| dbpprop:abstract
|
- The Danishmend dynasty was a Turcoman dynasty that ruled in north-central and eastern Anatolia in the 11th and 12th centuries. The centered originally around Sivas, Tokat, and Niksar in central-northeastern Anatolia, they extended as far west as Ankara and Kastamonu for a time, and as far south as Malatya, which they captured in 1103. In early 12th century, Danishmends were rivals of the Seljuk Sultanate of Rûm, which controlled much of the territory surrounding the Danishmend lands, and they fought extensively with the Crusaders.
- Die Dynastie der Danischmenden war ein turkmenisches Herrscherhaus in Ostanatolien im 11. und 12. Jahrhundert. Sie waren die Hauptrivalen des Sultanats Rum.
- La dinastia Danishmendita (o Danismèndida) o dels danishmèndies (danishmendites) fou una família de governants dels oghuz turcmans que van establir un beylik o emirat centrat a Sivas, Tokat i Niksar a l'Àsia Menor al final del segle XI i fins al segle XII.
- La dinastía de los Danishmend o Danisméndidas fue un linaje turcomano que dominó Anatolia oriental entre los siglos XI y XII. Fueron los principales rivales de los selyúcidas del Sultanato de Rüm. La dinastía fue establecida por un hombre de nombre desconocido, que en lengua persa tenía el título de danishmend, un término que hacía referencia a un hombre con educación. Formó un estado mercenario (dedicado a las razzias), en lugar de una monarquía al estilo de sus vecinos selyúcidas. Se instalaron en Anatolia tras la batalla de Manzikert, en la que los selyúcidas derrotaron al Imperio bizantino y se hicieron con casi toda Anatolia. Los danisméndidas dominaban el territorio entre Sivas y Melitene. En 1097, el selyúcida Kilij Arslan I luchó contra ellos en Melitene, y en su ausencia los cruzados tomaron la capital selyúcida de Nicea; entonces, selyúcidas y danisméndidas se aliaron contra los cruzados, pero fueron derrotados en la batalla de Dorileo (Dorylaeum). En 1100, Ghazi ibn Danishmend, el hijo de Danishmend, capturó a Bohemundo I de Antioquía, que estuvo cautivo hasta 1103. La alianza entre selyúcidas y danisméndidas derrotó también a la cruzada de 1101. Pero después de esta, Kilij Arslan estableció su capital en Iconio (Konya) y siguió luchando contra los danisméndidas. En 1130, Bohemundo II de Antioquía murió luchando contra el emir danismend Gumushtugin, al acudir en ayuda del reino armenio de Cilicia. Gumushtugin murió en 1134; y su sucesor Muhammad fue muy débil, por lo que el estado danisméndida declinó, para caer años después en poder de los selyúcidas. En 1155 Kilij Arslan II atacó a Yaghi-Basan, que buscó apoyo en Nur al-Din, el emir zéngida de Mosul. Nur al-Din tomó Sivas en 1173. Los danisméndidas fueron finalmente derrotados y absorbidos por los selyúcidas hacia 1178, tras la victoria de éstos sobre los bizantinos en la batalla de Miriocéfalo.
- Les Danichmendides ou Danishmendites forment une dynastie turque convertie à l'islam, qui à régné aux XI et XII siècles, sur une partie de l'Anatolie, au moment des premières invasions turques par les Grands Seldjoukides après la défaite des Byzantins à la Bataille de Manzikert contre le Seldjoukide Kılıç Arslan. Cette dynastie laisse ensuite la place aux Seldjoukides de Roum.
- I Danishmendidi (Danişmentliler; dānišmendyān, دانشمندیان), furono una dinastia turcomanna che regnò nel centro-nord e nell'est dell'Anatolia nei secoli XI e XII. Essi si concentrarono originariamente attorno a Sebastea, Tokat e Neocaesarea in Ponto nella zona centro-nordorientale dell'Anatolia, arrivando ad ovest fino ad Ankara e, per un periodo, Kastamonu e a sud fino a Malatya, che conquistarono nel 1103. All'inizio del XII secolo i Danishmendidi erano rivali del selgiuchide Sultanato di Iconio, che controllava la maggior parte del territorio attorno alle terre danishmendidi, inoltre essi combatterono i Crociati.
- ダニシュメンド朝（ダニシメンド朝、Danishmend）はオグズ系トゥルクマーンによりアナトリア半島の中部および北東部に建てられたセルジューク朝系アタベク政権であり、11世紀後半から12世紀後半まで存在した。スィヴァス（Sivas）を首都とし、トカト（Tokat）やニクサル（Niksar）などを当初は支配した。やがて西はアンカラ、北はカスタモヌ（Kastamonu）、南はマラティヤ（Malatya）へと領土を伸ばした。11世紀末から12世紀初頭、ダニシュメンド朝は周囲を取り囲むルーム・セルジューク朝と激しく争ったほか、西方からやってきてシリア地方を支配した十字軍とも戦っている。
- Danishmendene var et tyrkisk dynasti som hersket i det nord-sentrale og østlige Anatolia i de 11. og 12. århundrene. De var opprinnelig sentrert rundt Sivas, Tokat og Niksar, strakte seg så langt vest som Ankara og Kastamonu en stund og så langt sør som Malatya som de erobret i 1103. Tidlig i det 12. århundre var danishmendene rivaler av seldsjukkenes Rum-sultanat som kontrollerte mye av territoriet rundt danishmendenes landområder. De hadde også omfattende kamphandlinger med korsfarerne.
- Daniszmendydzi (albo Daniszmenidzi, Daniszmendzi) - dynastia pochodzenia turkmeńskiego rządząca w centralnej i północnej Anatolii w takich miastach jak Sivas, Malatya, Kayseri i Kastamonu, od r. ok. 1071 do 1178. Pierwsze wiadomości o eponimicznym założycielu dynastii, Daniszmendzie Ghazim, pochodzą z okresu po roku 1086, kiedy po śmierci pierwszego sułtana Rum Sulajmana Anatolia znalazła się w stanie anarchii. Nazwa "Daniszmend" nie jest imieniem własnym, lecz perskim określeniem uczonego. Nazwa "ghazi" z kolei to określenie na wojownika świętej wojny. Pochodzenie pierwszego Daniszmendydy jest niejasne, częściowo z powodu legendarnej sławy jaką zaczął się cieszyć po swojej śmierci, którą utrwalił poświęcony mu epos "Daniszmendname". Przypisywano mu nawet wywodzenie się od Arsacydów, najprawdopodobniej był on jednak Turkmenem, który pojawił się w Anatolii po bitwie pod Manzikertem. Okres pomiędzy śmiercią Sulajmana, a powrotem z niewoli u Wielkich Seldżuków w roku 1092 jego syna Kilidż Arslana Daniszmend wykorzystał na zbudowanie własnego państwa. Następnie musiał walczyć z Kilidż Arslanem, jednak kiedy na teren Azji Mniejszej wkroczyła I wyprawa krzyżowa władcy ci sprzymierzyli się ze sobą i wspólnie walczyli przeciwko krzyżowcom w przegranej bitwie pod Doryleum. W roku 1100 Daniszmend wziął do niewoli jednego z przywódców I krucjaty, Boemunda z Tarentu, a w roku 1101 wspólnie z Kilidż Arslanem pokonał wyprawy posiłkowe do Ziemi Świętej. Te czyny zapewniły mu sławę. W roku 1102 udało mu się zdobyć Malatyę. W roku 1103 wypuścił Boemunda za znacznym okupem i zawarł z nim sojusz przeciwko Kilidż Arslanowi i Bizancjum, do którego realizacji jednak nie doszło, gdyż w roku 1104 Daniszmend zmarł. Jeszcze w tym samym roku Kilidż Arslan odbił Malatyę. W roku 1107 sułtan Rum zginął w bitwie z Wielkim Seldżukami i w państwie wybuchły walki o władzę pomiędzy jego synami. Następca Daniszmendy, Emir Ghazi Kumusztakin, wykorzystał tę sytuację do osadzenia w roku 1116 na tronie Rum swojego kandydata, Masuda I, i sprowadzenia go do roli wasala. Ponadto odbił on Malatyę i zdobył Ankarę, Kayseri i Kastamonu. W roku 1130 wezwał go na pomoc przeciwko najazdowi księcia Antiochii Boemunda II władca Małej Armenii Leon I. Kumusztakin pokonał i zabił Boemunda, a jego głowę przesłał kalifowi. W roku 1133 odbił on Kastamonu, które rok wcześniej zajął cesarz bizantyjski Jan II Komnen. W związku z tymi zwycięstwami nad chrześcijanami kalif Al-Mustarszid w porozumieniu z sułtanem Wielkich Seldżuków Sandżarem obdarował go tytułem malika (króla), jednak przyjął go dopiero jego syn, Muhammad, ponieważ w roku 1134 Kumusztakin zmarł. Panowanie Muhammada było naznaczone walkami z Bizancjum, które z miernym powodzeniem starało się odzyskać terytoria zajęte przez Daniszmendydów. Po śmierci Muhammada w roku 1142 państwo zostało podzielone pomiędzy jego dwóch braci, Jaghi Sijana w Sivasie i Ismaila w Malatyi i Elbistanie wraz z synem Zu an-Nunem w Kayseri. Po śmierci Jaghi Sijana sułtan Rum Kilidż Arslan II ponawiał interwencje w sprawy Daniszmendydów z Sivasu i Kayseri i ostatecznie przedsięwziął inwazję na ich terytorium. Chwilowo powstrzymała go wojskowa interwencja na rzecz Daniszmendydów teścia Zu an-Nuna Nur ad-Dina w roku 1173, lecz już w roku następnym Nur ad-Din zmarł, co Kilidż Arslan wykorzystał do zajęcia Sivasu i zabicia Zu an-Nuna. W roku 1175 na korzyść Daniszmendydów interweniował cesarz bizantyjski Manuel I Komnen, jednak sułtan Rum pokonał go w roku 1176 w bitwie pod Myriokefalon. Dzięki temu w roku 1178 mógł on zająć terytoria Daniszmendydów z Malatyi, kończąc tym samym dzieje dynastii. Pozostali przy życiu Daniszmendydzi przeszli na służbę Seldżuków.
- Os danismendidas foram uma linhagem dinástica turcomana que dominou a Anatólia Oriental entre os séculos XI e XII. Foram os principais rivais dos turcos seljúcidas do Sultanato de Rum.
- Файл:Danishmend 1097, locator map. svg Владения Данишмендов в 1097 Данишменды — туркменская династия в Восточной Анатолии, основанная в 1071 Данишмендом Гази после битвы при Манцикерте. Занимали районы Амасии, Неокесарии и Мелитины. Уничтожена сельджуками в 1176.
- Danişmendliler (Danişmentliler) 1072 – 1178 yılları arasında Sivas merkez olmak üzere Çorum, Tokat, Niksar, Amasya, Malatya, Kayseri şehirleri civarında kurulmuş bir Anadolu beyliğidir. Danişment kelime anlamı Farsça'da “öğretici adam”’dır.
- 達尼什曼德王朝創立於1071年為統治今土庫曼地區的王朝，王朝創建者土庫曼人達尼什曼德，於1086年開始信奉伊斯蘭教，並成為反抗第一次十字軍的回教武裝力量之一，1102年，該王朝占領安那托利亞，1127年，其子加齊繼承王位，繼續鞏固王朝勢力。惟1178年該王朝遭境內反對勢力所覆滅。
|
| rdfs:comment
|
- The Danishmend dynasty was a Turcoman dynasty that ruled in north-central and eastern Anatolia in the 11th and 12th centuries. The centered originally around Sivas, Tokat, and Niksar in central-northeastern Anatolia, they extended as far west as Ankara and Kastamonu for a time, and as far south as Malatya, which they captured in 1103.
- Die Dynastie der Danischmenden war ein turkmenisches Herrscherhaus in Ostanatolien im 11. und 12. Jahrhundert. Sie waren die Hauptrivalen des Sultanats Rum.
- La dinastia Danishmendita (o Danismèndida) o dels danishmèndies (danishmendites) fou una família de governants dels oghuz turcmans que van establir un beylik o emirat centrat a Sivas, Tokat i Niksar a l'Àsia Menor al final del segle XI i fins al segle XII.
- La dinastía de los Danishmend o Danisméndidas fue un linaje turcomano que dominó Anatolia oriental entre los siglos XI y XII. Fueron los principales rivales de los selyúcidas del Sultanato de Rüm. La dinastía fue establecida por un hombre de nombre desconocido, que en lengua persa tenía el título de danishmend, un término que hacía referencia a un hombre con educación.
- Les Danichmendides ou Danishmendites forment une dynastie turque convertie à l'islam, qui à régné aux XI et XII siècles, sur une partie de l'Anatolie, au moment des premières invasions turques par les Grands Seldjoukides après la défaite des Byzantins à la Bataille de Manzikert contre le Seldjoukide Kılıç Arslan. Cette dynastie laisse ensuite la place aux Seldjoukides de Roum.
- I Danishmendidi (Danişmentliler; dānišmendyān, دانشمندیان), furono una dinastia turcomanna che regnò nel centro-nord e nell'est dell'Anatolia nei secoli XI e XII. Essi si concentrarono originariamente attorno a Sebastea, Tokat e Neocaesarea in Ponto nella zona centro-nordorientale dell'Anatolia, arrivando ad ovest fino ad Ankara e, per un periodo, Kastamonu e a sud fino a Malatya, che conquistarono nel 1103.
- Danishmendene var et tyrkisk dynasti som hersket i det nord-sentrale og østlige Anatolia i de 11. og 12. århundrene. De var opprinnelig sentrert rundt Sivas, Tokat og Niksar, strakte seg så langt vest som Ankara og Kastamonu en stund og så langt sør som Malatya som de erobret i 1103. Tidlig i det 12. århundre var danishmendene rivaler av seldsjukkenes Rum-sultanat som kontrollerte mye av territoriet rundt danishmendenes landområder.
- Daniszmendydzi (albo Daniszmenidzi, Daniszmendzi) - dynastia pochodzenia turkmeńskiego rządząca w centralnej i północnej Anatolii w takich miastach jak Sivas, Malatya, Kayseri i Kastamonu, od r. ok. 1071 do 1178. Pierwsze wiadomości o eponimicznym założycielu dynastii, Daniszmendzie Ghazim, pochodzą z okresu po roku 1086, kiedy po śmierci pierwszego sułtana Rum Sulajmana Anatolia znalazła się w stanie anarchii.
- Os danismendidas foram uma linhagem dinástica turcomana que dominou a Anatólia Oriental entre os séculos XI e XII. Foram os principais rivais dos turcos seljúcidas do Sultanato de Rum.
- Файл:Danishmend 1097, locator map. svg Владения Данишмендов в 1097 Данишменды — туркменская династия в Восточной Анатолии, основанная в 1071 Данишмендом Гази после битвы при Манцикерте. Занимали районы Амасии, Неокесарии и Мелитины. Уничтожена сельджуками в 1176.
- Danişmendliler (Danişmentliler) 1072 – 1178 yılları arasında Sivas merkez olmak üzere Çorum, Tokat, Niksar, Amasya, Malatya, Kayseri şehirleri civarında kurulmuş bir Anadolu beyliğidir. Danişment kelime anlamı Farsça'da “öğretici adam”’dır.
- 達尼什曼德王朝創立於1071年為統治今土庫曼地區的王朝，王朝創建者土庫曼人達尼什曼德，於1086年開始信奉伊斯蘭教，並成為反抗第一次十字軍的回教武裝力量之一，1102年，該王朝占領安那托利亞，1127年，其子加齊繼承王位，繼續鞏固王朝勢力。惟1178年該王朝遭境內反對勢力所覆滅。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
