| dbpprop:abstract
|
- Dhikr is an Islamic devotional act. It often includes the repetition of the names of God, supplications and aphorisms from hadith literature and sections of the Qur'an. Dhikr may be individual or a ceremonial activity.
- Unter Dhikr (arabisch ذكر, DMG ḏikr, „Gedenken“; auch Dhikrullah, „Gedenken an Allah“) versteht man im Islam die intensive Anbetung Allahs. Der Dhikr kann laut geübt werden, aber auch still und so eher meditativen Charakter haben. Er kann sowohl alleine als eine Übung spiritueller Art als auch in der Gemeinschaft, in der Regel als Zeremonie der Sufi-Orden zur Anrufung der Namen Gottes, ausgeübt werden. Derjenige, der ein Dhikr ausübt, wird als Dhakir bezeichnet. Gegenstand der Anrufung Gottes sind meist die neunundneunzig verschiedenen Namen bzw. Attribute Allahs. Die am meisten verwendeten sind Ya Allah („Oh Allah“), Ya Hu und Ya Hayy („Oh Lebendiger“). Darüber hinaus wird sehr oft gemeinschaftlich die Schahada gesprochen: La ilaha illa llah („Es gibt keinen Gott außer Gott“) Muḥammadun rasūlu ʾllāh(i) ("Mohammed ist der Gesandte Gottes"). Der laute Dhikr ähnelt oft einem rhythmischen Sprechgesang. Die Sufi-Orden kennen verschiedene Arten des Dhikr, von ostasiatischen Methoden gleichender Meditation über die von den „drehenden Derwischen“ praktizierten Methoden (sema) des Mevlevi-Ordens aus Konya, bis hin zu Selbstgeißelung, ähnlich wie bei indischen Asketen („Fakiren“). Die Sufis glauben, dass Gott ständig im menschlichen Herzen präsent ist, und dass Dhikr eine Art Werkzeug dafür ist, dieser göttlichen Anwesenheit bewusst zu werden. Manche Sufis beschreiben das Herz als einen „Spiegel“, der im Laufe der Zeit eine starke Schmutzschicht angesetzt hat. Dhikr dient in diesem Fall als ein „Poliermittel“, mit dem man diesen Spiegel wieder zum Glänzen bringen und so das göttliche Geheimnis widerspiegeln kann. Die Vervollkommnung des Dhikr ist seit je her ein hohes Ziel bei den Sufis gewesen und es wird angestrebt, den Dhikr immerwährend zu wiederholen, sodass er selbst inmitten aller anderen (weltlichen) Aktivitäten weiter im Herzen fortfährt. Dies entspricht einem ununterbrochenen Bewusstsein der Gegenwart Gottes. Letzteres wird „Dhikr des Herzens“ genannt, während die nach außen hörbare Form als „Dhikr der Zunge“ bezeichnet wird. Dhikr ist nicht zu verwechseln mit salāt, dem fünfmal am Tag zu erfüllenden Ritualgebet, das mit vorgeschriebene Körperbewegungen verbunden ist, und das nicht die innerliche Tiefe des Dhikr hat, andererseits bezeichnen die Sufis selbst salāt als das größte dhikr. Daneben gibt es noch du'a, ein persönliches, formloses (Bitt)gebet. Siehe auch: Liste islamischer Begriffe auf Arabisch
- La pratique du dhikr est commune à tout l'islam. Cependant c'est dans le soufisme qu'il prend toute sa force. Cela devient un procédé pour se détacher du monde et parvenir à une extase, à l'anéantissement. Le dhikr s'accompagne souvent de l'usage d'une sorte de chapelet (مِسْبَحة, misbaha; chapelet). Cette pratique est justifiée par ces versets du Coran : Ô vous qui croyez ! Invoquez souvent le nom de Dieu ! Louez le matin et soir. Le Coran (XXXIII; 41-42) Invoque ton Seigneur quand tu oublies, et dis : « il se peut que mon Seigneur me dirige vers ce qui est plus proche que cela du chemin droit. » Le Coran (XVIII; 24) Le dhikr se distingue de la méditation, il consiste à répéter une formule courte comme la chahada soit les 99 noms d'Allah, soit un ou plusieurs versets du Coran. Selon les confréries, le dhikr peut être accompagné de musique et de danse. Il existe plusieurs hadihs authentiques où le Prophète donne des indications du nombre de fois ou la formule doit être prononcée. Les salafistes considèrent que le dhikr doit se faire individuellement pour chaque croyant et en aucun cas utiliser de la musique et de la danse considérant que le Prophète et les meilleurs générations de musulmans après lui n'ont jamais procédé de cette manière. Mais le dhikr n'est pas seulement la répétition de formules, il peut prendre plusieurs formes : l'étude du Coran dans un cercle d'étude est considérée comme un dhikr, l'étude de hadiths en est une autre, la lecture du Coran et même la prière obligatoire est un dhikr comme le dit ce verset du Coran :"Et accomplis la priere pour le Souvenir de moi" ("wa aqimi salata li dhikri") (Sourate Ta Ha, verset 14).
- Il dhikr è un rituale mistico del sufismo islamico. Ogni corrente sufi ha peculiarità proprie ma vi sono uniformità tra i vari modi di praticare il dhikr, spesso le differenze dipendono anche dalla classe sociale e dall'istruzione dei partecipanti, o dei membri della confraternita, nelle classi più popolari di allevatori curdi nella Siria del Nord, per esempio è possibile che durante le cerimonie ci si infligga dei supplizi corporei, ma questa non è assolutamente la regola. Le classi alte della borghesia e del commercio possono esprimere sensibilità ed estetiche più raffinate, con l'uso virtuosistico della musica per esempio. In comune i dhikr hanno l'abbandono simile a una trance, generato dal ripetere incessante di versetti sacri, del nome di Dio, dall'uso di musica ripetitiva e incessante. Il dhikr ha affinità con la forma di preghiera esicasta conosciuta nel cristianesimo principalmente ortodosso e risale alle forme di preghiera praticate dai Padri della Chiesa nei primi secoli dopo Cristo. Come ricorda il Patriarca di Costantinopoli anche la ripetizione incessante di una semplice frase come «kyrie eleison, kyrie eleison.. » (Signore, pietà) svolta nella tranquillità, è una preghiera il cui senso non è nelle parole, ma nel modo e nel sentimento. Sono dhikr, anche se compiuti come esibizioni pubbliche, le danze dei dervisci ruotanti. La danza è uno dei modi per raggiungere l'abbandono e quindi per pregare Dio. La pratica del dhikr include forme di danza sul posto, accompagnate da poesia religiosa cantata e dal suono di tamburi e, a volte, flauti per creare uno stato di tensione religiosa devozionale. Questa danza è conosciuta col nome di dhikr as-sadr, "ricordo nel petto", nel corso della quale il nome di Allah, ridotto alla sillaba hu, viene salmodiato. La sillaba hu deriva dal nominativo Allahu e corrisponde anche alla forma breve di huwa, Egli, cioè Dio stesso. Alla fine, nome e invocazione si riducono alla semplice respirazione, che rappresenta sia il nome divino nella sua forma più pura (il soffio della vita) che il processo cosmologico della creazione (il soffio che dà vita) e il suo contrario: il riassorbimento della creazione in Dio. Perciò il dhikr as-sadr simboleggia il ritorno delle creature all'essenza divina e la liberazione dall'illusione dell'esistenza, con il riassorbimento finale nella natura stessa del divino. Nei paesi di cultura islamica i dhikr si tengono nella sera del giovedì, il giorno prima del venerdì di riposo. Alcune comunità sono molto chiuse e richiedono una sorta di iniziato per accogliere gli aspiranti, altre sono estremamente aperte e cordiali, alla luce del giorno, ed accettano anche ospiti stranieri. Il termine dhikr è utilizzato anche per indicare le cerimonie che si svolgono in occasione degli incontri di sufi, le cosiddette majalis, "assemblee": tali cerimonie variano secondo la località e inglobano in sé elementi derivati dalle tradizioni locali. I dhikr sono diffusi in tutto il mondo musulmano, dal Senegal al Pakistan e all'Afganistan. Passando per Turchia e la Siria, paesi che hanno una grande tradizione a riguardo.
- Dhikr, dzikr of dikr (herdenking, vooral naar God toe) is binnen de islam de belangrijkste vorm van meditatie, bestaande uit een religieus ritueel waarbij een woord of korte zin langdurig wordt herhaald. Dit kan zowel individueel als gezamenlijk uitgevoerd worden. Dit kan op elk moment van de dag plaatsvinden. Vooral binnen het soefisme is deze vorm van aanbidding sterk ontwikkeld, maar ook veel moslims besluiten hun salat met een vorm van deze vrijwillige bezinning. Uitdrukkingen die voor dhikr worden gebruikt zijn Gods naam in het Arabisch, Allah of een van de andere Namen van God. Vaak gebruiken moslims een tasbih als hulpmiddel om deze Namen te noemen. Bepaalde conservatieve groepen, zoals wahhabieten keuren het gebruik van een tasbih af, omdat Mohammed deze ook niet gebruikt zou hebben. De historische manier van tellen zou volgens overleveringen zijn door middel van de vingers. Men kan dan 33 maal subhan Allah (God zij geprezen), gevolgd door 33 maal al-hamdu-lillah (lof zij God) en besluiten met 33 maal Allahu akbar(God is de grootste). Dit wordt gedurend een vast aantal keer of gedurende een vastgestelde tijd herhaald. Drie veelvoorkomende vormen van dhikr binnen het soefisme zijn: Dagelijks en individueel na minimaal twee van de vijf dagelijkse gebeden; Gecontroleerde aandacht voor lichaam en ademhaling, bijvoorbeeld het uitspreken bij de inademing van Er bestaat geen andere godheid en bij de uitademing van dan God; Gemeenschappelijke dhikr, meestal op donderdagavond. De Koran roept in soera De Nachtreis 110 op om God vaak met Zijn Namen aan te roepen. Volgens een Hadith heeft Mohammed ook gezegd om je tong bevochtigd te laten zijn met de herinnering van God, waarmee de uitspraak van Gods Namen wordt benadrukt. De beste dhikr zou volgens een overlevering het eerste gedeelte van de shahadah zijn. In het verleden werd dhikr ook gebruikt als het leger ten strijde trok.
- Dhikr, dosłownie wspominanie - w islamie oznacza rozmyślanie o Allahu. Może też oznaczać inne czynności mające na celu utrzymanie świadomości jego istnienia. W sufizmie jest to specyficzna, podstawowa forma modlitwy. Dość często stosowaną pomocą w dhikr jest subha - odpowiednik katolickiego różańca.
- Файл:Dhikr singing. jpg Молитвенное пение Зикр — исламская духовная практика, заключающаяся в многократном произнесении молитвенной формулы, содержащей имя Аллаха. Зикр в исламе развился в основном как медитативная практика суфизма. Суфии называют зикр «столпом, на котором зиждется весь мистический Путь». Во время произнесения зикра исполнитель может совершать особые ритмизированные движения, принимать определённую молитвенную позу и контролировать своё дыхание. Зикр нередко противопоставляют фикру, т. с. «безмолвным» размышлениям о себе и о Боге, или медитации.
- Dhikr ("ihågkommelse"), kollektiv eller individuell böneform, framför allt inom sufismen, som för det mesta består av ett upprepande, med hög eller låg röst, av ett ord eller en fras, till exempel den islamiska trosbekännelsen, Shahadah. I mera allmän bemärkelse är dhikr en kollektiv beteckning på sufiska meditationstekniker, olika för olika ordnar. Meditation över Guds 99 namn med hjälp av ett radband är ett exempel på dhikr. Det är viktigt att påpeka att ordet Dhikr inte uttalas likadant över hela den muslimska världen. Iranier uttalar det arabiska ordet som Zekr. Det förekommer andra sätt att uttala ordet på olika arabiska dialekter, men Dhikr är det ursprungliga ordet. Se även Mantra Mathra
- Zikir, hatırlamak, zihinde tutmak, unutmamak ve anmak anlamına Kur’an kaynaklı bir terimdir. Ayrıca her şartta ve durumda allahın varlığını bütünlüğünü beyninde ve kalbinde hissetme halidir Kur'an'ın bir çok yerinde geçen zikir kavramı, Allah ile kul arasındaki iletişimi ifade eden bir anlama sahiptir. Nitekim Kur'an'da anma, yad etme, hatırlama; şükretme, hatırda tutma; diline dolama; anlama, akletme, düşünme, ibret alma; ün, şan, kendisi ile bilinen, izzet kazanılan şey; öğüt verme, öğüt alma şeklinde kullanılmıştır.
|
| rdfs:comment
|
- Dhikr is an Islamic devotional act. It often includes the repetition of the names of God, supplications and aphorisms from hadith literature and sections of the Qur'an. Dhikr may be individual or a ceremonial activity.
- Unter Dhikr (arabisch ذكر, DMG ḏikr, „Gedenken“; auch Dhikrullah, „Gedenken an Allah“) versteht man im Islam die intensive Anbetung Allahs. Der Dhikr kann laut geübt werden, aber auch still und so eher meditativen Charakter haben. Er kann sowohl alleine als eine Übung spiritueller Art als auch in der Gemeinschaft, in der Regel als Zeremonie der Sufi-Orden zur Anrufung der Namen Gottes, ausgeübt werden. Derjenige, der ein Dhikr ausübt, wird als Dhakir bezeichnet.
- La pratique du dhikr est commune à tout l'islam. Cependant c'est dans le soufisme qu'il prend toute sa force. Cela devient un procédé pour se détacher du monde et parvenir à une extase, à l'anéantissement. Le dhikr s'accompagne souvent de l'usage d'une sorte de chapelet (مِسْبَحة, misbaha; chapelet). Cette pratique est justifiée par ces versets du Coran : Ô vous qui croyez ! Invoquez souvent le nom de Dieu ! Louez le matin et soir.
- Il dhikr è un rituale mistico del sufismo islamico. Ogni corrente sufi ha peculiarità proprie ma vi sono uniformità tra i vari modi di praticare il dhikr, spesso le differenze dipendono anche dalla classe sociale e dall'istruzione dei partecipanti, o dei membri della confraternita, nelle classi più popolari di allevatori curdi nella Siria del Nord, per esempio è possibile che durante le cerimonie ci si infligga dei supplizi corporei, ma questa non è assolutamente la regola.
- Dhikr, dzikr of dikr (herdenking, vooral naar God toe) is binnen de islam de belangrijkste vorm van meditatie, bestaande uit een religieus ritueel waarbij een woord of korte zin langdurig wordt herhaald. Dit kan zowel individueel als gezamenlijk uitgevoerd worden. Dit kan op elk moment van de dag plaatsvinden. Vooral binnen het soefisme is deze vorm van aanbidding sterk ontwikkeld, maar ook veel moslims besluiten hun salat met een vorm van deze vrijwillige bezinning.
- Dhikr, dosłownie wspominanie - w islamie oznacza rozmyślanie o Allahu. Może też oznaczać inne czynności mające na celu utrzymanie świadomości jego istnienia. W sufizmie jest to specyficzna, podstawowa forma modlitwy. Dość często stosowaną pomocą w dhikr jest subha - odpowiednik katolickiego różańca.
- Файл:Dhikr singing. jpg Молитвенное пение Зикр — исламская духовная практика, заключающаяся в многократном произнесении молитвенной формулы, содержащей имя Аллаха. Зикр в исламе развился в основном как медитативная практика суфизма.
- Dhikr ("ihågkommelse"), kollektiv eller individuell böneform, framför allt inom sufismen, som för det mesta består av ett upprepande, med hög eller låg röst, av ett ord eller en fras, till exempel den islamiska trosbekännelsen, Shahadah. I mera allmän bemärkelse är dhikr en kollektiv beteckning på sufiska meditationstekniker, olika för olika ordnar. Meditation över Guds 99 namn med hjälp av ett radband är ett exempel på dhikr.
- Zikir, hatırlamak, zihinde tutmak, unutmamak ve anmak anlamına Kur’an kaynaklı bir terimdir. Ayrıca her şartta ve durumda allahın varlığını bütünlüğünü beyninde ve kalbinde hissetme halidir Kur'an'ın bir çok yerinde geçen zikir kavramı, Allah ile kul arasındaki iletişimi ifade eden bir anlama sahiptir.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
