| dbpprop:abstract
|
- In phonetics, a diphthong, pronounced /ˈdɪf. θɒŋ/ or /ˈdɪp. θɒŋ/, (also gliding vowel) (from Greek δίφθογγος, diphthongos, literally "two sounds" or "two tones") is a contour vowel—that is, a unitary vowel that changes quality during its pronunciation, or "glides", with a smooth movement of the tongue from one articulation to another, as in the English words eye, boy, and cow. This contrasts with "pure" vowels, or monophthongs, where the tongue is held still, as in the English word papa. Diphthongs often form when separate vowels are run together in rapid speech. However, there are also unitary diphthongs, as in the English examples above, which are heard by listeners as single-vowel sounds. In the, pure vowels are transcribed with one letter, as in English sun [sʌn]. Diphthongs are transcribed with two letters, as in English sign [saɪ̯n] or sane [seɪ̯n]. The two vowel symbols are chosen to represent the beginning and ending positions of the tongue, though this can be only approximate. The diacritic < ̯> is placed under the less prominent component to show that it is part of a diphthong rather than a separate vowel, though it is sometimes omitted in languages such as English, where there is not likely to be any confusion. (represents two vowels in hiatus, found for example in Hawaiian and in the English word naïve, and does not represent the diphthong, for instance, in the Finnish word laiva, "ship").
- Ein Diphthong (von griechisch dis „zweimal“ und phthóngos „Laut“) ist ein Doppellaut aus zwei verschiedenen Vokalen, auch Zwielaut oder Zweilaut. Die bekanntesten Schreibungen von Diphthongen im Deutschen sind „ei“, „au“, „äu“ und „eu“; seltener sind „ai“ oder „ui“. Diphthonge kommen auch in vielen anderen Sprachen vor.
- Diftong és la unió de dues vocals que es pronuncien juntes en una mateixa síl·laba. Quan hi ha dues vocals en contacte que no formen diftong, es parla d'un hiatus o hiat. A la majoria de llengües per tenir diftong una de les dues vocals ha de ser feble (i,u). Els diftongs es poden classificar segons les vocals que el formen, de tal manera que hi ha diftongs creixents (quan passa de vocal feble a forta) o decreixents; tancats (el segon element té un punt d'articulació més tancat que el primer) o oberts i curts o llargs, quan en aquella llengua existeix quantitat vocàlica. Les vocals que formen un diftong duren menys que quan apareixen separadament i es produeix un fenomen d'assimilació pel qual s'altera el seu timbre o sonoritat original.
- Dvojhláska (diftong) je typ hlásek s tónovou strukturou, kde dochází k plynulému spojení dvou vokalických pozic do jednoho slabičného jádra. Dvojhlásky jsou obvykle tvořeny jedním vokálem a jedním polovokálem (polosamohláskou - vyznačuje se nižší mírou sonority než samohláska), přičemž polovokál může být buď na první, nebo na druhé pozici . Často se liší názory lingvistů na to, zda považovat dvojhlásky za jednotné fonémy s dvojím artikulačním cílem, nebo je chápat jako spojení dvou fonémů. Hodnocení je obvykle závislé na fonologické funkci těchto hlásek v příslušném jazyce. České /ou/ je obvykle považováno za jediný foném, neboť jeho druhá část, neslabičné [ʊ̯], se v češtině samostatně nevyskytuje.
- Al encontrarse vocales juntas en una sola palabra, podemos estar frente a un caso de diptongo, hiato o triptongo. Un diptongo es la unión de 2 vocales en una misma sílaba, siendo al menos una de ellas débil, sin importar el orden. Ejemplo: aire, auto. Un hiato se produce al ocurrir juntas dos vocales fuertes, o cuando se junten una fuerte y una débil y la débil esté acentuada. Las vocales fuertes o abiertas son (a,e,o) y las vocales débiles o cerradas son, (i,u). Ejemplos: Ríos, ahora.
- Diftongi (suomeksi myös pariääntiö tai kaksoisääntiö) on kahden samaan tavuun kuuluvan vokaalin yhtymä. Äännettäessä se muuttaa väriään siten, että loppuosa on erilainen kuin alkuosa. Diftongi voi olla nouseva, jolloin jälkimmäinen vokaali toimii tavuytimenä (nucleus), tai laskeva, jolloin ensimmäinen vokaali on tavuydin. Diftongi voi myös olla suppeneva, jolloin jälkimmäinen vokaali on edeltävää suppeampi, tai väljenevä, jolloin jälkimmäinen vokaali on edeltävää väljempi. Diftongien määrä vaihtelee eri kielissä suuresti. Esimerkiksi unkarin kirjakielessä ei ole lainkaan diftongeja, saksassa niitä on kolme (au, ei/ai, eu/äu), pohjoissaamessa neljä (ea, ie, oa, uo), mutta virossa useita kymmeniä. Suomessa on 18 diftongia: ai, ei, oi, ui, yi, äi, öi, au, eu, iu, ou, äy, öy, uo, yö, iy, ey ja ie.
- La notion de diphtongue est un concept linguistique, utilisé en phonétique et en phonologie, qui évoque une forme spécifique de voyelle. Le mot vient du latin d'origine grecque « diphtongus » (de « diphtoggos », double son) et qui est apparu en français dès le XIII siècle (sous la forme simplifiée « ditongue »). Une diphtongue est un phone (donc la réalisation d'un phonème, un son envisagé sous l'angle linguistique) dont le point d'articulation varie constamment (glissement ou glide) pendant sa réalisation : c'est-à-dire que sur un diagramme phonétique des voyelles, elle sera représentée comme un vecteur. Dans certaines langues, dont l'anglais, on peut trouver également des triphtongues dont la qualité varie deux fois, qui pourraient être représentées comme des lignes brisées. Comme en réalité, l'analyse phonétique montre que tout son produit par le système articulatoire varie, ne serait-ce qu'au début et à la fin de son articulation, il n'y a pas forcément de ligne absolument tranchée entre une vraie monophtongue et une vraie diphtongue mais on peut bien distinguer en général des voyelles typiquement stables (monophtongues) et d'autres plus typiquement variables (di ou triphtongues).
- Kettőshangzónak, kettős magánhangzónak vagy diftongusnak nevezzük két magánhangzó elemeire bonthatatlan, egy szótagban kiejtett kapcsolatát. A kiejtés szempontjából megkülönböztetünk valódi kettőshangzókat, illetve írásban egy hangot jelölő magánhangzó-kapcsolatokat. A kettőshangzók elemeire írásban sem bonthatók. A kettőshangzó ellentétje a hangrés (hiátus), vagyis amikor két egymás melletti magánhangzó két különböző szótaghoz tartozik.
- In fonetica, un dittongo (greco δίφθογγος, "díphthongos", "con due suoni") è una combinazione di due vocoidi costituito da un rapido spostamento da un vocoide a un altro, spesso interpretato da chi ascolta come una vocale unica, cioè un singolo fonema vocalico. Mentre i vocoidi semplici o monottonghi sono descritti come foni statici, i dittonghi presuppongono uno spostamento della lingua. I monottonghi sono rappresentati in IPA da un simbolo unico per esempio le due a dell'italiano pasta [ˈpasta]. Un dittongo può essere considerato una vocale lunga la cui articolazione non è stabile ma dinamica: per esempio, in inglese grass [ˈgɹɑːs] ha un suono stabile e prolungato, invece same [ˈseɪm] ha un suono modulato: questo viene considerato un dittongo e trascritto con due simboli, il primo dei quali rappresenta la posizione di partenza del dorso della lingua e il secondo quella d'arrivo. Non tutti i fonetisti sono d'accordo su quale sia la posizione di partenza e d'arrivo di un dittongo. Per esempio John Wells usa i simboli [ɔɪ] per il dittongo dell'inglese boy mentre Luciano Canepari usa invece i simboli [ɔɘ], che considera più vicini alla realtà fonetica.
- 二重母音（にじゅうぼいん）とは、調音の開始時と終了時で音質を異にする母音のことをいう。調音している間に調音器官の位置が変化することによって生じる。始まりの音質と終わりの音質を比べれば確かに違うが、調音器官がなめらかに移動することによって、聴覚的に1つの母音として認識される。二重母音は、始まりの音質のほうが聞こえ度の高いものを下降二重母音といい、終わりの音色のほうが聞こえ度の高い上昇二重母音と区別される。また上昇二重母音が途中で調音器官の移動方向を変えて下降することによって三重母音となることがある。 逆に調音器官の移動が急激に変化し、2つの母音として認識されるものは母音接続（連母音）と呼ばれて区別される。 国際音声字母では始まりの音色を表す母音字母と終わりの音色を表す母音字母を並べて書き、聞こえ度の低い字母のほうに音節副音を示す記号[ ̯]をつけて表す。例えば、下降二重母音では英語のcake[keɪ̯k]、上昇では中国語の花[xu̯a]などがある。 一方、母音接続の場合は、二つの字母の途中に音節境界を表す記号[. ]を入れて表す。例えば、フランス語のpays[pe. i]。日本語の姪[me. i]など。 日本語では通常の会話においてアイ、アウ、アエ、ウイ、オイなどが二重母音として現れやすい。しかし、ゆっくり丁寧に発音されると母音接続となり、日本語話者の意識では2つの母音として扱われる。
- Een tweeklank of diftong is een klinker waarvan de kwaliteit gedurende de articulatie verandert. Men kan ook zeggen dat een diftong een combinatie is van twee opeenvolgende klinkers binnen een lettergreep. Van deze twee klinkers of is er één doorgaans een halfklinker - dat wil zeggen een klinkerachtige klank die ook eigenschappen van een medeklinker heeft, met name j-, of een sjwa. De andere is een volle klinker. Tweeklanken of diftongen staan in tegenstelling tot enkelvoudige klinkers of monoftongen. De overgang van een monoftong naar een diftong wordt diftongering genoemd. Een uit drie fonemische posities gevormd foneem wordt een triftong genoemd. Tweeklanken vallen in twee typen uiteen, uitgaande van de klemtoon binnen de combinatie. Ligt de klemtoon op het eerste element, dan is er sprake van een dalende of neergaande tweeklank. De eerste plaats wordt bij zulke tweeklanken ingenomen door de volle klinker. De drie tweeklanken van het Standaardnederlands zijn alle drie dalende tweeklanken. Ze worden doorgaans gespeld als au/ou, ij en ui*. Het tweede element is in deze tweeklanken een halfklinker (j- en w-achtige klanken). Omgekeerd is er sprake van een stijgende of opgaande tweeklank als het tweede element de nadruk heeft en een volle klinker is. Het hedendaagse Standaardnederlands is relatief arm aan tweeklanken: drie tweeklanken worden in het overgrote deel van het taalgebied gerealiseerd. Regionaal komen er meer voor. Er zijn ook talen zonder tweeklanken en talen met meer dan tien tweeklanken, zoals het Spaans, het Fries en het Fins. .
- En diftong (fra gresk δίφθογγος; «diphthongos»; «med to lyder/toner») eller tvelyd er to vokaler uttalt etter hverandre i samme stavelse. Norske eksempler på diftonger er ei, au, øy, ai og oi. Merk at diftonger må uttales i samme stavelse. «Ei» er således en diftong i ordet «stein», men ikke i «protein».
- Dyftong, dwugłoska (gr. δίφθογγος diphthongos – "dwubrzmiący") – pojedyncza samogłoska (na ogół długa) o zmiennym przebiegu artykulacji, co sprawia, że ucho ludzkie słyszy dwa dźwięki, mimo że są one zespolone niejako w jeden i mają właściwości pojedynczej samogłoski. Najczęściej występują dyftongi /AI/, /EI/, /OI/, /UI/, /AU/, /EU/. W języku polskim przykładami występowania dyftongów są wyrazy: maj = m/AI/, hydraulik = hydr/AU/lik, automat = /AU/tomat, Europa = /EU/ropa i wiele innych, pochodzących z greki i łaciny. Dyftong /AI/ występuje np. w niemieckim wyrazie leider (wym. lajder), gdzie jest oznaczony dwiema literami ei; dyftong /EI/ słychać w angielskim gray itd. Dwugłoski stanowiąc połączenie dwóch dźwięków samogłoskowych są z natury rzeczy niestabilne i zdradzają tendencje do przekształcania się w pojedyncze samogłoski. Proces taki nazywa się monoftongizacją. Dwugłoski mogą jednak również powstawać z monoftongów w wyniku dyftongizacji. Wyróżnia się dyftongi wstępujące, w których pierwsza samogłoska jest niezgłoskotwórcza i dyftongi zstępujące. Oprócz dyftongów mogą istnieć tryftongi, czyli grupy trzech samogłosek wymawianych jak jedna.
- Ditongo é o nome que se dá à combinação de um som vocálico com um som semivocálico emitidos num só esforço de voz. O ditongo diferencia-se do hiato pelo fato de este último ser constituído por duas vogais e ser pronunciado em sílabas diferentes. Quando a vogal antecede a semivogal denomina-se ditongo decrescente. Na língua portuguesa temos os seguintes ditongos decrescentes: leite /ˈlej. ti/ /ˈlɐj. tɨ/ cai /ˈkaj/ dói /ˈdɔj/ foi /ˈfoj/ cuidado /kuj. ˈda. du/ viu /ˈviw/ meu /ˈmew/ céu /ˈsɛw/ mau /ˈmaw/ sou /ˈsow/ Em muitos dialetos brasileiros, devido à vocalização do fonema /l/ em fim de sílaba, também são considerados ditongos decrescentes os deguintes casos: funil /fu. ˈniw/ feltro /few. tɾu/ mel /ˈmɛw/ mal /ˈmaw/ Sol /ˈsɔw/ soldado /sow. ˈda. du/ azul /aˈzuw/ Os ditongos podem ser denominados ditongos nasais, se a vogal que contiverem for uma vogal nasal: quem /ˈkẽj/ (PB) /ˈkɐ̃j/ (PE) mãe /ˈmɐ̃j/ põe /ˈpõj/ não /ˈnɐ̃w/ Quando a semivogal antecede a vogal denomina-se ditongo crescente. Segundo as convenções da língua portuguesa apenas são considerados ditongos estáveis os ditongos cujo primeiro elemento é a semivogal /w/, e quando estão precedidos dos sons /k/ ou /ɡ/. Ex. : aguardar /aɡwaʀˈdaʀ/ (PB) /ɐɡwɐɾˈdaɾ/ (PE) cuíca /ˈkwika/ (PB) /ˈkwikɐ/ (PE)cu. í. ca é um hiato igual /iˈɡwaw/ (PB) /iˈɡwal/ quase /ˈkwazi/ (PB) /ˈkwazɨ/ (PE) Os outros casos que na escrita costumam estar representados por «i» + vogal ou «u» mais vogal (ou, no português europeu, «e» + vogal ou «o» + vogal), costumam ser considerados como hiatos.
- În fonetică, diftongul este o succesiune de două sunete vocalice alăturate articulate în aceeaşi silabă, din care una este o vocală şi cealaltă este o semivocală. O succesiune de trei sunete vocalice în aceeaşi silabă se numeşte triftong. În cazul în care două vocale învecinate fac parte din silabe diferite ele nu formează un diftong ci un hiat. Diftongii sunt clasificaţi după poziţia vocalei în diftongi descendenţi (dacă vocala este la începutul diftongului) şi ascendenţi (dacă este la urmă).
- Дифто́нг — звуки, артикуляция которых подразумевает переход от одного гласного и, например в английском 'воздушный змей', и . Очень редко встречаются равновесные дифтонги, например, в нивхском языке. Следует различать фонетические и фонологические дифтонги. Так, фонетически дифтонгами являются, например, звуковые комплексы в конце русских слов сильный, большой, но фонологически их следует анализировать как сочетания гласного с согласным /j/. В каждом случае анализ зависит от конкретного языка. На письме часто обозначаются диграфами — устойчивыми сочетаниями двух букв, читаемыми одинаково практически во всех случаях. При этом произношение букв не совпадает с их чтением согласно алфавиту. Примеры: В немецком языке есть дифтонг -eu-. Согласно алфавиту, «е» обозначает звук «э», а «u» обозначает звук «у», но дифтонг произносится как «ой»: Euro (Евро)- произносится как [`ойро]. Дифтонги присутствуют почти во всех языках.
- En diftong är en vokal som inrymmer två olika klangfärger. Diftonger förekommer i många germanska språk, till exempel engelska (house) och tyska (Haus). En diftong som är mer framträdande i sin initiala fas kallas fallande (ex. tyskans wein); en diftong som är mer framträdande i sin slutfas (ex. spanskans bueno) kallas stigande.
- Дифто́нг або двоголосний (від грец. δίφθογγος — двоголосний) — у фонетиці складний голосний звук, що складається з двох елементів, які утворюють один склад, що забезпечує фонетичну цілісність дифтонга. Зазвичай дифтонги мають більшу довготу, ніж монофтонги. Властивістю дифтонга є його нероздільність на дві фонеми. Дифтонги існують у словацькій, німецькій, англійській, італійській, французькій, іспанській, китайській та багатьох інших мовах, а також у деяких діалектах української мови. Найчастіше в дифтонгах один елемент є вершиною складу, а інший лише його супроводжує. У залежності від положення вершини складу, розрізняють дифтонги низхідні, в яких склад утворюється першим елементом (напр. нім. Leid, англ. house), та висхідні, в яких склад утворюється другим елементом (напр. ісп. fuego, словац. riad).
- 雙元音是一種複元音(compound vowel)，又稱雙母音或二合複元音，在语音学中，指联合的两个元音，它们作为一个整体出现。之间有平滑的过渡，也就是說，雙元音中的發音牽涉到兩種不同的舌位，並且從其中一種舌位滑動到另一舌位。在国际音标 (IPA) 中，单元音用一个字母表示，如 [ʌ]。双元音用两个字母表示，如 [aɪ]，響度較低的字母可以加上 < ̯> 符號以表示它是雙元音的一部份，例如 [aɪ̯]。
|
| rdfs:comment
|
- In phonetics, a diphthong, pronounced /ˈdɪf. θɒŋ/ or /ˈdɪp. θɒŋ/, (also gliding vowel) (from Greek δίφθογγος, diphthongos, literally "two sounds" or "two tones") is a contour vowel—that is, a unitary vowel that changes quality during its pronunciation, or "glides", with a smooth movement of the tongue from one articulation to another, as in the English words eye, boy, and cow.
- Ein Diphthong (von griechisch dis „zweimal“ und phthóngos „Laut“) ist ein Doppellaut aus zwei verschiedenen Vokalen, auch Zwielaut oder Zweilaut. Die bekanntesten Schreibungen von Diphthongen im Deutschen sind „ei“, „au“, „äu“ und „eu“; seltener sind „ai“ oder „ui“. Diphthonge kommen auch in vielen anderen Sprachen vor.
- Diftong és la unió de dues vocals que es pronuncien juntes en una mateixa síl·laba. Quan hi ha dues vocals en contacte que no formen diftong, es parla d'un hiatus o hiat. A la majoria de llengües per tenir diftong una de les dues vocals ha de ser feble (i,u).
- Dvojhláska (diftong) je typ hlásek s tónovou strukturou, kde dochází k plynulému spojení dvou vokalických pozic do jednoho slabičného jádra. Dvojhlásky jsou obvykle tvořeny jedním vokálem a jedním polovokálem (polosamohláskou - vyznačuje se nižší mírou sonority než samohláska), přičemž polovokál může být buď na první, nebo na druhé pozici .
- Al encontrarse vocales juntas en una sola palabra, podemos estar frente a un caso de diptongo, hiato o triptongo. Un diptongo es la unión de 2 vocales en una misma sílaba, siendo al menos una de ellas débil, sin importar el orden. Ejemplo: aire, auto. Un hiato se produce al ocurrir juntas dos vocales fuertes, o cuando se junten una fuerte y una débil y la débil esté acentuada. Las vocales fuertes o abiertas son (a,e,o) y las vocales débiles o cerradas son, (i,u). Ejemplos: Ríos, ahora.
- Diftongi (suomeksi myös pariääntiö tai kaksoisääntiö) on kahden samaan tavuun kuuluvan vokaalin yhtymä. Äännettäessä se muuttaa väriään siten, että loppuosa on erilainen kuin alkuosa. Diftongi voi olla nouseva, jolloin jälkimmäinen vokaali toimii tavuytimenä (nucleus), tai laskeva, jolloin ensimmäinen vokaali on tavuydin.
- La notion de diphtongue est un concept linguistique, utilisé en phonétique et en phonologie, qui évoque une forme spécifique de voyelle. Le mot vient du latin d'origine grecque « diphtongus » (de « diphtoggos », double son) et qui est apparu en français dès le XIII siècle (sous la forme simplifiée « ditongue »).
- Kettőshangzónak, kettős magánhangzónak vagy diftongusnak nevezzük két magánhangzó elemeire bonthatatlan, egy szótagban kiejtett kapcsolatát. A kiejtés szempontjából megkülönböztetünk valódi kettőshangzókat, illetve írásban egy hangot jelölő magánhangzó-kapcsolatokat. A kettőshangzók elemeire írásban sem bonthatók. A kettőshangzó ellentétje a hangrés (hiátus), vagyis amikor két egymás melletti magánhangzó két különböző szótaghoz tartozik.
- In fonetica, un dittongo (greco δίφθογγος, "díphthongos", "con due suoni") è una combinazione di due vocoidi costituito da un rapido spostamento da un vocoide a un altro, spesso interpretato da chi ascolta come una vocale unica, cioè un singolo fonema vocalico. Mentre i vocoidi semplici o monottonghi sono descritti come foni statici, i dittonghi presuppongono uno spostamento della lingua.
- Een tweeklank of diftong is een klinker waarvan de kwaliteit gedurende de articulatie verandert. Men kan ook zeggen dat een diftong een combinatie is van twee opeenvolgende klinkers binnen een lettergreep. Van deze twee klinkers of is er één doorgaans een halfklinker - dat wil zeggen een klinkerachtige klank die ook eigenschappen van een medeklinker heeft, met name j-, of een sjwa. De andere is een volle klinker.
- En diftong (fra gresk δίφθογγος; «diphthongos»; «med to lyder/toner») eller tvelyd er to vokaler uttalt etter hverandre i samme stavelse. Norske eksempler på diftonger er ei, au, øy, ai og oi. Merk at diftonger må uttales i samme stavelse. «Ei» er således en diftong i ordet «stein», men ikke i «protein».
- Dyftong, dwugłoska (gr. δίφθογγος diphthongos – "dwubrzmiący") – pojedyncza samogłoska (na ogół długa) o zmiennym przebiegu artykulacji, co sprawia, że ucho ludzkie słyszy dwa dźwięki, mimo że są one zespolone niejako w jeden i mają właściwości pojedynczej samogłoski. Najczęściej występują dyftongi /AI/, /EI/, /OI/, /UI/, /AU/, /EU/.
- Ditongo é o nome que se dá à combinação de um som vocálico com um som semivocálico emitidos num só esforço de voz. O ditongo diferencia-se do hiato pelo fato de este último ser constituído por duas vogais e ser pronunciado em sílabas diferentes. Quando a vogal antecede a semivogal denomina-se ditongo decrescente. Na língua portuguesa temos os seguintes ditongos decrescentes: leite /ˈlej. ti/ /ˈlɐj. tɨ/ cai /ˈkaj/ dói /ˈdɔj/ foi /ˈfoj/ cuidado /kuj. ˈda.
- În fonetică, diftongul este o succesiune de două sunete vocalice alăturate articulate în aceeaşi silabă, din care una este o vocală şi cealaltă este o semivocală. O succesiune de trei sunete vocalice în aceeaşi silabă se numeşte triftong. În cazul în care două vocale învecinate fac parte din silabe diferite ele nu formează un diftong ci un hiat.
- Дифто́нг — звуки, артикуляция которых подразумевает переход от одного гласного и, например в английском 'воздушный змей', и . Очень редко встречаются равновесные дифтонги, например, в нивхском языке. Следует различать фонетические и фонологические дифтонги.
- En diftong är en vokal som inrymmer två olika klangfärger. Diftonger förekommer i många germanska språk, till exempel engelska (house) och tyska (Haus). En diftong som är mer framträdande i sin initiala fas kallas fallande (ex. tyskans wein); en diftong som är mer framträdande i sin slutfas (ex. spanskans bueno) kallas stigande.
- Дифто́нг або двоголосний (від грец. δίφθογγος — двоголосний) — у фонетиці складний голосний звук, що складається з двох елементів, які утворюють один склад, що забезпечує фонетичну цілісність дифтонга. Зазвичай дифтонги мають більшу довготу, ніж монофтонги.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
