| dbpedia-owl:abstract
|
- Cura is the name of a divine figure whose name means "Care" or "Concern" in Latin. Hyginus seems to have created both the personification and story for his Fabulae, poem 220. In crossing a river, Cura gathered clay and, engrossed in thought, began to mold it. When she was thinking about what she had already made, Jove arrived on the scene. Cura asked him to grant it spiritus, "breath" or "spirit. " He grants her request readily, but when she also asked to give her creation her own name, he forbade it, insisting that it had to carry his name. While the two were arguing, Tellus (Earth) arose and wanted it to have her name because she had made her body available for it. The judgment is finally rendered by Saturn. He determines that since the spiritus was granted by Jove, he should have it in death; Tellus, or Earth, would receive the body she had given; because Cura, or Care, had been the creator, she would keep her creation as long as it lived. To resolve the debate, homo, "human being," would be the name, because it was made from humus, earth. The story attracted the attention of Heidegger, who observed, "The double sense of cura refers to care for something as concern, absorption in the world, but also care in the sense of devotion. " Heidegger regards the fable as a "naive interpretation" of the philosophical concept that he terms Dasein, "being-in-the-world. " Heidegger's use of this fable in casting the female Cura as creator has been seen as an inversion of the equivalent Christian myth, in which woman is created last, with the centrality of Cura as a challenge to the Western concept of self-sufficiency and "atomization" of the individual.
- Cura was de godin van de zorg, zat volgens de overlevering eens aan de oever van een rivier en vormde uit de aan haar voeten liggende klei, terwijl haar ogen peinzend op het voorbijvloeiende water waren gericht, met de vingers spelende en zonder doel een menselijke figuur. Toen Iupiter daar toevallig voorbijkwam, bad zij hem, dat hij dit dode lichaam zou bezielen. De god vervulde haar bede, maar eiste nu ook, dat het nieuwe wezen naar hem zou worden genoemd, hetwelk Cura weigerde, omdat zij het had vervaardigd. Terwijl zij daarover met elkaar twistten, verscheen Tellus, de godin van de aarde, en maakte evenzeer aanspraak op het nieuwe schepsel, omdat zij daartoe de stof had geleverd. Om de twist te beslissen, riepen de drie twistenden eindelijk Saturnus, de god van de tijd, tot scheidsrechter in, en deze deed de uitspraak: "Gij, o Iupiter! gaaft aan het schepsel het leven, neem dus ook zijn lichaam, wanneer het gestorven is; gij, o godin der Zorg! hebt het gevormd, aan u behore het dan, terwijl het leeft; en gij, o Tellus! liet het uit uw stof vormen, uit humus of aarde, geef het dan ook de naam van deze stof en noem het homo of mens (zoon der aarde)."
|
| rdfs:comment
|
- Cura is the name of a divine figure whose name means "Care" or "Concern" in Latin. Hyginus seems to have created both the personification and story for his Fabulae, poem 220. In crossing a river, Cura gathered clay and, engrossed in thought, began to mold it. When she was thinking about what she had already made, Jove arrived on the scene. Cura asked him to grant it spiritus, "breath" or "spirit.
- Cura was de godin van de zorg, zat volgens de overlevering eens aan de oever van een rivier en vormde uit de aan haar voeten liggende klei, terwijl haar ogen peinzend op het voorbijvloeiende water waren gericht, met de vingers spelende en zonder doel een menselijke figuur. Toen Iupiter daar toevallig voorbijkwam, bad zij hem, dat hij dit dode lichaam zou bezielen.
|
