| dbpprop:abstract
|
- Der Erlkönig (often called just Erlkönig) is a poem by Johann Wolfgang von Goethe. It depicts the death of a child assailed by a supernatural being, the Erlking or "Erlkönig" (suggesting the literal translation "alder king", but see below). It was originally composed by Goethe as part of a 1782 ballad opera entitled Die Fischerin. The poem has been used as the text for lieder (art songs for voice and piano) by many classical composers, the most famous undoubtedly being that of Franz Schubert, his Opus 1 (D. 328). Many other settings survive. Other notable settings are by members of Goethe's circle, including the actress Corona Schröter (1782), Andreas Romberg (1793), Johann Friedrich Reichardt (1794) and Carl Friedrich Zelter (1797). Beethoven attempted to set it to music but abandoned the effort; his sketch however was complete enough to be published in a completion by Reinhold Becker (1897). A few other nineteenth-century versions are those by Václav Jan Tomášek (1815), Carl Loewe (1818) and Ludwig Spohr (1856, with obligato violin). Later contemporary musical interpretations of the poem have been done by other German artists: Christian Brückner, a well-known actor and voice in Germany, lent his voice for a track called Earlkings legacy which was produced in cooperation with BAD EGGZ in 2002. Another version was done by Hypnotic Grooves (featuring Jo Van Nelsen).
- Erlkönig ist eine Ballade von Johann Wolfgang von Goethe, die im Jahre 1782 geschrieben wurde. Sie wurde unter anderem von Franz Schubert und Carl Loewe vertont.
- "Der Erlkönig" (usualmente llamado "Erlkönig") es un poema por Johann Wolfgang von Goethe. Relata la muerte de un niño acosado por un ser sobrenatural, el "Erlkönig" (literalmente, "Rey de los Alisos"). Originalmente fue compuesto por Goethe como parte de la balada operística de 1782 titulada "Die Fischerin". El poema ha sido usado como texto para lieder por muchos compositores clásicos. De estos, el más famoso es indudablemente el de Franz Schubert, en su op. 1 d. 328. Ha habido varias adaptaciones (al menos 22), otras como por Johann Friedrich Reichardt, Carl Friedrich Zelter, Robert Schumann, Hugo Wolf, Ludwig Spohr y Johann Carl Gottfried Löwe; Beethoven intentó musicalizar el poema pero desistió.
- Erlkönig eli "Keijujen kuningas" on itävaltalaisen säveltäjän Franz Schubertin tunnetuimpia liedejä. Schubert sävelsi teoksen sooloäänelle ja pianolle vuonna 1815, ja tekstinä on Johann Wolfgang von Goethen samanniminen runo Der Erlkönig, jonka Goethe kirjoitti vuonna 1782 alun perin Die Fischerin -oopperaa varten. Runo kertoo kuolemansairaasta pojasta, joka ratsastaa isänsä kanssa kohti kotia. Poika kuvittelee houreissaan keijujen kuninkaan yrittävän huokutella häntä mukaansa ja huutaa isäänsä apuun. Isä yrittää tyynnytellä poikaa ja vakuuttaa, että keijujen kuningas on vain kuvitelmaa. Lopussa kuitenkin paljastuu pojan kauhea kohtalo; kun he viimein saavuttavat kotinsa, poika on kuollut. Keijujen kuningas on runossa kuoleman vertauskuva. Otto Manninen on suomentanut runon.
- Le Roi des aulnes est un poème de Johann Wolfgang von Goethe écrit en 1782. La créature évoquée dans le poème est un Erlkönig, personnage représenté dans un certain nombre de poèmes et ballades allemandes comme une créature maléfique qui hante les forêts et entraîne les voyageurs vers leur mort. Il a été mis en musique (Lied) en 1815 par Franz Schubert.
- 『魔王』（まおう、Der Erlkönig）はゲーテの詩。超自然的な存在である魔王（Erlking、英語ではElf King=妖精の王と翻訳されることが多いが、本稿の伝承の節も参照のこと）によって襲われた子供の死を描写している。この詩はゲーテによって1782年の歌劇『漁師の娘』(Die Fischerin) の一部として作詞された。 この詩は多くの作曲家によって歌曲の詞として用いられた。中でも最も有名なのがシューベルトによるD.328, Op.1である。これはシューベルトの生前において彼の最も有名な歌曲であった。
- Erlkönig (Elzenkoning of Elfenkoning) is een ballade, in 1782 geschreven door de Duitse dichter Johann Wolfgang von Goethe. Het Duitse woord Erle betekent elzenboom. Dit is ontstaan door een verkeerde vertaling uit het Deens, want de bedoeling was Elfenkoning. De ballade vertelt het trieste verhaal van een vader die 's nachts te paard naar huis rijdt met in zijn armen zijn doodzieke, ijlende zoon. De jongen ziet in zijn koortsdromen de elfenkoning, een symbool van de dood, die hem probeert mee te lokken naar de ’andere zijde’. Het angstige kind roept naar zijn vader om hulp. De elfenkoning probeert het opnieuw, uiteindelijk dreigt hij het kind met geweld mee te nemen. Als de vader en het kind op hun bestemming komen, blijkt de jongen gestorven te zijn. Hij is voor de elfenkoning bezweken. Het gedicht van Goethe werd in 1815 door Franz Schubert op muziek gezet en werd een van diens bekendste liederen. In 1797 was Beethoven hem al voorgegaan, maar zijn versie bleef onvoltooid. Franz Liszt maakte op zijn beurt 3 pianotranscriptie van Schuberts zetting (als S557a, S558 nr.4 en S558bis nr.4). Andere componisten die de tekst toonzetten waren Johann Friedrich Reichardt, Louis Spohr, Carl Loewe en Carl Friedrich Zelter. Hans Werner Henze orkestreerde de ballade als onderdeel van zijn op Goethe gebaseerde ballet ‘le fils de l’air’. In 2004 maakte Rammstein een moderne versie van dit gedicht genaamd "Dalai Lama". Erzähler: Wer reitet so spät durch Nacht und Wind? Wie rijdt er zo laat door nacht en wind? Es ist der Vater mit seinem Kind; Het is de vader met zijn kind Er hat den Knaben wohl in dem Arm, Hij heeft zijn knaapje goed in zijn arm Er faßt ihn sicher, er hält ihn warm. Hij houdt hem vast, hij houdt hem warm Vater: "Mein Sohn, was birgst du so bang dein Gesicht?" Mijn zoon, waarom verberg je zo bang je gezicht? Kind: "Siehst Vater, du den Erlkönig nicht? Zie, Vader, jij de Elfenkoning niet? Den Erlenkönig mit Kron' und Schweif?" De Elfenkoning met kroon en prachtigheden? Vater: "Mein Sohn, es ist ein Nebelstreif. " Mijn zoon, het is een nevelsliert Erlkönig: "Du liebes Kind, komm, geh mit mir! Jij lief kind, kom mee met mij Gar schöne Spiele spiel' ich mit dir; Heel leuke spelletjes speel ik met jou Manch' bunte Blumen sind an dem Strand, Veel mooie bloemen zijn bij het strand "Meine Mutter hat manch' gülden Gewand. " Mijn moeder heeft veel gouden gewaden Kind: "Mein Vater, mein Vater, und hörest du nicht, Mijn vader, mijn vader, hoor je niet Was Erlenkönig mir leise verspricht?" Wat de Elfenkoning me zachtjes belooft? Vater: "Sei ruhig, bleibe ruhig, mein Kind; Wees rustig, blijf rustig mijn kind In dürren Blättern säuselt der Wind. " In dorre blaadjes fluistert de wind Erlkönig: "Willst, feiner Knabe, du mit mir gehn? Wil, fijn knaapje, je met me gaan? Meine Töchter sollen dich warten schon; Mijn dochters zullen al op je wachten Meine Töchter führen den nächtlichen Reihn, Mijn dochters leiden de nachtelijke dans Und wiegen und tanzen und singen dich ein. " En wiegen en dansen en zingen je in Kind: "Mein Vater, mein Vater, und siehst du nicht dort Mijn vader, mijn vader, en zie je niet daar Erlkönigs Töchter am düstern Ort?" Elfenkonings dochters in de duistere plaats? Vater: "Mein Sohn, mein Sohn, ich seh's genau: Mijn zoon, mijn zoon, ik zie het goed: Es scheinen die alten Weiden so grau. " Het schijnen de oude wilgen zo grijs. Erlkönig: "Ich liebe dich, mich reizt deine schöne Gestalt: Ik hou van je, mij bekoort je mooie gestalte Und bist du nicht willig, so brauch' ich Gewalt. " En ga je niet uit jezelf dan heb ik geweld nodig Kind: "Mein Vater, mein Vater, jetzt faßt er mich an! Mijn vader, mijn vader, nu valt hij me aan!' Erlkönig hat mir ein Leids getan!" Elfenkoning heeft me pijn gedaan! Erzähler: Dem Vater grauset's, er reitet geschwind, De vader lopen de rillingen over de rug, hij rijdt in hoog tempo Er hält in den Armen das ächzende Kind, Hij houdt in zijn armen het kreunende kind, Erreicht den Hof mit Müh' und Not; Bereikt de boerderij met moeheid en nood In seinen Armen das Kind war tot. In zijn armen het kind was dood.
- «Alvekongen» eller «Der Erlkönig» er et dikt av Johann Wolfgang von Goethe. Det omhandler et barn som dør i sine fars armer etter å ha blitt angrepet av en overnaturlig skapning, «Erlkönig» (ofte oversatt som alvekongen). Flere komponister har satt musikk til diktet. Mest kjent blant dem er Franz Schuberts opus 1 D. 328, for sang og piano.
- Król Elfów, Król Olszyn lub Król Olch (oryg. Der Erlkönig), ballada Johanna Wolfganga von Goethego, napisana w roku 1782. Opisuje śmierć dziecka z rąk nadprzyrodzonej istoty, ducha, tytułowego króla. Ballada przedstawia ojca z synkiem pędzącego konno przez las późną wieczorową porą. Na początku wydaje się, że dziecko jedynie majaczy w dziwnej chorobie w obliczu zbliżającej się śmierci, lecz ostatni wers przynosi nagły zwrot – dziecko nie żyje.
|
| rdfs:comment
|
- Der Erlkönig (often called just Erlkönig) is a poem by Johann Wolfgang von Goethe. It depicts the death of a child assailed by a supernatural being, the Erlking or "Erlkönig" (suggesting the literal translation "alder king", but see below). It was originally composed by Goethe as part of a 1782 ballad opera entitled Die Fischerin.
- Erlkönig ist eine Ballade von Johann Wolfgang von Goethe, die im Jahre 1782 geschrieben wurde. Sie wurde unter anderem von Franz Schubert und Carl Loewe vertont.
- "Der Erlkönig" (usualmente llamado "Erlkönig") es un poema por Johann Wolfgang von Goethe. Relata la muerte de un niño acosado por un ser sobrenatural, el "Erlkönig" (literalmente, "Rey de los Alisos"). Originalmente fue compuesto por Goethe como parte de la balada operística de 1782 titulada "Die Fischerin". El poema ha sido usado como texto para lieder por muchos compositores clásicos. De estos, el más famoso es indudablemente el de Franz Schubert, en su op. 1 d. 328.
- Erlkönig eli "Keijujen kuningas" on itävaltalaisen säveltäjän Franz Schubertin tunnetuimpia liedejä. Schubert sävelsi teoksen sooloäänelle ja pianolle vuonna 1815, ja tekstinä on Johann Wolfgang von Goethen samanniminen runo Der Erlkönig, jonka Goethe kirjoitti vuonna 1782 alun perin Die Fischerin -oopperaa varten. Runo kertoo kuolemansairaasta pojasta, joka ratsastaa isänsä kanssa kohti kotia.
- Le Roi des aulnes est un poème de Johann Wolfgang von Goethe écrit en 1782. La créature évoquée dans le poème est un Erlkönig, personnage représenté dans un certain nombre de poèmes et ballades allemandes comme une créature maléfique qui hante les forêts et entraîne les voyageurs vers leur mort. Il a été mis en musique (Lied) en 1815 par Franz Schubert.
- Erlkönig (Elzenkoning of Elfenkoning) is een ballade, in 1782 geschreven door de Duitse dichter Johann Wolfgang von Goethe. Het Duitse woord Erle betekent elzenboom. Dit is ontstaan door een verkeerde vertaling uit het Deens, want de bedoeling was Elfenkoning. De ballade vertelt het trieste verhaal van een vader die 's nachts te paard naar huis rijdt met in zijn armen zijn doodzieke, ijlende zoon.
- «Alvekongen» eller «Der Erlkönig» er et dikt av Johann Wolfgang von Goethe. Det omhandler et barn som dør i sine fars armer etter å ha blitt angrepet av en overnaturlig skapning, «Erlkönig» (ofte oversatt som alvekongen). Flere komponister har satt musikk til diktet. Mest kjent blant dem er Franz Schuberts opus 1 D. 328, for sang og piano.
- Król Elfów, Król Olszyn lub Król Olch (oryg. Der Erlkönig), ballada Johanna Wolfganga von Goethego, napisana w roku 1782. Opisuje śmierć dziecka z rąk nadprzyrodzonej istoty, ducha, tytułowego króla. Ballada przedstawia ojca z synkiem pędzącego konno przez las późną wieczorową porą. Na początku wydaje się, że dziecko jedynie majaczy w dziwnej chorobie w obliczu zbliżającej się śmierci, lecz ostatni wers przynosi nagły zwrot – dziecko nie żyje.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
