| dbpprop:abstract
|
- D major (or the key of D) is a major scale based on D, consisting of the pitches D, E, F♯, G, A, B, and C♯. Its key signature consists of two sharps. Its relative minor is B minor and its parallel minor is D minor. D major is well-suited to violin music because of the structure of the instrument, which is tuned G D A E. The open strings resonate sympathetically with the D string, producing a sound that is especially brilliant. It is thus no coincidence that many classical composers throughout the centuries have chosen to write violin concertos in D major, including those by Mozart; Ludwig van Beethoven; Paganini; Brahms; Tchaikovsky; Prokofiev; Stravinsky; and Korngold. It is also appropriate for guitar music, with drop D tuning making two Ds available as open strings. Domenico Scarlatti often imitated the mannerisms of the guitar in his keyboard sonatas, and this might be the reason that more than 70 of his 555 sonatas are in D major; more than any other key. For some beginning wind instrument students, however, D major is not a very suitable key, since it transposes to E major on B-flat wind instruments, and beginning methods generally tend to avoid keys with more than three sharps. Even so, the clarinet in B-flat is still often used for music in D major, and is perhaps the sharpest key that is practical for the instrument. There are composers however who, in writing a piece in D minor with B-flat clarinets, will have them change to clarinets in A if the music switches to D major. The vast majority of tin whistles are in D, since they are often used in music with fiddles. In the Baroque period, D major was regarded as "the key of glory"; hence many trumpet concertos were in D major, such as those by Fasch, Gross, Molter (No. 2), Leopold Mozart, Telemann (No. 2), and Giuseppe Torelli. Many trumpet sonatas were in D major, too, such as those by Corelli, Franceschini, Purcell, Torelli, etc. "The Trumpet Shall Sound" and the "Hallelujah" chorus from Handel's Messiah are also in D major. With the invention of the valve trumpet, however, preference shifted to the flatter keys, and thus Haydn wrote his famous trumpet concerto in the key of E-flat major. 23 of Haydn's 104 symphonies are in D major, making it the most often used main key of his symphonies. The vast majority of Mozart's unnumbered symphonies are in D major, namely K. 66c, 81/73, 97/73m, 95/73n, 120/111a and 161/163/141a. The symphony evolved from the overture, and "D major was by far the most common key for overtures in the second half of the eighteenth century. " Scriabin considered D major to be golden in color and, in a discussion with Rimsky-Korsakov, he gave an example from one of Rimsky-Korsakov's own operas where a character sang in D major about gold.
- D-Dur ist eine Tonart des Tongeschlechts Dur, die auf dem Grundton d aufbaut. Die Tonart D-Dur wird in der Notenschrift mit zwei Kreuzen geschrieben (fis, cis). Auch die entsprechende Tonleiter und der Grundakkord dieser Tonart, werden mit dem Begriff D-Dur bezeichnet. D-Dur gilt als die festlichste unter den Tonarten. Dies hat damit zu tun, dass zu Zeiten der Barockmusik die Barocktrompeten, die bei festlichen Gelegenheiten erklangen, meistens in D gestimmt waren. Außerdem ist D-Dur die häufigste Tonart in der irischen Folklore, da die irischen traditionellen Blasinstrumente in D gestimmt sind. Auch auf der Violine lässt sich diese Tonart recht leicht spielen.
- D-dur je durová stupnice, která má předznamenání 2 křížky- a to fis a cis. Tedy má zvýšený třetí a sedmý tón. D-dur je v kvintovém okruhu třetí stupnicí.
- Re mayor (abreviatura en sistema europeo ReM y en sistema americano D) es la tonalidad que consiste en la escala mayor de Re, y contiene las notas re, mi, fa sostenido, sol, la, si, do sostenido y re. Su armadura contiene 2 sostenidos. Su tonalidad relativa es Si menor, y su tonalidad homónima es Re menor.
- ニ長調（にちょうちょう）は、西洋音楽における調のひとつで、ニ (D) 音を主音とする長調である。調号はシャープ2つである。
- D-dur - majorowa skala muzyczna, której toniką jest d. Jej dźwięki to: d, e, fis, g, a, h, cis. Równoległą tonacją molową/minorową jest h-moll. Znane dzieła w tonacji D-dur: Johann Sebastian Bach - Magnificat BWV 243 (wersja pierwotna skomponowana w tonacji Es-dur, oznaczana w katalogu W. Schmiedera jako BWV 243a, została później transponowana przez Bacha do obecnej tonacji) Ludwig van Beethoven - II Symfonia, II Koncert fortepianowy, Missa Solemnis, Koncert skrzypcowy, trio fortepianowe Geistertrio, XV Sonata fortepianowa Pastoralna Johannes Brahms - II Symfonia, Koncert skrzypcowy Piotr Czajkowski - Koncert skrzypcowy Wolfgang Amadeusz Mozart - XXXVIII Symfonia (KV 504) Praska Sergiusz Prokofiew - Symfonia Klasyczna Johann Pachelbel - Kanon Johan Joachim Agrell - Symfonia op.1, nr 1
- Ré maior (abreviada no sistema europeu como RéM, e como D no sistema norte-americano) é a tonalidade em que consiste a escala maior de Ré, e contém as notas Ré, Mi, Fá Sustenido, Sol, Lá, Si, Dó Sustenido e Ré. Sua armadura contém, pois, dois sustenidos. Sua tonalidade relativa é Si menor e a tonalidade homônima é Ré menor.
- Ре мажор — это мажорная тональность с тоникой ре, то же, что D-dur. Имеет два диеза при ключе.
- Ре мажор (D-dur) — мажорна тональність, тонікою якої є звук ре. Гама ре-мажор містить звуки: ре — мі — фа♯ ^ соль — ля — сі — до♯ ^ ре. Паралельна тональність сі мінор, однойменний мінор — ре мінор. Ре мажор має два дієза біля ключа (фа- і до-). Файл:D Major key signature. png
- D大調是一個基於D音的大調，由D、E、F♯、G、A、B、C♯、和D組成，調號有兩個升號。相對小調是b小調，並行小調是d小調。
|
| rdfs:comment
|
- D major (or the key of D) is a major scale based on D, consisting of the pitches D, E, F♯, G, A, B, and C♯. Its key signature consists of two sharps. Its relative minor is B minor and its parallel minor is D minor. D major is well-suited to violin music because of the structure of the instrument, which is tuned G D A E. The open strings resonate sympathetically with the D string, producing a sound that is especially brilliant.
- D-Dur ist eine Tonart des Tongeschlechts Dur, die auf dem Grundton d aufbaut. Die Tonart D-Dur wird in der Notenschrift mit zwei Kreuzen geschrieben (fis, cis). Auch die entsprechende Tonleiter und der Grundakkord dieser Tonart, werden mit dem Begriff D-Dur bezeichnet. D-Dur gilt als die festlichste unter den Tonarten. Dies hat damit zu tun, dass zu Zeiten der Barockmusik die Barocktrompeten, die bei festlichen Gelegenheiten erklangen, meistens in D gestimmt waren.
- D-dur je durová stupnice, která má předznamenání 2 křížky- a to fis a cis. Tedy má zvýšený třetí a sedmý tón. D-dur je v kvintovém okruhu třetí stupnicí.
- Re mayor (abreviatura en sistema europeo ReM y en sistema americano D) es la tonalidad que consiste en la escala mayor de Re, y contiene las notas re, mi, fa sostenido, sol, la, si, do sostenido y re. Su armadura contiene 2 sostenidos. Su tonalidad relativa es Si menor, y su tonalidad homónima es Re menor.
- ニ長調（にちょうちょう）は、西洋音楽における調のひとつで、ニ (D) 音を主音とする長調である。調号はシャープ2つである。
- D-dur - majorowa skala muzyczna, której toniką jest d. Jej dźwięki to: d, e, fis, g, a, h, cis. Równoległą tonacją molową/minorową jest h-moll. Znane dzieła w tonacji D-dur: Johann Sebastian Bach - Magnificat BWV 243 (wersja pierwotna skomponowana w tonacji Es-dur, oznaczana w katalogu W.
- Ré maior (abreviada no sistema europeu como RéM, e como D no sistema norte-americano) é a tonalidade em que consiste a escala maior de Ré, e contém as notas Ré, Mi, Fá Sustenido, Sol, Lá, Si, Dó Sustenido e Ré. Sua armadura contém, pois, dois sustenidos. Sua tonalidade relativa é Si menor e a tonalidade homônima é Ré menor.
- Ре мажор — это мажорная тональность с тоникой ре, то же, что D-dur. Имеет два диеза при ключе.
- Ре мажор (D-dur) — мажорна тональність, тонікою якої є звук ре. Гама ре-мажор містить звуки: ре — мі — фа♯ ^ соль — ля — сі — до♯ ^ ре. Паралельна тональність сі мінор, однойменний мінор — ре мінор. Ре мажор має два дієза біля ключа (фа- і до-). Файл:D Major key signature. png
- D大調是一個基於D音的大調，由D、E、F♯、G、A、B、C♯、和D組成，調號有兩個升號。相對小調是b小調，並行小調是d小調。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
