| dbpprop:abstract
|
- Deus otiosus or "idle god" is a theological concept used to describe the belief in a creator god who largely retires from the world and is no longer involved in its daily operation, a central tenet of Deism. A similar concept is that of the deus absconditus or "hidden god" of Thomas Aquinas . Although Aquinas was a Catholic and not a deist, both his concept of the "hidden god" and the concept of the "idle god" refer to a deity whose existence is not readily knowable by humans through solely contemplation or examination of divine actions. The concept of deus otiosus often suggests a god who has grown weary from involvement in this world and who has been replaced by younger, more active gods, whereas deus absconditus suggests a god who has consciously left this world to hide elsewhere. In Sumer, En-lil and En-ki are the younger gods who replace the deus otiosus An . In Greek religion, the older gods like Uranus and Gaia are replaced by the Olympians Zeus and Hera. In Hinduism, in many medieval puranas, Indra appears as a deus otiosus, whereas Shiva and Vishnu are the younger, more active gods who are both more readily knowable and approachable. In the Baltic mythology Deivas most probably was deus otiosus. In Christianity, Martin Luther used the notion of deus absconditus to explain the mystery and remoteness of God.
- Il deus otiosus (dal latino "dio ozioso") è l'essere creatore che dà vita al mondo, all'umanità e a tutte le istituzioni più importanti all'interno di una religione, ma che in seguito non si rende più partecipe della vita del suo operato. È simile al concetto di "Deus absconditus" ("Dio nascosto") di Tommaso d'Aquino.
- Deus otiosus - bóg oddalony, nie ingerujący w sprawy świata. Występujący w wielu religiach pierwotnych. Pomimo tego, że pamięć o nim nie zamierała całkowicie to często był wypierany przez zastępy nowej generacji bogów. Wzywano go najczęściej w przypadku katastrof. Taką koncepcję bóstwa przyjęli w późniejszym czasie deiści. M. in. : hinduistyczny bóg Djaus, Iho - bóstwo czczone w Nowej Zelandii i na Tahiti, Nzambi czczonego u Bantu, Chuku u ludu Igbo, Mbongo (nazywany tez Mbombo, Bumba) u ludu Buszongo, Olorun (Olodumare) u Jorubów, Alouroua z plemienia Baule z Wybrzeza Kosci Sloniowej, być może Brahman, Swaróg w religii Słowian, Mon Dieu w Voodoo są takimi bóstwami. W Sumerze, Enlil i Enki byli młodszymi bogami, którzy zastapili deus otiosus Ana . W mitologii greckiej, starsi bogowie tacy jak Uranos i Gaia zostali zastąpieni przez olimpijczyków Zeusa i Herę. W hinduizmie w wielu średniowiecznych puranach, Indra ukazuje się jako deus otiosus podczas gdy Sziwa i Wisznu są młodszymi, bardziej aktywnymi bogami, których łatwiej poznać i dosięgnąć. W mitologii bałtyjskiej Dievs najprawdopodobniej był deus otiosus . W chrześcijaństwie Tomasz z Akwinu stworzył, używane później przez Lutra pojęcie deus absconditus dla opisania tajemnicy i oddalenia Boga.
- Deus otiosus este un concept teologic folosit pentru a descrie un tip de zeu suprem creator care şi-a abandonat opera, retrăgându-se în cer şi nemaipăstrând relaţii cu lumea creată. Deus otiosus e traductibil prin: zeu care se odihneşte, zeu neutru, care nu participă la treburile lumii.
- Deus otiosus, lat. "en overksam gud". Det är inte ovanligt att den högste guden bland olika folk anses overksam och inte heller är föremål för kult. I stället räknar man med att det är lägre gudomliga väsen som ingriper i människors liv som skall blidkas med offer. Även inom monoteistiska religioner som kristendomen har det förekommit teorier om en overksam gud. Den kristne guden skulle ha skapat världen med naturlagarna, men sedan lämnat den att gå för sig självt som ett urverk. Det kan då bli en förklaring till teodicéproblemet.
|
| rdfs:comment
|
- Deus otiosus or "idle god" is a theological concept used to describe the belief in a creator god who largely retires from the world and is no longer involved in its daily operation, a central tenet of Deism. A similar concept is that of the deus absconditus or "hidden god" of Thomas Aquinas .
- Il deus otiosus (dal latino "dio ozioso") è l'essere creatore che dà vita al mondo, all'umanità e a tutte le istituzioni più importanti all'interno di una religione, ma che in seguito non si rende più partecipe della vita del suo operato. È simile al concetto di "Deus absconditus" ("Dio nascosto") di Tommaso d'Aquino.
- Deus otiosus - bóg oddalony, nie ingerujący w sprawy świata. Występujący w wielu religiach pierwotnych. Pomimo tego, że pamięć o nim nie zamierała całkowicie to często był wypierany przez zastępy nowej generacji bogów. Wzywano go najczęściej w przypadku katastrof. Taką koncepcję bóstwa przyjęli w późniejszym czasie deiści. M. in.
- Deus otiosus este un concept teologic folosit pentru a descrie un tip de zeu suprem creator care şi-a abandonat opera, retrăgându-se în cer şi nemaipăstrând relaţii cu lumea creată. Deus otiosus e traductibil prin: zeu care se odihneşte, zeu neutru, care nu participă la treburile lumii.
- Deus otiosus, lat. "en overksam gud". Det är inte ovanligt att den högste guden bland olika folk anses overksam och inte heller är föremål för kult. I stället räknar man med att det är lägre gudomliga väsen som ingriper i människors liv som skall blidkas med offer. Även inom monoteistiska religioner som kristendomen har det förekommit teorier om en overksam gud.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
