| dbpprop:abstract
|
- Dasein is a German word famously used by Martin Heidegger in his magnum opus Being and Time.
- Der Begriff Dasein wird häufig in der Philosophie synonym zur Existenz gebraucht. Eine besondere Wendung erhielt dieser Begriff durch den Existentialismus und verwandte philosophische Richtungen. Hier wird Dasein als grundlegenderer Begriff dem bereits vielfach gedeuteten und kategorisierten Begriff „Mensch“ vorgezogen.
- Pobyt (nejběžnější překlad Dasein) je pojem moderní filosofie, který označuje specifický způsob bytí člověka, jeho existenci na světě.
- Dasein es un término que en alemán combina las palabras "ser" (sein) y "ahí" (da), significando "existencia" (por ejemplo, en la frase 'Ich bin mit meinem Dasein zufrieden' 'Estoy contento con mi existencia'). Es usado por varios filósofos alemanes, como Hegel o Jaspers, pero sobre todo por el filósofo Martin Heidegger para indicar el modo de existir propio del ser humano. El sentido literal de la palabra "Da-Sein" es ser ahí. Que mas bien sería el estar haciendo algo ahí. El término expresa bien el hecho de que la existencia no se define sólo como rebasamiento que trasciende la realidad dada en dirección de la posibilidad, sino que este sobrepasamiento es siempre sobrepasamiento de algo, está siempre situado, está aquí. Existencia, Dasein, ser en el mundo, son sinónimos. Los tres conceptos indican el hecho de que el hombre está “situado” de manera dinámica, es decir, en el modo del poder ser. En la acción de estar haciendo algo la experiencia se vuelve transitiva lo cual nos coloca en situaciones que al estar experimentando eso lo hacemos en directo y sin elocubraciones intelectuales al menos que la misma experiencia sea cognitiva. Ejemplo, el karateka al aprender sus katas o golpes si piensa y siente y se mueve para practicar, pero en el grado que penetra a la esencia del kata lo hace de una manera absorta, al estar in situ, esto es, en alguna pelea sus movimientos son directos e intuitivos y deja que el cuerpo se maneje por sí solo. Esto es Dasein, que se vuelve activo al situar a la persona haciendo algo, como Peter Sellers en su última película being there, el estar ahí. En la filosofía china y en el budismo se habla del ichinen o sea i de sujeto chi de energia y nen de fusión; el sujeto que se fusiona con la energia cosmica.
- Dasein on Martin Heideggerin pääteoksessaan Oleminen ja aika kehittämä käsite, jonka voi katsoa tarkoittavan inhimillistä olemassaoloa. Dasein on olento, jonka olemassaolo on sille itselleen ongelma. Saksan kielen da-sein tarkoittaa nimenomaisesti täälläolemista, ja se on synonyymi olemassaololle, kuten lauseessa "olen tyytyväinen olemassaolooni" (ich bin mit meinem Dasein zufrieden). Heideggerin mukaan sitä ei kuitenkaan tule sekoittaa subjektiin, joka on jotain joka on objektiivisesti läsnä. Sen sijaan se on verrattavissa immanentistifilosofi Giovanni Gentilen aiempaan Subjekti-subjekti -erotteluun. Heidegger piti kiinni tästä erottelusta, joka seuraa Nietzschen subjektin kritiikkiä. Dasein, joka perustuu omaan ajallisuuteensa, valaisee ja tulkitsee ajassa olemisen merkitystä.
- Le Dasein est un concept développé par Martin Heidegger dans sa grande œuvre Être et Temps. Le terme est une contraction de l'allemand: da sein, qui signifie littéralement être-là, cependant Heidegger affirmait résolument qu'il s'agissait d'une traduction incorrecte de Dasein. En allemand, Dasein est synonyme d'existence, comme dans « Je suis heureux de mon existence » (« ich bin mit meinem Dasein zufrieden »). Pour Heidegger cependant on ne doit pas le prendre pour un sujet, qui est quelque chose d'objectivement présent. Il est plutôt comparable à la séparation préalable de « Sujet » à « sujet » dans la philosophie immanente de Giovanni Gentile. Heidegger était clair quant à cette distinction qui conduisait à la critique du sujet par Nietzsche. Le Dasein, en tant qu'être qui est constitué par sa temporalité, éclaire et interprète le sens de l'être dans le temps. Il s'oppose ainsi à l'être-soi tout comme l'être s'oppose à l'étant. Heidegger utilisa le concept du Dasein pour découvrir la nature primaire de l'« Être » (Sein) que Descartes et Kant avaient laissé inexplorée.
- Dasein è un termine introdotto, con la grafia Daseyn, in filosofia da Martin Heidegger nella sua opera Essere e tempo. Come per molti altri termini introdotti da Heidegger, la sua traduzione risulta problematica; il termine "da", in tedesco, sta a indicare uno spazio ideale a metà strada fra l'immediatezza del "qui" e la distanza propria al "lì". Per questo in italiano è invalsa la traduzione (proposta da Pietro Chiodi, primo traduttore di Essere e tempo in italiano, e rimasta poi stabilmente nel lessico heideggeriano) "esser-ci", laddove il ci non sta a indicare una mera localizzazione spaziale, ma qualcosa di più ambiguo e complesso, ovvero il modo in cui concretamente (fenomenologicamente) l'Essere si da' nella storia, ad es. nell'esistenza dell'uomo. In tedesco, Dasein è sinonimo di esistenza. Per Heidegger, comunque, non dovrebbe essere confuso col soggetto, che è qualcosa di oggettivamente presente; Heidegger era sicuro di questa distinzione, che fu portata avanti nella critica di Nietzsche sul soggetto. Dasein, come essere costituito dalla sua temporalità, illumina ed interpreta il significato di essere nel tempo. Per maggiori informazioni, vedere altri concetti Heideggeriani relazionati, come l'essere-nel-mondo. Heidegger usava il concetto di Dasein per scoprire la primaria natura dell' "essere" (Sein) che Cartesio (Descartes) e Kant lasciarono inesplorato. Come Nietzsche, Heidegger criticò la nozione di sostanza, sostenendo che il Dasein è sempre un essere impegnato nel mondo. Il fondamentale modo dell'essere non è quello di un soggetto o dell'oggettivo, ma della coerenza dell'essere-nel-mondo.
- Dasein is een door Martin Heidegger vaak gebruikte term, waarmee hij onderscheid aanbrengt in verschillende vormen van het Zijn. Met 'Zijn' als voorwaarde, wordt Dasein het fysieke, empirische aanwezigzijn van het menselijke Zijn, in tegenstelling tot de dingen of Die entschlossene, dat een attributieel karakter heeft. Een deel van Heidegger's project in Sein und Zeit (Zijn en Tijd) is om een nieuwe filosofische taal te ontwikkelen. Deze taal heeft wortels in het alledaagse taalgebruik. Dit levert een vreemd terminologisch kader op. Het denken van Heidegger is bovendien erg genuanceerd. Woorden die sterk op elkaar lijken en van elkaar zijn afgeleid hebben vaak verschillende, maar verwante betekenissen. Dit maakt het vrijwel onmogelijk om één, afzonderlijk 'Heideggeriaans' woord te begrijpen. Dit geldt ook voor Da-sein . De banale betekenis van er-zijn is eenvoudigweg 'mens'. Heidegger kiest echter de term er-zijn om aan te geven dat de mens een eigen zijnsgesteldheid heeft. Dat wil zeggen dat er-zijn een bepaalde manier van zijn is. Het er-zijn van de mens is een afzonderlijk soort van zijn. Dit impliceert echter niet dat het menselijke Zijn ook afgezonderd is van het Zijn in het algemeen. De motivatie achter Heideggers nieuwe terminologische apparaat is net dat hij afstand wil nemen van begrippen als subject, cognitie en bewustzijn. Deze termen drukken immers een begrip van 'de mens' uit als los van het Zijn. Dit doet Heidegger omdat hij via een analyse van het er-zijn een toegang denkt te kunnen vinden tot kennis van het Zijn in het algemeen. Hij doelt hiermee niet op het zijn als de verzameling van alle dingen in de wereld. Het Zijn is niet het geheel van alle zijnden. Hij is op zoek naar kennis van een meer omvattend begrip van Zijn; het zijn van de zijnden tegenover het niet-zijn. Hij noemt het zijn als 'existentie'. In de moderne filosofie wordt het Zijn tegemoet getreden vanuit het subject. Het 'Ik denk, dus ik ben' van Descartes is hiervan een duidelijk voorbeeld. Zo wordt als het ware een derde instantie gecreëerd naast het Zijn en het niet-zijn. Heidegger wil aangeven dat ook de mens behoort tot het Zijn en dus een bepaalde soort van Zijn kent; het er-zijn. En juist omdat het er-zijn als zijnde in een relatie tot het Zijn staat, is het voor dat er-zijn mogelijk het Zijn te ervaren en er kennis van op te doen. De existentie van de mens is dan dus het zijn als er-zijn. Het 'er' in er-zijn verwijst hierbij naar het in-de-wereld-zijn van het er-zijn. Niet de ratio of het vermogen om zichzelf te overdenken is dus het belangrijkste kenmerk van de mens (zoals bij Aristoteles), maar het aanwezig zijn in de wereld en het in een relatie van begrip staan met dit zijn, is fundamenteel voor het er-zijn. Er-zijn is het Zijn als ontologisch zijnde. Hiermee verwijst Heidegger naar dit fundamentele kenmerk van het er-zijn zoals hierboven omschreven. Het er-zijn is in staat om een ontologie (een verzameling van begrippen middels welke de wereld kan worden beschreven en begrepen) te creëren. Het ontologisch zijnde (het er-zijn) is dus het zijnde dat vraagt naar het eigen Zijn. 'Wie ben ik?', wordt zo bij Heidegger 'Hoe is mijn zijn?' Deze vraag stelt het er-zijn vanuit een vooraf gegeven begrip van het Zijn, dat is opgesloten in het zijn als er-zijn (in het mens-zijn). Heidegger noemt dit het existentiële. Dit kan worden beschreven als het zelfbegrip dat voorafgaand is en zo richting geeft aan de vraag naar het zijn van een er-zijn als ontologisch zijnde. Het voorafgegeven karakter van dit zelfbegrip leidt Heidegger af uit het feit dat het er-zijn een ontologisch en dus een vragend Zijn is. Om te kunnen vragen moet het er-zijn al een begrip van het Zijn hebben al was het maar vanwege het feit dat iedere vraag het woord Zijn of een vervoeging ervan bevat. De vraag 'Wat is dit en dat zijnde?' vraagt naar de relatie tussen een zijnde (een ding) met het Zijn (de existentie). Dit komt tot uiting in het gebruik van het woord 'is' in de vraag op zich. De vraag wordt zo 'Hoe is dit of dat zijnde een onderdeel van het zijn (de existentie)?' Zoals iedere fietser bijvoorbeeld fietser is omdat hij of zij fietst is ieder zijnde een zijnde omdat het 'zijnt' (is). Het er-zijn is vervolgens existentiaal in de zin dat het in z'n Zijn bepaald is als in het bezit zijnde van een zijnsverstaan en zo op verschillende manieren existentieel kan zijn. Het er-zijn kan met andere woorden verschillende visies op zijn eigen zijn hebben en zo de manier waarop het existentieel is op verschillende manieren invullen. Met het niveau van de existentialiteit brengt Heidegger een nieuwe laag aan in het Zijn. Existentialiteit is de samenhang tussen existentiële structuren. Omdat het er-zijn vanuit zijn wezen als vragend zijn een voorbegrip van de existentie moet hebben, denkt Heidegger via de analyse van de samenhang van de existentiële structuren die het er-zijn in het verleden heeft gekend tot kennis te kunnen komen van de existentialiteit van het er-zijn. Om werkelijk naar de existentie te kunnen vragen moet het er-zijn zijn existentie dus ontstijgen. Kennis van de existentie kan met andere woorden niet voortkomen door binnen een bepaalde ontologie te blijven hangen en zo naar de existentie te kijken, omdat men dan nooit voorbij het existentiële komt. Alle existentiële structuren hebben echter gemeen dat ze existentiaal zijn in de zin van dat ze een 'versie' zijn van de existentie. Samengevat moet het begrip er-zijn dus worden begrepen als een andere term voor het begrip 'mens', dat kan worden gebruikt in een existentiale analyse; een analyse van de existentiële structuren van het er-zijn in verschillende perioden. De studie van de existentie (het Zijn) wordt zo in een historisch perspectief geplaatst. Dit is een deel van de verklaring van de titel 'Sein und Zeit'. Een ander deel van deze verklaring is dat het er-zijn niet alleen fysiek in-de-wereld-is, maar ook historisch. Het er-zijn is in de wereld geworpen en zo ook in een tijd.
- Dasein (niem. dasein - dosł. tu-bycie) w filozofii Heideggera: fenomen w znaczeniu zwykłym tzn. sposób ujawniania się rzeczy (byt). Obok Dasein, Heidegger mówi o fenomenie w sensie ścisłym tzn. o byciu (sein - zasadzie istnienia przedmiotu). Powołaniem człowieka jest rozumienie swojego bycia; w ten sposób transcenduje (wykracza poza) swój byt.
- O Ser-aí ou Ser-aí-no-mundo é a tradução portuguesa do termo alemão Dasein, muito usuado no contexto filosófico como sinônimo para existência.
- Даза́йн — философское понятие, используемое Мартином Хайдеггером в его известном труде «Бытие и время» и в других его работах. «Дазайн» дословно переводится как «вот-бытие», «здесь-бытие». Обычный его философский и обиходный смысл — «существование», «экзистенция» так оно и переводится на русский за двумя исключениями: для текстов Гегеля используется перевод «наличное бытие», а в языке Хайдеггера оно считается непереводимым. Варианты перевода: «вот-бытие», «здесь-бытие», «существование здесь», «присутствие». Также встречается перевод «сиюбытность». Иногда используются транслитерация (как в настоящей статье) и немецкое написание.
- Dasein (Varoluş, Being-there, Egzistans): Şey ve hayvan karşıtı olarak, insan varlığını belirten Heidegger'in bir terimidir. Heidegger'in merkezi ilgi alanı "Varlığın Anlamı"dır; fakat bunun aslında özellikle insan varlığı için "Bazı varlıkların varlığının kipi"olduğunu söyler. Varlığın anlamı "Varoluş'un analizi" yoluyla keşfedilmelidir, savını işler. Bu ona göre varlık konusunda eski yunan düşünürlerinden beri süregelen kördüğümü -bu kördüğüm hiç değilse Aristo'dan beri varlık yerine varlıkların tartışılmasından kaynaklanmaktadır-çözecek tek yoldur. Varlığa bir yaklaşım sağlayabilmek şeylerin değil varlığın kipinin (mode) incelenmesine bağlıdır, ve bize en açık olan varlık kipi kendi varlığımızdır: Varoluşumuz
- 此在（Dasein）是海德格尔在他的巨著《存在与时间》中提出的哲学概念。Dasein一词无法翻译成中文的术语，它由两部分组成：da（此时此地）和sein（存在、是）。为表达da与sein本身的关系，有时也译作“亲在”、“缘在”等等，“此在”是现在比较通用的译名。但当理解此在的时候，不能将da理解为此时此地，而是指通过对“存在”的领会而展开的存在方式。 海德格尔用此在的概念来揭露笛卡尔和康德没有探索的关于存在的自然本性。海德格尔追问存在的本质，由于人们谈论存在时，总是指称某个存在者，存在本身则隐而不露，所以我们只能得到存在者本身。由于存在者有无数个，在海德格尔看来，我们只有通过对此在这样一种存在者才能把握存在本质。海德格尔将此在定义为：期望、理解、把握、通达，都是构成存在的行为，而且它们本身就是一种特定存在者的样式，也就是提问者向来所是的那种存在者的存在样式。因此，理解存在的本质在于把握那个提问者的存在。追问存在的本质这个问题本身受到追问者的规定，也是追问者的存在样式，所以此在就是一种对存在发出追问的存在者。由于此在作为一种能追问存在意义的存在者，所以它才能成为我们解决存在意义的特殊存在者。 海德格尔和尼采一样批判本体的概念，他认为此在永远是一种在世（being-in-the-world、Das In-der-Welt-Sein）的存在者。存在的基本形式不是以一种主体或客体的方式，而是以一种在世的统一形式，此在以在世的展开状态中领会存在本身，这种展开状态就是“此”的本质含义。
|
| rdfs:comment
|
- Dasein is a German word famously used by Martin Heidegger in his magnum opus Being and Time.
- Der Begriff Dasein wird häufig in der Philosophie synonym zur Existenz gebraucht. Eine besondere Wendung erhielt dieser Begriff durch den Existentialismus und verwandte philosophische Richtungen. Hier wird Dasein als grundlegenderer Begriff dem bereits vielfach gedeuteten und kategorisierten Begriff „Mensch“ vorgezogen.
- Pobyt (nejběžnější překlad Dasein) je pojem moderní filosofie, který označuje specifický způsob bytí člověka, jeho existenci na světě.
- Dasein es un término que en alemán combina las palabras "ser" (sein) y "ahí" (da), significando "existencia" (por ejemplo, en la frase 'Ich bin mit meinem Dasein zufrieden' 'Estoy contento con mi existencia'). Es usado por varios filósofos alemanes, como Hegel o Jaspers, pero sobre todo por el filósofo Martin Heidegger para indicar el modo de existir propio del ser humano. El sentido literal de la palabra "Da-Sein" es ser ahí. Que mas bien sería el estar haciendo algo ahí.
- Dasein on Martin Heideggerin pääteoksessaan Oleminen ja aika kehittämä käsite, jonka voi katsoa tarkoittavan inhimillistä olemassaoloa. Dasein on olento, jonka olemassaolo on sille itselleen ongelma. Saksan kielen da-sein tarkoittaa nimenomaisesti täälläolemista, ja se on synonyymi olemassaololle, kuten lauseessa "olen tyytyväinen olemassaolooni" (ich bin mit meinem Dasein zufrieden).
- Le Dasein est un concept développé par Martin Heidegger dans sa grande œuvre Être et Temps. Le terme est une contraction de l'allemand: da sein, qui signifie littéralement être-là, cependant Heidegger affirmait résolument qu'il s'agissait d'une traduction incorrecte de Dasein. En allemand, Dasein est synonyme d'existence, comme dans « Je suis heureux de mon existence » (« ich bin mit meinem Dasein zufrieden »).
- Dasein è un termine introdotto, con la grafia Daseyn, in filosofia da Martin Heidegger nella sua opera Essere e tempo. Come per molti altri termini introdotti da Heidegger, la sua traduzione risulta problematica; il termine "da", in tedesco, sta a indicare uno spazio ideale a metà strada fra l'immediatezza del "qui" e la distanza propria al "lì".
- Dasein is een door Martin Heidegger vaak gebruikte term, waarmee hij onderscheid aanbrengt in verschillende vormen van het Zijn. Met 'Zijn' als voorwaarde, wordt Dasein het fysieke, empirische aanwezigzijn van het menselijke Zijn, in tegenstelling tot de dingen of Die entschlossene, dat een attributieel karakter heeft. Een deel van Heidegger's project in Sein und Zeit (Zijn en Tijd) is om een nieuwe filosofische taal te ontwikkelen. Deze taal heeft wortels in het alledaagse taalgebruik.
- Dasein (niem. dasein - dosł. tu-bycie) w filozofii Heideggera: fenomen w znaczeniu zwykłym tzn. sposób ujawniania się rzeczy (byt). Obok Dasein, Heidegger mówi o fenomenie w sensie ścisłym tzn. o byciu (sein - zasadzie istnienia przedmiotu). Powołaniem człowieka jest rozumienie swojego bycia; w ten sposób transcenduje (wykracza poza) swój byt.
- O Ser-aí ou Ser-aí-no-mundo é a tradução portuguesa do termo alemão Dasein, muito usuado no contexto filosófico como sinônimo para existência.
- Даза́йн — философское понятие, используемое Мартином Хайдеггером в его известном труде «Бытие и время» и в других его работах. «Дазайн» дословно переводится как «вот-бытие», «здесь-бытие».
- Dasein (Varoluş, Being-there, Egzistans): Şey ve hayvan karşıtı olarak, insan varlığını belirten Heidegger'in bir terimidir. Heidegger'in merkezi ilgi alanı "Varlığın Anlamı"dır; fakat bunun aslında özellikle insan varlığı için "Bazı varlıkların varlığının kipi"olduğunu söyler. Varlığın anlamı "Varoluş'un analizi" yoluyla keşfedilmelidir, savını işler.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
