| dbpedia-owl:abstract
|
- Diakritische Zeichen (auch Diakritikum mit Pl. Diakritika, aus griech. διακρίνειν „unterscheiden“) sind an Buchstaben angebrachte kleine Zeichen wie Punkte, Striche, Häkchen oder Kreise, die eine vom unmarkierten Buchstaben abweichende Aussprache oder Betonung anzeigen und die dem Buchstaben über- oder untergesetzt sind, in einigen Fällen auch durch den Buchstaben gehen; das so abgeänderte Zeichen gilt manchmal als derselbe, manchmal als eigenständiger Buchstabe. Die diakritischen Zeichen erlauben die Erweiterung eines Alphabets, ohne dass neue Buchstabenzeichen erfunden werden müssen. Die Verwendung bestimmter diakritischer Zeichen ist oft auf einzelne oder verwandte Sprachen beschränkt, wodurch sie als Erkennungsmerkmal dieser Sprachen dienen können. Vor allem in den vielen Varianten des lateinischen Alphabets sind diakritische Zeichen zu finden, aber auch in der arabischen und hebräischen Schrift und in den indischen Schriften zur Angabe der Vokalisierung, in wissenschaftlichen Transliterationssystemen sowie im Internationalen Phonetischen Alphabet. Ein und dasselbe diakritische Zeichen kann in verschiedenen Sprachen unterschiedliche Funktion haben. Auch variiert mitunter das Aussehen der diakritischen Zeichen. So kann im Altgriechischen der Zirkumflex, die Perispomene, auch ~ geschrieben werden. Nicht alle Schriften verwenden zur Erweiterung des Alphabets diakritische Zeichen. So gibt es z. B. im kyrillischen Alphabet eigenständige Buchstaben für viele Laute, die in Sprachen mit Lateinschrift durch diakritische Zeichen wiedergegeben werden, etwa ш für den Laut ] und ж für den Laut ], in anderen Sprachen š bzw. ž geschrieben. Vorlage:Belege Von den diakritischen Zeichen zu unterscheiden sind die Ligaturen, beispielsweise das deutsche ß, die eine Verschmelzung zweier Buchstaben zu einem neuen darstellen. Zum Teil sind diakritische Zeichen aus Ligaturen entstanden, wobei der untergeordnete Buchstabe im Laufe der Zeit zu einem diakritischen Zeichen umgebildet wurde. Die deutschen Umlautpunkte etwa entstanden aus einem über a, o oder u geschriebenen kleinen e.
- A diacritic is an ancillary glyph added to a letter, or basic glyph. The term derives from the Greek διακριτικός (diakritikós, "distinguishing"). Diacritic is both an adjective and a noun, whereas diacritical is only an adjective. Some diacritical marks, such as the acute ( ´&thinsp) and grave ( `&thinsp) are often called accents. Diacritical marks may appear above or below a letter, or in some other position such as within the letter or between two letters. The main use of diacritics in the Latin alphabet is to change the sound value of the letter to which they are added. Examples from English are the diaeresis in naïve and Noël, which show that the vowel with the diaeresis mark is pronounced separately from the preceding vowel; the acute and grave accents, which indicate that a final vowel is to be pronounced, as in saké and poetic breathèd, and the cedilla under the "c" in the borrowed French word façade, which shows it is pronounced Template:IPAslink rather than Template:IPAslink. In other Latin alphabets, they may distinguish between homonyms, such as French là "there" versus la "the," which are both pronounced [la la]. In Gaelic type, a dot over consonants indicates lenition of the consonant in question. In other alphabetic systems, diacritics may perform other functions. Vowel pointing systems, namely the Arabic harakat ( ـَ, ـُ, ـُ, etc. ) and the Hebrew niqqud ( ַ, ֶ, ִ, ֹ, ֻ, etc. ) systems, indicate sounds (vowels and tones) that are not conveyed by the basic alphabet. The Indic virama ( ् etc. ) and the Arabic sukūn ( ـْـ&thinsp) mark the absence of a vowel. Cantillation marks indicate prosody. Other uses include the Early Cyrillic titlo ( ◌҃&thinsp) and the Hebrew gershayim ( ״&thinsp), which, respectively, mark abbreviations or acronyms, and Greek diacritics, which showed that letters of the alphabet were being used as numerals. In orthography and collation, a letter modified by a diacritic may be treated either as a new, distinct letter or as a letter–diacritic combination. This varies from language to language, and may vary from case to case within a language. In some cases, letters are used as "in-line diacritics" in place of ancillary glyphs, because they modify the sound of the letter preceding them, as in the case of the "h" in English "sh" and "th".
- Un signo diacrítico es un signo gráfico que confiere a los signos escritos —no necesariamente letras— un valor especial. Son diacríticos, por ejemplo, los acentos ortográficos (´; `), la diéresis (¨), los signos empleados en el alfabeto fonético, como la oclusión (^) o la nasalización, la tilde de la ñ, la cedilla (¸), la colita (˛), la coma, el doble acento agudo, (˝), el carón (ˇ), el breve (˘), el macrón (ˉ), el anillo (˚), el punto (. ), el acento circunflejo (^) y el garfio (̉).
- Tarke eli diakriittinen merkki on kirjaimen lisuke, joka usein osoittaa tavanomaisesta poikkeavaa ääntämystä. Joskus tarketta käytetään erottamaan toisistaan kahden erimerkityksisen sanan kirjoitusasut, vaikkei ääntämyksellistä eroa ole. Tarkkeita ovat muun muassa yläpuolinen pistepari eli treema ( ¨ ), niin sanotut aksentti- eli korkomerkit akuutti ( ´ ), gravis ( ` ) ja sirkumfleksi ( ˆ ) sekä hattu ( ˇ ).
- Un segno diacritico (o solo diacritico) è un segno aggiunto ad una lettera per modificarne la pronuncia o per distinguere il significato di parole simili. La parola deriva dal greco διακρίνω (diakrìno), "distinguere" e quindi l'aggettivo διακριτικός (diakritikòs), cioè "separativo, distintivo". I segni diacritici compaiono generalmente al di sopra o al di sotto della lettera cui si riferiscono, anche se vi sono casi in cui la posizione è diversa. Non tutti i segni usati hanno un uso diacritico, ad esempio i punti delle lettere i e j sono parte integrante della lettera, e non ne rappresentano una variazione (anzi, nel turco è presente una i senza punto - ı - che in un certo senso si può considerare un diacritico "alla rovescia"). Inoltre un segno può essere diacritico in una lingua ma non in un'altra; ad esempio in catalano, spagnolo e portoghese u e ü hanno il medesimo suono, mentre in tedesco, ungherese, estone, azero e turco rappresentano suoni diversi e sono considerate lettere diverse. Il principale uso dei segni diacritici è modificare il suono di una lettera, ma vi si fa ricorso anche in senso più generale per cambiare il valore grammaticale e il significato di una parola . Segni diacritici servivano anche in greco antico per distinguere le lettere dai numerali che queste rappresentavano.
- ダイアクリティカルマーク（英語：diacritical mark）は、ラテン文字等の文字で、同じ字形の文字であるが、発音が区別されるべき場合に文字に付される記号のこと。あえて日本語の文字で似た概念を探せば、濁点と半濁点に相当するであろう。満州文字における圏点もこれに類似したものといえる。
- Een diakritisch teken is een teken dat boven, onder of door een letter gezet wordt en nodig is voor de uitspraak. Met diakritische tekens kunnen verschillende aspecten van de uitspraak worden aangegeven: een geheel andere klank dan bij dezelfde letter zonder het diakritische teken, bv. de umlaut in het Duits; de lengte van de klank, bv. het accent aigu in het Hongaars en het Tsjechisch; de klemtoon van een woord, bv. het acento agudo in het Spaans; verschillende toonhoogten in Aziatische toontalen zoals het Standaardmandarijn en Vietnamees; het apart uitspreken van de letter, bv. het trema in het Nederlands, het Frans en het Grieks. Soms is een diakritisch teken niet (of niet meer) nodig voor de uitspraak maar wordt het alleen gebruikt om etymologische redenen, bijvoorbeeld het accent circonflexe in het Franse woord maître, en/of om homografen te onderscheiden, bijvoorbeeld het accent grave in het Franse woordpaar ou ("of") en où ("waar"). Het Latijnse alfabet kent een heel scala aan diakritische tekens. Ook het Hebreeuwse, het Arabische en het Thaise schrift maken gebruik van diakritische tekens. Een letter met diakritisch teken kan een ligatuur zijn. Zo is de Duitse ä eigenlijk een combinatie van a en e. Er zijn ook ligaturen die niet als letter met diakritisch teken beschouwd kunnen worden, zoals æ en ß. Diakritische tekens kunnen in verschillende talen een verschillende status hebben: Een letter met een diakritisch teken is een aparte letter met een eigen plaats in het alfabet van de desbetreffende taal. Dit is onder andere het geval met de Poolse ł (na de l), de Spaanse ñ (na de n) en Scandinavische tekens zoals æ, ø, å, ä en ö (na de z, in die volgorde). Het diakritische teken levert geen nieuwe letter op, maar het diakritische teken moet wel verplicht geschreven worden. Dit is het geval met de Duitse umlaut en in het Iers met de síneadh. Het diakritische teken wordt in de praktijk soms weggelaten, vooral op hoofdletters. Volgens sommigen is het zelfs correct de tekens op hoofdletters weg te laten. In het Frans is dit vaak de praktijk, hoewel volgens de officiële regels van de Académie française ook op hoofdletters diakritische tekens verplicht zijn. Ook Spaanse schrijvers staan erom bekend dat ze zich weinig gelegen laten liggen de juiste plaatsing van de accentjes (ñ is daarop een uitzondering, want dat is een aparte letter). In het Nederlands worden officieel ook geen accenten op hoofdletters geschreven, maar in de praktijk gebeurt dit wel vaak als dat nodig is voor de uitspraak. Het diakritische teken hoort niet bij het woord, maar wordt geschreven om nadruk te geven, de klemtoon aan te geven of te verplaatsen, of om verwarring met andere woorden te voorkomen. Dit wordt in het Nederlands nogal eens gebruikt.
- Diakritiske tegn er spesielle merker eller grafiske tegn som er plassert over eller under en bokstav. På norsk brukes flere diakritiske tegn, blant annet to aksenttegn: Akutt aksent er tegnet over bokstaven blant annet E i ordet «idé» og grav aksent er tegnet over bl.a. bokstaven O i ordet «òg» (nynorsk for «også»). Et annet diakritisk tegn som brukes på norsk er cirkumfleks som er tegnet over bokstaven O i ordet «fôr». Bokstaver med diakritiske tegn regnes i norsk ikke som egne bokstaver. Når de sorteres regnes en bokstav med diakritiske tegn likt med bokstaven uten diakritiske tegn. I andre språk enn norsk, derimot, kan bokstaver med diakritiske tegn regnes som egne bokstaver. Ringen over bokstaven a, å, som i ordet «får» regnes ikke som et diakritisk tegn. Opprinnelsen til ringen er at man skrev en liten a over en vanlig a, og historisk regnes dette som en ligatur. De diakritiske tegnene over bokstavene Ä og Ö er et unntak fordi de på svensk regnes som egne bokstaver som sidestilles med de norske bokstavene Æ og Ø. Opprinnelsen til «tødlene» over Ä og Ö er en liten gotisk e som ble skrevet over bokstavene. På tysk regnes de kun som A og O med diakritiske tegn og sorteres etter vanlig regel for diakritiske tegn.
- Znaki diakrytyczne (gr. diakritikós – odróżniający) – znaki graficzne używane w alfabetach i innych systemach pisma, umieszczane nad, pod literą, obok lub wewnątrz niej, zmieniające artykulację tej litery i tworzące przez to nową literę. W alfabetach sylabowych mogą zmienić znaczenie całej sylaby. W języku polskim jest dziewięć liter tworzonych za pomocą znaków diakrytycznych (litery diakrytyzowane, litery diakrytyczne): ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż. Spornym jest, czy literę „ł” należy również do nich zaliczyć, czy też jest to po prostu litera z polskiego alfabetu. Niepoprawnie pojęciami znaki diakrytyczne i diakrytyki określa się litery diakrytyzowane, czyli tworzone poprzez dodanie znaków diakrytycznych. W składzie komputerowym często do sprawdzania, czy dany font posiada polskie litery diakrytyzowane używa się zdania: „Zażółć gęślą jaźń”. Jest to najkrótsze zdanie, które zawiera wszystkie polskie litery, chociaż jest niepoprawne. Uwaga: niepoprawna jest nazwa znaki diaktryczne (zamiast diakrytyczne). Szablon:Przypisy
- A acentuação gráfica consiste na aplicação de certos sinais escritos sobre determinadas letras para representar o que foi estipulado pelas regras de acentuação do idioma. Entre estes sinais estão os diversos acentos gráficos, além do restante dos diacríticos, como o trema, por exemplo.
- é óģ úş ģô ăã ōö čèç é Um diacrítico (do grego διακρητικός, que distingue) é um sinal gráfico que se coloca sobre, sob ou através de uma letra para alterar a sua realização fonética, isto é, o seu som, ou para marcar qualquer outra característica linguística. Exemplos: acento agudo; acento grave; acento circunflexo; trema; til; macron; visto; caron; braquia. No que diz respeito a acentuação gráfica das palavras, uma ideia equivocada, que geralmente se tem, é achar que são os acentos que fazem com que os fonemas modifiquem seu som. Pensa-se, por exemplo, que é o acento agudo "´" que faz com que /é/ seja pronunciado de modo "mais aberto" do que /e/. Ou então, outro exemplo, algumas pessoas ficam tentando pronunciar "corretamente" o a com crase [à à] repetindo duas vezes a pronúncia da vogal [aa aa]. A linguística moderna esclareceu de uma vez por todas tal equívoco. Trabalhos como os de Ferdinand de Saussure, Roman Jacobson, Emille Benvenist, André Martinet, Louis Hjelmslev e muitos outros que, no século XX, proporcionaram tamanho impulso aos conheciementos linguísticos, principalmente a linguística estruturalista, tornaram claro que, em todas as línguas, a ascrita é uma representação da fala, e não o contrário como se costuma pensar. As letras são uma tentativa de representação dos fonemas da fala, mas apenas tentativa, pois as representações nunca são perfeitas. Fato bastante fácil de constatar. Basta lembrar que, dentre os mais variados agrupamentos étnicos do mundo, existem povos cuja língua sequer tem escrita e, no entanto, tais povos (o termo "indígenas" não é adequado; "primitivos" muito menos), se não tem escrita, nem por isso deixam de ter fala, e usam-na normalmente no seu dia-a-dia. Desse modo, os sinais diacríticos, assim como todo o sistema da escrita, nada mais são do que uma tentativa de representar os sons dos fonemas. O acento de /é/ tem meramente a função gráfica de representar esse som, preexistente na língua, que é a vogal aberta a ele associada.
- Diakritiska tecken är små skrivtecken som läggs till en bokstav (över, under eller ovanpå) som har en särskiljande funktion (det vill säga bokstavens uttal ändras). I många språk finns det bokstäver med vad som ser ut som diakritiska tecken, men som formellt räknas som egna bokstäver.
- 附加符号指的是指添加在字母上面的符號，以更改字母的發音或者以區分拼寫相似詞語。例如汉语拼音字母ü上面的两个小点，或á,à字母上面的标调符。 变音符号可以放在字母的上方或下方，也可以放在其他的位置。但是注意，並不是所有這些符號都是变加符号。例如字母i和j上面的點是字母本身的一部分，而不是变加符号。另外，在一種語言中，一個符號是变音符号，但是在另外一種語言中則不是。例如，在加泰罗尼亚语、葡萄牙语和西班牙语中，u和ü是相同的字母，但是在德语、爱沙尼亚语、匈牙利语、土耳其语、维吾尔语或阿塞拜疆语中，它們表示不同的字母。
- Диакрити́ческие зна́ки (др. -греч. διακριτικός — «служащий для различения»): в лингвистике — различные надстрочные, подстрочные, реже внутристрочные знаки, применяемые в буквенных (в том числе консонантных) и слоговых системах письма не как самостоятельные обозначения звуков, а для изменения или уточнения значения других знаков; в типографике — элементы письменности, модифицирующие начертание знаков и обычно набираемые отдельно. Иногда дополнительно требуют, чтобы диакритические знаки были меньшего размера, чем буквы. Синонимические названия: акценты (более узкое по значению), диакри́тики (профессионально-жаргонное; в ед. ч. диакри́тик, м. р. , реже диакри́тика, ж. р.). Система диакритических знаков какой-либо письменности или текста также называется диакри́тикой. В некоторых случаях с одной буквой могут употребляться одновременно два, три или даже четыре диакритических знака: ặ, ṩ, ᶑ. Огласовки в консонантных системах письма, по внешнему виду близкие к диакритическим знакам, по смыслу являются скорее особой разновидностью букв. К диакритикам прибегают в случае, если букв алфавита не хватает для передачи звуков речи или же для смыслоразличения. Основной альтернативой диакритикам при звукоразличении служат сочетания двух, трёх и более букв для обозначения одного звука. Например, звук «ш» передаётся буквой š в ряде языков, или диграфом ch во французском, или sh в английском, или триграфом sch в немецком. Диакритики употребляются как с гласными, так и согласными буквами. Основной недостаток диакритик — загромождение письма мелкими, но важными деталями, опущение которых может привести к серьёзным ошибкам. Существуют языки, в которых диакритические знаки не столь распространены или практически не используются. В некоторых случаях имеется тенденция к вытеснению диакритизованных букв диграфами .
- Un (signe) diacritique (du grec διακριτικός diacritikós, « qui distingue ») est un signe accompagnant une lettre ou un graphème. Par rapport au graphème, le diacritique peut être placé au-dessus (diacritique suscrit), au-dessous (diacritique souscrit), dans ou à travers (diacritique inscrit), après (diacritique adscrit), devant (diacritique prescrit) ou tout autour (diacritique circonscrit).
|
| rdfs:comment
|
- Un signo diacrítico es un signo gráfico que confiere a los signos escritos —no necesariamente letras— un valor especial. Son diacríticos, por ejemplo, los acentos ortográficos (´; `), la diéresis (¨), los signos empleados en el alfabeto fonético, como la oclusión (^) o la nasalización, la tilde de la ñ, la cedilla (¸), la colita (˛), la coma, el doble acento agudo, (˝), el carón (ˇ), el breve (˘), el macrón (ˉ), el anillo (˚), el punto (. ), el acento circunflejo (^) y el garfio (̉).
- Tarke eli diakriittinen merkki on kirjaimen lisuke, joka usein osoittaa tavanomaisesta poikkeavaa ääntämystä. Joskus tarketta käytetään erottamaan toisistaan kahden erimerkityksisen sanan kirjoitusasut, vaikkei ääntämyksellistä eroa ole. Tarkkeita ovat muun muassa yläpuolinen pistepari eli treema ( ¨ ), niin sanotut aksentti- eli korkomerkit akuutti ( ´ ), gravis ( ` ) ja sirkumfleksi ( ˆ ) sekä hattu ( ˇ ).
- ダイアクリティカルマーク（英語：diacritical mark）は、ラテン文字等の文字で、同じ字形の文字であるが、発音が区別されるべき場合に文字に付される記号のこと。あえて日本語の文字で似た概念を探せば、濁点と半濁点に相当するであろう。満州文字における圏点もこれに類似したものといえる。
- A acentuação gráfica consiste na aplicação de certos sinais escritos sobre determinadas letras para representar o que foi estipulado pelas regras de acentuação do idioma. Entre estes sinais estão os diversos acentos gráficos, além do restante dos diacríticos, como o trema, por exemplo.
- Diakritiska tecken är små skrivtecken som läggs till en bokstav (över, under eller ovanpå) som har en särskiljande funktion (det vill säga bokstavens uttal ändras). I många språk finns det bokstäver med vad som ser ut som diakritiska tecken, men som formellt räknas som egna bokstäver.
- 附加符号指的是指添加在字母上面的符號，以更改字母的發音或者以區分拼寫相似詞語。例如汉语拼音字母ü上面的两个小点，或á,à字母上面的标调符。 变音符号可以放在字母的上方或下方，也可以放在其他的位置。但是注意，並不是所有這些符號都是变加符号。例如字母i和j上面的點是字母本身的一部分，而不是变加符号。另外，在一種語言中，一個符號是变音符号，但是在另外一種語言中則不是。例如，在加泰罗尼亚语、葡萄牙语和西班牙语中，u和ü是相同的字母，但是在德语、爱沙尼亚语、匈牙利语、土耳其语、维吾尔语或阿塞拜疆语中，它們表示不同的字母。
- Diakritische Zeichen (auch Diakritikum mit Pl. Diakritika, aus griech. διακρίνειν „unterscheiden“) sind an Buchstaben angebrachte kleine Zeichen wie Punkte, Striche, Häkchen oder Kreise, die eine vom unmarkierten Buchstaben abweichende Aussprache oder Betonung anzeigen und die dem Buchstaben über- oder untergesetzt sind, in einigen Fällen auch durch den Buchstaben gehen; das so abgeänderte Zeichen gilt manchmal als derselbe, manchmal als eigenständiger Buchstabe.
- A diacritic is an ancillary glyph added to a letter, or basic glyph. The term derives from the Greek διακριτικός (diakritikós, "distinguishing"). Diacritic is both an adjective and a noun, whereas diacritical is only an adjective. Some diacritical marks, such as the acute ( ´&thinsp) and grave ( `&thinsp) are often called accents. Diacritical marks may appear above or below a letter, or in some other position such as within the letter or between two letters.
- Un segno diacritico (o solo diacritico) è un segno aggiunto ad una lettera per modificarne la pronuncia o per distinguere il significato di parole simili. La parola deriva dal greco διακρίνω (diakrìno), "distinguere" e quindi l'aggettivo διακριτικός (diakritikòs), cioè "separativo, distintivo". I segni diacritici compaiono generalmente al di sopra o al di sotto della lettera cui si riferiscono, anche se vi sono casi in cui la posizione è diversa.
- Een diakritisch teken is een teken dat boven, onder of door een letter gezet wordt en nodig is voor de uitspraak. Met diakritische tekens kunnen verschillende aspecten van de uitspraak worden aangegeven: een geheel andere klank dan bij dezelfde letter zonder het diakritische teken, bv. de umlaut in het Duits; de lengte van de klank, bv. het accent aigu in het Hongaars en het Tsjechisch; de klemtoon van een woord, bv.
- Diakritiske tegn er spesielle merker eller grafiske tegn som er plassert over eller under en bokstav. På norsk brukes flere diakritiske tegn, blant annet to aksenttegn: Akutt aksent er tegnet over bokstaven blant annet E i ordet «idé» og grav aksent er tegnet over bl.a. bokstaven O i ordet «òg» (nynorsk for «også»). Et annet diakritisk tegn som brukes på norsk er cirkumfleks som er tegnet over bokstaven O i ordet «fôr». Bokstaver med diakritiske tegn regnes i norsk ikke som egne bokstaver.
- Znaki diakrytyczne (gr. diakritikós – odróżniający) – znaki graficzne używane w alfabetach i innych systemach pisma, umieszczane nad, pod literą, obok lub wewnątrz niej, zmieniające artykulację tej litery i tworzące przez to nową literę. W alfabetach sylabowych mogą zmienić znaczenie całej sylaby. W języku polskim jest dziewięć liter tworzonych za pomocą znaków diakrytycznych (litery diakrytyzowane, litery diakrytyczne): ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż.
- é óģ úş ģô ăã ōö čèç é Um diacrítico (do grego διακρητικός, que distingue) é um sinal gráfico que se coloca sobre, sob ou através de uma letra para alterar a sua realização fonética, isto é, o seu som, ou para marcar qualquer outra característica linguística. Exemplos: acento agudo; acento grave; acento circunflexo; trema; til; macron; visto; caron; braquia.
- Диакрити́ческие зна́ки (др. -греч. διακριτικός — «служащий для различения»): в лингвистике — различные надстрочные, подстрочные, реже внутристрочные знаки, применяемые в буквенных (в том числе консонантных) и слоговых системах письма не как самостоятельные обозначения звуков, а для изменения или уточнения значения других знаков; в типографике — элементы письменности, модифицирующие начертание знаков и обычно набираемые отдельно.
- Un (signe) diacritique (du grec διακριτικός diacritikós, « qui distingue ») est un signe accompagnant une lettre ou un graphème. Par rapport au graphème, le diacritique peut être placé au-dessus (diacritique suscrit), au-dessous (diacritique souscrit), dans ou à travers (diacritique inscrit), après (diacritique adscrit), devant (diacritique prescrit) ou tout autour (diacritique circonscrit).
|
