Deacon is a role in the Christian Church that is generally associated with service of some kind, but which varies among theological and denominational traditions. In many traditions, the diaconate, the term for a deacon's office, is a clerical office; in others, it is for laity. The word deacon is derived from the Greek word diakonos (διάκονος), which is a standard ancient Greek word meaning "servant", "waiting-man," "minister" or "messenger.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Der Diakon (altgr. διάκονος, diakonos ‚Diener‘, ‚Helfer‘) bekleidet ein geistliches Amt innerhalb der Kirche, den Diakonat. Seine Aufgaben beschränken sich nicht auf die Diakonie, sondern umfassen wie die der anderen geistlichen Ämter auch Verkündigung (martyria ‚Zeugnis‘) und Gottesdienst (leiturgia ‚Liturgie‘). Die Diakone waren ursprünglich Gehilfen der Apostel zur Verwaltung des gemeinsamen Vermögens und zur Leitung der gemeinsamen Mahlzeiten (und wohl damit verbunden auch der Eucharistie). In der altkatholischen, der römisch-katholischen, den orthodoxen und den anglikanischen Kirchen ist die Weihe zum Diakon die erste Stufe des Weihesakraments. Die Eingliederung in die Gemeinschaft der Geistlichen geschieht durch diese sakramentale Weihe, die durch das vom Bischof gesprochene Bittgebet um die Ausgießung des Heiligen Geistes und die im Amt benötigten Gnadengaben sowie die Handauflegung des Bischofs auf das Haupt des zu Weihenden vollzogen wird. In der evangelischen – vor allem der reformierten – Tradition wird der Diakon entsprechend Calvins Genfer Kirchenordnung als eines der vier kirchlichen Ämter angesehen. Obliegt den Pastoren die Verkündigung, den Presbytern die Gemeindeleitung und Gemeindezucht sowie den Lehrern die Erziehung, so haben Diakone die Aufgabe, sich um die Armen, Bedürftigen und Kranken zu sorgen und sich um die Verwaltung zu kümmern. So gehörte etwa das Krankenabendmahl im Anschluss an die viermal jährlich stattfindenden Abendmahlsfeiern zu ihren Aufgaben.
  • Deacon is a role in the Christian Church that is generally associated with service of some kind, but which varies among theological and denominational traditions. In many traditions, the diaconate, the term for a deacon's office, is a clerical office; in others, it is for laity. The word deacon is derived from the Greek word diakonos (διάκονος), which is a standard ancient Greek word meaning "servant", "waiting-man," "minister" or "messenger. " One commonly promulgated speculation as to its etymology is that it literally means 'through the dust', referring to the dust raised by the busy servant or messenger. It is generally believed that the office of deacon originated in the selection of seven men, among them Stephen, to assist with the charitable work of the early church as recorded in Acts 6. Deaconesses are mentioned by Pliny the Younger in a letter to Trajan dated c. 112. The exact relationship between Deacons and Deaconesses varies. In some traditions a deaconess is simply a female deacon; in others, deaconesses constitute a separate order; in others, the title "deaconess" is given to the wife of a deacon. A biblical description of the qualities required of a deacon, and of his household, can be found in 1 Timothy 3:8-13. Among the more prominent deacons in history are Saint Stephen, the first Christian martyr (the "protomartyr"); Philip the Evangelist, whose baptism of the Ethiopian eunuch is recounted in Acts 8:26-40; Saint Lawrence, an early Roman martyr; Saint Vincent of Saragossa, protomartyr of Spain; Saint Francis of Assisi, founder of the mendicant Franciscans; Saint Ephrem the Syrian and Saint Romanos the Melodist, a prominent early hymnographer. Prominent historical figures who played major roles as deacons and went on to higher office include Saint Athanasius of Alexandria, Thomas Becket and Reginald Pole. The title is also used for the president, chairperson, or head of a trades guild in Scotland; and likewise to two officers of a Masonic Lodge.
  • Un diácono (del griego διακονος, diakonos, «servidor» vía latín diaconus) es un hombre que ha recibido el primer grado del sacramento del Orden Sagrado por la imposición de las manos del obispo. Así pues es la imagen sacramental de Cristo servidor. «Porque el Hijo del Hombre no vino para ser servido, sino para servir, y para dar su vida en rescate por muchos» . “Desde el Concilio Vaticano II, enseña el Catecismo de la Iglesia Católica, la Iglesia latina ha restablecido el diaconado “como un grado propio y permanente dentro de la jerarquía”, mientras que las Iglesias de Oriente lo habían mantenido siempre. Este diaconado permanente, que puede ser conferido a hombres casados, constituye un enriquecimiento importante para la misión de la Iglesia. En efecto, es apropiado y útil que hombres que realizan en la Iglesia un ministerio verdaderamente diaconal, ya en la vida litúrgica y pastoral, ya en las obras sociales y caritativas, “sean fortalecidos por la imposición de las manos transmitida ya desde los Apóstoles y se unan más estrechamente al servicio del altar, para que cumplan con mayor eficacia su ministerio por la gracia sacramental del diaconado” (1571). Y en el número anterior, hablando de la ordenación de los diáconos, “en orden al ministerio”, precisa el Catecismo: “Los diáconos participan de una manera especial en la misión y la gracia de Cristo. El sacramento del Orden los marcó con un sello (“carácter”) que nadie puede hacer desaparecer y que los configura con Cristo que se hizo “diácono”, es decir, el servidor de todos. Diaconía es sacramento, es entrega, es consagración al servicio ministerial del Señor y de los hermanos. De todos los hermanos, en especial de los enfermos, de todos los pobres y de todo aquél que sufre, en general. Corresponde a los diáconos, entre otras cosas, asistir al obispo y a los presbíteros en la celebración de los divinos misterios, sobre todo de la Eucaristía y en la distribución de la misma, proclamar el Evangelio y predicar, presidir las exequias de los difuntos, así como todos los sacramentales. Es ministro ordinario del sacramento del bautismo y del matrimonio y propiamente se entrega a los diversos servicios de la caridad” (1570). Llamados por quien tiene autoridad para imponerles las manos, en su momento serán enviados, como los demás trabajadores de la Viña del Señor abandonando el estado laical para convertirse en clérigos. Dentro de la Iglesia Católica existen dos tipos de diáconos: Diácono transitorio Diácono permanente
  • Deacon fue el nombre de un cohete sonda estadounidense alimentado por combustible sólido y comenzado a desarrollar en 1945 por el Allegheny Ballistics Laboratory (ABL). Fueron usados a partir de 1947 por la NACA para lanzar modelos a escala de aeronaves a velocidades de mach 4 hasta 1957, cuando se empezaron a usar túneles de viento supersónicos. Se lanzaron 90 Deacon con una tasa de éxito del 94,44%. Todos los lanzamientos se realizaron desde Wallops Island. Aceleraba a 99 g y podía lanzarse como cohete único o como una agrupación de cohetes. Los cohetes Deacon fueron una contribución decisiva al diseño de vehículos aéreos durantes los años 1950. Entre los vehículos cuyos modelos a escala fueron probados gracias a cohetes Deacon se cuentan el Navaho, Snark, Redstone, Sparrow, Falcon, Sidewinder, F-8, F-11, F-6, F-100, F-102, F-103, F-104 y F-107.
  • Diakoni on perinteisen käsityksen mukaan ollut alkukristillisessä seurakunnassa köyhien ja sairaiden hoitaja. Perinteen mukaan Apostolien tekojen kuudessa luvussa kerrotaan ensimmäisten "diakonien" (diakonos) valinnasta. Heidän tehtävänään oli avustusten ja ruoan jakaminen köyhille. Viime vuosina raamatuntutkimus on kuitenkin kiistänyt käsityksen, että Apostolien tekojen kuvaus viittaisi diakonian viran syntyyn. Kyseisessä luvussa ei edes mainita sanaa diakonos ja lisäksi valitut henkilöt toimivat jatkossa julistustehtävissä. Pastoraalikirjeissä diakonos-nimitys viittaa yleiseen seurakunnalliseen toimeen, johon lienee kuulunut selkeä yhteys jumalanpalveluksen toimittamiseen. On myöhempiä viitteitä siitä, että ruoan jakaminen liittyi erityisesti yhteisestä jumalanpalveluksesta vietävien ruoka-aineiden ja myös sakramentin viemiseen niille, jotka eivät voineet olla jumalanpalveluksessa mukana. Diakonin virka jäsentyi vähitellen piispan apulaiseksi jumalanpalvelustehtävissä ja sen mukana papillisen viran hoitajaksi.
  • Il diacono è il ministro che ha ricevuto il primo grado dell'Ordine sacro delle chiese cristiane.
  • 助祭はカトリック教会における教会職務のひとつで、司祭につぐ職位。ラテン語では diaconus といい、ギリシャ語のTemplate:Lang(奉仕者の意)を語源とする。正教会では輔祭の訳語を、聖公会などでは執事という訳語を用いている。 トリエント公会議では「聖職位階の上位」であったが、第2バチカン公会議ではそれまで存在した副助祭、祓魔師、読師、守門という四つの下級叙品が廃止されたため、現代では「聖職位階の下位」(『教会憲章』29項)となっている。 第二バチカン公会議以来、助祭を司祭への通過点や、ミサなどの典礼における単なる「司祭の補助」と見なすのではなく、助祭として固有の職務を再確認する方向に進んでいる。これに伴い司祭には叙階されず、既婚者もなりうる終身助祭(permanent deacon)の制度が復活し、最近では日本でも登場し始めている。 また、中世以降(現教会法でも)、助祭は男性に限られているが、カルケドン公会議などで40歳以上の独身女性の叙階を認めるなどの例が教会の歴史において見られる。
  • 輔祭(ほさい、Template:Lang-el, Template:Lang-ru, Template:Lang-en)は正教会における神品(聖職者)の職分のひとつ。主教・司祭の許(もと)で、主教・司祭を奉神礼において補佐する。日本正教会の訳語。男性の正教徒が主教による神品機密によって叙聖されることにより、輔祭職に就く。 他教会との比較では、カトリック教会の助祭、聖公会の執事に相当する。なお、正教会における「執事」は、他教派では一般の信徒が務める「教会役員」等に相当する。 輔祭の中に細分化された位階として、首輔祭・長輔祭がある。稀に「補祭」との表記が見られるがこれは誤りである。 Template:Main2
  • Het woord diaken komt van het Griekse woord diakonos (διακονος), dat dienaar betekent. De term is reeds in de Bijbel aan te treffen: de vroegste christelijke gemeenten hadden diakens (diakenen).
  • En diakon er opprinnelig en ordinert person i en kristen kirke, i rangordningen plassert under prest og biskop. I enkelte protestantiske kirker har man diakoner, men de er ikke ordinert. Det finnes også kvinnelige diakoner i enkelte kirker; disse har tradisjonelt blitt kalt diakonisser.
  • Diakonat – pierwszy z trzech stopni święceń sakramentalnych w katolicyzmie i prawosławiu, a także najniższy ze stopni urzędu duchownego we wspólnotach protestanckich.
  • Um diácono (do grego antigo διάκονος, ministro, ajudante) são os ajudantes dos líderes de uma igreja particular local, e por sua vez, aspirantes a futuros líderes. Possui o primeiro grau do Sacramento da Ordem, sendo ordenado não para o sacerdócio, mas para o serviço da caridade e da proclamação da Palavra de Deus e da liturgia.
  • Диа́кон (лит. форма; разг. дья́кон; др. -греч. διάκονος — служитель) — лицо, проходящее церковное служение на первой, низшей степени священства. Диаконы помогают священникам и епископам при совершении богослужений, но самостоятельно ни служить, ни совершать таинства не могут. Служение диакона украшает службу, но не является обязательным - священник может служить и один. Диакон из монашествующих называется иеродиаконом. Первый диакон, служащий при епископе, называется протодиаконом (или архидиаконом, если он из монашествующих).
  • Diakon är en yrkestitel (vigningstjänst) inom flera kristna samfund. I den tidiga kyrkan var diakonen biskopens medhjälpare med särskilt ansvar för praktiska göromål, ekonomi och social verksamhet men hade även liturgiska funktioner. I östkyrkorna är diakoner vanligt förekommande och har huvudsakligen liturgiska uppgifter. I den romersk-katolska kyrkan har diakonatet sedan medeltiden varit ett genomgångsstadium för prästkandidater, men efter Andra Vatikankonciliet har det blivit vanligt att viga yrkesverksamma (även gifta) män till permanenta diakoner för församlingstjänst.
  • 执事(Template:Lang-en;也叫助祭,Template:Lang-en)属于基督教神职之一。其词源于希腊语的「diakonos」(帮手之義),在中国天主教一般被称作执事或六品。在基督教新教中也有叫执事,另一种说法叫会吏。在传统的三级聖品制(主教、司铎、执事)中处最低。
  • Le diacre est une personne ayant reçu le premier degré du sacrement de l'ordre dans l'Église catholique romaine, l'Église anglicane ou dans une Église orthodoxe. Alors que les prêtres, qui ont reçu le second degré du sacrement de l'ordre, sont les collaborateurs de l'évêque dans son caractère sacerdotal, le diacre est collaborateur de l'évêque dans son caractère ministériel.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Il diacono è il ministro che ha ricevuto il primo grado dell'Ordine sacro delle chiese cristiane.
  • 助祭はカトリック教会における教会職務のひとつで、司祭につぐ職位。ラテン語では diaconus といい、ギリシャ語のTemplate:Lang(奉仕者の意)を語源とする。正教会では輔祭の訳語を、聖公会などでは執事という訳語を用いている。 トリエント公会議では「聖職位階の上位」であったが、第2バチカン公会議ではそれまで存在した副助祭、祓魔師、読師、守門という四つの下級叙品が廃止されたため、現代では「聖職位階の下位」(『教会憲章』29項)となっている。 第二バチカン公会議以来、助祭を司祭への通過点や、ミサなどの典礼における単なる「司祭の補助」と見なすのではなく、助祭として固有の職務を再確認する方向に進んでいる。これに伴い司祭には叙階されず、既婚者もなりうる終身助祭(permanent deacon)の制度が復活し、最近では日本でも登場し始めている。 また、中世以降(現教会法でも)、助祭は男性に限られているが、カルケドン公会議などで40歳以上の独身女性の叙階を認めるなどの例が教会の歴史において見られる。
  • 輔祭(ほさい、Template:Lang-el, Template:Lang-ru, Template:Lang-en)は正教会における神品(聖職者)の職分のひとつ。主教・司祭の許(もと)で、主教・司祭を奉神礼において補佐する。日本正教会の訳語。男性の正教徒が主教による神品機密によって叙聖されることにより、輔祭職に就く。 他教会との比較では、カトリック教会の助祭、聖公会の執事に相当する。なお、正教会における「執事」は、他教派では一般の信徒が務める「教会役員」等に相当する。 輔祭の中に細分化された位階として、首輔祭・長輔祭がある。稀に「補祭」との表記が見られるがこれは誤りである。 Template:Main2
  • Het woord diaken komt van het Griekse woord diakonos (διακονος), dat dienaar betekent. De term is reeds in de Bijbel aan te treffen: de vroegste christelijke gemeenten hadden diakens (diakenen).
  • En diakon er opprinnelig en ordinert person i en kristen kirke, i rangordningen plassert under prest og biskop. I enkelte protestantiske kirker har man diakoner, men de er ikke ordinert. Det finnes også kvinnelige diakoner i enkelte kirker; disse har tradisjonelt blitt kalt diakonisser.
  • Diakonat – pierwszy z trzech stopni święceń sakramentalnych w katolicyzmie i prawosławiu, a także najniższy ze stopni urzędu duchownego we wspólnotach protestanckich.
  • Um diácono (do grego antigo διάκονος, ministro, ajudante) são os ajudantes dos líderes de uma igreja particular local, e por sua vez, aspirantes a futuros líderes. Possui o primeiro grau do Sacramento da Ordem, sendo ordenado não para o sacerdócio, mas para o serviço da caridade e da proclamação da Palavra de Deus e da liturgia.
  • 执事(Template:Lang-en;也叫助祭,Template:Lang-en)属于基督教神职之一。其词源于希腊语的「diakonos」(帮手之義),在中国天主教一般被称作执事或六品。在基督教新教中也有叫执事,另一种说法叫会吏。在传统的三级聖品制(主教、司铎、执事)中处最低。
  • Der Diakon (altgr. διάκονος, diakonos ‚Diener‘, ‚Helfer‘) bekleidet ein geistliches Amt innerhalb der Kirche, den Diakonat. Seine Aufgaben beschränken sich nicht auf die Diakonie, sondern umfassen wie die der anderen geistlichen Ämter auch Verkündigung (martyria ‚Zeugnis‘) und Gottesdienst (leiturgia ‚Liturgie‘). Die Diakone waren ursprünglich Gehilfen der Apostel zur Verwaltung des gemeinsamen Vermögens und zur Leitung der gemeinsamen Mahlzeiten (und wohl damit verbunden auch der Eucharistie).
  • Deacon is a role in the Christian Church that is generally associated with service of some kind, but which varies among theological and denominational traditions. In many traditions, the diaconate, the term for a deacon's office, is a clerical office; in others, it is for laity. The word deacon is derived from the Greek word diakonos (διάκονος), which is a standard ancient Greek word meaning "servant", "waiting-man," "minister" or "messenger.
  • Un diácono (del griego διακονος, diakonos, «servidor» vía latín diaconus) es un hombre que ha recibido el primer grado del sacramento del Orden Sagrado por la imposición de las manos del obispo. Así pues es la imagen sacramental de Cristo servidor. «Porque el Hijo del Hombre no vino para ser servido, sino para servir, y para dar su vida en rescate por muchos» .
  • Deacon fue el nombre de un cohete sonda estadounidense alimentado por combustible sólido y comenzado a desarrollar en 1945 por el Allegheny Ballistics Laboratory (ABL). Fueron usados a partir de 1947 por la NACA para lanzar modelos a escala de aeronaves a velocidades de mach 4 hasta 1957, cuando se empezaron a usar túneles de viento supersónicos. Se lanzaron 90 Deacon con una tasa de éxito del 94,44%. Todos los lanzamientos se realizaron desde Wallops Island.
  • Diakoni on perinteisen käsityksen mukaan ollut alkukristillisessä seurakunnassa köyhien ja sairaiden hoitaja. Perinteen mukaan Apostolien tekojen kuudessa luvussa kerrotaan ensimmäisten "diakonien" (diakonos) valinnasta. Heidän tehtävänään oli avustusten ja ruoan jakaminen köyhille. Viime vuosina raamatuntutkimus on kuitenkin kiistänyt käsityksen, että Apostolien tekojen kuvaus viittaisi diakonian viran syntyyn.
  • Диа́кон (лит. форма; разг. дья́кон; др. -греч. διάκονος — служитель) — лицо, проходящее церковное служение на первой, низшей степени священства. Диаконы помогают священникам и епископам при совершении богослужений, но самостоятельно ни служить, ни совершать таинства не могут. Служение диакона украшает службу, но не является обязательным - священник может служить и один. Диакон из монашествующих называется иеродиаконом.
  • Diakon är en yrkestitel (vigningstjänst) inom flera kristna samfund. I den tidiga kyrkan var diakonen biskopens medhjälpare med särskilt ansvar för praktiska göromål, ekonomi och social verksamhet men hade även liturgiska funktioner. I östkyrkorna är diakoner vanligt förekommande och har huvudsakligen liturgiska uppgifter.
  • Le diacre est une personne ayant reçu le premier degré du sacrement de l'ordre dans l'Église catholique romaine, l'Église anglicane ou dans une Église orthodoxe. Alors que les prêtres, qui ont reçu le second degré du sacrement de l'ordre, sont les collaborateurs de l'évêque dans son caractère sacerdotal, le diacre est collaborateur de l'évêque dans son caractère ministériel.
rdfs:label
  • Deacon
  • Diakon
  • Diácono
  • Diakoni
  • Deacon
  • Diacre
  • Diacono
  • 輔祭
  • 助祭
  • Diaken
  • Diakon
  • Diakon
  • Diácono
  • Диакон
  • Diakon
  • 执事
owl:sameAs
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:occupation of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:title of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of