| dbpedia-owl:abstract
|
- Dichotomie (griechisch dichótomos, „halbgeteilt, entzweigeschnitten“ aus dícha „entzwei, getrennt“ und témnein „schneiden“; manchmal auch Dychotomie) ist eine mehrdeutige Bezeichnung. "Dichotomie" bezeichnet: ein komplementäres Begriffspaar – oder die Einteilung, die Zergliederung eines Gegenstandsbereiches in genau zwei komplementäre Bereiche bzw. Begriffe. Von einer dichotomischen Methode spricht man, wenn die Methode auf einer dichotomischen Einteilung des Gegenstandsbereichs beruht. Entscheidend ist bei einem dichotomischen Begriffspaar, einer dichotomischen Einteilung oder Methode, dass alle Elemente des Gegenstandsbereichs entweder dem einen oder dem anderen Begriff (Untermenge, Unterbegriff) zuzuordnen sind; kein Element beiden Begriffen (beiden Untermengen) zugleich zuzuordnen ist, diese also keine gemeinsame Schnittmenge haben – die Begriffe also disjunkt sind. Die Illustration auf dieser Seite oben rechts ist daher irreführend, wenn man sie mengentheoretisch so liest, dass es noch Elemente gibt, die weder in A oder B sind. Das Diagramm ist so zu lesen, dass der Hintergrundbereich leer ist, also alle Elemente entweder in A oder in B sind. Eine falsche Dichotomie ist ein absichtlicher oder unabsichtlicher Fehlschluss, der eine Entscheidung zwischen zwei Möglichkeiten als Notwendigkeit darstellt, obwohl weitere Entscheidungsmöglichkeiten existieren.
- Dicotomía del (griego dichótomos, «dividido en mitades» o «cortado en dos partes» etimológicamente proviene de dícha «dividido, separado» y témnein «cortar» es un concepto que tiene distintos significados. «Dicotomía» designa: Un par de conceptos complementarios. Una subdivisión, que desmembra o disecta el área de un objeto en exactamente dos áreas complementarios. Se habla de método dicotómico cuando el método se basa en una división dicotómica del área del objeto. Lo decisivo y común entre un par de conceptos dicotómicos, una división dicotómica y un método dicotómico es que se cumpla que: Todos los elementos del área del objeto se ordenen bajo uno u otro concepto . Ningún elemento sea ordenable bajo ambos conceptos a la vez, es decir, que no exista un grupo de los elementos que pertenecen a ambos y se trate por tanto de conceptos disjuntos. Además, la ilustración en esta página arriba a la derecha podría confundir si se la lee desde el punto de vista de la teoría de conjuntos y se piensa que existen elementos que no pertenecen ni a A ni a B. El diagrama debe leerse de modo tal que el área de fondo en cada caso es vacío, es decir, que todos los elementos pertenecen a la figura de A o de B. Una falsa dicotomía es una conclusión falsa a la que se arriba intencionalmente o sin intención y que presenta una decisión entre dos únicas posibilidades como una necesidad, a pesar de que existen otras posibles alternativas de decisión.
- Dikotomia (kahtiajako tai kahtiajakautuneisuus) tarkoittaa kohteiden kahtiajakamista sen mukaan, onko niillä jokin ominaisuus vai ei. Jokainen kokonaisuuden osa kuuluu siis jompaankumpaan ja vain jompaankumpaan puoleen tätä kahtiajakoa. Jaon kaksi osaa ovat usein hyvin erilaisia ja niistä on käytettävissä termi "vastapuolet".
- La dicotomia è la divisione di un'entità in due parti (diade) non necessariamente mutuamente esclusive, ma anche complementari. Una dicotomia può non lasciare spazio per una terza parte, allora si parlerà di terzo escluso. Esiste comunque la possibilità di un terzo includente e di un terzo trasversale. Si può considerare una dicotomia come una partizione in 2 parti. A titolo esemplificativo, se preso un concetto A è possibile dividerlo in due parti B e non-B, allora le due parti formano una dicotomia, dato che nessuna parte di B è contenuta in non-B e che la somma di B e non-B fa esattamente A.
- Dichotomy è l'ultimo della band christian metal/metalcore Becoming the Archetype. Contiene un riarrangiamento della nota canzone "How great thou art"
- Een dichotomie is de opdeling in twee niet-overlappende structuren of begrippen. De term komt van het Griekse dichotomia, wat tweedeling betekent. De term wordt in uiteenlopende wetenschapsgebieden gebruikt, waaronder de filosofie, sociologie, politicologie en wiskunde. In de biologie spreekt men van dichotome of gaffelvormige vertakking als beide takken van gelijke grootte zijn; bij ongelijke grootte spreekt men van anisotomie. Een opdeling in meer dan twee -overlappende structuren of begrippen kan men spreken van polytomie. In sommige disciplines, waaronder de bedrijfswetenschappen, is de praktijk van het combineren van meerdere dichotomieën populair. Door twee dichotomieën te combineren ontstaat een 2 bij 2 matrix, zoals gehanteerd in de BCG-matrix. Een voorbeeld van een combinatie van drie dichotomieën is het drie dichotomieën-model van de marketing.
- En dikotomi er en tvegrening som består av to like store eller viktige grener (av gresk διχοτομία = «todeling»). Begrepet brukes både om virkelige grener og om teoretiske konsepter. For eksempel har Psilotum-planter dikotome forgreninger, mens mange andre planter har forgreninger der én av grenene er større, eller forgreninger som består av flere enn to grener. På den andre siden uttrykker f. eks. «er/bør-dikotomien» eller «type/ting-dikotomien» at man anser de respektive begrepene som dypt forskjellige og som uttømmende alternativer, som m.a.o. ikke tillater noe tredje alternativ.
- Dychotomia (gr. dichotomos = przecięty na dwie części) – dwudzielność; podział na dwie części, wzajemnie się wykluczające i uzupełniające do całości. Podział dychotomiczny zbioru X polega na wyróżnieniu w nim dwu podzbiorów – A i B – które są rozłączne (nie mają wspólnych elementów) i wyczerpują zbiór X (w skład X nie wchodzi nic spoza A i B, każdy element zbioru X należy albo do podzbioru A albo do B).
- Dicotomia de dicótomo. s. f. , divisão em duas partes; classificação que se baseia na divisão e subdivisão sucessiva em dois; fase em que a Lua apresenta metade do seu disco. Bem e Mal [Do gr. dichotomía. ] Substantivo feminino. 1. Método de classificação em que cada uma das divisões e subdivisões não contém mais de dois termos. [Cf. politomia. ] 2. Repartição dos honorários médicos, à revelia do doente, entre o médico assistente e outro chamado por este. 3. Astr. Aspecto de um planeta ou de um satélite quando apresenta exatamente a metade do disco iluminada. [Ocorre na quadratura. ] 4. Lóg. Divisão lógica de um conceito em dois outros conceitos, em geral contrários, que lhe esgotam a extensão. Ex. : animal = vertebrado e invertebrado. 5. Bot. Tipo de ramificação vegetal em que a ponta do órgão (caule, raiz, etc. ) se divide repetidamente em duas porções idênticas, e que é próprio dos talófitos e briófitos, sendo muito raramente observado nas plantas floríferas; dicopodia. 6. Teol. Princípio que afirma a existência única, no ser humano, de corpo e alma. A dicotomia corpo/alma possui uma problematização muito antiga que começa há mais de quatro séculos antes de cristo, onde na maioria filósofos gregos (principalmente Platão, Sócrates e Aristóteles) viam a alma como o lugar privilegiado da razão, da sabedoria e da ciência. Eles com suas teorias optam pela mente, e ao corpo constroem significados que diminuem sua importância na sociedade da época. O corpo então é visto como secundário ao progresso humano que levava a alma ao erro e ao enfraquecimento do pensamento. A visão idealista sobre o mundo sistematizada a partir de Platão contraditoriamente cria escolas filosóficas materialistas e individualistas como, por exemplo, os cìnicos,epicurismo, ceticismo e estoicismo. Dentre os pensamentos a cerca de corpo cito dois pensamentos, um de Aristóteles e outro de Anaxágoras que confirmam a importância da mente na formação do indivíduo:“Nada caracteriza melhor o homem do que o fato de pensar” “Tudo era um caos até que surgiu a mente e pôs ordem nas coisas” (Teles, 1972, p. 13). Dentro deste raciocínio sobre corpo o sentido de liberdade para os filósofos gregos estava diretamente ligado com a busca do LOGOS. Outros filósofos buscavam se apoiar tanto na busca do conhecimento quanto na elevação da alma. Pitágoras (582-497 a. C) foi um destes filósofos que segundo Aristóteles se ocupou primeiro da matemática e da aritmética e depois do misticismo e religião. A reencarnação da alma era uma realidade em sua vida, e dentro de seus conhecimentos buscou acrescentar a espiritualidade aos ensinamentos filosóficos (Chaves, 1998, p.30). Platão (427-347 a. C) também possui uma grande afinidade pelas coisas não materiais acreditando na existência de um mundo de idéias onde o nosso conhecimento sobre a realidade seria apenas uma cópia da verdade sobre as coisas. Nós estamos apenas percebendo as sombras das coisas e não o real que seria a idéia das coisas. O conhecer seria apenas um reconhecimento já que estamos sempre reencarnando. A transcendência da alma criada pelos filósofos idealistas, de certo modo cria uma maneira de ver a vida que influenciava diretamente sobre a inferioridade do corpo. Este corpo esta a serviço da alma submisso a interesses divinos e, sobretudo deverá passar por várias vidas mundanas para alcançar e purificação necessária à evolução espiritual. A dicotomia alma/corpo perdura com vários outros filósofos da antiguidade em todas as partes do mundo mostrando a dificuldade de aceitar o corpo como situação e necessidade de manter contato com a realidade, e definir suas percepções e subjetividades dentro das relações entre homens e natureza.
- A dichotomy is any splitting of a whole into exactly two non-overlapping parts, meaning it is a procedure in which a whole is divided into two parts, or in half. It is a partition of a whole (or a set) into two parts (subsets) that are: jointly exhaustive: everything must belong to one part or the other, and mutually exclusive: nothing can belong simultaneously to both parts. The two parts thus formed are complements. In logic, the partitions are opposites if there exists a proposition such that it holds over one and not the other. In the community of philosophers and scholars, many believe that "unless a distinction can be made rigorous and precise it isn't really a distinction."
- Dikotomi innebär en uppdelning av en helhet i två icke överlappade delar. Delarna är: gemensamt uttömmande: allt måste höra till ena delen eller den andra, och ömsesidigt uteslutande: ingenting kan samtidigt tillhöra båda delarna. De två delarna som har bildats är varandras komplement. Inom logiken är delarna varandras motsatser, så att om den ena halvan innefattar ett påstående utesluts detta från den andra halvan. Termen har en lång rad användningsområden, bland annat inom naturvetenskap och argumentationsanalys.
- Дихотоми́я — раздвоенность, последовательное деление на две части, не связанные между собой. Дихотомическое деление в математике, философии, логике и лингвистике является способом образования взаимоисключающих подразделов одного понятия или термина и служит для образования классификации элементов.
|
| rdfs:comment
|
- Dikotomia (kahtiajako tai kahtiajakautuneisuus) tarkoittaa kohteiden kahtiajakamista sen mukaan, onko niillä jokin ominaisuus vai ei. Jokainen kokonaisuuden osa kuuluu siis jompaankumpaan ja vain jompaankumpaan puoleen tätä kahtiajakoa. Jaon kaksi osaa ovat usein hyvin erilaisia ja niistä on käytettävissä termi "vastapuolet".
- Dichotomy è l'ultimo della band christian metal/metalcore Becoming the Archetype. Contiene un riarrangiamento della nota canzone "How great thou art"
- Dychotomia (gr. dichotomos = przecięty na dwie części) – dwudzielność; podział na dwie części, wzajemnie się wykluczające i uzupełniające do całości. Podział dychotomiczny zbioru X polega na wyróżnieniu w nim dwu podzbiorów – A i B – które są rozłączne (nie mają wspólnych elementów) i wyczerpują zbiór X (w skład X nie wchodzi nic spoza A i B, każdy element zbioru X należy albo do podzbioru A albo do B).
- Дихотоми́я — раздвоенность, последовательное деление на две части, не связанные между собой. Дихотомическое деление в математике, философии, логике и лингвистике является способом образования взаимоисключающих подразделов одного понятия или термина и служит для образования классификации элементов.
- Dichotomie (griechisch dichótomos, „halbgeteilt, entzweigeschnitten“ aus dícha „entzwei, getrennt“ und témnein „schneiden“; manchmal auch Dychotomie) ist eine mehrdeutige Bezeichnung. "Dichotomie" bezeichnet: ein komplementäres Begriffspaar – oder die Einteilung, die Zergliederung eines Gegenstandsbereiches in genau zwei komplementäre Bereiche bzw. Begriffe. Von einer dichotomischen Methode spricht man, wenn die Methode auf einer dichotomischen Einteilung des Gegenstandsbereichs beruht.
- Dicotomía del (griego dichótomos, «dividido en mitades» o «cortado en dos partes» etimológicamente proviene de dícha «dividido, separado» y témnein «cortar» es un concepto que tiene distintos significados. «Dicotomía» designa: Un par de conceptos complementarios. Una subdivisión, que desmembra o disecta el área de un objeto en exactamente dos áreas complementarios. Se habla de método dicotómico cuando el método se basa en una división dicotómica del área del objeto.
- La dicotomia è la divisione di un'entità in due parti (diade) non necessariamente mutuamente esclusive, ma anche complementari. Una dicotomia può non lasciare spazio per una terza parte, allora si parlerà di terzo escluso. Esiste comunque la possibilità di un terzo includente e di un terzo trasversale. Si può considerare una dicotomia come una partizione in 2 parti.
- Een dichotomie is de opdeling in twee niet-overlappende structuren of begrippen. De term komt van het Griekse dichotomia, wat tweedeling betekent. De term wordt in uiteenlopende wetenschapsgebieden gebruikt, waaronder de filosofie, sociologie, politicologie en wiskunde. In de biologie spreekt men van dichotome of gaffelvormige vertakking als beide takken van gelijke grootte zijn; bij ongelijke grootte spreekt men van anisotomie.
- En dikotomi er en tvegrening som består av to like store eller viktige grener (av gresk διχοτομία = «todeling»). Begrepet brukes både om virkelige grener og om teoretiske konsepter. For eksempel har Psilotum-planter dikotome forgreninger, mens mange andre planter har forgreninger der én av grenene er større, eller forgreninger som består av flere enn to grener. På den andre siden uttrykker f. eks.
- Dicotomia de dicótomo. s. f. , divisão em duas partes; classificação que se baseia na divisão e subdivisão sucessiva em dois; fase em que a Lua apresenta metade do seu disco. Bem e Mal [Do gr. dichotomía. ] Substantivo feminino. 1. Método de classificação em que cada uma das divisões e subdivisões não contém mais de dois termos. [Cf. politomia. ] 2. Repartição dos honorários médicos, à revelia do doente, entre o médico assistente e outro chamado por este. 3. Astr.
- Dikotomi innebär en uppdelning av en helhet i två icke överlappade delar. Delarna är: gemensamt uttömmande: allt måste höra till ena delen eller den andra, och ömsesidigt uteslutande: ingenting kan samtidigt tillhöra båda delarna. De två delarna som har bildats är varandras komplement. Inom logiken är delarna varandras motsatser, så att om den ena halvan innefattar ett påstående utesluts detta från den andra halvan.
- A dichotomy is any splitting of a whole into exactly two non-overlapping parts, meaning it is a procedure in which a whole is divided into two parts, or in half. It is a partition of a whole (or a set) into two parts (subsets) that are: jointly exhaustive: everything must belong to one part or the other, and mutually exclusive: nothing can belong simultaneously to both parts. The two parts thus formed are complements.
|