wurden. Im engeren Sinne werden als Dissenter aber die protestantischen "Nonkonformisten" bezeichnet, die im Laufe der Kirchenreformen des 16. bis 18. Jahrhunderts von der Anglikanischen Kirche abfielen und eigene Glaubensgemeinschaften bildeten. Die Bezeichnung "Nonkonformisten" wurde anfänglich nur für diejenigen Gläubigen verwendet, die sich zwar weigerten, bestimmte religiöse Vorschriften der Amtskirche einzuhalten, aber nicht aus der Kirchengemeinschaft austraten. Diese Vorschriften waren seit dem 16. Jahrhundert in mehreren vom Parlament verabschiedeten Uniformitätsakten niedergelegt. Während des Commonwealths Mitte des 17. Jahrhunderts wurde die Uniformitätsgesetzgebung aufgehoben, während der Restauration unter Karl II. aber 1662 erneuert und durch weitere Gesetze gegen Katholiken und Nonkonformisten ergänzt. Im Zuge der Glorreichen Revolution wurde den Dissentern mit dem Act of Toleration von 1689 eingeschränkte Religionsfreiheit gewährt. Aus diesem Gesetz leitet sich auch hauptsächlich der Begriff "Dissenter" ab, der Mitte des 18. Jahrhunderts zunehmend durch das Wort Nonconformist abgelöst wurde. Zu den bekanntesten Dissenter-Gruppen gehören die Baptisten, Presbyterianer, Quäker und Kongregationalisten.
  • El término dissenter o disidente (del latín dissentire, “disentir”) se refiere a alguien que está en desacuerdo en temas de opinión o creencias. En la historia social y religiosa de Inglaterra y Gales, sin embargo, se refiere en particular a un miembro de un grupo religioso que, por una u otra razón, se ha separado de la iglesia establecida. Provenían generalmente de las clases medias de artesanos y pequeños comerciantes. De aquí se nutrió el renacimiento metodista. De ser una fuerza revolucionaria en el siglo XVII fueron asumiendo el statu quo con el final de la revolución inglesa y la llegada al trono de la dinastía hanoveriana. Los disidentes irlandeses, sin embargo, continuaron su postura original reivindicativa frente a Inglaterra.
  • En dissenter er en person som har en egen mening eller er uenig i noe i henhold til flertallet (jamfør latin dissentire, uenighet, være av en annen mening). Betegnelsen er særlig blitt brukt om kristne som har en tro som avviker i forhold til den dominerende i et land, og er brukt blant annet i England og Wales, men også i Norge.
  • Dyssenterzy (ang. dissenter, z łac. dissentire = odłączony, heretyk) to określenie tych Kościołów protestanckich, które w Wielkiej Brytanii nie należą do państwowego Kościoła anglikańskiego i Kościoła Szkocji. Po raz pierwszy oficjalnie użyto tego określenia (Protestant Dissenters) w Akcie Tolerancji (Act of Toleration) z 1688. Nazywani tak byli przede wszystkim: kwakrzy, baptyści, prezbiterianie i kongregacjonaliści. W XVIII w. dyssenterami nazywano także brytyjskich katolików. Od połowy tego wieku zamiennie zaczęto używać określenia "nonkonformiści" (Nonconformist).
  • Диссе́нтеры (англ. dissenters — от лат. dissentio — не соглашаюсь) — в Англии одно из наименований лиц, отклоняющихся от официально принятого вероисповедания. Термин появился в связи с распространиением Реформации и применялся с XVI века для обозначения тех, кто подвергался преследованиям со стороны государственной церкви. В зависимости от характера последней диссентерами в разное время назывались представители различных вероисповеданий. Чаще всего диссентерами назывались пуритане. При королеве Елизавете диссентерами называли всех противников англиканской церкви.
  • Dissenter (av latinets dissentire, vara av olika mening), engelsk benämning på den, som inte tillhör statskyrkan, således i England detsamma som icke-episkopaler, i Skottland icke-presbyterianer. (Den historiskt riktigaste benämningen på engelska dissenters är nonkonformister). Dissenters’ ställning till statskyrkan är bestämd genom så kallade dissenterlagar. Det begreppet har använts om lagstiftningen i Sverige på vägen mot full religionsfrihet. I England efter restaurationen talar man om indulgensförklaringar. Dessa ersattes 1689 av toleransakten.
dbpprop:hasPhotoCollection
rdfs:comment
  • The term dissenter (from the Latin dissentire, “to disagree”), labels one who disagrees in matters of opinion, belief, etc. in the social and religious history of England and Wales, however, it refers particularly to a member of a religious body in England or Wales who has, for one reason or another, separated from the Established Church. Originally, the term included English and Welsh Roman Catholics whom the original draft of the Relief Act of 1779 styled "Protesting Catholic Dissenters.
  • Unter Dissenter (lat. dissentire ≈ abweichen) versteht man - besonders in der Kirchengeschichte von England und Wales - Mitglieder einer kirchlichen Gemeinde, die sich ihrer abweichenden Meinung wegen von der Amtskirche getrennt haben. Im weiteren Sinn schließt der Begriff auch diejenigen englischen bzw. walisischen Katholiken ein, die 1779 im Entwurf des Relief Act als "Protesting Catholic Dissenters" bezeichnet wurden.
  • El término dissenter o disidente (del latín dissentire, “disentir”) se refiere a alguien que está en desacuerdo en temas de opinión o creencias. En la historia social y religiosa de Inglaterra y Gales, sin embargo, se refiere en particular a un miembro de un grupo religioso que, por una u otra razón, se ha separado de la iglesia establecida. Provenían generalmente de las clases medias de artesanos y pequeños comerciantes. De aquí se nutrió el renacimiento metodista.
  • En dissenter er en person som har en egen mening eller er uenig i noe i henhold til flertallet (jamfør latin dissentire, uenighet, være av en annen mening). Betegnelsen er særlig blitt brukt om kristne som har en tro som avviker i forhold til den dominerende i et land, og er brukt blant annet i England og Wales, men også i Norge.
  • Dyssenterzy (ang. dissenter, z łac. dissentire = odłączony, heretyk) to określenie tych Kościołów protestanckich, które w Wielkiej Brytanii nie należą do państwowego Kościoła anglikańskiego i Kościoła Szkocji. Po raz pierwszy oficjalnie użyto tego określenia (Protestant Dissenters) w Akcie Tolerancji (Act of Toleration) z 1688. Nazywani tak byli przede wszystkim: kwakrzy, baptyści, prezbiterianie i kongregacjonaliści. W XVIII w.
  • Диссе́нтеры (англ. dissenters — от лат. dissentio — не соглашаюсь) — в Англии одно из наименований лиц, отклоняющихся от официально принятого вероисповедания.
  • Dissenter (av latinets dissentire, vara av olika mening), engelsk benämning på den, som inte tillhör statskyrkan, således i England detsamma som icke-episkopaler, i Skottland icke-presbyterianer. (Den historiskt riktigaste benämningen på engelska dissenters är nonkonformister). Dissenters’ ställning till statskyrkan är bestämd genom så kallade dissenterlagar. Det begreppet har använts om lagstiftningen i Sverige på vägen mot full religionsfrihet.
rdfs:label
  • Dissenter
  • Dissenter
  • Dissenters
  • Dissenter
  • Dysydenci
  • Диссентеры
  • Dissenter
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of