| dbpprop:abstract
|
- In Freudian psychoanalytic theory, defence mechanisms or defense mechanisms are psychological strategies brought into play by various entities to cope with reality and to maintain self-image. Healthy persons normally use different defences throughout life. An ego defence mechanism becomes pathological only when its persistent use leads to maladaptive behavior such that the physical and/or mental health of the individual is adversely affected. The purpose of the Ego Defence Mechanisms is to protect the mind/self/ego from anxiety, social sanctions or to provide a refuge from a situation with which one cannot currently cope.
- Abwehrmechanismus ist ein Begriff aus der Psychologie, vor allem der Psychoanalyse. Mit ihm werden psychische Vorgänge bezeichnet, die den Zweck haben, miteinander in Konflikt stehende psychische Tendenzen (Triebe, Wünsche, Motive, Werte) mental so zu bewältigen bzw. zu kompensieren, dass die resultierende seelische Verfassung konfliktfreier ist. Dies erfolgt meistens unbewusst.
- Els mecanismes de defensa són estratègies que utilitza el subjecte per tractar amb informació o successos adversos que poden alterar l'equilibri de la seva ment. Segons la teoria de Freud, s'activen per part del jo per frenar dos impulsos de l'inconscient en conflicte o per suavitzar la pressió del superjo. Aquests mecanismes poden alterar la visió de la realitat per fer-la més plaent per a l'individu. Els mecanismes de defensa poden agrupar-se, segons la maduresa o relació amb la salut mental, en quatre nivells: Nivell 1 (patològic): negació, distorsió cognitiva, projecció Nivell 2 (propis d'individus immadurs): fantasia, psicosomatització, agressivitat, idealització Nivell 3 (comuns en adults, poden ser neuròtics si són molt freqüents): desplaçament, dissociació, reacció, repressió, regressió Nivell 4 (propis de persones madures): anticipació, altruisme, humor, identificació, introjecció, sublimació, supressió
- Los llamados mecanismos de defensa son mecanismos psicológicos no razonados que reducen las consecuencias de un acontecimiento estresante, de modo que el individuo suele seguir funcionando con normalidad.
- Puolustus- eli defenssimekanismit ovat osa psyykkistä itsesäätelyä. Eri defenssimekanismien avulla ihminen säätelee omaa mielentilaansa ja käyttäytymistään ylläpitääkseen psyykkistä tasapainoaan. Käsite on lähtöisin psykoanalyyttisestä teoriasta, mutta se on eri muodoissa levinnyt myös uudempiin psykologian teorioihin (esimerkiksi terror management, emotion regulation, coping). Psykoanalyysin perustajan Sigmund Freudin tytär Anna Freud kehitti merkittävästi puolustusmekanismin käsitettä kirjassaan Minän suojautumiskeinot (1936).
- Les mécanismes de défense désignent, en psychanalyse, les processus utilisés par le Moi dans une perspective adaptative.
- A pszichológiai szakirodalomban a védekezési mechanizmusok vagy elhárító mechanizmusok tudattalan lelki működések. Funkciójuk megakadályozni, az olyan „én”-t személyesen érintő mozzanatok felismerését, amelyek fenyegetik az önértékelést vagy szorongáshoz, stresszhez vezethetnek. A pszichológia pszichoanalitikus irányzatának képviselői vizsgálták meg, megfigyeléseik alapján írták le, nevezték el azokat.
- Un meccanismo di difesa, nella teoria psicoanalitica, è una funzione propria dell'Io attraverso la quale questa istanza intrapsichica si protegge da eccessive richieste libidiche o da esperienze di pulsioni troppo intense, che non è in grado di fronteggiare direttamente. La teorizzazione dei meccanismi di difesa è mutuata dall'esperienza clinica di vari psicoanalisti, nell'osservazione delle più comuni reazioni dei pazienti a esperienze particolarmente penose o considerate insuperabili, ma anche nei confronti di situazioni relazionali comuni, che però creano difficoltà nell'integrare la sfera delle pulsioni e quella morale. Lo studio dei meccanismi di difesa è originato da Sigmund Freud ed è stato condotto da diversi psicoanalisti; in particolare sono di ampio rilievo i contributi della figlia di Freud, Anna Freud nel suo libro L'Io e i meccanismi di difesa.
- 防衛機制（ぼうえいきせい）とは精神分析で用いられる用語であり、欲求不満などによって適応が出来ない状態に陥った時に、不安が動機となって行われる自我の再適応のメカニズムを指す。 元々はジークムント・フロイトの娘、アンナ・フロイトが児童精神分析の研究の中で言い出したものである。彼女は、1939年からロンドンのハムステッドで戦争孤児院を開き、親から離れて、オランダ経由でロンドンに亡命してきた戦争孤児たちの心の治療に当たった。『自我と防衛機制』『ハムステッドにおける研究』（いずれも邦訳は、岩崎学術出版社）などを参照。 防衛機制は適応機制、不適応機制に対して使われる言い方である。機制はmechanism の訳である。また欲求不満に対し積極的に正面から取り組むことを合理的機制という。
- Een afweermechanisme in de psychologie is een 'techniek' of 'trucje' die de geest gebruikt om bepaalde driftmatige strevingen en verlangens uit het Es (In het Engels) Id), en waarheden (realiteiten) die te veel angst of verdriet oproepen, uit het bewustzijn weg te houden. In de theorie van Freud - hij was degene die dit begrip ontwikkelde - zijn het dan ook de verdedigingsmechanismen van het Ich tegen wat er in het onbewuste Es aan verlangens en gedachten leeft. In het Nederlands vertalen we het oorspronkelijk Duitse Abwehrmechanismen met afweermechanismen en niet met verdedigingsmechanismen, zoals wel in het Engels: defense (of defence) mechanisms. De dochter van Freud, Anna Freud, werkte het begrip uit voor de kinderleeftijd, in haar bekend geworden boekje Das Ich und die Abwehrmechanismen (1e druk, 1936). Als dezelfde mechanismen bewust worden toegepast spreekt men beter van "coping mechanismen". Maar dikwijls zijn de grenzen tussen onbewust, half bewust en geheel bewust niet scherp, zoals ook uit een paar van onderstaande voorbeelden blijkt. Tien van de bekendste afweermechanismen, met een voorbeeld, zijn: Ontkenning van de realiteit. Ook wel 'loochening' genoemd. Voorbeeld: Iemand die de kerstdagen dikwijls alleen is en dat heel naar vindt maakt zichzelf wijs dat hij het juist helemaal niet erg vindt om met Kerstmis alleen te zijn Verdringing Dezelfde persoon zegt: "Ik heb het nooit erg gevonden om met Kerstmis alleen te zijn". Ook nu weer gelooft hij (of zij) echt dat het waar is wat hij zegt en voelt. Pijnlijke dingen uit het verleden vergeten ("Ik kan me dat echt niet meer herinneren") is een veel voorkomende vorm van verdringing. Dissociatie Dissocieren is het ontkoppelen van de feitelijke ervaring en de bewuste herinnering daaraan. De Nederlandse hoogleraar kinderpsychiatrie Frits Boer geeft als voorbeeld een vrouw die in haar jeugd veelvuldig seksueel was misbruikt en daarover later zei "ik probeerde te denken dat niet ik het was bij wie dit werd gedaan. " In dit geval dus een min of meer bewuste poging tot dissociatie of ontkoppeling van wat er feitelijk door het lichaam wordt ervaren en wat daarvan als beleving in het bewustzijn wordt toegelaten. Maar zo'n proces kan ook geheel onbewust verlopen. Regressie Gedrag vertonen dat in een eerder ontwikkelingsstadium angst en onzekerheid kon doen verminderen. Een pubermeisje dat het op de nieuwe school erg moeilijk heeft en thuis tussen haar poppen en beren op bed gaat liggen duimen. Een ervaren bergbeklimmer vertelde dat als hij tegen een steile wand hangend angst voelde opkomen hij gemerkt had dat hij ging duimen, en dat dat dan hielp om die angst de baas te worden Projectie Tegen je partner aan wie je na een paar jaar een hekel begint te krijgen, maar dat gevoel niet tot je bewustzijn kunt toelaten, zeggen: "Jij hebt de pest aan mij he?". Rationalisering Hierbij worden ervaringen die in hun ware gedaante te pijnlijk zijn om te erkennen (tot het bewustzijn toe te laten) via redeneringen verdraaid tot ervaringen die eigenlijk helemaal niet onaangenaam waren. Verplaatsing Bijvoorbeeld na door de baas op het werk beledigd te zijn thuis de hond een schop geven in plaats van die baas, zonder dat die hond daar op dat moment enig aanleiding toe geeft. Reactievorming Van een ambivalent stel van gevoelens wordt het sociaal of moreel onacceptabele gedeelte verdrongen terwijl het acceptabele gedeelte juist sterk wordt aangedikt. Haatgevoelens jegens een partner kunnen zo verdrongen worden, en blijven, dankzij een 'overcompensatie' in uitingen van zorgzaamheid jegens diezelfde partner. Sublimeren In het Freudiaanse denken is het primitieve driftleven de motor van alle menselijke energie. Waar het uiten van die driften in onverhulde vorm door de beschaafde samenleving afgekeurd wordt kan men die onacceptabele driften sublimeren in zeer acceptabele uitingsvormen, zoals het bespelen van muziekinstrumenten. Identificatie Bijvoorbeeld bij gijzeling of gevangenschap met de dader. De angst voor, en haat jegens de dader, zijn te bedreigend om te worden toegelaten tot het bewustzijn. Door zich met de vijand te vereenzelvigen onderdrukt het Ik die negatieve gevoelens.
- Mechanizmy obronne – pojęcie wprowadzone przez twórcę psychoanalizy, Zygmunta Freuda i przejęte przez współczesną psychologię. Oznacza metody radzenia sobie z wewnętrznymi konfliktami w celu ochrony osobowości, zmniejszenia lęku, frustracji i poczucia winy. Na ogół są one nawykowe i nieuświadomione. W pewnym nasileniu występują u praktycznie każdego człowieka i pełnią rolę przystosowawczą, są niezbędne. Mechanizmy obronne są jednak zawsze zniekształceniem zachowania lub oglądu rzeczywistości, stosowane nadmiernie lub nieadekwatnie do sytuacji mogą utrudniać funkcjonowanie. Dobrze, gdy w zachowaniu jednostki jest ich duży repertuar, a ich dobór i intensywność jest zależna od sytuacji (elastyczność stosowania). Można wówczas mówić o efektywności i braku patologii związanej z mechanizmami obronnymi.
- Isso se dá pelo fato de que os problemas pessoais têm um certo envolvimento emocional que diminuem nossa objetividade, consequentemente somos levados a resolvê-lo de forma indireta e tortuosamente, buscando um ajustamento, mas o que vem a ser um ajustamento? Uma definição para ajustamento diz que ajustamento consiste nos processos pelos quais nos adaptamos às exigências que nos são impostas pela sociedade em que vivemos; tais processos adaptativos são o que chamamos de mecanismos de defesa. A seguir serão citados os principais mecanismos de defesa da mente humana:
- Защи́тный механи́зм (психологи́ческая защи́та) — психоаналитическое понятие, обозначающее неосознаваемый психический процесс, направленный на минимизацию отрицательных переживаний. Защитные механизмы лежат в основе явления сопротивления.
- Teorin om försvarsmekanismerna, Sigmund Freud, psykoanalysens fader, byggde en teori på att jaget hela tiden strävar efter att kunna anpassa sig till verkligheten och att vara funktionsduglig. När kraven från oss själva blir för stora upplever vi ångest och finner oss då i psykisk obalans. Då tar vi hjälp av försvarsmekanismerna för att jämna ut obalansen. Detta gör oftast omedvetet, och sker oftast vid en ångestväckande händelse. Som exempel: Förlust, krig, eller andra konflikter. Även när vi mottar kritik sker detta. Detta är några av de många försvarsmekanismer många av oss använder:
- Поняття захисних механізмів було введене Зиґмундом Фройдом для «загального позначення техніки, яку Еґо використовує в конфліктах, які можуть привести до неврозів». Дочка Фройда, Анна Фройд, автор класичної праці «Психологія Я та захисні механізми», яка розвивала теорію свого батька, підкреслювала, що «Еґо-захисні механізми — несвідомі, і вони відкидають вимоги інстинкту». Надалі поняття захисних механізмів було інтерпретоване, трансформоване і модернізоване як представниками різних поколінь дослідників і психотерапевтів психоаналітичної орієнтації, так і інших психологічних течій: екзистенціальної психології, гуманістичної психології, гештальт-психології тощо. Номенклатура захисних механізмів є неоднозначною і персонально специфічною. Немає єдності і в термінології. Проте існування захисних механізмів вважається незаперечним і експериментально підтвердженим. Психоаналітики К. Холл і Г. Ліндцей виділяли дві основні характеристики захисних механізмів: вони заперечують або викривляють реальність вони діють на несвідомому рівні. До того ж, захисні механізми можуть викривляти факти як внутрішньої, так і зовнішньої реальності. «Наприклад, Я може захищати себе як незнанням про існування певних потреб та інстинктів, так і незнанням про існування зовнішніх об'єктів. » Слід зауважити, що люди рідко використовують якийсь один тип захисних механізмів. Як правило, в межах однієї особистості вони надзвичайно різноманітні.
- 心理防卫机制或简称心理防卫（也称自我防衛機制，防衛機制，防衛機轉）（Self-defense Mechanism／Defense Mechanism），是心理學的名詞，是指自我对本我的压抑，这种压抑是自我的一种全然潜意识的自我防御功能，是人类为了避免精神上的痛苦、紧张焦虑、尴尬、罪恶感等心理，有意无意间使用的各种心理上的调整。心理防御机制本身越原始(原始的防御机制是指童年生活经历所形成的防御机制，保护自己可以说是原始防御机制的本质。)，其效果越差；离意识的逻辑方法越远，则越近似于变态心理。在生理上，心理防卫机制被认为可以防止因各种心理打击而引起的生理疾病或心理障碍，过份或错误的应用心理防卫机制可能带来心理疾病。
|
| rdfs:comment
|
- In Freudian psychoanalytic theory, defence mechanisms or defense mechanisms are psychological strategies brought into play by various entities to cope with reality and to maintain self-image. Healthy persons normally use different defences throughout life. An ego defence mechanism becomes pathological only when its persistent use leads to maladaptive behavior such that the physical and/or mental health of the individual is adversely affected.
- Abwehrmechanismus ist ein Begriff aus der Psychologie, vor allem der Psychoanalyse. Mit ihm werden psychische Vorgänge bezeichnet, die den Zweck haben, miteinander in Konflikt stehende psychische Tendenzen (Triebe, Wünsche, Motive, Werte) mental so zu bewältigen bzw. zu kompensieren, dass die resultierende seelische Verfassung konfliktfreier ist. Dies erfolgt meistens unbewusst.
- Els mecanismes de defensa són estratègies que utilitza el subjecte per tractar amb informació o successos adversos que poden alterar l'equilibri de la seva ment. Segons la teoria de Freud, s'activen per part del jo per frenar dos impulsos de l'inconscient en conflicte o per suavitzar la pressió del superjo. Aquests mecanismes poden alterar la visió de la realitat per fer-la més plaent per a l'individu.
- Los llamados mecanismos de defensa son mecanismos psicológicos no razonados que reducen las consecuencias de un acontecimiento estresante, de modo que el individuo suele seguir funcionando con normalidad.
- Puolustus- eli defenssimekanismit ovat osa psyykkistä itsesäätelyä. Eri defenssimekanismien avulla ihminen säätelee omaa mielentilaansa ja käyttäytymistään ylläpitääkseen psyykkistä tasapainoaan. Käsite on lähtöisin psykoanalyyttisestä teoriasta, mutta se on eri muodoissa levinnyt myös uudempiin psykologian teorioihin (esimerkiksi terror management, emotion regulation, coping).
- Les mécanismes de défense désignent, en psychanalyse, les processus utilisés par le Moi dans une perspective adaptative.
- A pszichológiai szakirodalomban a védekezési mechanizmusok vagy elhárító mechanizmusok tudattalan lelki működések. Funkciójuk megakadályozni, az olyan „én”-t személyesen érintő mozzanatok felismerését, amelyek fenyegetik az önértékelést vagy szorongáshoz, stresszhez vezethetnek. A pszichológia pszichoanalitikus irányzatának képviselői vizsgálták meg, megfigyeléseik alapján írták le, nevezték el azokat.
- Un meccanismo di difesa, nella teoria psicoanalitica, è una funzione propria dell'Io attraverso la quale questa istanza intrapsichica si protegge da eccessive richieste libidiche o da esperienze di pulsioni troppo intense, che non è in grado di fronteggiare direttamente.
- Een afweermechanisme in de psychologie is een 'techniek' of 'trucje' die de geest gebruikt om bepaalde driftmatige strevingen en verlangens uit het Es (In het Engels) Id), en waarheden (realiteiten) die te veel angst of verdriet oproepen, uit het bewustzijn weg te houden. In de theorie van Freud - hij was degene die dit begrip ontwikkelde - zijn het dan ook de verdedigingsmechanismen van het Ich tegen wat er in het onbewuste Es aan verlangens en gedachten leeft.
- Mechanizmy obronne – pojęcie wprowadzone przez twórcę psychoanalizy, Zygmunta Freuda i przejęte przez współczesną psychologię. Oznacza metody radzenia sobie z wewnętrznymi konfliktami w celu ochrony osobowości, zmniejszenia lęku, frustracji i poczucia winy. Na ogół są one nawykowe i nieuświadomione. W pewnym nasileniu występują u praktycznie każdego człowieka i pełnią rolę przystosowawczą, są niezbędne.
- Защи́тный механи́зм (психологи́ческая защи́та) — психоаналитическое понятие, обозначающее неосознаваемый психический процесс, направленный на минимизацию отрицательных переживаний. Защитные механизмы лежат в основе явления сопротивления.
- Teorin om försvarsmekanismerna, Sigmund Freud, psykoanalysens fader, byggde en teori på att jaget hela tiden strävar efter att kunna anpassa sig till verkligheten och att vara funktionsduglig. När kraven från oss själva blir för stora upplever vi ångest och finner oss då i psykisk obalans. Då tar vi hjälp av försvarsmekanismerna för att jämna ut obalansen. Detta gör oftast omedvetet, och sker oftast vid en ångestväckande händelse.
- Поняття захисних механізмів було введене Зиґмундом Фройдом для «загального позначення техніки, яку Еґо використовує в конфліктах, які можуть привести до неврозів».
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
