| dbpedia-owl:abstract
|
- Als Countertenor, auch: Altus (von lat. altus = „hoch, hell“) oder (seltener) Kontertenor wird ein männlicher Sänger bezeichnet, der mit Hilfe einer durch Brustresonanz verstärkten Kopfstimmen- bzw. Falsett-Technik in Alt- oder sogar Sopran-Lage singt. Es gibt Versuche, zwischen Countertenor und Altus zu unterscheiden (z. B. nach den eingesetzten Anteilen von Brust- und Kopfresonanz), aber die vorhandenen Sänger weisen eine derart hohe Individualität auf, dass eine solche Differenzierung fragwürdig erscheint. Die Bezeichnung „Altus“ bezieht sich eher auf die Lage, der Begriff „Countertenor“ auf die verwendete Technik. In der englischen Gesangstradition sind Countertenöre weiter verbreitet als auf dem Kontinent. Mit Alfred Deller war es dann auch ein Brite, der dieser Gesangstechnik ab den 1940er-Jahren wieder zu weltweiter Bedeutung verhalf. Mit dem zwei Countertenöre einschließenden Ensemble-Gesang der King’s Singers gelangten solche Stimmen zu allgemeiner Popularität. Countertenöre werden in der Alten Musik vorwiegend im Rahmen der Historischen Aufführungspraxis als Interpreten entsprechender Partien eingesetzt – auch solcher, in denen früher Kastraten gefordert waren. Nachdem im 19. Jahrhundert dieses Stimmfach gar nicht vorkam (stattdessen lediglich die gelegentliche Fistelstimme als komischer Effekt), werden Countertenöre in der Neuen Musik im Opernfach wieder im Ensemble oder als Solisten eingesetzt. Beispiele des 20. Jahrhunderts sind A Midsummer Night's Dream von Benjamin Britten, Akhnaten von Philip Glass (Titelrolle), Lear (Edgar) von Aribert Reimann, Total Eclipse von John Tavener sowie Bählamms Fest (Jeremy) und Lost Highway (Mystery Man) von Olga Neuwirth. Nicht mit dem Countertenor darf die „Haute-Contre“-Stimmlage verwechselt werden. Beim „Haute-Contre“ handelt es sich um eine hohe Variante der Tenorstimme, die vor allem in der französischen Barockmusik vorkommt. Sie wird mit der normalen Bruststimme gesungen, und nicht wie der Countertenor im Falsett. Eine Liste bedeutender Countertenöre findet sich auf der Liste berühmter Sängerinnen und Sänger der Klassischen Musik. Bekannte Countertenöre waren bzw. sind auch Klaus Nomi, der überwiegend Popmusik sang, Andreas Scholl, der sowohl Opern als auch traditionelle Volksballaden singt, und Jochen Kowalski, die es beide zu Berühmtheit über die europäischen Grenzen hinaus gebracht haben. Weltweit bekannte Countertenöre, die nicht im Bereich der klassischen Musik angesiedelt sind, waren oder sind unter anderem Edson Cordeiro, Jimmy Somerville, Vitas und Rob Halford.
- A countertenor is a male singing voice whose vocal range is equivalent to that of a contralto, mezzo-soprano, or (less frequently) a soprano, usually through use of falsetto, or far more rarely the normal or modal voice. A pre-pubescent male who has this ability is called a treble. This term is used exclusively in the context of the classical vocal tradition, although numerous popular music artists also prefer employing falsetto. The term first came into use in England during the mid 17th century, and was in wide use by the late 17th century. However, the use of adult male falsettos in polyphony, commonly in the alto range, was common in all-male sacred choirs for some decades previous, as early as the mid-16th century, and modern-day ensembles such as the Tallis Scholars and The Sixteen maintain the use of male altos in period works. During the Romantic period, the popularity of the countertenor voice waned and few compositions were written with that voice type in mind. In the second half of the 20th century, the countertenor voice went through a massive resurgence in popularity, partly due to pioneers such as Alfred Deller, by the increased popularity of Baroque opera and the need of male singers to replace the castrati roles in such works. Although the voice has been considered largely an early music phenomenon, there is a growing modern repertoire.
- El contratenor es el cantante adulto que canta en el registro vocal masculino más agudo, empleando el falsete, la voz de cabeza y la voz de pecho. La aparición de estos cantantes surge como una alternativa ante la negativa de la Iglesia Católica para los castrati, por lo cual quienes podían suplantar de algún modo estas obras líricas eran los contratenores.
- Kontratenori on korkea miesääni. Kontratenori laulaa yleensä tuetulla ohenteella, jolla saavutetaan suuri äänen kantokyky. Keskiajalla se korvasi usein naisäänen kuoroissa, kun naiset eivät saaneet kirkoissa laulaa. Kontratenoreita luokiteltiin contratenor bassukseen (matalampi) ja contratenor altoon (korkeampi). Barokkiaikana tälle äänialalle sävellettiin teoksia ehkä eniten eri aikakausista. Kontratenorin ääniala liikkuu alueella f-c2, mutta saattaa yltää f2:een saakka ja siitä ylöspäinkin. Kontratenori laulaa nykyään usein kastraattilaulajien osuudet vanhoissa teoksissa. Samoin kontratenorit voivat laulaa esimerkiksi altto-äänialan osuuksia, etenkin jos alkuperäisteoksen tarkoittama esittäjän sukupuoli on avoin tai epäselvä.
- Con il termine contraltista si definiscono i cantanti di sesso maschile che cantino nel registro di contralto.
- カウンターテナー（Template:Lang-en-short）は、西洋音楽における成人男性歌手のパートの一つであり、カウンターテノールともいう。
- Een contratenor (ook countertenor of altus) is een volwassen man die zingt met een stembereik dat overeenkomt met dat van een alt door gebruik te maken van de falset. De typische altenstem begint ongeveer bij F onder centraal C en gaat tot ongeveer een E boven de centrale C (F0-E2 in Europese notatie). Deze term wordt vrijwel uitsluitend gebruikt in de context van de klassieke muziek hoewel veel artiesten in de populaire muziek de contratenortechniek evenzeer gebruiken. In de tweede helft van de 20e eeuw won de stem van de contratenor enorm aan populariteit, deels door pioniers zoals Alfred Deller, deels door de toenemende populariteit van de opera’s uit de tijd van de Barok en de noodzaak om de castraatrollen in deze werken in te vullen. Hoewel het stemtype grotendeels als een fenomeen werd beschouwd dat past bij oude muziek is het moderne repertoire groeiende.
- Kontratenor (latin contratenor) er et mannlig stemmeleie som gjør bruk av falsetteknikk for å synge i alt- eller sopranleie.
- Kontratenor – śpiewak posługujący się techniką śpiewu umożliwiającą śpiewanie przez mężczyznę wysokim głosem o barwie zbliżonej do kobiecego. Dlatego też sposród kontratenorów rozróżnia się kontratenor sopranowy, mezzosopranowy i altowy. Technika śpiewania głosem kontratenorowym przypomina śpiewanie falsetem- dynamiczne spektrum krtani zostaje ograniczone poprzez częściowe jej domknięcie, emisja głosu odbywa się przy wsparciu rezonatorów głowowych. Zasadnicze różnice polegają na tym, że krtań kontratenora pozostaje rozluźniona, głos ustabilizowany, a barwa ciemniejsza, zbliżona do naturalnych głosów. Szablon:Fakt Dziś śpiewacy operujący tą techniką wykonują partie przeznaczone dla kastratów, którzy byli popularni zwłaszcza w epoce baroku. Słynnymi kontratenorami są: Philippe Jaroussky, David Daniels, Andreas Scholl, Paul Esswood, David James, Klaus Nomi (właśc. Klaus Sperber), Vitas (właśc. Witalij Władasowicz Graczew). Z polskich kontratenorów największe uznanie zdobyli Artur Stefanowicz, Dariusz Paradowski i Jacek Laszczkowski- dwaj ostatni jednoznacznie utożsamiani z naturalnym sopranem.
- Contratenor é um cantor masculino adulto que canta numa tessitura correspondente à do alto ou até mesmo à do soprano, adaptando normalmente a técnica do falsete. Apesar de as propriedades vocais variarem entre contratenores, é comum a todos eles o timbre perceptivelmente distinto da voz feminina, para um ouvido atento. A voz de contratenor teve um ressurgimento massivo em popularidade na segunda metade do séc. XX, parcialmente devido a pioneiros como Alfred Deller e pelo aumento de popularidade da ópera Barroca. Apesar de serem considerados um fenômeno da música renascentista e barroca, alguns contratenores modernos exploram um repertório bem extenso. O termo contratenor deve ser usado exclusivamente no contexto do canto lírico. É considerada a voz masculina mais sentimentalPredefinição:Carece de fontes (pois depende da emoção dos cantores e que normalmente consegue emocionar a todos, principalmente se tratando de um repertório de músicas tristes) e comumente extensaPredefinição:Carece de fontes, uma vez que pode atingir de barítono (masculino)Predefinição:Carece de fontes à soprano (feminino).
- Kontratenor, contratenor eller, som de flesta (sceniska) sångarna själva föredrar att kalla sig, countertenor är det högsta manliga röstläget inom sångkonsten, framför allt inom äldre musik från renässans och barock. De tre orden eller stavningsvarianterna är i praktiken samma ord då de har samma språkliga ursprung och används för att beteckna samma sak. Den vanligaste benämningen bland musiker är countertenor. Den katolska kyrkan tillät under lång tid inte kvinnor att sjunga i kyrkan och därför lät man pojkar och män sjunga de högre stämmorna. Särskilt lovande unga sångare kunde kastreras för att inte nå målbrottet och således fortsätta sjunga de höga stämmorna i kyrkomusiken. En betyligt mer human, och idag helt förhärskande, metod var att låta gossar som kom i målbrottet fortsätta att sjunga i falsett och i detta läge träna sin sångteknik vidare. På detta sätt kommer den manliga sångaren att kunna sjunga verk och stämmor i altens normala läge (g-d") med en särskilt kraftfull, egenartad klang. Tekniken har länge varit vanlig, framför allt i engelska gosskörer, men har sedan mitten av förra seklet blivit allt vanligare också utanför England. Banbrytare var britten Alfred Deller (1912-1979) med Deller Consort. Några av de internationellt mer kända är britterna Mark Deller (son till A Deller), James Bowman och Michael Chance, tysken Andreas Scholl, fransmannen Philippe Jaroussky, amerikanerna David Daniels och Lawrence Zazzo, japanen Yoshikazu Mera och i Sverige Mikael Bellini. Den som antagligen kan visa störst likhet med kastratsångarna är Aris Christofellis som kan nå en anmärkningsvärd höjd och har en kastratliknande klang i rösten.
- Контратенор (Контр-тенор) — самый высокий из мужских оперных голосов, диапазон от «до» малой октавы до «ми» второй. До недавнего времени встречался сравнительно редко, сейчас получает всё большее распространение. Искусство пения контратенором восстановил в середине XX века Альфред Деллер (Англия). Первым русским контратенором считается Евгений Аргышев (1933–1992). Как правило, контратеноры исполняют партии героев-мужчин, изначально написанные для кастратов в эпоху барокко (например, Юлий Цезарь и Ринальдо в одноимённых операх Генделя) или несколько позже, а также фольклор, в частности английский. Композиторы XX века, в частности, Бриттен, стали писать партии специально для контратеноров.
- 假聲男高音（Countertenor、contre-ténor、contreténor）是唱女低音（Alto）、次女高音（mezzo-soprano）或甚至是女高音（soprano）等音域的男性，而通常使用假聲或有時會用頭聲（Head register）。一個年輕的男性有這種能力會被稱為是「Male Alto」。
- Dans la musique occidentale, et plus précisément, la musique classique, un contreténor (ou contre-ténor) est le type de voix masculine utilisant principalement sa voix de fausset ou voix de tête, et dont la tessiture peut correspondre à celle d'une soprano (on parle alors de sopraniste), à celle d'une alto, à celle d'une contralto. Le contreténor est à différencier du haute-contre qui est un ténor utilisant occasionnellement sa voix de tête pour les aigus ou sur-aigus. Le contreténor a connu ses heures de gloire au cours de la Renaissance et pendant la période baroque, notamment en Allemagne et en Angleterre, où ils étaient utilisés dans la musique sacrée. Dans l'opéra italien, avec l'interdiction des chanteuses femmes par l'Église, on leur préfère les castrats. En France, c'est le règne du Haute-contre. À partir de la période classique, la technique vocale falsettiste des contre-ténor n'a pratiquement plus été utilisée. Ce n'est qu'au milieu du Modèle:XXe siècle que les contreténors ont été remis à l'honneur, à l'occasion de la redécouverte du répertoire de la « musique ancienne » (c'est-à-dire, la musique antérieure à la période classique). On leur fait alors chanter les rôles d'altos masculins dans les cantates de Bach, puis par extension, les rôles de castrats de l'opéra séria. Il existe, par ailleurs, un répertoire plus contemporain pour contre-ténors, notamment dans Le Songe d'une nuit d'été de Benjamin Britten ou Le Grand macabre de György Ligeti. L'acception du terme de contreténor pour désigner une voix très aiguë provient plutôt de l'anglais. À la Renaissance, en France, la partie de contre-ténor désignait une ligne de chant qui sonnait contre celle de la ligne de ténor. Elle avait alors une tessiture assez comparable à la ligne de ténor. Peu à peu la ligne de contre-ténor s'est scindée en deux lignes de tessitures distinctes : la ligne de contre-ténor haute et la ligne de contre-ténor basse, qui ont donné les lignes de contre-alto et de basse. En français, la voix de contre-ténor peut être aussi appelée alto masculin ou falsettiste alto.
|
| rdfs:comment
|
- El contratenor es el cantante adulto que canta en el registro vocal masculino más agudo, empleando el falsete, la voz de cabeza y la voz de pecho. La aparición de estos cantantes surge como una alternativa ante la negativa de la Iglesia Católica para los castrati, por lo cual quienes podían suplantar de algún modo estas obras líricas eran los contratenores.
- Con il termine contraltista si definiscono i cantanti di sesso maschile che cantino nel registro di contralto.
- カウンターテナー（Template:Lang-en-short）は、西洋音楽における成人男性歌手のパートの一つであり、カウンターテノールともいう。
- Kontratenor (latin contratenor) er et mannlig stemmeleie som gjør bruk av falsetteknikk for å synge i alt- eller sopranleie.
- 假聲男高音（Countertenor、contre-ténor、contreténor）是唱女低音（Alto）、次女高音（mezzo-soprano）或甚至是女高音（soprano）等音域的男性，而通常使用假聲或有時會用頭聲（Head register）。一個年輕的男性有這種能力會被稱為是「Male Alto」。
- Als Countertenor, auch: Altus (von lat. altus = „hoch, hell“) oder (seltener) Kontertenor wird ein männlicher Sänger bezeichnet, der mit Hilfe einer durch Brustresonanz verstärkten Kopfstimmen- bzw. Falsett-Technik in Alt- oder sogar Sopran-Lage singt. Es gibt Versuche, zwischen Countertenor und Altus zu unterscheiden (z. B.
- A countertenor is a male singing voice whose vocal range is equivalent to that of a contralto, mezzo-soprano, or (less frequently) a soprano, usually through use of falsetto, or far more rarely the normal or modal voice. A pre-pubescent male who has this ability is called a treble. This term is used exclusively in the context of the classical vocal tradition, although numerous popular music artists also prefer employing falsetto.
- Kontratenori on korkea miesääni. Kontratenori laulaa yleensä tuetulla ohenteella, jolla saavutetaan suuri äänen kantokyky. Keskiajalla se korvasi usein naisäänen kuoroissa, kun naiset eivät saaneet kirkoissa laulaa. Kontratenoreita luokiteltiin contratenor bassukseen (matalampi) ja contratenor altoon (korkeampi). Barokkiaikana tälle äänialalle sävellettiin teoksia ehkä eniten eri aikakausista. Kontratenorin ääniala liikkuu alueella f-c2, mutta saattaa yltää f2:een saakka ja siitä ylöspäinkin.
- Een contratenor (ook countertenor of altus) is een volwassen man die zingt met een stembereik dat overeenkomt met dat van een alt door gebruik te maken van de falset. De typische altenstem begint ongeveer bij F onder centraal C en gaat tot ongeveer een E boven de centrale C (F0-E2 in Europese notatie). Deze term wordt vrijwel uitsluitend gebruikt in de context van de klassieke muziek hoewel veel artiesten in de populaire muziek de contratenortechniek evenzeer gebruiken.
- Contratenor é um cantor masculino adulto que canta numa tessitura correspondente à do alto ou até mesmo à do soprano, adaptando normalmente a técnica do falsete. Apesar de as propriedades vocais variarem entre contratenores, é comum a todos eles o timbre perceptivelmente distinto da voz feminina, para um ouvido atento. A voz de contratenor teve um ressurgimento massivo em popularidade na segunda metade do séc.
- Kontratenor – śpiewak posługujący się techniką śpiewu umożliwiającą śpiewanie przez mężczyznę wysokim głosem o barwie zbliżonej do kobiecego. Dlatego też sposród kontratenorów rozróżnia się kontratenor sopranowy, mezzosopranowy i altowy. Technika śpiewania głosem kontratenorowym przypomina śpiewanie falsetem- dynamiczne spektrum krtani zostaje ograniczone poprzez częściowe jej domknięcie, emisja głosu odbywa się przy wsparciu rezonatorów głowowych.
- Kontratenor, contratenor eller, som de flesta (sceniska) sångarna själva föredrar att kalla sig, countertenor är det högsta manliga röstläget inom sångkonsten, framför allt inom äldre musik från renässans och barock. De tre orden eller stavningsvarianterna är i praktiken samma ord då de har samma språkliga ursprung och används för att beteckna samma sak. Den vanligaste benämningen bland musiker är countertenor.
- Контратенор (Контр-тенор) — самый высокий из мужских оперных голосов, диапазон от «до» малой октавы до «ми» второй. До недавнего времени встречался сравнительно редко, сейчас получает всё большее распространение. Искусство пения контратенором восстановил в середине XX века Альфред Деллер (Англия). Первым русским контратенором считается Евгений Аргышев (1933–1992).
- Dans la musique occidentale, et plus précisément, la musique classique, un contreténor (ou contre-ténor) est le type de voix masculine utilisant principalement sa voix de fausset ou voix de tête, et dont la tessiture peut correspondre à celle d'une soprano (on parle alors de sopraniste), à celle d'une alto, à celle d'une contralto. Le contreténor est à différencier du haute-contre qui est un ténor utilisant occasionnellement sa voix de tête pour les aigus ou sur-aigus.
|
