| dbpprop:abstract
|
- Cubism was a 20th century avant-garde art movement, pioneered by Pablo Picasso and Georges Braque, that revolutionized European painting and sculpture, and inspired related movements in music and literature. The first branch of cubism, known as "Analytic Cubism", was both radical and influential as a short but highly significant art movement between 1907 and 1911 in France. In its second phase, Synthetic Cubism, the movement spread and remained vital until around 1919, when the Surrealist movement gained popularity. English art historian Douglas Cooper describes three phases of Cubism in his seminal book "The Cubist Epoch". According to Cooper there was "Early Cubism", (from 1906 to 1908) when the movement was initially developed in the studios of Picasso and Braque; the second phase being called "High Cubism", (from 1909 to 1914) during which time Juan Gris emerged as an important exponent; and finally Cooper referred to "Late Cubism" (from 1914 to 1921) as the last phase of Cubism as a radical avant-garde movement. In cubist artworks, objects are broken up, analyzed, and re-assembled in an abstracted form—instead of depicting objects from one viewpoint, the artist depicts the subject from a multitude of viewpoints to represent the subject in a greater context. Often the surfaces intersect at seemingly random angles, removing a coherent sense of depth. The background and object planes interpenetrate one another to create the shallow ambiguous space, one of cubism's distinct characteristics.
- Kubismus ist eine Stilrichtung in der modernen Kunst, die vor allem in der Malerei zu Beginn des 20. Jahrhunderts ihre stärkste Ausprägung hatte. Ausgehend vom Spätimpressionismus und der methodischen Bildanalyse Paul Cézannes führte der von Pablo Picasso und Georges Braque begründete Kubismus zu einem Wendepunkt in der Malerei und bildete den Anfang der abstrakten Malerei und der künstlerischen Abstraktion.
- El Cubisme és un dels moviments artístics pertanyents a l'Art Modern, present principalment en la pintura i l'escultura, desenvolupat entre 1907 i 1914. El Cubisme va introduir un punt d'inflexió en la pintura, i representa l'inici de l'art abstracte. En les obres cubistes els objectes es trenquen, s'analitzen, i es re-construeixen en una forma abstracta; enlloc de representar els objectes des d'un punt de vista, l'artista pinta el motiu des d'una multitud de perspectives per tal de representar-lo en un context més ampli. El cubisme intenta atènyer l'essència de les coses que representa, per la juxtaposició de punts de vista diferents en la realitat, però simultanis a l'obra. Picasso, no es pararà només a descompondre paisatges, aplicarà el cubisme igualment als objectes i com al retrat. Els cubistes van abolir la idea de que cal pintar "matèries nobles"," i pensaven que qualsevol objecte podria ser bonic. Les Senyoretes d'Avignon de Picasso 1907 és considerat com el primer quadre cubista.
- Kubismus bylo avantgardní umělecké hnutí, které pojímá výtvarné umění revolučním způsobem. Princip kubismu spočívá v jeho prostorové koncepci díla, předmět nezobrazuje jen z jednoho úhlu, ale z mnoha úhlů současně. Zároveň znamenal i obrovskou změnu v přístupu ke skutečnosti, nejen ve vidění, ale především v práci s realitou. Zobrazovaný předmět byl rozkládán až na nejjednodušší geometrické tvary (především krychle - latinsky cubus), které byly pak pomocí fantazie skládány do obrazu, proto zobrazené předměty působí dojmem, že jsou deformované a objevují se zároveň z několika pohledů. Problém nastal u předmětů, které jsou ve vzájemném vztahu, neboť pak vznikalo mnoho průhledů s neobvyklými úhly pohledu. Kubismus se snažil počítat i se čtvrtou dimenzí a s nekonečnem. Proto kubismus musel řešit nové problémy perspektivy a vytvářel nové prostorové vztahy mezi předměty. Kubismus měl velký dopad na umělce prvních desetiletí 20. století a tím ovlivnil (ať přímo či nepřímo) vývoji nových uměleckých stylů (futurismus, konstruktivismus a expresionismus. V některých lokalitách získal charakter uměleckého slohu .
- El cubismo fue un movimiento artístico desarrollado entre 1907 y 1914, nacido en Francia y encabezado por Pablo Picasso, Georges Braque y Juan Gris. Es una tendencia esencial pues da pie al resto de las vanguardias europeas del siglo XX. No se trata de un ismo más, sino de la ruptura definitiva con la pintura tradicional. El término cubismo fue acuñado por el crítico francés Louis Vauxcelles, el mismo que había bautizado a los fauvistas motejándolos de fauves (fieras); en el caso de Braque y sus pinturas de L'Estaque, Vauxcelles dijo, despreciativamente, que era una pintura compuesta por «pequeños cubos». Se originó así el concepto de «cubismo».
- Kubismi on pääasiassa maalaustaiteen ja kuvanveiston, sekä joissakin maissa taideteollisuuden ja arkkitehtuurin suuntaus 1900-luvun alussa. Nimeä käytettiin aluksi ironisena kommenttina. Kubistisessa taiteessa esineet hajotetaan, analysoidaan ja kootaan uudelleen pelkistyneessä muodossa. Taiteilija kuvaa aiheen yhden kiinteän näkökulman sijasta samanaikaisesti monesta kulmasta yrittäessään esittää sen mahdollisimman täydellisesti. Usein tahojen tai tasojen pinnat leikkaavat toisensa kulmissa, joissa ei voi havaita syvyyttä. Tausta ja esineet tai hahmo tunkeutuvat toisiinsa luoden moniselitteisen onton tilan, joka on ominaista kubismille. Kubismin kehittivät Pablo Picasso ja Georges Braque. Ensimmäisenä kubistisena maalauksena pidetään Picasson teosta "Avignonin naiset" (1906–07). Suomessa monet taiteilijat kiinnostuivat kubismista, mutta vain muutamat, kuten Ilmari Aalto, Gösta Diehl tai Unto Pusa, tarttuivat siihen syvällisemmin. Kubismin katsotaan päättyneen ensimmäisen maailmansodan alkamisen (1914) aikoihin. Nykyisen Tšekin alueella kuitenkin kehittyi omalaatuinen kubismin suuntaus, jonka teokset kattoivat enemmän taiteenaloja kuin Euroopan kubismi yleensä.
- Le cubisme est un mouvement artistique qui s'est développé de 1907 à à l'initiative des peintres Georges Braque et Pablo Picasso. Après la Première Guerre mondiale, le mouvement s'essouffle, avant de s'éteindre vers les années 1920.
- Fájl:Cubist house prague. jpg Egy kubista stílusú ház Prágában A kubizmus avantgárd művészeti mozgalom volt a 20. század elején. Picasso és Braque képeivel kezdődik 1907-ben és 1914-ben merül ki. Elnevezését a 'cube' (kocka) szóból alkotta meg Daniel-Henry Kahnweiler kritikus.
- Il cubismo è un movimento artistico d'avanguardia che nasce a Parigi attorno al 1906 e al 1907 che genererà movimenti analoghi in musica e letteratura. Nelle opere cubiste il soggetto è spezzato, analizzato e riassemblato in una forma astratta. L'artista tende a ritrarre l'oggetto in un contesto più vario, raffigurandolo da più punti di vista. Lo sfondo e i piani prospettici si compenetrano, creando un ambiguo spazio vuoto caratteristico del cubismo. Gli artisti più influenti di questo movimento sono Pablo Picasso, Fernand Léger, Georges Braque e Juan Gris.
- キュビスム（英: Cubism）は、20世紀初頭にパブロ・ピカソとジョルジュ・ブラックによって創始され、多くの追随者を生んだ現代美術の大きな動向である。それまでの具象絵画が一つの視点に基づいて描かれていたのに対し、いろいろな角度から見た物の形を一つの画面に収め、ルネサンス以来の一点透視図法を否定した。
- Kubisme is een schilderstijl binnen de moderne kunst van het begin van de 20e eeuw. Het is een van de vier grote schilderstijlen, die de Europese schilderkunst van de 20e eeuw een nieuw elan gaven. Het kubisme vierde zijn hoogtijdagen als avant-garde kunststroming in de periode van 1906 tot ca. 1920.
- Kubisme er en kunstretning som oppstod omkring 1907. Navnet kubisme kommer av det greske ordet kybos som betyr terning. Kubismen blir ansett å være en av de viktigste kunstbevegelsene siden renessansen, og hadde stor påvirkningskraft på europeisk maleri og skulptur på begynnelsen av 1900-tallet I 1907 ble det holdt en minneutstilling over maleren Paul Cézanne. Cezanne hadde vært opptatt av hvordan en kunne forklare formene i naturen ved hjelp av geometriske figurer som terninger, kuler og kjegler. Og med inspirasjon fra Cézanne skapte Picasso og maleren Georges Braque kubismen, hvor motivet ble brutt opp i geometriske enkeltformer. Picasso malte samme året som minneutstilling et bilde som heter Pikene fra Avignon, og dette blir regnet for det første kubistiske maleriet. Picasso og Braque, arbeidet i mange år med å analysere gjenstander de hadde foran seg. De forenklet dem og bygget dem opp som geometriske former. Et menneske fikk da for eksempel en kule til hode, og en sylinder til overarm. I tillegg til de geometriske formene var kubistene opptatt av afrikansk kunst. Kubistene malte ikke et motiv bare fra en bestemt kant, men viste motivet som om det er sett fra forskjellige steder på samme tid. Dette var et forsøk på å presentere motivet på en så helhetlig måte som mulig. Ofte vil disse planenes overflate møtes med kanter som ikke viser noe gjenkjennelig dybdeperspektiv. Bakgrunnen og motivets plan møter hverandre på en måte som skaper bare en overfladisk dybdefølelse; noe som regnes som en av karakteristikkene ved kubismen. Kubismen var en komplett og klart definert estetikk. Kvinnene på Picassos bilde «Pikene fra Avignon» har ansikter som ser ut som afrikanske masker. Med kantete trekk og med fordreide kropper. Det var mange som mente at det Picasso malte var forferdelig stygt. Kubismen var i konstant forandring, og den deles inn i tre hovedfaser: fasett-kubisme, analytisk-kubisme og syntetisk-kubisme. De mest kjente kunstnerne innen kubismen var Georges Braque, Pablo Picasso, Juan Gris og Fernand Leger. Kubismen hadde også påvirkning på skulpturen.
- Kubizm – kierunek w sztukach plastycznych, głównie malarstwie i rzeźbie, który rozwinął się we Francji na początku XX wieku. Prekursorami kubizmu byli Pablo Picasso i Georges Braque. Po raz pierwszy określenia kubizm użył krytyk sztuki Louis Vauxcelles. W języku francuskim brzmi ono cubisme i pochodzi od łacińskiego słowa cubus, co oznacza kostka lub sześcian . Ten termin przyjął się i szybko wszedł do powszechnego użytku, jednak twórcy tego kierunku długo unikali jego stosowania. We wczesnej fazie rozwoju kubizmu, tzw. fazie prekubistycznej (zwanej też cezannowską), Picasso i Braque pracowali niezależnie od siebie. Inspiracją do wypracowania nowego podejścia do przestrzeni malarskiej, transformacji obiektu i interpretacji rzeczywistości była dla nich sztuka staroiberyjska i plemienne maski afrykańskie oraz niektóre dzieła Paula Cezanne'a. Później Picasso i Braque zaczęli pracować razem, tworząc podstawy kubizmu analitycznego, a następnie kubizmu syntetycznego (od roku 1912). W kubizmie syntetycznym w obrazach pojawiały się wklejane kawałki gazet, tapet czy kolorowych kawałków papieru, a także trójwymiarowe formy wbudowywane w płaszczyznę obrazu. W całej historii malarstwa nie było innego tak intensywnego zerwania z osiągnięciami sztuki, jak to dokonane przez kubistów. Przede wszystkim, do tej pory malarstwo miało iluzorycznie odzwierciedlać rzeczywistość – wywoływać na płótnie wrażenie “jak żywej” natury. Kubistom zaś zależało na zdefiniowaniu rzeczywistości, wydobyciu “stereometrycznej struktury przedmiotów”. Aby to osiągnąć, stosowali geometryzację, syntezę i odrzucenie perspektywy. W dużym skrócie, można powiedzieć, że dana, widziana forma zostawała najpierw zgeometryzowana (czyli wpisana w kształt sześcianu – z łac. cubus), a następnie rozbita na mniejsze elementy walców, stożków, kul itp. U podstaw kubizmu leży zasada, że obiekt malarski zostaje rozbity na szereg osobnych płaszczyzn, oglądanych w różnym oświetleniu, które następnie są przedstawiane obok siebie na płótnie. Dawało to pełniejszy obraz analizowanego obiektu. Choć najsłynniejsze obrazy kubistyczne (jak "Panny z Avinionu") pokazują postacie ludzkie, generalnie głównym tematem były tu martwe natury. Kubizm stał się popularny i zyskał wielu zwolenników w środowisku artystycznym. Choć często bywa identyfikowany z Picassem, nie należy zapominać, że tworzyli go także inni artyści oraz że sam Picasso nie był wierny kierunkowi przez całe swoje artystyczne życie. Do artystów, którzy wnieśli twórczy wkład w rozwój tego kierunku, zaliczani są: Juan Gris Fernand Léger Francis Picabia Louis Marcoussis Jean Metzinger Albert Gleizes Pablo Picasso Najsławniejsze dzieła (malarskie i rzeźbiarskie) związane z kubizmem: Panny z Awinionu Pablo Picasso (1907) to jeden z najsłynniejszych obrazów kubistycznych, choć należy też do jednego z pierwszych dzieł tegoż ruchu. Następuje tu całkowite zerwanie z przestrzenią czy formami ciała ludzkiego, a także tak właściwą dla obrazów do tego momentu estetyzacją – malarstwo, jakkolwiek przeszło już sporą ewolucję od czasów klasycyzmu, do momentu powstania tego dzieła miało nadal odpowiadać określonemu pięknu. Na obrazie widać też wyraźne wpływy afrykańskie: dwie postacie z prawej strony przypominają bardzo afrykańskie rzeźby. Picasso pokazał ciała zdeformowane, złamane – a do tego należące do prostytutek z barcelońskiej ulicy Calle de Avignon. Jak pisał na ten temat Białostocki: “Jest to sztuka zaskakująca, ostra, rezygnująca z piękna, świadomie niszcząca naturę i zastępująca ją ładem dzieła sztuki, ale przy zachowaniu jakby śladów zniszczenia, jakiemu rzeczywistość podlegała” (Białostocki, s. 668). Kompozycja z asem treflowym Georges Braque (1913)
- O Cubismo é um movimento artístico que ocorreu entre 1907 e 1914, tendo como principais fundadores Pablo Picasso e Georges Braque. O Cubismo tratava as formas da natureza por meio de figuras geométricas, representando todas as partes de um objeto no mesmo plano. A representação do mundo passava a não ter nenhum compromisso com a aparência real das coisas. O movimento cubista evoluiu constantemente em três fases: Fase cezannista ou cezaniana entre 1907 e 1909 - Fase analítica ou hermética entre 1909 a 1912 - que se caracterizava pela desestruturação da obra, pela decomposição de suas partes constitutivas; Fase sintética (contendo a experimentação das colagens) - foi uma reação ao cubismo analítico, que tentava tornar as figuras novamente reconhecíveis, como colando pequenos pedaços de jornal e letras. Desta última fase decorrem dois movimentos: Orfismo Secção de Ouro Historicamente o Cubismo originou-se na obra de Cézanne, pois para ele a pintura deveria tratar as formas da natureza como se fossem cones, esferas e cilindros. Entretanto, os cubistas foram mais longe do que Cézanne. Passaram a representar os objetos com todas as suas partes num mesmo plano. É como se eles estivessem abertos e apresentassem todos os seus lados no plano frontal em relação ao espectador. Na verdade, essa atitude de decompor os objetos não tinha nenhum compromisso de fidelidade com a aparência real das coisas. O pintor cubista tenta representar os objetos em três dimensões, numa superfície plana, sob formas geométricas, com o predomínio de linhas retas. Não representa, mas sugere a estrutura dos corpos ou objetos. Representa-os como se movimentassem em torno deles, vendo-os sob todos os ângulos visuais, por cima e por baixo, percebendo todos os planos e volumes.
- Între anii 1908-1914 are loc în Franţa cea mai importantă revoluţie în istoria picturii, după cea a descoperirii perspectivei în perioada Renaşterii. Iniţiat de francezul Georges Braque şi spaniolul Pablo Picasso, cubismul va dobândi în scurtă vreme numeroşi adepţi. Această direcţie artistică va juca un rol uriaş în transformarea artelor plastice în secolul al XX-lea. Cubismul este consecinţa unor transformări de lungă durată, nu a fost teoretizat prin vreun manifest sau declaraţii programatice. Un prim semn îl constituie tabloul "Domnişarele din Avignon" al lui Picasso, în care pentru prima dată un pictor se rupe într-un mod atât de hotărât de tradiţionala artă figurativă şi de modul de reprezentare bazat pe perspectivă.
- Куби́зм — авангардистское направление в изобразительном искусстве, прежде всего в живописи, зародившееся в начале XX века и характеризующееся использованием подчеркнуто геометризованных условных форм, стремлением «раздробить» реальные объекты на стереометрические примитивы. Файл:Gris2. jpg Хуан Грис Мужчина в кафе, 1914
- Kubismen var den första abstrakta konststilen på 1900-talet. Den fick sitt namn av konstkritikern Louis Vauxcelles 1908 efter ett yttrande av Matisse om "Braques små kuber". Stilens huvudperiod räknas från 1907 till 1914, och dess upphovsmän var Pablo Picasso och Georges Braque. Som konstriktning kom den närmare att definieras av Guillaume Apollinaire. Det förekommer olika periodindelningar av kubismen; vanliga benämningar är "analytisk", "hermetisk" och "syntetisk". Termen "analytisk" är dock inte tillräcklig för att beskriva de första kubistiska verken, vilka hade influerats av iberisk och afrikansk konst, till exempel Les Demoiselles d'Avignon av Picasso (1907). Detta gör att vissa kritiker har föreslagit termen "prekubism" eller "protokubism" för denna fas. De första verkligt kubistiska verken är de, där föremål, landskap och människor framställs som flersidiga (eller mångfacetterade), hårda kroppar. Cézannes sena verk fungerade som en katalysator för detta måleri och blev bekanta för kubisterna genom den viktiga utställning av hans verk som ordnades efter hans död 1906. Hans råd till Émile Bernard att behandla naturen med hjälp av "cylindern, cirkeln och konen" togs som en förevändning för de kubistiska experimenten. Kvinna med gitarr av Picasso är ett tydligt exempel på denna fas av kubismen. Braque och Picasso övergick därefter till en mer tvådimensionell abstrakt form, där själva det övergripande mönstret fick större betydelse, och där motivet helt eller delvis är omöjligt att urskilja, s.k. hermetisk kubism. Det råder dock viss begreppsförvirring kring denna fas, då vissa konstvetare kallar den för "analytisk", eftersom Picasso och Braque tycks analysera, sönderdela, motivet i små geometriska former, ibland till oigenkännlighet. Färgen var under denna period nästan helt borta från deras verk, vilka i huvudsak var monokroma i grå, blå, bruna och vita toner. I kubismens slutliga fas, kallad den "syntetiska" på grund av kombinationen av abstrakta former med verkliga material, återvände färgen. Många andra konstnärer arbetade i den kubistiska stilen, vilken efter 1905 ersatte fauvismen som den ledande rörelsen i Paris. De viktigaste bidragen gjordes av Juan Gris och Fernand Léger, men där fanns många andra, däribland Albert Gleizes och Jean Metzinger (som gav ut en bok om kubismen, Du cubisme), André Derain, Othon Friesz, Roger de la Fresnaye och Louis Marcoussis. Bland de kubistiska skulptörerna fanns Alexander Archipenko och Henri Laurens. Kubistiska verk ställdes ut på Höstsalongen, och en grupp kallad La Section d'Or ("Gyllene snittet") bildades, där de ledande gestalterna var bröderna Jacques Villon, Raymond Duchamp-Villon och Marcel Duchamp. Det som tilldrog sig i Paris fick stort inflytande. Kubismen stimulerade futurismen i Italien, vorticismen i England och utövade en viss påverkan på expressionismen i Tyskland. Kubismen var också en viktig föregångare till andra rörelser som strävade efter en abstrakt konst, till exempel konstruktivismen och suprematismen i Ryssland och De Stijl i Nederländerna. I Paris utvecklades kubismen längs två huvudlinjer, dels i riktning mot en dekorativ stil där föremålen behandlades geometriskt men förblev klart igenkännbara, dels mot en högre grad av abstraktion som i Robert Delaunays rytmiska målningar av färgade segment och cirklar. Kubismen har fortsatt att utöva ett inflytande på 1900-talets konst. Amédée Ozenfant och arkitekten Le Corbusier gjorde ett försök att återvända till en förenklad, renare kubism, men omkring 1920 var kubismen redan alltför mycket en del av det allmänna, konstnärliga språket för att kunna begränsas till denna form av purism. Kubistiska idéer och tekniker har fortsatt att användas fram till idag, i synnerhet collaget som uppfanns under den syntetiska perioden.
- Kübizm, 20. yüzyıl başındaki temsile dayalı sanat anlayışından saparak devrim yapan Fransız sanat akımıdır. Pablo Picasso ve Georges Braque, nesne yüzeylerinin ardına bakarak konuyu aynı anda değişik açılardan sunabilecek geometrik şekilleri vurgulamışlardır.
- Файл:Juan Gris 003. jpg Картина Хуана Ґріс Stilleben mit Fruchtschale und Mandoline Кубізм - революційна течія в образотворчому мистецтві початку 20 століття, яка передувала абстрактному мистецтву. Його засновники, Жорж Брак і Пабло Пікассо, захоплювалися роботами Поля Сезанна і були натхненні його спробою створити об'ємну структуру на поверхні полотна. У 1907-1910 роках у Франції кубісти почали усе більше абстрагуватися від дійсності, їхні картини усе менше нагадували реальність. Кубізм оголосив, що мистецтво існує заради самого себе, а не для відтворення дійсності. Кубізм мав бути мистецтвом, котре, за словами Пабло Пікассо, відтворює світ не таким, яким його бачить митець, а таким, яким він його мислить. Шляхом розкладання всіх предметів і форм на прості геометричні фігури та їх перекомбінування відповідно до задуму митця кубісти сподівалися прийти до створення інтелектуального й аналітичного живопису, здатного розкривати структуру речей і їхню внутрішню сутність, виражати «константи буття», підніматися до рівня вимог сучасності, входити в неї і сприяти її перебудові. Кубізм залучив таких художників, як Хуан Ґріс, Ф. Легер і Р. Делане. дивитися роботи кубістів
- 立體主義是前衛藝術運動的一個流派，對二十世紀初期的歐洲繪畫與雕塑帶來革命。 立體主義的藝術家追求碎裂、解析、重新組合的形式，形成分離的畫面──以許多組合的碎片型態為藝術家們所要展現的目標。藝術家以許多的角度來描寫對象物，將其置於同一個畫面之中，以此來表達對象物最為完整的形象。物體的各個角度交錯疊放造成了許多的垂直與平行的線條角度，散亂的陰影使立體主義的畫面沒有傳統西方繪畫的透視法造成的三度空間錯覺。背景與畫面的主題交互穿插，讓立體主義的畫面創造出一個二度空間的繪畫特色。 立體主義開始於1906年，由喬治·布拉克與帕布羅·畢卡索所建立，當時他們居住在法國巴黎的蒙馬特區。他們於1907年相識。到1914年第一次世界大戰爆發之前，兩人一直非常親近地在一起工作。 法國的藝評人路易·馮克塞勒於1908年第一次使用這一名稱「立體主義」。在此之後，這一名稱被廣泛地拿來使用，但作為創始者的布拉克與畢卡索，則是相當地少用。 立體主義起於自巴黎的蒙馬特區，由聚集在賽納河左岸en:Montparnasse地區的藝術家們傳播開來，並由畫商en:Henry Kahnweiler所發起。立體主義很快地受到歡迎，在1910年時，藝評者已將由布拉克與畢卡索影響的藝術家們稱做「立體學派」。然而，許多認為自己是立體主義的畫家，在藝術風格的表現上和布拉克或畢卡索的表現大異其趣，在1920年以前，他們就已經走向了明顯歧異的道路。比如奧費主義（en:Orphism）即是立體主義的一個分支，其中包括en:Guillaume Apollinaire、羅伯·德洛內（en:Robert Delaunay），杜象（en:Marcel Duchamp），費南·雷捷（en:Fernand Léger）等著名畫家。 立體主義在二十世紀的最初十年影響了全歐洲的藝術家，並激發了一連串的藝術改革運動，如未來主義、結構主義及表現主義等等。 不斷尋求創新的藝術家，布拉克與畢卡索，尋找新的畫中主題及空間的表達模式。他們受到了保羅·塞尚、喬治·秀拉、伊伯利亞雕塑、非洲部落藝術（即便布拉克駁斥這種說法），以及野獸派的影響。
|
| rdfs:comment
|
- Cubism was a 20th century avant-garde art movement, pioneered by Pablo Picasso and Georges Braque, that revolutionized European painting and sculpture, and inspired related movements in music and literature. The first branch of cubism, known as "Analytic Cubism", was both radical and influential as a short but highly significant art movement between 1907 and 1911 in France.
- Kubismus ist eine Stilrichtung in der modernen Kunst, die vor allem in der Malerei zu Beginn des 20. Jahrhunderts ihre stärkste Ausprägung hatte. Ausgehend vom Spätimpressionismus und der methodischen Bildanalyse Paul Cézannes führte der von Pablo Picasso und Georges Braque begründete Kubismus zu einem Wendepunkt in der Malerei und bildete den Anfang der abstrakten Malerei und der künstlerischen Abstraktion.
- El Cubisme és un dels moviments artístics pertanyents a l'Art Modern, present principalment en la pintura i l'escultura, desenvolupat entre 1907 i 1914. El Cubisme va introduir un punt d'inflexió en la pintura, i representa l'inici de l'art abstracte.
- Kubismus bylo avantgardní umělecké hnutí, které pojímá výtvarné umění revolučním způsobem. Princip kubismu spočívá v jeho prostorové koncepci díla, předmět nezobrazuje jen z jednoho úhlu, ale z mnoha úhlů současně. Zároveň znamenal i obrovskou změnu v přístupu ke skutečnosti, nejen ve vidění, ale především v práci s realitou.
- El cubismo fue un movimiento artístico desarrollado entre 1907 y 1914, nacido en Francia y encabezado por Pablo Picasso, Georges Braque y Juan Gris. Es una tendencia esencial pues da pie al resto de las vanguardias europeas del siglo XX. No se trata de un ismo más, sino de la ruptura definitiva con la pintura tradicional.
- Kubismi on pääasiassa maalaustaiteen ja kuvanveiston, sekä joissakin maissa taideteollisuuden ja arkkitehtuurin suuntaus 1900-luvun alussa. Nimeä käytettiin aluksi ironisena kommenttina. Kubistisessa taiteessa esineet hajotetaan, analysoidaan ja kootaan uudelleen pelkistyneessä muodossa. Taiteilija kuvaa aiheen yhden kiinteän näkökulman sijasta samanaikaisesti monesta kulmasta yrittäessään esittää sen mahdollisimman täydellisesti.
- Le cubisme est un mouvement artistique qui s'est développé de 1907 à à l'initiative des peintres Georges Braque et Pablo Picasso. Après la Première Guerre mondiale, le mouvement s'essouffle, avant de s'éteindre vers les années 1920.
- Fájl:Cubist house prague. jpg Egy kubista stílusú ház Prágában A kubizmus avantgárd művészeti mozgalom volt a 20. század elején. Picasso és Braque képeivel kezdődik 1907-ben és 1914-ben merül ki. Elnevezését a 'cube' (kocka) szóból alkotta meg Daniel-Henry Kahnweiler kritikus.
- Il cubismo è un movimento artistico d'avanguardia che nasce a Parigi attorno al 1906 e al 1907 che genererà movimenti analoghi in musica e letteratura. Nelle opere cubiste il soggetto è spezzato, analizzato e riassemblato in una forma astratta. L'artista tende a ritrarre l'oggetto in un contesto più vario, raffigurandolo da più punti di vista. Lo sfondo e i piani prospettici si compenetrano, creando un ambiguo spazio vuoto caratteristico del cubismo.
- キュビスム（英: Cubism）は、20世紀初頭にパブロ・ピカソとジョルジュ・ブラックによって創始され、多くの追随者を生んだ現代美術の大きな動向である。それまでの具象絵画が一つの視点に基づいて描かれていたのに対し、いろいろな角度から見た物の形を一つの画面に収め、ルネサンス以来の一点透視図法を否定した。
- Kubisme is een schilderstijl binnen de moderne kunst van het begin van de 20e eeuw. Het is een van de vier grote schilderstijlen, die de Europese schilderkunst van de 20e eeuw een nieuw elan gaven. Het kubisme vierde zijn hoogtijdagen als avant-garde kunststroming in de periode van 1906 tot ca. 1920.
- Kubisme er en kunstretning som oppstod omkring 1907. Navnet kubisme kommer av det greske ordet kybos som betyr terning. Kubismen blir ansett å være en av de viktigste kunstbevegelsene siden renessansen, og hadde stor påvirkningskraft på europeisk maleri og skulptur på begynnelsen av 1900-tallet I 1907 ble det holdt en minneutstilling over maleren Paul Cézanne.
- Kubizm – kierunek w sztukach plastycznych, głównie malarstwie i rzeźbie, który rozwinął się we Francji na początku XX wieku. Prekursorami kubizmu byli Pablo Picasso i Georges Braque. Po raz pierwszy określenia kubizm użył krytyk sztuki Louis Vauxcelles. W języku francuskim brzmi ono cubisme i pochodzi od łacińskiego słowa cubus, co oznacza kostka lub sześcian .
- O Cubismo é um movimento artístico que ocorreu entre 1907 e 1914, tendo como principais fundadores Pablo Picasso e Georges Braque. O Cubismo tratava as formas da natureza por meio de figuras geométricas, representando todas as partes de um objeto no mesmo plano. A representação do mundo passava a não ter nenhum compromisso com a aparência real das coisas.
- Între anii 1908-1914 are loc în Franţa cea mai importantă revoluţie în istoria picturii, după cea a descoperirii perspectivei în perioada Renaşterii. Iniţiat de francezul Georges Braque şi spaniolul Pablo Picasso, cubismul va dobândi în scurtă vreme numeroşi adepţi. Această direcţie artistică va juca un rol uriaş în transformarea artelor plastice în secolul al XX-lea.
- Kubismen var den första abstrakta konststilen på 1900-talet. Den fick sitt namn av konstkritikern Louis Vauxcelles 1908 efter ett yttrande av Matisse om "Braques små kuber". Stilens huvudperiod räknas från 1907 till 1914, och dess upphovsmän var Pablo Picasso och Georges Braque. Som konstriktning kom den närmare att definieras av Guillaume Apollinaire. Det förekommer olika periodindelningar av kubismen; vanliga benämningar är "analytisk", "hermetisk" och "syntetisk".
- Kübizm, 20. yüzyıl başındaki temsile dayalı sanat anlayışından saparak devrim yapan Fransız sanat akımıdır. Pablo Picasso ve Georges Braque, nesne yüzeylerinin ardına bakarak konuyu aynı anda değişik açılardan sunabilecek geometrik şekilleri vurgulamışlardır.
- Файл:Juan Gris 003. jpg Картина Хуана Ґріс Stilleben mit Fruchtschale und Mandoline Кубізм - революційна течія в образотворчому мистецтві початку 20 століття, яка передувала абстрактному мистецтву.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
