The Daoguang Emperor was the eighth emperor of the Manchu-led Qing dynasty and the sixth Qing emperor to rule over China, from 1820 to 1850.
| Property | Value |
|---|
| dbpedia-owl:abstract
|
- Daoguang war ab dem 3. Oktober 1820 Kaiser von China. Er gilt als fähiger, engagierter und von den besten Absichten geleiteter Herrscher. In seiner Amtszeit baute England im Zusammenwirken mit der korrupten chinesischen Beamtenschaft den Opiumexport in das Reich der Mitte noch weiter aus. Dies stellte nicht nur eine erhebliche Gefährdung der Volksgesundheit dar, sondern ließ auch die traditionell für China günstige bilaterale Handelsbilanz kippen: Allein 1831–1833 hatte China für die Droge die gleiche Summe (10 Millionen Silberunzen) auszugeben, die es im gesamten Jahrzehnt davor im Handel mit der Britischen Ostindienkompanie eingenommen hatte. Nicht zuletzt wegen eines schweren Falles von Opiumsucht in der eigenen Familie entschloss sich Daoguang zum Eingreifen und ließ 1839 durch den kaiserlichen Sonderkommissar Lin Zexu in Kanton 22.291 Kisten Opium im Meer versenken und die Abgesandten der Britischen Ostindienkompanie ausweisen. Dies war der Anlass für den Ersten Opiumkrieg, der Chinas Abstieg von der Hegemonialmacht Asiens zu einem halbkolonialen Entwicklungsland einläuten sollte. Daneben war die Regierungsperiode Daoguangs von Unruhen und Aufständen in verschiedenen Reichsteilen geprägt. So kam es etwa seit 1825 in Ostturkestan zum Konflikt mit der muslimischen Bevölkerung, die dem vom Qing-Hof geforderten Bekenntnis zum konfuzianischen Staatskult nicht nachkommen wollte. Daneben brachen unter anderem in den Provinzen Hunan, Guizhou und Yunnan Unruhen bei Minderheitsvölkern aus. Vor allem aber zeichneten sich in der Provinz Guangxi die ersten Vorzeichen des von dem Bauernsohn Hong Xiuquan geführten Taiping-Aufstands ab, der unter Daoguangs Nachfolger Xianfeng die Qing-Dynastie in ihren Grundfesten erschüttern sollte.
- The Daoguang Emperor was the eighth emperor of the Manchu-led Qing dynasty and the sixth Qing emperor to rule over China, from 1820 to 1850.
- 道光帝（どうこうてい、乾隆47年8月10日（1782年9月16日） - 道光30年1月14日（1850年2月25日） 在位：1820年10月3日 - 1850年2月25日）は中国清朝の第8代皇帝。諱ははじめ綿寧（めんねい）、即位後に旻寧（びんねい）と改めた。廟号は宣宗（せんそう）。在世時の元号の道光を取って道光帝と呼ばれる。 嘉慶年間よりイギリスからのアヘン密輸が激増し、国内で中毒患者が増加した。皇族の中にもアヘンが蔓延し、健康面でも風紀面でもアヘンの害は甚だしいものがあった。またアヘンの輸入増加によりそれまで中国の大幅な黒字だった対イギリス貿易が赤字に転落し、国内の銀が国外へ流出する事で国内の銀相場は高騰した。当時の清では日本の三貨制度と同様に銀貨と銅銭が混用されていたため、物価体系に混乱を来した。例えば徴税は主に銀で行われていたため、銭貨で見ると実質的な増税となった。 1836年（道光18年）、道光帝は林則徐を欽差大臣に任命し、アヘン密輸取締りを命じた。翌年、林則徐は断固たる態度で禁輸に望み、商人たちのアヘンを没収しこれを焼き払った。1840年、怒ったイギリスのアヘン商人は広州を攻撃し、イギリス本国も艦隊を出して清を攻撃した。（アヘン戦争） アヘン戦争に大敗し、屈辱的な南京条約を結ばされた清政府だが、その後イギリスだけに美味しい思いをさせる事は無いと思ったフランス、アメリカに黄埔条約、望厦条約を結ばされる事になった。これ以降の清は外に帝国主義の植民地活動を内に軍閥による権力奪取を心配せねばならなくなった。 1850年（道光30年）に道光帝が崩御するが、その直後に太平天国の乱が勃発し、いよいよ清は前途多難となる。 なお陵墓は清西陵にある。
- Daoguang (道光; Dàoguāng) was van 1820 tot 1850 keizer van China onder de Qing-dynastie. Hij was geboren in het 47e regeringsjaar van keizer Qianlong en kreeg de persoonlijke naam, Aison Gioro Mianning (愛新覺羅 - 綿寧; Aixīn-juéluó - Miánníng). Zijn moeder was keizerin Xiao Shu Rui van de Xitara stam. Zij stierf al in 1797 na amper twee jaar keizerin te zijn geweest. Hij volgde zijn vader, keizer Jiaqing op. In 1796 trouwde hij zijn eerste vrouw, een dame van de Niuhuru stam. Zij overleed echter al in 1808 en zou na zijn troonopvolging de geëerde titel, keizerin Xiao Mu Cheng, krijgen. In 1820 stierf zijn vader keizer Jiaqing in Jehol. Het nieuws van zijn dood kwam enkele dagen later aan in de Verboden Stad. Mianning was toen niet aanwezig. Zijn stiefmoeder, keizerin Xiao He Rui, opende de doos waarin het testament met de naam van de opvolger. Zij had destijds makkelijk één van haar eigen zonen kunnen aanwijzen als keizer. Zij deed dit echter niet en verklaarde Mianning als de nieuwe keizer. Hierdoor bleef zij tot haar dood geliefd bij de keizer.
- Fil:清 佚名 《清宣宗道光皇帝朝服像》. jpg Daoguang-keiseren Daoguang-keiseren var den sjette av keiserne av det mandsjuiske Qing-dynastiet som regjerte over Kina, fra 1820 to 1850. Han gjaldt som en dyktigere hersker enn sin far, Jiaqing-keiseren. Hans tempelnavn er Xuanzong (宣宗) (det var også andre keisere med navnet Xuanzong). I hans embedstid klarte England ved hjelp av korrupte kinesiske embedsmenn å ytterligere utbygge sin eksport av opium til Kina. Dette gikk ut over både folkehelsen og den bilaterale handelsbalanse: Bare under årene 1831-1833 måtte Kina ut med et like stort beløp for opiumimporten (10 millioner sølvunser) som det i hele det forutgående tiår hadde tjent ved sin handel med Det britiske Ostindiakompani. Ikke minst på grunn av et alvorlig tilfelle av opiumsavhengighet i sin egen familie bestemte keiseren seg for å gripe inn. Han lot i 1839 sin keiserlige kommissær Lin Zexu i Kanton konfiskere og senke i havet 22.291 kister opium, og utvise Det britiske Ostindiakompanis handelsrepresentanter. Dette ble foranledningen for første opiumskrig, som skulle føre til at Kinas stilling som asiatisk hegemonialmakt ble redusert til et halvkolonialt utviklingsland. Lin Zexu ble sendt i indre eksil til Xinjiang. Under opiumskrigen viste det seg raskt at den kinesiske væpnede makt var teknisk og militært underlegen europeerne, og at den hadde et inkompetent lederskap. Kina tapte, og ble ved Nanjingtraktaten i 1842 tvunget til store konsesjoner, og måtte avstå Hongkong til britene. Slik ble Daoguang-keiseren den første av Qing-keiserne som avstod territorier til en fremmed makt. Også Sverige-Norge inngikk en traktat med Kina på denne tiden, Kantontraktaten. Daoguangs regjeringsperiode var også preget av uroligheter og opprør i forskjellige landsdeler. Det brøt i 1825 ut en konflikt i Øst-Turkestan fordi den muslimske befolkningen der ikke ville innrette seg etter Qing-hoffets krav om bekjennelse til den konfucianske statskult. Det var også uro blant minoritetsgrupper blant annet i provinsene Hunan, Guizhou og Yunnan. Men fremfor alt brygget til en stor nasjonal oppstand i Guangxi: Men det store Taipingopprøret under bondesønnen Hong Xiuquan brøt ikke ut over Guangxis grenser før under Daoguangs etterfølger Xianfeng-keiseren. Daoguangkeiseren ble begravet i de vestlige Qinggravene utenfor Beijing.
- Daoguang - siódmy cesarz Chin z dynastii Qing w latach 1820-1850. Był drugim synem cesarza Jiaqinga i cesarzowej, damy Hitary z mandżurskiego klanu Hitara. Jego imię prywatne to Mianning (綿寧). Podobnie jak ojciec miał naturę uczonego, ale w odróżnieniu od wielu innych władców qingowskich, preferował konsultacje i szeroko zakrojone badania przed podjęciem decyzji; zdecydowanie i stanowczość nie były jego mocną stroną. Rzadko pokazywał gwałtowniejszą stronę swej natury: podczas szturmu rebeliantów na Zakazane Miasto w 1813, książę chwycił za broń i osobiście zastrzelił dwóch powstańców, którzy przedostali się do pałacu; w 1828 nakazał okrutnie rozprawić się ze sprowadzonym do Pekinu, po upadku jego rebelii, kaszgarskim hodżą Dżahangirem. Po nagłej śmierci cesarza Jiaqinga, Mianning wstąpił na tron w wrześniu 1820, przybierając imię panowania Daoguang (道光帝, Dàoguāng). Odziedziczył jedno z największych imperiów świata, które jednak zaczęło cierpieć z powodu przeludnienia i słabości administracji. Korupcja i rozbudowany system patronatów były powszechne wśród urzędników; próby reform spotykały się z niezrozumieniem na dworze, zdominowanym przez nadmiernie ortoksyjnych uczonych konfucjańskich, lub doszczętnie skorumpowanych urzędników jak Wielki Kanclerz Muzhanga. M. in. nieadekwatna administracja nie była w stanie zapobiec wylewom Huang He i zamulaniu Wielkiego Kanału, co powodowało problemy z zaopatrzeniem w ziarno (także stolicy). Po konsultacjach, Daoguang w 1824 nakazał szeroko zakrojone prace naprawcze. Nowym zagrożeniem, z którego wagi cesarze Chin nie zdawali sobie sprawy, były apetyty państw zachodnich, w szczególności Wielkiej Brytanii. Domagając się wolności handlu (wysoce regulowanego w Cesarstwie Chińskim) i równości stosunków międzynarodowych (co nie przystawało do chińskiego systemu trybutarnego), dążyły one do ustanowienia relacji na swoich warunkach. Zamknięcie chińskich granic na europejskie towary i reglamentacja handlu poszukiwanymi w Europie porcelaną i herbatą, doprowadziły do poważnego deficytu w obrocie handlowym między Wielką Brytanią a Chinami. Brytyjczycy zaczęli sprowadzać do Chiny opium, którego eksport pozwalał zrównoważyć koszty importu herbaty. Eksport ten wzrastał z 200 skrzynek za panowania cesarza Yongzhenga do 4000, za rządów Jiaqinga do 30,000 w 1835 i 40,000 in 1838 za czasów Daoguanga. Istniejące zakazy były powszechnie ignorowane. Po debatach nad kwestią legalizacji handlu, cesarz przychylił się do opinii stronnictwa "prohibicyjnego" i wydał wiele edyktów zakazujących importu opium. Jednym z powodów była chęć zapobieżenia odpływowi srebra; kurs srebra wzrastał niebezpiecznie w stosunku do podstawowego środka płatniczego, jakim był pieniądz miedziany: z 1000 sztuk miedzi za tael srebra w czasach Qianlonga, do 1500 za Jiaqinga i 2700 za Daoguanga. Ostatecznie, by ostatecznie rozwiązać problem wysłał do Kantonu energicznego przedstawiciela, Lin Zexu z bardzo szerokimi uprawnieniami, by zniszczyć samo źródło kłopotów, co mogło oznaczać podjęcie akcji przeciwko kupcom zachodnim. Zniszczenie przez Lina 20 000 skrzynek opium było bezpośrednim powodem wybuchu pierwszej wojny opiumowej. Wojna ukazała słabość imperium qingowskiego: Europejczycy, dysponujący niewielkimi (choć mającymi przewagę techniczną) siłami operującymi bardzo daleko od baz, byli w stanie pokonać wojska chińskie. Lin Zexu został zesłany do Xinjiangu, a podpisany w 1842 traktat nankiński likwidował dawny system limitowanych kontaktów, otwierał dla handlu pięć chińskich portów, gwarantował Brytyjczykom wysokie odszkodowania (łącznie 21 mln. taeli srebra) i oddawał Wielkiej Brytanii Hongkong, który stał się kluczową europejską bazą do dalszych operacji w Chinach. Tym samym Daoguang był pierwszym cesarzem dynastii Qing, który utracił fragment terytorium państwa. Konieczność wypłaty odszkodowań, słabnąca skuteczność zbierania podatków i potężna korupcja, spowodowały wyczerpanie skarbca. W 1850 w skarbcu znajdowało się 8 mln. taeli srebra, w porównaniu do 60 mln. na początku XVIII w.. Potrzeby dziesięciokrotnie przewyższały dochody, i nawet poważne oszczędności w administracji (obniżenie pensji urzędniczych) i dworskich (m. in. porzucenie letniego pałacu w Chengde) nie były w stanie zrównoważyć budżetu. Z tego powodu, zaczęty 25 lat wcześniej projekt odbudowy Wielkiego Kanału został w 1849 ostatecznie porzucony. Słabość wewnętrzna spowodowała wybuch powstań, które w ciągu następnych 25 lat miały zagrozić samej dynastii. Cesarz zmarł w Starym Pałacu Letnim w Pekinie. Jego następcą został czwarty (najstarszy żyjący) syn, Yizhu Podczas panowania Daoguanga uwidoczniły się po raz pierwszy problemy, które prześladowały Cesarstwo aż do jego końca: słabość militarna i administracyjna, korupcja, zacofanie, niezrozumienie i brak wiedzy na temat świata zewnętrznego, które nie pozwalały ani zapobiec, ani odeprzeć agresji zewnętrznej. Na korzyść cesarza trzeba zapisać jego chęć reformy administracji i tolerancję wobec uczonych mających inną niż on opinię - co pośrednio przyczyniło się do powstania nowych prądów reformistycznych wśród konfucjańskiej gentry, dążących do wzmocnienia państwa (tzw. "ruch samoumocnienia"). Szablon:Przypisy
- O Imperador Daoguang, foi o sétimo imperador da Dinastia Manchu, e sexto imperador Qing, tendo reinado de 1820 a 1850.
- 大清宣宗成皇帝，通稱道光帝，（1782年9月16日—1850年2月25日），是清入关后的第六个皇帝。也是清朝唯一以嫡長子身分繼承皇位的皇帝，爱新觉罗氏，原名綿寧，即位後改為旻宁，大清仁宗（嘉慶帝）次子，生母為孝淑睿皇后喜塔拉氏。
- Daoguang-kejsaren var den sjätte kejsaren i Qingdynastin, som regerade över Kina (1820-1850). Hans tempelnamn var Xuanzong (宣宗). Under hans regeringstid utbröt Opiumkriget, vilket ledde till ett förödmjukande nederlag år 1842. Under hans ämbetstid lyckades Storbritannien med hjälp av korrupta kinesiska ämbetsmän att utvidga sin export av opium till Kina. Detta hotade både folkhälsan och den bilaterala handelsbalansen: Bara under åren 1831-1833 exporterade Kina ett lika stort belopp för opiumimporten (10 millioner tael) som landet hade tjänat i sin handel med det engelska Ostindiska kompaniet under de föregående tio åren. 1839 sände han han sin kejserlige kommissionär Lin Zexu till Kanton för att underttrycka opiumhandeln där. Lin lät att konfiskera 22.291 kistor opium som han sedan sänkte i havet, varefter han utvisade brittiska handelsmän från staden. Detta ledde till det första opiumkriget, vilket slutade i nederlag för Qing-regeringen som tvingades sluta en rad ojämlika fördrag med olika västerländska makter. Även Sverige-Norge slöt ett fördrag med Kina 1847, fördraget i Kanton.
- Файл:清 佚名 《清宣宗道光皇帝朝服像》. jpg Айсиньгёро Мяньнин Айсиньгёро Мяньнин — восьмой маньчжурский император династии Цин, правил под девизом «Даогуан» (Целенаправленное и блестящее) (道光). Второй сын Айсиньгиоро Юнъяня, правившего под девизом «Цзяцин».
- Daoguang, c-à-d. « splendeur de la raison », empereur de Chine né sous le nom de Aixinjuelo Minning, son nom posthume est Xuanzong. Huitième empereur de la dynastie Qing, il régna de 1820 à 1850. Il fut le fils et le successeur de l'empereur Jiaqing. Ce fut son quatrième fils Xianfeng, son fils préféré, qui lui succéda après sa mort sur le trône de Chine. Il eut un septième fils, le prince Chun. Ce prince ne régna pas mais il fournit à l'empire de Chine son dernier empereur, Aixinjueluo Puyi, son petit-fils, fils du, qui régna sous le nom de Puyi et fut placé sur le trône à l'âge de trois ans. Empereur de Chine de 1820 à 1850, il soutint, de 1839 à 1842, une guerre inégale contre les Britanniques, qui voulaient, malgré sa défense, introduire l'opium dans ses États, se vit enlever Canton, Hong Kong, Chusan, Ningbo, le Yangzi Jiang, Shanghai, Nankin, et dut non seulement céder aux exigences des Britanniques, mais leur abandonner Hong Kong, payer vingt-et-un millions de dollars, et ouvrir au commerce européen les ports de Canton, Xiamen, Fuzhou, Ningbo et Shanghai. Modèle:Article détaillé
|
| dbpedia-owl:activeYearsEndYear
|
- 1850-01-01 00:00:00 (xsd:date)
|
| dbpedia-owl:activeYearsStartYear
|
- 1820-01-01 00:00:00 (xsd:date)
|
| dbpedia-owl:birthDate
| |
| dbpedia-owl:birthPlace
| |
| dbpedia-owl:deathDate
| |
| dbpedia-owl:deathPlace
| |
| dbpedia-owl:parent
| |
| dbpedia-owl:predecessor
| |
| dbpedia-owl:restingPlace
| |
| dbpedia-owl:spouse
| |
| dbpedia-owl:successor
| |
| dbpedia-owl:thumbnail
| |
| dbpprop:author
|
- Ernst Faber
- Robert Samuel Maclay
|
| dbpprop:birthDate
| |
| dbpprop:birthPlace
| |
| dbpprop:c
| |
| dbpprop:dateOfBirth
| |
| dbpprop:dateOfDeath
| |
| dbpprop:deathDate
| |
| dbpprop:deathPlace
| |
| dbpprop:eraName
|
- 1821 (xsd:integer)
- Doro Eldengge
- Törü Gereltü
- Dàoguāng
|
| dbpprop:father
| |
| dbpprop:fullName
|
- Manchu: Aisin-Gioro hala i Min Ning
- Chinese: Aixin-Jueluo Miánníng 愛新覺羅綿寧, later Mínníng
|
| dbpprop:issue
| |
| dbpprop:mother
| |
| dbpprop:name
|
- Emperor, Daoguang
- Daoguang Emperor
|
| dbpprop:nativeName
| |
| dbpprop:p
| |
| dbpprop:placeOfBirth
| |
| dbpprop:placeOfBurial
| |
| dbpprop:placeOfDeath
| |
| dbpprop:posthumousName
|
- Emperor Xiàotiān Fúyùn Lìzhōng Tǐzhèng Zhìwén Shèngwǔ Zhìyǒng Réncí Jiǎnqín Xiàomǐn Kuāndìng Chéng
- 效天符運立中體正至文聖武智勇仁慈儉勤孝敏寬定成皇帝
|
| dbpprop:predecessor
| |
| dbpprop:reign
| |
| dbpprop:royalHouse
| |
| dbpprop:spouse
| |
| dbpprop:succession
|
- border|22x20px 8th Qing Emperor of China
|
| dbpprop:successor
| |
| dbpprop:templeName
| |
| dbpprop:title
|
- dbpedia:Emperor_of_China
- China in the light of history
- Life among the Chinese: with characteristic sketches and incidents of missionary operations and prospects in China
- The Chinese recorder, Volume 27
|
| dbpprop:titles
|
- The Emperor
- The Prince Zhi
|
| dbpprop:wikiPageUsesTemplate
| |
| dbpprop:year
|
- 1861 (xsd:integer)
- 1896 (xsd:integer)
- 1897 (xsd:integer)
|
| dbpprop:years
| |
| dcterms:subject
| |
| rdf:type
| |
| rdfs:comment
|
- The Daoguang Emperor was the eighth emperor of the Manchu-led Qing dynasty and the sixth Qing emperor to rule over China, from 1820 to 1850.
- 道光帝（どうこうてい、乾隆47年8月10日（1782年9月16日） - 道光30年1月14日（1850年2月25日） 在位：1820年10月3日 - 1850年2月25日）は中国清朝の第8代皇帝。諱ははじめ綿寧（めんねい）、即位後に旻寧（びんねい）と改めた。廟号は宣宗（せんそう）。在世時の元号の道光を取って道光帝と呼ばれる。 嘉慶年間よりイギリスからのアヘン密輸が激増し、国内で中毒患者が増加した。皇族の中にもアヘンが蔓延し、健康面でも風紀面でもアヘンの害は甚だしいものがあった。またアヘンの輸入増加によりそれまで中国の大幅な黒字だった対イギリス貿易が赤字に転落し、国内の銀が国外へ流出する事で国内の銀相場は高騰した。当時の清では日本の三貨制度と同様に銀貨と銅銭が混用されていたため、物価体系に混乱を来した。例えば徴税は主に銀で行われていたため、銭貨で見ると実質的な増税となった。 1836年（道光18年）、道光帝は林則徐を欽差大臣に任命し、アヘン密輸取締りを命じた。翌年、林則徐は断固たる態度で禁輸に望み、商人たちのアヘンを没収しこれを焼き払った。1840年、怒ったイギリスのアヘン商人は広州を攻撃し、イギリス本国も艦隊を出して清を攻撃した。（アヘン戦争） アヘン戦争に大敗し、屈辱的な南京条約を結ばされた清政府だが、その後イギリスだけに美味しい思いをさせる事は無いと思ったフランス、アメリカに黄埔条約、望厦条約を結ばされる事になった。これ以降の清は外に帝国主義の植民地活動を内に軍閥による権力奪取を心配せねばならなくなった。 1850年（道光30年）に道光帝が崩御するが、その直後に太平天国の乱が勃発し、いよいよ清は前途多難となる。 なお陵墓は清西陵にある。
- O Imperador Daoguang, foi o sétimo imperador da Dinastia Manchu, e sexto imperador Qing, tendo reinado de 1820 a 1850.
- 大清宣宗成皇帝，通稱道光帝，（1782年9月16日—1850年2月25日），是清入关后的第六个皇帝。也是清朝唯一以嫡長子身分繼承皇位的皇帝，爱新觉罗氏，原名綿寧，即位後改為旻宁，大清仁宗（嘉慶帝）次子，生母為孝淑睿皇后喜塔拉氏。
- Файл:清 佚名 《清宣宗道光皇帝朝服像》. jpg Айсиньгёро Мяньнин Айсиньгёро Мяньнин — восьмой маньчжурский император династии Цин, правил под девизом «Даогуан» (Целенаправленное и блестящее) (道光). Второй сын Айсиньгиоро Юнъяня, правившего под девизом «Цзяцин».
- Daoguang war ab dem 3. Oktober 1820 Kaiser von China. Er gilt als fähiger, engagierter und von den besten Absichten geleiteter Herrscher. In seiner Amtszeit baute England im Zusammenwirken mit der korrupten chinesischen Beamtenschaft den Opiumexport in das Reich der Mitte noch weiter aus.
- Daoguang (道光; Dàoguāng) was van 1820 tot 1850 keizer van China onder de Qing-dynastie. Hij was geboren in het 47e regeringsjaar van keizer Qianlong en kreeg de persoonlijke naam, Aison Gioro Mianning (愛新覺羅 - 綿寧; Aixīn-juéluó - Miánníng). Zijn moeder was keizerin Xiao Shu Rui van de Xitara stam. Zij stierf al in 1797 na amper twee jaar keizerin te zijn geweest. Hij volgde zijn vader, keizer Jiaqing op. In 1796 trouwde hij zijn eerste vrouw, een dame van de Niuhuru stam.
- Fil:清 佚名 《清宣宗道光皇帝朝服像》. jpg Daoguang-keiseren Daoguang-keiseren var den sjette av keiserne av det mandsjuiske Qing-dynastiet som regjerte over Kina, fra 1820 to 1850. Han gjaldt som en dyktigere hersker enn sin far, Jiaqing-keiseren. Hans tempelnavn er Xuanzong (宣宗) (det var også andre keisere med navnet Xuanzong). I hans embedstid klarte England ved hjelp av korrupte kinesiske embedsmenn å ytterligere utbygge sin eksport av opium til Kina.
- Daoguang - siódmy cesarz Chin z dynastii Qing w latach 1820-1850. Był drugim synem cesarza Jiaqinga i cesarzowej, damy Hitary z mandżurskiego klanu Hitara. Jego imię prywatne to Mianning (綿寧). Podobnie jak ojciec miał naturę uczonego, ale w odróżnieniu od wielu innych władców qingowskich, preferował konsultacje i szeroko zakrojone badania przed podjęciem decyzji; zdecydowanie i stanowczość nie były jego mocną stroną.
- Daoguang-kejsaren var den sjätte kejsaren i Qingdynastin, som regerade över Kina (1820-1850). Hans tempelnamn var Xuanzong (宣宗). Under hans regeringstid utbröt Opiumkriget, vilket ledde till ett förödmjukande nederlag år 1842. Under hans ämbetstid lyckades Storbritannien med hjälp av korrupta kinesiska ämbetsmän att utvidga sin export av opium till Kina.
- Daoguang, c-à-d. « splendeur de la raison », empereur de Chine né sous le nom de Aixinjuelo Minning, son nom posthume est Xuanzong. Huitième empereur de la dynastie Qing, il régna de 1820 à 1850. Il fut le fils et le successeur de l'empereur Jiaqing. Ce fut son quatrième fils Xianfeng, son fils préféré, qui lui succéda après sa mort sur le trône de Chine. Il eut un septième fils, le prince Chun.
|
| rdfs:label
|
- Daoguang Emperor
- Daoguang
- Daoguang
- Daoguang
- 道光帝
- Daoguang
- Daoguang-keiseren
- Daoguang
- Daoguang
- Daoguang-kejsaren
- 道光帝
- Император Даогуан
|
| owl:sameAs
| |
| foaf:depiction
| |
| foaf:givenName
| |
| foaf:name
|
- Manchu: Aisin-Gioro hala i Min Ning
- Chinese: Aixin-Jueluo Miánníng 愛新覺羅綿寧, later Mínníng
- Daoguang Emperor
|
| foaf:page
| |
| foaf:surname
| |
| is dbpedia-owl:commander
of | |
| is dbpedia-owl:parent
of | |
| is dbpedia-owl:predecessor
of | |
| is dbpedia-owl:spouse
of | |
| is dbpedia-owl:successor
of | |
| is dbpedia-owl:wikiPageRedirects
of | |
| is dbpprop:commander
of | |
| is dbpprop:father
of | |
| is dbpprop:issue
of | |
| is dbpprop:predecessor
of | |
| is dbpprop:spouse
of | |
| is dbpprop:successor
of | |
| is owl:sameAs
of | |
| is foaf:primaryTopic
of | |
