Dies Irae (Day of Wrath) is a famous thirteenth century Latin hymn thought to be written by Thomas of Celano. It is a medieval Latin poem, differing from classical Latin by its accentual (non-quantitative) stress and its rhymed lines. The meter is trochaic. The poem describes the day of judgment, the last trumpet summoning souls before the throne of God, where the saved will be delivered and the unsaved cast into eternal flames.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Dies Irae (Day of Wrath) is a famous thirteenth century Latin hymn thought to be written by Thomas of Celano. It is a medieval Latin poem, differing from classical Latin by its accentual (non-quantitative) stress and its rhymed lines. The meter is trochaic. The poem describes the day of judgment, the last trumpet summoning souls before the throne of God, where the saved will be delivered and the unsaved cast into eternal flames. The hymn is best known from its use as a sequence in the Roman Catholic Requiem Mass. It was removed from the Catholic liturgy in the liturgical reform of -0, but can still be heard when the older form of the Mass is used. An English version of it is found in various missals used in the Anglican Communion.
  • Dies irae (lat. „Tag des Zorns“, häufig auch in der mittellateinischen Form Dies ire) ist der Anfang eines mittelalterlichen Hymnus vom Jüngsten Gericht, der bis 1970 in der römischen Liturgie als Sequenz der Totenmesse gesungen wurde. Er fand ab dem 14. Jahrhundert Eingang in das Requiem, und wurde durch das Konzil von Trient (1545–1563) als fester Bestandteil der Totenmesse bestätigt. Heute kann er - bei Gebrauch älterer Stundenbücher - in der letzten Woche des Liturgischen Jahres und an Allerseelen „ad libitum“ im Stundengebet gesungen werden. Als Autor wird traditionell Thomas von Celano (* um 1190; † um 1260) angesehen, ein Freund und Biograph von Franz von Assisi; diese Zuschreibung ist allerdings umstritten. Der Hymnus weist ein alternierendes akzentuierendes Versmaß auf.
  • Dies Irae je slavný latinský hymnus ze třináctého století, jeho autorem byl italský františkán Tommaso da Celano. Soudí se, že jde o nejlepší báseň, napsanou ve středověké latině (středověká latina se liší od klasické latiny). Báseň je psaná v rýmovaných verších sylabotónickým trochejským veršem o čtyřech stopách (oproti klasickému časoměrnému verši většiny latinské literatury). Báseň popisuje den posledního soudu, troubení, které svolává duše před Boží trůn, kde budou zachráněni nebo uvrženi do věčného ohně. Až do revize římskokatolického misálu v roce 1970 byla užívána jako sekvence při římskokatolickém rekviem.
  • Dies Irae ("Día de la ira") es un famoso himno latino del siglo XIII atribuido al franciscano Tomás de Celano (1200-1260), amigo y biógrafo de San Francisco de Asís. También se han considerado como posibles autores al Papa Gregorio Magno, San Bernardo de Claraval o los monjes dominicos Umbertus y Frangipani. Suele considerarse el mejor poema en latín medieval, y difiere del latín clásico tanto por su acentuación (no cuantitativa) como por sus líneas en rima. El metro es trocaico. El poema describe el día del juicio, con la última trompeta llamando a los muertos ante el trono divino, donde los elegidos se salvarán y los condenados serán arrojados a las llamas eternas. Este himno se usó como secuencia en la Misa de Réquiem católico-romana hasta la revisión del Misal Romano de 1970.
  • Dies irae oli katolisen kirkon sielunmessun eli Requiemin Sequentia-jakson tunnetumpi nimitys, jonka on luultavasti kirjoittanut Tuomas Celanolainen. Teksti poistettiin requiemin kaavasta katolisen kirkon vuoden 1970 liturgisessa uudistuksessa ja sitä käytetään enää hetkipalveluksissa katolisen kirkkovuoden viimeisellä viikolla juuri ennen adventtia. Runon ensimmäinen säe on: Dies Irae! dies illa Solvet saeclum in favilla Teste David cum Sibylla! eli: Vihan päivä, tuomion päivä polttaa kerran maailman tuhkaksi: niin ennustavat Daavid ja Sibylla. Runon innoittajana on mahdollisesti toiminut Sefanjan kirjan 1. luvun jakeet 15 - 16: "Se päivä on vihan päivä,hädän ja ahdistuksen päivä,onnettomuuden ja hävityksen päivä, pimeyden ja synkeyden päivä, pilven ja sumun päivä, pasuunan äänen ja sotahuudon päivä. Se vyöryy varustettuja kaupunkeja vastaan, korkeita torneja vastaan. " Dies irae on Suomen evankelis-luterilaisen kirkon virsikirjassa numerolla 158, nimellä Vihan päivä kauhistava! Virren on suomentanut Hemminki Maskulainen vuonna 1605 ja uudistanut August Ahlqvist vuonna 1866.
  • Dies Irae est un célèbre poème apocalyptique écrit en langue latine. Il constitue la Séquence (Sequentia) rattachée au texte liturgique de la messe de Requiem. Certains attribuent ce poème au frère franciscain Thomas de Celano, mais la présence de cette séquence dans un manuscrit de la fin du XIIe siècle semble démentir cette origine. Il est souvent décrit comme étant le meilleur poème en latin médiéval, qui diffère du latin classique par son accent d'intensité et ses rimes. Son mètre est trochaïque. Le poème raconte le jour du jugement dernier, la dernière trompette invoquant les âmes, pour que les bons soient délivrés, et les mauvais brûlés dans les flammes de l'enfer. Depuis 1969, dans le nouveau rite "ordinaire" de la messe, cette séquence n'est plus chantée lors des messes des défunts. Elle est néanmoins toujours présente dans le rite "extraordinaire".
  • A Dies irae (latinul a harag napja) a magyarul „Napja Isten haragjának” kezdetű egyházi ének.
  • Il Dies irae è una sequenza in lingua latina, molto famosa, attribuita dubitativamente a Tommaso da Celano. Sono in molti a ritenerla una composizione poetica medievale tra le più riuscite. C'è un salto di stile rispetto al latino classico: il ritmo è accentuativo e non quantitativo, e i versi sono rimati con rima baciata (AAA, BBB, CCC) ad eccezione delle ultime due strofe. Il metro è trocaico. Descrive il giorno del giudizio, l'ultima tromba che raccoglie le anime davanti al trono di Dio, dove i buoni saranno salvati e i cattivi condannati al fuoco eterno. Il Dies irae è una delle parti più note del requiem e quindi del rito per la messa esequiale previsto dalla liturgia per la messa di rito tridentino. Compare anche nella Liturgia delle Ore (come inno alternativo per l'ultima settimana del tempo ordinario) in una versione riveduta, che tiene conto dell'illegittimità dell'identificazione da parte dell'esegesi medievale della figura di Maria Maddalena con la penitente pentita. Probabilmente l'ispirazione dell'inno è biblica, dalla versione latina della Vulgata del libro di Sofonia 1,15-16:
  • 怒りの日（いかりのひ、ディエス・イレ、Dies irae）とは終末思想の一つで、キリスト教終末論において世界の終末、キリストが過去を含めた全ての人間を地上に復活させ、その生前の行いを審判し、神の主催する天国に住まわせ永遠の命を授ける者と地獄で永劫の責め苦を加えられる者に選別するとの教義、思想。または、それが行われる日。その様子については新約最後の書、幻視者ヨハネによる『ヨハネの黙示録』（アポカリプス）に詳述されている。また、マタイによる福音書25章、第二テサロニケ1章、旧約のイザヤ63章にも記されている。ただし、ミサで用いられるラテン語の詞はセラノのトーマス（）の作詞と考えられ、聖書から直接とられた聖句ではない。
  • Dies irae (= dag van toorn) zijn, in de katholieke eredienst, de beroemde eerste woorden van de sequentia uit de Latijnse mis der overledenen, waarmee ook meestal naar de gehele sequentia wordt verwezen. De tekst, die ontstond in de 13e eeuw (? door Thomas van Celano, ± 1250), wordt beheerst door angst en huiver voor Gods laatste oordeel over de overledenen, en wordt omwille van die lugubere sfeer niet vaak meer uitgevoerd in de eigentijdse uitvaartliturgie. Verschillende componisten hebben er evenwel schitterende muziek voor geschreven, en het thema van de oorspronkelijke Gregoriaanse versie heeft veel andere componisten tot in onze tijd geïnspireerd bij het schrijven van (profane) muziek met een lugubere achtergrond. Tot de bekendere Dies Irae behoren die van Wolfgang Amadeus Mozart, Requiem in d-klein, KV 626 uit 1791 en die van Giuseppe Verdi uit 1874, deze worden vooral gekenmerkt door harde, snelle muziek, vooral het begin van Verdi's Dies Irae.
  • Dies irae er en kjent latinsk hymne fra 1200-tallet, og tilskrives vanligvis Thomas fra Celano. Hver strofe har tre trokeiske verselinjer som rimer. Diktet beskriver dommedag, da den siste basunen skal kalle de døde sjeler til Guds trone, hvor de gode vil bli frelst, og de onde bli forvist til Helvetes evige flammer. I Norsk salmebok heter den «Vreidedagen, han skal renna». Den inngikk tidligere i den katolske messen for avdøde, men dette ble endret i den nye liturgien av 1969.
  • Dies iræ lub Dies irae – początek napisanej na przełomie XII i XIII w. rymowanej sekwencji, która od XIV w. włączona została do mszału, a od czasu reformy trydenckiej śpiewana jest w liturgii kościoła rzymskokatolickiego w mszach żałobnych w klasycznym rycie rzymskim. W nowym obrządku nie jest już powszechnie używana (ma charakter opcjonalny).
  • Dies Irae ("Dia da Ira") é um famoso hino, em latim, do século XIII. Pensa-se que foi escrito por Tomás de Celano. Sua inspiração parece vir da Vulgata, tradução de Sofonias :–: É também um dos hinos do Requiem de Mozart e de Verdi.
  • Судный день (День Гнева, лат. Dies irae) — знаменитый церковный гимн (секвениця) на латыни, написанный в XIII веке францисканцем Томмазо да Челано. В ней описывается Судный день. Заключительные звуки секвенции символизирует восхождение душ людей к Божественному трону, где праведники будут избраны для наследования Рая, а грешники — низвергнуты в Геенну огненную. Dies irae - часть традиционной формы латинской Мессы (Миссалы 1962 года и прежние) католической мессы-реквиема; в Новое Чинопоследование Мессы (1970) эта секвенция не включена.
  • 'Dies irae, lat. "Vredens dag", är en psalmtext som framförs som en växelsång mellan församlingen och företrädesvis två körer, där körsekvensen börjar med titelraden "Vredens stora dag" och församlingssången börjar med titelraden "En dag skall uppgå för vår syn". Vid psalmens första publicering ingick den latinska texten med inledningsorden Dies iræ, dies illa. Den latinska texten skrevs troligen av Thomas av Celano (död omkring 1255) på 1200-talet och översattes till svenska av Severin Cavallin 1882 med en senare bearbetning av Johan Bergman 1920 och Natanael Beskow samma år. Den svenska psalmtexten (församlingssången) skrevs enligt 1986 års psalmbok utifrån en bearbetning av Bartholomäus Ringwaldt 1582 och 1586 av den latinska texten som sedan blev översatt av Lorentz Springer 1676, Johan Olof Wallin och Olov Hartman 1978. Dess dramatiska framställning av yttersta domen är särskilt känd genom Mozarts och Verdis requiemmässor. Den medeltida hymnens melodi har använts av bl.a. Franz Liszt i Totentanz – Paraphrase über 'Dies iræ, Hector Berlioz i Symfonie Fantastique och Requiem, Rachmaninov i De dödas ö och Variationer över ett tema av Paganini, György Ligeti, Mozart och Verdi i sina Requiem. Beskows text blir fri för publicering 2023. Den tidigare, 1819, publicerade texten är fri från upphovsrättsligt skydd.
dbpprop:biblerefProperty
  • 25:31–46
  • Matthew
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wikisourceLangProperty
  • Dies irae
  • la
rdf:type
rdfs:comment
  • Dies Irae (Day of Wrath) is a famous thirteenth century Latin hymn thought to be written by Thomas of Celano. It is a medieval Latin poem, differing from classical Latin by its accentual (non-quantitative) stress and its rhymed lines. The meter is trochaic. The poem describes the day of judgment, the last trumpet summoning souls before the throne of God, where the saved will be delivered and the unsaved cast into eternal flames.
  • Dies irae (lat. „Tag des Zorns“, häufig auch in der mittellateinischen Form Dies ire) ist der Anfang eines mittelalterlichen Hymnus vom Jüngsten Gericht, der bis 1970 in der römischen Liturgie als Sequenz der Totenmesse gesungen wurde. Er fand ab dem 14. Jahrhundert Eingang in das Requiem, und wurde durch das Konzil von Trient (1545–1563) als fester Bestandteil der Totenmesse bestätigt.
  • Dies Irae je slavný latinský hymnus ze třináctého století, jeho autorem byl italský františkán Tommaso da Celano. Soudí se, že jde o nejlepší báseň, napsanou ve středověké latině (středověká latina se liší od klasické latiny). Báseň je psaná v rýmovaných verších sylabotónickým trochejským veršem o čtyřech stopách (oproti klasickému časoměrnému verši většiny latinské literatury).
  • Dies Irae ("Día de la ira") es un famoso himno latino del siglo XIII atribuido al franciscano Tomás de Celano (1200-1260), amigo y biógrafo de San Francisco de Asís. También se han considerado como posibles autores al Papa Gregorio Magno, San Bernardo de Claraval o los monjes dominicos Umbertus y Frangipani. Suele considerarse el mejor poema en latín medieval, y difiere del latín clásico tanto por su acentuación (no cuantitativa) como por sus líneas en rima. El metro es trocaico.
  • Dies irae oli katolisen kirkon sielunmessun eli Requiemin Sequentia-jakson tunnetumpi nimitys, jonka on luultavasti kirjoittanut Tuomas Celanolainen. Teksti poistettiin requiemin kaavasta katolisen kirkon vuoden 1970 liturgisessa uudistuksessa ja sitä käytetään enää hetkipalveluksissa katolisen kirkkovuoden viimeisellä viikolla juuri ennen adventtia.
  • Dies Irae est un célèbre poème apocalyptique écrit en langue latine. Il constitue la Séquence (Sequentia) rattachée au texte liturgique de la messe de Requiem. Certains attribuent ce poème au frère franciscain Thomas de Celano, mais la présence de cette séquence dans un manuscrit de la fin du XIIe siècle semble démentir cette origine. Il est souvent décrit comme étant le meilleur poème en latin médiéval, qui diffère du latin classique par son accent d'intensité et ses rimes.
  • A Dies irae (latinul a harag napja) a magyarul „Napja Isten haragjának” kezdetű egyházi ének.
  • Il Dies irae è una sequenza in lingua latina, molto famosa, attribuita dubitativamente a Tommaso da Celano. Sono in molti a ritenerla una composizione poetica medievale tra le più riuscite. C'è un salto di stile rispetto al latino classico: il ritmo è accentuativo e non quantitativo, e i versi sono rimati con rima baciata (AAA, BBB, CCC) ad eccezione delle ultime due strofe. Il metro è trocaico.
  • Dies irae (= dag van toorn) zijn, in de katholieke eredienst, de beroemde eerste woorden van de sequentia uit de Latijnse mis der overledenen, waarmee ook meestal naar de gehele sequentia wordt verwezen. De tekst, die ontstond in de 13e eeuw (? door Thomas van Celano, ± 1250), wordt beheerst door angst en huiver voor Gods laatste oordeel over de overledenen, en wordt omwille van die lugubere sfeer niet vaak meer uitgevoerd in de eigentijdse uitvaartliturgie.
  • Dies irae er en kjent latinsk hymne fra 1200-tallet, og tilskrives vanligvis Thomas fra Celano. Hver strofe har tre trokeiske verselinjer som rimer. Diktet beskriver dommedag, da den siste basunen skal kalle de døde sjeler til Guds trone, hvor de gode vil bli frelst, og de onde bli forvist til Helvetes evige flammer. I Norsk salmebok heter den «Vreidedagen, han skal renna». Den inngikk tidligere i den katolske messen for avdøde, men dette ble endret i den nye liturgien av 1969.
  • Dies iræ lub Dies irae – początek napisanej na przełomie XII i XIII w. rymowanej sekwencji, która od XIV w. włączona została do mszału, a od czasu reformy trydenckiej śpiewana jest w liturgii kościoła rzymskokatolickiego w mszach żałobnych w klasycznym rycie rzymskim. W nowym obrządku nie jest już powszechnie używana (ma charakter opcjonalny).
  • Dies Irae ("Dia da Ira") é um famoso hino, em latim, do século XIII. Pensa-se que foi escrito por Tomás de Celano. Sua inspiração parece vir da Vulgata, tradução de Sofonias :–: É também um dos hinos do Requiem de Mozart e de Verdi.
  • Судный день (День Гнева, лат. Dies irae) — знаменитый церковный гимн (секвениця) на латыни, написанный в XIII веке францисканцем Томмазо да Челано. В ней описывается Судный день.
  • 'Dies irae, lat. "Vredens dag", är en psalmtext som framförs som en växelsång mellan församlingen och företrädesvis två körer, där körsekvensen börjar med titelraden "Vredens stora dag" och församlingssången börjar med titelraden "En dag skall uppgå för vår syn". Vid psalmens första publicering ingick den latinska texten med inledningsorden Dies iræ, dies illa.
rdfs:label
  • Dies Irae
  • Dies irae
  • Dies Irae
  • Dies irae
  • Dies irae
  • Dies Irae (poème)
  • Dies irae
  • Dies irae
  • 怒りの日
  • Dies Irae
  • Dies irae
  • Dies irae
  • Dies Irae
  • Судный день (гимн)
  • Vredens stora dag
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:MusicalArtist/associatedBand of
is dbpedia-owl:MusicalArtist/associatedMusicalArtist of
is dbpedia-owl:associatedBand of
is dbpedia-owl:associatedMusicalArtist of
is dbpprop:associatedActs of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of