| dbpedia-owl:abstract
|
- Decebalus war von ca. 85–106 n. Chr. der letzte König von Dakien, einem Land, das Teile des heutigen Rumäniens und Serbiens umfasste. Nach der Invasion seines Reiches durch römische Truppen im Jahr 106 n. Chr. tötete er sich selbst um der Gefangenschaft zu entgehen.
- Decebalus or "The Brave" (originally named Diurpaneus) was a king of Dacia (ruled the Dacians 87–106) and is famous for fighting three wars and negotiating two interregnums of peace without being eliminated against the Roman Empire under two emperors. In the later short peace (end of 102-105) granted by Trajan, Decebalus continued to act as an independent king, rather than a conquered client and repeatedly annoyed or infuriated the Romans. Consequently, the Legions under Trajan's orders went on the offensive again in 105 AD, reducing the Dacian capital Sarmizegetusa in 106. After that, Decebalus committed suicide.
- Decébalo fue un rey de los dacios. Tras la muerte del gran rey Berebistas, Dacia se dividió en cuatro o cinco pequeños Estados. Esta situación continuó hasta que Diurpanneo dirigió la consolidación del corazón de Dacia alrededor de Sarmizegetusa, en el distrito actual de Hunedoara. Reorganizó el ejército dacio en el 85, año en el que los dacios comenzaron a atacar la fuertemente fortificada provincia romana de Moesia, situada al sur de Danubio en territorios que actualmente corresponden -de un modo aproximado- al norte de Bulgaria y noreste de Serbia. En 87, Domiciano decidió enviar a su prefecto y jefe de la Guardia Pretoriana, Cornelius Fuscus, para castigar y conquistar a los dacios con cinco o cuatro legiones (entre éstas la V Alavdæ), las cuales sufrieron emboscadas y fueron derrotadas en Tapae (cerca de la actual Bucova). En el combate pereció el mismo Fuscus. Fue tras esta victoria que Diurpanneus (como hasta entonces le llamaban los romanos) trocó su nombre por el de Dekebal, cuyo significado sería "Fuerte como diez (hombres)" (cfr. por comparación filológica en el sánscrito daśabala); Deke -derivado del protoindoeuropeo *dekm- (diez) y *bal- (fuerte), al parecer el nombre dekebal (latinizado decebalus y de allí al castellano decébalo) era el título genérico de los grandes jefes dacios, entre los cuales Diurppanneo fue el principal. En 88, Tettius Iulianus comandó otro ejército romano que fue nuevamente derrotado en la zona de Tapae; casi al mismo tiempo los germanos se rebelaron en la frontera del Renvs y para frenarlos el Imperio romano debió distraer fuerzas desde Moesia, fuerzas que estaban hasta ese momento encargadas de reprimir a los dacios. Ante tal coyuntura, los romanos se vieron forzados a comprar la paz a los dacios mediante el pago de importantes sumas de dinero en forma de tributo, incluso debieron enviar los romanos ingenieros y arquitectos para embellecer y fortalecer la capital dacia en Sarmizegetusa (tratado del año 89). La situación humillante para los romanos duró hasta que el hispánico Trajano accedió al título de emperador en el 98; éste inmediatamente dispuso una serie de muy bien concertadas campañas militares que expandieron al Imperio romano hasta su máxima extensión. Diurpanneo-Decébalo fue entonces derrotado por los romanos, quienes invadieron Dacia luego de la tercera batalla de Tapae ocurrida en el 101. Sin embargo, los romanos habían impuesto un rey títere ("cliente") a los dacios bajo "protectorado" romano. Tres años después Decébalo aniquiló nuevamente a las tropas romanas establecidas en Dacia y entonces los romanos tuvieron que mandar enormes refuerzos. Después de un prolongado asedio a Sarmizegetusa y una larga guerra, los romanos conquistaron Dacia. Tras ser capturado y apresado por los soldados romanos, Diurpanneo-Decébalo se vio obligado a suicidarse en el año 106, tal como lo comenta el historiador Dión Casio (68,14,3). En Sarmizegetusa Regia se ha encontrado un vaso, más bien una urna funeraria, que lleva la inscripción en lengua daco-romana: DECEBALUS PER SCORILO ("Decébalo por suicidio"), lo que ratificaría el modo de su muerte y daría la pista del lugar en que ocurrió su deceso.
- Decebalus (alkujaan Diurpaneus, k. 106) oli daakialaisten kuningas noin vuosina 87–106. Hajallaan ollut Daakia alkoi hyökkäillä etelässä sijainneeseen Moesian roomalaisprovinssiin vuoden 85 tienoilla. Vuonna 87 Rooman keisari Domitianus lähetti Daakiaan pretoriaanikaartin prefektin Cornelius Fuscuksen neljän tai viiden legioonan kanssa. Daakialaiset löivät roomalaiset legioonat kuninkaansa Decebaluksen johdolla. Vuonna 88 Tettius Julianus komensi parempionnista sotaretkeä daakialaisia vastaan, ja daakialaiset voitettiin toisessa Tapaen taistelussa. Seuraavien vuosien ongelmat toisaalla pakottivat roomalaiset päättämään sodan daakialaisia vastaan epäsuotuisin rauhanehdoin. Vasta keisari Trajanus kautensa aluksi vuonna 98 tarttui uudestaan Daakian tilanteeseen ja valloitti sen Roomalle. Vuonna 102 Decebalus jätettiin Daakiaan roomalaisten klienttikuninkaaksi. Kuitenkin kolme vuotta myöhemmin hän kääntyi uudestaan roomalaisia vastaan. Tästä seurasi roomalaisten vastaisku. Kun Decebaluksen armeija oli tuhottu, hän päätti kiinnijäämisen sijaan tehdä itsemurhan.
- デケバルス（Decebalus, ？ - 106年）はダキア族の王（在位87年-106年）であり、トラヤヌスとのダキア戦争で相対した人物である。
- Decebalus (Decebal in het Roemeens) was van 87 tot 106 koning van Dacië. Na de dood van de grote koning Burebista was Dacië uiteengevallen in 4 of 5 kleine staatjes. Deze situatie bleef voortbestaan totdat Diurpaneus erin slaagde om de kern van Dacië nabij Sarmizegetusa te verenigen. Hij reorganiseerde het Dacische leger en in 85 vielen de Daciërs de zwaar versterkte Romeinse provincie Moesia, ten zuiden van de Donau, binnen en sloegen aan het plunderen. In 87 besloot keizer Domitianus om de prefect van de Praetoriaanse garde, Cornelius Fuscus, naar Dacië te sturen met 4 of 5 legioenen om de Dacieërs te straffen en hun grondgebied te veroveren. Twee Romeinse legioenen (samen met V Alaudae) liepen in een hinderlaag en werden nabij Tapae (nabij de moderne stad Bucova) verslagen, waarbij Fuscus werd gedood. Diurpaneus veranderde hierna zijn naam in Decebalus. In 88 kreeg het Romeins leger dat daarvoor in de slag bij Tapae verslagen was een nieuwe bevelhebber. Onder leiding van Tettius Iulianus werd het leger op veldtocht naar Dacië gestuurd. Door opstanden van de Germanen aan de Rijn neer te slaan moest men een beroep doen op de militaire kracht van Moesia, en de Romeinen werden gedwongen om grote bedragen geld af te staan aan de Daciërs om de vrede in de regio te bewaren. Deze vernederende situatie voor de Romeinen duurde voort totdat Trajanus keizer van het Romeinse Rijk werd in 98. Hij stuurde onmiddellijk troepen naar Dacië, die het Romeinse Rijk zijn maximale omvang zouden doen geven. Decebalus werd door de Romeinen verslagen toen ze in 101 Dacië binnenvielen, terug in Tapae. Decebalus bleef koning, maar wel ondergeschikt als Romeins protectoraat. 3 jaar later echter vernietigde Decebalus de Romeinse troepen in Dacië, en de Romeinen werden opnieuw gedwongen om versterkingen te sturen. De Romeinen veroverden Dacië opnieuw na een lange belegering van Sarmizegetusa en een lang gevecht dat erop volgde. Nadat zijn leger was verslagen, pleegde Decebalus zelfmoord door zijn eigen keel door te snijden, dit nog liever dan gevangen worden genomen door de Romeinse soldaten. Het is echter aanneembaar dat, terwijl hij op sterven lag, Decebalus gevangen werd genomen door een Romeinse verkenner, Tiberius Claudius Maximus. Ondanks dat hij inderdaad stierf, beweerde de Romeinse propaganda dat zij hem vermoord hadden. Zijn hoofd werd naar Rome gestuurd. De tombe van Tiberius Claudius Maximus haalt op twee plaatsen aan dat de legionair werd geëerd voor zijn daden in de Dacische oorlogen, waarvan één de gevangenname en de terugwinning van Decebalus' hoofd schetst.
- Decebal (Decebalus) – ostatni król Daków, panujący w latach 87–106. Podczas swoich rządów prowadził walki z Rzymem, w wyniku których Rzymianie przyłączyli Dację do swojego Imperium. Po porażce Decebal popełnił samobójstwo.
- Decébalo - foi o último rei da Dácia. Reinou entre os anos 87 e 106. Enfrentou os romanos que, durante o reinado do imperador Trajano tentavam invadir seu país, conquistá-lo e convertê-lo em uma província do Império Romano.
- Децеба́л (Decebalus), до воцарения Диурпан (Diurpaneus) — царь дакийцев (даков) в 86 — 106 гг. н. э. Существует мнение, что Децебал это не собственное имя, а титул — «царь» или «князь».
- Decebalus, död 106 e. Kr. , var en dakisk kung från 87 till sin död. När det dakiska riket föll isär efter Burebistas död var det Decebalus som organiserade försvaret mot det romerska riket. Decebalus besegrades slutgiltigt av romarna år 106 och begick självmord.
- Décébale,, anciennement Diurpaneus, était un roi dace. Après la mort du grand roi Burebista, la Dacie est partagée entre quatre ou cinq petits États. Cette situation perdure jusqu'à ce qu'un certain Diurpaneus tente de consolider le cœur de la Dacie autour de Sarmizegetusa, qui se trouve dans l'actuel judeţ de Hunedoara en Roumanie. Il réorganise l'armée dace, et en 85, les Daces commencent à attaquer la province romaine fortifiée de Mésie, au sud du Danube. En 87, Diurpaneus parvient à réunir les différentes parties de la Dacie en faisant une alliance avec Parorus, prince des Parthes, ainsi qu'avec les Sarmates et les Cattes. Domitien décide d'envoyer son préfet des Gardes Prétoriennes, Cornelius Fuscus, pour punir et conquérir les Daces avec quatre ou cinq légions. Deux légions romaines tombent dans une embuscade et sont battues à Tapae (village de Valachie près de l'actuelle Bucova), et Cornelius Fuscus est tué. Diurpaneus change alors son nom en Décébale. En 88, Tettius Iulianus commande une autre armée romaine dans une campagne contre les Daces battus à Tapae. Comme les révoltes des Germains sur le Rhin nécessitent une intervention militaire en Mésie, les Romains doivent payer de fortes sommes sous forme de tribut aux Daces pour conserver la paix dans la région. Cette situation humiliante pour les Romains dure jusqu'à l'accession de Trajan au trône de l'Empire romain en 98. Il engage immédiatement une série de campagnes militaires, qui étendront l'Empire romain jusqu'à ses limites maximales. En l'an 100, Trajan lève une armée qui passe l'hiver en Moésie et il franchit la Danube au printemps de l'an 101. Selon les chroniques moldaves, Trajan ne passe pas le Danube et c'est Décébale qui vient à sa rencontre en Moésie. Décébale est battu, lors de la nouvelle bataille de Tapae (101), mais celui-ci conserve son statut de roi client sous protectorat romain. Pourtant, trois ans plus tard, Décébale détruit les forces romaines en Dacie, forçant les Romains à envoyer de nouveaux renforts. Après le long siège de Sarmizegetusa et un long combat, les Romains conquièrent finalement la Dacie. Selon Dion Cassius (68, 14, 3), Décébale, son armée battue, se suicide plutôt que de se constituer prisonnier.
|
| rdfs:comment
|
- Decebalus war von ca. 85–106 n. Chr. der letzte König von Dakien, einem Land, das Teile des heutigen Rumäniens und Serbiens umfasste. Nach der Invasion seines Reiches durch römische Truppen im Jahr 106 n. Chr. tötete er sich selbst um der Gefangenschaft zu entgehen.
- デケバルス（Decebalus, ？ - 106年）はダキア族の王（在位87年-106年）であり、トラヤヌスとのダキア戦争で相対した人物である。
- Decebal (Decebalus) – ostatni król Daków, panujący w latach 87–106. Podczas swoich rządów prowadził walki z Rzymem, w wyniku których Rzymianie przyłączyli Dację do swojego Imperium. Po porażce Decebal popełnił samobójstwo.
- Decébalo - foi o último rei da Dácia. Reinou entre os anos 87 e 106. Enfrentou os romanos que, durante o reinado do imperador Trajano tentavam invadir seu país, conquistá-lo e convertê-lo em uma província do Império Romano.
- Децеба́л (Decebalus), до воцарения Диурпан (Diurpaneus) — царь дакийцев (даков) в 86 — 106 гг. н. э. Существует мнение, что Децебал это не собственное имя, а титул — «царь» или «князь».
- Decebalus, död 106 e. Kr. , var en dakisk kung från 87 till sin död. När det dakiska riket föll isär efter Burebistas död var det Decebalus som organiserade försvaret mot det romerska riket. Decebalus besegrades slutgiltigt av romarna år 106 och begick självmord.
- Decebalus or "The Brave" (originally named Diurpaneus) was a king of Dacia (ruled the Dacians 87–106) and is famous for fighting three wars and negotiating two interregnums of peace without being eliminated against the Roman Empire under two emperors. In the later short peace (end of 102-105) granted by Trajan, Decebalus continued to act as an independent king, rather than a conquered client and repeatedly annoyed or infuriated the Romans.
- Decébalo fue un rey de los dacios. Tras la muerte del gran rey Berebistas, Dacia se dividió en cuatro o cinco pequeños Estados. Esta situación continuó hasta que Diurpanneo dirigió la consolidación del corazón de Dacia alrededor de Sarmizegetusa, en el distrito actual de Hunedoara.
- Decebalus (alkujaan Diurpaneus, k. 106) oli daakialaisten kuningas noin vuosina 87–106. Hajallaan ollut Daakia alkoi hyökkäillä etelässä sijainneeseen Moesian roomalaisprovinssiin vuoden 85 tienoilla. Vuonna 87 Rooman keisari Domitianus lähetti Daakiaan pretoriaanikaartin prefektin Cornelius Fuscuksen neljän tai viiden legioonan kanssa. Daakialaiset löivät roomalaiset legioonat kuninkaansa Decebaluksen johdolla.
- Decebalus (Decebal in het Roemeens) was van 87 tot 106 koning van Dacië. Na de dood van de grote koning Burebista was Dacië uiteengevallen in 4 of 5 kleine staatjes. Deze situatie bleef voortbestaan totdat Diurpaneus erin slaagde om de kern van Dacië nabij Sarmizegetusa te verenigen. Hij reorganiseerde het Dacische leger en in 85 vielen de Daciërs de zwaar versterkte Romeinse provincie Moesia, ten zuiden van de Donau, binnen en sloegen aan het plunderen.
- Décébale,, anciennement Diurpaneus, était un roi dace. Après la mort du grand roi Burebista, la Dacie est partagée entre quatre ou cinq petits États. Cette situation perdure jusqu'à ce qu'un certain Diurpaneus tente de consolider le cœur de la Dacie autour de Sarmizegetusa, qui se trouve dans l'actuel judeţ de Hunedoara en Roumanie. Il réorganise l'armée dace, et en 85, les Daces commencent à attaquer la province romaine fortifiée de Mésie, au sud du Danube.
|
