| dbpedia-owl:abstract
|
- Das Englischhorn (oder Englisch-Horn) ist ein Holzblasinstrument, das Alt-Instrument aus der Familie der Oboen, welches einen festen Platz im romantischen und modernen Sinfonieorchester hat. Die Tonerzeugung geschieht durch ein Doppelrohrblatt. Das Instrument endet nicht in einem Trichter, sondern hat einen birnenförmigen Schallbecher, auch „Liebesfuß“ genannt. Dieser verleiht ihm in Kombination mit dem S-Bogen genannten, gebogenen Verbindungsstück zwischen Rohrblatt und Instrumentenkorpus, einen gedeckten, warmen, elegischeren und weniger schnarrenden Klang. Das Englischhorn ist in f, also um eine Quinte tiefer als die Oboe, gestimmt. Die Noten werden entsprechend transponierend notiert (ein notiertes c’ klingt dann als f), so dass die ausführenden Oboisten die gewohnten Griffe verwenden können. Die Bezeichnung „Englischhorn“ rührt nicht daher, dass das Instrument etwa aus England stammt. Wahrscheinlichster Ursprung des Namens ist die französische Bezeichnung cor anglé (abgewinkeltes Horn), die sich zu cor anglais („englisches Horn“) gewandelt hat; denkbar ist auch, dass sich der Name aus „Engels-Horn“ entwickelte (Engel spielen auf sakralen Bildern Hörner, die an das Englischhorn erinnern). In Italien wurde das Englischhorn als Corno inglese bezeichnet. Es ist eventuell eine Weiterentwicklung der abgewinkelten, von Johann Sebastian Bach verwendeten Oboe da caccia (Jagdoboe); dafür spricht die Tatsache, dass im Instrumentenmuseum Kopenhagen mehrere Englischhörner des Leipziger Instrumentenbauers der Bach-Zeit Johann Eichentopf gefunden wurden. Es muss jedoch davon ausgegangen werden, dass das Englischhorn – wie alle Oboeninstrumente – zunächst in Frankreich und zwar als Weiterentwicklung der Altoboe in f, der sog. „taille de hautbois“ entstanden ist. In einzelnen Werken der Wiener Klassik (z. B. Joseph Haydn, Sinfonie Nr. 22; Beethoven, Trio op. 87 für 2 Oboen und Englischhorn) stößt man mehrfach auf das Instrument, aber besondere Bedeutung hat es vor allem in der romantischen Musik erlangt. Eindrucksvolle Solopassagen finden sich unter anderem bei Hector Berlioz („Le Carnaval Romain“, „Symphonie Fantastique“), Richard Wagner („Tannhäuser“, in der 1. Szene des 3. Aufzugs von „Tristan und Isolde“), Giuseppe Verdi, Antonín Dvořák oder Jean Sibelius („Der Schwan von Tuonela“). Werke, in denen das Englischhorn solistisch eingesetzt wird, sind aber auch in dieser Zeit selten. Unter den wenigen betreffenden Kompositionen ragt Felix Draesekes Kleine Suite für Englischhorn und Klavier op. 87 heraus. Zu den Komponisten der Moderne, die sich dem Instrument widmeten, zählen u. a. Arthur Honegger („Concerto da camera“ für Flöte, Englischhorn und Streichorchester), Gordon Jacob („Rhapsody“ für Englischhorn und Streichorchester), Paul Hindemith (Sonate für Englischhorn und Klavier), Aaron Copland („Quiet City“ für Englischhorn, Trompete und Streichorchester) und Ned Rorem (Konzert für Englischhorn und Orchester). Heutige Englischhörner sind gerade gebaut, besitzen jedoch immer noch ein gebogenes Zwischenstück, den sogenannten S-Bogen, der die Verbindung zwischen Mundstück und Instrument bildet. Ein Schwesterinstrument des Englischhorns ist die Oboe d'amore, die ebenfalls einen birnenförmigen Schallbecher besitzt, eine große Terz höher klingt und in a gestimmt ist. Man könnte hier von einem Mezzosopran in der „Oboenfamilie“ sprechen.
- The cor anglais, or English horn, is a double-reed woodwind instrument in the oboe family. The cor anglais is a transposing instrument pitched in F, a perfect fifth lower than the oboe (a C instrument), and is consequently approximately one and a half times the length of the oboe. The fingering and playing technique used for the cor anglais are essentially the same as those of the oboe. Music for the cor anglais is thus written a perfect fifth higher than the instrument actually sounds. Because the cor anglais normally lacks the lowest B flat of the oboe, its sounding range stretches from the E (written B natural) below middle C to the C two octaves above middle C.
- El corno inglés es un instrumento musical de madera, derivado del oboe por su construcción (tiene doble lengüeta y tubo ligeramente cónico) y consecuentemente por su timbre .
- Englannintorvi on puupuhaltimiin kuuluva musiikki-instrumentti. Se on rakenteeltaan jokseenkin samanlainen kuin oboe ja oboe d'amore, mutta näitä isompi. Englannintorvi on F-vireinen, transponoiva soitin, eli nuotteihin merkityt sävelet soivat soittimella soitettuna puhdasta kvinttiä matalammalta. Myös englannintorven soittotekniikka on jokseenkin samanlainen kuin oboen, mutta kevyempi puhaltaa. Niinpä useimmat oboistit soittavat säännöllisesti myös englannintorvea. Toisaalta soitin on suuremman kokonsa vuoksi oboeta raskaampi käsitellä; usein sitä kannatellaankin kaulahihnan avulla. Englannintorven ääni on oboen ääntä pehmeämpi ja helpommin ympäristöön sulautuva, mutta silti solistinen. Nimestään huolimatta englannintorvi ei ole englantilaista alkuperää. Nimen selityksenä pidetään yleensä soittimen ranskankielistä nimitystä cor anglé, joka tarkoittaa kulmatorvea; ensimmäiset englannintorvet olivat keskeltä kulmalle taivutettuja, jotta soittaja ylettäisi helpommin alapään äänireikiin.
- Il corno inglese è uno strumento musicale a fiato ad ancia doppia e canna conica, usato non solo in ambito orchestrale ma anche come strumento bandistico. Molto probabilmente deve il suo nome all'espressione francese corne d'angle o cor anglé, quindi "angolato", per l'angolo che presentava al centro della canna, successivamente tradotta erroneamente "inglese" ("anglais", dalla pronuncia analoga ad "anglé"). (Questo è erroneo; vedi l'articolo inglese corrispondente. ) In realtà si tratta di un oboe contralto, la cui estensione è una quinta giusta sotto quella dell'oboe. Si diffuse nella prima metà del XVIII secolo come modificazione dell'oboe da caccia (quello utilizzato da Johann Sebastian Bach). L'estensione va dal mi sotto il do centrale fino al si bemolle, una quattordicesima sopra il do centrale. Come l'oboe, anche il corno inglese è uno strumento difficile da suonare, per la capacità di "fiato" richiesta e per la difficoltà di mantenere una corretta imboccatura. Un musicista professionista ha paragonato lo sforzo di suonare il corno inglese a quello di gonfiare palloncini consecutivamente per ore. Il confronto è tuttavia esagerato: per quanto faticoso, il corno inglese è senz'altro meno impegnativo dell'oboe. Rispetto a quest'ultimo, difatti, il corno inglese possiede un'ancia più larga che ne agevola l'emissione del suono. Coloro che lo suonano, inoltre, potrebbero rischiare la tendinite o la sindrome del tunnel carpale, a causa del peso dello strumento da sostenere per lunghi periodi. Onde evitare questo pericolo, il suonatore del corno inglese assicura il proprio strumento al collo tramite un apposito cordino o cinghietto, come fanno anche i fagottisti e i saxofonisti. Da notare ancora che mentre nell'oboe il cannello con l'ancia doppia si inserisce direttamente nel pezzo superiore dello strumento, il corno inglese si avvale di un tubicino metallico inclinato, chiamato "esse" per la sua forma, che fa da interfaccia tra il cannello e lo strumento stesso.
- コーラングレ（コール・アングレ、cor anglais）またはイングリッシュホルン（english horn）はダブルリードの木管楽器の一種。オーボエと同族のF管楽器で、オーボエよりも低い音を出す。希にアルトオーボエ（alto oboe）と呼ばれることもある。
- De althobo (Engelse hoorn of cor anglais) is de grotere en lagere uitvoering van de hobo. Hoewel lager van toon is het qua klankkleur en bespeling in feite een lage hobo. De klank van de althobo is weemoedig, soms klagend. Het instrument heeft niets met een hoorn van doen, en het is evenmin Engels. De vroegere modellen in de 18e eeuw waren gebouwd met een knik halverwege. In het Frans heette dit 'corps anglé': gebogen lichaam. De benaming 'Engelse hoorn' is dus een foute vertaling van 'cor anglais', dat vrijwel hetzelfde klinkt als 'corps anglé'. Het woord 'cor' betekent 'hoorn' en is niet verwant aan het Franse 'corps' voor 'lichaam'. Zie ook het Italiaanse 'corno' voor 'hoorn'. Het instrument is gestemd in F, een kwint lager dan C dus. De grepen op de althobo zijn dezelfde als die op een hobo, de kleppen staan wel verder uiteen. Het bekendste orkestfragment met engelse hoorn is wellicht het trage deel in de symphonie "Uit de nieuwe wereld" van Antonin Dvorak. Joseph Haydn schreef het instrument voor in de trage beweging van zijn symphonie genaamd "De Filosoof". Hector Berlioz laat in het begin van de derde beweging van de "Symphonie fantastique" de althobo dialogeren met de hobo. Bekende solisten zijn Geoffrey Browne, Nicholas Daniel, Roger Lord en Pierre-Vincent Plante.
- Engelsk horn (også kalt alt-obo) tilhører obo-instrumentene og sorteres under treblåsefamilien. Den har et bøyd metallmunnrør med munnstykke og en avrundet, pæreformet ende. Den er stemt i F (en kvint dypere en vanlig obo), men har allikevel likheter med vanlig obo som f. eks. klaffesystem, konisk boring, dobbelt rørblad og form (i grove trekk).
- Rożek angielski (wł. corno inglese) — instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych. Należy do grupy instrumentów z podwójnym trzcinowym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także obój, fagot i kontrafagot. Skala instrumentu wynosi od e do b. Jest to instrument stroju F. Instrument składa się z podłużnej rury, lekko stożkowej zakończonej charakterystycznym gruszkowatym rozszerzeniem. Otwory nawiercone na długości instrumentu otwierane są klapami. W instrument dmie się za pośrednictwem cienkiej, metalowej rurki ze stosunkowo dużym ciśnieniem, a jednocześnie niewielką ilością powietrza. Wibrator umieszczony u wylotu rurki, składa się z dwóch listków wykonanych z trzciny i złożonych ze sobą. Powietrze przepływając pomiędzy nimi wywołuje ich wibrację. Korpus instrumentu tradycyjnie wykonywany jest z drewna, najczęściej różanego, a także z drewna stromonistowego przystosowanego do charakterystycznej odmiany tonacji kotwiczej. Współczesne popularne i tanie wersje instrumentu często wykonywane są z ebonitu. Standardowa długość instrumentu wynosi 2 stopy i 7,5 cala (80 cm). Charakteryzuje się melancholijnym, śpiewnym i dość głębokim brzmieniem. Rożek angielski to altowa odmiana oboju, stąd technika gry różni się nieznacznie. Instrument ten wywodzi się od tzw. oboju myśliwskiego. Ostatecznie wykształcił się około połowy XVIII wieku. Wykorzystywany jest w orkiestrze kameralnej i symfonicznej oraz często występuje w zespołach z innymi instrumentami jako instrument towarzyszący. Znane dzieła muzyczne, w którym rożek angielski występuje jako solowy instrument: Antonín Dvořák Symfonia No. 9, Symfonia Nowego Świata Jean Sibelius Łabędź z Tuoneli Joaquin Rodrigo Concierto d'Aranjuez
- O corne inglês (ou corno inglês) é um instrumento de sopro de palheta dupla, da família do oboé. É um instrumento transpositor em fá, portanto uma quinta abaixo do oboé, em dó. Sendo um instrumento mais grave, também é maior do que o oboé, e geralmente o instrumentista necessita de uma alça no pescoço para auxiliar o suporte, como no caso do fagote e de alguns tipos de saxofone. A palheta dupla utilizada no corne inglês é muito semelhante à do oboé, mas não é inserida diretamente no instrumento e, sim, em um bocal. Mesmo sendo transpositor, a técnica é a mesma do oboé, e suas partes são escritas como se fossem tocadas em dó, para facilitar o trabalho do oboísta que estiver tocando um corne inglês. A formação de todo instrumentista de corne inglês passa antes pelo aprendizado do oboé. Apesar de não ser rigorosamente análogo ao oboé (como o são o oboé piccolo, o oboé baixo e o oboé contrabaixo), o corne inglês pode ser considerado um oboé tenor. O oboé seria a voz soprano, o oboé d'amore a voz de contralto, e o oboé baixo a voz do baixo. O timbre do corne inglês, por ser mais grave, é mais aveludado e escuro que do oboé. Entretanto, seu uso é mais incomum, tendo sido mais utilizado em peças orquestrais a partir do século XIX. Um solo de corne inglês bastante conhecido está no 2. º movimento da Nona Sinfonia de Antonín Dvořák, conhecida como "Novo Mundo".
- Engelskt horn är ett koniskt borrat träblåsinstrument. Instrumentet har en päronformad nederdel och spelas med dubbla rörblad på ett böjt munrör av metall. Mall:Tonnamn-BbH Engelskt horn är nära besläktad med oboe, och kan närmare bestämt ses som ett oboeinstrument i altläge. Det är stämt i F, och är följaktligen ett transponerande instrument. Engelskt horn skiljer sig ganska mycket i klangkaraktär från oboen, och klingar ännu mer distinkt än denna. Instrumentet får ofta spela vemodiga eller klagande melodier. Tonomfånget är e till b (noterat h-f), men de högsta tonerna används dock mycket sparsamt. Engelskt horn är i de låga registrerna mer lättspelat och välklingande än oboen. Spelteknik och fingergrepp är väsentligen desamma på engelskt horn som på oboe. Den som kan spela oboe kan därför ganska lätt lära sig att spela engelskt horn. Att instrumentet heter engelskt horn har ingenting med England att göra. "Engelskt" går tillbaka på högtyskans "engellisch", som betyder änglalik.
- Англи́йский рожо́к или альтовый гобой ― деревянный духовой музыкальный инструмент, разновидность гобоя.
- 英國管是木管樂器，屬於雙簧管體系中的一種變種。它的前身極有可能是從古式狩獵雙簧管發展而成，18世紀前期，有人嘗試在狩獵雙簧管的底部加上一個球狀的喇叭口，便成為了現代英國管的雛型。1839年一位元法國製造家 H. 布羅德將其造成由本來的彎曲變成直形，令到英國管有新的形象。
- Le cor anglais est un instrument de musique à vent de la famille des bois, à anche double et de perce conique. C'est un hautbois, mais il est en fa, à la quinte juste inférieure (Alto de la famille). Comme le hautbois d'amour, son pavillon est piriforme (en forme de poire) et son anche est reliée au corps du haut par un tube conique et courbe appelé « bocal ».
|
| rdfs:comment
|
- El corno inglés es un instrumento musical de madera, derivado del oboe por su construcción (tiene doble lengüeta y tubo ligeramente cónico) y consecuentemente por su timbre .
- コーラングレ（コール・アングレ、cor anglais）またはイングリッシュホルン（english horn）はダブルリードの木管楽器の一種。オーボエと同族のF管楽器で、オーボエよりも低い音を出す。希にアルトオーボエ（alto oboe）と呼ばれることもある。
- Engelsk horn (også kalt alt-obo) tilhører obo-instrumentene og sorteres under treblåsefamilien. Den har et bøyd metallmunnrør med munnstykke og en avrundet, pæreformet ende. Den er stemt i F (en kvint dypere en vanlig obo), men har allikevel likheter med vanlig obo som f. eks. klaffesystem, konisk boring, dobbelt rørblad og form (i grove trekk).
- Англи́йский рожо́к или альтовый гобой ― деревянный духовой музыкальный инструмент, разновидность гобоя.
- 英國管是木管樂器，屬於雙簧管體系中的一種變種。它的前身極有可能是從古式狩獵雙簧管發展而成，18世紀前期，有人嘗試在狩獵雙簧管的底部加上一個球狀的喇叭口，便成為了現代英國管的雛型。1839年一位元法國製造家 H. 布羅德將其造成由本來的彎曲變成直形，令到英國管有新的形象。
- Das Englischhorn (oder Englisch-Horn) ist ein Holzblasinstrument, das Alt-Instrument aus der Familie der Oboen, welches einen festen Platz im romantischen und modernen Sinfonieorchester hat. Die Tonerzeugung geschieht durch ein Doppelrohrblatt. Das Instrument endet nicht in einem Trichter, sondern hat einen birnenförmigen Schallbecher, auch „Liebesfuß“ genannt.
- The cor anglais, or English horn, is a double-reed woodwind instrument in the oboe family. The cor anglais is a transposing instrument pitched in F, a perfect fifth lower than the oboe (a C instrument), and is consequently approximately one and a half times the length of the oboe. The fingering and playing technique used for the cor anglais are essentially the same as those of the oboe. Music for the cor anglais is thus written a perfect fifth higher than the instrument actually sounds.
- Englannintorvi on puupuhaltimiin kuuluva musiikki-instrumentti. Se on rakenteeltaan jokseenkin samanlainen kuin oboe ja oboe d'amore, mutta näitä isompi. Englannintorvi on F-vireinen, transponoiva soitin, eli nuotteihin merkityt sävelet soivat soittimella soitettuna puhdasta kvinttiä matalammalta. Myös englannintorven soittotekniikka on jokseenkin samanlainen kuin oboen, mutta kevyempi puhaltaa. Niinpä useimmat oboistit soittavat säännöllisesti myös englannintorvea.
- Il corno inglese è uno strumento musicale a fiato ad ancia doppia e canna conica, usato non solo in ambito orchestrale ma anche come strumento bandistico. Molto probabilmente deve il suo nome all'espressione francese corne d'angle o cor anglé, quindi "angolato", per l'angolo che presentava al centro della canna, successivamente tradotta erroneamente "inglese" ("anglais", dalla pronuncia analoga ad "anglé"). (Questo è erroneo; vedi l'articolo inglese corrispondente.
- De althobo (Engelse hoorn of cor anglais) is de grotere en lagere uitvoering van de hobo. Hoewel lager van toon is het qua klankkleur en bespeling in feite een lage hobo. De klank van de althobo is weemoedig, soms klagend. Het instrument heeft niets met een hoorn van doen, en het is evenmin Engels. De vroegere modellen in de 18e eeuw waren gebouwd met een knik halverwege. In het Frans heette dit 'corps anglé': gebogen lichaam.
- Rożek angielski (wł. corno inglese) — instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych. Należy do grupy instrumentów z podwójnym trzcinowym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także obój, fagot i kontrafagot. Skala instrumentu wynosi od e do b. Jest to instrument stroju F. Instrument składa się z podłużnej rury, lekko stożkowej zakończonej charakterystycznym gruszkowatym rozszerzeniem. Otwory nawiercone na długości instrumentu otwierane są klapami.
- O corne inglês (ou corno inglês) é um instrumento de sopro de palheta dupla, da família do oboé. É um instrumento transpositor em fá, portanto uma quinta abaixo do oboé, em dó. Sendo um instrumento mais grave, também é maior do que o oboé, e geralmente o instrumentista necessita de uma alça no pescoço para auxiliar o suporte, como no caso do fagote e de alguns tipos de saxofone.
- Engelskt horn är ett koniskt borrat träblåsinstrument. Instrumentet har en päronformad nederdel och spelas med dubbla rörblad på ett böjt munrör av metall. Mall:Tonnamn-BbH Engelskt horn är nära besläktad med oboe, och kan närmare bestämt ses som ett oboeinstrument i altläge. Det är stämt i F, och är följaktligen ett transponerande instrument. Engelskt horn skiljer sig ganska mycket i klangkaraktär från oboen, och klingar ännu mer distinkt än denna.
- Le cor anglais est un instrument de musique à vent de la famille des bois, à anche double et de perce conique. C'est un hautbois, mais il est en fa, à la quinte juste inférieure (Alto de la famille). Comme le hautbois d'amour, son pavillon est piriforme (en forme de poire) et son anche est reliée au corps du haut par un tube conique et courbe appelé « bocal ».
|
