| dbpprop:abstract
|
- Wenzel Anton Graf Kaunitz was an Austrian statesman. Kaunitz was born in Vienna to an old Bohemian noble family settled in Moravia. It was intended that Kaunitz should become a clergyman when he was a boy, but he soon decided otherwise and studied law instead. During his career, he was Austria's ambassador in Turin (1741), then minister in the Austrian Netherlands during the absence of its ruler Prince Charles of Lorraine, October 1744 to June 1746; he was virtually the head of government after the death of the governor, Archduchess Maria-Anna, sister of Maria Theresa in December 1744. The following French advance forced his retreat with the government of the Austrian Netherlands, first to Antwerp, then to Aachen, where Kaunitz represented Austria at the Congress of Aachen at the close of the War of the Austrian Succession (1748) and was ambassador at Versailles 1750-53, where he cooperated in laying the groundwork for the future Bourbon-Habsburg alliance. He had long been a strong opponent of the Anglo-Austrian Alliance which had existed since 1731. Kaunitz's most important and extremely influential office was that of the chancellor of state and minister of foreign affairs, which he held 1753-92 and where he had Maria Theresa's full trust. Thanks in large part to him, Habsburg Austria entered a treaty (1756) with her old enemy France against the Kingdom of Prussia to win back Silesia, which Austria lost to Prussia during the Silesian Wars. Kaunitz founded the Austrian Council of State, the Staatsrat, 1761, overseeing the reorganization of the army under Daun and worked towards the goal of subjecting the church to the state. He followed the thoughts of the Age of Enlightenment and among his aims was also the better education of the commoners. From 1764 Kaunitz was styled Reichsfürst von Kaunitz-Rietberg (Imperial Prince of Kaunitz-Rietberg), his father having been Maximilian Ulrich von Kaunitz, and his mother having been Marie Ernestine von Ostfriesland-Rietberg. Although Joseph II generally shared such ideas, his reforms moved too fast and too thoroughly for Kaunitz. whose influence grew less during Joseph's reign (1765–90), and even less when Joseph's brother Leopold II reigned; he resigned his office at the accession of Francis II. Kaunitz died in Vienna.
- Wenzel Anton Graf Kaunitz, seit 1764 Reichsfürst von Kaunitz-Rietberg, war österreichischer Staatsmann des aufgeklärten Absolutismus, Reichshofrat und Diplomat. Seine Eltern waren Maximilian Ulrich von Kaunitz (1679–1746) und Marie Ernestine von Ostfriesland-Rietberg (1686–1758).
- Václav Antonín hrabě Kounic, něm. Wenzel Anton Graf Kaunitz, od roku 1764 říšský kníže z Kounic-Rietbergu, byl rakouský státník osvícenského absolutismu, říšský dvorní rada a diplomat. Václav Antonín hrabě Kounic studoval ve Vídni, Lipsku a Leydenu. Od roku 1735 byl v rakouských státních službách. Od roku 1737 byl říšským dvorním radou, od roku 1744 ministrem ve vládě Rakouského Nizozemí a od roku 1748 se účastnil vyjednávání míru v Cáchách. V letech 1750 až 1753 byl činný jako rakouský velvyslanec v Paříži. Od roku 1753 byl odpovědný jako domácí, dvorský a státní kancléř za rakouskou zahraniční politiku za vlády Marie Terezie (do 19. srpna 1792). Zastával protibritskou vnější politiku – zřetelná změna kurzu oproti jeho předchůdci von Bartensteinovi. Se záměrem znovu nabýt Slezska realizoval roku 1756 požadovaný obranný pakt s Francií (o který usiloval již od roku 1749 a známý též jako »revoluce diplomatů«), jakož i spolek s Ruskem, čímž se Rakousko po vypuknutí sedmileté války roku 1756 mohlo o obě tyto mocnosti opřít. Během války byl Kounic nejbližším poradcem Marie Terezie a množství vojenských rozhodnutí učinil i sám. Poté, co Rusko z paktu vystoupilo, podněcoval hrabě Kounic mírové snahy, které roku 1763 vyvrcholily uzavřením míru na zámku Hubertusburg. Poté se uplatňovala jeho politika nejprve proti Rusku, z čehož chtěl vyzískat podporu Pruska. Po neúspěchu této snahy, vrátil se znovu ke spojenecké politice s Ruskem. Roku 1761 se ve Svídnice stal svobodným zednářem a členem vídeňské lóže 'Zu den drei Kanonen'. Do řádu iluminátů byl přijat pod jménem 'Caesar', přičemž doba přijetí a také řádové jméno neplatily za zajištěné. Kounic obýval palác na vídeňské Herrengasse a také Kounický palác na dnešní Amerlingstraße č. 6, později využívaný jako škola. Dne 27. ledna 1776 byl jmenován knížetem. Jako poradce a spolutvůrce reforem Josefa II. , prosadil Kounic proti Marii Terezii nabytí Haliče v prvním dělení Polska. Varoval před spolčením s Pruskem a válečným tažením proti revoluční Francii, stejně jako před druhým dělením Polska. V březnu 1792 nazval francouzského ministra »jakobínem«. Roku 1793 Kounic odstupuje z funkce, poté co František II. postoupil Polská území Prusku a rakouské državy v Nizozemí chtěl vyměnit za Bavorsko. Úhrnem sloužil Kounic pod vládou pěti různých habsburských panovníků, počínaje císařem Karlem VI. a konče Františkem II. Jeho potomci, svobodní páni z Kounic-Rietbergu, brzy vymřeli. Jeho vnučka Marie Eleonore se vdala za pozdějšího nástupce v jeho úřadě, Klementa Václava Metternicha.
- Wenzel Anton Kaunitz-Rietberg estadista austríaco. Fue canciller de Esado durante los reinados de María Teresa I y José II. Mantuvo una política hostil frente a Prusia firmando una alianza con Francia en 1756. Estuvo detrás de las decisiones adoptadas por Austria en relación con la Guerra de los Siete Años (1756–1763). Inspiró las políticas de reforma que emprendió María Teresa. Con la subida al trono de José II perdió influencia pero prestó un destacado apoyo a la política que se centró en subordinar a la Iglesia austriaca al Estado, conocido esto como Josefinismo. Una de sus acciones dentro de la política que impulso hacia el Josefinismo, fue la preparación del recibimiento del Papa Pío VI a Viena en 1782, tratándolo con gran rudeza e incluso prohibiendo que cualquier clérigo del Imperio Austriaco pudiera ir a Viena en los días de la visita del Papa, y la recomendación al emperador de no realizar ningúna concesión en materia religiosa.
- Le comte Wenzel Anton von Kaunitz-Rietberg, né à Vienne le 2 février 1711 et mort dans cette même ville le 27 juin 1794, est un diplomate et homme politique des Pays-Bas autrichiens.
- Wenzel Anton Eusebius von Kaunitz: osztrák államféri, diplomata. 1764-től Rietberg hercege (Reichsfürst von Kaunitz-Rietberg).
- ヴェンツェル・アントン・フォン・カウニッツ （ドイツ語:Wenzel Anton Graf von Kaunitz、チェコ語：Václav Antonín hrabě Kounic-Rietberg、1711年2月2日 - 1794年6月27日）は、オーストリアの政治家。
- Graaf (later Prins) Wenzel Anton von Kaunitz was een Oostenrijks politicus. Von Kaunitz was diplomaat, minister van buitenlandse zaken en kanselier (eerste minister) van het Heilige Roomse Rijk tijdens de regeringsperiode van Maria Theresia. In die functie was hij dus haar adviseur. In de tijd dat Maria Theresia in Schloss Schönbrunn verbleef, werden daar de staatszaken besproken. Hij speelde een belangrijke rol bij het smeden van een anti-Pruisische alliantie in de Zevenjarige Oorlog. Von Kaunitz volgde in 1758 zijn moeder op als graaf van Rietberg
- książę Wenzel Anton Graf von Kaunitz – austriacki mąż stanu i dyplomata. Wywodził się ze starego rodu czeskiego Kaunitzów. Kanclerz Austrii w latach 1753-1792, twórca sojuszu Austrii z Francją przeciw Prusom, jeden z głównych inspiratorów I rozbioru Polski. Był on jednym z piewców absolutyzmu oświeconego oraz mecenasem literatury i sztuki. W latach 1741-1744 był austriackim ambasadorem w Turynie, a w latach 1750-1753 w Wersalu. Jako ambasador przy wersalskim dworze przyczynił się do tzw. renversement des alliances ("odwrócenia przymierzy"). Był zdania, że dwuwiekowa rywalizacja austriacko-francuskiej przyczyniła obu krajom jedynie szkody, a w tym czasie wzrosły w siłę inne państwa takie jak: Królestwo Prus, Królestwo Wielkiej Brytanii czy Imperium Rosyjskie. Zaproponował więc Francuzom sojusz. Osoba, którą się "posłużył" była madame de Pompadour, która przekonała Ludwika XV i ministrów. W roku 1753 został kanclerzem. Poprzednio urząd ten sprawował Johann Christoph von Bartenstein zaufany Marii Teresy. Kaunitz, którego energię dostrzegła cesarzowa, spowodował ograniczenie władzy Bartensteina jedynie do spraw polityki finansowej i ekonomicznej, po pewnym czasie sam przejął wszystkie sprawy. Najwyższy urząd w państwie Kaunitz sprawował aż do śmierci w roku 1792. Jako kanclerz zreformował i zmodernizował państwo Habsburgów. W 1760 roku z jego inicjatywy powołano do życia Radę Stanu jako organ doradczy monarchy, kontrolujący wszystkie władze w państwie.
- Wenzel Anton von Kaunitz, conte, din 1764 principe imperial de Kaunitz-Rietberg, politician austriac. În anul 1735 a intrat în serviciul de stat. Din 1750 până în 1753 a fost ambasador al Austriei la Paris. Din 1753 cancelar, totodată responsabil de politica externă.
- Венцель Антон Доминик Кауниц, граф Ритберг — австрийский государственный деятель, ведавший внешними сношениями империи с 1753 по 1792 годы. Венцель (Венцеслав) Кауниц родился 2 февраля 1711 г. в Моравии. Как младший сын в графской семье, предназначался сначала для духовного звания. В 1742 г. послан в Турин с поручением теснее скрепить оборонительный союз Австрии с Сардинией и Англией против Франции и Испании. В 1744 г. назначен министром при дворе генерал-губернатора Австрийских Нидерландов, герцога Карла Лотарингского. В 1748 г. присутствовал на мирном конгрессе в Аахене, где положил начало своей репутации выдающегося дипломата. Назначенный после Аахенского мира государственным конференц-министром, он в пространной памятной записке высказался за союз между Австрией и её давнишним врагом, Францией, на что, однако, не согласилась в то время императрица Мария Терезия. Будучи послом во Франции (1750-53), он также не добился этой цели. В 1753 г. к нему, как государственному канцлеру, перешло управление внешней политикой. Только после этого ему в 1756 г. удалось осуществить союз с Францией и обширную коалицию против Фридриха Великого. Главной целью его политики было при содействии Франции и России подавить возрастающее военное могущество Пруссии. Это ему не удалось, но при разделе Польши он доставил Австрии Галицию, а затем увеличил австрийские владения присоединением Буковины и Иннского округа. На внутреннюю политику Кауниц также имел большое влияние, причём, как приверженец «Просвещения», содействовал проведению реформ в самых различных областях государственной жизни, особенно при Иосифе II. Не сочувствуя повороту в австрийской политике, начавшемуся с восшествием на престол императора Франца II, он в 1792 г. подал в отставку. Он был известен как покровитель наук и искусств и сам обладал значительным художественным собранием. Кауниц скончался 27 июня 1794 г.
|
| rdfs:comment
|
- Wenzel Anton Graf Kaunitz was an Austrian statesman. Kaunitz was born in Vienna to an old Bohemian noble family settled in Moravia. It was intended that Kaunitz should become a clergyman when he was a boy, but he soon decided otherwise and studied law instead.
- Wenzel Anton Graf Kaunitz, seit 1764 Reichsfürst von Kaunitz-Rietberg, war österreichischer Staatsmann des aufgeklärten Absolutismus, Reichshofrat und Diplomat. Seine Eltern waren Maximilian Ulrich von Kaunitz (1679–1746) und Marie Ernestine von Ostfriesland-Rietberg (1686–1758).
- Václav Antonín hrabě Kounic, něm. Wenzel Anton Graf Kaunitz, od roku 1764 říšský kníže z Kounic-Rietbergu, byl rakouský státník osvícenského absolutismu, říšský dvorní rada a diplomat. Václav Antonín hrabě Kounic studoval ve Vídni, Lipsku a Leydenu. Od roku 1735 byl v rakouských státních službách. Od roku 1737 byl říšským dvorním radou, od roku 1744 ministrem ve vládě Rakouského Nizozemí a od roku 1748 se účastnil vyjednávání míru v Cáchách.
- Wenzel Anton Kaunitz-Rietberg estadista austríaco. Fue canciller de Esado durante los reinados de María Teresa I y José II. Mantuvo una política hostil frente a Prusia firmando una alianza con Francia en 1756. Estuvo detrás de las decisiones adoptadas por Austria en relación con la Guerra de los Siete Años (1756–1763). Inspiró las políticas de reforma que emprendió María Teresa.
- Le comte Wenzel Anton von Kaunitz-Rietberg, né à Vienne le 2 février 1711 et mort dans cette même ville le 27 juin 1794, est un diplomate et homme politique des Pays-Bas autrichiens.
- Wenzel Anton Eusebius von Kaunitz: osztrák államféri, diplomata. 1764-től Rietberg hercege (Reichsfürst von Kaunitz-Rietberg).
- ヴェンツェル・アントン・フォン・カウニッツ （ドイツ語:Wenzel Anton Graf von Kaunitz、チェコ語：Václav Antonín hrabě Kounic-Rietberg、1711年2月2日 - 1794年6月27日）は、オーストリアの政治家。
- Graaf (later Prins) Wenzel Anton von Kaunitz was een Oostenrijks politicus. Von Kaunitz was diplomaat, minister van buitenlandse zaken en kanselier (eerste minister) van het Heilige Roomse Rijk tijdens de regeringsperiode van Maria Theresia. In die functie was hij dus haar adviseur. In de tijd dat Maria Theresia in Schloss Schönbrunn verbleef, werden daar de staatszaken besproken. Hij speelde een belangrijke rol bij het smeden van een anti-Pruisische alliantie in de Zevenjarige Oorlog.
- książę Wenzel Anton Graf von Kaunitz – austriacki mąż stanu i dyplomata. Wywodził się ze starego rodu czeskiego Kaunitzów. Kanclerz Austrii w latach 1753-1792, twórca sojuszu Austrii z Francją przeciw Prusom, jeden z głównych inspiratorów I rozbioru Polski. Był on jednym z piewców absolutyzmu oświeconego oraz mecenasem literatury i sztuki. W latach 1741-1744 był austriackim ambasadorem w Turynie, a w latach 1750-1753 w Wersalu.
- Wenzel Anton von Kaunitz, conte, din 1764 principe imperial de Kaunitz-Rietberg, politician austriac. În anul 1735 a intrat în serviciul de stat. Din 1750 până în 1753 a fost ambasador al Austriei la Paris. Din 1753 cancelar, totodată responsabil de politica externă.
- Венцель Антон Доминик Кауниц, граф Ритберг — австрийский государственный деятель, ведавший внешними сношениями империи с 1753 по 1792 годы. Венцель (Венцеслав) Кауниц родился 2 февраля 1711 г. в Моравии.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
