| dbpprop:abstract
|
- Marcus Didius Severus Julianus (February 2, 137 – June 1, 193) was briefly Roman Emperor from 28 March 193 to 1 June 193. He ascended the throne after buying it from the Praetorian Guard, who had assassinated his predecessor Pertinax. This led to the Roman Civil War of 193–197. Julianus was ousted and sentenced to death by his successor, Septimius Severus.
- Marcus Didius Severus Iulianus war vom 28. März 193 bis zu seinem Tod römischer Kaiser. Er war der zweite Kaiser des zweiten Vierkaiserjahres. Nach dem Tode des Pertinax erreichte das römische Kaisertum einen vorläufigen Tiefpunkt, als die Prätorianer den Kaiserthron schlicht an den Meistbietenden versteigerten. Im Grunde unterschied sich dieser Vorgang kaum von früheren – auch Pertinax hatte versucht, die Garde durch Bestechungen für sich zu gewinnen –, doch dieses Mal wurde er offenbar von den Zeitgenossen als zu ungeniert und anstößig empfunden. Da Didius Iulianus, der ein angesehener Senator und durchaus „kaiserfähig“ war, seine Versprechen jedoch in keiner Weise einhalten konnte, wurde er ermordet. Sein Andenken wurde unter den Severern wohl bewusst verdunkelt.
- Didi Julià fou emperador per dos mesos el 193. Inicialment es deia Marc Didi Salvi Julià (Marcus Didius Salvius Julianus), i més tard fou conegut com Marc Didi Sever Julià (Marcus Didius Severus Julianus i Marc Didi Còmmode Sever Julià . Era d'origen milanès, fill de Petroni Didi Sever i de Clara Emília, i net de Salvi Julià el cèlebre jurista del temps d'Adrià. Fou educat per Domícia Lucil·la la mare de Marc Aureli. Va seguir la carrera de les magistratures des de molt jove i fou qüestor, edil curul i pretor. Va tenir el comandament d'una legió a Germània i després el govern de la Gàl·lia Belga on va reprimir una revolta dels caucs mèrit pel qual fou elevat al consolat . Després es va distingir a les campanyes contra els cats, fou governador de Dalmàcia i de la Germània Inferior i va dirigir un comissariat a Itàlia. Fou acusat d'haver conspirat contra Còmmode però fou absolt. Llavors fou governador de Bitínia i fou cònsol per segona vegada el 179 junt amb Pertinax al que va succeir com a procònsol d'Àfrica. D'aquesta província fou cridat a Roma i nomenat praefectus vigilum. Mort Pertinax els pretorians van treure a subhasta l'imperi. Tit Flavi Sulpicià, prefecte de la ciutat i sogre de Pertinax, que estava amb les tropes, va oferir una gran quantitat. La oferta final de Sulpicià fou de vint mil sestercis per cap, però Didi que era a les portes del campament, en va prometre vint-i-cinc mil i els pretorians li van donar la corona. El senat romà el va haver de ratificar . El poble el va acollir amb insults, i cops de pedra. La seva dona Mànlia Escantil·la, i la filla Dídia Clara, van rebre el títol d'Augustes. Pescenni Níger a Síria, Septimi Sever a Pannònia i Clodi Albí a Britània, cadascun amb tres legions, van acabar revoltats. Didi es va concentrar en la lluita contra Sever, el més proper, però aquest es va aliar amb Albí i va avançar cap a Ravenna que va ocupar i es fa apoderar de la flota. Llavors va derrotar a Tul·li Crispí, el prefecte pretorià i va obtenir el suport d'antics partidaris de Didi. Mancat de suports Didi va oferir a Septimi compartir el tron però la oferta no li fou acceptada. Els mateixos pretorians per mitja del cònsol Sili Messala, van negociar el reconeixement de Septmi Sever pel senat i la condemna a mort de Didi Julià. Didi, abandonat per tots menys pels prefectes i pel seu gendre Repentí, fou assassinat a palau per un soldat ras. Tenia 61 anys.
- Marcus Didius Severus Iulianus byl římský císař panující od 28. března do 1. června 193, celkem 66 dní. Jeho vládou začalo v římské říši čtyřleté období zmatků a občanských válek, které ukončil až nástup severovské dynastie.
- Marco Didio Severo Juliano, también conocido como Juliano I fue emperador del Imperio Romano del 28 de marzo de 193 al 1 de junio de ese mismo año. A su muerte se convirtió en el segundo emperador de la época de guerras civiles conocida como el año de los cinco emperadores. Tras la muerte de Pertinax, sobre el Imperio Romano se asentó tal estado de anarquía que el trono imperial fue subastado al mejor postor por los pretorianos. Aunque muchos anteriores emperadores se habían garantizado su puesto sobornando a los integrantes de la Guardia Pretoriana el proceso de subasta del trono de uno de los imperios más poderosos del mundo era tan escandaloso para sus contemporáneos que resultaba totalmente ofensivo. Aunque Didio Juliano, el ganador de la subasta, era un respetado senador, fue asesinado poco después de dos meses de gobierno. A su muerte, el estado de guerra civil que experimentaba el imperio prosiguó hasta que un general, Septimio Severo, logró alzarse con el poder.
- Marcus Didius Severus Julianus hallitsi Roomaa keisarina 66 päivän ajan. Vuosi 193 oli toinen pahamaineisista kolmen keisarin vuosista, edellinen oli vuosi 69. Didius Julianus oli vuoden keisareista toinen. Hän tuli keisariksi 28. maaliskuuta 193 lahjottuaan pretoriaanikaartin Pertinaxin kuoleman jälkeen. Didius Julianus voitti Flavius Sulpicianuksen pretoriaanikaartin parakkien luona järjestetyn ex tempore huutokaupan keisariudesta viidellä tuhannella sesteriuksella. Senaatti hyväksyi jälleen pretoriaanikaartin valinnan ilman vastalauseita, epäilemättä viisaasti oman turvallisuuteensa kannalta. Keisarina Didius Julianuksen kerrotaan järjestäneen hauskoja juhlia. Lisäksi hän lyötätti rahoja, joissa hän kutsui itseään maailman valtiaaksi ja kertoi tulleensa valituksi sotilaiden yksimielisyydessä (Concordia Militum). Valtakausi loppui kuitenkin pian, kun kapinaan noussut Septimius Severus lähestyi joukkoineen Roomaa. Didius Julianus yritti menestyksettä valmistautua eri tavoin. Pretoriaanikaarti katsoikin parhaaksi ilmoittaa ottavansa käskynsä vastedes Severukselta ja senaatti langetti Didius Julianukselle kuolemantuomion. Didius yritti paeta Palatiumille, mutta hänet surmattiin. Didius Julianus oli syntynyt eliittiperheeseen Mediolanumissa. Hän teki virkauran ja oli konsulina vuonna 175. Didius Julianuksen jälkimaine oli huono. Hänen kerrotaan olleen kunnianhimoinen nautiskelija ja tuhlari. Häntä on myös kutsuttu Rooman historian turhimmaksi keisariksi. Tiedot Didius Julianuksen lyhyestä keisariudesta perustuvat lähinnä epäluotettavaksi osoitettuun Historia Augustaan ja Cassius Dion kirjoittamaan elämäkertaan.
- Didius Julianus (Marcus Didius Severus Iulianus) est un empereur romain qui régna du 28 mars au 2 juin 193.
- Fájl:Dupondius-Didius Julianus-RIC 0012. png Didius Julianus pénzérme. Marcus Didius Severus Julianus a Római Birodalom császára, a legrövidebb ideig uralkodó császárok közé tartozik a birodalom történetében, 66 napig volt a hatalom csúcsán.
- Alla morte di Pertinace, col quale sembra avesse un buon rapporto, fu nominato imperatore al posto di Sulpiciano, perché aveva offerto più sesterzi (25.000 secondo l'Historia Augusta) ai pretoriani di quest'ultimo. Lo stesso giorno fu riconosciuto anche dal senato, che nominò augustae la moglie Manlia Scantilla e la figlia Didia Clara. Solo il popolo gli fu sempre ostile, visto anche lo scherno mostrato nei confronti della frugalità del predecessore, notizia questa ritenuta falsa nella Historia Augusta. Più volte il popolo lo criticò aspramente e non cambiò idea neanche sotto la minaccia "della spada" e la promessa "dell'oro". Ma i veri problemi non venivano dal popolino di Roma ma dagli eserciti delle province. Essi non avevano giurato fedeltà all'imperatore e anzi in più parti erano scoppiate rivolte. Clodio Albino con gli eserciti della Britannia, Pescennio Nigro con quelli della Siria e Settimio Severo con quelli dell'Illirico. Didio Giuliano mandò uomini e ambascerie per eliminare il problema alla radice e nel frattempo si preparava allo scontro, mal riponendo la sua fiducia nei pretoriani. Dopo aver tentato di bloccare Settimio Severo, che attraversando l'Italia e discendendo verso Roma si era pure impadronito della flotta di Ravenna, aveva intrapreso con lui trattative diplomatiche per associarlo al trono. Ma la sua posizione era ormai troppo compromessa e Settimio Severo rifiutò l'offerta. Senza più nessuno dalla sua parte fu ucciso da un sicario, inviato dal senato, il 1 giugno 193.
- ディディウス・ユリアヌス(Didius Julianus, 133年1月30日 - 193年6月1日)は、ローマ帝国の皇帝(在位:193年3月28日 - 193年6月1日)。本名はマルクス・ディディウス・セウェルス・ユリアヌス(Marucus Didius Severus Julianus)。
- Marcus Severus Didius Julianus was keizer van Rome van 28 maart tot 2 juni 193. Hij kwam aan de macht door de troon te kopen. Dit betekende het begin van een burgeroorlog die ongeveer vier jaar zou duren. Hij werd afgezet en terechtgesteld door zijn opvolger, Septimius Severus. Didius Julianus was grootgebracht in het huishouden van Domitia Lucilla, moeder van Marcus Aurelius en was consul in 175. Als generaal had hij gestreden tegen de Chauken en de Chatten in Belgica, en was daarna stadhouder van Germania Inferior en Pontus et Bithynia. Na de moord op Pertinax, werd de troon door de op geld beluste praetoriaanse garde per opbod verkocht. Didius Iulianus was met zijn gigantisch bod van 25.000 sestertii per soldaat de hoogste bieder en werd door de senaat, onder bedreiging van de militairen, uitgeroepen tot keizer. Zijn vrouw en dochter kregen beiden de titel Augusta. Door de walging die deze gang van zaken in het hele Romeinse Rijk veroorzaakte, gaven gouverneurs onafhankelijk van elkaar in drie verschillende provincies gehoor aan de oproep van het woedende Romeinse volk hen te bevrijden van de tirannie van de praetoriaanse garde. Eén van hen, Septimius Severus, trok onmiddellijk naar Rome, zette Didius Iulianus af en liet hem onthoofden; hij zette de gehele praetoriaanse garde af, maar liet alleen de groep soldaten die Pertinax hadden vermoord executeren en spaarde de rest.
- Marcus Severus Didius Julianus var romersk keiser fra 28. mars til 1. juli 193. Etter at pretorianergarden hadde drept keiser Pertinax fordi han hadde satt ned lønningene deres, bestemte de å selge keisertronen til høystbydende. Didius Julianus vant auksjonen som fulgte og ble på dette grunnlaget utropt til keiser av Romerriket. Dette var ikke særlig populært i resten av riket. Tre generaler utropte seg selv til keisere: Clodius Albinus i Britannia, Pescennius Niger i Syria og Septimius Severus i Pannonia. Severus var nærmest Roma av de tre og marsjerte straks mot Italia. Pretorianergarden så det som meningsløst å støtte en keiser opptatt med å barrikadere sitt eget palass og gikk over til Septimius Severus. Didius Julianus ble avsatt og henrettet.
- Didiusz Julianus Didius Julianus, Marcus Didius Salvius Julianus. Senator rzymski. Urodził się około 130 roku w rodzinie ekwickiej, która wzbogaciła się na handlu. Julian nie poszedł w ślady swych przodków i wybrał karierę urzędniczą i wojskową. Był najpierw legatem legionu w prowincjach greckich, a potem namiestnikiem kilku prowincji m. in. Afryki, Belgiki, Dalmacji. Uchodził za wzorowego administratora i dobrego dowódcę. Sprawował również, prawdopodobnie dwukrotnie, konsulat. Pod koniec 192 roku zginął cesarz Kommodus, a w marcu 193 pretorianie zabili jego następcę - Pertynaksa. Według historyka Kasjusza Diona, Didiusz dowiedział się o tym na uczcie. Podpity senator postanowił sam sięgnąć po cesarską purpurę. Udał się w tym celu do koszar pretorianów, licząc na ich poparcie w zamian za obietnicę wysokiego żołdu. W koszarach przelicytował prefekta pretorianów Emiliusza Letusa, który również chciał kupić władzę u swoich podkomendnych, oferując każdemu żołnierzowi gwardii 25 tysięcy sestercji. Panowanie Juliana było krótkotrwałe. Przeciwko niemu wystąpili i obwołali się, na przełomie marca i kwietnia, cesarzami namiestnicy: Panonii - Septymiusz Sewer, Brytanii - Klodiusz Albinus i Syrii - Pescenniusz Niger. Sewer ruszył na czele swoich legionów na Rzym i zdobył miasto. Didiusz Julian został zamordowany przez pretorianów 1 czerwca 193 roku. Umierając miał rzec, iż sprawując władzę nie uczynił nic złego i nikogo nie skazał na śmierć.
- Marco Dídio Severo Juliano foi imperador romano de [[28 de março de 193 a 1 de junho do mesmo ano. Nasceu de uma rica e importante família de Mediolanum. Sua mãe era parente de um famoso advogado, atuante durante o período de governo do imperador Adriano, chamado Sálvio Juliano. Apesar disso, foi criado na família da mãe do imperador Marco Aurélio, Domícia Lucila e isso o conduziu a uma sólida carreira na administração imperial. Foi pretor na Bélgica, cônsul por volta de 175 d.C. , governador da região da Ilíria e da Germânia Inferior. Foi também chefe de um sistema previdenciário romano chamado "alimenta" (sistema de previdência para pobres e órfãos mediante investimentos de capital do tesouro imperial em hipotécas de propriedades rurais em benefícios desses desassistidos) na Itália, onde foi acusado de conspirar contra o Imperador Cômodo juntamente com Salvio Juliano - seu parente por linhagem materna. Como foi absolvido da acusação, foi nomeado procônsul no Ponto, na Bitínia e na África, como sucessor de seu antecessor Pertinax. Logo retornou a Roma, onde - após a morte de Pertinax - decidiu candidatar-se ao posto de imperador. Suas pretensões foram, entretanto, barradas por Titus Flavius Sulpicianus, sogro de Pertinax e também pretendente ao trono vago. Ocorre desse fato, a história mais famosa a respeito desse imperador. Diones Cassius, historiador, define Dídio Juliano como "pródigo em gastar dinheiro e pródigo nas suas despesas, além de terrivemente avido por novidades. Assim, quando soube da morte de Pertinax, correu ao quartel da Guarda Pretoriana e, parando na entrada, ofereceu aos soldados uma generosa quantia em dinheiro para obter a fidelidade deles a sua pessoa como imperador de Roma. Assim se concluiu a negociação mais vergonhosa e infame de toda a história de Roma, quando, como se fosse a venda em um mercado ou em uma casa de leilões a cidade de Roma e todos os territórios do Império. Representavam os "vendedores" os mesmos que haviam assassinado Pertinax: a Guarda Pretoriana; os "compradores" eram Dídio Juliano de uma parte e Tito Flavio Sulpiciano de outra. O primeiro se manteve no portão do quartel, o segundo em seu interior. Assim, como em um leilão as ofertas foram aumentando, atingindo 20 mil sestércios por pretoriano. Alguns soldados iam até Dídio Juliano e lhe diziam: 'Sulpiciano ofereçe tanto, quanto você pode oferecer a mais?'. Depois andavam a Sulpiciano: 'Juliano ofereçe tanto. Você cobre a oferta?' Na ocasião Sulpiciano poderia ter acabado com a disputa pois foi ele que ofereceu os 20 mil sestércios aos soldados, além de ser o prefeito da cidade e estar dentro do quartel, em uma posição muito mais vantajosa que Dídio Juliano. Foi então que o ganancioso Dídio Juliano ofereceu 50 mil sestércios a cada soldado, soma essa que assombrou os pretorianos além do fato de aventar a possibilidade de Sulpiciano desejar depois a vingança sobre a morte de Pertinax, a qual - é claro - recairia sobre os próprios soldados. Com os fatos e os valores em discussão os pretorianos elegeram Dídio Juliano imperador e o acolheram no interior do quartel. "Foi a ocasião de um leilão vergonhoso" segundo o antigo historiador Erodiano, onde o caráter dos pretorianos foi corrompido. A partir desse fato, os soldados se tornaram insaciáveis por dinheiro e proporcionalmente aumentou o desprezo pela figura do imperador. Edward Gibbon classifica que foi a única coisa que se pode lembrar do governo de Dídio Juliano. Apesar do contexto histórico não transformar o leilão do Império em uma aberração (basta lembrar que o tão honorável Marco Aurélio e seu colega de trono Lucio Vero ofereceram 25 mil sestércios aos soldados quando assumiram a púrpura imperial) ficou gravada como indigna a forma como foi feita, tão vergonhosa que os exércitos estacionados nas fronteiras começaram a pensar não ser mais justo criar seus "imperadores" longe da capital, não somente mais justo como de uma qualidade moral muito superior. Um grupo de soldados então acompanhou o novo imperador ao Senado Romano, cujos membros, asssutados com a força militar, nada puderam fazer, ratificando a escolha. Dídio Juliano não perdeu tempo em nomear sua esposa Manlia Scantila e sua filha Dídia Clara com o título honorífico de "Augustas" podendo serem representadas nas moedas do império, e deu a mão de sua filha a um certo Cornélio Repentino, que foi nomeado prefeito de Roma. Também quis honrar seu antecessor, Cômodo e como conseqüência, Leto, prefeito da guarda pretoriana, envolvido no assassinato do imperador, foi preso e condenado a morte. O povo da cidade ficou revoltado com o novo imperador, apesar das promessas de dinheiro a ele (povo)dirigidas. As moedas da época, cunhadas a mando do novo imperador, continham a frase "RECTOR ORBIS" ("Governador do Mundo") e a inscrição "CONCORDIA MILITVM" ("harmonia dentre os militares"), e assim, possivelmente, soaram como uma farsa. Não demorou muito para que surgissem rebeldes. Pescênio Níger e Sétimo Severo se auto proclamaram "imperadores". Severo, tendo como aliado Clódio Albino deixou Carnuntum em abril, atravessou os Alpes Julianos, chegando a Ravena, onde a frota do Adriático ali estacionada passou a apoiá-lo. Desesperado pelo perigo que surgia cada vez mais próximo, Dídio Juliano procurou construir trincheiras, muralhas, defesas que chegaram a utilizar até os elefantes que viviam no Circo Máximo, tentando criar medo entre as fileiras de Severo. Tudo isso foi em vão. Os pretorianos estavam descontentes pelo fato do imperador não ter pago, em tempo acordado, a soma prometida. Também os marinheiros da frota do Tirreno estavam descontentes e indisciplinados. O imperador apelou para decretar Severo inimigo público do império e mandou representantes do Senado buscar apoio entre os exércitos estacionados na fronteira do Danúbio,mas tanto esses representantes como os soldados da região não o apoiaram. A beira do fim, pediu ao Senado para enviar um grupo de Virgens Vestais a Severo, pedindo clemência e implorando misericórdia, proposta que foi veementemente repudiada. Sem desistir, propôs (através de um importante emissário) elevar Severo ao posto de co-Imperador. Severo, em reação, respondeu condenando à morte o messageiro da proposta. Severo então mandou um recado a guarda pretoriana, garantindo-lhes a vida se entregassem os assassinos de Pertinax e se se mantivessem dentro do quartel da guarda. Os pretorianos aceitaram a proposta de Severo, abandonando Dídio Juliano. No Senado, o Cônsul Silio Messala convocou os senadores, os quais decidiram depor Dídio Juliano e eleger Sétimo Severo como novo imperador. Nova desesperada tentativa de Dídio Juliano, chamando como colega o nobre Tibério Claudio Pompeiano (viúvo da imperatriz Annia Lucila), que sabiamente recusou a oferta. Acuado, se refugiou no Palácio Imperial acompanhado do genro Repentino e de um dos prefeitos pretorianos, Tito Flavio Genial. Os senadores, revoltados, convocaram os soldados que entraram no palácio e eliminaram Dídio Juliano no dia 1° de junho. Sétimo Severo, chegando a Roma, entregou o cadáver de Dídio Juliano para sua esposa e filha, poupando-lhes a vida, porém excluindo-as dos títulos e da herança. O historiador Dião Cássio afirma que uma característica do curto reinado de Dídio Juliano era a sua adulação para com os senadores e outros membros importantes da cidade, com os quais apreciava banquetear freqüentemente. A "Historiae Augustae" dá uma descrição (provavelmente falsa) das bebidas e dos pratos dos jantares servidos nessas ocasiões. Ainda o criticava (mais realista) por ter delegado muita autoridade nas mãos de funcionários subalternos.
- Didius Iulianus a fost împărat roman de la 28 martie la 1 iunie 193. Era u senator foarte bogat, originar din Gallia, care a devenit împărat cumpărând la mizat tronul imperial de la Pretorienii, care - după tulburările care au avut loc, au scos tronul la vânzare pe cel mai bun preţ. A fost recunoscut de Senat şi de pretorieni, nu însă şi de legiunile militare, care de altfel l-au şi eliminat.
- Файл:Dupondius-Didius Julianus-RIC 0012. jpg Изображение на монете Дидия Юлиана, купившего престол Рима за деньги Дидий Юлиан — римский император.
- Didius Julianus, egentligen Marcus Didius Julianus, född den 30 januari 133 i Milano, mördad på Palatinen den 1 juni 193, romersk kejsare från 28 mars 193. Efter mordet på Pertinax fanns ingen självklar efterträdare. Men en sak var klar: armén hade makten att utse näste kejsare. Två kejsarkandidater kom till praetoriangardets läger och började bjuda över varandra för gardets stöd för att utses till kejsare. Didius Julianus vann budgivningen; förloraren var Titus Flavius Sulpicianus. Då han vunnit sin titel genom att köpslå med praetoriangardet var han impopulär både bland folket och i senaten. Det dröjde inte länge förrän han också blev impopulär bland praetorianerna, då det visade sig att han inte skulle kunna hålla sina frikostiga löften. Då Pertinax dött hade tre befälhavare för frontarméer låtit sig utropas till kejsare. Gaius Pescennius Niger, guvernör i Syria, utropades av Syriens fyra legioner och gjorde Antiochia till sin tillfälliga huvudstad. Guvernören i Britannien, Decimus Clodios Albinus, fick stöd av tre legioner och stora mängder auxilia (hjälptrupper). Lucius Septimius Severus, guvernör av Pannonia Superior fick stöd av sexton legioner. Han förberedde genast marschen mot Rom och fick Clodios Albinus stöd i utbyte mot att denne skulle få titeln Caesar. Med Severus på väg mot Rom formulerade senaten den 1 juni 193 en dödsdom mot Julianus. Domen verkställdes av romerska soldater samma dag.
- Marcus Didius Salvius Julianus Severus. arası Roma İmparatoru . Öldürttüğü selefi Pertinax' tan sonra, tahtı Praetorian Guard' lardan satın alarak İmparator oldu. Bu 193–197 arası Roma İç Savaşını sebebi oldu. Julianus halefi Septimius Severus tarafından görevinden alınarak, ölüme mahkum edildi. Julianus Quintus Petronius Didius Severus ve Aemilia Clara' nın oğlu olarak doğdu. Babası Milan'ın önde gelen ailerinden birinden ve annesi Roma soyundan Afrika'lı bir kadındı. Clara Konsül mevkiinden bir ailedendi. Kardeşlerinin adları Didius Proculus ve Didius Nummius Albinus' tur. Doğum tarihi Cassius Dio tarafından 30 Ocak, 133 olarak verilirken, Historia Augusta'ta da 2 Şubat, 137' dir. Didius Julianus Roma İmparatoru Marcus Aurelius' un annesi Domitia Lucilla tarafından yetiştirildi. Evlendiği Manlia Scantilla isimli Romalı kadından 153 yılında tek çocuğu ve kızı Didia Clara doğdu. 175' te Konsül olmuştur . Selefi Pertinax' ın katlinden sonra taht, Praetorian Guard' lar tarafından açık artırma ile satıldı. Didius Julianus, öldürülen selefi Pertinax'ın karısının şehir valisi babası Titus Flavius Sulpicianus' un 20,000 sestertius'luk teklifini her asker için 25,000 sestertius' a çıkarak geçti. Ordu tarafından tehdit edilen Roma Senato' su, onu İmparator ilan etti. Karısı ve kızına onursal Augusta ünvanı verildi. Mezat fazlasıyla beğenilmemişti ve İmparatorluğun değişik yerlerinde üç general, isyan başlattı. Gittikçe umutsuz bir hal alan askeri durum yüzünden Julianus, Senato' dan Septimius Severus' un ortak imparator olmasını istedi, ancak Severus Roma önlerindeydi ve gücü paylaşmaya ihtiyacı yoktu. Roma' ya girdi ve Julianus' de görevden alındı. Senato'da kabul edilen bir önerge ile Julianus ölüme mahkum edildi ve (önerge) Pertinax' ın kutsal onuruna hediye edildi. Severus Julianus'un boynunu vurdurdu. Praetorian Guard' ları lağvetti ve Petinax' ı öldüren askerleri idam ettirdi. Cassius Dio' ya göre, Julianus' un son sözleri; "Ama ne kötülük yaptım? Kimi öldürdüm?" oldu. Naaşı karısı ve kızına teslim edildi ve Via Labicana' da beşinci mil taşı yanında büyük dedesinin mezarında yakıldı.
- 尤利安努斯(Marcus Didius Severus Julianus,137年2月2日出生,193年6月1日被杀)是193年内的五位罗马皇帝之一。 公元193年,罗马皇帝佩蒂纳克斯被叛乱的禁卫军所杀,这些士兵毫无纪律,也没有准备好推举谁来继任皇位。为了获得好处,叛乱的士兵决定用拍卖皇位。在自己妻子和女儿的怂恿下,56岁的元老尤利安努斯来到军营的城堡下,同佩蒂纳克斯的岳父提尔皮西阿努斯(Sulpicianus)展开竞争,提尔皮西阿努斯先答应给每位士兵五千第纳,而尤利安努斯急于取得皇位,一下子开价六千两百五十第纳,军营门立刻打开,士兵拥立尤利安努斯为皇帝,并且要求他不得伤害提尔皮西阿努斯,以示拍卖的公证。 罗马皇帝的帝位第一次被以这种方式进行了拍卖。使得帝国各地不愿意服从这位皇帝,结果,各地军队纷纷起事。非洲人塞普蒂米乌斯·塞维鲁正指挥着罗马帝国驻扎在潘诺尼亚的军团,他率军以替佩蒂纳克斯复仇为名挺进意大利,而意大利各地的人民亦痛恨尤利安努斯,所以未经抵抗,塞维鲁就到达了罗马。 就在尤利安努斯组织禁卫军想进行反抗之时,塞维鲁向禁卫军承诺,只要交出尤利安努斯和谋害佩蒂纳克斯的罪犯,就可以免于流血冲突,结果禁卫军马上接受了条件,抓住了大部分参与谋害佩蒂纳克斯的凶手,并且宣布尤利安努斯退位,然后于193年6月1日将其斩首。 尤利安努斯在位仅66天。
|
| rdfs:comment
|
- Marcus Didius Severus Julianus (February 2, 137 – June 1, 193) was briefly Roman Emperor from 28 March 193 to 1 June 193. He ascended the throne after buying it from the Praetorian Guard, who had assassinated his predecessor Pertinax. This led to the Roman Civil War of 193–197. Julianus was ousted and sentenced to death by his successor, Septimius Severus.
- Marcus Didius Severus Iulianus war vom 28. März 193 bis zu seinem Tod römischer Kaiser. Er war der zweite Kaiser des zweiten Vierkaiserjahres. Nach dem Tode des Pertinax erreichte das römische Kaisertum einen vorläufigen Tiefpunkt, als die Prätorianer den Kaiserthron schlicht an den Meistbietenden versteigerten.
- Didi Julià fou emperador per dos mesos el 193. Inicialment es deia Marc Didi Salvi Julià (Marcus Didius Salvius Julianus), i més tard fou conegut com Marc Didi Sever Julià (Marcus Didius Severus Julianus i Marc Didi Còmmode Sever Julià . Era d'origen milanès, fill de Petroni Didi Sever i de Clara Emília, i net de Salvi Julià el cèlebre jurista del temps d'Adrià. Fou educat per Domícia Lucil·la la mare de Marc Aureli.
- Marcus Didius Severus Iulianus byl římský císař panující od 28. března do 1. června 193, celkem 66 dní. Jeho vládou začalo v římské říši čtyřleté období zmatků a občanských válek, které ukončil až nástup severovské dynastie.
- Marco Didio Severo Juliano, también conocido como Juliano I fue emperador del Imperio Romano del 28 de marzo de 193 al 1 de junio de ese mismo año. A su muerte se convirtió en el segundo emperador de la época de guerras civiles conocida como el año de los cinco emperadores. Tras la muerte de Pertinax, sobre el Imperio Romano se asentó tal estado de anarquía que el trono imperial fue subastado al mejor postor por los pretorianos.
- Marcus Didius Severus Julianus hallitsi Roomaa keisarina 66 päivän ajan. Vuosi 193 oli toinen pahamaineisista kolmen keisarin vuosista, edellinen oli vuosi 69. Didius Julianus oli vuoden keisareista toinen. Hän tuli keisariksi 28. maaliskuuta 193 lahjottuaan pretoriaanikaartin Pertinaxin kuoleman jälkeen. Didius Julianus voitti Flavius Sulpicianuksen pretoriaanikaartin parakkien luona järjestetyn ex tempore huutokaupan keisariudesta viidellä tuhannella sesteriuksella.
- Didius Julianus (Marcus Didius Severus Iulianus) est un empereur romain qui régna du 28 mars au 2 juin 193.
- Fájl:Dupondius-Didius Julianus-RIC 0012. png Didius Julianus pénzérme. Marcus Didius Severus Julianus a Római Birodalom császára, a legrövidebb ideig uralkodó császárok közé tartozik a birodalom történetében, 66 napig volt a hatalom csúcsán.
- Alla morte di Pertinace, col quale sembra avesse un buon rapporto, fu nominato imperatore al posto di Sulpiciano, perché aveva offerto più sesterzi (25.000 secondo l'Historia Augusta) ai pretoriani di quest'ultimo. Lo stesso giorno fu riconosciuto anche dal senato, che nominò augustae la moglie Manlia Scantilla e la figlia Didia Clara.
- ディディウス・ユリアヌス(Didius Julianus, 133年1月30日 - 193年6月1日)は、ローマ帝国の皇帝(在位:193年3月28日 - 193年6月1日)。本名はマルクス・ディディウス・セウェルス・ユリアヌス(Marucus Didius Severus Julianus)。
- Marcus Severus Didius Julianus was keizer van Rome van 28 maart tot 2 juni 193. Hij kwam aan de macht door de troon te kopen. Dit betekende het begin van een burgeroorlog die ongeveer vier jaar zou duren. Hij werd afgezet en terechtgesteld door zijn opvolger, Septimius Severus. Didius Julianus was grootgebracht in het huishouden van Domitia Lucilla, moeder van Marcus Aurelius en was consul in 175.
- Marcus Severus Didius Julianus var romersk keiser fra 28. mars til 1. juli 193. Etter at pretorianergarden hadde drept keiser Pertinax fordi han hadde satt ned lønningene deres, bestemte de å selge keisertronen til høystbydende. Didius Julianus vant auksjonen som fulgte og ble på dette grunnlaget utropt til keiser av Romerriket. Dette var ikke særlig populært i resten av riket.
- Didiusz Julianus Didius Julianus, Marcus Didius Salvius Julianus. Senator rzymski. Urodził się około 130 roku w rodzinie ekwickiej, która wzbogaciła się na handlu. Julian nie poszedł w ślady swych przodków i wybrał karierę urzędniczą i wojskową. Był najpierw legatem legionu w prowincjach greckich, a potem namiestnikiem kilku prowincji m. in. Afryki, Belgiki, Dalmacji. Uchodził za wzorowego administratora i dobrego dowódcę.
- Marco Dídio Severo Juliano foi imperador romano de [[28 de março de 193 a 1 de junho do mesmo ano. Nasceu de uma rica e importante família de Mediolanum. Sua mãe era parente de um famoso advogado, atuante durante o período de governo do imperador Adriano, chamado Sálvio Juliano. Apesar disso, foi criado na família da mãe do imperador Marco Aurélio, Domícia Lucila e isso o conduziu a uma sólida carreira na administração imperial. Foi pretor na Bélgica, cônsul por volta de 175 d.C.
- Didius Iulianus a fost împărat roman de la 28 martie la 1 iunie 193. Era u senator foarte bogat, originar din Gallia, care a devenit împărat cumpărând la mizat tronul imperial de la Pretorienii, care - după tulburările care au avut loc, au scos tronul la vânzare pe cel mai bun preţ. A fost recunoscut de Senat şi de pretorieni, nu însă şi de legiunile militare, care de altfel l-au şi eliminat.
- Файл:Dupondius-Didius Julianus-RIC 0012. jpg Изображение на монете Дидия Юлиана, купившего престол Рима за деньги Дидий Юлиан — римский император.
- Didius Julianus, egentligen Marcus Didius Julianus, född den 30 januari 133 i Milano, mördad på Palatinen den 1 juni 193, romersk kejsare från 28 mars 193. Efter mordet på Pertinax fanns ingen självklar efterträdare. Men en sak var klar: armén hade makten att utse näste kejsare. Två kejsarkandidater kom till praetoriangardets läger och började bjuda över varandra för gardets stöd för att utses till kejsare.
- Marcus Didius Salvius Julianus Severus. arası Roma İmparatoru . Öldürttüğü selefi Pertinax' tan sonra, tahtı Praetorian Guard' lardan satın alarak İmparator oldu. Bu 193–197 arası Roma İç Savaşını sebebi oldu. Julianus halefi Septimius Severus tarafından görevinden alınarak, ölüme mahkum edildi. Julianus Quintus Petronius Didius Severus ve Aemilia Clara' nın oğlu olarak doğdu.
|