| dbpprop:abstract
|
- Dagobert II was the king of Austrasia (676–79), the son of Sigebert III and Chimnechild of Burgundy. He was the last of the Merovingian dynasty to rule independently in Austrasia, with the exception of Charles Martel's dubious candidate Clotaire IV.
- Dagobert II. entstammt aus dem Geschlecht der Merowinger, der Herrschaftsdynastie der Franken. Er war zwischen 676 und 679 König von Austrasien. Dagobert II. starb, ohne Nachkommen zu hinterlassen. Die moderne Legende eines angeblichen Sohnes namens Sigibert IV. (676-758, genannt "Le Plant-Ard", späterer Graf von Razés und Vorfahre von Gottfried von Bouillon) ist ohne jeglichen historischen Beleg und basiert ausschließlich auf von Pierre Plantard gefälschten Dokumenten im Rahmen der Affäre um die "Prieuré de Sion-Erfindung", die in dem pseudohistorischen Buch "Der heilige Gral und seine Erben" aufgegriffen und populär gemacht wurden. Schon im Alter von nur vier Jahren wurde Dagobert Nachfolger seines verstorbenen Vaters Sigibert III. als König von Austrasien. Das königliche Dasein des späteren Frankenkönigs Dagobert wurde zunächst nach einem Jahr beendet - er wurde durch den pippinidischen Hausmeier Grimoald entführt und Bischof Dido von Poitiers übergeben, der ihn zum Mönch weihte. Auf diese Weise konnte Grimoald seinen eigenen Sohn Childebertus adoptivus auf den Thron setzen („Staatsstreich Grimoalds“). Childebert war vor der Geburt Dagoberts von dessen Vater, Sigibert III. , adoptiert worden. Um die Herrschaft von Childebert (III. ), dem Adoptierten, nicht zu gefährden, wurde Dagobert in ein Kloster nach Irland in die Verbannung geschickt, später kam er nach England, wo er am Königshof erzogen wurde. Seit dieser Zeit verband ihn eine enge Freundschaft zu Wilfrid von York. Er heiratete in erster Ehe die englische Prinzessin Mechtilde. Diese erste Herrschaft Dagoberts und seine Ehe gelten unter Historikern eher als zweifelhaft. Nach dem Tode von Childebertus adoptivus fiel das Reich an Childerich II.. Er regierte von 662 bis zu seinem Tod im Jahre 675. Verschiedene austrasische Führer unter dem Hausmeier Wulfoald riefen Dagobert im Jahre 676 aus Irland auf den Königsthron nach Austrasien zurück; dies unter dem erbitterten Widerstand und Feindschaft des neustrischen Hausmeiers Ebroin. Ebroin, ein Gegner von Pippin dem Mittleren, war ein einflussreicher Adliger und kämpfte um die Herrschaft des Frankenreiches. Die Amtsführung überließ Dagobert jedoch seinem Hausmeier Pippin. Er kümmerte sich ausschließlich um seine frommen Übungen und wohltätigen Werke. Er baute Kirchen und gründete verschiedene Klöster, wie zum Beispiel die Klöster Surburg und Weißenburg im Elsaß. Unmittelbar nach den neu ausbrechenden Kämpfen zwischen Austrasien und Neustrien wurde er am 23. Dezember 679 von dem ihm feindselig gesinnten Hausmeier Ebroin und den Arnulfingern auf der Jagd im Wald Woëvre zwischen Stenay an der Maas und Verdun ermordet. Im dortigen Kloster Stenay wurde der ermordete König begraben und später als Märtyrer verehrt; spätestens seit 1068 galt der Heilige Dagobert als Patron der Kirche, vornehmlich in Lothringen und im Elsaß. Die Kirche Saint Dagobert wurde während der französischen Revolution 1789 zerstört und die Reliquien gingen bis auf den Schädel verloren.
- Dagobert II, nacido en el 652 era hijo del rey de los francos Sigeberto III y de Imiquilda/Hymmenegilde. En 656, a la muerte de su padre, asesinado mediante un complot de su propio hermano Clodoveo II tio suyo, organizado por Grimoaldo, mayordomo de palacio, con el objetivo de anexionar las tierras de Austrasia, Dagoberto, a la edad de 4 años, es enviado exiliado a Irlanda por orden del mayordomo de palacio, que se sentía amenazado. Dagoberto, fue proclamdo rey en 674 por los señores de Austrasia, y después de que Childerico II fuera asesinado en el 675, regresa para conquistar el trono de Austrasia, del que había sido rey su padre. Pero no puede contener la insubordinación de los señores y también él fue asesinado el 23 de diciembre 679 a la edad de 27 años.
- Dagobert II oli Sigebert III:n poika ja Austrasian kuningas 676–679. Kun Sigebert III kuoli, Austrasian major domus Grimoald I leikkautti Dagobertin ylhäisen syntyperän symbolin, pitkät hiukset ja lähetti tämän luostariin Irlantiin. Sen jälkeen Grimoald nosti kuninkaaksi oman poikansa Kildebert Adoptivuksen, jonka Sigebert III oli ehtinyt adoptoida ennen Dagobertin syntymää. Austrasian ylimystö ei kuitenkaan hyväksynyt vallankaappausta, ja Grimoald ja Kildebert kukistettiin. Austrasian kruunun sai Kilderik II, joka murhattiin vuonna 675. Kilderikin kuoltua Dagobert noudettiin luostarista ja nostettiin kuninkaaksi. Hänet murhattiin kuitenkin jo kolmen vuoden kuluttua.
- Dagobert II, ou saint Dagobert, est le fils du roi franc, Sigebert III et peut-être de Chimnechilde ou Imnichilde. Il règna sur le royaume d'Austrasie.
- Dagobert II, bijgenaamd de Jonge, was van 676 tot 679 koning van Austrasië. Hij werd in 872 heilig verklaard. Zijn feestdag is 23 december. Dagoberts vader Sigibert III stierf in 656, toen Dagobert nog maar een jongen was. De hofmeester van het paleis Grimoald I verbande Dagobert naar Ierland en later Engeland, waar hij werd opgevangen door Dido, de bisschop van Poitiers. Grimoald I zette zijn eigen zoon Childebert de Geadopteerde op de troon. Al vrij snel werd Austrasië echter veroverd door Clovis II van Frankrijk, die Childerik II afzette en het gebied aan zijn eigen rijk toevoegde. In 674 kwam Dagobert II terug uit ballingschap en hij herkreeg een deel van zijn erfgronden. Al vier jaar later overleed hij bij Stenay; een van zijn eigen bediendes stak (in opdracht van hofmeester Ebroin van Neustrië en Bourgondië, die jaloers was op Dagobert) de jonge koning met een mes in het oog toen deze bij een bron in het bos van Woëvre lag te slapen tijdens een jachtpartij. Dagobert II ligt begraven in de kerk van Stenay. Volgens geruchten is deze moord beraamd door het Vaticaan, samen met Pepijn van Herstal. De dood van Dagobert II betekende tevens het einde van het koninkrijk Austrasië. Dagobert II zou tijdens zijn ballingschap zijn getrouwd met de Angelsaksische prinses Mathilde. Het geloof dat Adela, Irmina van Oeren zijn dochters zouden zijn berust bijna zeker op een vervalising. Omdat hij geen mannelijke nakomelingen achter liet werd het koninkrijk overgedragen aan de afstammelingen van Clovis II. Volgens een legende had Dagobert wél een zoon, Sigebert IV, die na zijn vader's dood naar Zuid-Frankrijk vluchtte (naar het gebied dat bekend staat als de Razès) en daar in Rennes le Chateau de rest van zijn leven doorbracht. Als heilige wordt Dagobert gevierd op 23 december.
- Merovingernes dynasti Frankernes konge Konger av Neustria Konger av Austrasia Pharamond 410–426 Clodio 426–447 Merovech 447–458 Childerik I 458–481 Klodvig I 481–511 Childebert I 511–558 Klotar I 511–561 Clodomer 511–524 Teoderik I 511–534 Teodebert I 534–548 Teodebald I 548–555 Klotar I 558–561 Charibert I 561–567 Chilperik I 561–584 Klotar II 584–629 Guntram 561–592 Childebert II 592–595 Teoderik II 595–613 Sigibert II 613 Sigibert I 561–575 Childebert II 575–595 Teodebert II 595–612 Teoderik II 612–613 Sigibert II 613 Klotar II 613–629 Dagobert I 623–629 Dagobert I 629–639 Charibert II 629–632 Chilperik 632 Klodvig II 639–658 Klotar III 658–673 Teoderik III 673 Childerik II 673–675 Teoderik III 675–691 Sigibert III 634–656 Childebert den adopterte 656–661 Klotar III 661–662 Childerik II 662–675 Klodvig III 675–676 Dagobert II 676–679 Teoderik III 679–691 Klodvig IV 691–695 Childebert III 695–711 Dagobert III 711–715 Chilperik II 715–720 Klotar IV 717–720 Teoderik IV 721–737 Childerik III 743–751 Dagobert II den unge var konge av Austrasia. Han var sønn til Sigibert III, av rois-fainéants («gjør–ingenting–kongene») og den siste merovingerkongen som hersket uavhengig i Austrasia, med unntak av Karl Martells tvilsomme kandidat, Klotar IV.
- Dagobert II król Austrazji, syn Sigebert III i Burgundki Chimnehildy . Był ostatnim z dynastii Merowingów niezależnym władcą Austrazji (wyjątkiem by kandydat Karola Martela Chlodwig IV.
- Dagoberto II foi rei da Austrásia. Filho de Sigeberto III, um dos rois-fainéants (reis fantoches) e o último da dinastia merovíngia a governar independentemente a Austrásia, com exceção do duvidoso candidato de Carlos Martel, Clotário IV.
- Дагоберт II — король франков, из династии Меровингов. Правил в Австразии. Сын Сигиберта III и Эмнехильды (Immachilde). Сохранилась грамота, в которой Дагоберт II пожаловал землю Ставлотскому монастырю. Но странно, что ни один франкский хроникёр не упоминает об этом государе, только в житии Салаберги говорится, что в 677 г. шла война между королями Теодорихом III и Дагобертом II. О нём рассказывает хроника одного британского монаха.
- Dagobert II fransk merovingisk kung. Son till Sigibert III. Efter sin faders död 656 beordrades han avrättad men räddades ut ur landet och uppfostrades i vid det irländska klostret i Slane. 675 kunde han, med stöd av Wilfrid, biskop i York, återta den austrasiska tronen. Han mördades 23 december 679 på order av Pippin den fete nära Stenay i Lorraine.
|
| rdfs:comment
|
- Dagobert II was the king of Austrasia (676–79), the son of Sigebert III and Chimnechild of Burgundy. He was the last of the Merovingian dynasty to rule independently in Austrasia, with the exception of Charles Martel's dubious candidate Clotaire IV.
- Dagobert II. entstammt aus dem Geschlecht der Merowinger, der Herrschaftsdynastie der Franken. Er war zwischen 676 und 679 König von Austrasien. Dagobert II. starb, ohne Nachkommen zu hinterlassen. Die moderne Legende eines angeblichen Sohnes namens Sigibert IV.
- Dagobert II, nacido en el 652 era hijo del rey de los francos Sigeberto III y de Imiquilda/Hymmenegilde. En 656, a la muerte de su padre, asesinado mediante un complot de su propio hermano Clodoveo II tio suyo, organizado por Grimoaldo, mayordomo de palacio, con el objetivo de anexionar las tierras de Austrasia, Dagoberto, a la edad de 4 años, es enviado exiliado a Irlanda por orden del mayordomo de palacio, que se sentía amenazado.
- Dagobert II oli Sigebert III:n poika ja Austrasian kuningas 676–679. Kun Sigebert III kuoli, Austrasian major domus Grimoald I leikkautti Dagobertin ylhäisen syntyperän symbolin, pitkät hiukset ja lähetti tämän luostariin Irlantiin. Sen jälkeen Grimoald nosti kuninkaaksi oman poikansa Kildebert Adoptivuksen, jonka Sigebert III oli ehtinyt adoptoida ennen Dagobertin syntymää. Austrasian ylimystö ei kuitenkaan hyväksynyt vallankaappausta, ja Grimoald ja Kildebert kukistettiin.
- Dagobert II, ou saint Dagobert, est le fils du roi franc, Sigebert III et peut-être de Chimnechilde ou Imnichilde. Il règna sur le royaume d'Austrasie.
- Dagobert II, bijgenaamd de Jonge, was van 676 tot 679 koning van Austrasië. Hij werd in 872 heilig verklaard. Zijn feestdag is 23 december. Dagoberts vader Sigibert III stierf in 656, toen Dagobert nog maar een jongen was. De hofmeester van het paleis Grimoald I verbande Dagobert naar Ierland en later Engeland, waar hij werd opgevangen door Dido, de bisschop van Poitiers. Grimoald I zette zijn eigen zoon Childebert de Geadopteerde op de troon.
- Dagobert II król Austrazji, syn Sigebert III i Burgundki Chimnehildy . Był ostatnim z dynastii Merowingów niezależnym władcą Austrazji (wyjątkiem by kandydat Karola Martela Chlodwig IV.
- Dagoberto II foi rei da Austrásia. Filho de Sigeberto III, um dos rois-fainéants (reis fantoches) e o último da dinastia merovíngia a governar independentemente a Austrásia, com exceção do duvidoso candidato de Carlos Martel, Clotário IV.
- Дагоберт II — король франков, из династии Меровингов. Правил в Австразии. Сын Сигиберта III и Эмнехильды (Immachilde). Сохранилась грамота, в которой Дагоберт II пожаловал землю Ставлотскому монастырю.
- Dagobert II fransk merovingisk kung. Son till Sigibert III. Efter sin faders död 656 beordrades han avrättad men räddades ut ur landet och uppfostrades i vid det irländska klostret i Slane. 675 kunde han, med stöd av Wilfrid, biskop i York, återta den austrasiska tronen. Han mördades 23 december 679 på order av Pippin den fete nära Stenay i Lorraine.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
