| dbpprop:abstract
|
- In classical logic, a contradiction consists of a logical incompatibility between two or more propositions. It occurs when the propositions, taken together, yield two conclusions which form the logical inversions of each other. Illustrating a general tendency in applied logic, Aristotle’s law of noncontradiction states that “One cannot say of something that it is and that it is not in the same respect and at the same time. ” By extension, outside of classical logic, one can speak of contradictions between actions when one presumes that their motives contradict each other.
- Kontradiktorisch (widersprüchlich) wird eine Beziehung zweier Aussagen genannt, bei der von der Wahrheit der einen Aussage auf die Falschheit der anderen geschlossen werden kann und – das ist wichtig – von der Falschheit der einen Aussage auf die Wahrheit der anderen. Beispielsweise kann man einerseits schließen, dass, wenn die Aussage „Die Welt ist nicht rund“ wahr ist, die Aussage „Die Welt ist rund“ falsch sein muss; andererseits dass, wenn die Aussage „Die Welt ist nicht rund“ falsch ist, die Aussage „Die Welt ist rund“ wahr sein muss. Während diese beiden Aussagen auf Grund ihrer Form kontradiktorisch sind (die eine ist die Verneinung der anderen), sind viele Paare von Aussagen aus inhaltlichen Gründen kontradiktorisch. Inhaltlich widersprüchlich sind zum Beispiel die Aussagen „Die Erde ist rund“ und „Die Erde ist eckig“, weil die Eigenschaften, rund bzw. eckig zu sein, einander ausschließen. Ob zwei Aussagen zueinander kontradiktorisch sind, hängt hauptsächlich von der inhaltlichen Bedeutung der beteiligten Prädikatoren ab, hier von den Prädikatoren „eckig“ und „rund“. Eine Kontradiktion, auch Widerspruch oder Falsum (lateinisch falsum – das Falsche) genannt, ist eine Aussage, die behauptet, dass zwei kontradiktorische Aussagen zugleich zutreffen, ist also mit anderen Worten die Konjunktion zweier widersprüchlicher Aussagen, zum Beispiel die Aussage „Die Erde ist rund, und die Erde ist nicht rund“ oder der Ausdruck <math>P \and \neg P</math>. In der klassischen Logik ist ein Widerspruch immer falsch. Im weiteren Sinn werden daher oft alle Aussagen, die aus rein formallogischen Gründen immer falsch sind, Kontradiktion genannt, auch wenn sie nicht die Gestalt einer Konjunktion haben. Von der kontradiktorischen Beziehung zu unterscheiden ist die konträre Beziehung, die genau dann zwischen zwei Aussagen besteht, wenn beide zwar nicht zugleich wahr, aber zugleich falsch sein können. Konträr sind beispielsweise die Aussagen „Hugo ist übergewichtig“ und „Hugo ist untergewichtig“: Es ist nicht möglich, dass beides zugleich zutrifft, sehr wohl aber können beide Aussagen falsch sein – im Beispiel etwa dann, wenn Hugo normalgewichtig ist. Die kontradiktorische Beziehung ist in dem Sinn stärker als die konträre Beziehung, als man bei jener zwar von der Wahrheit einer der beiden Aussagen auf die Falschheit der anderen Aussage schließen kann, der Schluss von der Falschheit einer der beiden Aussagen auf die Wahrheit der anderen aber nicht möglich ist: So darf man zwar von der Wahrheit der Aussage „Hugo ist übergewichtig“ auf die Falschheit der konträren Aussage „Hugo ist untergewichtig“ schließen, aber daraus, dass die Aussage „Hugo ist übergewichtig“ falsch ist, folgt nicht zwingend, dass die Aussage „Hugo ist untergewichtig“ wahr ist. Thematisch verwandt mit der Kontradiktion ist die Redefigur des Oxymoron. Einen konträren Gegensatz zur Kontradiktion bildet die Tautologie, einen zum Oxymoron konträren Gegensatz bildet die Redefigur des Pleonasmus.
- Kontradikce (z lat. contra-dicere, protiřečit) znamená spor nebo protimluv.
- Une contradiction existe lorsque deux affirmations, idées, ou actions s'excluent mutuellement. Être non contradictoire apparaît comme essentiel à toute personne soucieuse de découvrir ce qu'est « la raison », et de ce que signifie pour elle être « raisonnable ».
- In logica si parla di contraddizione quando si identifica una proposizione con il suo contrario, ovvero se si considera una proposizione logica attualmente identica al proprio opposto. Possiamo descrivere una semplice contraddizione con l'identità P = ¬P. Ad esempio: "il bianco è identico al non-bianco". Il principio di non contraddizione soggiace a molti tipi di logica, in quanto si è a lungo ritenuto che rappresentasse la garanzia minima di coerenza di ogni affermazione o inferenza. Il vincolo di validità del principio di non contraddizione, che tradizionalmente è sempre incluso tra i fondamenti della logica classica (come nel caso della logica sillogistica, o aristotelica), non sopravvive laddove venga negato anche l'altro grande principio della logica tradizionale, ovvero quello del terzo escluso (come avviene, ad esempio, nella logica fuzzy). Qualora un'inferenza logica metta in luce una contraddizione interna ad essa, si parla di paradosso o antinomia. La contraddizione può anche indicare un'affermazione che è sempre falsa, indipendentemente dal valore di verità delle proposizioni che la compongono; in questa accezione essa è l'opposto della tautologia. Un esempio banale di contraddizione in questo senso è dato da (A ∧ ¬A). Ad esempio: "piove e non piove". In un ragionamento logico la contraddizione sussiste nel caso in cui, partendo da determinati assiomi, si arriva a dimostrarne la falsità, rendendo ovvia la falsità dell'intero ragionamento. Un utilizzo di questo metodo sono le dimostrazioni per assurdo. Interessante è il fatto che la parola contraddizione in giapponese si traduca con gli ideogrammi di scudo e spada, questo per una vecchia favola nipponica che racconta di un mercante che vendette a due avversari rispettivamente una spada che poteva distruggere tutti gli scudi e uno scudo che poteva resistere e rompere tutte le spade. Il risultato dello scontro fu che entrambi gli arnesi si ruppero.
- 矛盾（むじゅん、矛楯）とは、あることを一方では肯定し、同時に他方では否定するなど論理の辻褄（つじつま）が合わないこと。物事の筋道や道理が合わないこと。自家撞着（じかどうちゃく）。
- Een contradictie of tegenspraak is een situatie waarbij twee beweringen of waarnemingen die elkaar uitsluiten, tegelijkertijd waar moeten zijn. Een voorbeeld van een contradictie in de logica is <math>p \land \neg p</math> . In de klassieke en de intuitionistische logica geldt de regel ex falso sequitur quodlibet: uit een tegenspraak kan elke gewenste uitspraak worden afgeleid. Een contradictie is een onvervulbare propositie want het is niet mogelijk de propositie waar te laten zijn.
- En selvmotsigelse er et utsagn som med logisk nødvendighet er falsk. Eksempler på selvmotsigelser er utsagn av typen A og ikke-A eller hvis og bare hvis ikke-A, så A.
- Sprzeczność, jedna z relacji logicznych kwadratu logicznego jakie zachodzą między zdaniami. Zdania są sprzeczne jeśli jedno jest bezpośrednią negacją drugiego. Z dwóch zdań sprzecznych jedno musi być prawdziwe, a drugie fałszywe. Odróżnia to sprzeczność od innej wartości logicznej - przeciwstawności. Np. : Dzisiaj jest 12 listopada i Dzisiaj nie jest 12 listopada. Tymczasem zdania przeciwstawne nie są swoją prostą negacją, choć czasami pozornie na taką wyglądają i dlatego mogą być oba jednocześnie fałszywe, ale nie mogą być jednocześnie prawdziwe. Np. : Każdy człowiek jest mężczyzną i Żaden człowiek nie jest mężczyzną. Oba te zdania są fałszywe.
- Diz-se que há contradição quando se afirma e se nega simultaneamente algo sobre a mesma coisa. O princípio da contradição informa que duas proposições contraditórias não podem ser ambas falsas ou ambas verdadeiras ao mesmo tempo. Existe relação de simetria, não podem ter o mesmo valor de verdade. Por exemplo, imaginando-se que se tem um conjunto de bolas, a afirmação "Toda Bola é Vermelha" e a afirmação "Alguma Bola não é Vermelha" formam uma contradição, visto que: se "Toda Bola é Vermelha" for verdadeira, "Alguma Bola não é Vermelha" tem que ser falsa se "Toda Bola é Vermelha" for falsa, "Alguma Bola não é Vermelha" tem que ser verdadeira se "Alguma Bola não é Vermelha" for verdadeira, "Toda Bola é Vermelha" tem que ser falsa e se "Alguma Bola não é Vermelha" for falsa, "Toda Bola é Vermelha" tem que ser verdadeira Por outro lado, a afirmação "Toda Bola é Vermelha" e a afirmação "Nenhuma Bola é Vermelha", não formam uma contradição, visto que se "Toda Bola é Vermelha" for verdadeira, "Nenhuma Bola é Vermelha" tem que ser falsa mas se "Toda Bola é Vermelha" for falsa, "Nenhuma Bola é Vermelha" pode tanto ser verdadeira quanto falsa e se "Nenhuma Bola é Vermelha" for verdadeira, "Toda Bola é Vermelha" tem que ser falsa mas se "Nenhuma Bola é Vermelha" for falsa, "Toda Bola é Vermelha" pode tanto ser verdadeira quanto falsa E sendo uma negação total (ao nível da quantidade e da qualidade) a contraditória da afirmação "As contraditórias das grandes verdades são grandes verdades" seria: Algumas contraditórias das grandes verdades não são grandes verdades. A palavra explica-se: contra + dicção, ou seja, que diz contra algo, no caso, a sim mesma. Dessa forma, está relacionada dentro do campo da oratória também, da fala, do discurso. A linguagem, como veículo e universo específico, paralógico ao raciocínio convencional humano. O conceito acaba estendendo-se por áreas onde possivelmente, não encontraria suporte, mas apenas no momento em que entra em confronto com a avaliação mental humana, já que, conforme a psicanálise lacaniana enuncia, o "inconsciente é estruturado como linguagem", e suas figuras correspondem ao real humano. Por esse motivo, com rigor filosófico, a palavra é frágil em aplicações matemáticas e físicas, por exemplo. Se um elétron, em sua definição probabilística, pode comportar-se como onda ou partícula, isso poderia ser uma contradição, pois o que é, é, em termos do senso comum. Não se pode ser duas coisas distintas ao mesmo tempo. Mas no universo quântico e astronômico, além da física Newtoniana, as contradições são matematicamente reais e viáveis. Lógica paraconsistente
- Противоре́чие — логическая ситуация одновременной истинности двух взаимоисключающих определений или высказываний (суждений) об одном и том же. В формальной логике противоречие считается недопустимым согласно закону противоречия. Однако, как показали Кант и Гегель — противоречие есть необходимый этап и результат всякого реального мышления — познания. Если для Канта, метафизики вообще логическое противоречие трактуется как феномен, появляющийся в мышлении в силу его несовершенства или его неправомерного использования (границы применимости). То для Гегеля, Маркса, в диалектике противоречие рассматривается как необходимая логическая форма, в которой осуществляется развитие мышления, познания вообще. Следует отличать отношение противоречия и отношение противоположности. Отношение противоречия есть установление взаимоисключающего отношения. Например, как отношение «белое» и «не-белое». Отношение противоположности — это не взаимоисключающее отношение. Например, как отношение «белое» и «черное».
- Allmänt är en motsägelse en situation när två eller flera påståenden står emot varandra och inte är förenliga. Det ena eller andra påståendet måste förkastas. Inom logiken är en motsägelse mer precist definierat som det samtidiga påståendet av en sats och dess negation d.v.s. A ∧ ¬ A. Inom första ordningens predikatlogik kan man från en motsägelse härleda vad som helst, därför måste varje motsägelse betraktas som falsk. Redan Aristoteles konstaterade att "Man kan inte säga om något att det både finns och inte finns, i samma avseende och vid samma tidpunkt".
- Протиріччя, в логіці — це хиба, пов'язана з порушенням закону протиріччя, і означає, що в деякому судженні припускається два взаємно протилежних та несумісних твердження про один предмет, в один і той же час і в одному й тому ж відношенні. Логічне протиріччя слід не плутати з протилежністю в діалектиці.
- 粗略的说，矛盾是在两个或更多陈述、想法或行动之间的不一致。你必须彻底的拒绝至少其中一个想法。 汉语辞源出自《韩非子》中《难一》所述故事：楚人有鬻盾与矛者，誉之曰：“吾盾之坚，物莫能陷之。”以誉其矛曰：“吾矛之利，于物无不陷也。”或曰：“以子之矛陷子之盾，何如？”其人弗能应也。夫不可陷之盾与无不陷之矛，不可同世而立。 以上文言文，按白話文翻譯:有一位賣盾牌和賣矛的楚國人，他誇讚自己賣的盾牌說：“我的盾牌堅固無比，什麼東西都無法刺穿它。”又誇讚自己賣的矛說：“我的矛鋒利無比，什麼東西都可以刺穿。”有人問他說：“用你的矛来試著刺穿你的盾，结果會變成什麼樣子呢？”那人張口結舌一句話都無法回答。不能被刺穿的盾牌和没有刺不穿的矛，是不可以同时存在的。 在逻辑中，矛盾被更加特殊化的定义为同时断言一个陈述和它的否定(可以使用"否认"替代"否定")。当然，这假定了"否定"有着无疑问的定义。这个想法基于亚里士多德的无矛盾律，它声称“你不能同时声称某事物在同一方面既是又不是”。 在口语和辩证法中，矛盾有着同形式逻辑中完全不同的意义。
|
| rdfs:comment
|
- In classical logic, a contradiction consists of a logical incompatibility between two or more propositions. It occurs when the propositions, taken together, yield two conclusions which form the logical inversions of each other. Illustrating a general tendency in applied logic, Aristotle’s law of noncontradiction states that “One cannot say of something that it is and that it is not in the same respect and at the same time.
- Kontradiktorisch (widersprüchlich) wird eine Beziehung zweier Aussagen genannt, bei der von der Wahrheit der einen Aussage auf die Falschheit der anderen geschlossen werden kann und – das ist wichtig – von der Falschheit der einen Aussage auf die Wahrheit der anderen.
- Kontradikce (z lat. contra-dicere, protiřečit) znamená spor nebo protimluv.
- Une contradiction existe lorsque deux affirmations, idées, ou actions s'excluent mutuellement. Être non contradictoire apparaît comme essentiel à toute personne soucieuse de découvrir ce qu'est « la raison », et de ce que signifie pour elle être « raisonnable ».
- In logica si parla di contraddizione quando si identifica una proposizione con il suo contrario, ovvero se si considera una proposizione logica attualmente identica al proprio opposto. Possiamo descrivere una semplice contraddizione con l'identità P = ¬P. Ad esempio: "il bianco è identico al non-bianco". Il principio di non contraddizione soggiace a molti tipi di logica, in quanto si è a lungo ritenuto che rappresentasse la garanzia minima di coerenza di ogni affermazione o inferenza.
- 矛盾（むじゅん、矛楯）とは、あることを一方では肯定し、同時に他方では否定するなど論理の辻褄（つじつま）が合わないこと。物事の筋道や道理が合わないこと。自家撞着（じかどうちゃく）。
- Een contradictie of tegenspraak is een situatie waarbij twee beweringen of waarnemingen die elkaar uitsluiten, tegelijkertijd waar moeten zijn. Een voorbeeld van een contradictie in de logica is <math>p \land \neg p</math> . In de klassieke en de intuitionistische logica geldt de regel ex falso sequitur quodlibet: uit een tegenspraak kan elke gewenste uitspraak worden afgeleid. Een contradictie is een onvervulbare propositie want het is niet mogelijk de propositie waar te laten zijn.
- En selvmotsigelse er et utsagn som med logisk nødvendighet er falsk. Eksempler på selvmotsigelser er utsagn av typen A og ikke-A eller hvis og bare hvis ikke-A, så A.
- Sprzeczność, jedna z relacji logicznych kwadratu logicznego jakie zachodzą między zdaniami. Zdania są sprzeczne jeśli jedno jest bezpośrednią negacją drugiego. Z dwóch zdań sprzecznych jedno musi być prawdziwe, a drugie fałszywe. Odróżnia to sprzeczność od innej wartości logicznej - przeciwstawności. Np. : Dzisiaj jest 12 listopada i Dzisiaj nie jest 12 listopada.
- Diz-se que há contradição quando se afirma e se nega simultaneamente algo sobre a mesma coisa. O princípio da contradição informa que duas proposições contraditórias não podem ser ambas falsas ou ambas verdadeiras ao mesmo tempo. Existe relação de simetria, não podem ter o mesmo valor de verdade.
- Противоре́чие — логическая ситуация одновременной истинности двух взаимоисключающих определений или высказываний (суждений) об одном и том же. В формальной логике противоречие считается недопустимым согласно закону противоречия.
- Allmänt är en motsägelse en situation när två eller flera påståenden står emot varandra och inte är förenliga. Det ena eller andra påståendet måste förkastas. Inom logiken är en motsägelse mer precist definierat som det samtidiga påståendet av en sats och dess negation d.v.s. A ∧ ¬ A. Inom första ordningens predikatlogik kan man från en motsägelse härleda vad som helst, därför måste varje motsägelse betraktas som falsk.
- Протиріччя, в логіці — це хиба, пов'язана з порушенням закону протиріччя, і означає, що в деякому судженні припускається два взаємно протилежних та несумісних твердження про один предмет, в один і той же час і в одному й тому ж відношенні.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
