Deception, beguilement, deceit, bluff, mystification, bad faith, and subterfuge are acts to propagate beliefs that are not true, or not the whole truth (as in half-truths or omission). Deception can involve dissimulation, propaganda, sleight of hand. It can employ distraction, camouflage or concealment. There is also self-deception as in bad faith. Deception is a major relational transgression that often leads to feelings of betrayal and distrust between relational partners.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Täuschung ist die falsche Auffassung eines Sachverhalts, unabhängig davon, ob die Täuschung bewusst durch einen anderen herbeigeführt wird (jemand wird getäuscht) oder nicht (jemand täuscht sich). Im ersten Fall spricht man auch von Irreführung. Umgangssprachlich wird „etwas durch Manipulation des augenscheinlichen Sachverhaltes in Täuschungsabsicht unrichtig darstellen“ als türken bezeichnet. Im heutigen Sprachgebrauch gilt diese Redewendung als abwertend im Sinne der Rassismus-Theorien.
  • Deception, beguilement, deceit, bluff, mystification, bad faith, and subterfuge are acts to propagate beliefs that are not true, or not the whole truth (as in half-truths or omission). Deception can involve dissimulation, propaganda, sleight of hand. It can employ distraction, camouflage or concealment. There is also self-deception as in bad faith. Deception is a major relational transgression that often leads to feelings of betrayal and distrust between relational partners. Deception violates relational rules and is considered to be a negative violation of expectations. Most people expect friends, relational partners, and even strangers to be truthful most of the time. If people expected most conversations to be untruthful, talking and communicating with others would require distraction and misdirection to acquire reliable information. On a given day, it is likely that most human beings will either deceive or be deceived by another person. A significant amount of deception occurs between romantic and relational partners.
  • "L'inganno o la mistificazione consistono (... ) nella deformazione a proprio vantaggio della realtà altrui". La mistificazione è pertanto molto usata nella guerra, nella propaganda, in politica, e nella teoria dei giochi, oltre che, ovviamente, nei rapporti interpersonali. La mistificazione è spesso usata, da tempo immemorabile, e con disparati fini, in ambito letterario e storico, con il confezionamento di opere, documenti e fonti storiche false. Un esempio celebre di falso storico è fornito dalla cosiddetta Donazione di Costantino, utilizzato a lungo per fornire base giuridica alle pretese temporalistiche della Chiesa cattolica, smascherato dalla filologia rinascimentale di Lorenzo Valla. Alcune delle tecniche della mistificazione sono la mimetizzazione, il travestimento (detto incognito in alcuni casi), la distrazione e l'imitazione. Nell'ambito dei mass media un caso tipico di utilizzo della tecnica di distrazione si ha quando viene dato grande spazio a una notizia poco importante, ma di forte impatto verso il pubblico, per evitare di parlare di altre notizie considerate "scomode". Alcune delle tecniche di mistificazione si ritrovano anche in natura, come nel caso dei polpi che spruzzano una nuvola d'inchiostro per sfuggire ai predatori (tecnica della distrazione) o che cambiano colore per confondersi con l'ambiente circostante (tecnica della mimetizzazione).
  • Een mystificatie is een handig opgezette fopperij of vervalsing, voornamelijk gebruikt in literatuur, met meestal als doel de tekst te doen voorkomen als van een andere datum en/of van een andere auteur dan de werkelijke. Door heel doelbewust het publiek op het verkeerde been zetten, laat de schrijver zijn lezers kennismaken met een geïdealiseerd verleden. Mystificaties waren vooral populair tijdens de romantiek, toen de belangstelling voor allerlei literaire genres uit de Middeleeuwen zoals de ballade weer volop opleefde. De bekendste mystificatie is het door de Engelse onderwijzer James Macpherson bedachte personage 'Ossian'. Vanaf 1760 publiceerde de onderwijzer een vertaling van het werk van deze 'Keltische dichter uit de 3e eeuw'. Tot de 19e eeuw werd niet definitief bewezen dat het vervalsingen waren. Bekende Nederlandstalige mystificaties zijn (onder andere): Het Oera Linda Boek (mede toegeschreven aan Piet Paaltjens, op zichzelf een mystificatie in het leven geroepen door François HaverSchmidt). De Rijmkroniek van Klaas Kolijn (12e-eeuwse rijmkroniek, die kort voor 1700 geschreven is, waarschijnlijk door Reinier de Graaf jr. en in 1770 als vervalsing werd ontmaskerd door Balthazar Huydecoper). De Nalatenschap van den Landjonker De Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart, vaak aangeduid als Sara Burgerhart ("uitgegeven" door Betje Wolff & Aagje Deken) De Clapper der Calkoens (samengesteld door A. v. Steenbergen). De Vermakelijke Slaa-tuintjes (anoniem uitgegeven door Schonck, 1775). De Geestelijke Lustwarande van P. van Os Jr.. In de vreemde literatuur: Historia Regum Britanniae Ossian In een aantal van de kritieken die Jorge Luis Borges in kranten publiceerde, beschreef hij boeken die hij had willen schrijven maar nooit geschreven had. Later trad de kritiek op een boek in de plaats van het schrijven van het boek. De Franse huursoldaat George Psalmanazar (ca. 1693-1763 waarschijnlijk in de Provence) maakte iedereen, zelfs de vermaarde Londense Royal Society, wijs dat hij van het eiland Formosa afkomstig was. Hij trok in Londen veel aandacht, sprak een zelfverzonnen "Formosaans" en cultiveerde vreemde "Formosaanse" zeden en gewoonten zoals het dagelijks eten van rauw vlees. Hij gaf voordrachten over de cultuur van de Formosanen; daarbij vertelde hij dat de vrouwen niet minder dan zes ons tabak per dag rookten en na overspel door hun mannen werden opgegeten. Zelf was hij een zoon van de koning van Formosa en als jongen ontvoerd door de jezuïeten. Psalmanazar, die nooit buiten Europa was geweest, schreef een lijvig, van kaft tot kaft verzonnen boek dat in het Nederlands de titel "Beschryvinge van het eyland Formosa in Asia [... ... ] uit de gedenkschriften van den Heer Georgius Psalmanaazaar Aldaar geboortig t’zamengestelt. Mitsgaders een breet, en net verhaal zijner reisen door verscheide landen van Europa [... ... ] Door d’hr. N.F.D.B.R. " meekreeg. Het verscheen in 1704. In Nederland verschenen ook Franstalige versies in 1705 en 1708. Psalmanazars fantastische "Formosaans-Engelse woordenboek" werd gebruikt om deze taal te leren spreken. Het moet voor reizigers een grote teleurstelling zijn geworden.
  • Лживость - форма поведения, характеризуемая систематическим сознательным стремлением создать у других неправильное впечатление о фактах и событиях для извлечения выгод или для предотвращения негативных последствий. Лживость, закрепленная как привычная модель поведения, может трансформироваться в качество личности. Лживость противопоставляется честности и правдивости. Лживость изучается психологами, философами, социологами, юристами. Психологами отмечены гендерные отличия лживости: в выборке у мужчин лживоcть проявлялась в высказываниях собственного мнения, стремлении предстать в лучшем свете, искажении эмоциональных реакций; у женщин лживость акцентирована на достижении общественно значимого результата и более дифференцирована, чем мужская.
  • Dans le domaine militaire, la déception désigne les principes stratégiques et tactiques, et les moyens techniques destinés à tromper l'adversaire. La déception englobe la dissimulation et la simulation. C'est un anglicisme, le mot français correct étant tromperie ou duperie La définition de l'OTAN est celle-ci : Modèle:Citation bloc
  • Une imposture consiste en l'action délibérée de se faire passer pour ce qu'on n'est pas (quand on est un imposteur), ou de faire passer une chose pour ce qu'elle n'est pas (supercherie, mystification, escroquerie). La nature d'une chose ou d'une personne se révèle en définitive différente de ce qu'elle laissait paraître ou croire. Ce mot provient du latin imponere : "abuser quelqu'un". Son utilisation en tant que mode de manipulation peut être anodine et limitée, mais obéit aussi dans certains cas à des desseins d'escroquerie ou de propagande. L'imposture soulève de nombreuses problématiques : sociologique (comédie humaine), psychologique (crise identitaire, sentiment d'imposture), philosophique, politique, etc. Elle caractérise de façon quasi anthropologique la plupart des faits ou actions humaines : les simulacres mis en place (masques, télétransmissions, phénomènes illusifs, discours invérifiables, etc. ) participent d'un jeu continuel, celui de la représentation, un jeu organisé et parfois inconscient, qui oppose ou confond vérité et mensonge, profane et sacré. D'autres penseurs comme Guy Debord, constatant que puisque "tout ce qui était directement vécu s'est éloigné dans la représentation", à l'heure de la société du spectacle généralisé, il convient désormais de rassembler les "conditions du vrai". La vision "postmoderne" du monde actuel renverrait donc notre système à une vaste imposture, vision en définitive assez proche de celle des gnostiques aux premiers siècles de notre ère, par exemple. Mais l'imposture, en tant que discours construit ou scénario prémédité, peut aussi être vue comme un mensonge parfois nécessaire, voire indispensable, lorsqu'elle permet de maintenir la cohésion sociale d'un groupe, ou simplement la survie d'un individu en tant qu'acteur social. Certains psychologues suggèrent la nécessité de "l'invention de soi" : se constituer en tant qu'individu relève d'une conviction progressive à géométrie variable, d'une fictionalisation du Moi, tant que le regard des autres valide ou accrédite nos actes. L'imposteur n'existe que parce que les autres ferment les yeux, se taisent ou en jouent. Dénoncer une imposture permet, hormis les cas d'escroqueries manifestes, et dans certains cas précis, de rétablir ce que l'on appelle "la vérité", notion des plus relatives s'il en est, puisqu'elle fait appel parfois dans l'argumentation à la morale dominante ou à des formes de dogmatisme, comme on peut le découvrir dans les exemples ci-dessous.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Täuschung ist die falsche Auffassung eines Sachverhalts, unabhängig davon, ob die Täuschung bewusst durch einen anderen herbeigeführt wird (jemand wird getäuscht) oder nicht (jemand täuscht sich). Im ersten Fall spricht man auch von Irreführung. Umgangssprachlich wird „etwas durch Manipulation des augenscheinlichen Sachverhaltes in Täuschungsabsicht unrichtig darstellen“ als türken bezeichnet. Im heutigen Sprachgebrauch gilt diese Redewendung als abwertend im Sinne der Rassismus-Theorien.
  • Deception, beguilement, deceit, bluff, mystification, bad faith, and subterfuge are acts to propagate beliefs that are not true, or not the whole truth (as in half-truths or omission). Deception can involve dissimulation, propaganda, sleight of hand. It can employ distraction, camouflage or concealment. There is also self-deception as in bad faith. Deception is a major relational transgression that often leads to feelings of betrayal and distrust between relational partners.
  • "L'inganno o la mistificazione consistono (... ) nella deformazione a proprio vantaggio della realtà altrui". La mistificazione è pertanto molto usata nella guerra, nella propaganda, in politica, e nella teoria dei giochi, oltre che, ovviamente, nei rapporti interpersonali. La mistificazione è spesso usata, da tempo immemorabile, e con disparati fini, in ambito letterario e storico, con il confezionamento di opere, documenti e fonti storiche false.
  • Een mystificatie is een handig opgezette fopperij of vervalsing, voornamelijk gebruikt in literatuur, met meestal als doel de tekst te doen voorkomen als van een andere datum en/of van een andere auteur dan de werkelijke. Door heel doelbewust het publiek op het verkeerde been zetten, laat de schrijver zijn lezers kennismaken met een geïdealiseerd verleden.
  • Лживость - форма поведения, характеризуемая систематическим сознательным стремлением создать у других неправильное впечатление о фактах и событиях для извлечения выгод или для предотвращения негативных последствий. Лживость, закрепленная как привычная модель поведения, может трансформироваться в качество личности. Лживость противопоставляется честности и правдивости. Лживость изучается психологами, философами, социологами, юристами.
  • Une imposture consiste en l'action délibérée de se faire passer pour ce qu'on n'est pas (quand on est un imposteur), ou de faire passer une chose pour ce qu'elle n'est pas (supercherie, mystification, escroquerie). La nature d'une chose ou d'une personne se révèle en définitive différente de ce qu'elle laissait paraître ou croire. Ce mot provient du latin imponere : "abuser quelqu'un".
  • Dans le domaine militaire, la déception désigne les principes stratégiques et tactiques, et les moyens techniques destinés à tromper l'adversaire. La déception englobe la dissimulation et la simulation. C'est un anglicisme, le mot français correct étant tromperie ou duperie La définition de l'OTAN est celle-ci : Modèle:Citation bloc
rdfs:label
  • Deception
  • Täuschung
  • Imposture
  • Mistificazione
  • Déception (militaire)
  • Mystificatie
  • Лживость
owl:sameAs
foaf:page
is dbpedia-owl:recordLabel of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:keywords of
is dbpprop:label of
is dbpprop:skills of
is dbpprop:subject of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of