| dbpedia-owl:abstract
|
- Kybele ist eine Göttin, die zusammen mit ihrem Geliebten Attis ursprünglich in Phrygien und später in Griechenland und Rom verehrt wurde. Der Kybele- und Attiskult war bis in die Spätantike – ähnlich wie der Mithraskult – ein im ganzen römischen Reich verbreiteter Mysterienkult.
- Cybele, was the Phrygian deification of the Earth Mother. As with Greek Gaia (the "Earth"), or her Minoan equivalent Rhea, Cybele embodies the fertile Earth, a goddess of caverns and mountains, walls and fortresses, nature, wild animals. Phrygian Cybele is often identified with the Hittite-Hurrian goddess Hebat, though this latter deity might have been the origin of only Anatolian Kubaba. The Greeks frequently conflated the two names, the Anatolian "Kubaba" and the Phrygian "Kybele", to refer to the Phrygian deity.
- Originalmente una diosa frigia, Cibeles (en griego antiguo Κυβέλη Kybélê, nombre al que a veces se da la etimología de «la del pelo» si se considera griego en lugar de frigio) era la diosa de la Madre Tierra que fue adorada en Anatolia desde el neolítico. Como la Gea o su equivalente minoica Rea, Cibeles era la personificación de la fértil tierra, una diosa de las cavernas y las montañas, murallas y fortalezas, de la Naturaleza y los animales (especialmente leones y abejas). Su equivalente romana era Magna Mater, la Gran Madre. Su título «Señora de los Animales», que también ostentaba la Gran Madre minoica, revela sus arcaicas raíces paleolíticas. Es una deidad de vida, muerte y resurrección. Su consorte, cuyo culto fue introducido más tarde, era Atis. Se la representa con una corona con forma de muralla y siempre acompañada de leones. Esta diosa es representada en la mitología sobre un carro que simboliza la superioridad de la madre Naturaleza, a la que incluso se subordinan los poderosos leones que tiran del carro. La leyenda los relaciona con una singular pareja mitológica, Hipómenes (Melanión, en otras versiones) y Atalanta, que compitieron en una carrera de velocidad. La astucia de Hipómenes -inspirado por la diosa del amor, ya que el premio era la mano de Atalanta- hizo caer al suelo unas manzanas de oro que atrajeron la atención de Atalanta y la distrajeron de la carrera, que perdió. El mito concluye con la unión impía de los amantes dentro de un recinto sagrado de Zeus, quien, irritado, los convirtió en leones. Más tarde Cibeles, compadecida, los habría uncido a su carro. Adicionalmente, para iniciar el culto como sacerdote de Cibeles, éstos eran castrados como una contribución a la madre tierra; además hacían un sacrificio matando toros y bebiendo su sangre.
- Tiedosto:Cibeles con Palacio de Linares closeup. jpg Kybele Kybele oli muinainen Vähän-Aasian kansojen palvoma suuri äitijumalatar. Hänen palvontansa oli peräisin Fryygiasta. Kybele oli luonnon ja sen elinvoiman, eläinten, kasvillisuuden ja viljelyksen sekä myös yhteiskuntaelämän haltijatar. Kybeleä on palvottu myös Kreikassa ja Roomassa, missä hänet tunnettiin nimellä Magna Mater. Kybelen palvontamenoille olivat ominaisia hurjat ekstaasiset tanssit.
- Cibele fu un'antica divinità anatolica, venerata come Grande Madre, dea della natura, degli animali e dei luoghi selvatici. Il centro principale del suo culto era Pessinunte, nella Frigia, da cui attraverso la Lidia passò approssimativamente nel VII secolo a.C. nelle colonie greche dell'Asia Minore e successivamente nel continente. Nella mitologia greca fu identificata con Rea. Cibele viene generalmente raffigurata seduta sul trono tra due leoni o leopardi, spesso con in mano un tamburello e con su il capo una corona turrita.
- キュベレー（Template:Lang-el、Template:Lang-en）は、アナトリア半島のプリュギア（フリギア）で崇拝され、古代ギリシア、古代ローマにも信仰が広がった大地母神である。
- Cybele of Kybele was een van oorsprong Frygische godin, werd door de Romeinen gelijkgesteld aan de Griekse Rhea. Cybele was de Magna Mater, en werd vereerd als vruchtbaarheidsgodin. De verering van Cybele strekte zich uit van de 6e eeuw v. Chr. tot het einde van het Romeinse Rijk in de vijfde eeuw na Christus. Volgens Vergilius' Aeneis stamt Cybele, de moeder der goden, uit Kreta. De cultus van deze moedergodin kwam tot ontwikkeling in Anatolië en kwam bij alle volkeren voor. Bij de Hittieten werd zij Kubaba of Kubebe genoemd. In Phrygië ontwikkelt zij zich tot de moeder van de natuurlijke wereld. Een moedergodin die niet alleen stond voor vruchtbaarheid en verzorging, maar vooral ook een godin met macht tot wie men zich kon richten voor bescherming. In haar heiligdom in Pessinus (Phrygië) werd zij gepersonifieerd door een zwarte steen. Deze steen werd in 204 v. Chr. overgebracht naar Rome en daar in een tempel op de Palatijn geplaatst. Hiermee werd de profetie vervuld dat als ‘de grote moeder’ naar Rome zou komen, de oorlog met Hannibal gewonnen zou worden. Hetgeen dan ook gebeurde. Zij wordt vaak afgebeeld in een wagen getrokken door leeuwen en panters. Zoals bij alle goden doen er over haar vele, soms tegenstrijdige, verhalen de ronde. Cybele zou rond 1000 v. Chr. de moeder en geliefde zijn van Attis. Als Attis op een kwade dag zijn liefde niet meer beantwoord ziet door Cybele castreert hij zichzelf uit frustratie en bloedt dood. Het zijn legenden die waarschijnlijk uit een vroegere religie van godinvererend volk komen.
- I gresk mytologi er Kybele en gudinne for naturen og fruktbarhet, i Lilleasia fra neolittisk tid og senere i Hellas. Hennes tilsvarende gudinneskikkelse i romersk mytologi er Magna Mater eller Store mor. Opprinnelig var Kybele en frygisk eller luvisk gudinne. Som Gaia, eller den tilsvarende minoiske Rhea, inkarnerte Kybele den fruktbare jorden, hun var gudinne for fjell og grotter, murer og festninger, natur og ville dyr. Hennes tittel Herskerinne over dyrene (potnia theron), som også asossieres med den minoiske Store mor uttrykker hennes eldgamle røtter. Kybele er en guddom for fødsel-død-gjenfødsel, og hun skal selv ha blitt født på fjellet Ida i Lilleasia, noe som har gitt henne tilnavnet Idaea. Dyrkingen av Kybele er sterkt assosiert med mysteriereligionen som fulgte Attis, som var elskeren og sønnen hennes. Han kastrerte seg selv i fortvilelse over deres kjærlighetsforhold, blødde ihjel og gjenoppsto som et tre. Kybeles mest ekstatiske dyrkere var menn som rituelt kastrerte seg og ble gitt kvinneklær og kvinnelig identitet etterpå. Romerne refererte til dem som Galli. Kybeles prestinner ledet tilbederne inn i orgastiske seremonier med vill musikk og tromming, dans og drikk. Tilbederne hennes var blant andre de frygiske kurbantene og de greske daktylene.
- Kybele (hetyckie Kubaba, gr. Kybele lub Kybebe, łac. Cybele lub Cybebe) to frygijska bogini płodności, urodzaju, wiosny i miast obronnych, strażniczka zmarłych. Była czczona od tysiącleci w całej Azji Mniejszej jako Magna Mater. Na jej cześć tańczyli Korybanci. W mitologii frygijskiej młodym kochankiem Kybele był Attis. Jej kult przetrwał w Rzymie do V w. n.e.
- Cibele ou Cíbele era uma deusa originária da Frígia. Designada como "Mãe dos Deuses" ou Deusa mãe, simbolizava a fertilidade da natureza. O seu culto iniciou-se na região da Ásia Menor e espalhou-se por diversos territórios da Grécia Antiga. Sob o antigo título grego, Potnia Theron, também foi associada à deusa-mãe minóica, cujo culto remonta ao período neolítico da "Senhora dos animais". Cibele tornou-se uma divindade do ciclo de vida-morte-renascimento ligada à ressureição do filho e amante Átis. Essa divindade oriental foi introduzida em Roma na época das guerras púnicas, por volta de 204 a.C.. Na ocasião, os romanos mandaram vir de Pessinunte, terra do rei Midas e onde se encontrava o templo principal dedicado à deusa, uma pedra negra que a simbolizava. Alguns anos mais tarde, em 191 a.C. , foi-lhe erguido um templo no Palatino, restaurado posteriormente pelo imperador Augusto. Era acompanhada por um guia e amante, Átis, cujo culto, suspeito aos olhos dos romanos, só foi liberado realmente pelo imperador Cláudio. O interesse de Augusto por essa divindado pode explicar a importância que Virgílio lhe dá na Eneida. Em 2, 779 ela diz a Eneias que foi o próprio Júpiter que proibiu que Creúsa o acompanhasse em sua fuga, para criar uma nova Tróia. Em 3, 111-113, Virgílio apresenta alguns aspectos de seu culto e Anquises, pai de Eneias, atribui-lhe uma origem cretense. Em 7, 139, Cibele figura entre as divindades invocadas por Eneias. Adiante, no livro 9, Cibele intervém para que os rutulianos (ou rútulos) não queimem os navios dos troianos cercados e, por sua intercessão, Júpiter transforma as embarcações em ninfas marinhas (9, 80-83). Cibele aparece também no livro 10 da Eneida (verso 220), com o nome de Cibebe. É mencionada ainda em 11, 768. Informações sobre o culto a Cibele são encontradas em Catulo, 63; Lucrécio, 2, 598-643; e em Ovídio, Fastos, 4, 179-372. Segundo os gregos, contudo, esta deusa seria apenas uma encarnação de Reia, adorada no Berecinto, um dos picos do monte Ida na Frígia, daí o epíteto de berecintiana que lhe é dado às vezes. O culto incluía manifestações orgíacas, como era próprio dos deuses relacionados com a fertilidade, celebrados pelos curetes ou coribantes. Era representada, frequentemente, com uma coroa de muralhas, com leões por perto ou num carro puxado por esses animais. Está relacionada com a lenda grega de Agdístis e Átis. Predefinição:Esboço-mitologia-romana Predefinição:Mitologia Romana
- För asteroiden, se 65 Cybele. Kybele är det grekiska namnet på den anatoliska modergudinnan. Kybelekulten kan ha sina rötter i den neolitiska anatoliska kulturen. I Hacilar och Çatalhöyük har figuriner från 7000-5000 f. Kr. återfunnits som har stora likheter med de senare avbildningarna av Kybele. I den frygiska kulten kallades gudinnan för Matar, modern, ibland med epitetet Kubilieya. Detta epitet, som antas hänsyfta på berg, var kanske orsaken till det senare grekiska namnet Kybele. Kybelekulten spreds till Grekland och därifrån runt Medelhavet under den hellenistiska perioden. Den infördes i Rom 204 f. Kr. då det ansågs att gudinnan skulle kunna vara till hjälp i kriget mot Karthago. Den kom sedan att spridas i romarriket och bestod ända till dess romarriket kristnades. Kybele fick i romarriket ofta epitetet ”Gudars moder”, och själva namnet latiniserades till "Cybele". Kulten var misstrodd inom stora delar av den romerska intelligentian, huvudsakligen p.g.a. att den manliga delen av prästerskapet frivilligt kastrerade sig för att komma närmare gudinnan. De kvinnliga präster som också fanns i kulten genomförde inga kroppsliga stympningar. Förebilden för kastreringen var en myt om att Kybeles unga partner, Attis, kastrerade sig som en självbestraffning för att han varit otrogen mot gudinnan. Mellan den 15 och 28 mars varje år hölls festivaler i Rom för att dyrka Kybele och Attis. Det var på en av dessa dagar, Dies Sanguinis, blodets dag, den 24 mars, som det antas att de blivande manliga prästerna kastrerade sig. Dagen efter genomfördes glädjeceremonier till Kybeles och Attis ära på Roms gator. Den siste hedniske kejsaren, Julianus Apostata, hyllade Kybelekulten som en högstående och andlig kult och försvarade också den rituella kastreringen. Kyrkofadern Augustinus fördömde kulten hårt och hävdade att gudinnan inte var ”gudars moder” utan ”demoners moder”. Vid den tidpunkten var kulten redan förbjuden. På senare år har vissa nyhedniska grupper försökt återuppliva kulten av Kybele.
- Кибела, Цибела, иногда Кибеба — в древнегреческой мифологии богиня, имеющая фригийские корни. Известна также под именами: Кивева, Диндимена, Идейская мать, Великая Мать богов. По функциям близка к богине Рее, иногда вплоть до отождествления. Согласно Страбону, получила свое имя от Кибел. Её храм в Сардах упоминает Геродот .
- 库柏勒（弗里吉亚语：Matar Kubileya/Kubeleya，希腊语：Κυβέλη Kybele, Κυβήβη Kybebe, Κύβελις Kybelis），是弗里吉亚的地母神。如同希腊神话中的盖亚(大地)，米诺斯的瑞亚，库柏勒体现着肥沃的土地，为溶洞、山峦、墙壁、堡垒、自然、野生动物之神。
- Fichier:AGMA Cybèle. jpg Cybèle trônant dans un naïskos, Modèle:-s, musée de l'Agora antique d'Athènes Cybèle est une divinité d'origine phrygienne (connue également sous le nom d’Agdistis en Phrygie), importée en Grèce et à Rome, personnifiant la nature sauvage. Elle est présentée comme Modèle:Guil, Grande Déesse, Déesse Mère ou encore Mère des dieux. Cybèle est sans doute l'une des plus grandes déesses de l'Antiquité au Proche-Orient. Elle est aussi vénérée sous le nom d’Idæa mater à Rome. Dans la mythologie grecque, on la surnomme également Damia.
|
| rdfs:comment
|
- Kybele ist eine Göttin, die zusammen mit ihrem Geliebten Attis ursprünglich in Phrygien und später in Griechenland und Rom verehrt wurde. Der Kybele- und Attiskult war bis in die Spätantike – ähnlich wie der Mithraskult – ein im ganzen römischen Reich verbreiteter Mysterienkult.
- Tiedosto:Cibeles con Palacio de Linares closeup. jpg Kybele Kybele oli muinainen Vähän-Aasian kansojen palvoma suuri äitijumalatar. Hänen palvontansa oli peräisin Fryygiasta. Kybele oli luonnon ja sen elinvoiman, eläinten, kasvillisuuden ja viljelyksen sekä myös yhteiskuntaelämän haltijatar. Kybeleä on palvottu myös Kreikassa ja Roomassa, missä hänet tunnettiin nimellä Magna Mater. Kybelen palvontamenoille olivat ominaisia hurjat ekstaasiset tanssit.
- キュベレー（Template:Lang-el、Template:Lang-en）は、アナトリア半島のプリュギア（フリギア）で崇拝され、古代ギリシア、古代ローマにも信仰が広がった大地母神である。
- Kybele (hetyckie Kubaba, gr. Kybele lub Kybebe, łac. Cybele lub Cybebe) to frygijska bogini płodności, urodzaju, wiosny i miast obronnych, strażniczka zmarłych. Była czczona od tysiącleci w całej Azji Mniejszej jako Magna Mater. Na jej cześć tańczyli Korybanci. W mitologii frygijskiej młodym kochankiem Kybele był Attis. Jej kult przetrwał w Rzymie do V w. n.e.
- Кибела, Цибела, иногда Кибеба — в древнегреческой мифологии богиня, имеющая фригийские корни. Известна также под именами: Кивева, Диндимена, Идейская мать, Великая Мать богов. По функциям близка к богине Рее, иногда вплоть до отождествления. Согласно Страбону, получила свое имя от Кибел. Её храм в Сардах упоминает Геродот .
- 库柏勒（弗里吉亚语：Matar Kubileya/Kubeleya，希腊语：Κυβέλη Kybele, Κυβήβη Kybebe, Κύβελις Kybelis），是弗里吉亚的地母神。如同希腊神话中的盖亚(大地)，米诺斯的瑞亚，库柏勒体现着肥沃的土地，为溶洞、山峦、墙壁、堡垒、自然、野生动物之神。
- Cybele, was the Phrygian deification of the Earth Mother. As with Greek Gaia (the "Earth"), or her Minoan equivalent Rhea, Cybele embodies the fertile Earth, a goddess of caverns and mountains, walls and fortresses, nature, wild animals. Phrygian Cybele is often identified with the Hittite-Hurrian goddess Hebat, though this latter deity might have been the origin of only Anatolian Kubaba.
- Originalmente una diosa frigia, Cibeles (en griego antiguo Κυβέλη Kybélê, nombre al que a veces se da la etimología de «la del pelo» si se considera griego en lugar de frigio) era la diosa de la Madre Tierra que fue adorada en Anatolia desde el neolítico. Como la Gea o su equivalente minoica Rea, Cibeles era la personificación de la fértil tierra, una diosa de las cavernas y las montañas, murallas y fortalezas, de la Naturaleza y los animales (especialmente leones y abejas).
- Cibele fu un'antica divinità anatolica, venerata come Grande Madre, dea della natura, degli animali e dei luoghi selvatici. Il centro principale del suo culto era Pessinunte, nella Frigia, da cui attraverso la Lidia passò approssimativamente nel VII secolo a.C. nelle colonie greche dell'Asia Minore e successivamente nel continente. Nella mitologia greca fu identificata con Rea.
- Cybele of Kybele was een van oorsprong Frygische godin, werd door de Romeinen gelijkgesteld aan de Griekse Rhea. Cybele was de Magna Mater, en werd vereerd als vruchtbaarheidsgodin. De verering van Cybele strekte zich uit van de 6e eeuw v. Chr. tot het einde van het Romeinse Rijk in de vijfde eeuw na Christus. Volgens Vergilius' Aeneis stamt Cybele, de moeder der goden, uit Kreta. De cultus van deze moedergodin kwam tot ontwikkeling in Anatolië en kwam bij alle volkeren voor.
- I gresk mytologi er Kybele en gudinne for naturen og fruktbarhet, i Lilleasia fra neolittisk tid og senere i Hellas. Hennes tilsvarende gudinneskikkelse i romersk mytologi er Magna Mater eller Store mor. Opprinnelig var Kybele en frygisk eller luvisk gudinne. Som Gaia, eller den tilsvarende minoiske Rhea, inkarnerte Kybele den fruktbare jorden, hun var gudinne for fjell og grotter, murer og festninger, natur og ville dyr.
- Cibele ou Cíbele era uma deusa originária da Frígia. Designada como "Mãe dos Deuses" ou Deusa mãe, simbolizava a fertilidade da natureza. O seu culto iniciou-se na região da Ásia Menor e espalhou-se por diversos territórios da Grécia Antiga. Sob o antigo título grego, Potnia Theron, também foi associada à deusa-mãe minóica, cujo culto remonta ao período neolítico da "Senhora dos animais".
- För asteroiden, se 65 Cybele. Kybele är det grekiska namnet på den anatoliska modergudinnan. Kybelekulten kan ha sina rötter i den neolitiska anatoliska kulturen. I Hacilar och Çatalhöyük har figuriner från 7000-5000 f. Kr. återfunnits som har stora likheter med de senare avbildningarna av Kybele. I den frygiska kulten kallades gudinnan för Matar, modern, ibland med epitetet Kubilieya. Detta epitet, som antas hänsyfta på berg, var kanske orsaken till det senare grekiska namnet Kybele.
- Fichier:AGMA Cybèle. jpg Cybèle trônant dans un naïskos, Modèle:-s, musée de l'Agora antique d'Athènes Cybèle est une divinité d'origine phrygienne (connue également sous le nom d’Agdistis en Phrygie), importée en Grèce et à Rome, personnifiant la nature sauvage. Elle est présentée comme Modèle:Guil, Grande Déesse, Déesse Mère ou encore Mère des dieux. Cybèle est sans doute l'une des plus grandes déesses de l'Antiquité au Proche-Orient. Elle est aussi vénérée sous le nom d’Idæa mater à Rome.
|
