| dbpprop:abstract
|
- Croatian is a South Slavic language which is used primarily in Croatia, by Croats in Bosnia and Herzegovina, by Croatian minorities in some neighbouring countries, in the Italian region of Molise, and parts of the Croatian diaspora. Standard Croatian is dialectally based on the Western Štokavian dialect with the Ijekavian reflex of the Common Slavic yat vowel. The Croatian linguistic area encompasses two other major dialects, Čakavian and Kajkavian, which contribute lexically to the standard language. It is written with the Croatian alphabet, based on the Latin alphabet. Along with Serbian and Bosnian, Croatian belongs to the Central South Slavic diasystem (also referred to as "Serbo-Croatian"). The modern Croatian standard language is a continuous outgrowth of more than nine hundred years of literature written in a mixture of Croatian Church Slavonic and the vernacular language. Croatian Church Slavonic was abandoned by the mid-15th century, and Croatian as embodied in a purely vernacular literature has existed for more than five centuries.
- Die kroatische Sprache (kroat. Hrvatski jezik) gehört zumSlawische Sprachenslawischen Zweig der Indogermanische Sprachenindogermanischen Sprachen. Einzelwissenschaften, welche sich insbesondere mit der kroatischen Sprache befassen, sind die Kroatistik (vereinzelt auch die Serbokroatistik) und die Slawistik.
- El croat és una de les llengües eslaves i és parlat per uns 7 milions de persones, principalment a Croàcia. El croat està basat en la pronúncia ijekaviana del dialecte štokavià (štokavski) amb certa influència del txakavià (čakavski) i kajkavià (kajkavski) i escrit amb l'alfabet croat. El croat modern estàndard és resultat de l'evolució de més de nou-cents anys de literatura escrita en una barreja d'eslavònic litúrgic croat i la llengua vernacla. L'eslavònic litúrgic croat va ser abandonat cap a mitjans del segle XV i la literatura en croat "purament" vernacle existeix des de fa més de cinc segles.
- Chorvatština je jihoslovanský jazyk chorvatského obyvatelstva zejména v Chorvatsku, Bosně a Hercegovině a početných komunitách v zahraničí. Je velmi blízká srbštině, do roku 1992 byla v Jugoslávii považována za jednu z "variant, či typů" tzv. srbochorvatského jazyka. Diskuze o samostatné chorvatštině se objevovaly v moderní době poprvé v 60. letech 20. století v souvislosti s aktivitami matice chorvatské, k plnému rozvoji došlo až po rozpadu jihoslovanského státu na počátku 90. let 20. století. Chorvatšina má několik nářečí, která se dají dělit do skupin podle typu území (hory, pomoří, ostrovy) a podle žup. Hlavní dělení je však na nářečí ikavská, ekavská a (i)jekavská. Chorvatština je úředním jazykem Chorvatska a jeho masmédií (televize HRT 1, HRT 2, nova, TV Jadran a RTL – překládána do chorvatštiny).
- El croata es una lengua eslava meridional que es hablada principalmente por croatas. Es oficial en Croacia y Bosnia-Herzegovina. Hasta 1991 se consideró que el croata formaba, junto con el serbio y el bosnio, una de las variedades del idioma serbocroata. El término serbocroata se utilizó durante la mayor parte del siglo XX para referirse al idioma común de croatas y serbios. Dicha denominación se usó desde 1921 hasta la guerra de los Balcanes a principios de los años noventa, a modo de genérico de los dialectos hablados por serbios, croatas, bosnios y montenegrinos. Con la separación de Yugoslavia y la aparición de nuevos estados, el término “serbocroata” cayó en desuso, a excepción de la lingüística. Hoy en día, la denominación de dicho idioma es una cuestión polémica, en la que tienen mucho que ver la historia y la política. Tras la desintegración de Yugoslavia y el cese de aplicación de los acuerdos lingüísticos entre Croacia y Serbia se viene insistiendo mucho, sobre todo del lado croata, en la separación de los tres idiomas. El mayor punto de acuerdo que se puede alcanzar en este sentido es el de admitir que el serbio y croata (junto con el bosnio) forman parte del diasistema eslavo centro-meridional.
- Kroatia (myös muotoa kroaatti käytetään) on pääasiassa kroaattien puhuma eteläslaavilainen kieli, joka aikaisemmin kuului bosnian kanssa serbokroaatin kielen läntiseen, ijekaaviseen variantiin. Kroatian kieli jakautuu kolmeen päämurteeseen: štokaaviin, kajkaaviin ja čakaaviin.
- Le croate (en croate, hrvatski) est une langue slave méridionale, parlée par les Croates. Du point de vue de la sociolinguistique, c’est une langue Ausbau, c’est-à-dire une langue à part ayant son propre standard. Celui-ci a pour base le dialecte chtokavien de l’entité linguistique appelée « langue serbo-croate » à l’époque de l’ancienne Yougoslavie. Le serbe, le croate, le bosnien et le monténégrin sont parfois considérés comme une seule et même langue. Comme le déclara l'auteur croate Miroslav Krleža en 1969, « le croate et le serbe sont une seule et même langue, que les Croates appellent le croate et les Serbes, le serbe » Du point de vue de la linguistique comparée, c’est l’une des variantes standard d’une seule et même langue, les autres, basées sur le même dialecte chtokavien étant le serbe, le bosnien et le monténégrin
- A horvát nyelv az indoeurópai nyelvcsalád szláv ágának délszláv nyelvcsoportjához tartozik, ennek is a nyugati alcsoportjához. A szociolingvisztika szempontjából egyrészt a hagyományosan szerbhorvát nyelvnek nevezett, a szerbek, a horvátok, a bosnyákok és a montenegróiak közös abstand-nyelvének egyik változata, másrészt különálló, saját sztenderddel rendelkező ausbau-nyelv. A horvát hivatalos nyelv Horvátországban, Bosznia-Hercegovinában és a szerbiai Vajdaságban. Horvát nemzeti kisebbségek beszélik Ausztriában, a Vajdaságban, Magyarországon és Romániában. Nagyszámú horvátajkú kivándorolt él Nyugat-Európában, Észak-Amerikában és Ausztráliában is.
- Il croato è una lingua che appartiene al sottogruppo slavo meridionale del ramo slavo delle lingue indoeuropee. È parlata da circa 5 o 6 milioni di persone come lingua madre. In Croazia, dove è lingua ufficiale, in occasione del referendum del 2001 4.265.081 persone (il 96,12% degli abitanti) avevano dichiarato di parlare il croato come lingua madre. La lingua standard croata si basa sul dialetto štokavo con influssi kajkavi e čakavi e utilizza l'alfabeto latino. Si può affermare che, nella lingua standard, riferendosi a croato, serbo e bosniaco, si debba parlare dal punto di vista linguistico di una notevole somiglianza. Sono linguisticamente simili ma non uguali, fermo restando che tutte e tre nella loro forma attuale si fondano su base neoštokava. A tal proposito si consideri il contributo del prof. Roland Marti nell'ambito del secondo bollettino della slavistica tedesca dell'anno 1996. Egli, riferendosi alla problematica linguistica nell'ambito della "Jugoslavia" con particolare attenzione alla questione serbo/croata, parla di "lingue" e non di lingua: oltre a determinate divergenze fonetiche, lessicali e grammaticali, un diverso usus linguistico e differenti tradizioni letterarie caratterizzano e distinguono il croato dal serbo. Questo distinto sviluppo delle lingue letterarie vede una storia della letteratura croata e quindi anche della lingua standard ad essa riferentesi, che a seconda dei periodi storici attinge a tutte e tre le varianti dialettali croate. Il dialetto štokavo, quello kajkavo e quello čakavo si avvicendano in maniera disomogenea sulla scena dell'uso letterario croato con una certa prevalenza in una fase antica del čakavo. Al contrario per parte serba si afferma una lingua letteraria e una relativa lingua standard che si mantengono salde nell'alveo del dialetto štokavo, con una tradizione facente riferimento alla liturgia ortodossa e quindi al paleoslavo, pur non trascurando contatti e apporti della tradizione croata in momenti storici successivi. Il bosniaco resta una realtà linguistica nell'ambito dello štokavo, la cui autonomia è fortemente rivendicata dalla componente musulmana bosniaca. Essa si sente radicata, rispetto a serbi e croati, in un entroterra storico e religioso diverso, i cui contributi linguistici dovrebbero essere riconosciuti, andando a far legittimamente parte di una lingua standard nazionale. Nell'ex Jugoslavia venivano tutte e tre raggruppate nella lingua "serbocroato". Nella stessa Croazia questa denominazione fu usata raramente. Se al tempo della Jugoslavia si doveva considerare la vicinanza col serbo per definire il croato, regolarmente l'espressione onnivalente e presente sin dal 1974 nella costituzione croata utilizzata era "lingua croata o serba". La denominazione "serbocroato" (srpskohrvatski) aveva già da tempo una connotazione negativa in Croazia. Dall'indipendenza politica della Croazia la lingua standard croata venne ampiamente riconosciuta anche all'estero. La scienza che si occupa della lingua croata è la croatistica.
- クロアチア語はインド・ヨーロッパ語族スラヴ語派南スラヴ語群の言語である。 以前はセルビア語と同一の言語としてセルボ・クロアチア語として扱われていた。ユーゴスラビア解体後にそれぞれが別言語と主張されるようになったが、元々両者の違いは細かい正書法や表現の差異程度であり、現在でも非常に近い関係にある。セルビア語がアルファベットとしてキリル文字とラテン文字を使用するのに対し、現在のクロアチア語ではもっぱらラテン文字を使用する。歴史的にはグラゴル文字が使用されたこともあり、一部では近代まで用いられていた。 話者は主にバルカン半島に分布し、クロアチア人を中心にクロアチア、セルビア、モンテネグロ、ボスニア・ヘルツェゴビナおよび他の国で話される。スロベニア語、マケドニア語とも類似している。
- } Het Kroatisch is een van de standaardtaalstandaardvarianten van het Servokroatisch. Het is de officiële taal van Kroatië en wordt ook gebruikt door Kroaten in Bosnië en Herzegovina. Enkele specifieke kenmerken van het Kroatisch binnen het Servokroatisch: "Jekavisch": de Proto-Slavische ě is ije (lang), je (kort) of i (voor o) geworden (vrijeme, djevojka, htio vs. Servisch vreme, devojka, hteo). De maanden van het jaar hebben afwijkende namen: i.p.v. de internationale namen die in Servië en Bosnië gebruikelijk zijn (januar, novembar e.d. ) treft men namen van het type "grasmaand" (travanj=april) of van het type "eerste maand" (prvi mjesec=januari) e.d. aan. Afwijkende woordenschat op een aantal andere punten, enkele in het oog springende voorbeelden zijn zrak (lucht) vs. vazduh, kruh (brood) vs. hleb, tjedan (week) vs. nedelja, vlak (trein) vs. voz en kolodvor (station) vs. stanica. In deze gevallen is het Kroatisch vaak "de vreemde eend in de bijt": in Bosnië, Montenegro en Servië worden typisch Kroatische woorden niet gebruikt en zijn meestal meer algemeen-Slavische of internationale woorden in gebruik. Sinds de onafhankelijkheid van Kroatië en de versterking van het Kroatisch als standaardtaal zijn er veel nieuwe "Kroatische" woorden bijgekomen, maar deze hebben lang niet allemaal ingang gevonden onder de Kroatische bevolking. Enkele woorden onderscheiden zich in geslacht (taalkunde)geslacht en daardoor in verbuiging, zoals Kroatisch minuta (v) (minuut) vs. Servisch minut (m), osnova (v) (basis) vs. osnov (m) en večer (v) (avond) vs. veče (o). In het Kroatisch krijgen nieuwe leenwoorden met een Latijnse stam meestal het suffixachtervoegsel -irati, in het Servisch komen ook -ovati en -isati voor: Kroatisch identificirati (identificeren) vs. Servisch identifikovati, informirati (informeren) vs. informisati. Enkele specifieke spellingsregels, waaronder de spelling van werkwoorden in de toekomende tijd: "ik zal spreken"="govorit ću", terwijl in Servië "govoriću", als één woord, wordt gespeld (de uitspraak verschilt niet). Afwijkende klemtoon, toontaaltoon of klinkerlengte, hierbij moet worden opgemerkt dat voor alle varianten van het Servokroatisch geldt dat de voorgeschreven standaard niet altijd met de werkelijkheid overeenkomt en de accentuatie per dialect behoorlijk kan verschillen. Het Latijns alfabetLatijnse alfabet wordt gebruikt.
- Kroatisk er et sydslavisk språk som tales på Balkan. Språket er offisielt i Kroatia og Bosnia-Hercegovina, og i enkelte områder i Romania, Serbia og Østerrike. Mellom 5 og 6 millioner mennesker har kroatisk som morsmål. Kroatisk består av tre ganske forskjellige dialekter. I Zagreb-området snakkes kajkavisk, en dialekt som er beslektet med slovensk. På Istria, langs Adriaterhavskysten og på øyene, snakkes čakavisk. Den mest utbredte dialekten, som snakkes i Slavonia, Dalmatia og Hercegovina, er štokavisk. Denne dialekten bruker også serberne. Kroatisk er offisielt språk i Kroatia og i Bosnia og Hercegovina, dette standardspråket baserer på štokavisk, men har også innflytelse fra de to andre dialektene. Standardspråket bruker det latinske alfabetet. Det finnes flere varianter av štokavisk, der den kroatiske varianten kalles jekavisk og den serbiske ekavisk. En forskjell er at man i jekavisk gjerne sier «je» eller «ije», hvor man i ekavisk bruker «e». I noen landsbyer innenfor adriaterhavskysten i regionen Molise i Italia er det fremdeles ca 2 000 personer som snakker (serbo)kroatisk. Disse er for det meste etterkommere etter kroater som flyktet fra tyrkernes framrykking på Balkan på 1200- tallet. De snakker en gammel variant av kroatisk som i motsetning til det moderne språket ikke inneholder tyrkiske lånord.
- Język chorwacki należy do rodziny języków słowiańskich, do podgrupy języków południowosłowiańskich. Używany jest głównie w Chorwacji, przez Chorwatów w Bośni i Hercegowinie, w sąsiednich krajach gdzie Chorwaci są rdzenną ludnością oraz przez część Chorwatów na całym świecie.
- O idioma croata é falado predominantemente na Croácia, e em regiões muito próximas. É muito próximo do sérvio e do ponto de vista lingüístico, o sérvio e o croata podem ser consideradas duas variantes estandardizadas de um mesmo idioma.
- Limba croată (hrvatski jezik) este o limbă indo-europeană din ramura limbilor slave, grupul limbilor slave de sud, subgrupul occidental al acestora, vorbită de croaţi. Din punctul de vedere al sociolingvisticii, este în acelaşi timp una din variantele limbii abstand comune sârbilor, croaţilor, bosniacilor şi muntenegrenilor, denumită tradiţional prin termenul „limba sârbocroată”, şi o limbă ausbau cu propriul său standard. Croata este limbă oficială în Croaţia, în Bosnia şi Herţegovina, în Serbia şi în Muntenegru. O vorbesc şi minorităţile naţionale croate din ţările învecinate, precum şi emigranţi croaţi în Europa Occidentală, America de Nord, America de Sud şi Australia.
- Хорва́тский язы́к (хорв. hrvatski jezik) — официальный язык Хорватии, Боснии и Герцеговины и один из нескольких официальных языков автономного края Воеводины в составе Сербии. Кроме того, он является официальным в некоторых муниципалитетах австрийской провинции Бургенланд. Разговорный язык состоит из трех диалектов: Штокавского — 57% Кайкавского — 31% Чакавского — 12% Хорватский язык состоит из стандартного или литературного языка, а также разговорных диалектов. На чакавском и на кайкавском диалектах говорят только хорваты, а штокавский используется и боснийцами, и сербами, и черногорцами. Наука, изучающая хорватский язык, называется кроатистика. Относится к славянской группе индоевропейской семьи языков. Письменность на основе латинского алфавита. Около 6,2 миллионов говорящих.
- Kroatiska (hrvatski) är ett sydslaviskt språk som är nära besläktat med bosniskan och serbiskan och ingår i den sydvästslaviska språkstammen. Det sorterades förr in under det kontroversiella samlingsnamnet "serbokroatiska" som avskaffades officiellt 1991 då både länderna och språken separerade. Kroatiska är idag officiellt språk i Kroatien, Bosnien-Hercegovina, den autonoma provinsen Vojvodina i Serbien, Burgenland i Österrike, Molise i Italien och senast även i Montenegro.
- Hırvatça, Slav dillerinin güney grubundan, Hırvatların konuştuğu dildir. Sırpça ile birlikte "Sırp-Hırvat dili" olarak da bilinir. Bugün Hırvatistan Cumhuriyeti'nin resmi dili olması dışında Bosna-Hersek'in fiiliyatta üç etnik yapılı bölümlenmesi sebebiyle burada da resmiyete yakın bir durumdadır.
- Хорватська мова (Hrvatski jezik) — одна з південно-слов'янських мов. Розповсюджена у Боснії і Герцеґовині, Хорватії, а також в Австрії та Італії. Хорватський варіант сербохорватської мови, який після розпаду Югославії вважається окремою мовою. Має три діалекти, які за варіантами займенника «що» у цих діалектах, називаються штокавський, чакавський та кайкавський. Відмінності між цими діалектами виникли ще у дописемну епоху історії слов’янських народів. Мові властиві довгі та короткі голосні та тонічний (музикальний) наголос, що відрізняє її від усіх інших слов’янських мов. Існує складоутворюючий сонант [r]. Іменники, прикметники, займенники та числівники змінюються за відмінками. Дієслово має розвинену систему дієвідміни: чотири ряди простих та складних форм минулого часу, два ряди форм майбутнього часу. Інфінітив може заміняти конструкція зі сполучника «да» і форми теперішнього часу. Літературна мова створена у першій половині XIX століття на основі штокавських говірок. У її формуванні визначну роль відіграли серб Вук Караджич та хорват Людевит Ґай. Об'єднання у літературній мові особливостей різних діалектів дало велику варіативність літературної мови як у лексиці, так у фонетиці і морфології. Орфоепічна норма вимови – подвійна: на місці старого «ятя» (Ѣ) допускається вимова [e] або [je], що відповідно називається екавською та ієкавською вимовою. Файл:Bascanska ploca. jpg Башчанський надпис. Найдавніші писемні пам'ятки датуються XII сторіччям. У теперішній мові використовується хорватьский варіант латинки.
- 克罗地亚语 Hrvatski 使用国家 克罗地亚、波斯尼亚和黑塞哥维那、塞尔维亚、黑山，以及少部分奥地利和斯洛文尼亚 区域： 中欧、巴尔干半岛 使用人數 6,214,643 (1995) 語系 印歐語系 斯拉夫语族 南斯拉夫语支 西南斯拉夫语支 克罗地亚语 官方地位 作为官方语言： 克罗地亚, 波斯尼亚和黑塞哥维那 管理机构: 无官方机构 語言代碼 ISO 639-1： hr ISO 639-2 hrv Ethnologue第14版： CRX ISO 639-3： hrv 克罗地亚语（Hrvatski）属于南斯拉夫语支的成员。使用人口分布在克罗地亚、波斯尼亚和黑塞哥维那、塞尔维亚、黑山等国，在奥地利、斯洛文尼亚、匈牙利也有人使用。 在南斯拉夫人民政府时期 (1945年-1990年)，南斯拉夫人民政府推动“民族融合政策”，推行塞尔维亚-克罗地亚语统一运动，以巩固国家统一。这做法的结果，是把克罗地亚语中，与塞尔维亚语仅有的极个别不同特征，包括不同的词汇和拼写法作出修正。在这时期，没有出现过单独的克罗地亚语词典，直至1985年西方势力的渗透。 塞尔维亚-克罗地亚语是前南斯拉夫时代官方的提法．随着南斯拉夫的分裂，塞尔维亚跟克罗地亚各自恢复了自己语言的名称。今天，不论塞尔维亚还是克罗地亚，两国的官方和民间都不使用“塞尔维亚-克罗地亚语”这一提法。但在语言学界，通常认为塞尔维亚语和克罗地亚语就是同一种语言。
|
| rdfs:comment
|
- Croatian is a South Slavic language which is used primarily in Croatia, by Croats in Bosnia and Herzegovina, by Croatian minorities in some neighbouring countries, in the Italian region of Molise, and parts of the Croatian diaspora. Standard Croatian is dialectally based on the Western Štokavian dialect with the Ijekavian reflex of the Common Slavic yat vowel.
- Die kroatische Sprache (kroat. Hrvatski jezik) gehört zumSlawische Sprachenslawischen Zweig der Indogermanische Sprachenindogermanischen Sprachen. Einzelwissenschaften, welche sich insbesondere mit der kroatischen Sprache befassen, sind die Kroatistik (vereinzelt auch die Serbokroatistik) und die Slawistik.
- El croat és una de les llengües eslaves i és parlat per uns 7 milions de persones, principalment a Croàcia. El croat està basat en la pronúncia ijekaviana del dialecte štokavià (štokavski) amb certa influència del txakavià (čakavski) i kajkavià (kajkavski) i escrit amb l'alfabet croat. El croat modern estàndard és resultat de l'evolució de més de nou-cents anys de literatura escrita en una barreja d'eslavònic litúrgic croat i la llengua vernacla.
- Chorvatština je jihoslovanský jazyk chorvatského obyvatelstva zejména v Chorvatsku, Bosně a Hercegovině a početných komunitách v zahraničí. Je velmi blízká srbštině, do roku 1992 byla v Jugoslávii považována za jednu z "variant, či typů" tzv. srbochorvatského jazyka. Diskuze o samostatné chorvatštině se objevovaly v moderní době poprvé v 60. letech 20.
- El croata es una lengua eslava meridional que es hablada principalmente por croatas. Es oficial en Croacia y Bosnia-Herzegovina. Hasta 1991 se consideró que el croata formaba, junto con el serbio y el bosnio, una de las variedades del idioma serbocroata. El término serbocroata se utilizó durante la mayor parte del siglo XX para referirse al idioma común de croatas y serbios.
- Kroatia (myös muotoa kroaatti käytetään) on pääasiassa kroaattien puhuma eteläslaavilainen kieli, joka aikaisemmin kuului bosnian kanssa serbokroaatin kielen läntiseen, ijekaaviseen variantiin. Kroatian kieli jakautuu kolmeen päämurteeseen: štokaaviin, kajkaaviin ja čakaaviin.
- Le croate (en croate, hrvatski) est une langue slave méridionale, parlée par les Croates. Du point de vue de la sociolinguistique, c’est une langue Ausbau, c’est-à-dire une langue à part ayant son propre standard. Celui-ci a pour base le dialecte chtokavien de l’entité linguistique appelée « langue serbo-croate » à l’époque de l’ancienne Yougoslavie. Le serbe, le croate, le bosnien et le monténégrin sont parfois considérés comme une seule et même langue.
- A horvát nyelv az indoeurópai nyelvcsalád szláv ágának délszláv nyelvcsoportjához tartozik, ennek is a nyugati alcsoportjához. A szociolingvisztika szempontjából egyrészt a hagyományosan szerbhorvát nyelvnek nevezett, a szerbek, a horvátok, a bosnyákok és a montenegróiak közös abstand-nyelvének egyik változata, másrészt különálló, saját sztenderddel rendelkező ausbau-nyelv.
- Il croato è una lingua che appartiene al sottogruppo slavo meridionale del ramo slavo delle lingue indoeuropee. È parlata da circa 5 o 6 milioni di persone come lingua madre. In Croazia, dove è lingua ufficiale, in occasione del referendum del 2001 4.265.081 persone (il 96,12% degli abitanti) avevano dichiarato di parlare il croato come lingua madre. La lingua standard croata si basa sul dialetto štokavo con influssi kajkavi e čakavi e utilizza l'alfabeto latino.
- } Het Kroatisch is een van de standaardtaalstandaardvarianten van het Servokroatisch. Het is de officiële taal van Kroatië en wordt ook gebruikt door Kroaten in Bosnië en Herzegovina. Enkele specifieke kenmerken van het Kroatisch binnen het Servokroatisch: "Jekavisch": de Proto-Slavische ě is ije (lang), je (kort) of i (voor o) geworden (vrijeme, djevojka, htio vs. Servisch vreme, devojka, hteo). De maanden van het jaar hebben afwijkende namen: i.p.v.
- Kroatisk er et sydslavisk språk som tales på Balkan. Språket er offisielt i Kroatia og Bosnia-Hercegovina, og i enkelte områder i Romania, Serbia og Østerrike. Mellom 5 og 6 millioner mennesker har kroatisk som morsmål. Kroatisk består av tre ganske forskjellige dialekter. I Zagreb-området snakkes kajkavisk, en dialekt som er beslektet med slovensk. På Istria, langs Adriaterhavskysten og på øyene, snakkes čakavisk.
- Język chorwacki należy do rodziny języków słowiańskich, do podgrupy języków południowosłowiańskich. Używany jest głównie w Chorwacji, przez Chorwatów w Bośni i Hercegowinie, w sąsiednich krajach gdzie Chorwaci są rdzenną ludnością oraz przez część Chorwatów na całym świecie.
- O idioma croata é falado predominantemente na Croácia, e em regiões muito próximas. É muito próximo do sérvio e do ponto de vista lingüístico, o sérvio e o croata podem ser consideradas duas variantes estandardizadas de um mesmo idioma.
- Limba croată (hrvatski jezik) este o limbă indo-europeană din ramura limbilor slave, grupul limbilor slave de sud, subgrupul occidental al acestora, vorbită de croaţi. Din punctul de vedere al sociolingvisticii, este în acelaşi timp una din variantele limbii abstand comune sârbilor, croaţilor, bosniacilor şi muntenegrenilor, denumită tradiţional prin termenul „limba sârbocroată”, şi o limbă ausbau cu propriul său standard.
- Хорва́тский язы́к (хорв. hrvatski jezik) — официальный язык Хорватии, Боснии и Герцеговины и один из нескольких официальных языков автономного края Воеводины в составе Сербии. Кроме того, он является официальным в некоторых муниципалитетах австрийской провинции Бургенланд.
- Kroatiska (hrvatski) är ett sydslaviskt språk som är nära besläktat med bosniskan och serbiskan och ingår i den sydvästslaviska språkstammen. Det sorterades förr in under det kontroversiella samlingsnamnet "serbokroatiska" som avskaffades officiellt 1991 då både länderna och språken separerade. Kroatiska är idag officiellt språk i Kroatien, Bosnien-Hercegovina, den autonoma provinsen Vojvodina i Serbien, Burgenland i Österrike, Molise i Italien och senast även i Montenegro.
- Hırvatça, Slav dillerinin güney grubundan, Hırvatların konuştuğu dildir. Sırpça ile birlikte "Sırp-Hırvat dili" olarak da bilinir. Bugün Hırvatistan Cumhuriyeti'nin resmi dili olması dışında Bosna-Hersek'in fiiliyatta üç etnik yapılı bölümlenmesi sebebiyle burada da resmiyete yakın bir durumdadır.
- Хорватська мова (Hrvatski jezik) — одна з південно-слов'янських мов. Розповсюджена у Боснії і Герцеґовині, Хорватії, а також в Австрії та Італії. Хорватський варіант сербохорватської мови, який після розпаду Югославії вважається окремою мовою.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
