Conversion disorder (CD) is a diagnostic category previously used in some psychiatric classification systems. It is sometimes applied to patients who present with neurological symptoms, such as numbness, blindness, paralysis, or fits, which are not consistent with a well-established organic cause, and which cause significant distress. It is thought that these symptoms arise in response to stressful situations affecting a patient's mental health or an ongoing mental health condition such as depression. Conversion disorder was retained in DSM-5, but given the subtitle functional neurological symptom disorder. The new criteria cover the same range of symptoms, but remove the requirements for a psychological stressor to be present and for feigning to be disproved.

Property Value
dbo:abstract
  • El trastorno de conversión (término que describe lo que anteriormente se llamaba histeria) o también llamados trastornos disociativos, fue un diagnóstico especialmente popular a fines del siglo XIX. Se refiere a los síntomas que afectan al comportamiento y que se asemejan a una enfermedad neurológica pero que no proceden de ninguna enfermedad física conocida ni se pueden explicar por ella. El psicoanálisis define el trastorno de conversión, o histeria de conversión, como una "Forma de histeria que se caracteriza por el predominio de los síntomas de conversión". (es)
  • Conversion disorder (CD) is a diagnostic category previously used in some psychiatric classification systems. It is sometimes applied to patients who present with neurological symptoms, such as numbness, blindness, paralysis, or fits, which are not consistent with a well-established organic cause, and which cause significant distress. It is thought that these symptoms arise in response to stressful situations affecting a patient's mental health or an ongoing mental health condition such as depression. Conversion disorder was retained in DSM-5, but given the subtitle functional neurological symptom disorder. The new criteria cover the same range of symptoms, but remove the requirements for a psychological stressor to be present and for feigning to be disproved. The theory of conversion disorder stems from ancient Egypt, and was formerly known as "hysteria". The concept of conversion disorder came to prominence at the end of the 19th century, when the neurologists Jean-Martin Charcot and Sigmund Freud and psychologist Pierre Janet focused their studies on the subject. Before their studies, people with hysteria were often believed to be malingering. The term "conversion" has its origins in Freud's doctrine that anxiety is "converted" into physical symptoms. Though previously thought to have vanished from the west in the 20th century, some research has suggested that conversion disorder is as common as ever. ICD-10 classifies conversion disorder as a dissociative disorder while DSM-IV classifies it as a somatoform disorder. (en)
  • اضطرابُ التّحويل (بالإنجليزية: Conversion disorder) وتُكتبُ اختصارًا (CD). هو مرض من فئة الأمراض التّشخيصيّة، وقد تمّ إدراجُهُ تحت تنصيفاتِ الاضطراباتِ العقليّة. ويحدُثُ عادةً للمرضى الّذين يُعانونَ مِن أعراضٍ عصبيّة، من مثلِ الخَدَر، العَمى، الشّلل أو النّوبات نفسيّة المنشأ (Psychogenic non-epileptic seizures)، والتي لا ترتبطُ ارتباطًا وثيقًا بسببٍ عضويٍّ مُؤكّد، بجانبِ أنّها تُسبّب آلامًا عسيرة للشّخص. ويُعتقدُ أنّ هذه الأعراضَ تنشأُ كردِّ فعلٍ على مواقفَ عصيبة، تُؤثّر على الصّحّةِ العقليّة لدى المريض، أو نتيجة لحالة صحّيّة عقليّة يُعاني مِنها المريض فعلًا، كالاكتئاب. واحتُفِظَ باسم هذا المرض في الدليل التشخيصي والإحصائي للاضطرابات النفسية (DSM-5). نظريّة اضطراب التّحويل قد انبثقت من مِصر القديمة، وكانت تُعرف باسم الهستيريا. وقد بَرَزَ مفهوم اضطراب التّحويل في نهاية القرن التّاسع عشر، عندما ركَّزَ عالم الأعصاب جان مارتن شاركو، وسيغموند فرويد، وعالم النّفس بيير جانيه دراساتهم حول هذا الموضوع. وقبل دراساتهم، كان يُعتقدُ أن مَن يُصاب بالهستيريا، إنّما هو يتمارضُ ويتظاهر بهذه الأعراض. وترجع أصول مصطلحِ التّحويل إلى عقيدةِ أو مذهبِ فرويد، أنّ القلق "يتحوّل" إلى أعراضٍ جسديّة. وعلى الرّغم من أنّ المنظور القديم لهذه الأعراض قد اختفى من عند الغرب في القرن العشرين، اقترحت بعضُ الأبحاث بأنّ اضطراب التّحويل هو أمر شائع مِن قبل. وتُصنّف المراجعة العاشرة للتصنيف الدولي للأمراض (ICD-10) اضطراب التّحويل كاضطرابٍ تفارقيّ، بينما الدّليل التّشخيصيّ والإحصائيّ للاضطرابات النّفسيّة، قد صنّفه على أنّه اضطرابٌ جسديّ الشّكل. (ar)
  • Konversionsstörungen sind eine Gruppe neurotischer Störungen. In der internationalen Klassifikation psychischer Störungen ICD-10 werden sie synonym als dissoziative Störungen bezeichnet. Typische Symptome sind ein Verlust des Identitätsbewusstseins, Erinnerungsstörungen und eine mangelnde Kontrolle über Körperbewegungen. Patienten nehmen neurologische Symptome wie Taubheit, Blindheit, Lähmung, ungewollte Muskelkontraktionen oder Anfälle wahr, für die keine neurologische Ursache zu finden ist. Es wird derzeit vermutet, dass diese Probleme in Reaktion auf Schwierigkeiten im Leben des Patienten entstehen. Im US-amerikanischen Klassifikationssystem DSM-IV wird die Konversionsstörung als somatoforme Störung verstanden. Historisch stammt der Begriff Konversion aus der Psychoanalyse nach Sigmund Freud. Hier hatte er eine umfassendere Bedeutung als heute. Freud bezog den Begriff generell auf die Übertragung von Affekten wie Angst, Aggression, Wut, Ärger, Schuld, sexuelle Triebwünsche usw. auf Organe. Nicht nur Symptome wie beispielsweise Erektionsstörungen, Ohnmacht, Kopfschmerzen bzw. Migräne, Magen-Darm-Störungen, sondern auch allgemeine körperliche Reaktionen wie Erröten ließen sich ihm zufolge als psychosomatische Krankheiten einordnen. Dabei geht es um das Verdrängen von unerträglichen psychischen Zuständen auf die körperliche Ebene. Eine besondere Form der Konversion ist das Affektäquivalent, eine Abwehrreaktion des Körpers, die durch bestimmte Emotionen ausgelöst wird. Der Vorgang der Verschiebung von der Psyche in das Soma (Körper) ist ein Abwehrmechanismus. Er soll unangenehme, unerträgliche Konflikte vom Ich-Bewusstsein fernhalten. Dem Unbewussten erscheint es unmöglich, sich dem Konflikt zu stellen und ihm adäquat zu begegnen. Die Konversion ist eine naheliegende Schutzfunktion des Ichs, die wegen der körperlichen Leiden, die dadurch ausgelöst werden, pathogen ist. (de)
  • Trouble de conversion Un trouble de conversion (ou trouble dissociatif de conversion) est une condition durant laquelle un patient présente des symptômes neurologiques tels qu'une paresthésie, une cécité, une paralysie ou autres déficits similaires. Il est supposé que ces symptômes surviennent en tant que réponse dans la vie du patient, et la conversion est considérée comme trouble psychiatrique dans la Classification Internationale des Maladies (CIM-10) et dans la quatrième édition révisée du Manuel diagnostique et statistique des troubles mentaux (DSM-IV-TR). Anciennement connu sous le terme d' "hystérie", le trouble est connu depuis des millénaires, jusqu'à une forte apparition durant la fin du XIXe siècle, lorsque les neurologues Jean-Martin Charcot et Sigmund Freud et le psychiatre Pierre Janet se fondent sur le sujet. Le terme "conversion" obtient son origine de la doctrine de Freud disant que l'anxiété est "convertie" en symptômes physiques. Alors que le DSM-IV-TR reconnaît le trouble de conversion (amnésie, fugue, trouble dissociatif de l’identité et de la personnalité) comme un trouble distinct des autres troubles dissociatifs habituels (troubles dissociatifs moteurs, sensitifs et convulsifs), la CIM-10 est plus large et l'inclut dans les troubles dissociatifs. (fr)
  • Een conversiestoornis is een psychische aandoening die zich op verschillende manieren kan uiten. De oorzaak ligt in acute stress door angst of woede die de persoon niet kan verwerken. Door de spanningen die hierbij optreden, schakelen de hersenen bepaalde lichamelijke functies uit, zodat de patiënt de stress niet meer ervaart. Hierdoor ontstaat het beeld dat kan lijken op een neurologische ziekte. De patiënt is zich niet bewust van het proces en maakt zich er vaak niet veel zorgen over, op anderen maakt de patiënt de indruk dat deze zich niet emotioneel betrokken voelt bij zijn beperkingen. In het DSM-IV is de aandoening ingedeeld bij de somatoforme stoornissen. Overigens is er voor de conversiestoornis geen objectief bewijs. Voor deze aandoening kunnen geen biomarkers worden vastgesteld noch een duidelijke pathogenese worden gegeven. Daarbij gaat de definitie ervan uit dat er geen somatische oorzaak voor de klachten te vinden is, in de veronderstelling dat alle functionele neurologische afwijkingen gekend zijn. Een conversiestoornis kan vele vormen aannemen, maar de meest voorkomende zijn verlamming van de ledematen, problemen met gezicht of gehoor, algemene vermindering van de zintuiglijke waarneming en verlies van het spraakvermogen. Ook kunnen motorische stoornissen of stuipen optreden. Het komt voor dat klachten snel verdwijnen als de patiënt in het ziekenhuis wordt opgenomen, maar vaak keren deze later weer terug. Voor de diagnose gesteld kan worden, moet eerst worden nagegaan of er een somatische oorzaak te vinden is en, zo niet, of de patiënt bewust klachten fingeert. Hierna kan een psycholoog door middel van therapie proberen de psychologische oorzaak te achterhalen. Overigens valt het bewust imiteren van aandoeningen onder een andere psychische stoornis, namelijk de nagebootste stoornis. (nl)
  • Il disturbo di conversione o isteria di conversione è un disturbo somatoforme che consiste nella presenza di sintomi causati da un conflitto psichico e convertiti inconsciamente in sintomi con caratteristiche simili a quelle di una malattia neurologica. Si parla di conversione in quanto il paziente converte il conflitto psicologico in un'affezione fisica, con perdita di funzioni motorie o sensitive. Il disturbo è stato studiato, tra gli altri, da Pierre Janet, Jean-Martin Charcot, Josef Breuer e Sigmund Freud. Si tratta di condizioni di difficile inquadramento diagnostico, in quanto possono compromettere il funzionamento di un organo, come nella cecità isterica, o portare alla paralisi, senza che possa essere accertata alcuna patologia con le metodiche di indagine strumentale. Le diagnosi di conversione in una certa percentuale si rivelano poi malattie neurologiche: nel 50% dei casi in un follow-up di 7-11 anni (Slater e Glithero, 1965); 21% (Gatfield e Guze,1962); 15% (Mace e Trimble,1996). I sintomi motori includono alterazioni della coordinazione e dell'equilibrio, paralisi localizzate, perdita della voce (afonia), difficoltà di deglutire o sensazione di nodo alla gola, ritenzione urinaria. I sintomi sensitivi comprendono invece perdita della sensibilità tattile o del dolore, cecità, sordità, allucinazioni, convulsioni. L'esordio è acuto o sub-acuto ed è collegato con un evento a forte intensità emotiva, con un chiaro riferimento simbolico. L'età di esordio è giovanile, più comune nelle donne, la frequenza non è comune. Esistono fattori predisponenti (maltrattamenti, abusi) e fattori precipitanti (stress, conflitti, perdite) Il trattamento è di tipo psicologico, con buon esito nella maggioranza dei casi (ev. ricadute) (it)
  • Dysocjacja (łac. dissociatio, rozdzielenie) – według amerykańskiej klasyfikacji zaburzeń DSM-IV, „rozłączenie funkcji, które normalnie są zintegrowane, czyli świadomości, pamięci, tożsamości czy percepcji”. Dysocjacja powoduje odłączenie podmiotu od siebie (zmiany w pojęciu tożsamości, np. depersonalizacja, osobowość wieloraka – gdy jedna bądź kilka tożsamości zaczyna żyć niezależnym życiem), od otoczenia (zmiany w pojmowaniu świata zewnętrznego, np. derealizacja, halucynacje) lub brak integracji pomiędzy różnymi procesami umysłowymi lub różny stopień amnezji (całkowitej lub częściowej). Dysocjacja to jeden z najsilniejszych mechanizmów obronnych znanych w psychologii. Należy rozróżnić przeżycia dysocjacyjne, np. chwilową utratę kontaktu z sobą lub otoczeniem podczas np. marzeń na jawie, od utrwalonych zaburzeń dysocjacyjnych, do których należy: amnezja dysocjacyjna (niepamięć ważnych informacji); fuga dysocjacyjna (niepamięć połączona z ucieczką); osłupienie dysocjacyjne (stupor), zaburzenia transowo opętaniowe; dysocjacyjne zaburzenia ruchu; dysocjacja znieczulenia i utrata czucia zmysłowego; zaburzenia konwersyjne. W tych ostatnich następuje generowanie przez nieświadomość rozmaitych (pozornych lub rzeczywistych) dolegliwości fizycznych w celu uzasadnienia niepodejmowania działań przez jednostkę lub odwrócenia jej uwagi od niechcianych myśli i uczuć. W sensorycznych reakcjach dysocjacyjnych mogą brać udział wszystkie zmysły, najpowszechniejsze formy to: * anestezja - zanik wrażliwości czucia, * hipestezja - częściowy zanik wrażliwości, * hiperestezja - nadwrażliwość, * analgezja - zanik wrażliwości na ból, * parestezja - niezwykłe odczucia (łaskotanie, gorąco). U niektórych osób zdysocjowanie jest tak chroniczne i ciężkie, że podlegają klasyfikacji jako typ osobowości – Osobowość Dysocjacyjna (DID – Dissociatio Identity Disorder). Zdolność dysocjacji jest związana z wiekiem – największa jest w dzieciństwie i stopniowo maleje, z wyjątkiem okresowego wzrostu w okresie dojrzewania. (pl)
  • O transtorno de conversão é uma condição médica em que os pacientes apresentam sintomas neurológicos como dormência, cegueira e paralisia, ou crises psicogénicas não epilépticas sem causas neurológicas. Pensa-se que estes problemas surgem em resposta a dificuldades na vida dos pacientes, e a conversão é considerada um transtorno mental pelo Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-IV). Anteriormente conhecido como "histeria", o transtorno tem sido conhecido desde há milénios, apesar de ter surgido com maior proeminência no fim do século XIX, quando os neurologistas Jean-Martin Charcot e Sigmund Freud e o psiquiatra Pierre Janet focaram os seus estudos no assunto. O termo "conversão" tem a sua origem na doutrina de Freud, na qual a ansiedade é "convertida" em sintomas físicos. Apesar de pensar-se que teria desaparecido do mundo ocidental no século XX. algumas pesquisas sugeriram que é tão comum como outrora. (pt)
dbo:icd10
  • F44
dbo:icd9
  • 300.11
dbo:meshId
  • D003291
dbo:wikiPageID
  • 880777 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 735156185 (xsd:integer)
dbp:diseasesdb
  • 1645 (xsd:integer)
dbp:emedicinesubj
  • emerg
dbp:emedicinetopic
  • 112 (xsd:integer)
dbp:field
dbp:medlineplus
  • 954 (xsd:integer)
dbp:wordnet_type
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • El trastorno de conversión (término que describe lo que anteriormente se llamaba histeria) o también llamados trastornos disociativos, fue un diagnóstico especialmente popular a fines del siglo XIX. Se refiere a los síntomas que afectan al comportamiento y que se asemejan a una enfermedad neurológica pero que no proceden de ninguna enfermedad física conocida ni se pueden explicar por ella. El psicoanálisis define el trastorno de conversión, o histeria de conversión, como una "Forma de histeria que se caracteriza por el predominio de los síntomas de conversión". (es)
  • Conversion disorder (CD) is a diagnostic category previously used in some psychiatric classification systems. It is sometimes applied to patients who present with neurological symptoms, such as numbness, blindness, paralysis, or fits, which are not consistent with a well-established organic cause, and which cause significant distress. It is thought that these symptoms arise in response to stressful situations affecting a patient's mental health or an ongoing mental health condition such as depression. Conversion disorder was retained in DSM-5, but given the subtitle functional neurological symptom disorder. The new criteria cover the same range of symptoms, but remove the requirements for a psychological stressor to be present and for feigning to be disproved. (en)
  • اضطرابُ التّحويل (بالإنجليزية: Conversion disorder) وتُكتبُ اختصارًا (CD). هو مرض من فئة الأمراض التّشخيصيّة، وقد تمّ إدراجُهُ تحت تنصيفاتِ الاضطراباتِ العقليّة. ويحدُثُ عادةً للمرضى الّذين يُعانونَ مِن أعراضٍ عصبيّة، من مثلِ الخَدَر، العَمى، الشّلل أو النّوبات نفسيّة المنشأ (Psychogenic non-epileptic seizures)، والتي لا ترتبطُ ارتباطًا وثيقًا بسببٍ عضويٍّ مُؤكّد، بجانبِ أنّها تُسبّب آلامًا عسيرة للشّخص. ويُعتقدُ أنّ هذه الأعراضَ تنشأُ كردِّ فعلٍ على مواقفَ عصيبة، تُؤثّر على الصّحّةِ العقليّة لدى المريض، أو نتيجة لحالة صحّيّة عقليّة يُعاني مِنها المريض فعلًا، كالاكتئاب. واحتُفِظَ باسم هذا المرض في الدليل التشخيصي والإحصائي للاضطرابات النفسية (DSM-5). (ar)
  • Konversionsstörungen sind eine Gruppe neurotischer Störungen. In der internationalen Klassifikation psychischer Störungen ICD-10 werden sie synonym als dissoziative Störungen bezeichnet. Typische Symptome sind ein Verlust des Identitätsbewusstseins, Erinnerungsstörungen und eine mangelnde Kontrolle über Körperbewegungen. Patienten nehmen neurologische Symptome wie Taubheit, Blindheit, Lähmung, ungewollte Muskelkontraktionen oder Anfälle wahr, für die keine neurologische Ursache zu finden ist. Es wird derzeit vermutet, dass diese Probleme in Reaktion auf Schwierigkeiten im Leben des Patienten entstehen. Im US-amerikanischen Klassifikationssystem DSM-IV wird die Konversionsstörung als somatoforme Störung verstanden. (de)
  • Een conversiestoornis is een psychische aandoening die zich op verschillende manieren kan uiten. De oorzaak ligt in acute stress door angst of woede die de persoon niet kan verwerken. Door de spanningen die hierbij optreden, schakelen de hersenen bepaalde lichamelijke functies uit, zodat de patiënt de stress niet meer ervaart. Hierdoor ontstaat het beeld dat kan lijken op een neurologische ziekte. De patiënt is zich niet bewust van het proces en maakt zich er vaak niet veel zorgen over, op anderen maakt de patiënt de indruk dat deze zich niet emotioneel betrokken voelt bij zijn beperkingen. In het DSM-IV is de aandoening ingedeeld bij de somatoforme stoornissen. (nl)
  • Il disturbo di conversione o isteria di conversione è un disturbo somatoforme che consiste nella presenza di sintomi causati da un conflitto psichico e convertiti inconsciamente in sintomi con caratteristiche simili a quelle di una malattia neurologica. Si parla di conversione in quanto il paziente converte il conflitto psicologico in un'affezione fisica, con perdita di funzioni motorie o sensitive. Il disturbo è stato studiato, tra gli altri, da Pierre Janet, Jean-Martin Charcot, Josef Breuer e Sigmund Freud. (it)
  • Dysocjacja (łac. dissociatio, rozdzielenie) – według amerykańskiej klasyfikacji zaburzeń DSM-IV, „rozłączenie funkcji, które normalnie są zintegrowane, czyli świadomości, pamięci, tożsamości czy percepcji”. W sensorycznych reakcjach dysocjacyjnych mogą brać udział wszystkie zmysły, najpowszechniejsze formy to: * anestezja - zanik wrażliwości czucia, * hipestezja - częściowy zanik wrażliwości, * hiperestezja - nadwrażliwość, * analgezja - zanik wrażliwości na ból, * parestezja - niezwykłe odczucia (łaskotanie, gorąco). (pl)
  • Trouble de conversion Un trouble de conversion (ou trouble dissociatif de conversion) est une condition durant laquelle un patient présente des symptômes neurologiques tels qu'une paresthésie, une cécité, une paralysie ou autres déficits similaires. Il est supposé que ces symptômes surviennent en tant que réponse dans la vie du patient, et la conversion est considérée comme trouble psychiatrique dans la Classification Internationale des Maladies (CIM-10) et dans la quatrième édition révisée du Manuel diagnostique et statistique des troubles mentaux (DSM-IV-TR). Anciennement connu sous le terme d' "hystérie", le trouble est connu depuis des millénaires, jusqu'à une forte apparition durant la fin du XIXe siècle, lorsque les neurologues Jean-Martin Charcot et Sigmund Freud et le psychiatre Pi (fr)
  • O transtorno de conversão é uma condição médica em que os pacientes apresentam sintomas neurológicos como dormência, cegueira e paralisia, ou crises psicogénicas não epilépticas sem causas neurológicas. Pensa-se que estes problemas surgem em resposta a dificuldades na vida dos pacientes, e a conversão é considerada um transtorno mental pelo Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-IV). (pt)
rdfs:label
  • اضطراب التحويل (ar)
  • Conversion disorder (en)
  • Konversionsstörung (de)
  • Trastorno de conversión (es)
  • Disturbo di conversione (it)
  • Trouble de conversion (fr)
  • Conversiestoornis (nl)
  • Dysocjacja (psychologia) (pl)
  • Transtorno de conversão (pt)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Conversion disorder (en)
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of