| dbpprop:abstract
|
- The Cyrillic script writing system is an alphabet developed in the First Bulgarian Empire, and used in the Slavic national languages of Russian, Bulgarian, Belarusian, Rusyn, Serbian, Macedonian, and Ukrainian, and in the non-Slavic languages of Moldovan, Kazakh, Uzbek, Kyrgyz, Tajik, Tuvan, and Mongolian. It also was used in (past) languages of Eastern Europe, the Caucasus, and Siberia. The Cyrillic alphabet also is known as azbuka, derived from the old names of the first two letters of most variant Cyrillic alphabets. Since the accession of Bulgaria to the European Union on 1 January 2007, Cyrillic became the third official alphabet of the European Union, following the Latin and Greek alphabets. Cyrillic is one of two alphabets, the second is the Glagolitic alphabet, used in the Church Slavonic language, especially the Old Church Slavonic variant,. Hence, expressions such as “И is the tenth letter of the Cyrillic alphabet” typically denote that meaning; moreover, not every Cyrillic-based language uses every letter of the alphabet.
- Das kyrillische Alphabet oder Kyrilliza (Кириллица, Ćirilica/Ћирилица), nach den traditionellen Namen der ersten beiden Buchstaben auch Asbuka (aзбука) genannt, ist eine Buchstabenschrift, die für zahlreiche, vor allem slawische Sprachen in Europa und Asien verwendet wird. Sie ist nach Kyrill von Saloniki benannt, der jedoch nicht die kyrillische, sondern die ihr vorausgehende glagolitische Schrift entworfen hat. Seit dem Beitritt Bulgariens in die EU ist die kyrillische, neben der lateinischen und der griechischen, eine der drei offiziell verwendeten Schriften in der Europäischen Union.
- L' alfabet ciríl·lic és un alfabet utilitzat per escriure sis llengües eslaves, així com altres llengües de Rússia i altres membres de l'ex-Unió Soviètica, com el tàtar i l'udmurt (una llengua finoúgrica). Aparegué cap als segles IX-X a partir de l'alfabet grec. Les normes de transliteració del ciríl·lic a l'alfabet llatí difereixen segons la llengua d'origen i la llengua de destinació. Així, per exemple, el cognom rus Меньшов es pot transliterar com a Menxov, Menchov, Menshov, Menschow o Mensjov. L'alfabet és oficial en diverses organitzacions. Amb l'adhesió de Bulgària a la Unió Europea l'1 de gener de 2007, el ciríl·lic es va convertir en el tercer alfabet oficial de la UE, juntament amb l'alfabet llatí i el grec.
- Cyrilice (též cyrilika) je písmo původně vymyšlené pro zápis staroslověnštiny a posléze používané pro zápis církevní slovanštiny, která na staroslověnštinu navázala. Cyrilici sloužilo za vzor řecké písmo. V češtině se označení cyrilice často užívá jen pro starou cyrilici sloužící k zápisu staroslověnštiny a církevní slovanštiny, kdežto národní abecedy, které vývojem cyrilice vznikly, se někdy označují za azbuku. Slovo azbuka znamená původně jen soubor písmen (obdobou je abeceda nebo alfabeta). Přestože podle názvu písma se může zdát, že by tvůrcem cyrilice mohl být svatý Cyril, není tomu tak. Sv. Cyril vytvořil složitější a starší písmo hlaholici v 60. letech 9. století, zatímco cyrilice vznikla až koncem 9. století v Bulharsku jako výraz jasného příklonu k byzantské kulturní sféře, o nějž usilovali zejména řečtí duchovní na slovanských územích. Cyrilice jim byla díky svému původu v řeckém písmu bližší; je navíc jednodušší a praktičtější než hlaholice. Autorství cyrilice se připisuje Metodějovu žáku Klimentovi, důkazy však chybí. V 11. století se těžiště slovanské vzdělanosti přeneslo z Bulharska do Kyjeva, odkud se cyrilice šířila dále. Zásadní reforma církevně-slovanské cyrilice byla provedena v Rusku za Petra Velikého v letech 1708–1711, kdy byla některá písmena upravena a jiná méně používaná písmena vypuštěna. Toto písmo nazývané graždanka (rusky graždanskij šrift) odpovídalo už tvary současnému písmu používanému v Rusku. Protože to však představovalo určité přiblížení k latince (latinizace), bylo zpočátku odmítáno zejména v církevní sféře. Později se však prosadilo i u ostatních pravoslavných Slovanů. Poslední úprava písma v Rusku byla provedena v roce 1918, kdy byla čtyři méně používaná písmena z azbuky vypuštěna. Cyrilice se používá pro zápis šesti slovanských jazyků, jakož i mnoha neslovanských jazyků na území bývalého Sovětského svazu a jeho satelitních států. Do roku 1860 se cyrilice používala i v Rumunsku, až do roku 1990 také v Moldavsku, kde byla pak nahrazena latinkou.
- El alfabeto cirílico fue inventado en el siglo X por un misionero del Imperio Bizantino en Bulgaria, posiblemente San Clemente de Ohrid. Este alfabeto está basado en el alfabeto griego con caracteres del alfabeto glagolítico por sonidos exclusivamente eslavos, inventado por los santos Cirilo y Metodio, misioneros del Imperio Bizantino para traducir la Biblia a los pueblos eslavos en el siglo IX. El idioma de esta Biblia es el eslavo eclesiástico antiguo, basado en un dialecto eslavo que aprendieron en Tesalónica, Grecia. Este idioma se usó por la Iglesia ortodoxa rusa entre los siglos IX y XII. En el siglo XIV surge el eslavo eclesiástico, usado hoy en día en el culto. Entre las lenguas que usan este alfabeto se encuentran abjaso, azerí, bielorruso, búlgaro, kazako, komi, macedonio, moldavo, mongol, ruso, serbocroata, tártaro, tayik, ucranio, uzbeko, yakuto y otras varias. Algunas de estas lenguas se escriben también en alfabeto latino. En el caso de los eslavos, el serbio es el único idioma que usa los dos alfabetos de manera oficial, aunque la versión latina es más usada.
- Kyrillinen kirjaimisto on kirjoitusjärjestelmä, joka perustuu glagoliittiseen ja kreikkalaiseen kirjaimistoon.
- L'alphabet cyrillique ([[bulgare et [[macédonien : кирилица; en [[russe : кириллица; en [[ukrainien : кирилиця; en [[biélorusse : Кірыліца; en [[ruthène : кырилиця; en, en l'occurrence une modification du ve, soit Б.
- A cirill betűs írás létrehozásának története a 9. században kezdődik. 860 körül két testvér, Konsztantin a „Filozófus”, és Metód, Mihály bizánci császár parancsára elkezdett dolgozni a szláv írásbeliség megalkotásán. Feltehetően ez egy 43 betűs ábécé volt. Vitás kérdés azonban, hogy ez a cirill ábécé volt-e az eredeti, (ebben az esetben a glagolita írást titkosírásnak tartják, amely a cirill írás betiltása után látott napvilágot), vagy pedig a glagolita írás, (így a cirill írást Kliment Ohridszkinek tulajdonítják, aki a szaloniki testvérek tanítványa volt. ) Ezek az ábécék kizárólag betűalakban különböztek egymástól. Emellett az is kérdéses még, hogy ez az írás a korábbi létező szláv ábécé csekély módosítása volt-e, vagy a testvérek maguk állították össze a meglévő szláv és görög ábécé alapján. Ennek az írásnak hamar nőtt a népszerűsége, gyorsan terjedt, aminek egyenes következménye lett, hogy a római pápa 885-ben betiltotta. A cirill írást hivatalosan először Bulgáriában vezették be a 9. században. Eredetileg 44 betűt tartalmazott. A bolgár ábécé azóta több változtatáson ment keresztül, a két legutóbbi változtatás 1870-ben és 1946-ban történt, amikor a betűk számát először 32-re, majd a mai 30-ra csökkentették. Oroszországban a cirill írást országosan 1708-ban vezették be cári rendeletre és orosz polgári írásnak nevezték el. Ez az írás egy sor reformon ment keresztül, csökkent a betűk száma, egy új betű, a "ё" betű is bekerült az ábécébe N. M. Karamzin javaslatára, valamint bekerült az "э" betű is. Az utolsó nagy írásreformot 1918-ban vezették be, melynek köszönhetően kialakult a modern, 33 betűből álló orosz ábécé. Ezt az ábécét később több egykori Szovjetunión belüli ország is bevezette, főként olyan országokban, ahol a 20. század előtt nem volt még írásbeliség, vagy az fejletlen volt. Az 1917-es októberi forradalom után bevezették a Szovjetunió egykori köztársaságaiban is. A kezdeti 43 betűből álló ábécében minden betűnek volt egy szóértéke (a szimbólum neve), és néhány szimbólumnak számértéke is volt, lásd: Orosz ábécé. Meg kell még említenünk, hogy számértékük csak azoknak a szimbólumoknak volt, amelyeket közvetlenül a görög ábécéből vettek át, ez lehetővé tette a bibliai nevek szent jelentéseinek kiszámítását a bizánci irodalom görög nyelvről szláv nyelvre fordításánál.
- L'alfabeto cirillico (nelle lingue originali aзбука, dall'antico nome delle prime due lettere) è l'alfabeto usato per scrivere varie lingue slave e lingue non slave parlate in territori appartenenti all'ex Unione Sovietica e nell'odierna Federazione russa. È il terzo alfabeto ufficiale dell'Unione europea. Le versioni moderne oggi in uso in vari paesi dell'Europa orientale derivano da un primo alfabeto comune, ma hanno subìto nei secoli diverse modifiche, sia nella grafìa sia nella pronuncia.
- ファイル:Cyrillic alphabet distribution map. png ██ キリル文字を使用 ██ キリル文字と他の文字を併用 キリル文字（露: Кириллица、英: Cyrillic alphabet、キリール文字とも）は、主にスラヴ諸語を表記するのに用いられる表音文字の体系の一種である。伝統的には、正教会の宣教師キュリロスとメトディオスの兄弟がスラヴ人に布教するためにギリシャ文字を元に考案されたとされるが、彼らが実際に考案した文字はグラゴル文字であったらしい。しかし、グラゴル文字はすぐに廃れたため、キリル文字が広く用いられるようになり、キュリロスが作った文字であるという意味からキリル文字と呼ばれるようになった。 日本等では特にロシア語の文字として知られ、ロシア語で使う 33 文字（大文字小文字を同一視して）は、ロシア文字とも呼ばれる。しかし、キリル文字の総称としてロシア文字と呼ぶのは、起源や使用範囲から見て問題がある。また、誤って「キール文字」とされることが稀にある。英語名の「シリル文字」もごく稀に使われる。 同じくギリシア文字を元に作られたラテン文字とは似た形の文字が多いが、形が似ていても音価が対応関係にない、あるいは音価が対応していても形が対応関係に無い場合も多いので注意を要する。例えばラテン文字のRと似ているキリル文字としてЯがあるが、前者はギリシア文字のΡから、後者は合字のІАから派生した文字であり、発音も起源も全く関連が無い。また、例えば [v] の音価に相当する文字は、ラテン文字ではギリシア文字の Υ から派生した V だが、キリル文字では Β（[b]、現代ギリシア語では[v]）から派生した В である。
- Het cyrillische alfabet is het alfabet dat in zes Slavische talen gebruikt wordt: Russisch, Oekraïens, Wit-Russisch, Servisch, Macedonisch en Bulgaars. Onder Russische invloed wordt ook in veel niet-Slavische talen als het Kazachs en het Tataars, het Oedmoerts, het Mongools en nog veel andere kleinere talen het cyrillische alfabet gebruikt. Tot 1859 werd ook het Roemeens in dit alfabet geschreven. De opzet van het cyrillische alfabet is afgeleid van het Glagolitische alfabet uit de 9e eeuw dat wordt toegeschreven aan de monnikenbroeders Cyrillus en Methodius en vindt zijn oorsprong in Macedonië of Bulgarije. De vorm van de gliefen (tekens) in het cyrillische alfabet zijn voornamelijk gebaseerd op Griekse letters, hoewel sommige hun Glagolitische vorm hebben behouden. De bijdrage van Cyrillus aan het Glagolitische alfabet en daarmee tot het cyrillische alfabet komt nog steeds terug in de naam cyrillisch.
- Det kyrilliske alfabetet er et alfabet som brukes i Russland og blant russiske minoriteter i mange andre land, i det tidligere Sovjetunionen, Israel og Amerikas forente stater. Flere forskjellige utgaver av alfabetet brukes i deler av Øst-Europa. Varianter av kyrillisk brukes for å skrive russisk, ukrainsk, hviterussisk, bulgarsk, serbisk og makedonsk. Det kyrilliske alfabetet brukes også i ikke-slaviske språk som kasakhisk, kirgisisk, usbekisk, tadsjikisk, turkmensk og mongolsk. Den russiske utgaven av alfabetet består av 33 bokstaver. Alfabetet oppstod i Makedonia i det 10. århundre, delvis basert gresk majuskelskrift, og delvis på det glagolittiske alfabetet, som ble oppfunnet av to brødre fra Thessaloniki kalt «slavernes apostler», Kyrillos (827–869) og Methodios (826–885), som hadde bruk for et slavisk skriftspråk for å kunne oversette Bibelen. Det kyrilliske alfabetet er oppkalt etter Kyrillos. Det kyrilliske alfabetet tillegges som regel St. Kliment av Ohrid, en bulgarsk lærd og disippel av de to helgenene, men nyere forskning godtgjør at alfabetet snarere er utviklet på Preslavs litterære skole i det nordøstlige Bulgaria, hvor man har funnet de eldste kyrilliske inskripsjoner, som går tilbake til 940-årene. Peter den store gjennomførte tidlig på 1700-tallet en skriftreform som forenklet alfabetet og som danner grunnlaget for dagens kyrilliske alfabeter.
- Cyrylica - pismo alfabetyczne służące do zapisu języków wschodniosłowiańskich, większości południowosłowiańskich i innych. Nazwa nawiązuje do apostoła Słowian - św. Cyryla, który wspólnie ze św. Metodym, prowadząc misję wielkomorawską wśród Słowian zapisał i wprowadził do liturgii język słowiański. Do zapisu tego języka zostały stworzone dwa alfabety - głagolica i później cyrylica (pismo uproszczone na bazie dużego alfabetu greckiego - majuskuły oraz głagolicy, z której zostały przeniesione niektóre litery). Za twórcę cyrylicy uznaje się któregoś z uczniów Cyryla i Metodego, przy czym najczęściej przywołuje się tu imiona Klimenta Ochrydzkiego bądź Konstantyna Presławskiego. Pierwsze ślady użycia cyrylicy pochodzą z terenów wschodniej Bułgarii. Za najstarszy datowany zabytek cyrylicki uważany jest dobrudżańska inskrypcja cara Piotra, datowana na 943 rok. W ciągu X-XII w. cyrylica rozprzestrzeniła się z Bułgarii na tereny Serbii oraz Rusi Kijowskiej. Cyrylica używana współcześnie dla zapisu rozmaitych języków jest alfabetem częściowo zreformowanym i unowocześnionym w stosunku do wersji pierwotnej i nosi nazwę grażdanki (ros. skrót od grażdanskij szrift, tj. pismo obywatelskie, świeckie). Reformy cyrylicy dokonano w Rosji na początku XVIII wieku za sprawą Piotra Wielkiego. Projekt reformy z osobistymi uwagami cara pochodzi z roku 1709. Początkowo zreformowanego pisma używano wyłącznie w kancelarii carskiej dla zapisu oficjalnych dokumentów państwowych, później jej użycie rozszerzyło się także na inne sfery piśmiennictwa, najpierw rosyjskiego, a następnie także południowosłowiańskiego. Przy pierwotnej wersji cyrylicy pozostała cerkiew prawosławna, wykorzystująca zapisane tym alfabetem księgi liturgiczne w języku cerkiewnosłowiańskim. W Serbii reformy pisma dokonał w pierwszej połowie XIX w. Vuk Karadžić. Usunął on m. in. znaki ъ, ь pisane na końcu wyrazów, wprowadził znaki љ, њ, џ dla miękkiego l', miękkiego n' oraz dla dż, ujednolicił także pisownię joty, wprowadzając łaciński znak j w miejsce dotychczasowych rozmaicie zapisywanych liter. W Rosji po rewolucji lutowej przygotowano kolejny projekt reformy pisma, zatwierdzony przez Akademię Nauk 5 lipca 1917 roku. Reforma zmierzała do uproszczenia pisowni i ortografii. Zmiany polegały na ujednoliceniu zapisu dźwięków "je" i "i", zarzuceniu pisania twardego znaku na końcu wyrazów kończących się spółgłoską, oraz wykreśleniu z alfabetu jaci (ѣ). Reforma uzyskała moc obowiązującą w 1918 roku, już pod rządami bolszewików. Reformy nie zaakceptowała część emigracji rosyjskiej oraz duchowieństwo, wiele publikacji emigracyjnych drukowano według dawnych zasad. Reforma grażdanki bułgarskiej dokonana została na wzór rosyjski w 1944 roku. Cyrylica przyjęta została przez większość języków z terenu byłego ZSRR, a także w językach: serbsko-chorwackim (w wariancie serbskim), bułgarskim, macedońskim i mongolskim. Cyrylicy używa się także dla zapisywania wielu małych języków na terenie Federacji Rosyjskiej, takich jak np. abchaski, czy osetyjski. Jednak w wielu państwach, które wyzwoliły się spod wpływów rosyjskich, pojawiają się idee powrotu do wcześniejszych alfabetów, jeżeli takie istniały, np. w Mongolii, Azerbejdżanie, Turkmenistanie, Uzbekistanie itp. W cyrylicy wyróżnia się wielkie i małe litery, jednak w przeciwieństwie do alfabetu łacińskiego różnią się one głównie wielkością, nie kształtem. Czasem znacznie różni się za to od pisma prostego kursywa (zwłaszcza małe litery), np. Гг Гг, Дд Дд, Ии Ии, Цц Цц, Џџ Џџ, Шш Шш. Istnieją także niewielkie różnice w postaci kursywy w różnych językach. Rosyjskie litery wytłuszczone; zarzucone pochylone; w nawiasach transliteracja Wersje cyrylicy współcześnie używane do zapisywania poszczególnych języków nieco różnią się od siebie nawzajem. Cyrylica w kroju podstawowym i kursywie: Cyrylica w piśmie odręcznym w zasadzie identyczna jest, jak w kursywie, a te z liter, których wygląd w piśmie odręcznym jest wyraźnie odmienny, niż w druku lub może budzić wątpliwości pokazane są w zestawieniu poniżej.
- O alfabeto cirílico é um alfabeto cujas variantes são utilizadas para a grafia de seis línguas nacionais eslavas (bielorrusso, búlgaro, macedônio, russo, sérvio e ucraniano), além do ruteno, e outras línguas extintas. Ademais é usado por várias línguas não-eslavas, faladas na antiga União Soviética - como o mongol, o cazaque, o uzbeque, o quirguiz e o tadjique, entre outras da Europa Oriental, do Cáucaso e da Sibéria. Com a entrada da Bulgária na União Européia, em 1º de janeiro de 2007, o cirílico tornou-se o terceiro alfabeto oficial da comunidade.
- Creat de fraţii Chiril şi Metodiu pe baza alfabetului grecesc vechi, alfabetul chirilic a fost folosit la scrierea limbii slave vechi, începând din secolul al IX-lea, medioslave şi apoi a limbii române, începând din secolul al XVI-lea până în secolul al XIX-lea. Are 43 de semne slave, din care 27 au şi valoare numerică (slavo-cifre). Începuturile literaturii slavilor ortodocşi sunt legate de numele a doi greci, fraţii Chiril: Constantin şi Metodiu (mort în anul 885) de origine din Salonic, fapt care a dat naştere la ipoteza că aceşti apostoli ai slavonismului ar putea să se tragă din românii macedoneni. Ei îşi consacră viaţa ideii răspândirii creştinismului printre popoarele slave. Alcătuiesc alfabetul slavonesc, aşa-zis chiliric, pe care îl întrebuinţează şi românii până în secolul al XIX-lea. Unii învăţaţi consideră că ei au alcătuit alfabetul glagolitic (urmele lui se găsesc şi în Psaltirea Scheiană şi în Codicele Voroneţean), iar continuatorii lor au inventat în secolul al X-lea alfabetul chirilic. Majoritatea oamenilor de ştiinţă consideră că slava veche devine limba scrierilor bisericeşti (transpunere a scrierilor religioase greceşti) şi se răspândeşte la popoarele slave ortodoxe şi la români. Despre epoca şi formele adoptării alfabetului chirilic în scrierea limbii române, au existat multe păreri contradictorii. Limba slavonă şi scrierea chirilică înlocuiesc limba latină și alfabetul latin în biserica românilor prin secolul al X-lea şi se consolidează în secolele următoare, ca urmare a impunerii acestora de către Imperiul Bulgar și ca reacţie la propaganda catolică. Totuși, Dimitrie Cantemir, în Descriptio Moldaviae, scrisă în 1716 în limba latină, afirma că s-a scris cu litere latine până la Conciliul de la Florenta, așadar, încă mai mult de 400 de ani după schisma de la 1054. Domnitorul Alexandru cel Bun, sfătuit de mitropolitul său, ar fi poruncit arderea cărţilor şi textelor scrise până atunci cu litere latine, introducând, în loc, alfabetul chirilic şi limba slavă, pentru a împiedica răspândirea catolicismului în ţară. Mihail Kogălniceanu, un mare istoric şi cărturar român, a susţinut aceeaşi teză, la 1838, în revista Alăuta Românească. Așadar, începând cu secolele X-XV, cărţile bisericeşti răspândite la români sunt scrise în limba veche bisericească, paleoslava, în care au scris Chiril şi Metodiu, iar grafica nu se schimbă în decursul mai multor secole. Ortografia urmează regulile stabilite la reforma patriarhului Târnovei Eftimie, un cărturar de seamă din secolul al XIV-lea. În anii 1860, în timpul domniei lui Alexandru Ioan Cuza, în scrierea limbii române este reintrodus alfabetul latin în locul celui chirilic, după o perioadă de tranziţie.
- Кири́ллица — термин, имеющий несколько значений: 1 Старославянская азбука: то же, что кирилли́ческий (или кири́лловский) алфави́т: одна из двух древних азбук для старославянского языка; 2) Кириллические алфавиты: система письменности и алфавит для какого-либо иного языка, основанная на этой старославянской кириллице (говорят о русской, сербской и т. п. кириллицах; называть же «кириллическим алфавитом» формальное объединение нескольких или всех национальных кириллиц некорректно); 3) Полууставный шрифт: шрифт которым традиционно печатаются церковные книги (в этом значении кириллица противопоставляется гражданскому или петровскому шрифту). На основе кириллицы построены алфавиты следующих славянских языков: русского языка, украинского языка, белорусского языка, русинского языка, болгарского языка, сербского языка, македонского языка, черногорского языка, а также некоторых неславянских языков народов СССР, некоторые из которых ранее имели другие системы письменности (на латинской, арабской или иной основе) и были переведены на кириллицу в конце 1930-х годов. См. список языков с алфавитами на основе кириллицы.
- Det kyrilliska alfabetet (kallas även azbuka, efter det gamla namnet på de två första bokstäverna) är en grupp av alfabet som används för att skriva sju slaviska språk, flera icke-slaviska språk främst i före detta Sovjetunionen. Alfabetet har tidigare använts för fler språk, där man bytt alfabet, till exempel azerbajdzjanska och moldaviska. De flesta av språken har några egna kyrilliska bokstäver som inte behöver förekomma i de andra språken. Alfabetet har officiell status i många organisationer. När Bulgarien blev EU-medlem 1 januari 2007 blev kyrilliska det tredje officiella alfabetet i EU efter de latinska och grekiska alfabeten. Bulgariska är det enda EU-språk som skrivs med kyrilliska bokstäver. Det kyrilliska alfabetet, som är anpassat för att överensstämma med de slaviska språkens ljudsystem är baserat på det glagolitiska alfabetet som skapades i Makedonien på 800-talet. Det har spritts via den ortodoxa kyrkan, och används i länder där denna religion dominerar. Alfabetet är uppkallat efter de två bysantinska bröderna och missionärerna kallade "slavernas apostlar", Kyrillos och Methodios som har utformat det första kyrkoslaviska skriftspråket . Traditionen hävdar att alfabetet skapades av deras lärjunge Klemens av Ohrid. Paul Cubberly antar att medan Cyril har kodifierade och utvidgade glagolitiska, var det hans studenter vid den litterära skolan i Preslav i det första bulgariska riket som utvecklade kyrilliska från grekiska under 890-talet, som ett mer passande manus för kyrkoböckerna. Senare spred sig alfabetet bland de andra slaviska folken: Ryssar, Serber, liksom bland Vlacherna och Moldaverna. Termen "det kyrilliska alfabetet" är egentligen något missvisande, eftersom i princip varje språk har en egen teckenuppsättning, grundad på det kyrkoslaviska alfabetet men anpassad efter respektive språks specifika behov (liksom nordiska språk och tyska använder egna varianter av det latinska alfabetet). Handstil och kursiv tryckstil avviker delvis i utseende från normal tryckstil, särskilt för de små bokstäverna. Exempel: в ↔ в г ↔ г д ↔ д и ↔ и т ↔ т
- Kiril alfabesi, yaygın olarak Slav dillerinin yazımında kullanılan alfabedir. Adını ortodoks rahipleri Kiril ve Metodius'tan almış olmasına karşın, bu alfabeyi gerçekte onların geliştirdiğine ilişkin kesin bilgi yoktur. Yapılan araştırmaların gösterdiklerine göre, Kiril ve Metodius'un öğrencileri, 9. yüzyılın ortasında günümüzde Kiril alfabesi olarak bilinen ve halen Rusya, Ukrayna, Bulgaristan, Sırbistan ve diğer ülkelerde kullanılan bu alfabeyi, Orta Çağ Yunan alfabesinin temelinde geliştirerek, Yunanca'da bulunmayan bir takım Slav seslerini de buraya eklemişlerdi. Kiril alfabesini kullanan ülkeler: Beyaz Rusya, Ukrayna, Bulgaristan, Rusya, Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan, Moğolistan, Makedonya, Sırbistan. Rusya'da bu alfabe ilk olarak Orta Çağın başlarında büyük yazı harfleri olarak kullanılmaya başlandı. El yazısı olan italik harfler ise daha sonra geliştirildi. 18. yüzyılın başlarında Büyük Peter Yunan harflerini çıkararak alfabeyi daha basit ve düzenli bir hale getirdi. 1918 yılında bir değişiklik daha yapılarak, alfabeden diğer gereksiz harfler çıkarıldı. Kiril alfabesi birçok Slav Ortodoks ülkesinde kullanımdadır. Ayrıca Türk Cumhuriyetleri'nden Kazakistan ve Kırgızistan tarafından da halâ kullanılıyor. Tablodaki slavsı olmayan harfler ise Türk-Kiril harfleridir. Başkortostan, Yakutistan gibi birçok Özerk Türk bölgelerinde de Kiril harfleri kullanılmaktadır. Finlandiya'nın bazı bölgelerinde,Fince kiril alfabesiyle yazılır. Bilgisayarlarda Kiril Harfleri italik yazıldığında şu biçimlerde gözükürler:
- Кирилиця — одна з двох абеток староцерковнослов'янської мови, що лягла в основу деяких слов'янських алфавітів. Введення християнства значно прискорило розвиток писемності і літератури на Русі. Ще в 60-70-х роках 9 ст. візантійський імператор Михайло III відправив до слов'ян двох братів-священиків з Фесалонік (Солуні) — Костянтина (в чернецтві — Кирило) і Мефодія. Незважаючи на переслідування німецького духовенства, зацікавленого в поширенні латинської мови серед слов'ян, брати проповідували християнство в Моравії та інших слов'янських землях старослов'янською мовою. Вони упорядкували слов'янський алфавіт і переклали на церковнослов'янську (староболгарську) мову Євангеліє. На початок 11 ст. на Русі використовувалися дві системи письма — кирилиця, що базувалася на грецькому алфавіті, і глаголиця — розроблена Кирилом фонетична система, яка була менш популярна. Причому ще до 9 ст. місцеве населення користувалося абеткою з 27 літер, тоді як класична кирилиця нараховує 43 літери. Крім православних слов'ян кирилицю використовували румуни, католики і мусульмани з Боснії (босанчиця), католики з південної Далмації.
- 西里尔字母或基利尔字母、基立爾字母、斯拉夫字母（俄文Кирилли́ческий алфави́т或кири́ллица，转写：kirillica），是通行于斯拉夫语族大多数民族中的字母书写系统。
|
| rdfs:comment
|
- The Cyrillic script writing system is an alphabet developed in the First Bulgarian Empire, and used in the Slavic national languages of Russian, Bulgarian, Belarusian, Rusyn, Serbian, Macedonian, and Ukrainian, and in the non-Slavic languages of Moldovan, Kazakh, Uzbek, Kyrgyz, Tajik, Tuvan, and Mongolian. It also was used in (past) languages of Eastern Europe, the Caucasus, and Siberia.
- Das kyrillische Alphabet oder Kyrilliza (Кириллица, Ćirilica/Ћирилица), nach den traditionellen Namen der ersten beiden Buchstaben auch Asbuka (aзбука) genannt, ist eine Buchstabenschrift, die für zahlreiche, vor allem slawische Sprachen in Europa und Asien verwendet wird. Sie ist nach Kyrill von Saloniki benannt, der jedoch nicht die kyrillische, sondern die ihr vorausgehende glagolitische Schrift entworfen hat.
- L' alfabet ciríl·lic és un alfabet utilitzat per escriure sis llengües eslaves, així com altres llengües de Rússia i altres membres de l'ex-Unió Soviètica, com el tàtar i l'udmurt (una llengua finoúgrica). Aparegué cap als segles IX-X a partir de l'alfabet grec. Les normes de transliteració del ciríl·lic a l'alfabet llatí difereixen segons la llengua d'origen i la llengua de destinació.
- Cyrilice (též cyrilika) je písmo původně vymyšlené pro zápis staroslověnštiny a posléze používané pro zápis církevní slovanštiny, která na staroslověnštinu navázala. Cyrilici sloužilo za vzor řecké písmo. V češtině se označení cyrilice často užívá jen pro starou cyrilici sloužící k zápisu staroslověnštiny a církevní slovanštiny, kdežto národní abecedy, které vývojem cyrilice vznikly, se někdy označují za azbuku.
- El alfabeto cirílico fue inventado en el siglo X por un misionero del Imperio Bizantino en Bulgaria, posiblemente San Clemente de Ohrid. Este alfabeto está basado en el alfabeto griego con caracteres del alfabeto glagolítico por sonidos exclusivamente eslavos, inventado por los santos Cirilo y Metodio, misioneros del Imperio Bizantino para traducir la Biblia a los pueblos eslavos en el siglo IX.
- Kyrillinen kirjaimisto on kirjoitusjärjestelmä, joka perustuu glagoliittiseen ja kreikkalaiseen kirjaimistoon.
- L'alphabet cyrillique ([[bulgare et [[macédonien : кирилица; en [[russe : кириллица; en [[ukrainien : кирилиця; en [[biélorusse : Кірыліца; en [[ruthène : кырилиця; en, en l'occurrence une modification du ve, soit Б.
- A cirill betűs írás létrehozásának története a 9. században kezdődik. 860 körül két testvér, Konsztantin a „Filozófus”, és Metód, Mihály bizánci császár parancsára elkezdett dolgozni a szláv írásbeliség megalkotásán. Feltehetően ez egy 43 betűs ábécé volt.
- L'alfabeto cirillico (nelle lingue originali aзбука, dall'antico nome delle prime due lettere) è l'alfabeto usato per scrivere varie lingue slave e lingue non slave parlate in territori appartenenti all'ex Unione Sovietica e nell'odierna Federazione russa. È il terzo alfabeto ufficiale dell'Unione europea.
- ファイル:Cyrillic alphabet distribution map.
- Het cyrillische alfabet is het alfabet dat in zes Slavische talen gebruikt wordt: Russisch, Oekraïens, Wit-Russisch, Servisch, Macedonisch en Bulgaars. Onder Russische invloed wordt ook in veel niet-Slavische talen als het Kazachs en het Tataars, het Oedmoerts, het Mongools en nog veel andere kleinere talen het cyrillische alfabet gebruikt. Tot 1859 werd ook het Roemeens in dit alfabet geschreven.
- Det kyrilliske alfabetet er et alfabet som brukes i Russland og blant russiske minoriteter i mange andre land, i det tidligere Sovjetunionen, Israel og Amerikas forente stater. Flere forskjellige utgaver av alfabetet brukes i deler av Øst-Europa. Varianter av kyrillisk brukes for å skrive russisk, ukrainsk, hviterussisk, bulgarsk, serbisk og makedonsk. Det kyrilliske alfabetet brukes også i ikke-slaviske språk som kasakhisk, kirgisisk, usbekisk, tadsjikisk, turkmensk og mongolsk.
- Cyrylica - pismo alfabetyczne służące do zapisu języków wschodniosłowiańskich, większości południowosłowiańskich i innych. Nazwa nawiązuje do apostoła Słowian - św. Cyryla, który wspólnie ze św. Metodym, prowadząc misję wielkomorawską wśród Słowian zapisał i wprowadził do liturgii język słowiański.
- O alfabeto cirílico é um alfabeto cujas variantes são utilizadas para a grafia de seis línguas nacionais eslavas (bielorrusso, búlgaro, macedônio, russo, sérvio e ucraniano), além do ruteno, e outras línguas extintas. Ademais é usado por várias línguas não-eslavas, faladas na antiga União Soviética - como o mongol, o cazaque, o uzbeque, o quirguiz e o tadjique, entre outras da Europa Oriental, do Cáucaso e da Sibéria.
- Creat de fraţii Chiril şi Metodiu pe baza alfabetului grecesc vechi, alfabetul chirilic a fost folosit la scrierea limbii slave vechi, începând din secolul al IX-lea, medioslave şi apoi a limbii române, începând din secolul al XVI-lea până în secolul al XIX-lea. Are 43 de semne slave, din care 27 au şi valoare numerică (slavo-cifre).
- Det kyrilliska alfabetet (kallas även azbuka, efter det gamla namnet på de två första bokstäverna) är en grupp av alfabet som används för att skriva sju slaviska språk, flera icke-slaviska språk främst i före detta Sovjetunionen. Alfabetet har tidigare använts för fler språk, där man bytt alfabet, till exempel azerbajdzjanska och moldaviska. De flesta av språken har några egna kyrilliska bokstäver som inte behöver förekomma i de andra språken.
- Kiril alfabesi, yaygın olarak Slav dillerinin yazımında kullanılan alfabedir. Adını ortodoks rahipleri Kiril ve Metodius'tan almış olmasına karşın, bu alfabeyi gerçekte onların geliştirdiğine ilişkin kesin bilgi yoktur. Yapılan araştırmaların gösterdiklerine göre, Kiril ve Metodius'un öğrencileri, 9.
- Кирилиця — одна з двох абеток староцерковнослов'янської мови, що лягла в основу деяких слов'янських алфавітів. Введення християнства значно прискорило розвиток писемності і літератури на Русі. Ще в 60-70-х роках 9 ст.
- 西里尔字母或基利尔字母、基立爾字母、斯拉夫字母（俄文Кирилли́ческий алфави́т或кири́ллица，转写：kirillica），是通行于斯拉夫语族大多数民族中的字母书写系统。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
