| dbpprop:abstract
|
- Diffusion of responsibility is a social phenomenon which tends to occur in groups of people above a certain critical size when responsibility is not explicitly assigned. This phenomenon rarely ever occurs in small groups. In tests, groups of three or fewer, everyone in the group took action as opposed to groups of over ten where in almost every test, no one took action. This mindset can be seen in the phrase "No one raindrop thinks it caused the flood". Knowing this, it is always important to respond to emergencies such as a car accident in the light of the mindset, "Well there's so many people driving past this, surely someone has called 911. " Diffusion of responsibility can manifest itself: in a group of people who, through action or inaction, allow events to occur which they would never allow if they were alone. Examples include groupthink and the bystander effect. in a group of people working on a task that loses motivation because people feel less responsible and hide their lack of effort in the group. in hierarchical organizations, such as when underlings claim that they were just following orders and supervisors claim that they were just issuing directives and not doing the deeds.
- Verantwortungsdiffusion bezeichnet das Phänomen, dass eine Aufgabe, die offensichtlich zu tun ist, trotz genügender Anzahl und Aufmerksamkeit dafür geeigneter Stellen oder Personen nicht angenommen oder ausgeführt wird. Der Begriff korrespondiert mit dem der Verantwortung und wird wissenschaftlich in der Psychologie, Pädagogik sowie Organisationssoziologie verwendet. In der Verhaltensforschung wurde etwa das Verhalten von Zuschauern bei einer Straftat untersucht und festgestellt, dass alleine die Anwesenheit mehrerer Zuschauer die Wahrscheinlichkeit von Hilfeleistungen erheblich senken kann. Bei der Untersuchung der Aufgabenverteilung in Organisationen stößt die Soziologie immer wieder auf das Phänomen, dass Tätigkeiten, die von Mitarbeitern durchaus als notwendig eingestuft werden, dennoch nicht ausgeführt werden. Als Erklärung wird etwa genannt, dass die Verbindung zwischen der eigenen organisatorischen Rolle und dem Charakter der Aufgabe für die in Frage kommenden Akteure ungeklärt ist. Bei der Entstehung von Verantwortungsdiffusion kann auch eine übergeordnete Instanz ursächlich sein: Sie kann etwa durch fehlende oder unklare Zuordnung von Verantwortung oder auch durch gezielte Zuordnung gleicher Aufgaben an mehrere miteinander konkurrierende Stellen bedingt sein.
- La difusión de la responsabilidad es un fenómeno social que tiende a ocurrir en grupos de personas superiores a un cierto tamaño crítico cuando la responsabilidad no se asigna de forma explícita. La difusión de la responsabilidad puede manifestarse de dos maneras: En un grupo de pares que, por acción o inacción, dejan suceder hechos que nunca permitirían si estuviesen solos (se suele llamar a la acción "mentalidad de masa" y a la inacción efecto espectador. En una organización jerárquica, donde, por ejemplo, los eslabones inferiores afirman que sólo seguían órdenes, mientras los supervisores afirman que sólo emitían órdenes, sin hacer realmente nada per se. Esta óptica es ilustrada por el refrán inglés "Ninguna gota de lluvia cree haber causado el diluvio".
- Rozproszenie odpowiedzialności, nazywane także dyfuzją odpowiedzialności (w literaturze przedmiotu pojawia się także nazwa efekt widza lub efekt obojętnego przechodnia) to zjawisko związane z konformizmem. Polega na obniżaniu się prawdopodobieństwa zareagowania świadków kryzysowego zdarzenia wraz ze zwiększaniem się ilości świadków tego zdarzenia. Rachunek arytmetyczny sugeruje, że im więcej jest świadków kryzysowego zdarzenia (np. wypadku samochodowego), tym większe jest prawdopodobieństwo, że któraś z tych osób podejmie jakieś działanie. Badania eksperymentalne i obserwacje pokazują jednak, że wraz ze zwiększaniem się ilości świadków prawdopodobieństwo reakcji spada. Zjawisko to nazwano rozproszeniem odpowiedzialności. Przykład: Na zatłoczonym peronie nagle pewien człowiek traci przytomność. Jest bardzo prawdopodobne, że przechodnie będą "obojętnie" przechodzić obok leżącego i nie udzielą mu pomocy. Prawdopodobieństwo udzielenia pomocy i wezwania np. pogotowia czy policji jest znacznie większe (niemal trzykrotnie), jeśli utratę przytomności widział tylko jeden obserwator. Fakt ten komentowany jest przez media zwykle jako objaw znieczulicy społecznej. Psychologia oferuje jednak inne wyjaśnienia: Jeśli pojawia się zdarzenie, które oceniane jest przez świadków jako wymagające jakiegoś działania, to przy większej ilości świadków owa odczuwana konieczność rozkłada się na wiele osób, co jest przyjmowane przez konkretne osoby jako mniejsza osobista odpowiedzialność za podjęcie działania . Przebywanie konkretnego człowieka w grupie osób sprawia, że czuje się on bardziej anonimowy, w związku z czym jego działania są dostosowane raczej do wymogów grupy i sterowane zewnętrznie niż do osobistych standardów i norm, które uważa się za słuszne. Sytuacja kryzysowa jest często sytuacją niejasną, to znaczy taką w której nie wiadomo do końca co się dzieje i co należy zrobić Zaś w warunkach niedostatecznej ilości obiektywnych (fizycznych) danych człowiek zaczyna obserwować działania innych ludzi i traktować je jako rzetelne wskazówki, informujące o tym jak należy się zachować. Dlatego gdy wielu obserwatorów przygląda się nieoczekiwanemu i niejasnemu zdarzeniu, zadają sobie pytanie: "Co się u licha dzieje?" a ponieważ nie wiedzą, to nie reagują, tylko obserwują "kątem oka" działania innych. Inni jednak również nie wiedzą jak zareagować, w związku z czym wszyscy dochodzą do wniosku: "skoro nikt nic nie robi, to znaczy, że nie należy nic robić". Jest to klasyczny objaw konformizmu.. W sytuacji rozproszenia odpowiedzialności pojawia się często uczucie i przekonanie o tym, że jest się osobą anonimową pośród innych ludzi. Co sprzyja niemoralnemu postępowaniu. Badania nad efektem rozproszonej odpowiedzialności prowadzili między innymi dwaj amerykańscy psychologowie społeczni, John Darley i Bibb Latane, którzy uważali, że jednym z warunków, który decyduje o tym, czy świadek zareaguje jest to, czy przyjmie osobistą odpowiedzialność za to działanie. Obecność drugiego (i kolejnego) świadka znacznie zmniejsza szanse, że zostanie podjęta taka odpowiedzialność, lecz wyjątkiem jest tu pełnienie przez daną osobę odpowiedniej roli społecznej - np. bycie liderem grupy, która obserwuje zdarzenie lub np. lekarzem. Podjęcie działania przez takie osoby jest bardzo prawdopodobne. Zobacz też: myślenie grupowe, konformizm, wpływ mniejszości, Kitty Genovese.
- 责任分散（Diffusion of responsibility）是一种社会现象，指发生在超过某一临界规模的人群中，没有明确的责任分配的趋向。这种心态可见于短语“没有人认为雨滴会造成水灾。” 责任分散可以体现为： 在人群中，通过采取行动或不采取行动，使事件发生，而在他们单独时绝不会允许发生。例子包括团体迷思（groupthink）和旁观者效应（bystander effect）。 一组人完成工作任务时，失去动力，因为人们责任感降低，而且在群体中掩盖了他们的缺乏努力（社会惰化）。 在分层组织中，下属称他们只是执行命令，而上司称，他们只是发出指令，并没有做那些事。
|
| rdfs:comment
|
- Diffusion of responsibility is a social phenomenon which tends to occur in groups of people above a certain critical size when responsibility is not explicitly assigned. This phenomenon rarely ever occurs in small groups. In tests, groups of three or fewer, everyone in the group took action as opposed to groups of over ten where in almost every test, no one took action. This mindset can be seen in the phrase "No one raindrop thinks it caused the flood".
- Verantwortungsdiffusion bezeichnet das Phänomen, dass eine Aufgabe, die offensichtlich zu tun ist, trotz genügender Anzahl und Aufmerksamkeit dafür geeigneter Stellen oder Personen nicht angenommen oder ausgeführt wird. Der Begriff korrespondiert mit dem der Verantwortung und wird wissenschaftlich in der Psychologie, Pädagogik sowie Organisationssoziologie verwendet.
- La difusión de la responsabilidad es un fenómeno social que tiende a ocurrir en grupos de personas superiores a un cierto tamaño crítico cuando la responsabilidad no se asigna de forma explícita. La difusión de la responsabilidad puede manifestarse de dos maneras: En un grupo de pares que, por acción o inacción, dejan suceder hechos que nunca permitirían si estuviesen solos (se suele llamar a la acción "mentalidad de masa" y a la inacción efecto espectador.
- Rozproszenie odpowiedzialności, nazywane także dyfuzją odpowiedzialności (w literaturze przedmiotu pojawia się także nazwa efekt widza lub efekt obojętnego przechodnia) to zjawisko związane z konformizmem. Polega na obniżaniu się prawdopodobieństwa zareagowania świadków kryzysowego zdarzenia wraz ze zwiększaniem się ilości świadków tego zdarzenia. Rachunek arytmetyczny sugeruje, że im więcej jest świadków kryzysowego zdarzenia (np.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
