| dbpprop:abstract
|
- Consubstantiation is a theological doctrine that attempts to describe the nature of the Christian Eucharist in concrete metaphysical terms. It holds that during the sacrament, the fundamental "substance" of the body and blood of Christ are present alongside the substance of the bread and wine, which remain present. The doctrine of consubstantiation is often held in contrast to the doctrine of transubstantiation. The doctrine of consubstantiation, advocated by the medieval scholastic theologian Duns Scotus, is erroneously identified as the eucharistic doctrine of Martin Luther, who defined his doctrine as the sacramental union. While some Lutherans believe in consubstantiation, others reject the concept because it substitutes what they believe to be the biblical doctrine with a philosophical construct and implies, in their view, a natural, local inclusion of the body and blood of Christ in the consecrated bread and wine of the eucharist.
- Konsubstantiation bezeichnet in der lutherischen Abendmahlslehre die sakramentale Einheit von Leib und Blut Jesu Christi mit Brot und Wein. Das lutherische Abendmahlsverständnis geht also von einer Realpräsenz Jesu Christi in den Abendmahlsgaben aus.
- La consubstanciació és la doctrina teològica segons la qual les espècies de l'eucaristia, juntament amb la "substància del pa i del vi", prenen la substància del cos i la sang de Crist respectivament. Per aquest motiu, els fidels, en participar del sagrament, prenen alhora pa i vi, i el cos i la sang de Crist. Aquesta noció va ser desenvolupada en el transcurs del segle XVI per la branca luterana de la Reforma Protestant, i es contraposa a la doctrina catòlica de la transsubstanciació. Ambdues doctrines es basen en l'ensenyament d'Aristòtil segons el qual la matèria està constituïda d'elements —que poden ser percebuts pels sentits— i de substància —que només l'esperit pot percebre i que constitueix la realitat essencial. Una i altra doctrines accepten que, en l'eucaristia, els elements del pa i del vi no canvien. Però, contràriament a la doctrina de la transsubstanciació, la de la consubstanciació afirma que la substància del pa i del vi tampoc canvia, ja que el cos omnipresent de Crist coexisteix en, amb i per la substància del pa, i la sang de Crist existeix en, amb i pel vi, gràcies al poder de la paraula de Déu.
- Konsubstantiaatio on kristinuskossa esiintyvä käsitys, että eukaristiassa eli ehtoollisessa leivällä ja viinillä on samanaikaisesti leivän ja viinin kaikki reaaliset ja metafyysiset ominaisuudet, vaikka nämä järjelle käsittämättömällä tavalla ovatkin yhtäaikaisesti Kristuksen ruumis ja veri. Käsityksen esitti Martti Luther, jonka mukaan katolisen kirkon opettama mukaan transsubstantiaatio-oppi on toivoton skolastinen yritys selittää mysteeri rationaalisesti: olennaista on vain, että Kristus jotenkin on läsnä. Ehtoolliskäsitysten spektrissä konsubstantaatio edustaa välittävää kantaa transsubstantaation ja kalvinilaisen ehtoolliskäsityksen välillä.
- La consubstantiation est la doctrine protestante luthérienne par laquelle, lors de la Cène, le pain et le vin conservent leurs substances propres avec lesquelles coexistent les substances du corps et du sang du Christ. Cette notion fut définie par Luther dans La Captivité babylonienne de l'Église en 1520. En rouvrant le débat sur la présence réelle, en 1551, au Concile de Trente, les catholiques lui opposent le dogme de la transsubstantiation dans le cadre de la Réforme catholique, basant leur réflexion sur Thomas d'Aquin. En fait, Thomas d'Aquin popularisait une théorie d'Aristote : la substance, invention d'Aristote quand il conteste son maître Platon. Platon considère que le réel est constitué du monde intelligible (monde des idées), dont le monde que nous connaissons et duquel nous faisons partie (monde sensible) est un pâle reflet. Au contraire, Aristote décrit un monde constitué de « choses ». Chacune de ces « choses » est définie par des propriétés accidentelles fixées sur une « substance » essentielle. En résumé, la substance est la réalité ultime. Ulrich Zwingli contestera tant la position de Luther que la position catholique issue de l'Aquinate. Pour lui, la Cène commémore, dans la communauté rassemblée, le dernier repas de Jésus avec ses disciples qui nous rappelle tous les biens et grâces que Dieu nous a donnés par son fils Jésus-Christ. Il affirme que le Christ n'est pas corporellement présent dans le pain et le vin au moment de la communion, présent dans le cœur, l'esprit et la vie de ceux, rassemblés, qui les partagent. Cette présence réelle se déplace des espèces à l'assemblée. Nota : ne pas confondre la consubstantiation avec la consubstantialité
- La consustanziazione è una dottrina teologica cristiana, per lo più diffusa in ambito luterano, che, come la teoria cattolica della transustanziazione, tenta di descrivere la natura dell'Eucaristia in termini concreti metafisici. Essa sostiene che nel sacramento eucaristico il pane e il vino al tempo stesso mantengono la loro natura fisica e divengono anche sostanza del corpo e del sangue del Cristo. Differisce dalla transustanziazione poiché quest'ultima afferma invece la reale conversione di tutta la sostanza del pane nella sostanza del corpo di Cristo, e di tutta la sostanza del vino nella sostanza del suo sangue. La consustanziazione è una dottrina sostenuta da una minoranza di Cristiani, fra i quali alcuni Luterani ed alcune Chiese Ortodosse Orientali.
- Consubstantiatie is één van de theorieën waarmee theologen de Werkelijke Tegenwoordigheid van Jezus in de Eucharistie hebben willen verklaren in de termen van de filosofische metafysica. De theorie van de consubstantiatie zegt dat gedurende de bediening van het Sacrament de substantie (een technisch-filosofische term waarmee de fundamentele realiteit van iets wordt aangeduid) van het Lichaam en Bloed van Christus aanwezig is naast de substantie van brood en wijn. Dit in tegenstelling tot de theorie van de transsubstantiatie (gebruikelijk in de Rooms-Katholieke Kerk) het Lichaam en Bloed van Christus tegenwoordig komen in plaats van brood en wijn. Consubstantiatie wordt vaak in verband gebracht met de Lutherse Kerk, maar eigenlijk wijst deze gemeenschap elke filosofische benadering van Sacramenten af. Een minderheid van anglicanen beroepen zich op de consubstantiatieleer. Uit de ARCIC Windsor Statement van 1971 en de nadere uitleg uit 1979 blijkt echter dat katholieken en anglicanen op vele punten een zelfde visie hebben op de eucharistie. Enkele verschilpunten kunnen gevonden worden in de pastorale brief van de Church of England The Eucharist: Sacrament of Unity. In de Rooms-Katholieke Kerk wordt de consubstantiatie-theorie als protestants beschouwd. Nog in 1965 wees Paulus VI erop, dat de transsubstantiatie-leer behouden diende te worden.
- Konsubstancjacja - nauka teologiczna o obecności Ciała i Krwi Jezusa Chrystusa w chlebie i winie podczas Sakramentu Wieczerzy Pańskiej, uznawana obecnie przez część kościołów protestanckich, przede wszystkim przez Kościoły luterańskie. Z pisarzy starokościelnych do zwolenników teorii konsubstancjacji zaliczał się m. in. Święty Augustyn. Obok transsubstancjacji i anihilacji, nauka o konsubstancjacji obowiązywała w Kościele Zachodnim do Soboru Laterańskiego IV w 1215 roku, który jako obowiązującą przyjął naukę o transsubstancjacji. Podobnie jak rzymskokatolicka nauka o transsubstancjacji, konsubstancjacja uznaje realną obecność Ciała i Krwi Pańskiej w chlebie i winie. Są jednak istotne różnice, które dzielą obie doktryny: transsubstancjacja uznaje, że po słowach konsekracji hostia i wino stają się Ciałem i Krwią Pańską na trwałe i pozostają pod postacią pozorną chleba i wina. Według luterańskiej nauki o konsubstancjacji chleb pozostaje chlebem, wino pozostaje winem, a Jezus jest współobecny w chlebie i winie - i to tylko podczas sprawowania sakramentu, zgodnie ze słowami Chrystusa wypowiedzianymi do apostołów podczas Ostatniej Wieczerzy: "bierzcie i jedzcie", "bierzcie i pijcie" w katolicyzmie pozostające po konsekracji hostie są przedmiotem czci i adoracji i używa się ich przy następnym rozdawaniu komunii. Natomiast w luteranizmie, zgodnie z zasadą soli Deo gloria, komunikantom nie oddaje się czci i nie praktykuje adoracji, a po zakończeniu nabożeństwa są one znów zwykłym chlebem i zwykłym winem i aby użyć ich podczas Komunii na następnym nabożeństwie trzeba je na nowo konsekrować. W katolicyzmie dla Komunii (Eucharystii) stosuje się również nazwę Najświętszy Sakrament, która w terminologii luterańskiej nie występuje. U luteran jest to zwykle Sakrament Ołtarza lub Sakrament Wieczerzy Pańskiej. Te różnice są jednym z powodów nieporozumień między Kościołami luterańskimi a Rzymem. Do tej pory Kościół katolicki nie uznaje Sakramentu Ołtarza odprawianego na sposób luterański. Natomiast Kościół Ewangelicko-Augsburski (luterański) propaguje tzw. gościnność eucharystyczną, tzn. nie zabrania przyjmować komunii ani swoim wiernym w kościołach innego wyznania, ani nie zabrania przystępować do Sakramentu osobom innych wyznań podczas nabożeństw luterańskich. Duża zbieżność występuje pomiędzy luterańskim i prawosławnym poglądem na obecność Chrystusa w Komunii. Wspólna deklaracja o Eucharystii mówi: "prawosławni i luteranie wyznają, że ciało i krew Chrystusa jednoczą się z chlebem i winem, aby były przyjmowane przez komunikantów, co łączy ich z Chrystusem i z sobą nawzajem". Zgodność poglądów istnieje pomiędzy luteranizmem a Kościołem ormiańskim. Ormiański patriarcha Konstantynopola stwierdził: "Wiara w rzeczywistą obecność Jezusa Chrystusa w Eucharystii to czynnik, który znacząco zbliża do siebie Ormiański Apostolski Kościół Prawosławny i Ewangelicko-Luterański Kościół w Ameryce. " oraz: "Utrzymujemy, że chleb i wino nie zmieniają się substancjonalnie, jednak nasz Pan jest w nich obecny. Kwestię komunii rozumiemy tak samo". Zbliżoną do luterańskiej koncepcje eucharystii uznają także kościoły anglikańskie i episkopalne. Należy zaznaczyć, że głoszona przez Lutra nauka o konsubstancjacji nie jest ogólnoprotestancką zasadą - np. Jan Kalwin uznawał tylko duchową obecność Chrystusa w Komunii a Ulrich Zwingli uznawał Komunię wyłącznie za symboliczną pamiątkę Ostatniej Wieczerzy. Metodyści wierzą w rzeczywistą obecność ("społeczność") Ciała i Krwi Chrystusa w momencie spożywania konsekrowanego Chleba i Wina, lecz odżegnują sie od prób ścisłej definicji tej obecności.
- Consubstanciação é o termo que indica a crença na presença espiritual de Jesus nas espécies do pão e do vinho. E significa que Jesus se encontra presente COM a substância do pão e do vinho sem modificá-las / transformá-las. Ao contrário da Transubstanciação que refere a transformação da substância do pão e do vinho no Corpo e sangue de Jesus. Na consubstanciação, o Corpo e o sangue, se juntam ao pão e vinho, porém a substância do pão permanece, juntamente com sua aparência. Na transubstanciação, não estão presentes mais a substância do Pão e vinho,estas são aniquiladas, ficando apenas as substâncias do corpo e sangue de Jesus.
- Konsubstantiation, beteckning på en kristen lära om Kristi sanna lekamens och blods närvaro i nattvardens bröd och vin genom konsekrationen. Kristi kropps och blods substanser anses enligt konsubstantiationsläran samexistera med brödets och vinets substanser, till skillnad från transsubstantiationsläran, enligt vilken brödets och vinets substanser upphör att existera. Båda modellerna hävdar att de yttre accidenserna förblir bröd och vin, likaså att Kristi kropps och blods substanser blir verkligt närvarande. Detta är en integrerad del av den gängse nattvardsläran i luthersk tradition, men sedan 1500-talet har även andra kompletterande teologiska modeller för realpresens förekommit inom kyrkor med luthersk-melanchthonsk teologi. Enligt Augsburgska bekännelsens apologi förvandlas brödet och vinet uttryckligen till Kristi kropp och blod. Konkordieformeln ansluter sig till impanationsläran. Nykonfessionalismen på 1800-talet och lutherrenässansen föredrog en beskrivning av Kristi kropps och blods närvaro "i, med och under" brödets och vinets gestalter, baserat på ett antal luthercitat. Den reformerta delen av kristenheten tar avstånd från konsubstationsläran då man anser att denna saknar stöd i Bibeln. Under reformationstiden utformades flera olika läror, av bland andra Kalvin och Zwingli, som dock har det gemensamt att de inte räknar med någon realpresens i traditionell mening, vilket den romersk-katolska kyrkan har gemensamt med den evangelisk-lutherska.
|
| rdfs:comment
|
- Consubstantiation is a theological doctrine that attempts to describe the nature of the Christian Eucharist in concrete metaphysical terms. It holds that during the sacrament, the fundamental "substance" of the body and blood of Christ are present alongside the substance of the bread and wine, which remain present. The doctrine of consubstantiation is often held in contrast to the doctrine of transubstantiation.
- Konsubstantiation bezeichnet in der lutherischen Abendmahlslehre die sakramentale Einheit von Leib und Blut Jesu Christi mit Brot und Wein. Das lutherische Abendmahlsverständnis geht also von einer Realpräsenz Jesu Christi in den Abendmahlsgaben aus.
- La consubstanciació és la doctrina teològica segons la qual les espècies de l'eucaristia, juntament amb la "substància del pa i del vi", prenen la substància del cos i la sang de Crist respectivament. Per aquest motiu, els fidels, en participar del sagrament, prenen alhora pa i vi, i el cos i la sang de Crist. Aquesta noció va ser desenvolupada en el transcurs del segle XVI per la branca luterana de la Reforma Protestant, i es contraposa a la doctrina catòlica de la transsubstanciació.
- Konsubstantiaatio on kristinuskossa esiintyvä käsitys, että eukaristiassa eli ehtoollisessa leivällä ja viinillä on samanaikaisesti leivän ja viinin kaikki reaaliset ja metafyysiset ominaisuudet, vaikka nämä järjelle käsittämättömällä tavalla ovatkin yhtäaikaisesti Kristuksen ruumis ja veri.
- La consubstantiation est la doctrine protestante luthérienne par laquelle, lors de la Cène, le pain et le vin conservent leurs substances propres avec lesquelles coexistent les substances du corps et du sang du Christ. Cette notion fut définie par Luther dans La Captivité babylonienne de l'Église en 1520.
- La consustanziazione è una dottrina teologica cristiana, per lo più diffusa in ambito luterano, che, come la teoria cattolica della transustanziazione, tenta di descrivere la natura dell'Eucaristia in termini concreti metafisici. Essa sostiene che nel sacramento eucaristico il pane e il vino al tempo stesso mantengono la loro natura fisica e divengono anche sostanza del corpo e del sangue del Cristo.
- Consubstantiatie is één van de theorieën waarmee theologen de Werkelijke Tegenwoordigheid van Jezus in de Eucharistie hebben willen verklaren in de termen van de filosofische metafysica. De theorie van de consubstantiatie zegt dat gedurende de bediening van het Sacrament de substantie (een technisch-filosofische term waarmee de fundamentele realiteit van iets wordt aangeduid) van het Lichaam en Bloed van Christus aanwezig is naast de substantie van brood en wijn.
- Konsubstancjacja - nauka teologiczna o obecności Ciała i Krwi Jezusa Chrystusa w chlebie i winie podczas Sakramentu Wieczerzy Pańskiej, uznawana obecnie przez część kościołów protestanckich, przede wszystkim przez Kościoły luterańskie. Z pisarzy starokościelnych do zwolenników teorii konsubstancjacji zaliczał się m. in. Święty Augustyn.
- Consubstanciação é o termo que indica a crença na presença espiritual de Jesus nas espécies do pão e do vinho. E significa que Jesus se encontra presente COM a substância do pão e do vinho sem modificá-las / transformá-las. Ao contrário da Transubstanciação que refere a transformação da substância do pão e do vinho no Corpo e sangue de Jesus.
- Konsubstantiation, beteckning på en kristen lära om Kristi sanna lekamens och blods närvaro i nattvardens bröd och vin genom konsekrationen. Kristi kropps och blods substanser anses enligt konsubstantiationsläran samexistera med brödets och vinets substanser, till skillnad från transsubstantiationsläran, enligt vilken brödets och vinets substanser upphör att existera.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
