| dbpedia-owl:abstract
|
- Der Krummstab (altägyptisch Heqa, Auet Herrscher-Zepter, Hirtenstab, ansonsten auch Abtsstab, Lituus, Baculus pastoralis, Bischofsstab, Pastoralstab und Pedum oder Virga) ist als altägyptische Insigne bereits seit dem Alten Reich (2707–2216 v. Chr. ) belegt und wurde als religiöses Herrschaftssymbol von vielen Ländern übernommen. In der Neuzeit gehört der Krummstab zu den Pontifikalien und besteht aus einem Schaft und der an seinem oberen Ende anschließenden Krümme. Die Krümme besteht meist aus vergoldetem Silber oder Kupfer und ist oft künstlerisch gestaltet; der etwa 1,5 Meter lange Schaft besteht meist aus Holz.
- A crosier (crozier, pastoral staff, paterissa, pósokh) is the stylized staff of office (pastoral staff) carried by high-ranking Catholic, Eastern Orthodox, Anglican, and some Lutheran and Pentecostal prelates. The other typical insignia of most of these prelates, but not all, are the mitre and the episcopal ring.
- El báculo pastoral es un cayado que llevan los obispos como signo de su función pastoral y que se le entrega en su consagración. El báculo pastoral viene usándose como distintivo del oficio de los obispos desde siglo VII, por lo menos, en España, como consta por testimonios de San Isidoro; pero es creíble que ya desde el siglo IV lo llevaran algunos obispos con dicho significado, según lo manifiesta algún texto de escritores de la época. Plantilla:Cita requerida Su material de fabricación ha sido la madera, el marfil, el hierro, el bronce, la plata y el oro y con frecuencia se hallan ejemplares adornados con los más exquisitos detalles del arte, conservándose algunos desde el siglo XI y muy preciosos desde el XIII. Constan por lo común de dos partes distintas y separables, que a menudo son de material diferente una de la otra, a saber: el palo o asta el cayado o voluta, que lleva en su base un nudo esférico o prismático. Toda esta segunda parte que siempre se decora más que el asta, suele llevar, desde el siglo XII, figuras emblemáticas o iconísticas, sobre todo, en medio de la voluta. El báculo del Papa termina en un crucifijo. En cuanto al uso del báculo, es usado por los obispos durante las Misas y otros oficios solemnes que presiden. Los abades mitrados lo llevan habitualmente menos ornamentado que los obispos y con un corto velo suspendido del nudo. Los obispos de rito griego sustituyen la voluta por un travesaño en forma de T adornada y decoran el asta con nudos artísticos y otras labores. También se entrega un báculo a los abades en su investidura, como distintivo de su función.
- Il pastorale è una sorta di bastone, dall'estremità ricurva e spesso riccamente decorata, usato dal vescovo nei pontificali e nelle cerimonie più solenni. È in uso presso varie chiese cristiane ad ordinamento episcopale, tra cui la Chiesa cattolica, l'ortodossa, l'anglicana e la luterana.
- Il vincastro è un ramo di salice da vimini (salix viminalis) utilizzato principalmente dal pastore per guidare il gregge, ma anche per allontanare dalle pecore animali come cani randagi o lupi. Il salice da vimini è detto anche vinco, da cui vincastro per l'aggiunta del suffisso peggiorativo -astro. In senso esteso vincastro è sinonimo di bastone. Talvolta può essere di legno di olivo, ma è meno utilizzato a causa del maggior peso e minore praticità d'uso. Un tipo di vincastro è quello lungo all'incirca come la persona che lo possiede, viene impugnato circa a due terzi della sua altezza in modo da essere comodo per sostenere parte del peso durante il cammino e reca sulla sommità superiore una sorta di ricciolo ricurvo tipicamente utilizzato per portare alcuni piccoli sacchi per il viaggio.
- ファイル:Crosse Cluny. jpg カトリック教会の黄金製の司教杖（13世紀・カルカソンヌ） 司教杖（しきょうじょう）は、司教（主教）が祭式の時に手に持つ杖のことである。牧杖、あるいはバクルス（ラテン語:baculus）とも言う。 ミトラ同様、司教（主教）の権能の象徴である。司牧者としてその教区の信徒を牧することを表すため、カトリック教会の司教杖は羊飼いの杖に似せて、先端が曲がったゼンマイのような形をしている。聖公会では牧杖あるいはパストラルスタッフと言う。
- Een kromstaf is in de geschiedenis in meerdere tijdsperioden en gebieden een bepaalde staf. Naast een voorwerp voor praktisch gebruik is het daarin een attribuut van een vooraanstaand persoon of een godheid. De kromstaf werd onder meer al ver voor de jaartelling in het Oude Egypte gebruikt door nomadische herders en als attribuut bij farao's. Binnen het christendom wordt de kromstaf gebruikt als een van de pontificalia die dienen als uiterlijke tekens van de waardigheid van bisschoppen en abten en abdissen. De bisschopsstaf is een teken voor de herderlijke zorg van de bisschop voor de gelovigen (herdersstaf).
- Bispestav er en stav som brukes som et verdighetstegn av en biskop. Forskjellige slike staver brukes i flere kirker. I Den katolske kirke og visse andre kirker brukes den spesielle krumstaven. Den er et av kjennetegnene til den katolske biskop, sammen med bispeluen, bisperingen og brystkorset. Staven har tradisjonelt ofte en nærmest spiralformet utsmykning, men mange nye staver er svært enkelt utsmykket. Den skal ligne på en gjeterstav og være et symbol på biskopens hyrdegjerning. I den katolske kirke kan også abbeder bære bispestav (den kalles da heller 'hyrdestav'), men de skal bære den med kroken bakover, og hodet skal være tildekket når en biskop er tilstede. Enkelte erkebiskoper bruker en stav med et kors på toppen i stedet for kroken.
- Pastorał (łac. baculus pastoralis, dosł. "kij pasterski") to w Kościołach chrześcijańskich atrybut biskupów, opatów i infułatów uprzywilejowanych; długa, zdobiona laska o ślimakowato zwiniętym zakończeniu, nazywanym krzywaśnią lub z łac. kurwaturą. Pierwotnie był to po prostu krótki, zakrzywiony kij służący do podpierania się. W Kościele łacińskim krzywaśń zwija się w formie ślimaka do środka; często też wewnątrz ślimaka znajdują się wyobrażenia świętych. Od pastorału biskupa wcześniejsza była laska opata. Pierwszym opatem który jej używał, był święty Kolumban (+615). Odtąd szybko się rozpowszechniała. Poza klasztorem używali jej biskupi, królowie i książęta – jako znaku władzy. Do liturgicznych insygniów biskupa pastorał zalicza się od XI wieku. Od XVI w. biskupi zwyczajowo noszą pastorał krzywaśnią na zewnątrz. Opaci używają pastorału z krzywaśnią osłoniętą przezroczystym welonem, gdyż nie mają władzy pro foro externo, to znaczy poza ściśle określoną wspólnotą (na ogół klasztoru bądź zakonu). Pastorały opatów są znacznie skromniej zdobione, a noszą je oni krzywaśnią do wewnątrz. Pastorał papieski, zwany też "ferula", jest zakończony krzyżem. Biskup może używać pastorału tylko na terenie diecezji, do której jest przypisany. Metropolita – na terenie metropolii. W pozostałych przypadkach muszą na to uzyskać zgodę ordynariusza miejscowego. Kardynał może używać pastorału wszędzie, nie pytając nikogo o zgodę (podobnie jak ze spowiadaniem). W czasie pielgrzymki Jana Pawła II do Polski 1999, kiedy ten był chory, zastępujący go kardynał Angelo Sodano podczas mszy na Błoniach używał papieskiego pastorału.
- Um báculo, em sentido lato, é um tipo de cajado usado pelos pastores para se apoiarem ao andar e para conduzirem o gado. Muitas vezes tem a extremidade curva para segurar a rês pela perna. No sentido restrito, refere-se a um bordão usado pelos dignitários da Igreja Católica, simbolizando o seu papel de pastores do rebanho divino. Com a mitra, constitui uma das principais insígnias dos bispos.
- Kräkla, biskopsstav, krumstav, är en symbolisk herdestav som bärs av biskopar. Påven bär en korsstav, numera med krucifix.
- По́сох (монашеский), жезл — знак церковной власти архиерея и управляющего монастырем архимандрита или игумена. Различаются богослужебные — торжественные и богато украшенные посохи, и внебогослужебные — более простые. Навершие богослужебного посоха увенчивается крестом, сама форма навершия бывает двух видов: древняя форма, восходящая к VI веку в виде перевернутого якоря; форма, распространившаяся в XVI-XVII веках — в виде двух змей, извивающихся кверху. Отличительной особенностью русских посохов является сулок — двойной платок у навершия, предохраняющий руку от мороза.
- Fichier:Bischof-GL-Müller. JPG Un évêque tenant sa crosse. La crosse est le bâton pastoral des évêques et des abbés, insigne de leur pouvoir. La crosse avait initialement la forme d'un Tau grec (T), mais à partir du Modèle:XIIe siècle son extrémité supérieure a pris la forme recourbée qui est aujourd'hui la plus répandue, en volute. Cette forme est aussi celle la houlette du berger, image très emblématique. Bâton de celui qui dirige, conseille, et secourt, houlette du bon pasteur, marchant à la tête du troupeau des fidèles, signe d'une autorité paternelle. Les trois symboles de la crosse sont : solide pour soutenir les faibles, recourbé pour rattraper ceux qui s'égarent et pointue pour piquer ceux qui hésitent. « Le Seigneur est mon berger » (Jn 10,1-18 & 27-30) La crosse se compose de diverses parties nommées la douille, le nœud et le crosseron, autrefois artistiquement décoré, par exemple d'un agneau avec une croix . Le crosseron (volute au sommet de la crosse) est tourné vers l'assistance lorsque l'évêque célèbre dans son propre diocèse et vers lui même dans le cas contraire ou bien s'il ne possède pas de droits sur le lieu de culte au sein de son diocèse où il participe au culte. À partir du pontificat de Paul VI apparaissent également des crosses en forme de croix. Crosse Cluny. jpg Musée de Cluny Musee Evreux Crosse. jpg Musée d' Evreux, art de Limoges Crosse 12ème siècle Musée de Laon 030208. jpg Musée de Laon Modèle:Message galerie
|
| rdfs:comment
|
- A crosier (crozier, pastoral staff, paterissa, pósokh) is the stylized staff of office (pastoral staff) carried by high-ranking Catholic, Eastern Orthodox, Anglican, and some Lutheran and Pentecostal prelates. The other typical insignia of most of these prelates, but not all, are the mitre and the episcopal ring.
- Il pastorale è una sorta di bastone, dall'estremità ricurva e spesso riccamente decorata, usato dal vescovo nei pontificali e nelle cerimonie più solenni. È in uso presso varie chiese cristiane ad ordinamento episcopale, tra cui la Chiesa cattolica, l'ortodossa, l'anglicana e la luterana.
- ファイル:Crosse Cluny. jpg カトリック教会の黄金製の司教杖（13世紀・カルカソンヌ） 司教杖（しきょうじょう）は、司教（主教）が祭式の時に手に持つ杖のことである。牧杖、あるいはバクルス（ラテン語:baculus）とも言う。 ミトラ同様、司教（主教）の権能の象徴である。司牧者としてその教区の信徒を牧することを表すため、カトリック教会の司教杖は羊飼いの杖に似せて、先端が曲がったゼンマイのような形をしている。聖公会では牧杖あるいはパストラルスタッフと言う。
- Um báculo, em sentido lato, é um tipo de cajado usado pelos pastores para se apoiarem ao andar e para conduzirem o gado. Muitas vezes tem a extremidade curva para segurar a rês pela perna. No sentido restrito, refere-se a um bordão usado pelos dignitários da Igreja Católica, simbolizando o seu papel de pastores do rebanho divino. Com a mitra, constitui uma das principais insígnias dos bispos.
- Kräkla, biskopsstav, krumstav, är en symbolisk herdestav som bärs av biskopar. Påven bär en korsstav, numera med krucifix.
- Der Krummstab (altägyptisch Heqa, Auet Herrscher-Zepter, Hirtenstab, ansonsten auch Abtsstab, Lituus, Baculus pastoralis, Bischofsstab, Pastoralstab und Pedum oder Virga) ist als altägyptische Insigne bereits seit dem Alten Reich (2707–2216 v. Chr. ) belegt und wurde als religiöses Herrschaftssymbol von vielen Ländern übernommen. In der Neuzeit gehört der Krummstab zu den Pontifikalien und besteht aus einem Schaft und der an seinem oberen Ende anschließenden Krümme.
- El báculo pastoral es un cayado que llevan los obispos como signo de su función pastoral y que se le entrega en su consagración. El báculo pastoral viene usándose como distintivo del oficio de los obispos desde siglo VII, por lo menos, en España, como consta por testimonios de San Isidoro; pero es creíble que ya desde el siglo IV lo llevaran algunos obispos con dicho significado, según lo manifiesta algún texto de escritores de la época.
- Il vincastro è un ramo di salice da vimini (salix viminalis) utilizzato principalmente dal pastore per guidare il gregge, ma anche per allontanare dalle pecore animali come cani randagi o lupi. Il salice da vimini è detto anche vinco, da cui vincastro per l'aggiunta del suffisso peggiorativo -astro. In senso esteso vincastro è sinonimo di bastone. Talvolta può essere di legno di olivo, ma è meno utilizzato a causa del maggior peso e minore praticità d'uso.
- Een kromstaf is in de geschiedenis in meerdere tijdsperioden en gebieden een bepaalde staf. Naast een voorwerp voor praktisch gebruik is het daarin een attribuut van een vooraanstaand persoon of een godheid. De kromstaf werd onder meer al ver voor de jaartelling in het Oude Egypte gebruikt door nomadische herders en als attribuut bij farao's.
- Bispestav er en stav som brukes som et verdighetstegn av en biskop. Forskjellige slike staver brukes i flere kirker. I Den katolske kirke og visse andre kirker brukes den spesielle krumstaven. Den er et av kjennetegnene til den katolske biskop, sammen med bispeluen, bisperingen og brystkorset. Staven har tradisjonelt ofte en nærmest spiralformet utsmykning, men mange nye staver er svært enkelt utsmykket. Den skal ligne på en gjeterstav og være et symbol på biskopens hyrdegjerning.
- Pastorał (łac. baculus pastoralis, dosł. "kij pasterski") to w Kościołach chrześcijańskich atrybut biskupów, opatów i infułatów uprzywilejowanych; długa, zdobiona laska o ślimakowato zwiniętym zakończeniu, nazywanym krzywaśnią lub z łac. kurwaturą. Pierwotnie był to po prostu krótki, zakrzywiony kij służący do podpierania się. W Kościele łacińskim krzywaśń zwija się w formie ślimaka do środka; często też wewnątrz ślimaka znajdują się wyobrażenia świętych.
- По́сох (монашеский), жезл — знак церковной власти архиерея и управляющего монастырем архимандрита или игумена. Различаются богослужебные — торжественные и богато украшенные посохи, и внебогослужебные — более простые. Навершие богослужебного посоха увенчивается крестом, сама форма навершия бывает двух видов: древняя форма, восходящая к VI веку в виде перевернутого якоря; форма, распространившаяся в XVI-XVII веках — в виде двух змей, извивающихся кверху.
- Fichier:Bischof-GL-Müller. JPG Un évêque tenant sa crosse. La crosse est le bâton pastoral des évêques et des abbés, insigne de leur pouvoir. La crosse avait initialement la forme d'un Tau grec (T), mais à partir du Modèle:XIIe siècle son extrémité supérieure a pris la forme recourbée qui est aujourd'hui la plus répandue, en volute. Cette forme est aussi celle la houlette du berger, image très emblématique.
|
