Continental philosophy is a set of 19th- and 20th-century philosophical traditions from mainland Europe. This sense of the term originated among English-speaking philosophers in the second half of the 20th century, who used it to refer to a range of thinkers and traditions outside the analytic movement. Continental philosophy includes the following movements: German idealism, phenomenology, existentialism (and its antecedents, such as the thought of Kierkegaard and Nietzsche), hermeneutics, structuralism, post-structuralism, French feminism, psychoanalytic theory, and the critical theory of the Frankfurt School and related branches of Western Marxism.

Property Value
dbo:abstract
  • Continental philosophy is a set of 19th- and 20th-century philosophical traditions from mainland Europe. This sense of the term originated among English-speaking philosophers in the second half of the 20th century, who used it to refer to a range of thinkers and traditions outside the analytic movement. Continental philosophy includes the following movements: German idealism, phenomenology, existentialism (and its antecedents, such as the thought of Kierkegaard and Nietzsche), hermeneutics, structuralism, post-structuralism, French feminism, psychoanalytic theory, and the critical theory of the Frankfurt School and related branches of Western Marxism. It is difficult to identify non-trivial claims that would be common to all the preceding philosophical movements. The term "continental philosophy", like "analytic philosophy", lacks clear definition and may mark merely a family resemblance across disparate philosophical views. Simon Glendinning has suggested that the term was originally more pejorative than descriptive, functioning as a label for types of western philosophy rejected or disliked by analytic philosophers. Nonetheless, Michael E. Rosen has ventured to identify common themes that typically characterize continental philosophy. * First, continental philosophers generally reject the view that the natural sciences are the only or most accurate way of understanding natural phenomena. This contrasts with many analytic philosophers who consider their inquiries as continuous with, or subordinate to, those of the natural sciences. Continental philosophers often argue that science depends upon a "pre-theoretical substrate of experience" (a version of Kantian conditions of possible experience or the phenomenological "lifeworld") and that scientific methods are inadequate to fully understand such conditions of intelligibility. * Second, continental philosophy usually considers these conditions of possible experience as variable: determined at least partly by factors such as context, space and time, language, culture, or history. Thus continental philosophy tends toward historicism (or historicity). Where analytic philosophy tends to treat philosophy in terms of discrete problems, capable of being analyzed apart from their historical origins (much as scientists consider the history of science inessential to scientific inquiry), continental philosophy typically suggests that "philosophical argument cannot be divorced from the textual and contextual conditions of its historical emergence". * Third, continental philosophy typically holds that human agency can change these conditions of possible experience: "if human experience is a contingent creation, then it can be recreated in other ways". Thus continental philosophers tend to take a strong interest in the unity of theory and practice, and often see their philosophical inquiries as closely related to personal, moral, or political transformation. This tendency is very clear in the Marxist tradition ("philosophers have only interpreted the world, in various ways; the point, however, is to change it"), but is also central in existentialism and post-structuralism. * A final characteristic trait of continental philosophy is an emphasis on metaphilosophy. In the wake of the development and success of the natural sciences, continental philosophers have often sought to redefine the method and nature of philosophy. In some cases (such as German idealism or phenomenology), this manifests as a renovation of the traditional view that philosophy is the first, foundational, a priori science. In other cases (such as hermeneutics, critical theory, or structuralism), it is held that philosophy investigates a domain that is irreducibly cultural or practical. And some continental philosophers (such as Kierkegaard, Nietzsche, the later Heidegger, or Derrida) doubt whether any conception of philosophy can coherently achieve its stated goals. Ultimately, the foregoing themes derive from a broadly Kantian thesis that knowledge, experience, and reality are bound and shaped by conditions best understood through philosophical reflection rather than exclusively empirical inquiry. (en)
  • Filosofía continental es un concepto que describe varios movimientos filosóficos de los siglos XIX y XX. Es usado por los filósofos analíticos en contraste con el concepto de filosofía analítica. Dado el origen mayoritariamente anglosajón de gran parte de los autores enrolados en la filosofía analítica, el término "continental" alude a los países de lo que en Gran Bretaña se denomina "el continente", es decir el resto de Europa, pero sobre todo Francia y Alemania. Tradicionalmente se ha incluido dentro de la filosofía continental el idealismo alemán, la fenomenología, el existencialismo, la hermenéutica, el estructuralismo, el postestructuralismo, el feminismo, la teoría crítica de la Escuela de Frankfurt, así como algunas corrientes del marxismo. (es)
  • الفلسفة القارية هي مجموعة من الآراء والتوجهات الفلسفية التي ظهرت في القرنين التاسع عشر والعشرين في أوروبا القارية. كان أول ظهور لهذا المصطلح بين الفلاسفة المتكلمين باللغة الإنجليزية في النصف الثاني من القرن العشرين، وذلك للإشارة إلى عدد من المفكرين وإلى عدد من التقاليد الفلسفية خارج المدرسة التحليلية. تتضمن الفلسفة القارية عدداً من المذاهب والمدارس الفلسفية مثل: المثالية الألمانية والظاهراتية والوجودية (من ضمنها آراء كيركغور ونيتشه) والتأويلية والبنيوية وما بعد البنيوية بالإضافة إلى آراء فرويد في التحليل النفسي والنظرية النقدية في مدرسة فرانكفورت والآراء المتعلقة بالماركسية الغربية. (ar)
  • Kontinentalphilosophie (englisch continental philosophy) ist ein vor allem in der englischsprachigen Philosophie gebräuchlicher Sammelbegriff für verschiedene Strömungen der in Kontinentaleuropa (insbesondere Deutschland und Frankreich) betriebenen Philosophie, denen gemein ist, dass sie in empirisch und logisch-analytisch geprägten Schulen, wie sie lange Zeit im anglo-amerikanischen Raum vorherrschten, kaum Anklang gefunden haben. Teils werden auch andere Unterscheidungskriterien, etwa methodischer, inhaltlicher oder institutioneller Art, vorgeschlagen. Kontinentalphilosophie umfasst ein weites Spektrum sehr unterschiedlicher philosophischer Schulen. Dazu zählen der deutsche Neohegelianismus, die Phänomenologie, die Hermeneutik, die Werke Schopenhauers, Nietzsches und Kierkegaards, verschiedene Spielarten des Marxismus, die Kritische Theorie, die Psychoanalyse, die französische Existenzphilosophie, Strukturalismus, Dekonstruktion und Poststrukturalismus sowie der Feminismus französischer Prägung. Viele dieser kontinentalen Denker oder Schulen werden aus Sicht einiger dezidiert analytischer Philosophen kritisch beurteilt, etwa, weil die vertretenen Positionen unklar und unpräzise dargestellt, nicht überprüfbar oder unplausibel seien. In derartigen Beurteilungen wird der Ausdruck Kontinentalphilosophie oft pejorativ verwendet. (de)
  • La philosophie continentale est un terme donné à l'origine par les philosophes de langue anglaise, notamment ceux qui se rattachent à la philosophie analytique pour désigner plusieurs traditions philosophiques issues de l'Europe continentale (surtout l'Allemagne puis la France). Dans l'usage la philosophie continentale correspond à la tradition romano-germanique. Par opposition, l'autre philosophie est celle de tradition anglo-saxonne. La philosophie asiatique est exclue de cette classification qui ne concerne que la philosophie occidentale. (fr)
  • Con l'espressione filosofia continentale ci si riferisce generalmente ad una moltitudine di correnti filosofiche del XX secolo, quali la fenomenologia, l'esistenzialismo (in particolare Martin Heidegger), il post-strutturalismo e post-modernismo, decostruzionismo, la teoria critica come quella della Scuola di Francoforte, la psicoanalisi (in particolare Sigmund Freud), ed il Marxismo. Ci sono differenze talmente grandi tra queste scuole, che sembra impossibile individuare una linea generale condivisa da tutte, che sarebbe la caratteristica principale della filosofia continentale. Le correnti continentali sono così chiamate perché si sono sviluppate soprattutto sul continente europeo, specialmente in Germania e Francia, mentre in Inghilterra e negli Stati Uniti si è sviluppata la cosiddetta filosofia analitica. La differenza principale tra le due correnti sarebbe che la filosofia analitica è piuttosto basata su un'analisi logica che si concentra sui dettagli, mentre la filosofia continentale si occuperebbe di teorie di portata generale, di concetti di più vasta comprensività (ad es. il senso della vita) e dei rapporti interpersonali (il rapporto con l'Altro, il ruolo dell'Uomo nella società) e sarebbe più cauta nell'accettare le conclusioni degli scienziati. Recentemente è stato messo in dubbio che vi siano effettivamente grandi differenze tra le due correnti. Si tratterebbe piuttosto di una esagerazione che si concentra sulle posizioni estreme nei due campi. Visto che l'origine della filosofia analitica è situata proprio sul continente, con Frege, Ludwig Wittgenstein, Rudolf Carnap, il positivismo logico del circolo di Vienna, l'empirismo logico di Berlino e la logica polacca, la distinzione geografica sembra non essere molto rilevante. (it)
  • 大陸哲学(たいりくてつがく、英語:continental philosophy)とは、ドイツ、フランス、イタリアなどの大陸ヨーロッパ(Continental Europe)において19世紀以降主流となる現代哲学である。イギリスやアメリカを初めとする英語圏において19世紀後半から20世紀以降主流となる分析哲学に比較して呼称される。 (ja)
  • Continentale filosofie is een term die in de Angelsaksische wereld gebruikt wordt om er verschillende filosofische stromingen en tradities in de hedendaagse filosofie mee aan te duiden uit het vasteland van Europa, in het bijzonder uit Duitsland en Frankrijk. Het begrip wordt meestal gehanteerd in contrast met analytische filosofie. Stromingen waarop het kan duiden zijn Duits idealisme, levensfilosofie, fenomenologie, existentialisme, hermeneutiek, (post)structuralisme, feministische filosofie, het speculatief realisme, de kritische theorie (Frankfurter Schule) en enkele andere richtingen van Westers marxisme. Er bestaat geen duidelijke scheidslijn of definitie om uit te maken wat precies onder continentale filosofie valt. Over het algemeen valt te zeggen dat continentale filosofie samenhangt met de brede kantiaanse thesis dat de aard van kennis en ervaring gebonden zijn aan omstandigheden die niet direct toegankelijk zijn voor empirisch onderzoek. (nl)
  • Filosofia continental é uma expressão criada originalmente pelos filósofos analíticos anglófonos, principalmente estadunidenses e britânicos, para descrever várias tradições filosóficas procedentes da Europa continental, principalmente da Alemanha e da França. A expressão compreende, de maneira bastante vaga: * A fenomenologia de Edmund Husserl ou Maurice Merleau-Ponty * A ontologia fundamental de Martin Heidegger * A psicanálise de Sigmund Freud ou Jacques Lacan * O existencialismo de Jean-Paul Sartre * Os materialismos histórico e dialético de Karl Marx e Friedrich Engels * O estruturalismo em ciências humanas inspirado por Claude Lévi-Strauss ou Michel Foucault * A semiologia de Algirdas Julien Greimas ou Roland Barthes * A hermenêutica de Hans-Georg Gadamer ou Paul Ricoeur * A desconstrução de Jacques Derrida * A teoria crítica da Escola de Frankfurt O termo é utilizado sobretudo para descrever uma atividade filosófica por contraste com a filosofia analítica. É mais popular nas ciências sociais, estética, estudos culturais e filosofia do cinema do que nas ditas "ciências duras". É comum os filósofos ditos continentais acusarem a filosofia analítica de retomar ingenuamente uma perspectiva cientificista e formalista, sem interrogar seus pressupostos. Por sua vez, os filósofos analíticos acusam os continentais de se preocuparem mais com a exegese de autoridades filosóficas do que com a clarificação dos problemas filosóficos. Sokal e Bricmont, em seu livro "Imposturas Intelectuais" tentam caracterizar a atividade da filosofia continental como a concebem. (pt)
  • Filozofia kontynentalna – termin pochodzący z anglosaskiej tradycji filozoficznej, odnoszący się do tradycji filozoficznych pozostających pod znacznym wpływem pewnej grupy filozofów Europy kontynentalnej XIX i XX w. Czasem słowo "kontynentalny" jest w historii filozofii używane do odróżnienia innych niż współczesne kierunków filozoficznych świata anglosaskiego i "kontynentalnej" Europy (np. rozróżnia się "oświecenie kontynentalne" i "oświecenie brytyjskie"). Przeważnie jednak używane jest dla odróżnienia pewnej niekoherentnej grupy kierunków filozoficznych (do której należą przede wszystkim klasyczny idealizm niemiecki, egzystencjalizm, hermeneutyka, fenomenologia, strukturalizm, postmodernizm, w pewnej mierze: marksizm, neotomizm i feminizm) od filozofii analitycznej – należy tu zauważyć, że filozofia analityczna we współczesnym anglosaskim świecie filozoficznym ma większe znaczenie, niż np. w niemieckim czy francuskim. Należy jednak zwrócić uwagę także na to, że poza krajami anglosaskimi istnieją także inne, w których filozofia analityczna zdobyła duże znaczenie – należą do nich zwłaszcza Polska, Austria i kraje skandynawskie. Ponadto wiele kierunków, które bywają uważane za "analityczne" może silnie inspirować się współczesną filozofią "nieanalityczną", a wiele kierunków uznawanych za "nieanalityczne" silnie inspirować się filozofią analityczną lub nawet (jak marksizm analityczny) być jej częścią. W zbliżonym znaczeniu używa się także terminów filozofia nieanalityczna, filozofia syntetyczna, a czasem nawet filozofia współczesna. Różnorodność filozofii "nieanalitycznej" uniemożliwia skonstruowanie jej definicji, definicje filozofii analitycznej różnią się zaś znacznie, przede wszystkim ze względu na historyczne przemiany rozumienia pojęcia analizy. W wielu syntetycznych ujęciach historii filozofii współczesnej podział filozofii XX-wiecznej na analityczną i "nieanalityczną" uznaje się za fundamentalny dla niej, mimo że przyczyny i rzeczywiste znaczenie tego podziału wciąż budzą kontrowersje interpretacyjne. Istnieją też opinie, że po dziesięcioleciach, gdy podział ten był ostry, nadeszły czasy, kiedy zanika – tak np. Marek Siemek pisze, że o ile jeszcze przed dwudziestu laty można było sensownie mówić o dychotomicznym podziale wszystkich filozofów na czytelników Wittgensteina i czytelników Heideggera, nie mających żadnej płaszczyzny porozumienia między sobą, to dziś sytuacja ta uległa całkowitej odmianie. Zachowując całą symbolikę tych dwóch nazwisk można powiedzieć, że obecnie Wittgensteina i Heideggera czytają zazwyczaj właśnie ci sami ludzie, a co więcej, niektórzy z nich twierdzą, że obaj ci autorzy w dwóch różnych językach mówili mniej więcej to samo. (pl)
  • Континентальная философия — термин, используемый для определения одной из двух главных «традиций» современной европейской философии. Такое название используется, чтобы отличить эту традицию от англо-американской или аналитической философии, потому что, в то время, когда различие было впервые отмечено (в середине двадцатого столетия), континентальная философия была доминирующим стилем философии в континентальной Европе, в то время как аналитическая философия была преобладающим стилем в англоговорящем мире. (ru)
  • 歐陸哲學指一些從歐洲大陸起源的相關哲學傳統,與英美的分析哲學為對照。歐陸哲學包括了現象學、存在主義、解释学、结构主义、後結構主義、後現代主義、解構,以及批判理論如法蘭克福學派、心理分析、尼采、絕大部分的馬克思主義與馬克思哲學流派。 (zh)
dbo:wikiPageID
  • 309641 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 734951021 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Filosofía continental es un concepto que describe varios movimientos filosóficos de los siglos XIX y XX. Es usado por los filósofos analíticos en contraste con el concepto de filosofía analítica. Dado el origen mayoritariamente anglosajón de gran parte de los autores enrolados en la filosofía analítica, el término "continental" alude a los países de lo que en Gran Bretaña se denomina "el continente", es decir el resto de Europa, pero sobre todo Francia y Alemania. Tradicionalmente se ha incluido dentro de la filosofía continental el idealismo alemán, la fenomenología, el existencialismo, la hermenéutica, el estructuralismo, el postestructuralismo, el feminismo, la teoría crítica de la Escuela de Frankfurt, así como algunas corrientes del marxismo. (es)
  • الفلسفة القارية هي مجموعة من الآراء والتوجهات الفلسفية التي ظهرت في القرنين التاسع عشر والعشرين في أوروبا القارية. كان أول ظهور لهذا المصطلح بين الفلاسفة المتكلمين باللغة الإنجليزية في النصف الثاني من القرن العشرين، وذلك للإشارة إلى عدد من المفكرين وإلى عدد من التقاليد الفلسفية خارج المدرسة التحليلية. تتضمن الفلسفة القارية عدداً من المذاهب والمدارس الفلسفية مثل: المثالية الألمانية والظاهراتية والوجودية (من ضمنها آراء كيركغور ونيتشه) والتأويلية والبنيوية وما بعد البنيوية بالإضافة إلى آراء فرويد في التحليل النفسي والنظرية النقدية في مدرسة فرانكفورت والآراء المتعلقة بالماركسية الغربية. (ar)
  • La philosophie continentale est un terme donné à l'origine par les philosophes de langue anglaise, notamment ceux qui se rattachent à la philosophie analytique pour désigner plusieurs traditions philosophiques issues de l'Europe continentale (surtout l'Allemagne puis la France). Dans l'usage la philosophie continentale correspond à la tradition romano-germanique. Par opposition, l'autre philosophie est celle de tradition anglo-saxonne. La philosophie asiatique est exclue de cette classification qui ne concerne que la philosophie occidentale. (fr)
  • 大陸哲学(たいりくてつがく、英語:continental philosophy)とは、ドイツ、フランス、イタリアなどの大陸ヨーロッパ(Continental Europe)において19世紀以降主流となる現代哲学である。イギリスやアメリカを初めとする英語圏において19世紀後半から20世紀以降主流となる分析哲学に比較して呼称される。 (ja)
  • Континентальная философия — термин, используемый для определения одной из двух главных «традиций» современной европейской философии. Такое название используется, чтобы отличить эту традицию от англо-американской или аналитической философии, потому что, в то время, когда различие было впервые отмечено (в середине двадцатого столетия), континентальная философия была доминирующим стилем философии в континентальной Европе, в то время как аналитическая философия была преобладающим стилем в англоговорящем мире. (ru)
  • 歐陸哲學指一些從歐洲大陸起源的相關哲學傳統,與英美的分析哲學為對照。歐陸哲學包括了現象學、存在主義、解释学、结构主义、後結構主義、後現代主義、解構,以及批判理論如法蘭克福學派、心理分析、尼采、絕大部分的馬克思主義與馬克思哲學流派。 (zh)
  • Continental philosophy is a set of 19th- and 20th-century philosophical traditions from mainland Europe. This sense of the term originated among English-speaking philosophers in the second half of the 20th century, who used it to refer to a range of thinkers and traditions outside the analytic movement. Continental philosophy includes the following movements: German idealism, phenomenology, existentialism (and its antecedents, such as the thought of Kierkegaard and Nietzsche), hermeneutics, structuralism, post-structuralism, French feminism, psychoanalytic theory, and the critical theory of the Frankfurt School and related branches of Western Marxism. (en)
  • Kontinentalphilosophie (englisch continental philosophy) ist ein vor allem in der englischsprachigen Philosophie gebräuchlicher Sammelbegriff für verschiedene Strömungen der in Kontinentaleuropa (insbesondere Deutschland und Frankreich) betriebenen Philosophie, denen gemein ist, dass sie in empirisch und logisch-analytisch geprägten Schulen, wie sie lange Zeit im anglo-amerikanischen Raum vorherrschten, kaum Anklang gefunden haben. Teils werden auch andere Unterscheidungskriterien, etwa methodischer, inhaltlicher oder institutioneller Art, vorgeschlagen. (de)
  • Con l'espressione filosofia continentale ci si riferisce generalmente ad una moltitudine di correnti filosofiche del XX secolo, quali la fenomenologia, l'esistenzialismo (in particolare Martin Heidegger), il post-strutturalismo e post-modernismo, decostruzionismo, la teoria critica come quella della Scuola di Francoforte, la psicoanalisi (in particolare Sigmund Freud), ed il Marxismo. Ci sono differenze talmente grandi tra queste scuole, che sembra impossibile individuare una linea generale condivisa da tutte, che sarebbe la caratteristica principale della filosofia continentale. (it)
  • Continentale filosofie is een term die in de Angelsaksische wereld gebruikt wordt om er verschillende filosofische stromingen en tradities in de hedendaagse filosofie mee aan te duiden uit het vasteland van Europa, in het bijzonder uit Duitsland en Frankrijk. Het begrip wordt meestal gehanteerd in contrast met analytische filosofie. Stromingen waarop het kan duiden zijn Duits idealisme, levensfilosofie, fenomenologie, existentialisme, hermeneutiek, (post)structuralisme, feministische filosofie, het speculatief realisme, de kritische theorie (Frankfurter Schule) en enkele andere richtingen van Westers marxisme. Er bestaat geen duidelijke scheidslijn of definitie om uit te maken wat precies onder continentale filosofie valt. Over het algemeen valt te zeggen dat continentale filosofie samenha (nl)
  • Filosofia continental é uma expressão criada originalmente pelos filósofos analíticos anglófonos, principalmente estadunidenses e britânicos, para descrever várias tradições filosóficas procedentes da Europa continental, principalmente da Alemanha e da França. A expressão compreende, de maneira bastante vaga: O termo é utilizado sobretudo para descrever uma atividade filosófica por contraste com a filosofia analítica. É mais popular nas ciências sociais, estética, estudos culturais e filosofia do cinema do que nas ditas "ciências duras". (pt)
  • Filozofia kontynentalna – termin pochodzący z anglosaskiej tradycji filozoficznej, odnoszący się do tradycji filozoficznych pozostających pod znacznym wpływem pewnej grupy filozofów Europy kontynentalnej XIX i XX w. Czasem słowo "kontynentalny" jest w historii filozofii używane do odróżnienia innych niż współczesne kierunków filozoficznych świata anglosaskiego i "kontynentalnej" Europy (np. rozróżnia się "oświecenie kontynentalne" i "oświecenie brytyjskie"). Przeważnie jednak używane jest dla odróżnienia pewnej niekoherentnej grupy kierunków filozoficznych (do której należą przede wszystkim klasyczny idealizm niemiecki, egzystencjalizm, hermeneutyka, fenomenologia, strukturalizm, postmodernizm, w pewnej mierze: marksizm, neotomizm i feminizm) od filozofii analitycznej – należy tu zauważyć, (pl)
rdfs:label
  • Continental philosophy (en)
  • فلسفة قارية (ar)
  • Kontinentalphilosophie (de)
  • Filosofía continental (es)
  • Philosophie continentale (fr)
  • Filosofia continentale (it)
  • 大陸哲学 (ja)
  • Continentale filosofie (nl)
  • Filozofia kontynentalna (pl)
  • Filosofia continental (pt)
  • Континентальная философия (ru)
  • 歐陸哲學 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:academicDiscipline of
is dbo:field of
is dbo:genre of
is dbo:mainInterest of
is dbo:philosophicalSchool of
is dbo:region of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:schoolTradition of
is dbp:schoolTrdaition of
is dbp:subDiscipline of
is dc:subject of
is foaf:primaryTopic of