| dbpedia-owl:abstract
|
- Decapitation (from Latin, caput, capitis, meaning head) is the separation of the head from the body. Beheading typically refers to the act of intentional decapitation, e.g. , as a means of murder or execution; it may be accomplished, for example, with an axe, sword, knife, wire, or by other more sophisticated means such as a guillotine. Ritualistic decapitation after execution by some other means, sometimes followed by public display of the severed head, has also been common throughout history. An executioner carrying out decapitations is called a headsman. Accidental decapitation can be the result of an explosion, car or industrial accident, improperly administered execution by hanging or other violent injury. Suicide by decapitation is rare, but not unknown. Decapitation is quickly fatal to humans and most animals as brain death occurs within minutes without circulating oxygenated blood. However, some animals can survive decapitation, and die not because of it, but because of starvation. Although head transplantion via the reattachment of blood vessels has been successful with animals, a fully functional reattachment of a severed head (including repair of the spinal cord, muscles, and other critically important tissues) is not yet possible. The word decapitation can also refer, on occasion, to the removal of the head from a body that is already dead. This might be done to take the head as a trophy, for public display, to make the deceased more difficult to identify, for cryonics or for other reasons. In an analogous fashion, decapitation can also refer to the removal of a head of an organization. If, for example, the leader of a country were killed, that might be referred to as 'decapitation'. It is also used of a political strategy aimed at unseating high-profile members of a party, as used by the Liberal Democrats in the United Kingdom general election, 2005.
- Die Enthauptung, das Köpfen oder die Dekapitation (über französisch décapiter „enthaupten“ von lateinisch caput „Kopf“), ist die gewaltsame Abtrennung des Kopfes vom Rumpf, entweder als aktive Handlung zum Zwecke der Hinrichtung oder als Unfallverletzung.
- La decapitación es la separación de la cabeza del cuerpo de un organismo viviente. Típicamente se refiere al acto intencional, por ejemplo: en forma de asesinato o como pena de muerte; puede ser realizado, por ejemplo, con una hacha, espada o cuchillo, o mediante una guillotina. La decapitación accidental puede ser resultado de una explosión, un accidente industrial o automovilístico u otra lesión violenta. El suicidio mediante decapitación es raro, pero no desconocido. La separación de la cabeza del resto del cuerpo humano produce la muerte: existe una gran salida de sangre del cuerpo decapitado y de la cabeza, causando una disminución masiva en la presión sanguínea y rápida pérdida de conciencia seguida rápidamente de muerte cerebral. Aún si la salida de sangre fuera detenida, la falta de circulación para suplir oxígeno al cerebro conllevaría a la muerte cerebral. No existe un tratamiento médico conocido para salvar a un paciente decapitado. Uno de los asuntos más complejos es si una cabeza decapitada se mantiene consciente después de la separación del cuerpo. Se ha debatido muchas veces, especialmente en el contexto de si la decapitación es o no una forma humana de ejecución. No se ha dado una respuesta definitiva a esto. Muchos argumentan que la pérdida de conciencia puede ser virtualmente instantánea, no como resultado de la pérdida masiva en la presión de la sangre en el cerebro, o debido al impacto del implemento. Sin embargo, mediante evidencias anecdóticas, de varios grados de credibilidad, ha circulado durante siglos el que algunas cabezas decapitadas pueden, bajo algunas circunstancias, retener la conciencia por al menos unos pocos segundos. Como forma de ejecución, la decapitación se ha utilizado desde la antigüedad. Al principio, era la forma utilizada preferentemente a reos de carácter noble, dado que se trata de un sistema que provoca un menor sufrimiento en el condenado. En Roma, por ejemplo, era una ejecución reservada a personas con la ciudadanía romana. Tras la Revolución francesa se instituyó la guillotina como forma más humanitaria de ejecutar a un condenado. Hoy en día, en países como Estados Unidos, se utiliza preferentemente la inyección letal, por ser más indolora que la decapitación o la silla eléctrica.
- Mestaus on teloitusmenetelmä, jossa teloitettavalta katkaistaan kaula. Mestaus suoritetaan yleensä kirveellä, miekalla, veitsellä tai giljotiinilla. Mestaus on edelleen käytössä osassa islamilaista maailmaa, muun muassa Saudi-Arabiassa. Afganistanissa ja Irakissa eri taistelijaryhmät ovat käyttäneet sitä myös pelotteluna vastustajiaan vastaan.
- Per decapitazione o decollazione si intende tagliare la testa a qualcuno provocandone la morte, o anche a una persona già cadavere. La decapitazione è stata sovente applicata come metodo di esecuzione capitale.
- ファイル:Beheading duke somerset. jpg 斬首刑 斬首刑（ざんしゅけい）とは、罪人の首を刃物等により胴体から切断する刑罰（死刑）である。対象者は即死する。ただし、確認しようがないが「斬首されたのちもしばらくは意識がある」、「素早く斬首されるとほとんど痛みを感じずに即死する」などという説もある。古代から近代にかけて世界各国で行われていたが、現在、正式に刑罰として死刑の方法として採用されているのは、一部のイスラム諸国だけである。
- Onthoofding is het scheiden van iemands hoofd van de rest van het lichaam. Het is al sinds de Oudheid een van de meest gebruikte methoden om de doodstraf ten uitvoer te brengen.
- Halshogging er en av de eldste henrettelsesmetoder som er kjent, og består i at hodet skilles fra kroppen. Den utføres ved at halsen hogges, normalt med øks eller sverd, noe som fører til at døden inntreffer praktisk talt umiddelbart. Halshogging har også blitt utført mekanisk, med giljotin. Døden inntreffer som en følge av massivt blodtrykksfall og fullstendig mangel på oksygentilførsel til hjernen. Bevisstløshet inntreffer normalt umiddelbart, og den halshogde er hjernedød etter maksimalt noen sekunder. Noen har likevel forsøkt å trekke i tvil om døden inntreffer med en gang, da primitive forsøk angivelig har vist følelsesmessige reaksjoner etter at hodet var skilt fra kroppen. Det har da blitt påstått at en halshugget person kan være bevisst en kort tid. Det regnes dog som usannsynlig. Tradisjonelt har det i mange europeiske land vært slik at dømte fra allmuen ble halshogget med øks, mens adelige ble halshogget med sverd. I arabiske land og i en del asiatiske land har sverdet vært vanligste redskap for alle samfunnslag. Halshogging regnes som en av de metoder som fører til sterkest påkjenning for skarpretteren. Selv når han lykkes med å skille hodet fra kroppen med ett hogg, noe som er vanskelig og krever både presisjon, et egnet redskap, og at den dømte forholder seg helt i ro, fører kuttingen av hovedpulsåren til en meget kraftig blodstrøm. Dersom det ikke lykkes å utføre henrettelsen med ett hogg, vil påkjenningen øke drastisk, ettersom den dømte påføres store lidelser. Da søstrene Anne og Alet Christophersdatter ble halshogd i Øyestad sogn 24. juli 1771, etter å ha tatt livet av et ukjent antall mennesker med gift, gikk det galt under henrettelsen av den yngste søsteren, Anne: «Efterat den høire Haand var afhugget, førte Mestermanden endelig det Hug, der skulde bringe den Ulykkelige Døden. Men det blev dog ikke Dødshugget. Øxen traf hende ikke rigtigt, og man saa Pigen opløfte sit Legeme og gjøre nogle svage Bevægelser med den Haand hun endnu havde tilbage. Det andet Hug mislykkedes ligeledes. Først ved det tredie Hug faldt Hovedet, snarere afskaaret end afhugget. Menneskeslagteren havde Blodpletter i Ansigtet. Alet laa besvimet paa Skafottet. » Da den 76 år gamle Anton Lædel i 1833 skulle henrette Nils Narumseie, som selv hadde drept åtte mennesker med øks, måtte han hogge til fire ganger før hodet var så noenlunde av. De siste slintrene måtte nærmest sages over. En dansk bøddeløks var så tung at bøddelen bare lot den falle. Tyngden var i seg selv nok til å skille hodet fra kroppen. Svenske skarprettere måtte derimot svinge øksen over hodet som om de skulle kløyve ved. Den bergenske bøddeløksen veide noe under fire kilo, med en egg på 41 cm. Før henrettelsen leste presten Fader Vår med ryggen mot blokken, som fungerte som hoggestabbe. Rakkeren satt på huk foran den dømte, og holdt tak enten i ørene eller i halsduken for å hindre den dømte i å rykke til seg hodet. Det ble anbefalt den dømte å ha bind foran øynene, men dette var frivillig. Presten stod med ryggen til og bad høyt, noe man håpet den dømte ville ta del i, og i løpet av bønnen skulle så bøddelen la øksen falle. I Norge var offentlig halshogging den vanlige henrettelsesmetode for sivile lovbrudd inntil dødsstraff i fredstid ble avskaffet. Den siste som ble henrettet ved halshogging i Norge, var Kristoffer Nilsen Svartbækken Grindalen, som måtte bøte med livet i Løten 25. februar 1876 foran 3.000 mennesker. Ved landsvikoppgjøret i 1945 benyttet man arkebusering (skyting). I dag er Saudi-Arabia det eneste land som benytter halshogging. Qatar, Jemen og Iran har beholdt metoden i lovbøkene, men den brukes ikke. Islamistiske grupper har også en rekke ganger halshogget gisler i bl.a. Irak, Afghanistan og på Filippinene. Kriminelle bander rundt om i verden har også benyttet halshugging. Selvmord ved halshogging er svært sjelden, men ikke helt ukjent. I 2003 var det en mann i Storbritannia som halshogde seg selv med en hjemmelaget giljotin som hadde en elektrisk utløser. Det hadde tatt uker å konstruere den.
- Ścięcie (lub dekapitacja) – metoda zadawania śmierci poprzez oddzielenie głowy od reszty ciała. Zazwyczaj jest to sposób wykonania wyroku śmierci lub morderstwa, choć znany jest przypadek z Wielkiej Brytanii, gdy mężczyzna popełnił samobójstwo na własnoręcznie wykonanej domowej gilotynie. W porównaniu do innych metod uśmiercania, dekapitacja jest stosunkowo łagodna - ofiara, jeśli wyrok został wykonany poprawnie, ginie, praktycznie nie czując bólu. Ścięcie odbywa się za pomocą broni ręcznej lub na gilotynie, bądź rodzajach pregilotyny. Prawdopodobnie głowa po ścięciu przez 2-3 sekundy zachowuje świadomość, naukowcy obliczyli także, że we krwi znajdującej się w głowie znajduje się dostatecznie dużo tlenu aby podtrzymywać metabolizm przez około 7 sekund. Śmierć mózgu z powodu niedotlenienia następuje prawdopodobnie około 60 sekund po egzekucji. Antoine Lavoisier podczas śmierci przeprowadził swój ostatni eksperyment - umówił się z przyjaciółmi, że po ścięciu będzie próbował mrugać oczami tak długo jak to możliwe, wg relacji mrugał przez 15 sekund co jest jednak mało prawdopodobne.
- Decapitação é a remoção da cabeça de um ser vivo, que invariavelmente resulta em morte, na grande maioria dos seres vivos - com algumas exceções, como minhocas, baratas e planárias.
- Dekapitering, eller halshuggning i dagligt tal, är en äldre avrättningsmetod såväl som en fortfarande använd avlivningsmetod.
- 斬首，亦稱砍頭、殺頭或問斬，是死刑的一種，即將犯人的頭部砍去致死。
- Обезгла́вливание (от слова глава, голова) — физическое отделение головы живого существа от тела. Обезглавливание может быть умышленным, это — забой сельскохозяйственной птицы, декапитация экспериментальных животных, убийство, или исполнение смертной казни; совершается при помощи специального инструмента — гильотины или рубяще-режущих орудий — топора, меча, ножа. Неумышленное обезглавливание может произойти в результате взрыва, автомобильной аварии и других несчастных случаев. Самоубийство через обезглавливание хоть и редко, но встречается: в 2003 году британец лишил себя головы при помощи собственноручно построенной гильотины с электрическим запуском. Обезглавливание безусловно приводит к смерти мозга в результате резко прогрессирующей ишемии, кроме случаев, когда отделенная голова немедленно пришивается к своему или чужому телу со сшиванием кровеносных сосудов и восстановлением кровообращения, как это показано в работах В. П. Демихова. Смерть мозга наступает в течение нескольких минут после отделения головы от тела. Рассказы о том, что голова смотрела на палача, узнавала своё имя и даже пыталась говорить, являются, с точки зрения нейрофизиологии, сильно преувеличенными. Голова теряет сознание через 300 миллисекунд после отсечения и необратимо останавливается почти вся высшая нервная деятельность, в том числе способность чувствовать боль. Некоторые рефлексы и судороги мышц лица могут продолжаться ещё несколько минут.
- Fichier:Sandro Botticelli 018. jpg La Découverte du cadavre d'Holopherne, dans sa tente de campement de Botticelli (il en peignit deux sur le thème) La décapitation est une méthode d’exécution consistant à séparer la tête du corps, usuellement réalisée à l'aide d'un couteau, d'une épée, d'un sabre, d'une hache, d’un tranche-tête ou d'une guillotine. Généralement, dans les cas de décapitation effectuée à l'épée ou à la hache, le condamné devait au préalable poser la tête sur un billot.
|
| rdfs:comment
|
- Die Enthauptung, das Köpfen oder die Dekapitation (über französisch décapiter „enthaupten“ von lateinisch caput „Kopf“), ist die gewaltsame Abtrennung des Kopfes vom Rumpf, entweder als aktive Handlung zum Zwecke der Hinrichtung oder als Unfallverletzung.
- Mestaus on teloitusmenetelmä, jossa teloitettavalta katkaistaan kaula. Mestaus suoritetaan yleensä kirveellä, miekalla, veitsellä tai giljotiinilla. Mestaus on edelleen käytössä osassa islamilaista maailmaa, muun muassa Saudi-Arabiassa. Afganistanissa ja Irakissa eri taistelijaryhmät ovat käyttäneet sitä myös pelotteluna vastustajiaan vastaan.
- Per decapitazione o decollazione si intende tagliare la testa a qualcuno provocandone la morte, o anche a una persona già cadavere. La decapitazione è stata sovente applicata come metodo di esecuzione capitale.
- ファイル:Beheading duke somerset. jpg 斬首刑 斬首刑（ざんしゅけい）とは、罪人の首を刃物等により胴体から切断する刑罰（死刑）である。対象者は即死する。ただし、確認しようがないが「斬首されたのちもしばらくは意識がある」、「素早く斬首されるとほとんど痛みを感じずに即死する」などという説もある。古代から近代にかけて世界各国で行われていたが、現在、正式に刑罰として死刑の方法として採用されているのは、一部のイスラム諸国だけである。
- Onthoofding is het scheiden van iemands hoofd van de rest van het lichaam. Het is al sinds de Oudheid een van de meest gebruikte methoden om de doodstraf ten uitvoer te brengen.
- Decapitação é a remoção da cabeça de um ser vivo, que invariavelmente resulta em morte, na grande maioria dos seres vivos - com algumas exceções, como minhocas, baratas e planárias.
- Dekapitering, eller halshuggning i dagligt tal, är en äldre avrättningsmetod såväl som en fortfarande använd avlivningsmetod.
- 斬首，亦稱砍頭、殺頭或問斬，是死刑的一種，即將犯人的頭部砍去致死。
- Decapitation (from Latin, caput, capitis, meaning head) is the separation of the head from the body. Beheading typically refers to the act of intentional decapitation, e.g. , as a means of murder or execution; it may be accomplished, for example, with an axe, sword, knife, wire, or by other more sophisticated means such as a guillotine. Ritualistic decapitation after execution by some other means, sometimes followed by public display of the severed head, has also been common throughout history.
- La decapitación es la separación de la cabeza del cuerpo de un organismo viviente. Típicamente se refiere al acto intencional, por ejemplo: en forma de asesinato o como pena de muerte; puede ser realizado, por ejemplo, con una hacha, espada o cuchillo, o mediante una guillotina. La decapitación accidental puede ser resultado de una explosión, un accidente industrial o automovilístico u otra lesión violenta. El suicidio mediante decapitación es raro, pero no desconocido.
- Halshogging er en av de eldste henrettelsesmetoder som er kjent, og består i at hodet skilles fra kroppen. Den utføres ved at halsen hogges, normalt med øks eller sverd, noe som fører til at døden inntreffer praktisk talt umiddelbart. Halshogging har også blitt utført mekanisk, med giljotin. Døden inntreffer som en følge av massivt blodtrykksfall og fullstendig mangel på oksygentilførsel til hjernen.
- Ścięcie (lub dekapitacja) – metoda zadawania śmierci poprzez oddzielenie głowy od reszty ciała. Zazwyczaj jest to sposób wykonania wyroku śmierci lub morderstwa, choć znany jest przypadek z Wielkiej Brytanii, gdy mężczyzna popełnił samobójstwo na własnoręcznie wykonanej domowej gilotynie. W porównaniu do innych metod uśmiercania, dekapitacja jest stosunkowo łagodna - ofiara, jeśli wyrok został wykonany poprawnie, ginie, praktycznie nie czując bólu.
- Обезгла́вливание (от слова глава, голова) — физическое отделение головы живого существа от тела. Обезглавливание может быть умышленным, это — забой сельскохозяйственной птицы, декапитация экспериментальных животных, убийство, или исполнение смертной казни; совершается при помощи специального инструмента — гильотины или рубяще-режущих орудий — топора, меча, ножа. Неумышленное обезглавливание может произойти в результате взрыва, автомобильной аварии и других несчастных случаев.
- Fichier:Sandro Botticelli 018. jpg La Découverte du cadavre d'Holopherne, dans sa tente de campement de Botticelli (il en peignit deux sur le thème) La décapitation est une méthode d’exécution consistant à séparer la tête du corps, usuellement réalisée à l'aide d'un couteau, d'une épée, d'un sabre, d'une hache, d’un tranche-tête ou d'une guillotine. Généralement, dans les cas de décapitation effectuée à l'épée ou à la hache, le condamné devait au préalable poser la tête sur un billot.
|
