| dbpedia-owl:abstract
|
- Ein Diphthong ist ein Doppellaut aus zwei verschiedenen Vokalen, auch Zwielaut oder Zweilaut. Die bekanntesten Schreibungen von Diphthongen im Deutschen sind „ei“, „au“, „äu“ und „eu“; seltener sind „ai“ oder „ui“. Diphthonge kommen auch in vielen anderen Sprachen vor.
- A diphthong, also known as a gliding vowel, refers to two adjacent vowel sounds occurring within the same syllable. Technically, a diphthong is a vowel with two different targets: That is, the tongue moves during the pronunciation of the vowel. In most dialects of English, the words eye, hay, boy, low, and cow contain diphthongs. Diphthongs contrast with monophthongs, where the tongue doesn't move and only one vowel sound is heard in a syllable. Where two adjacent vowel sounds occur in different syllables, as in, for example, the English word re-elect, the result is described as hiatus, not as a diphthong. Diphthongs often form when separate vowels are run together in rapid speech during a conversation. However, there are also unitary diphthongs, as in the English examples above, which are heard by listeners as single-vowel sounds.
- Un diptongo es la unión de dos vocales en una misma sílaba, siendo al menos una de ellas débil, sin importar el orden. Ejemplos de diptongos: aire, auto, pierna. Un hiato es lo opuesto. Es la pronunciación separada de dos vocales, perteneciendo cada vocal a una sílaba distinta. Se dice en español que dos vocales abiertas o medias contiguas forman hiatos. Sin embargo, es más común que actúen como diptongos en el español oral. Ejemplos de hiatos: tío, púa. Línea se considera un hiato en el español normativo, pero actualmente es generalmente pronunciado como un diptongo. Al encontrarse vocales juntas en una sola palabra, podemos estar frente a un caso de diptongo, hiato o triptongo.
- Diftongi eli pariääntiö tai kaksoisääntiö on kahden samaan tavuun kuuluvan vokaalin yhtymä tai foneettisesti tarkasteltuna oikeammin pitkä vokaali, jonka laatu äännettäessä muuttuu siten, että loppuosa on erilainen kuin alkuosa. Joissakin kielissä, kuten pohjoissaamessa, voi esiintyä myös lyhyitä diftongeja. Diftongi voi olla nouseva, jolloin loppuosa ääntyy voimakkaampana kuin alkuosa, mutta tavallisempia ovat laskevat diftongit, joiden alkuosa ääntyy voimakkaampana kuin loppuosa (esimerkiksi kaikki suomen diftongit ovat laskevia). Toisaalta diftongi voi olla suppeneva, jolloin suu supistuu äänteen loppua kohti, tai väljenevä, jolloin suu avartuu äänteen loppua kohti. Yleisesti ottaen suppenevat diftongit ovat tavallisempia kuin väljenevät, ja esimerkiksi suomessa on kaikkiaan 15 suppenevaa diftongia (ai, ei, oi, ui, yi, äi, öi, au, eu, iu, ou, äy, öy, iy, ey) mutta vain kolme väljenevää diftongia (ie, uo, yö). Diftongien määrä vaihtelee eri kielissä suuresti. Esimerkiksi unkarin kirjakielessä ei ole lainkaan diftongeja, saksassa niitä on kolme (au, ei/ai, eu/äu), pohjoissaamessa neljä (ea, ie, oa, uo), mutta virossa useita kymmeniä.
- In fonetica, un dittongo (greco δίφθογγος, "díphthongos", "con due suoni") è una combinazione di due vocoidi costituito da un rapido spostamento da un vocoide a un altro, spesso interpretato da chi ascolta come una vocale unica, cioè un singolo fonema vocalico. Mentre i vocoidi semplici o monottonghi sono descritti come foni statici, i dittonghi presuppongono uno spostamento della lingua. I monottonghi sono rappresentati in IPA da un simbolo unico per esempio le due a dell'italiano pasta [ˈpasta ˈpasta]. Un dittongo può essere considerato una vocale lunga la cui articolazione non è stabile ma dinamica: per esempio, in inglese britannico grass [ˈgɹɑːs ˈgɹɑːs] ha un suono stabile e prolungato, invece same [ˈseɪm ˈseɪm] ha un suono modulato: questo viene considerato un dittongo e trascritto con due simboli, il primo dei quali rappresenta la posizione di partenza del dorso della lingua e il secondo quella d'arrivo. Non tutti i fonetisti sono d'accordo su quale sia la posizione di partenza e d'arrivo di un dittongo. Per esempio John Wells usa i simboli [ɔɪ ɔɪ] per il dittongo dell'inglese boy mentre Luciano Canepari usa invece i simboli [ɔɘ ɔɘ], che considera più vicini alla realtà fonetica.
- 二重母音（にじゅうぼいん）とは、調音の開始時と終了時で音質を異にする母音のことをいう。調音している間に調音器官の位置が変化することによって生じる。始まりの音質と終わりの音質を比べれば確かに違うが、調音器官がなめらかに移動することによって、聴覚的に1つの母音として認識される。二重母音は、始まりの音質のほうが聞こえ度の高いものを下降二重母音といい、終わりの音色のほうが聞こえ度の高い上昇二重母音と区別される。また上昇二重母音が途中で調音器官の移動方向を変えて下降することによって三重母音となることがある。 逆に調音器官の移動が急激に変化し、2つの母音として認識されるものは母音接続（連母音・ヒアートゥス）と呼ばれて区別される。 国際音声字母では始まりの音色を表す母音字母と終わりの音色を表す母音字母を並べて書き、聞こえ度の低い字母のほうに音節副音を示す記号 Template:IPA をつけて表す。例えば、下降二重母音では英語の Template:Lang Template:IPA、上昇では中国語の Template:Lang Template:IPA などがある。 一方、母音接続の場合は、二つの字母の途中に音節境界を表す記号 Template:IPA を入れて表す。例えば、フランス語の Template:Lang Template:IPA。日本語の姪 Template:IPA など。 日本語では通常の会話においてアイ、アウ、アエ、ウイ、オイなどが二重母音として現れやすい。しかし、ゆっくり丁寧に発音されると母音接続となり、日本語話者の意識では2つの母音として扱われる。
- Een tweeklank of diftong is een klinker waarvan de kwaliteit gedurende de articulatie verandert. Men kan ook zeggen dat een diftong een combinatie is van twee opeenvolgende klinkers binnen een lettergreep. Van deze twee klinkers of is er één doorgaans een halfklinker - dat wil zeggen een klinkerachtige klank die ook eigenschappen van een medeklinker heeft, met name j-, of een sjwa. De andere is een volle klinker. Tweeklanken of diftongen staan in tegenstelling tot enkelvoudige klinkers of monoftongen. De overgang van een monoftong naar een diftong wordt diftongering genoemd. Een uit drie fonemische posities gevormd foneem wordt een triftong genoemd. Tweeklanken vallen in twee typen uiteen, uitgaande van de klemtoon binnen de combinatie. Ligt de klemtoon op het eerste element, dan is er sprake van een dalende of neergaande tweeklank. De eerste plaats wordt bij zulke tweeklanken ingenomen door de volle klinker. De drie tweeklanken van het Standaardnederlands zijn alle drie dalende tweeklanken. Ze worden doorgaans gespeld als au/ou, ij/ei en ui*. Het tweede element is in deze tweeklanken een halfklinker (j- en w-achtige klanken). Omgekeerd is er sprake van een stijgende of opgaande tweeklank als het tweede element de nadruk heeft en een volle klinker is. Het hedendaagse Standaardnederlands is relatief arm aan tweeklanken: drie tweeklanken worden in het overgrote deel van het taalgebied gerealiseerd. Regionaal komen er meer voor. Er zijn ook talen zonder tweeklanken en talen met meer dan tien tweeklanken, zoals het Spaans, het Fries en het Fins. .
- En diftong (fra gresk δίφθογγος; «diphthongos»; «med to lyder/toner») eller tvelyd er to vokaler uttalt etter hverandre i samme stavelse. Norske eksempler på diftonger er ei, au, øy, ai og oi. Merk at diftonger må uttales i samme stavelse. «Ei» er således en diftong i ordet «stein», men ikke i «protein».
- Dyftong, dwugłoska – pojedyncza samogłoska (na ogół długa) o zmiennym przebiegu artykulacji, co sprawia, że ucho ludzkie słyszy dwa dźwięki, mimo że są one zespolone niejako w jeden i mają właściwości pojedynczej samogłoski. Najczęściej występują dyftongi /aɪ/, /ɛɪ/, /ɔɪ/, /ʊɪ/, /aʊ/, /ɛʊ/. W języku polskim przykładami występowania dyftongów są wyrazy: maj = m/AI/, hydraulik = hydr/AU/lik, automat = /AU/tomat, Europa = /EU/ropa i wiele innych, pochodzących z greki i łaciny. Dyftong /aɪ/ występuje np. w niemieckim wyrazie leider (wym. lajder), gdzie jest oznaczony dwiema literami ei; dyftong /ɛɪ/ słychać w angielskim gray itd. Dwugłoski stanowiąc połączenie dwóch dźwięków samogłoskowych są z natury rzeczy niestabilne i zdradzają tendencje do przekształcania się w pojedyncze samogłoski. Proces taki nazywa się monoftongizacją. Dwugłoski mogą jednak również powstawać z monoftongów w wyniku dyftongizacji. Wyróżnia się dyftongi wstępujące, w których pierwsza samogłoska jest niezgłoskotwórcza i dyftongi zstępujące. Oprócz dyftongów mogą istnieć tryftongi, czyli grupy trzech samogłosek wymawianych jak jedna.
- Ditongo é o nome que se dá à combinação de um som vocálico com um som semivocálico emitidos num só esforço de voz. O ditongo diferencia-se do hiato pelo fato de este último ser constituído por duas vogais e ser pronunciado em sílabas diferentes. Quando a vogal antecede a semivogal denomina-se ditongo decrescente. Na língua portuguesa temos os seguintes ditongos decrescentes: leite /ˈlej. ti/ /ˈlɐj. tɨ/ cai /ˈkaj/ dói /ˈdɔj/ foi /ˈfoj/ cuidado /kuj. ˈda. du/ viu /ˈviw/ meu /ˈmew/ céu /ˈsɛw/ mau /ˈmaw/ sou /ˈsow/ Em muitos dialetos brasileiros, devido à vocalização do fonema /l/ em fim de sílaba, também são considerados ditongos decrescentes os deguintes casos: funil /fu. ˈniw/ feltro /few. tɾu/ mel /ˈmɛw/ mal /ˈmaw/ Sol /ˈsɔw/ soldado /sow. ˈda. du/ azul /aˈzuw/ Os ditongos podem ser denominados ditongos nasais, se a vogal que contiverem for uma vogal nasal: quem /ˈkẽj/ (PB) /ˈkɐ̃j/ (PE) mãe /ˈmɐ̃j/ põe /ˈpõj/ não /ˈnɐ̃w/ Quando a semivogal antecede a vogal denomina-se ditongo crescente. Segundo as convenções da língua portuguesa apenas são considerados ditongos estáveis os ditongos cujo primeiro elemento é a semivogal /w/, e quando estão precedidos dos sons /k/ ou /ɡ/. Ex. : aguardar /aɡwaʀˈdaʀ/ (PB) /ɐɡwɐɾˈdaɾ/ (PE) cuíca /ˈkwika/ (PB) /ˈkwikɐ/ (PE)cu. í. ca é um hiato igual /iˈɡwaw/ (PB) /iˈɡwal/ quase /ˈkwazi/ (PB) /ˈkwazɨ/ (PE) Os outros casos que na escrita costumam estar representados por «i» + vogal ou «u» mais vogal (ou, no português europeu, «e» + vogal ou «o» + vogal), costumam ser considerados como hiatos.
- En diftong är en vokal som inrymmer två olika klangfärger. Diftonger förekommer i många germanska språk, till exempel engelska (house) och tyska (Haus). En diftong som är mer framträdande i sin initiala fas kallas fallande; en diftong som är mer framträdande i sin slutfas (ex. spanskans bueno) kallas stigande.
- Дифто́нг — звуки, артикуляция которых подразумевает переход от одного гласного и, например в английском 'воздушный змей', и . Очень редко встречаются равновесные дифтонги, например, в нивхском языке. Следует различать фонетические и фонологические дифтонги. Так, фонетически дифтонгами являются, например, звуковые комплексы в конце русских слов сильный, большой, но фонологически их следует анализировать как сочетания гласного с согласным /j/. В каждом случае анализ зависит от конкретного языка. На письме часто обозначаются диграфами — устойчивыми сочетаниями двух букв, читаемыми одинаково практически во всех случаях. При этом произношение букв не совпадает с их чтением согласно алфавиту. Примеры: В немецком языке есть дифтонг -eu-. Согласно алфавиту, «е» обозначает звук «э», а «u» обозначает звук «у», но дифтонг произносится как «ой»: Euro (Евро)- произносится как [`ойро]. Дифтонги присутствуют почти во всех языках.
- 雙元音(diphthong)是一種複元音(compound vowel)，又稱雙母音或二合複元音，在语音学中，指联合的两个元音，它们作为一个整体出现。之间有平滑的过渡，也就是說，雙元音中的發音牽涉到兩種不同的舌位，並且從其中一種舌位滑動到另一舌位。在国际音标 (IPA) 中，单元音用一个字母表示，如Template:IPA。双元音用两个字母表示，如Template:IPA，響度較低的字母可以加上 Template:IPA 符號以表示它是雙元音的一部份，例如 Template:IPA。
- La notion de diphtongue est un concept linguistique, utilisé en phonétique et en phonologie, qui évoque une forme spécifique de voyelle. Le mot vient du latin d'origine grecque « diphthongus » (de « diphthoggos », double son) et qui est apparu en français dès le Modèle:XIIIe siècle (sous la forme simplifiée « ditongue »). Une diphtongue est un phone (donc la réalisation d'un phonème, un son envisagé sous l'angle linguistique) dont le point d'articulation varie constamment pendant sa réalisation : c'est-à-dire que sur un diagramme phonétique des voyelles, elle sera représentée comme un vecteur. Dans certaines langues, dont l'anglais, on peut trouver également des triphtongues dont la qualité varie deux fois, qui pourraient être représentées comme des lignes brisées. Comme en réalité, l'analyse phonétique montre que tout son produit par le système articulatoire varie, ne serait-ce qu'au début et à la fin de son articulation, il n'y a pas forcément de ligne absolument tranchée entre une vraie monophtongue et une vraie diphtongue mais on peut bien distinguer en général des voyelles typiquement stables (monophtongues) et d'autres plus typiquement variables (di ou triphtongues).
|
| rdfs:comment
|
- Ein Diphthong ist ein Doppellaut aus zwei verschiedenen Vokalen, auch Zwielaut oder Zweilaut. Die bekanntesten Schreibungen von Diphthongen im Deutschen sind „ei“, „au“, „äu“ und „eu“; seltener sind „ai“ oder „ui“. Diphthonge kommen auch in vielen anderen Sprachen vor.
- 二重母音（にじゅうぼいん）とは、調音の開始時と終了時で音質を異にする母音のことをいう。調音している間に調音器官の位置が変化することによって生じる。始まりの音質と終わりの音質を比べれば確かに違うが、調音器官がなめらかに移動することによって、聴覚的に1つの母音として認識される。二重母音は、始まりの音質のほうが聞こえ度の高いものを下降二重母音といい、終わりの音色のほうが聞こえ度の高い上昇二重母音と区別される。また上昇二重母音が途中で調音器官の移動方向を変えて下降することによって三重母音となることがある。 逆に調音器官の移動が急激に変化し、2つの母音として認識されるものは母音接続（連母音・ヒアートゥス）と呼ばれて区別される。 国際音声字母では始まりの音色を表す母音字母と終わりの音色を表す母音字母を並べて書き、聞こえ度の低い字母のほうに音節副音を示す記号 Template:IPA をつけて表す。例えば、下降二重母音では英語の Template:Lang Template:IPA、上昇では中国語の Template:Lang Template:IPA などがある。 一方、母音接続の場合は、二つの字母の途中に音節境界を表す記号 Template:IPA を入れて表す。例えば、フランス語の Template:Lang Template:IPA。日本語の姪 Template:IPA など。 日本語では通常の会話においてアイ、アウ、アエ、ウイ、オイなどが二重母音として現れやすい。しかし、ゆっくり丁寧に発音されると母音接続となり、日本語話者の意識では2つの母音として扱われる。
- En diftong (fra gresk δίφθογγος; «diphthongos»; «med to lyder/toner») eller tvelyd er to vokaler uttalt etter hverandre i samme stavelse. Norske eksempler på diftonger er ei, au, øy, ai og oi. Merk at diftonger må uttales i samme stavelse. «Ei» er således en diftong i ordet «stein», men ikke i «protein».
- En diftong är en vokal som inrymmer två olika klangfärger. Diftonger förekommer i många germanska språk, till exempel engelska (house) och tyska (Haus). En diftong som är mer framträdande i sin initiala fas kallas fallande; en diftong som är mer framträdande i sin slutfas (ex. spanskans bueno) kallas stigande.
- 雙元音(diphthong)是一種複元音(compound vowel)，又稱雙母音或二合複元音，在语音学中，指联合的两个元音，它们作为一个整体出现。之间有平滑的过渡，也就是說，雙元音中的發音牽涉到兩種不同的舌位，並且從其中一種舌位滑動到另一舌位。在国际音标 (IPA) 中，单元音用一个字母表示，如Template:IPA。双元音用两个字母表示，如Template:IPA，響度較低的字母可以加上 Template:IPA 符號以表示它是雙元音的一部份，例如 Template:IPA。
- A diphthong, also known as a gliding vowel, refers to two adjacent vowel sounds occurring within the same syllable. Technically, a diphthong is a vowel with two different targets: That is, the tongue moves during the pronunciation of the vowel. In most dialects of English, the words eye, hay, boy, low, and cow contain diphthongs. Diphthongs contrast with monophthongs, where the tongue doesn't move and only one vowel sound is heard in a syllable.
- Un diptongo es la unión de dos vocales en una misma sílaba, siendo al menos una de ellas débil, sin importar el orden. Ejemplos de diptongos: aire, auto, pierna. Un hiato es lo opuesto. Es la pronunciación separada de dos vocales, perteneciendo cada vocal a una sílaba distinta. Se dice en español que dos vocales abiertas o medias contiguas forman hiatos. Sin embargo, es más común que actúen como diptongos en el español oral. Ejemplos de hiatos: tío, púa.
- Diftongi eli pariääntiö tai kaksoisääntiö on kahden samaan tavuun kuuluvan vokaalin yhtymä tai foneettisesti tarkasteltuna oikeammin pitkä vokaali, jonka laatu äännettäessä muuttuu siten, että loppuosa on erilainen kuin alkuosa. Joissakin kielissä, kuten pohjoissaamessa, voi esiintyä myös lyhyitä diftongeja.
- In fonetica, un dittongo (greco δίφθογγος, "díphthongos", "con due suoni") è una combinazione di due vocoidi costituito da un rapido spostamento da un vocoide a un altro, spesso interpretato da chi ascolta come una vocale unica, cioè un singolo fonema vocalico. Mentre i vocoidi semplici o monottonghi sono descritti come foni statici, i dittonghi presuppongono uno spostamento della lingua.
- Een tweeklank of diftong is een klinker waarvan de kwaliteit gedurende de articulatie verandert. Men kan ook zeggen dat een diftong een combinatie is van twee opeenvolgende klinkers binnen een lettergreep. Van deze twee klinkers of is er één doorgaans een halfklinker - dat wil zeggen een klinkerachtige klank die ook eigenschappen van een medeklinker heeft, met name j-, of een sjwa. De andere is een volle klinker.
- Dyftong, dwugłoska – pojedyncza samogłoska (na ogół długa) o zmiennym przebiegu artykulacji, co sprawia, że ucho ludzkie słyszy dwa dźwięki, mimo że są one zespolone niejako w jeden i mają właściwości pojedynczej samogłoski. Najczęściej występują dyftongi /aɪ/, /ɛɪ/, /ɔɪ/, /ʊɪ/, /aʊ/, /ɛʊ/. W języku polskim przykładami występowania dyftongów są wyrazy: maj = m/AI/, hydraulik = hydr/AU/lik, automat = /AU/tomat, Europa = /EU/ropa i wiele innych, pochodzących z greki i łaciny.
- Ditongo é o nome que se dá à combinação de um som vocálico com um som semivocálico emitidos num só esforço de voz. O ditongo diferencia-se do hiato pelo fato de este último ser constituído por duas vogais e ser pronunciado em sílabas diferentes. Quando a vogal antecede a semivogal denomina-se ditongo decrescente. Na língua portuguesa temos os seguintes ditongos decrescentes: leite /ˈlej. ti/ /ˈlɐj. tɨ/ cai /ˈkaj/ dói /ˈdɔj/ foi /ˈfoj/ cuidado /kuj. ˈda.
- Дифто́нг — звуки, артикуляция которых подразумевает переход от одного гласного и, например в английском 'воздушный змей', и . Очень редко встречаются равновесные дифтонги, например, в нивхском языке. Следует различать фонетические и фонологические дифтонги. Так, фонетически дифтонгами являются, например, звуковые комплексы в конце русских слов сильный, большой, но фонологически их следует анализировать как сочетания гласного с согласным /j/. В каждом случае анализ зависит от конкретного языка.
- La notion de diphtongue est un concept linguistique, utilisé en phonétique et en phonologie, qui évoque une forme spécifique de voyelle. Le mot vient du latin d'origine grecque « diphthongus » (de « diphthoggos », double son) et qui est apparu en français dès le Modèle:XIIIe siècle (sous la forme simplifiée « ditongue »).
|
