| dbpprop:abstract
|
- In law, custom can be described as the established patterns of behavior that can be objectively verified within a particular social setting. A claim can be carried out in defense of "what has always been done and accepted by law. " Generally, customary law exists where: a certain legal practice is observed and the relevant actors consider it to be law.
- Gewohnheitsrecht ist ungeschriebenes Recht, das aufgrund langer tatsächlicher Übung (lat. consuetudo) und durch allgemeine Anerkennung seiner Verbindlichkeit im Sinne einer Überzeugung von der rechtlichen Notwendigkeit der Übung (lat. opinio necessitatis oder opinio iuris) entstanden ist. Gewohnheitsrecht, das örtlich begrenzt ist – beispielsweise das Gewohnheitsrecht einer Gemeinde –, wird als Observanz bezeichnet. Beispiel: Person X ist jahrelang, um auf sein eigenes Grundstück zu kommen, über das eines Nachbarn (Person Y) gefahren. Dieser verkauft sein Grundstück und der neue Eigentümer (Person Z) möchte nicht, dass Person X über sein Grundstück fährt. Person X hat weiterhin das Recht, gegeben des Mangels einer anderen Einfahrt, über das Grundstück von Person Z zu fahren. Dieses Recht ergibt sich aus der jahrelangen Gewohnheit.
- Derecho consuetudinario, también llamado usos y costumbres, es una fuente del derecho. Son normas jurídicas que se desprenden de hechos que se han producido repetidamente en el tiempo en un territorio concreto. Tienen fuerza vinculante y se recurre a él cuando no existe ley (o norma jurídica escrita) aplicable a un hecho. Conceptualmente es un término opuesto al de derecho escrito. También es considerado un sistema jurídico, como lo son el Derecho continental y el Common law. Incluso en algunos países coexiste con ellos. Un ejemplo de esto es la Constitución no escrita de Inglaterra cuyas fuentes de derecho las podemos encontrar en los grandes textos históricos como la Carta Magna (1215), la Petición de Derechos (1628), el Habeas Corpus (1679), el Bill of Rights (1689) y el Acta de Establecimiento (1701).
- La coutume est un « usage juridique oral, consacré par le temps et accepté par la population d'un territoire déterminé ». La coutume est une des sources du droit.
- 慣習法（かんしゅうほう）とは、一定の範囲の人々の間で反復して行われるようになった行動様式などの慣習のうち、法としての効力を有するものをいう。不文法の一つである。判例法を慣習法に含める考え方もある。 慣習がいつ（国内法としての）慣習法になるかについては、人々の「かくあらざるべからずとの意識」(opinio necessitatis) の支えによるとする立場と、国家が法として容認するときとする立場とがある。
- Gewoonterecht is de tegenhanger van het geschreven recht. Een synoniem is costume. Er is sprake van gewoonterecht als er een gewoonte in bepaalde handelingen in de rechtspleging bestaat (usus) en die gewoonte wordt ook als bindend voor de gemeenschap ervaren (opinio nessecitatis). Met gewoonte bedoelt men dat er in een bepaalde groep het gebruik bestaat om zich op een bepaalde manier te gedragen. Maar niet iedere gewoonte geeft aanleiding tot een gewoonterecht. Het is ook nog nodig dat men zich aan die gewoonte houdt, omdat dat als een juridische verplichting wordt ervaren. Het is bijvoorbeeld een gewoonte van veel mensen om een paraplu te gebruiken als ze naar buiten gaan als het regent. Maar ze doen dat niet omdat ze het als een plicht ervaren. Een ander voorbeeld: de meeste mensen laten iemand anders uitpraten. Dat voelt ook als een verplichting, maar het is geen juridische verplichting, het is een kwestie van fatsoen. Het verschil tussen gewoonterecht en louter herhaling is dat gewoonterecht maatschappelijk juridische dwang vereist. Doordat gewoonterecht ongeschreven is en aldus een versnipperd karakter heeft is het bij geschillen vaak moeilijk te bewijzen wat de gewoonterechtsregel is. Omstreeks de 13de eeuw werd de rechtsregel bij betwisting vastgesteld door een turbe. Gewoonterecht komt vooral voor waar er weinig geschreven recht is, zoals in de Angelsaksische landen. In een moderne staat zijn er meestal veel meer geschreven regels. Dan is er veel minder behoefte aan gewoonterecht.
- Sedvanerett er et juridisk begrep for rettsregler som har blitt dannet ved at et bestemt handlingsmønster, opptreden eller en oppfattelse av rettigheter og plikter har blitt fulgt over lang tid og blitt rettslig forpliktende for rettssubjektene. For at en sedvane skal anses rettslig bindene kreves det normalt at den har blitt fulgt konsekvent i lang tid og at rettssubjektene på dette feltet har ansett den som bindende. Et annet sentralt moment er om andre rettskilder taler mot at sedvanen er gjeldende rett. Sedvanerett er særlig vanlig i land som har et dårlig utviklet rettssystem, men har fremdeles stor betydning også i bedre utviklede rettssystemer. I norsk rett spiller fremdeles sedvanerett en stor rolle særlig innenfor kontraktsretten, forvaltningsretten og i statsretten, sistnevnte i form av konstitusjonell sedvanerett. I internasjonal rett er sedvanerett en faktor i internasjonal privatrett og i folkeretten. En form for sedvanerett er hevd, som reguleres av hevdloven.
- Prawo zwyczajowe - to normy prawne trwale i jednolicie wykonywane w przekonaniu, że są obowiązującym prawem. Prawo zwyczajowe nie pochodzi od żadnej instytucji, lecz zostaje wykształcone przez społeczeństwo w toku historii. Zwłaszcza w czasach najdawniejszych, było prawem niepisanym przekazywanym ustnie z pokolenia na pokolenie. Z czasem normy były utrwalane w formie pisemnej (np. dokumenty stwierdzające dojście do skutku czynności prawnej, przywileje, wyroki sądowe). Normy prawa zwyczajowego odegrały szczególną rolę w rozwoju prawa międzynarodowego. Prawo zwyczajowe z reguły przechodzi proces kodyfikacji.
- Sedvanerätt (även Jus non scriptum, lex non scripta, "oskriven rätt") är den art av positiv (i verkligheten gällande) rätt, som uppstår genom en växelverkan mellan det borgerliga samhällslivets bruk eller sedvänjor och rättspraxis hos domstolar och myndigheter, vilka, sedan en viss bestämmelse gång på gång i det enskilda livet godkänts och till sist förutsattes som gällande, erkänna densamma som utan särskild överenskommelse bindande eller tillämplig. Sedvanerätten utvecklas därför ur vad man kan kalla rättskonstruktionen eller den verksamhet, varigenom i ett visst fall, för vilket skriven rätt saknas, domstol eller annan myndighet uppställer och fixerar en viss norm som rättsnorm. Har detta likformigt skett under en längre tid utan invändning eller avbrott, övergår omärkligt en dylik praxis till sedvanerätt, under det att den praxis, som blott innebär en likformig användning av skriven rätt (jus scriptum), inte kan bli annat än lag- eller rättstolkning. Sedvanerätten hade förr vida större betydelse än i nutiden, sedan rättskonstruktionen alltmera begränsats genom en detaljerad och systematisk, men därigenom också ofta hämmande lagstiftning. I 1734 års lags rättegångsbalk 1 kap. 11 §, där båda dessa arter av rätt sätts i motsats mot varandra, ges ett erkännande åt sedvanerätten, såsom positiv rättskälla, i följande ord: "Domaren skall noga prova lagens rätta mening och grund och därefter döma; men ej däremot, efter eget godtycko. Landssed, som ej har oskäl med sig, må han ock rätta sin dom efter, där beskriven lag ej finnes". Såsom 15:e domarregeln framhåller, kan dock ingen "hjälpa sin sak därmed, att han säger många vara, som så göra, som han gjort haver, efter det finnes vara emot lagen det, som han gjort haver", ty "oseder bör ingen hjälpa". Bland rättslärda råder för övrigt i viss mån olika åsikter i fråga om omfånget för sedvanerättens gällande kraft. Coutume är en fransk term för sedvanerätt. I den äldre franska lagstiftningen var ordet beteckning för de av kungen med ständernas begivande sanktionerade samlingarna av rättssedvänjor, som var gällande inom en provins (coutumes générales) eller en stad (coutumes locales).
- ЗВИЧАЄВЕ ПРÁВО – сукупність звичаїв, які стали нормами права внаслідок санкціонування їх державою. З. П. вперше склалося при виникненні рабовласницького ладу. З посиленням державної влади в суспільстві З. П. оформилося в писані збірники. Згодом, особливо з утворенням централізованої держави, сфера застосування З. П. звужувалася.
- 在法律中，習慣或習慣法是指在特定社會環境之下，可以被客觀辨認出來的已經被建立的行為模式。一般來說，習慣法存在的環境有以下特徵： 可觀察到一定的法律實踐 相關當事人認為其具有法律效力
|
| rdfs:comment
|
- In law, custom can be described as the established patterns of behavior that can be objectively verified within a particular social setting. A claim can be carried out in defense of "what has always been done and accepted by law. " Generally, customary law exists where: a certain legal practice is observed and the relevant actors consider it to be law.
- Gewohnheitsrecht ist ungeschriebenes Recht, das aufgrund langer tatsächlicher Übung (lat. consuetudo) und durch allgemeine Anerkennung seiner Verbindlichkeit im Sinne einer Überzeugung von der rechtlichen Notwendigkeit der Übung (lat. opinio necessitatis oder opinio iuris) entstanden ist. Gewohnheitsrecht, das örtlich begrenzt ist – beispielsweise das Gewohnheitsrecht einer Gemeinde –, wird als Observanz bezeichnet.
- Derecho consuetudinario, también llamado usos y costumbres, es una fuente del derecho. Son normas jurídicas que se desprenden de hechos que se han producido repetidamente en el tiempo en un territorio concreto. Tienen fuerza vinculante y se recurre a él cuando no existe ley (o norma jurídica escrita) aplicable a un hecho. Conceptualmente es un término opuesto al de derecho escrito. También es considerado un sistema jurídico, como lo son el Derecho continental y el Common law.
- La coutume est un « usage juridique oral, consacré par le temps et accepté par la population d'un territoire déterminé ». La coutume est une des sources du droit.
- Gewoonterecht is de tegenhanger van het geschreven recht. Een synoniem is costume. Er is sprake van gewoonterecht als er een gewoonte in bepaalde handelingen in de rechtspleging bestaat (usus) en die gewoonte wordt ook als bindend voor de gemeenschap ervaren (opinio nessecitatis). Met gewoonte bedoelt men dat er in een bepaalde groep het gebruik bestaat om zich op een bepaalde manier te gedragen. Maar niet iedere gewoonte geeft aanleiding tot een gewoonterecht.
- Sedvanerett er et juridisk begrep for rettsregler som har blitt dannet ved at et bestemt handlingsmønster, opptreden eller en oppfattelse av rettigheter og plikter har blitt fulgt over lang tid og blitt rettslig forpliktende for rettssubjektene. For at en sedvane skal anses rettslig bindene kreves det normalt at den har blitt fulgt konsekvent i lang tid og at rettssubjektene på dette feltet har ansett den som bindende.
- Prawo zwyczajowe - to normy prawne trwale i jednolicie wykonywane w przekonaniu, że są obowiązującym prawem. Prawo zwyczajowe nie pochodzi od żadnej instytucji, lecz zostaje wykształcone przez społeczeństwo w toku historii. Zwłaszcza w czasach najdawniejszych, było prawem niepisanym przekazywanym ustnie z pokolenia na pokolenie. Z czasem normy były utrwalane w formie pisemnej (np. dokumenty stwierdzające dojście do skutku czynności prawnej, przywileje, wyroki sądowe).
- Sedvanerätt (även Jus non scriptum, lex non scripta, "oskriven rätt") är den art av positiv (i verkligheten gällande) rätt, som uppstår genom en växelverkan mellan det borgerliga samhällslivets bruk eller sedvänjor och rättspraxis hos domstolar och myndigheter, vilka, sedan en viss bestämmelse gång på gång i det enskilda livet godkänts och till sist förutsattes som gällande, erkänna densamma som utan särskild överenskommelse bindande eller tillämplig.
- ЗВИЧАЄВЕ ПРÁВО – сукупність звичаїв, які стали нормами права внаслідок санкціонування їх державою. З. П. вперше склалося при виникненні рабовласницького ладу. З посиленням державної влади в суспільстві З. П. оформилося в писані збірники.
- 在法律中，習慣或習慣法是指在特定社會環境之下，可以被客觀辨認出來的已經被建立的行為模式。一般來說，習慣法存在的環境有以下特徵： 可觀察到一定的法律實踐 相關當事人認為其具有法律效力
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
