Didier Joseph-Lovis Pironi was a racing driver from France. During his career he competed in 72 Formula One World Championship Grands Prix, mostly driving for Tyrrell and Ferrari, and won the 24 Hours of Le Mans in 1978 driving a Renault Alpine A442B.
| Property | Value |
| dbpedia-owl:FormulaOneRacer/championships
| |
| dbpedia-owl:FormulaOneRacer/fastestLap
| |
| dbpedia-owl:FormulaOneRacer/firstRace
| |
| dbpedia-owl:FormulaOneRacer/firstWin
| |
| dbpedia-owl:FormulaOneRacer/lastRace
| |
| dbpedia-owl:FormulaOneRacer/lastWin
| |
| dbpedia-owl:FormulaOneRacer/podiums
| |
| dbpedia-owl:FormulaOneRacer/poles
| |
| dbpedia-owl:FormulaOneRacer/races
| |
| dbpedia-owl:FormulaOneRacer/wins
| |
| dbpedia-owl:Person/nationality
| |
| dbpedia-owl:championships
| |
| dbpedia-owl:fastestLap
| |
| dbpedia-owl:firstRace
| |
| dbpedia-owl:firstWin
| |
| dbpedia-owl:lastRace
| |
| dbpedia-owl:lastWin
| |
| dbpedia-owl:nationality
| |
| dbpedia-owl:podiums
| |
| dbpedia-owl:poles
| |
| dbpedia-owl:races
| |
| dbpedia-owl:thumbnail
| |
| dbpedia-owl:wins
| |
| dbpprop:abstract
|
- Didier Joseph-Lovis Pironi was a racing driver from France. During his career he competed in 72 Formula One World Championship Grands Prix, mostly driving for Tyrrell and Ferrari, and won the 24 Hours of Le Mans in 1978 driving a Renault Alpine A442B.
- Didier Pironi war ein französischer Autorennfahrer. Didier Pironi ging den klassischen Weg vieler französischer Rennfahrer. Vom Rennsportvirus durch seinen Halbbruder José Louis Dolhem infiziert, gewann er 1973 das Volant Elf der französischen Rennfahrerschule Winfield und bewährte sich dann in der französischen und europäischen Formel Renault, die er 1974 bzw. 1976 gewann, bevor er 1977 die Formel 2 als Dritter hinter seinem Teamkollegen René Arnoux und dem Amerikaner Eddie Cheever abschloss. 1978 gewann Pironi mit dem Renault-Team das 24-Stunden-Rennen von Le Mans. Er war bei dem Langstreckenklassiker bereits 1976 und 1977 (Renault) angetreten, allerdings mit geringerem Erfolg. 1980 startete er noch einmal auf einem BMW M1 und belegte Rang 14. Von 1978 bis 1982 fuhr Pironi in der Formel 1. Für 1978 engagierte ihn Ken Tyrrell für sein Formel-1-Team neben dem erfahrenen Patrick Depailler. Tyrrell hatte Pironis Karriere von Anfang an verfolgt und saß schon 1973 in der Jury der Ecole Winfield. War 1978 noch eher ein Lehrjahr für Pironi, auch wenn sein Talent stets sichtbar war, so stellte er bereits im Jahr darauf seinen wesentlich erfahreneren Teamkollegen Jean-Pierre Jarier meistens in den Schatten. 1980 wechselte er zu Ligier und feierte in Zolder seinen ersten GP-Sieg. Die Saison beendete er auf den fünften Rang. Zahlreiche Ausfälle in der zweiten Saisonhälfte verhinderten eine bessere Klassierung. 1981 wechselte Pironi zu Ferrari, wo er in seiner ersten Saison überhaupt nicht auf Touren kam. 1982 war der Ferrari wesentlich standfester und Pironi siegte in Imola. Dieses Rennen ist in die Formel-1-Geschichte eingegangen, weil Pironi seinen Teamkollegen Gilles Villeneuve in der letzten Runde in der Tosa-Kurve überholte und ihm so den Sieg wegschnappte. Darauf sprachen die beiden Fahrer kein Wort mehr miteinander. Nur zwei Wochen später kam Villeneuve in Zolder bei einem Trainingsunfall ums Leben. Entgegen der allgemeinen Vermutung ist es keinesfalls erwiesen, dass tatsächlich eine Stallorder existierte, die Aussagen verschiedener Teammitglieder sind ausgesprochen widersprüchlich. Außerdem war das Rennen in Imola am 25. April 1982 erst der vierte Lauf des Jahres, eine Stallorder zu einem derart frühen Zeitpunkt in der Saison auszusprechen wäre ebenso ungewöhnlich wie unverständlich gewesen, zumal Villeneuve zu diesem Zeitpunkt null Punkte und Pironi gerade einmal einen Punkt auf dem Konto hatten. Sicherlich ist Villeneuve, möglicherweise aufgrund einer „privaten“ Absprache zwischen ihm und Pironi, aber davon ausgegangen, dass das Rennen „ihm gehöre“. Allerdings ist es nicht so, wie die Legende es gern beschreibt, dass die beiden das ganze Rennen hintereinander her gefahren wären und Pironi in der letzten Kurve plötzlich überholt hat. Vielmehr gab es zahlreiche, zum Teil haarsträubende Überholmanöver der beiden gegeneinander, so dass sich die Teamleitung dazu veranlasst sah, das Schild „SLOW“ heraus zu halten, um nicht einen aufgrund der besonderen Umstände des Rennens eigentlich ungefährdeten Sieg zu gefährden. Erstmals zu einem Zeitpunkt übrigens, als Pironi in Führung lag. Die besonderen Umstände waren die, dass das Rennen aufgrund eines Streites zwischen der FISA und der Herstellervereinigung FOCA von den meisten britischen Teams boykottiert worden war, so dass neben den beiden Ferrari eigentlich nur die beiden Renault von René Arnoux und Alain Prost für einen Sieg in Frage kamen. In Zandvoort feierte Pironi seinen zweiten Saisonsieg und übernahm zwei Wochen später mit einem zweiten Platz in Brands Hatch die Führung im WM-Klassement. In Kanada (Montreal) ging der Motor von Pironis Ferrari aus. Er stand an der Startlinie auf der Pole und Riccardo Paletti konnte nicht Ausweichen und raste mit hoher Geschwindigkeit in das Heck des Ferraris. Dieser Unfall kostete Paletti das Leben. In Hockenheim endete seine Formel-1-Karriere aufgrund eines schwerens Unfalls. Im Training zum Großen Preis von Deutschland kollidierte er bei strömendem Regen mit dem Renault von Alain Prost. Der Ferrari überschlug sich mehrmals und zerschellte in den Leitplanken. Pironi erlitt mehrfache Beinbrüche und musste unzählige Operationen über sich ergehen lassen. Pironi führte bis zum Zeitpunkt seines Unfalls in der Formel-1-Gesamtwertung mit großem Vorsprung auf die Konkurrenz. Der Finne Keke Rosberg war der sportliche Nutznießer und wurde am Ende der Saison Weltmeister. Obwohl Pironi geheilt wurde und ab November 1983 wieder beschwerdefrei gehen konnte, kehrte er nicht mehr in die Formel 1 zurück. Er fuhr zwar 1986 für AGS und Ligier Tests; doch AGS zog sich bald aus der Formel 1 zurück, und bei Ligier wurden die Comebackpläne nicht weiterverfolgt. Außerdem hätte er wohl die hohe Versicherungssumme, die er nach seinem Unfall erhalten hatte, zurückzahlen müssen. Insgesamt nahm Didier Pironi an 72 Formel-1-Rennen teil, von denen er drei gewann. Er stand viermal auf der Pole Position, holte fünfmal die schnellste Runde und erzielte insgesamt 101 WM-Punkte. Pironi wechselte 1986 zum Motorbootsport, wo er schon bald einige Erfolge feiern konnte. 1987 kam er bei einem Bootsrennen vor der Isle of Wight ums Leben, als sein Boot auf eine Welle traf und sich überschlug. Didier Pironi wurde in Grimaud, einem kleinen Ort unweit von Saint-Tropez in Südfrankreich begraben. Kurz nach Pironis Tod brachte dessen Lebensgefährtin Zwillinge namens Didier and Gilles zur Welt. 1988 wurde sein bei einem Flugzeugabsturz ums Leben gekommener Halbbruder José Louis Dolhem neben ihm begraben. Das Offshore-Rennboot „Colibri“, mit dem er verunglückte, wurde restauriert und befindet sich heute im Manoir de l'Automobile, einem Museum in Lohéac in der Bretagne. Dort befindet sich auch ein von Pironi gefahrerer Ligier JS11/15 aus der Saison 1980.
- Didier Pironi, nascut el 26 de març de 1952 al poble de Villescresnes i mort el 23 d'agost de 1987 a Southampton, Anglaterra fou pilot de Formula 1 competint en 72 GP de Formula 1. També va aconseguir altres èxits en el món de l'automobilisme con les 24 Hores de Le Mans de l'any 1978 al volant d'un Renault Alpine A442B.
- Didier Pironi fue un piloto de Fórmula Uno francés. Beneficiándose de la campaña que patrocinaba Elf para promover a los talentos jóvenes del automovilismo francés, que había llevado a luminarias como Patrick Tambay y Alain Prost a la Fórmula Uno, participó en 72 grandes premios, debutando el 15 de enero de 1978. En dos temporadas con el pobremente financiado equipo Tyrrell demostró suficiente potencial para que Guy Ligier lo contratara para su irregular equipo francés en 1980. No obstante, Pironi se las arregló para obtener su primera victoria, en el Gran Premio de Bélgica en Zolder, así como varios finales en el podio. De hecho, tal era el desempeño de Pironi, que tras su segunda carrera en la temporada, Enzo Ferrari expresó interés en contar con sus servicios, algo que se hizo efectivo en la temporada 1981. Formando equipo con el increíble Gilles Villeneuve, Pironi estuvo más bien ensombrecido en su primera temporada con Ferrari; para alguien que estaba tan preocupado en convertirse en el primer piloto francés en ganar el título de Fórmula uno, los eventos de ese año podrían haber jugado un papel importante en la turbulenta e irregular campaña de 1982. Tras establecer una buena relación con los miembros de mayor antigüedad del equipo, se presume que Pironi sacó provecho de ello en la memorable carrera del Gran Premio de San Marino de 1982, en la cual habría engañado a Villenueve para que concediera la victoria dando la impresión de que seguiría a su compañero de equipo durante la última vuelta, solo para inesperadamente rebasarlo a última momento. La amistad de Pironi con los altos jerarcas del equipo brindó respaldo a su dudosa historia de "problemas mecánicos" para desgracia de Villenueve. El canadiense moriría trágicamente en las rondas calificatorias durante la siguiente carrera, y su alterado estado de ánimo por el incidente con Pironi frecuentemente se considera como un factor determinante en su accidente. Con un vehículo rápido y confiable, el título parecía estar al alcance de Pironi. No obstante, el estado mental del francés se vio sujeto a una severa tensión por la antipatía que algunos le tomaron tras la tragedia de Zolder, la desintegración de su matrimonio, y el observar en primer plana la muerte de Riccardo Paletti en el Gran Premio de Canadá, en el cual el joven italiano colisionó contra el Ferrari de Pironi detenido en la línea de largada. Algunos de estos eventos podrían haber resultado en la altanería y arrogancia que sus compañeros de equipo reportaron haber observado en el comportamiento de Pironi en los eventos subsecuentes (incluyendo una certeza absoluta de que ganaría el título), y en tal estado mental, que llegó a girar sin sentido a altas velocidades en un Hockenheim empapado durante una sesión de práctica en el Gran Premio de Alemania. Tras rebasar el Williams de Derek Daly, Pironi, sin ser visto, se estrelló contra la retaguardia del Renault de Alain Prost, desencadenando un violento accidente similar al que había sufrido Villenueve. Pironi sobrevivió, pero las heridas en sus piernas le impedirían volver a competir durante 1982. A pesar del accidente, terminó en segundo lugar en el campeonato de 1982, una sombra de lo que pudo haber sido. En 1986 todo indicaba que Pironi regresaría a las pistas. Intentó calificar para el equipo Francés AGS, y demostró que todavía era lo suficientemente rápido para ser competitivo en Fórmula Uno. Pero cuando no pudo encontrar un lugar en un buen equipo en 1987, prefirió dedicarse a las carreras motonáuticas. El 23 de agosto de 1987, Didier Pironi falleció en un accidente que también cobró la vida de sus copilotos. Didier Pironi ganó 3 carreras, alcanzó 13 podios y consiguió un total de 101 puntos de campeonato. También obtuvo 4 pole positions.
- Didier Pironi oli ranskalainen kilpa-autoilija ja kilpaveneilijä. Hän opiskeli yliopistossa ennen F1-uraansa ja kuului yliopiston uintijoukkueeseen.
- Didier Pironi était un pilote automobile et motonautique français né à Villecresnes dans le Val-de-Marne, le 26 mars 1952 et mort accidentellement dans une course de bateaux à moteurs à Poole au Royaume-Uni le 23 août 1987.
- Didier Pironi francia autóversenyző, volt Formula–1-es pilóta. 1978-ban megnyerte a Le Mans-i 24 órás autóversenyt.
- ディディエ・ジョゼフ=ロヴィ・ピローニ(Didier Joseph-Lovis Pironi、1952年3月26日 - 1987年8月23日)は、フランスのレーシングドライバー。1978年から1982年までF1ドライバーとして活動した。 1978年にはル・マン24時間レースにおいて、ジャン=ピエール・ヤソーとのコンビでルノーを駆り優勝している。
- Didier Pironi was een Franse Formule 1-coureur. Pironi kwam vanuit de Formule 2 in de Formule 1 terecht bij het Britse team van Ken Tyrrell. In 1980 stapte hij na twee redelijk succesvolle seizoenen over naar het Franse Ligier waar hij dat jaar de Belgische Grand Prix won. In 1981 maakt hij de overstap naar Ferrari, waar hij ploegmaat werd van Gilles Villeneuve. Het seizoen van 1981 stond bij Ferrari in het teken van de ontwikkeling van de turbo-motor en zorgde voor een wisselend seizoen waarin Pironi geen overwinningen behaalde. Na het zaaien in '81 konden Pironi en Villeneuve in 1982 oogsten en domineerden ze de start van het seizoen. Nadat hij -in zijn ogen eerste rijder- Villeneuve de overwinning afnam in San Marino, wat tussen beide teamgenoten voorgoed een wig dreef (Villeneuve kwam in de kwalificatie van de volgende race in België om het leven), won hij nog de Nederlandse Grand Prix, zijn laatste overwinning. Pironi was een gedreven piloot, met de ambitie om Frankrijks eerste wereldkampioen te worden. Nadat hij dacht de titel binnen bereik te hebben in 1982, eindigde zijn carrière rampzalig. Tijdens de natte vrije training van de Duitse Grand Prix van dat jaar in Hockenheim kwam hij door slecht zicht in botsing met landgenoot Alain Prost. De ernstige verwondingen aan zijn benen die hij opliep, betekenden het einde van zijn F1 loopbaan. Pironi had op dat moment 39 punten in het kampioenschap, een voorsprong van 16 punten op Keke Rosberg. Maar hij kon in de laatste vijf races van dat seizoen niet meer aan de start verschijnen. Rosberg scoorde in die laatste 5 races 21 punten en won het kampioenschap, ondanks dat hij dat jaar maar één Grand Prix had gewonnen. Ferrari slaagde er wel in de leiding in het constructeurskampioenschap vast te houden en te verzilveren. Ondanks aanbiedingen van Ferrari, Ligier en AGS kwam Pironi nooit meer aan de start van een Grand Prix. Hij vervolgde zijn gemotoriseerde loopbaan in het off-shore powerboat-racen maar kwam 23 augustus 1987 om het leven toen zijn powerboat verongelukte tijdens een race in de buurt van Southampton.
- Didier Pironi – francuski kierowca Formuły 3, Formuły 2 i Formuły 1. W Formule 1 zadebiutował w ekipie Tyrrella. Pierwsze zwycięstwo odniósł w GP Belgii w barwach stajni Ligier. W 1981 przeszedł do Ferrari, w barwach którego wygrał GP San Marino na torze Imola. Po grand prix został oskarżony przez Gillesa Villeneuve’a o niestosowanie się do poleceń zespołu. Po śmierci Gillesa Villeneuve’a został pierwszym kierowcą Ferrari i wygrał Grand Prix Holandii. Podczas Grand Prix Niemiec spowodował wypadek, w którym odniósł obrażenia nóg, przez co nie mógł wykonywać mocnych hamowań. Zginął w wypadku motorówki koło wyspy Wight.
- Didier Pironi,, foi um piloto francês de Fórmula 1 e de lancha off-shore. Pironi correu na Fórmula 1 entre os anos de 1978 à 1982 pelas equipes: 78-79 Tyrrell, 80 Ligier conquistando a primeria vitória na categoria e 81-82 Ferrari. A sua segunda e a primeira na Ferrari aconteceu no Grande Prêmio de San Marino em 1982. Foi a corrida que contou com 7 equipes: Ferrari, Renault, Alfa Romeo, Tyrrell, Toleman, Osella e ATS, enquanto que as demais boicotaram por divergências políticas. Com os carros da Renault fora da prova, só restou os dois carros da equipe italiana. Pironi ultrapassou Gilles Villeneuve e vice-versa para dar um pouco de emoção ao público presente ao autódromo, já que não tinha concorrência e o 3º colocado estava bem longe da dupla Ferrarista. Na última volta, Pironi ultrapassou Villeneuve e venceu a corrida ignorando as ordens da equipe. No pódium, era visível a crise interna dos dois pilotos. Foi a última corrida do piloto canadense e que faleceria duas semanas depois nos treinos do Grande Prêmio da Bélgica em Zolder. A terceira e última vitória de Pironi aconteceria no Grande Prêmio da Holanda em Zandvoort. Com o 2º lugar no Grande Prêmio da Inglaterra em Brands Hatch, Pironi liderava o campeonato pela primeira vez e com 5 pontos de vantagem sobre o norte-irlandês John Watson da McLaren. Na etapa seguinte, o Grande Prêmio da França em Paul Ricard, Pironi aumentava para 9 com o 3º lugar conquistado. Imaginava-se que ele seria o primeiro piloto francês com grandes chances de ganhar o campeonato. Com a pole conquistada para o Grande Prêmio da Alemanha em Hockenheim, Pironi teve um terrível acidente nos treinos livres naquela pista onde quase perdeu as suas pernas. Impossibilitado de pilotar em função do forte acidente, o francês da Ferrari se ausentou nas últimas cinco provas do campeonato. Mesmo fora da disputa, sua liderança só foi perdida na antepenúltima etapa para o finlandês Keke Rosberg, o campeão daquele ano. Na classificação final do campeonato, Pironi foi o vice-campeão terminando com a mesma pontuação de John Watson. No critério de desempate, o francês tem um terceiro lugar de vantagem sobre o norte-irlandês. Pironi ainda voltou a testar um carro de Formula 1 da equipe AGS no ano de 1986, mas depois disso se dedicou a competição de Offshore (barcos). Ele faleceu por afogamento em Agosto de 1987 quando seu barco ficou de ponta cabeça depois de um acidente. site de Didier Pironi Foto do Piloto
- Didier Pironi, a fost un pilot francez de Formula 1.
- Дидье́ Пирони́ — французский автогонщик, вице-чемпион Формулы-1, победитель 24 часов Ле-Мана 1968 года.
- Didier Pironi, född 26 mars 1952 i Villecresnes i Val-de-Marne, död 23 augusti 1987 i Storbritannien, var en fransk racerförare. Han var halvbror till och kusin med racerföraren José Dolhem.
|
| dbpprop:hasPhotoCollection
| |
| dbpprop:reference
| |
| dbpprop:relatedInstance
| |
| rdf:type
| |
| rdfs:comment
|
- Didier Joseph-Lovis Pironi was a racing driver from France. During his career he competed in 72 Formula One World Championship Grands Prix, mostly driving for Tyrrell and Ferrari, and won the 24 Hours of Le Mans in 1978 driving a Renault Alpine A442B.
- Didier Pironi war ein französischer Autorennfahrer. Didier Pironi ging den klassischen Weg vieler französischer Rennfahrer. Vom Rennsportvirus durch seinen Halbbruder José Louis Dolhem infiziert, gewann er 1973 das Volant Elf der französischen Rennfahrerschule Winfield und bewährte sich dann in der französischen und europäischen Formel Renault, die er 1974 bzw.
- Didier Pironi, nascut el 26 de març de 1952 al poble de Villescresnes i mort el 23 d'agost de 1987 a Southampton, Anglaterra fou pilot de Formula 1 competint en 72 GP de Formula 1. També va aconseguir altres èxits en el món de l'automobilisme con les 24 Hores de Le Mans de l'any 1978 al volant d'un Renault Alpine A442B.
- Didier Pironi fue un piloto de Fórmula Uno francés. Beneficiándose de la campaña que patrocinaba Elf para promover a los talentos jóvenes del automovilismo francés, que había llevado a luminarias como Patrick Tambay y Alain Prost a la Fórmula Uno, participó en 72 grandes premios, debutando el 15 de enero de 1978. En dos temporadas con el pobremente financiado equipo Tyrrell demostró suficiente potencial para que Guy Ligier lo contratara para su irregular equipo francés en 1980.
- Didier Pironi oli ranskalainen kilpa-autoilija ja kilpaveneilijä. Hän opiskeli yliopistossa ennen F1-uraansa ja kuului yliopiston uintijoukkueeseen.
- Didier Pironi était un pilote automobile et motonautique français né à Villecresnes dans le Val-de-Marne, le 26 mars 1952 et mort accidentellement dans une course de bateaux à moteurs à Poole au Royaume-Uni le 23 août 1987.
- Didier Pironi francia autóversenyző, volt Formula–1-es pilóta. 1978-ban megnyerte a Le Mans-i 24 órás autóversenyt.
- ディディエ・ジョゼフ=ロヴィ・ピローニ(Didier Joseph-Lovis Pironi、1952年3月26日 - 1987年8月23日)は、フランスのレーシングドライバー。1978年から1982年までF1ドライバーとして活動した。 1978年にはル・マン24時間レースにおいて、ジャン=ピエール・ヤソーとのコンビでルノーを駆り優勝している。
- Didier Pironi was een Franse Formule 1-coureur. Pironi kwam vanuit de Formule 2 in de Formule 1 terecht bij het Britse team van Ken Tyrrell. In 1980 stapte hij na twee redelijk succesvolle seizoenen over naar het Franse Ligier waar hij dat jaar de Belgische Grand Prix won. In 1981 maakt hij de overstap naar Ferrari, waar hij ploegmaat werd van Gilles Villeneuve.
- Didier Pironi – francuski kierowca Formuły 3, Formuły 2 i Formuły 1. W Formule 1 zadebiutował w ekipie Tyrrella. Pierwsze zwycięstwo odniósł w GP Belgii w barwach stajni Ligier. W 1981 przeszedł do Ferrari, w barwach którego wygrał GP San Marino na torze Imola. Po grand prix został oskarżony przez Gillesa Villeneuve’a o niestosowanie się do poleceń zespołu. Po śmierci Gillesa Villeneuve’a został pierwszym kierowcą Ferrari i wygrał Grand Prix Holandii.
- Didier Pironi,, foi um piloto francês de Fórmula 1 e de lancha off-shore. Pironi correu na Fórmula 1 entre os anos de 1978 à 1982 pelas equipes: 78-79 Tyrrell, 80 Ligier conquistando a primeria vitória na categoria e 81-82 Ferrari. A sua segunda e a primeira na Ferrari aconteceu no Grande Prêmio de San Marino em 1982. Foi a corrida que contou com 7 equipes: Ferrari, Renault, Alfa Romeo, Tyrrell, Toleman, Osella e ATS, enquanto que as demais boicotaram por divergências políticas.
- Didier Pironi, a fost un pilot francez de Formula 1.
- Дидье́ Пирони́ — французский автогонщик, вице-чемпион Формулы-1, победитель 24 часов Ле-Мана 1968 года.
- Didier Pironi, född 26 mars 1952 i Villecresnes i Val-de-Marne, död 23 augusti 1987 i Storbritannien, var en fransk racerförare. Han var halvbror till och kusin med racerföraren José Dolhem.
|
| rdfs:label
|
- Didier Pironi
- Didier Pironi
- Didier Pironi
- Didier Pironi
- Didier Pironi
- Didier Pironi
- Didier Pironi
- Didier Pironi
- ディディエ・ピローニ
- Didier Pironi
- Didier Pironi
- Didier Pironi
- Didier Pironi
- Пирони, Дидье
- Didier Pironi
|
| owl:sameAs
| |
| skos:subject
| |
| foaf:depiction
| |
| foaf:name
| |
| foaf:page
| |
| is dbpedia-owl:GrandPrix/fastestDriver
of | |
| is dbpedia-owl:GrandPrix/firstDriver
of | |
| is dbpedia-owl:GrandPrix/poleDriver
of | |
| is dbpedia-owl:GrandPrix/secondDriver
of | |
| is dbpedia-owl:GrandPrix/thirdDriver
of | |
| is dbpedia-owl:fastestDriver
of | |
| is dbpedia-owl:firstDriver
of | |
| is dbpedia-owl:poleDriver
of | |
| is dbpedia-owl:secondDriver
of | |
| is dbpedia-owl:thirdDriver
of | |
| is dbpprop:after
of | |
| is dbpprop:before
of | |
| is dbpprop:drivers
of | |
| is dbpprop:fastDriver
of | |
| is dbpprop:firstDriver
of | |
| is dbpprop:poleDriver
of | |
| is dbpprop:secondDriver
of | |
| is dbpprop:thirdDriver
of | |
| is dbpprop:years
of | |
| is owl:sameAs
of | |